Srimad Bhagavatam — Shashtha Skandha, Shloka 6
Vṛtrāsura Instructs Indra on Providence and Devotion; The Slaying of Vṛtrāsura
इन्द्रो न वज्रं जगृहे विलज्जित- श्च्युतं स्वहस्तादरिसन्निधौ पुन: । तमाह वृत्रो हर आत्तवज्रो जहि स्वशत्रुं न विषादकाल: ॥ ६ ॥
indro na vajraṁ jagṛhe vilajjitaś cyutaṁ sva-hastād ari-sannidhau punaḥ tam āha vṛtro hara ātta-vajro jahi sva-śatruṁ na viṣāda-kālaḥ
ശത്രുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ തന്റെ കൈയിൽ നിന്നു വജ്രം വീണതുകൊണ്ട് ഇന്ദ്രൻ ലജ്ജിച്ചു; പരാജിതനെന്നപോലെ വീണ്ടും ആയുധം എടുക്കാൻ ധൈര്യമുണ്ടായില്ല. അപ്പോൾ വൃത്രൻ പറഞ്ഞു: “ഹേ ഹരാ! വജ്രം എടുത്തുകൊൾക; നിന്റെ ശത്രുവിനെ വധിക്ക; ഇത് വിഷാദിക്കാനുള്ള സമയം അല്ല.”
FAQs
This verse shows that even an opponent (Vṛtrāsura) urges Indra to abandon shame and grief, take up his weapon, and perform his duty—crisis is not a time for lamentation but for decisive dharmic action.
In the heat of battle Indra hesitated when his vajra fell. Vṛtrāsura, fixed in a higher understanding of destiny and duty, exhorted him to act without weakness—fulfilling the ordained confrontation.
When facing urgent responsibilities, avoid paralysis through regret or shame; regain composure, take the next right step, and do your duty with steadiness—then reflect and learn afterward.