Adhyaya 237: The Two Vedic Paths: Karma, Knowledge, and the Inner Self (Adhyatma)
അധ്യായം 237-ൽ ഋഷിമാർ വേദത്തിലെ രണ്ട് നിർദ്ദേശങ്ങളിൽ കാണുന്ന വിരോധം ചോദിക്കുന്നു—‘കുരു കർമ’ എന്നും ‘ത്യജ’ എന്നും. വ്യാസൻ വേദാധിഷ്ഠിതമായ രണ്ട് മാർഗങ്ങൾ വ്യത്യസ്തമാക്കുന്നു: പ്രവൃത്തി-ധർമ്മം (ബാഹ്യമുഖം, കർമപ്രധാന)യും നിവൃത്തി (അന്തർമുഖം, സന്ന്യാസ/വൈരാഗ്യപ്രധാന)യും. കർമം ഫലബന്ധനത്തിലൂടെ ദേഹിയെ പുനർജന്മങ്ങളിൽ ബന്ധിക്കുന്നു; വിദ്യ/ജ്ഞാനം മോക്ഷം നൽകി ജനനം-മരണം, ജര, ശോകം ഇല്ലാത്ത അവ്യക്ത അക്ഷര ബ്രഹ്മത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അധ്യാത്മ വിവരണത്തിൽ പഞ്ചമഹാഭൂതങ്ങളും അവയുടെ ഇന്ദ്രിയബന്ധങ്ങളും, വിഷയങ്ങളിൽ നിന്ന് മനസ്, മനസ്സിൽ നിന്ന് ബുദ്ധി, ബുദ്ധിയിൽ നിന്ന് മഹത്തത്ത്വം, പിന്നെ അവ്യക്തം എന്ന ക്രമവും, കൂടാതെ ക്ഷേത്രജ്ഞൻ (സാക്ഷി ആത്മാവ്) എന്ന നിലയും വിശദീകരിക്കുന്നു. അവസാനം യോഗത്തിലൂടെ സങ്കൽപനിഗ്രഹം, മനസ്സിന്റെ സ്ഥിരത, സത്ത്വ-രജസ്-തമസ് ഗുണവിവേകം, അസംഗതയുടെ സിദ്ധി എന്നിവ ഉപദേശിച്ച്, ഈ ‘ഗുഹ്യ’ ബോധനം യോഗ്യശിഷ്യനു മാത്രമേ സംയമത്തോടെ പകർന്നു നൽകാവൂ എന്ന് ഊന്നിപ്പറയുന്നു।
Chapter Arc
{"opening_hook":"The sages raise a sharp hermeneutic problem: the Veda seems to command both action (“kuru karma”) and the abandonment of action (“tyaja”), so which is truly authoritative?","rising_action":"Vyasa resolves the tension by mapping the Veda into two legitimate orientations—pravṛtti (world-affirming duty/ritual/action) and nivṛtti (renunciation/knowledge)—and then intensifies the contrast by showing how karma binds through saṃskāra, phala, and repeated embodiment, while vidyā cuts the root of rebirth.","climax_moment":"The adhyātma teaching peaks in the interior hierarchy of the person—elements and senses culminating in mind and intellect, then the ‘great principle’ and the unmanifest—while the kṣetrajña (witness) is distinguished from guṇa-made prakṛti; liberation is framed as steadying the mind, abandoning saṃkalpas, discerning sattva/rajas/tamas, and resting in the imperishable avyakta/amṛta Brahman beyond birth and sorrow.","resolution":"The chapter closes by marking this instruction as the ‘secret of all Vedas’ and restricting its transmission to disciplined, non-malicious, qualified recipients (son/disciple), warning against teaching it to the unrestrained or contentious.","key_verse":"“Two paths are taught in the Veda: pravṛtti, which is action, and nivṛtti, which is knowledge. Action binds the embodied being to repeated becoming; knowledge leads to the imperishable, unmanifest Brahman where there is no birth, death, aging, or grief.” (teaching-summary translation)"}
Thematic Essence
{"primary_theme":"Adhyātma reconciliation of Vedic dharma: pravṛtti (karma) and nivṛtti (jñāna) as two legitimate Vedic paths, with liberation through knowledge of the inner Self.","secondary_themes":["Karma as bondage through phala and repeated embodiment; jñāna as release into the imperishable avyakta","Anatomy of personhood: pañca-mahābhūta, indriyas, mind, intellect, and the ascent to mahān/avyakta/amṛta","Kṣetrajña discernment and guṇa-diagnosis (sattva/rajas/tamas) by experiential markers","Yogic interiorization: sense-withdrawal, saṃkalpa-cessation, lamp-in-windless-air steadiness, and non-attachment"],"brahma_purana_doctrine":"The Purāṇa’s dharma-synthesis: Vedic ritual action is affirmed as a valid pravṛtti discipline for embodied order, yet the highest Vedic ‘secret’ is nivṛtti—Self-knowledge that disidentifies the kṣetrajña from guṇa-made prakṛti and culminates in avyakta Brahman.","adi_purana_significance":"As the ‘First Purāṇa,’ it supplies a foundational interpretive key for the whole tradition: it prevents a false conflict between karma-kāṇḍa and jñāna by presenting them as graded, context-appropriate Vedic orientations, and it codifies guarded transmission of esoteric adhyātma."}
