Shloka 10
Jarītā-Śārṅgaka-saṃvādaḥ — The Dialogue of Jaritā and the Śārṅgaka Chicks
Fire-escape deliberation
न तु केवलदैवेन प्रजा भावेन रेमिरे । यद् बभूव मनःकान्तं कर्मणा स चकार तत्
na tu kevaladaivena prajā bhāvena remire | yad babhūva manaḥkāntaṃ karmaṇā sa cakāra tat |
പ്രജകൾ വെറും ദൈവയോഗം കൊണ്ടുമാത്രം സന്തോഷിച്ചിരുന്നില്ല; അവർ ഭാവത്തോടെ, ഹൃദയത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു. അവരുടെ മനസ്സിന് പ്രിയമായത് എന്തോ, അതേ രാജാവ് തന്റെ പ്രവൃത്തികളാൽ നിറവേറ്റി; അതുകൊണ്ട് അവരുടെ തൃപ്തി രാജധർമ്മമായ സംരക്ഷണത്തിൽ മാത്രമല്ല, അദ്ദേഹത്തോടുള്ള വിശ്വാസവും ഭക്തിയും കൊണ്ടുമായിരുന്നു.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Public welfare is not secured by 'fortune' alone; it arises from a ruler’s deliberate, ethical action that aligns governance with the genuine needs and well-being of the people, thereby earning their trust and devotion.
The narrator describes the subjects’ happiness under the king: they are not merely passively content due to circumstances, but actively delighted because the king fulfills what is dear to them through concrete deeds, which generates loyalty and devotion.