Shloka 373
Kailāsa-darśana, Badarī-vāsa, and Sarasvatī–Dvaitavana Transition (कैलासदर्शन–बदरीवास–सरस्वतीद्वैतवनगमनम्)
विचित्राभरणाश्रैव नन्दयन्तीव मे मनः उनके मस्तकोंपर विचित्र मुकुट और पगड़ी देखी जाती थी। उनके कवच और ध्वज भी विचित्र ही थे। वे अद्भुत आभूषणोंसे विभूषित हो मेरे लिये मनोरंजनकी-सी वस्तु बन गये थे
vicitrābharaṇāś caiva nandayantīva me manaḥ
അർജുനൻ പറഞ്ഞു—വിചിത്രാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അവർ എന്റെ മനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്നവരെന്നപോലെ തോന്നി. അവരുടെ തലകളിൽ അപൂർവമായ കിരീടങ്ങളും പാഗടകളും കണ്ടു; അവരുടെ കവചങ്ങളും ധ്വജങ്ങളും അതുപോലെ തന്നെ വിചിത്രമായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ അസാധാരണ ശോഭയിൽ വിഭൂഷിതരായി, യുദ്ധത്തിന്റെ ഗൗരവത്തിനിടയിലും അവർ എനിക്ക് കാഴ്ചവസ്തുവെന്നപോലെ ആകർഷകമായി തോന്നി.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how outward splendor—ornaments, crowns, armor, and banners—can captivate the mind. It implicitly contrasts aesthetic fascination with the deeper seriousness of kṣatriya life, where such display signifies power and readiness for conflict, reminding the reader to discern appearance from underlying intent and duty.
Arjuna is describing a group of warriors or kings he observes. He notes their striking, unusual adornments and martial insignia—crowns, turbans, armor, and banners—and remarks that their splendid appearance delights and entertains his mind as a spectacle.