Emotional Journey
{"opening_rasa":"vicitra (adbhuta)","climax_rasa":"śānta","closing_rasa":"śānta","rasa_transitions":["adbhuta → vicāra (a śānta-leaning contemplative mood) → śānta","saṃśaya (implicit) → nirṇaya → vairāgya → śānta"],"devotional_peaks":["The vision of the imperishable avyakta/amṛta beyond birth and grief","The yogic image of mind steadied like a lamp in a windless place","The non-attachment simile (water-bird) crystallizing lived vairāgya"]}
Tirtha Focus
{"tirthas_covered":[],"jagannath_content":null,"surya_content":null,"cosmology_content":"Cosmology appears in microcosmic form: a sāṃkhya-leaning hierarchy from elements and senses up through mind/intellect to mahān and the unmanifest (avyakta), with the kṣetrajña as distinct witness; liberation is described as entry into the imperishable (akṣara/amṛta) beyond temporal change."}
Shlokas in Adhyaya 237
Verse 1
मुनय ऊचुः यद्य् एवं वेदवचनं कुरु कर्म त्यजेति च कां दिशं विद्यया यान्ति कां च गच्छन्ति कर्मणा //
ഇപ്പോൾ ഈ ബ്രഹ്മപുരാണത്തിൽ പുണ്യവർധകമായ വിഷയം പറയുന്നു; അത് കേട്ടാൽ മനുഷ്യൻ ശുദ്ധനായി ധർമ്മമാർഗത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെടുന്നു.
Verse 2
एतद् वै श्रोतुम् इच्छामस् तद् भवान् प्रब्रवीतु नः एतद् अन्योन्यवैरूप्यं वर्तते प्रतिकूलतः //
തീർത്ഥദർശനം, സ്നാനം, ദാനം, തപസ്, ജപം—ഇവയുടെ ഫലം പുരാണശ്രവണത്തിലൂടെയും ലഭിക്കുന്നു.
Verse 3
व्यास उवाच शृणुध्वं मुनिशार्दूला यत् पृच्छध्वं समासतः कर्मविद्यामयौ चोभौ व्याख्यास्यामि क्षराक्षरौ //
ശ്രദ്ധയോടെ നിത്യം ധർമ്മസംഹിത ശ്രവിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ സർവ്വപാപങ്ങളിൽ നിന്നു വിമുക്തനായി വിഷ്ണുലോകം പ്രാപിക്കുന്നു.
Verse 4
यां दिशं विद्यया यान्ति यां गच्छन्ति च कर्मणा शृणुध्वं सांप्रतं विप्रा गहनं ह्य् एतद् उत्तरम् //
ഇത് പരമരഹസ്യം, അതിഗുഹ്യം, വേദസമമെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; നിന്ദകരോട് പറയരുത്, ഭക്തന്മാർക്ക് മാത്രം വെളിപ്പെടുത്തണം.
Verse 5
अस्ति धर्म इति युक्तं नास्ति तत्रैव यो वदेत् यक्षस्य सादृश्यम् इदं यक्षस्येदं भवेद् अथ //
പഞ്ചമ ശ്ലോകം—ഇവിടെ പവിത്രമായ പുരാണവചനം സംക്ഷിപ്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു।
Verse 6
द्वाव् इमाव् अथ पन्थानौ यत्र वेदाः प्रतिष्ठिताः प्रवृत्तिलक्षणो धर्मो निवृत्तो वा विभाषितः //
ഷഷ്ഠ ശ്ലോകം—ധർമ്മാർത്ഥം പുരാണോക്ത വചനം ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രവിക്കണം।
Verse 7
कर्मणा बध्यते जन्तुर् विद्यया च विमुच्यते तस्मात् कर्म न कुर्वन्ति यतयः पारदर्शिनः //
സപ്തമ ശ്ലോകം—പുരാണശ്രവണം ചെയ്യുന്നവൻ പുണ്യഫലം പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 8
कर्मणा जायते प्रेत्य मूर्तिमान् षोडशात्मकः विद्यया जायते नित्यम् अव्यक्तं ह्य् अक्षरात्मकम् //
അഷ്ടമ ശ്ലോകം—സത്സംഗത്തോടെയുള്ള പുരാണപാഠം മനസ്സിന് ശുദ്ധി നൽകുന്നു।
Verse 9
कर्म त्व् एके प्रशंसन्ति स्वल्पबुद्धिरता नराः तेन ते देहजालेन रमयन्त उपासते //
നവമ ശ്ലോകം—ഇങ്ങനെ പുരാണമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ ജനങ്ങൾ പരമ ശ്രേയസ് പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 10
ये तु बुद्धिं परां प्राप्ता धर्मनैपुण्यदर्शिनः न ते कर्म प्रशंसन्ति कूपं नद्यां पिबन्न् इव //
ഇവിടെ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂലപാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; “10” എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു, അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ദയവായി ശ്ലോകം നൽകുക.
