Shloka 18
Kuntī–Sūrya-saṃvāda: Autonomy, Reputation, and the Promise of Karṇa
तयो: समभवद् युद्ध तदान्योन्यं जिगीषतो: । अतीव चित्रमाश्चर्य शक्रप्रह्लादयोरिव,वे दोनों ही एक-दूसरेको जीतनेके लिये उत्सुक थे। उस समय उनमें इन्द्र और प्रह्नादकी भाँति अत्यन्त अद्भुत तथा आश्चर्यजनक युद्ध होने लगा
tayoḥ samabhavad yuddhaṃ tadānyonyaṃ jigīṣatoḥ | atīva citram āścaryaṃ śakra-prahlādayor iva ||
അപ്പോൾ പരസ്പരം ജയിക്കണമെന്ന ഉത്സുകതയിൽ ആ ഇരുവരുടെയും ഇടയിൽ യുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. അത് ശക്രൻ (ഇന്ദ്രൻ)–പ്രഹ്ലാദൻ സംഘർഷംപോലെ അത്യന്തം വിചിത്രവും അത്ഭുതകരവും ആയി.
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how the drive to dominate (jigīṣā) can escalate into extraordinary conflict; by invoking Indra and Prahlāda, it frames the struggle as a mythic-scale contest of powers, inviting reflection on ambition, restraint, and the dharmic consequences of rivalry.
Mārkaṇḍeya describes two opponents entering a mutual contest, each intent on victory, and says their fight becomes astonishing—comparable to the legendary combat between Indra (Śakra) and Prahlāda.