Shloka 12
रावण–रामयुद्धप्रारम्भः
The Intensification of the Rama–Ravana Duel
ततोराक्षसशार्दूलोविद्राव्यहरिवाहिनीम् ।स ददर्शततोरामंतिष्ठन्तमपराजितम् ।।6.100.11।।लक्ष्मणेनसहभ्रात्राविष्णुनावासवंयथा ।अलिखन्तमिवाकाशमवष्टभ्यमहद्धनुः ।।6.100.12।।पद्मपत्रविशालाक्षंदीर्घबाहुमरिन्दमम् ।
tato rākṣasaśārdūlo vidrāvya harivāhinīm | sa dadarśa tato rāmaṃ tiṣṭhantam aparājitam ||
lakṣmaṇena saha bhrātrā viṣṇunā vāsavaṃ yathā | alikhantam ivākāśam avaṣṭabhya mahaddhanuḥ ||
padmapatraviśālākṣaṃ dīrghabāhum arindamam |
അപ്പോൾ രാക്ഷസശാർദൂലൻ വാനരസൈന്യത്തെ പിന്മാറ്റി, അവിടെ അപരാജിതനായി നില്ക്കുന്ന ശ്രീരാമനെ കണ്ടു—ഭ്രാതാവായ ലക്ഷ്മണനോടുകൂടെ, വിഷ്ണു വാസവനോടു (ഇന്ദ്രനോടു) കൂടെ നില്ക്കുന്നതുപോലെ. മഹാധനുസ്സിനെ ഉറപ്പിച്ച് ആകാശം തന്നെ ചുരണ്ടുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നവൻ; പദ്മപത്രസമാന വിശാലനേത്രൻ, ദീർഘബാഹു, ശത്രുദമകൻ.
Thereafter, the tiger among Rakshasas having routed the Vanaras from there, saw the lotus petal-eyed Rama, endowed with long arms, an unconquered one, the tamer of enemies, standing with his brother Lakshmana like Lord Vishnu with Indra, holding a huge bow that was scraping the sky.
FAQs
Righteous power is portrayed as disciplined and protective: Rāma stands unconquered not for domination but to restore moral order (dharma) and uphold truth against wrongdoing.
After the Rākṣasa champion drives back the Vānara forces, he sees Rāma and Lakṣmaṇa standing together, ready and unshaken, with Rāma’s bow poised for decisive combat.
Steadfast valor joined with fraternity: Rāma’s composure and Lakṣmaṇa’s loyal support embody courage anchored in duty.