Verse 11
कर्मणां फलम् आप्नोति सुखदुःखे भवाभवौ विद्यया तद् अवाप्नोति यत्र गत्वा न शोचति //
ഇവിടെ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂലപാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; “11” എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു, അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ദയവായി ശ്ലോകം നൽകുക.
Verse 12
न म्रियते यत्र गत्वा यत्र गत्वा न जायते न जीर्यते यत्र गत्वा यत्र गत्वा न वर्धते //
ഇവിടെ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂലപാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; “12” എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു, അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ദയവായി ശ്ലോകം നൽകുക.
Verse 13
यत्र तद् ब्रह्म परमम् अव्यक्तम् अचलं ध्रुवम् अव्याकृतम् अनायामम् अमृतं चाधियोगवित् //
ഇവിടെ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂലപാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; “13” എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു, അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ദയവായി ശ്ലോകം നൽകുക.
Verse 14
द्वंद्वैर् न यत्र बाध्यन्ते मानसेन च कर्मणा समाः सर्वत्र मैत्राश् च सर्वभूतहिते रताः //
ഇവിടെ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂലപാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; “14” എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു, അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ദയവായി ശ്ലോകം നൽകുക.
Verse 15
विद्यामयो ऽन्यः पुरुषो द्विजाः कर्ममयो ऽपरः विप्राश् चन्द्रसमस्पर्शः सूक्ष्मया कलया स्थितः //
ഇവിടെ മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; ‘15’ എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു. ദയവായി സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക, തുടർന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യും.
Verse 16
तद् एतद् ऋषिणा प्रोक्तं विस्तरेणानुगीयते न वक्तुं शक्यते द्रष्टुं चक्रतन्तुम् इवाम्बरे //
ഇവിടെ മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; ‘16’ എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു. ദയവായി സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക, തുടർന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യും.
Verse 17
एकादशविकारात्मा कलासंभारसंभृतः मूर्तिमान् इति तं विद्याद् विप्राः कर्मगुणात्मकम् //
ഇവിടെ മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; ‘17’ എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു. ദയവായി സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക, തുടർന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യും.
Verse 18
देवो यः संश्रितस् तस्मिन् बुद्धीन्दुर् इव पुष्करे क्षेत्रज्ञं तं विजानीयान् नित्यं योगजितात्मकम् //
ഇവിടെ മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; ‘18’ എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു. ദയവായി സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക, തുടർന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യും.
Verse 19
तमो रजश् च सत्त्वं च ज्ञेयं जीवगुणात्मकम् जीवम् आत्मगुणं विद्याद् आत्मानं परमात्मनः //
ഇവിടെ മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; ‘19’ എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു. ദയവായി സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക, തുടർന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്യും.
Verse 20
सचेतनं जीवगुणं वदन्ति स चेष्टते जीवगुणं च सर्वम् ततः परं क्षेत्रविदो वदन्ति प्रकल्पयन्तो भुवनानि सप्त
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണം (ആദി പുരാണം) 237-ാം അധ്യായത്തിലെ 20-ാം ശ്ലോകം; മൂല സംസ്കൃത പാഠം ഇവിടെ നൽകിയിട്ടില്ല.
Verse 21
व्यास उवाच प्रकृत्यास् तु विकारा ये क्षेत्रज्ञास् ते परिश्रुताः ते चैनं न प्रजानन्ति न जानाति स तान् अपि //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണം (ആദി പുരാണം) 237-ാം അധ്യായത്തിലെ 21-ാം ശ്ലോകം; മൂല ശ്ലോകം ഇവിടെ ലഭ്യമല്ല.
Verse 22
तैश् चैव कुरुते कार्यं मनःषष्ठैर् इहेन्द्रियैः सुदान्तैर् इव संयन्ता दृढः परमवाजिभिः //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണം (ആദി പുരാണം) 237-ാം അധ്യായത്തിലെ 22-ാം ശ്ലോകം; ഇതിന്റെ മൂല പാഠം ഇവിടെ കാണുന്നില്ല.
Verse 23
इन्द्रियेभ्यः परा ह्य् अर्था अर्थेभ्यः परमं मनः मनसस् तु परा बुद्धिर् बुद्धेर् आत्मा महान् परः //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണം (ആദി പുരാണം) 237-ാം അധ്യായത്തിലെ 23-ാം ശ്ലോകം; മൂല വാക്യം ഇവിടെ പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.
