Shloka 45
धृतराष्ट्र–दुर्योधन संवादः
Vāraṇāvata-vivāsana-nīti: Dhṛtarāṣṭra and Duryodhana’s Policy Dialogue
वेदवेदाड़विद्वान् स तपसा दग्धकिल्बिष: । ततः पितृनियुक्तात्मा पुत्रलोभान्महायशा:,वे वेदों और वेदांगोंके विद्वान् तो थे ही, तपस्याद्वारा अपनी सम्पूर्ण पापराशिको दग्ध कर चुके थे। उनका महान् यश सब ओर फैल चुका था। एक समय पितरोंने उनके मनमें पुत्र उत्पन्न करनेकी प्रेरणा दी; अतः द्रोणाचार्यने पुत्रके लोभसे शरद्वानकी पुत्री कृपीको धर्मपत्नीके रूपमें ग्रहण किया। कृपी सदा अन्निहोत्र, धर्मानुष्ठान तथा इन्द्रियसंयममें उनका साथ देती थी
vedavedāṅgavidvān sa tapasā dagdhakilbiṣaḥ | tataḥ pitṛniyuktātmā putralobhān mahāyaśāḥ ||
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു—അവൻ വേദങ്ങളിലും വേദാംഗങ്ങളിലും പണ്ഡിതനായിരുന്നു; തപസ്സിലൂടെ പാപകലുഷം ദഹിപ്പിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ യശസ് മഹത്തായിരുന്നു. തുടർന്ന് പിതൃകളുടെ പ്രേരണയാൽ, പുത്രലാഭാഭിലാഷം കൊണ്ടു പ്രേരിതനായി, ആ മഹായശസ്സൻ സന്താനോത്പാദനത്തിലേക്ക് മനസ്സു തിരിച്ചു.
वैशम्पायन उवाच