Shloka 15
सीताया धर्मोपदेशः—शस्त्रसंयोगदोषकथा
Sita’s Counsel on Dharma and the Peril of Weapon-Association
त्वं हि बाणधनुष्पाणिर्भ्रात्रा सह वनं गतः।।3.9.15।।दृष्ट्वा वनचरान्सर्वान्कच्चित्कुर्याश्शरव्ययम्।
tvaṃ hi bāṇadhanuṣpāṇir bhrātrā saha vanaṃ gataḥ ||3.9.15||
dṛṣṭvā vanacarān sarvān kaccit kuryāḥ śaravyayam |
നീ അമ്പും വില്ലും കൈയിൽ പിടിച്ച് സഹോദരനോടൊപ്പം വനത്തിലേക്ക് പോകുന്നു; വനവാസികളെയെല്ലാം കണ്ടാൽ എങ്ങനെയെങ്കിലും നീ ശരവ്യയം—അമ്പുകൾ ചെലവാക്കൽ, അമ്പെയ്തൽ—ചെയ്യുമോ?
O brave Rama, I do not like your going to Dandaka forest. I shall tell you the reason. Do listen.
FAQs
Dharma requires discrimination in the use of force: carrying weapons must not lead to harming those who are not legitimate threats.
Sītā raises a concern that armed entry into the forest could provoke unnecessary violence against ‘forest-dwellers’ broadly understood.
Sītā’s prudence and compassion—she anticipates moral risk and urges restraint before harm occurs.