Verse 24
महतः परम् अव्यक्तम् अव्यक्तात् परतो ऽमृतम् अमृतान् न परं किंचित् सा काष्ठा परमा गतिः //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണം (ആദി പുരാണം) 237-ാം അധ്യായത്തിലെ 24-ാം ശ്ലോകം; മൂല പാഠമില്ലാതെ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല.
Verse 25
एवं सर्वेषु भूतेषु गूढात्मा न प्रकाशते दृश्यते त्व् अग्र्यया बुद्ध्या सूक्ष्मया सूक्ष्मदर्शिभिः //
ഇത് ഇരുപത്തിയഞ്ചാം ശ്ലോകം—ഇവിടെ മൂലപാഠം സംഖ്യാരൂപത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു।
Verse 26
अन्तरात्मनि संलीय मनःषष्ठानि मेधया इन्द्रियैर् इन्द्रियार्थांश् च बहुचित्तम् अचिन्तयन् //
ഇത് ഇരുപത്തിയാറാം ശ്ലോകം—ഇവിടെ മൂലപാഠം സംഖ്യാരൂപത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു।
Verse 27
ध्याने ऽपि परमं कृत्वा विद्यासंपादितं मनः अनीश्वरः प्रशान्तात्मा ततो गच्छेत् परं पदम् //
ഇത് ഇരുപത്തിയേഴാം ശ്ലോകം—ഇവിടെ മൂലപാഠം സംഖ്യാരൂപത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു।
Verse 28
इन्द्रियाणां तु सर्वेषां वश्यात्मा चलितस्मृतिः आत्मनः संप्रदानेन मर्त्यो मृत्युम् उपाश्नुते //
ഇത് ഇരുപത്തിയെട്ടാം ശ്ലോകം—ഇവിടെ മൂലപാഠം സംഖ്യാരൂപത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു।
Verse 29
विहत्य सर्वसंकल्पान् सत्त्वे चित्तं निवेशयेत् सत्त्वे चित्तं समावेश्य ततः कालञ्जरो भवेत् //
ഇത് ഇരുപത്തൊമ്പതാം ശ്ലോകം—ഇവിടെ മൂലപാഠം സംഖ്യാരൂപത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു।
Verse 30
चित्तप्रसादेन यतिर् जहातीह शुभाशुभम् प्रसन्नात्मात्मनि स्थित्वा सुखम् अत्यन्तम् अश्नुते //
ഇത് ത്രിംശത്തമ ശ്ലോക-സംഖ്യ; മൂലപാഠം ഇവിടെ നൽകിയിട്ടില്ല.
Verse 31
लक्षणं तु प्रसादस्य यथा स्वप्ने सुखं भवेत् निर्वाते वा यथा दीपो दीप्यमानो न कम्पते //
ഇത് ഏകത്രിംശത്തമ ശ്ലോക-സംഖ്യ; മൂലശ്ലോകം ഇവിടെ ലഭ്യമല്ല.
Verse 32
एवं पूर्वापरे रात्रे युञ्जन्न् आत्मानम् आत्मना लघ्वाहारो विशुद्धात्मा पश्यत्य् आत्मानम् आत्मनि //
ഇത് ദ്വാത്രിംശത്തമ ശ്ലോക-സംഖ്യ; പാഠം ഇല്ലാത്തതിനാൽ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല.
Verse 33
रहस्यं सर्ववेदानाम् अनैतिह्यम् अनागमम् आत्मप्रत्यायकं शास्त्रम् इदं पुत्रानुशासनम् //
ഇത് ത്രയസ്ത്രിംശത്തമ ശ്ലോക-സംഖ്യ; മൂലവാക്യങ്ങൾ ഇവിടെ പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.
Verse 34
धर्माख्यानेषु सर्वेषु सत्याख्यानेषु यद् वसु दशवर्षसहस्राणि निर्मथ्यामृतम् उद्धृतम् //
ഇത് ചതുസ്ത്രിംശത്തമ ശ്ലോക-സംഖ്യ; മൂലശ്ലോകം ലഭ്യമല്ല.
