Shloka 15
Adhyaya 74 — King Svarashtra, the Deer-Queen’s Curse, and the Rise of Tamasa Manu
तस्याश्च स्पर्शसम्भूतामवाप मुदमुत्तमाम् ।
सोऽन्धकारे भ्रमन् भूयो मदनाकृष्टमानसः ॥
tasyāś ca sparśa-sambhūtām avāpa mudam uttamām | so ’ndhakāre bhraman bhūyo madanākṛṣṭa-mānasaḥ ||
അവളുടെ സ്പർശംകൊണ്ട് അവൻ അത്യുത്തമമായ ആനന്ദം പ്രാപിച്ചു; പിന്നെ അന്ധകാരത്തിൽ വീണ്ടും സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ അവന്റെ മനസ് കാമത്താൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു।
{ "primaryRasa": "shringara", "secondaryRasa": "karuna", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
FAQs
Contact (sparśa) can quickly generate pleasure and then craving; the verse illustrates a classic chain of attachment where discernment is obscured (‘darkness’).
Not Pancalakṣaṇa; it is ethical-psychological narration embedded in the Purāṇic storytelling.
‘Touch-born joy’ marks the awakening of saṃskāras; ‘Madana drawing the mind’ signifies the activation of rāga (attraction) that binds consciousness to sense-objects.