Shloka 71
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
: सहित: श्रीमान् साधु साध्वित्यथाब्रवीत् (परिष्वज्य च मां प्रेम्णा मूर्ध्नि चाप्राय सस्मितम् ।) ततो मां देवराजो वै समाश्वास्य पुन: पुन:,हिरण्यपुरका विध्वंस, दानवी मायाका निवारण तथा महाबलवान् निवातकवचोंका युद्धमें वध सुनकर मरुत् आदि देवताओंसहित भगवान् सहस्नलोचन इन्द्र अत्यन्त प्रसन्न हो मुझे साधुवाद देने लगे और मुझे प्रेम पूर्वक हृदयसे लगाकर मुसकराते हुए मेरा मस्तक सूँघा। तत्पश्चात् देवराजने बार-बार मुझे सान्त्वना देते हुए देवताओंके साथ यह मधुर वचन कहा--'पार्थ! तुमने युद्धमें वह कार्य किया है, जो देवताओं और असुरोंके लिये भी असम्भव है
sahitaḥ śrīmān sādhu sādhv ity athābravīt (pariṣvajya ca māṃ premṇā mūrdhni cāprāya sasmitaṃ) tato māṃ devarājo vai samāśvāsya punaḥ punaḥ
അപ്പോൾ ശ്രീമാനായ ദേവരാജൻ ഇന്ദ്രൻ മറ്റു ദേവന്മാരോടൊപ്പം “സാധു! സാധു!” എന്നു ഉച്ചരിച്ചു. സ്നേഹത്തോടെ എന്നെ ആലിംഗനം ചെയ്ത്, പുഞ്ചിരിയോടെ എന്റെ ശിരസ്സിന്റെ സുഗന്ധം ഏറ്റു അടുപ്പമുള്ള അംഗീകാരം പ്രകടിപ്പിച്ചു. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം എന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആശ്വസിപ്പിച്ച് മധുരവചനങ്ങളാൽ എന്റെ പരാക്രമത്തെ പ്രശംസിച്ചു— അത് ദേവർക്കും ദാനവർക്കും പോലും അത്യന്തം ദുഷ്കരം.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Excellence in battle is not celebrated as mere force but as dharmic achievement when undertaken for a righteous end and carried through with steadiness. The repeated reassurance from Indra underscores that even great heroes need moral and emotional support after extreme deeds, and that rightful action earns both praise and protective consolation.
Arjuna recounts how Indra, accompanied by other gods, becomes delighted at Arjuna’s accomplishment in battle. Indra praises him with “sādhu sādhu,” embraces him affectionately, smiles, and performs a tender gesture of approval by smelling his head, then repeatedly consoles and encourages him with sweet words.