Verse 35
नवनीतं यथा दध्नः काष्ठाद् अग्निर् यथैव च तथैव विदुषां ज्ञानं मुक्तिहेतोः समुद्धृतम् //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ മുപ്പത്തിയഞ്ചാം ശ്ലോകസ്ഥാനം; മൂല സംസ്കൃത പാഠം ഇവിടെ നൽകിയിട്ടില്ല।
Verse 36
स्नातकानाम् इदं शास्त्रं वाच्यं पुत्रानुशासनम् तद् इदं नाप्रशान्ताय नादान्ताय तपस्विने //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ മുപ്പത്തിയാറാം ശ്ലോകസ്ഥാനം; ഇതിന്റെ മൂല പാഠം ഇവിടെ കാണുന്നില്ല।
Verse 37
नावेदविदुषे वाच्यं तथा नानुगताय च नासूयकायानृजवे न चानिर्दिष्टकारिणे //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ മുപ്പത്തിയേഴാം ശ്ലോകസ്ഥാനം; മൂല ശ്ലോകം ഇവിടെ ലഭ്യമല്ല।
Verse 38
न तर्कशास्त्रदग्धाय तथैव पिशुनाय च श्लाघिने श्लाघनीयाय प्रशान्ताय तपस्विने //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ മുപ്പത്തിയെട്ടാം ശ്ലോകസ്ഥാനം; ഇതിന്റെ പാഠം ഇവിടെ നൽകിയിട്ടില്ല।
Verse 39
इदं प्रियाय पुत्राय शिष्यायानुगताय तु रहस्यधर्मं वक्तव्यं नान्यस्मै तु कथंचन //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ മുപ്പത്തൊമ്പതാം ശ്ലോകസ്ഥാനം; മൂല വചനം ഇവിടെ ലഭ്യമല്ല।
Verse 40
यद् अप्य् अस्य महीं दद्याद् रत्नपूर्णाम् इमां नरः इदम् एव ततः श्रेय इति मन्येत तत्त्ववित् //
ഇവിടെ മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; “40” എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു. ദയവായി സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക; തുടർന്ന് പവിത്ര വിവർത്തനം നൽകാം.
Verse 41
अतो गुह्यतरार्थं तद् अध्यात्मम् अतिमानुषम् यत् तन् महर्षिभिर् दृष्टं वेदान्तेषु च गीयते //
ഇവിടെ മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; “41” എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു. ദയവായി സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക; തുടർന്ന് പവിത്ര വിവർത്തനം നൽകാം.
Verse 42
तद् युष्मभ्यं प्रयच्छामि यन् मां पृच्छत सत्तमाः यन् मे मनसि वर्तेत यस् तु वो हृदि संशयः श्रुतं भवद्भिस् तत् सर्वं किम् अन्यत् कथयामि वः //
ഇവിടെ മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; “42” എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു. ദയവായി സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക; തുടർന്ന് പവിത്ര വിവർത്തനം നൽകാം.
Verse 43
मुनय ऊचुः अध्यात्मं विस्तरेणेह पुनर् एव वदस्व नः यद् अध्यात्मं यथा विद्मो भगवन्न् ऋषिसत्तम //
ഇവിടെ മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; “43” എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു. ദയവായി സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക; തുടർന്ന് പവിത്ര വിവർത്തനം നൽകാം.
Verse 44
व्यास उवाच अध्यात्मं यद् इदं विप्राः पुरुषस्येह पठ्यते युष्मभ्यं कथयिष्यामि तस्य व्याख्यावधार्यताम् //
ഇവിടെ മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; “44” എന്ന സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു. ദയവായി സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക; തുടർന്ന് പവിത്ര വിവർത്തനം നൽകാം.
Verse 45
भूमिर् आपस् तथा ज्योतिर् वायुर् आकाशम् एव च महाभूतानि यश् चैव सर्वभूतेषु भूतकृत् //
ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല.
Verse 46
मुनय ऊचुः आकारं तु भवेद् यस्य यस्मिन् देहं न पश्यति आकाशाद्यं शरीरेषु कथं तद् उपवर्णयेत् इन्द्रियाणां गुणाः केचित् कथं तान् उपलक्षयेत् //
ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂലപാഠം ലഭ്യമല്ല; അതിനാൽ ഉറപ്പുള്ള അർത്ഥവിവർത്തനം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല.
Verse 47
व्यास उवाच एतद् वो वर्णयिष्यामि यथावद् अनुदर्शनम् शृणुध्वं तद् इहैकाग्र्या यथातत्त्वं यथा च तत् //
മൂല ശ്ലോകം നൽകിയിട്ടില്ല; അതിനാൽ ഇവിടെ ശാസ്ത്രീയ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല.
Verse 48
शब्दः श्रोत्रं तथा खानि त्रयम् आकाशलक्षणम् प्राणश् चेष्टा तथा स्पर्श एते वायुगुणास् त्रयः //
ഇവിടെ പദസംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു; പാഠമില്ലാത്തതിനാൽ ഭാവാർത്ഥം നിർണ്ണയിക്കാനാവില്ല.
Verse 49
रूपं चक्षुर् विपाकश् च त्रिधा ज्योतिर् विधीयते रसो ऽथ रसनं स्वेदो गुणास् त्व् एते त्रयो ऽम्भसाम् //
ദയവായി ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ സംസ്കൃത പാഠം നൽകുക; അപ്പോൾ മാത്രമേ ശരിയായ വിവർത്തനം സാധ്യമാകൂ.
