Shloka 14
सीताया धर्मोपदेशः—शस्त्रसंयोगदोषकथा
Sita’s Counsel on Dharma and the Peril of Weapon-Association
त्वां चैव प्रस्थितं दृष्ट्वा राम चिन्ताकुलं मनः।।3.9.13।।सर्वतचशिन्तय्नत्या मे तव निश्श्रेयसं नृप।न हि मे रोचते वीर गमनं दण्डकान्प्रति।।3.9.14।।कारणं तत्र वक्ष्यामि वदन्त्याश्श्रूयतां मम।
tvāṃ caiva prasthitaṃ dṛṣṭvā rāma cintākulaṃ manaḥ ||3.9.13||
sarvataś cintayantyā me tava niḥśreyasaṃ nṛpa |
na hi me rocate vīra gamanaṃ daṇḍakān prati ||3.9.14||
kāraṇaṃ tatra vakṣyāmi vadantyāḥ śrūyatāṃ mama |
ഹേ രാമാ, നീ പുറപ്പെടുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് ആശങ്കകൊണ്ട് വ്യാകുലമാണ്; ഹേ രാജാവേ, നിന്റെ പരമഹിതം എല്ലാതരത്തിലും ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, ഹേ വീരാ, ദണ്ഡകവനത്തിലേക്കുള്ള നിന്റെ ഗമനം എനിക്ക് രുചിക്കുന്നില്ല. അതിന്റെ കാരണം ഞാൻ പറയും—എന്റെ വാക്കുകൾ ദയവായി കേൾക്കുക.
O brave Rama, I do not like your going to Dandaka forest. I shall tell you the reason. Do listen.
FAQs
Dharma is guided by reasoned counsel and restraint: even a righteous mission must be assessed for unintended consequences, and advice should be offered respectfully.
Sītā openly states her objection to Rāma’s proposed movement toward Daṇḍaka and asks him to hear her rationale.
Sītā’s moral courage and clarity—she speaks frankly yet courteously, prioritizing Rāma’s welfare (niḥśreyasa).