Adhyaya 40

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितार्या पूर्वविभागे एकोनचत्वारिंशो ऽध्यायः सूत उवाच स रथो ऽधिष्ठितो देवैरादित्यैर्वसुभिस्तथा / गन्धर्वैरप्सरोभिश्च ग्रामणीसर्पराक्षसैः

ഇങ്ങനെ ശ്രീകൂർമപുരാണത്തിലെ ഷട്സാഹസ്ത്രീ സംഹിതയുടെ പൂർവവിഭാഗത്തിൽ ഏകോനചത്വാരിംശ അധ്യായം. സൂതൻ പറഞ്ഞു—ആ രഥം ദേവന്മാർ, ആദിത്യരും വസുക്കളും, കൂടാതെ ഗന്ധർവന്മാർ, അപ്സരസ്സുകൾ, ഗണനായകർ, നാഗങ്ങൾ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരും അധിഷ്ഠിതമാക്കി കയറി ഇരുന്നു.

Verse 2

धातार्ऽयमाथ मित्रश्च वरुणः शक्र एव च / विवस्वानथ पूषा च पर्जन्यश्चांशुरेव च

ധാതാവ്, ആര്യമൻ, മിത്രൻ, വരുണൻ, ശക്രൻ; കൂടാതെ വിവസ്വാൻ, പൂഷൻ, പർജന്യൻ, അംശു—ഇവരാണ് ഇവിടെ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട ദേവന്മാർ.

Verse 3

भगस्त्वष्टा च विष्णुश्च द्वादशैते दिवाकराः / आप्यायन्ति वै भानुं वसन्तादिषु वै क्रमात्

ഭഗൻ, ത്വഷ്ടാവ്, വിഷ്ണു—ഇവരാണ് പന്ത്രണ്ടു ദിവാകരന്മാർ (ആദിത്യർ). വസന്തം മുതലായ ഋതുക്കളിൽ ക്രമമായി അവർ സൂര്യനെ പോഷിപ്പിച്ച് ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നു.

Verse 4

पुलस्त्यः पुलहश्चात्रिर्वसिष्ठश्चाङ्गिरा भृगुः / भरद्वाजो गौतमश्च कश्यपः क्रतुरेव च

പുലസ്ത്യൻ, പുലഹൻ, അത്രി, വസിഷ്ഠൻ, അങ്കിരസ്, ഭൃഗു, ഭരദ്വാജൻ, ഗൗതമൻ, കശ്യപൻ, ക്രതു—ഈ മഹർഷിമാർ ഇവിടെ ക്രമമായി എണ്ണിപ്പറയപ്പെടുന്നു।

Verse 5

जमदग्निः कौशिकश्च मुनयो ब्रह्मवादिनः / स्तुवन्ति देवं विविधैश्छन्दोभिस्ते यथाक्रमम्

ജമദഗ്നിയും കൗശികനും—ബ്രഹ്മവാദികളായ മുനികൾ—വിവിധ വൈദിക ഛന്ദസ്സുകളാൽ, യഥാക്രമം, ദേവനെ സ്തുതിക്കുന്നു।

Verse 6

रथकृच्च रथौज्श्च रथचित्रः सुबाहुकः / रथस्वनो ऽथ वरुणः सुषेणः सेनजित् तथा

കൂടാതെ രഥകൃതും രഥൗജയും; രഥചിത്രനും സുബാഹുകനും; തുടർന്ന് രഥസ്വനൻ; പിന്നെ വരുണൻ; സുഷേണനും സേനജിത്തും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു।

Verse 7

तार्क्ष्यश्चारिष्टनेमिश्च रथजित् सत्यजित् तथा / ग्रामण्यो देवदेवस्य कुर्वते ऽभीशुसंग्रहम्

താർക്ഷ്യൻ, അരിഷ്ടനേമി, രഥജിത്, സത്യജിത്, ഗ്രാമണ്യൻ—ദേവദേവന്റെ ഈ സേവകർ പ്രഭുവിന്റെ രഥത്തിനായുള്ള കയറുകളും കെട്ടുപകരണങ്ങളും ശേഖരിച്ചു ക്രമപ്പെടുത്തി വെയ്ക്കുന്നു।

Verse 8

अथ हेतिः प्रहेतिश्च पौरुषेयो वधस्तथा / सर्पो व्याघ्रस्तथापश्च वातो विद्युद् दिवाकरः

അടുത്തതായി ആയുധങ്ങളും പ്രതിയായുധങ്ങളും; മനുഷ്യകൃതമായ വധവും; അതുപോലെ സർപ്പം, വ്യാഘ്രം, പശുക്കളും; കൂടാതെ വായു, മിന്നൽ, ദിവാകരനായ സൂര്യനും (ഉണ്ട്)।

Verse 9

ब्रह्मोपेतश्च विप्रेन्द्रा यज्ञोपेतस्तथैव च / राक्षसप्रवरा ह्येते प्रयान्ति पुरतः क्रमात्

