Shloka 3
Divyāstrāṇāṃ Pradarśana-nivāraṇa
Display of Divine Weapons and Its Prohibition
चूर्ण्यमाने5श्मवर्षे तु पावक: समजायत । तत्राश्मचूर्णान्यपतन् पावकप्रकरा इव,पत्थरोंकी वर्षके चूर्ण होते ही सब ओर आग प्रकट हो गयी। फिर तो वहाँ आगकी चिनगारियोंके समूहकी भाँति पत्थरका चूर्ण पड़ने लगा
cūrṇyamāne ’śmavarṣe tu pāvakaḥ samajāyata | tatrāśmacūrṇāny apatan pāvakaprakarā iva ||
കല്ലുകളുടെ മഴ പൊടിയായി അരിയപ്പെടുന്നതിനോടൊപ്പം തന്നെ എല്ലാടവും അഗ്നി പെട്ടെന്ന് പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. പിന്നെ അവിടെ കല്ലുപൊടി തീപ്പൊരികളുടെ കൂട്ടംപോലെ വീഴാൻ തുടങ്ങി.
अजुन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how destructive actions can escalate into greater harm: when violence intensifies (a rain of stones), it can generate even more dangerous consequences (fire and spark-like debris). Ethically, it cautions that unchecked aggression tends to multiply suffering rather than resolve conflict.
Arjuna describes a terrifying phenomenon: as stones are pulverized in a violent shower, fire manifests, and the falling stone-dust resembles showers of sparks. The scene conveys a supernatural or extraordinary intensity in the encounter being narrated.