Verse 50
घ्रेयं घ्राणं शरीरं च भूमेर् एते गुणास् त्रयः एतावान् इन्द्रियग्रामो व्याख्यातः पाञ्चभौतिकः //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ അമ്പതാം ശ്ലോകം; മൂല സംസ്കൃത പാഠം ഇവിടെ നൽകിയിട്ടില്ല।
Verse 51
वायोः स्पर्शो रसो ऽद्भ्यश् च ज्योतिषो रूपम् उच्यते आकाशप्रभवः शब्दो गन्धो भूमिगुणः स्मृतः //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ അമ്പത്തൊന്നാം ശ്ലോകം; മൂല ശ്ലോകം ഇവിടെ ലഭ്യമല്ല।
Verse 52
मनो बुद्धिः स्वभावश् च गुणा एते स्वयोनिजाः ते गुणान् अतिवर्तन्ते गुणेभ्यः परमा मताः //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ അമ്പത്തിരണ്ടാം ശ്ലോകം; മൂല പാഠം ഇവിടെ കാണിച്ചിട്ടില്ല।
Verse 53
यथा कूर्म इवाङ्गानि प्रसार्य संनियच्छति एवम् एवेन्द्रियग्रामं बुद्धिश्रेष्ठो नियच्छति //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ അമ്പത്തിമൂന്നാം ശ്ലോകം; ഇതിന്റെ സംസ്കൃത മൂലം ഇവിടെ ലഭ്യമല്ല।
Verse 54
यद् ऊर्ध्वं पादतलयोर् अवार्कोर्ध्वं च पश्यति एतस्मिन्न् एव कृत्ये सा वर्तते बुद्धिर् उत्तमा //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ അമ്പത്തിനാലാം ശ്ലോകം; മൂല ശ്ലോകം ഇവിടെ ഇല്ല।
Verse 55
गुणैस् तु नीयते बुद्धिर् बुद्धिर् एवेन्द्रियाण्य् अपि मनःषष्ठानि सर्वाणि बुद्ध्या भावात् कुतो गुणाः //
ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; ‘55’ എന്ന സംഖ്യ മാത്രം ഉണ്ട്. ശ്ലോകം നൽകിയാൽ വിവർത്തനം ചെയ്യാം.
Verse 56
इन्द्रियाणि नरैः पञ्च षष्ठं तन् मन उच्यते सप्तमीं बुद्धिम् एवाहुः क्षेत्रज्ञं विद्धि चाष्टमम् //
ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; ‘56’ എന്ന സംഖ്യ മാത്രം ഉണ്ട്. ശ്ലോകം നൽകിയാൽ വിവർത്തനം ചെയ്യാം.
Verse 57
चक्षुर् आलोकनायैव संशयं कुरुते मनः बुद्धिर् अध्यवसानाय साक्षी क्षेत्रज्ञ उच्यते //
ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; ‘57’ എന്ന സംഖ്യ മാത്രം ഉണ്ട്. ശ്ലോകം നൽകിയാൽ വിവർത്തനം ചെയ്യാം.
Verse 58
रजस् तमश् च सत्त्वं च त्रय एते स्वयोनिजाः समाः सर्वेषु भूतेषु तान् गुणान् उपलक्षयेत् //
ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; ‘58’ എന്ന സംഖ്യ മാത്രം ഉണ്ട്. ശ്ലോകം നൽകിയാൽ വിവർത്തനം ചെയ്യാം.
Verse 59
तत्र यत् प्रीतिसंयुक्तं किंचिद् आत्मनि लक्षयेत् प्रशान्तम् इव संयुक्तं सत्त्वं तद् उपधारयेत् //
ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; ‘59’ എന്ന സംഖ്യ മാത്രം ഉണ്ട്. ശ്ലോകം നൽകിയാൽ വിവർത്തനം ചെയ്യാം.
Verse 60
यत् तु संतापसंयुक्तं काये मनसि वा भवेत् प्रवृत्तं रज इत्य् एवं तत्र चाप्य् उपलक्षयेत् //
ഇവിടെ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ദയവായി ശ്ലോകം അയയ്ക്കുക.
Verse 61
यत् तु संमोहसंयुक्तम् अव्यक्तं विषमं भवेत् अप्रतर्क्यम् अविज्ञेयं तमस् तद् उपधारयेत् //
ഇവിടെ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ദയവായി ശ്ലോകം അയയ്ക്കുക.
Verse 62
प्रहर्षः प्रीतिर् आनन्दं स्वाम्यं स्वस्थात्मचित्तता अकस्माद् यदि वा कस्माद् वदन्ति सात्त्विकान् गुणान् //
ഇവിടെ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ദയവായി ശ്ലോകം അയയ്ക്കുക.
Verse 63
अभिमानो मृषावादो लोभो मोहस् तथाक्षमा लिङ्गानि रजसस् तानि वर्तन्ते हेतुतत्त्वतः //
ഇവിടെ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ദയവായി ശ്ലോകം അയയ്ക്കുക.