ഹേ വിപ്രേന്ദ്രാ! ബ്രഹ്മവ്രതം (വൈദികാനുഷ്ഠാനം) ധരിച്ചവരും യജ്ഞവ്രതത്തിൽ സ്ഥാപിതരുമായ ഈ ശ്രേഷ്ഠരാക്ഷസർ ക്രമമായി ഒരൊരുത്തരായി മുൻപോട്ടു പോകുന്നു।

Verse 10

वासुकिः कङ्कनीरश्च तक्षकः सर्पपुङ्गवः / एलापत्रः शङ्खपालस्तथैरावतसंज्ञितः

വാസുകി, കങ്കനീര, സർപ്പശ്രേഷ്ഠനായ തക്ഷകൻ; കൂടാതെ ഏലാപത്രൻ, ശംഖപാലൻ, ഐരാവത എന്ന പേരുള്ളവൻ—ഇവരാണ് (നാഗങ്ങൾ) പറയപ്പെട്ടത്।

Verse 11

धनञ्जयो महापद्मस्तथा कर्कोटको द्विजाः / कम्बलाश्वतरश्चैव वहन्त्येनं यथाक्रमम्

ഹേ ദ്വിജന്മാരേ! ധനഞ്ജയൻ, മഹാപദ്മൻ, കർക്കോടകൻ; കൂടാതെ കംബലൻ, അശ്വതരൻ—ഈ മഹാനാഗങ്ങൾ അവനെ യഥാക്രമം വഹിക്കുന്നു।

Verse 12

तुम्बुरुर्नारदो हाहा हूहूर्विश्वावसुस्तथा / उग्रसेनो वसुरुचिरर्वावसुरथापरः

തുമ്പുരുവും നാരദനും ഉണ്ടായിരുന്നു; അതുപോലെ ഹാഹാ, ഹൂഹൂ, വിശ്വാവസു. ഉഗ്രസേനൻ, വസുരുചി, വാവസുരഥൻ എന്നിവരും അവിടെ സന്നിഹിതരായിരുന്നു।

Verse 13

चित्रसेनस्तथोर्णायुर्धृतराष्ट्रो द्विजोत्तमाः / सूर्यवर्चा द्वादशैते गन्धर्वा गायतां वराः / गायन्ति विविधैर्गानैर्भानुं षड्जादिभिः क्रमात्

ഹേ ദ്വിജോത്തമാ! ചിത്രസേനൻ, ഉർണായു, ധൃതരാഷ്ട്രൻ, സൂര്യവർച്ഛാ—ഈ പന്ത്രണ്ടു ഗന്ധർവന്മാർ, ഗായകരിൽ ശ്രേഷ്ഠർ, ഷഡ്ജം മുതലായ സ്വരക്രമത്തിൽ വിവിധ ഗാനങ്ങളാൽ ഭാനു (സൂര്യൻ)നെ സ്തുതിച്ച് പാടുന്നു।

Verse 14

क्रतुस्थलाप्सरोवर्या तथान्या पुञ्जिकस्थला / मेनका सहजन्या च प्रम्लोचा च द्विजोत्तमाः

ഹേ ദ്വിജോത്തമാ! ക്രതുസ്ഥലാ എന്ന ശ്രേഷ്ഠ അപ്സരയും മറ്റൊരു പുഞ്ജികസ്ഥലയും; കൂടാതെ മേനകാ, സഹജന്യാ, പ്രമ്ലോചാ എന്നിവരും പ്രസ്തുതരാണ്।

Verse 15

अनुम्लोचा घृतीची च विश्वाची चोर्वशी तथा / अन्या च पूर्वचित्तिः स्यादन्या चैव तिलोत्तमा

അനുമ്ലോചാ, ഘൃതാചീ, വിശ്വാചീ, ഉർവശീ; കൂടാതെ മറ്റൊരു പൂർവചിത്തി, മറ്റൊരു തിലോത്തമാ എന്നും പറയുന്നു।

Verse 16

ताण्डवैर्विविधैरेनं वसन्तादिषु वै क्रमात् / तोषयन्ति महादेवं भानुमात्मानमव्ययम्

വസന്താദി ഋതുക്കളിൽ ക്രമമായി വിവിധ താണ്ഡവനൃത്തങ്ങൾ ചെയ്ത് അവർ മഹാദേവനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നു—അവൻ തന്നെയാണ് ഭാനു, അവ്യയ ആത്മാവ്।

Verse 17

एवं देवा वसन्त्यर्के द्वौ द्वौ मासौ क्रमेण तु / सूर्यमाप्याययन्त्येते तेजसा तेजसां निधिम्

ഇങ്ങനെ ദേവന്മാർ ക്രമമായി രണ്ടുരണ്ടു മാസങ്ങൾ അർക്കനിൽ (സൂര്യനിൽ) വസിക്കുന്നു; തങ്ങളുടെ തേജസ്സാൽ തേജസ്സുകളുടെ നിധിയായ സൂര്യനെ പോഷിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 18

ग्रथितैः स्वैर्वचोभिस्तु स्तुवन्ति मुनयो रविम् / गन्धर्वाप्सरसश्चैनं नृत्यगेयैरुपासते

