Shloka 12
सीताया धर्मोपदेशः—शस्त्रसंयोगदोषकथा
Sita’s Counsel on Dharma and the Peril of Weapon-Association
ततस्त्वां प्रस्थितं दृष्ट्वा मम चिन्ताकुलं मनः।।3.9.12।।त्वद्वृत्तं चिन्तयन्त्या वै भवेन्निश्श्रेयसं हितम्।
tatas tvāṃ prasthitaṃ dṛṣṭvā mama cintākulaṃ manaḥ ||3.9.12||
tvadvṛttaṃ cintayantyā vai bhaven niḥśreyasaṃ hitam |
അപ്പോൾ നീ പുറപ്പെടുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ മനസ്സ് ആശങ്കകൊണ്ട് വ്യാകുലമാകുന്നു; നിന്റെ പ്രവർത്തിപഥം ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട് ഞാൻ നിന്റെ പരമഹിതമായ നിശ്ശ്രേയസ്സിനെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്.
I am, therefore, worried in my mind when I see you here and think of your well-being. I wish your ultimate good. The next two lines appear, more or less, a repetition. So omitted : Editor
FAQs
Dharma includes responsible deliberation (vicāra) aimed at niḥśreyasa—seeking the highest welfare rather than impulsive action.
As Rāma prepares to go onward, Sītā expresses anxiety and frames her forthcoming argument as concern for his true good.
Sītā’s discernment and protective love: she does not merely fear, but evaluates what course best serves dharma and long-term good.