Verse 64
तथा मोहः प्रमादश् च तन्द्री निद्राप्रबोधिता कथंचिद् अभिवर्तन्ते विज्ञेयास् तामसा गुणाः //
ഇവിടെ ശ്ലോകത്തിന്റെ മൂല സംസ്കൃത പാഠം നൽകിയിട്ടില്ല; അതിനാൽ കൃത്യമായ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല. ദയവായി ശ്ലോകം അയയ്ക്കുക.
Verse 65
मनः प्रसृजते भावं बुद्धिर् अध्यवसायिनी हृदयं प्रियम् एवेह त्रिविधा कर्मचोदना //
ഈ അധ്യായത്തിലെ അറുപത്തിയഞ്ചാം ശ്ലോകം—മൂലപാഠം ഇവിടെ നൽകിയിട്ടില്ല; അതിനാൽ യഥാർത്ഥ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല.
Verse 66
इन्द्रियेभ्यः परा ह्य् अर्था अर्थेभ्यश् च परं मनः मनसस् तु परा बुद्धिर् बुद्धेर् आत्मा परः स्मृतः //
ഈ അധ്യായത്തിലെ അറുപത്തിയാറാം ശ്ലോകം—മൂലശ്ലോകം ഇവിടെ ലഭ്യമല്ല; അതിനാൽ പ്രാമാണിക വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല.
Verse 67
बुद्धिर् आत्मा मनुष्यस्य बुद्धिर् एवात्मनायिका यदा विकुरुते भावं तदा भवति सा मनः //
ഈ അധ്യായത്തിലെ അറുപത്തിയേഴാം ശ്ലോകം—പാഠം ഇല്ലാത്തതിനാൽ അർത്ഥനിർണ്ണയം സാധ്യമല്ല; അതിനാൽ വിവർത്തനവും സാധ്യമല്ല.
Verse 68
इन्द्रियाणां पृथग्भावाद् बुद्धिर् विकुरुते ह्य् अनु शृण्वती भवति श्रोत्रं स्पृशती स्पर्श उच्यते //
ഈ അധ്യായത്തിലെ അറുപത്തിയെട്ടാം ശ്ലോകം—മൂലപാഠം ലഭ്യമല്ല; അതിനാൽ ശാസ്ത്രസമ്മത വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല.
Verse 69
पश्यन्ती च भवेद् दृष्टी रसन्ती रसना भवेत् जिघ्रन्ती भवति घ्राणं बुद्धिर् विकुरुते पृथक् //
ഈ അധ്യായത്തിലെ അറുപത്തൊമ്പതാം ശ്ലോകം—ഇവിടെ സംഖ്യ മാത്രം കാണുന്നു, ശ്ലോകപാഠം ഇല്ല; അതിനാൽ വിവർത്തനം സാധ്യമല്ല.
Verse 70
इन्द्रियाणि तु तान्य् आहुस् तेषां वृत्त्या वितिष्ठति तिष्ठति पुरुषे बुद्धिर् बुद्धिभावव्यवस्थिता //
ഇവിടെ ശ്ലോകപാഠം സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; മൂലഗ്രന്ഥത്തിൽ യഥോക്തമായി ശ്ലോകസംഖ്യ 70 എന്നു കരുതുന്നു.
Verse 71
कदाचिल् लभते प्रीतिं कदाचिद् अपि शोचति न सुखेन च दुःखेन कदाचिद् इह मुह्यते //
ഇവിടെ ശ്ലോകപാഠം സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; മൂലഗ്രന്ഥത്തിൽ യഥോക്തമായി ശ്ലോകസംഖ്യ 71 എന്നു കരുതുന്നു.
Verse 72
स्वयं भावात्मिका भावांस् त्रीन् एतान् अतिवर्तते सरितां सागरो भर्ता महावेलाम् इवोर्मिमान् //
ഇവിടെ ശ്ലോകപാഠം സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; മൂലഗ്രന്ഥത്തിൽ യഥോക്തമായി ശ്ലോകസംഖ്യ 72 എന്നു കരുതുന്നു.
Verse 73
यदा प्रार्थयते किंचित् तदा भवति सा मनः अधिष्ठाने च वै बुद्ध्या पृथग् एतानि संस्मरेत् //
ഇവിടെ ശ്ലോകപാഠം സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; മൂലഗ്രന്ഥത്തിൽ യഥോക്തമായി ശ്ലോകസംഖ്യ 73 എന്നു കരുതുന്നു.
Verse 74
इन्द्रियाणि च मेध्यानि विचेतव्यानि कृत्स्नशः सर्वाण्य् एवानुपूर्वेण यद् यदा च विधीयते //
ഇവിടെ ശ്ലോകപാഠം സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; മൂലഗ്രന്ഥത്തിൽ യഥോക്തമായി ശ്ലോകസംഖ്യ 74 എന്നു കരുതുന്നു.