മുനിമാർ തങ്ങളുടെ നന്നായി ഗ്രഥിതമായ വചനങ്ങളാൽ രവിയെ സ്തുതിക്കുന്നു; ഗന്ധർവരും അപ്സരസ്സുകളും നൃത്തഗാനങ്ങളാൽ അവനെ ഉപാസിക്കുന്നു।

Verse 19

ग्रामणीयक्षभूतानि कुर्वते ऽभीषुसंग्रहम् / सर्पा वहन्ति देवेशं यातुधानाः प्रयान्ति च

ഗ്രാമണികളോടുകൂടെ യക്ഷ‑ഭൂതഗണങ്ങൾ കിരണങ്ങൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതുപോലെ ദീപ്തി സമാഹരിക്കുന്നു. സർപ്പങ്ങൾ ദേവേശ്വരനെ വഹിക്കുന്നു; യാതുധാനരും ആ ശോഭായാത്രയിൽ മുന്നേറുന്നു॥

Verse 20

बालखिल्या नयन्त्यस्तं परिवार्योदयाद् रविम् / एते तपन्ति वर्षन्ति भान्ति वान्ति सृजन्ति च / भूतानामशुभं कर्म व्यपोहन्तीह कीर्तिताः

ബാലഖില്യ മുനിമാർ ഉദയസമയത്ത് സൂര്യനെ ചുറ്റിനിന്ന് അസ്തമയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. അവർ തപിപ്പിക്കുന്നു, മഴ പെയ്യിക്കുന്നു, പ്രകാശിക്കുന്നു, കാറ്റുപോലെ വീശുന്നു, സൃഷ്ടിയും നടത്തുന്നു; ജീവികളുടെ അശുഭകർമ്മം അകറ്റുന്നവർ എന്നു ഇവിടെ കീർത്തിക്കപ്പെടുന്നു॥

Verse 21

एते सहैव सूर्येण भ्रमन्ति दिवि सानुगाः / विमाने च स्थितो नित्यं कामगे वातरंहसि

ഈ അനുചരന്മാർ സൂര്യനോടൊപ്പം ദിവ്യാകാശത്തിൽ നിത്യവും സഞ്ചരിക്കുന്നു. സൂര്യൻ തന്റെ വിമാനത്തിൽ എപ്പോഴും നിലകൊണ്ട്, ഇഷ്ടാനുസാരം ഗമിക്കുന്നവനായി, കാറ്റിന്റെ വേഗത്തിൽ ആകാശം വിഹരിക്കുന്നു॥

Verse 22

वर्षन्तश्च तपन्तश्च ह्लादयन्तश्च वै प्रजाः / गोपयन्तीह भूतानि सर्वाणीहायुगक्षयात्

അവർ മഴ പെയ്യിച്ച്, താപം നൽകി, പ്രജകളെ ആനന്ദിപ്പിച്ച്, ഈ ലോകത്തിൽ യുഗാന്തം വരെയും എല്ലാ ജീവികളെയും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നു॥

Verse 23

एतेषामेव देवानां यथावीर्यं यथातपः / यथायोगं यथासत्त्वं स एष तपति प्रभुः

ഈ ദേവന്മാരുടെ വീര്യവും തപസ്സും, അവരുടെ യോഗശാസനവും സ്വാഭാവിക ശേഷിയും അനുസരിച്ച്—ഈ പ്രഭു തന്റെ തേജോമയ തപസ്സാൽ അവരെ യഥോചിതമായി വിഭജിച്ച് നിലനിർത്തുന്നു॥

Verse 24

अहोरात्रव्यवस्थानकारणं स प्रजापतिः / पितृदेवमनुष्यादीन् स सदाप्यायेद् रविः

അവൻ തന്നെയാണ് പ്രജാപതി; പകലും രാത്രിയും എന്ന ക്രമം സ്ഥാപിക്കുന്ന കാരണവും അവൻ തന്നെ. ആ രവി പിതൃകൾ, ദേവന്മാർ, മനുഷ്യർ മുതലായ എല്ലാവരെയും നിത്യവും പോഷിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 25

तत्र देवो महादेवो भास्वान् साक्षान्महेश्वरः / भासते वेदविदुषां नीलग्रीवः सनातनः

അവിടെ സാക്ഷാൽ മഹേശ്വരനായ ഭാസ്വാൻ മഹാദേവൻ ദീപ്തനായി നിലകൊള്ളുന്നു; വേദവിദ്വാന്മാർക്കു ശാശ്വതനായ നീലഗ്രീവൻ (നീലകണ്ഠൻ) പ്രകാശിക്കുന്നു.

Verse 26

स एष देवो भगवान् परमेष्ठी प्रजापतिः / स्थानं तद् विदुरादित्यं वेदज्ञा वेदविग्रहम्

അവൻ തന്നെയാണ് ദേവൻ, ഭഗവാൻ, പരമേഷ്ഠി പ്രജാപതി. വേദജ്ഞർ ആ സ്ഥാനത്തെ ആദിത്യൻ (സൂര്യൻ) എന്നായി അറിയുന്നു—വേദജ്ഞനും, വേദം തന്നെയായ രൂപമുള്ളവനും.