Shloka 2
Divyāstrāṇāṃ Pradarśana-nivāraṇa
Display of Divine Weapons and Its Prohibition
तदहं वज्ञसंकाशैमे॑हिन्द्रास्त्रप्रचोदितै: । अचूर्णयं वेगवद्धि: शरजालैर्महाहवे,तब मैंने महेन्द्रासत्रसे अभिमन्त्रित वज्रतुल्य वेगवान् बाणोंद्वारा उस महासमरमें गिरनेवाले समस्त शिला-खण्डोंको चूर-चूर कर दिया
tad ahaṁ vajrasaṅkāśair mehendrāstrapracoditaiḥ | acūrṇayaṁ vegavaddhiḥ śarajālair mahāhave ||
അർജുനൻ പറഞ്ഞു—അപ്പോൾ മഹേന്ദ്രാസ്ത്രം പ്രേരിപ്പിച്ച വജ്രസമാന വേഗമുള്ള അമ്പുകളുടെ ജാലംകൊണ്ട്, ആ മഹാസമരത്തിൽ വീണുകൊണ്ടിരുന്ന ശിലാഖണ്ഡങ്ങളെല്ലാം ഞാൻ പൊടിയാക്കി.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights kṣatriya-dharma expressed as disciplined protection: Arjuna applies divinely empowered skill to neutralize a dangerous assault. Power (astra) is shown as ethically directed—used to avert harm and uphold duty rather than for reckless destruction.
Arjuna narrates that during a fierce encounter, rock-masses were being hurled or falling in the battlefield. He counters by releasing a dense volley of swift, thunderbolt-like arrows, empowered by Indra’s weapon, pulverizing the rocks mid-air and preventing their impact.