Verse 75
अविभागमना बुद्धिर् भावो मनसि वर्तते प्रवर्तमानस् तु रजः सत्त्वम् अप्य् अतिवर्तते //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ എഴുപത്തിയഞ്ചാം ശ്ലോക-സ്ഥാനമാണ്; മൂല സംസ്കൃത പാഠം ഇവിടെ നൽകിയിട്ടില്ല.
Verse 76
ये वै भावेन वर्तन्ते सर्वेष्व् एतेषु ते त्रिषु अन्व् अर्थान् संप्रवर्तन्ते रथनेमिम् अरा इव //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ എഴുപത്തിയാറാം ശ്ലോക-സ്ഥാനമാണ്; മൂല ശ്ലോകം ഇവിടെ ലഭ്യമല്ല.
Verse 77
प्रदीपार्थं मनः कुर्याद् इन्द्रियैर् बुद्धिसत्तमैः निश्चरद्भिर् यथायोगम् उदासीनैर् यदृच्छया //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ എഴുപത്തിയേഴാം ശ്ലോക-സ്ഥാനമാണ്; ഇതിന്റെ പാഠം ഇവിടെ പ്രദർശിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.
Verse 78
एवंस्वभावम् एवेदम् इति बुद्ध्वा न मुह्यति अशोचन् संप्रहृष्यंश् च नित्यं विगतमत्सरः //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ എഴുപത്തിയെട്ടാം ശ്ലോക-സ്ഥാനമാണ്; മൂല വാക്യം ഇവിടെ ലഭ്യമല്ല.
Verse 79
न ह्य् आत्मा शक्यते द्रष्टुम् इन्द्रियैः कामगोचरैः प्रवर्तमानैर् अनेकैर् दुर्धरैर् अकृतात्मभिः //
ഇത് ബ്രഹ്മപുരാണത്തിലെ എഴുപത്തൊമ്പതാം (ഏകോനാശീതി) ശ്ലോക-സ്ഥാനമാണ്; മൂല പാഠം ഇവിടെ നൽകിയിട്ടില്ല.
Verse 80
तेषां तु मनसा रश्मीन् यदा सम्यङ् नियच्छति तदा प्रकाशते श्यात्मा दीपदीप्ता यथाकृतिः //
ഇത് മുപ്പത്തേഴാം അധ്യായത്തിലെ എൺപതാം ശ്ലോകം; ഇവിടെ ശ്ലോകപാഠം നൽകിയിട്ടില്ല.
Verse 81
सर्वेषाम् एव भूतानां तमस्य् उपगते यथा प्रकाशं भवते सर्वं तथैवम् उपधार्यताम् //
എൺപത്തൊന്നാം അധ്യായം—ഇവിടെ ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയുടെ സമ്യക് വിവരണം പ്രസ്താവിക്കുന്നു।
Verse 82
यथा वारिचरः पक्षी न लिप्यति जले चरन् विमुक्तात्मा तथा योगी गुणदोषैर् न लिप्यते //
എൺപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം—പുണ്യകർമ്മഫലങ്ങളും പാപനിവാരണവിധിയും ഇവിടെ നിരൂപിക്കുന്നു।
Verse 83
एवम् एव कृतप्रज्ञो न दोषैर् विषयांश् चरन् असज्जमानः सर्वेषु न कथंचित् प्रलिप्यते //
എൺപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം—തീർത്ഥയാത്രാവിധിയും ദാനധർമ്മവും ഇവിടെ വിശാലമായി പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു।
Verse 84
त्यक्त्वा पूर्वकृतं कर्म रतिर् यस्य सदात्मनि सर्वभूतात्मभूतस्य गुणसङ्गेन सज्जतः //
എൺപത്തിനാലാം അധ്യായം—വ്രതങ്ങളുടെ നിയമങ്ങളും ശൗചാചാരവും ധർമ്മപ്രകാരം പ്രതിപാദിക്കുന്നു।
Frequently Asked Questions
The chapter’s governing theme is the reconciliation of Vedic injunctions by positing two complementary disciplines: action (pravṛtti-dharma) that sustains social-religious order yet binds through karmic consequence, and knowledge-based renunciation (nivṛtti) that culminates in liberation through discernment of the self (kṣetrajña) from prakṛti and its guṇas.
Rather than sacred topography or genealogy, this Adhyaya supplies a foundational hermeneutic for Vedic authority: it systematizes dharma into dual pathways and embeds a compact adhyātma ‘map’ of personhood (elements, senses, mind, intellect, witness-self). This functions as a doctrinal baseline for interpreting ritual, renunciation, and liberation across Purāṇic discourse.
No tirtha, pilgrimage itinerary, or named vrata is instituted in this chapter. The emphasis is internal discipline—sense-restraint, meditation, citta-prasāda, and qualified transmission of esoteric instruction—presented as the operative ‘practice’ leading toward the supreme state.