Shloka 30
शबरी-आश्रम-प्रवेशः
Rama and Lakshmana at Sabari’s Hermitage
धर्मिष्ठं तु वचश्श्रुत्वा राघवस्सहलक्ष्मणः।प्रहर्षमतुलं लेभे आश्चर्यमिति तत्त्वतः।।।।
dharmiṣṭhaṁ tu vacaḥ śrutvā rāghavaḥ sahalakṣmaṇaḥ |
praharṣam atulaṁ lebhe āścaryam iti tattvataḥ ||
ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച അവളുടെ വചനങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ, രാഘവനായ ശ്രീരാമൻ ലക്ഷ്മണനോടുകൂടെ അതുല്യാനന്ദം പ്രാപിച്ചു; ‘ഇത് അത്ഭുതം തന്നേ’ എന്നു തത്ത്വമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
Rama and Lakshmana on hearing the pious words of Savari joyfully exclaimed, This is really wonderful.
FAQs
Dharma is the capacity to recognize and honor righteousness in others; Rāma’s joy arises from hearing speech aligned with truth and right conduct.
After Śabarī’s account and request, the narrator describes Rāma’s internal response—joy and amazement—shared with Lakṣmaṇa.
Rāma’s discernment and respect for dharma: he responds not with pride but with appreciative wonder toward sincere righteousness.