Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
कितनोंके मुख, वर्ण और कान्ति शंखके सदृश थे। वे शंखकी मालाओंसे अलंकृत थे और उनके मुखसे शंखध्वनिके समान ही शब्द प्रकट होते थे ।। जटाधरा: पञ्चशिखास्तथा मुण्डा: कृशोदरा: । चरतुर्वष्टा श्षतुर्जिह्ना: शड्कुकर्णा: किरीटिन:,कोई समूचे सिरपर जटा धारण करते थे, कोई पाँच शिखाएँ रखते थे और कितने ही मूड़ मुड़ाये रहते थे। बहुतोंके उदर अत्यन्त कृश थे, कितनोंके चार दाढ़ें और चार जिद्वाएँ थीं। किन्हींके कान खूँटीके समान जान पड़ते थे और कितने ही पार्षद अपने मस्तकपर किरीट धारण करते थे
jaṭādharāḥ pañcaśikhās tathā muṇḍāḥ kṛśodarāḥ | caturdaṃṣṭrāś caturjihvāḥ śaṅkukarṇāḥ kirīṭinaḥ ||
സഞ്ജയൻ പറഞ്ഞു—അവരിൽ ചിലർ മുഴുവൻ തലയിൽ ജട ധരിച്ചിരുന്നു; ചിലർക്കു അഞ്ചു ശിഖകൾ; ചിലർ മുണ്ഡിതർ. പലർക്കും ഉദരം അത്യന്തം ക്ഷീണിതമായിരുന്നു. ചിലർക്കു നാല് ദംഷ്ട്രകളും നാല് നാവുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചിലരുടെ ചെവികൾ കൂർത്ത കുത്തുപോലെ തോന്നി; ചിലർ തലയിൽ കിരീടം ധരിച്ചിരുന്നു.
संजय उवाच