शर्व एव पतिः श्रेष्ठः सर्वलोकेश्वरेश्वरः वयं सदैव यस्येमे वश्या वै किंकराः शुभे //
ഇത് തൊണ്ണൂറ്റിയൊമ്പതാം ശ്ലോകം—ഇങ്ങനെ പുരാണശ്രവണവും പാരായണവും ലോകഹിതം വരുത്തുന്നു; അവസാനം പരമഗതി പ്രാപിക്കുന്നു।