Mantra 4
Sukta 132
यमिन्द्राग्नी स्मरमसिञ्चतामप्स्व१न्तः शोशुचानं सहाध्या। तं ते तपामि वरुणस्य धर्मणा
yám índrāgnī smarám asíñcatām apsv àntáḥ śóśucānaṃ sahā́dhyā | táṃ te tapāmi váruṇasya dhármaṇā ||
Him—Smará—let Indra and Agni sprinkle down within the waters, him that is burning, together with his seat. That one I scorch for thee by Varuṇa’s ordinance.
‘സ്മര’നെ ഇന്ദ്രനും അഗ്നിയും ജലങ്ങളിലകത്ത് തളിക്കട്ടെ—അകത്തുതന്നെ ജ്വലിച്ചു, തന്റെ സഹാധ്യ (ആസനം/ആധാരം) സഹിതൻ; അവനെ ഞാൻ നിനക്കായി വരുണന്റെ ധർമ്മം (വിധി-ആജ്ഞ) പ്രകാരം തപിപ്പിച്ചു ദഹിപ്പിക്കുന്നു.
Rishi: Atharvanic tradition (specific ṛṣi attribution varies by anukramaṇī)
Devata: Indra-Agni; Varuṇa (as binding authority); the adversary Smará as object
Chandas: Anuṣṭubh-like cadence (AV mixed; exact metrical scan uncertain from provided text alone)
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"vira","emotional_arc":"From forceful intervention → relocation of heat → calm containment under law.","listener_experience":"Relief through decisive action; sense of protection and cooling order.","intensity":6}