Mantra 1
Sukta 120
सुकृतस्य लोकः। यदन्तरिक्षं पृथिवीमुत द्यां यन्मातरं पितरं वा जिहिंसिम। अयं तस्माद् गार्हपत्यो नो अग्निरुदिन्नयाति सुकृतस्य लोकम्
sukṛtásya lokáḥ | yád antárikṣaṃ pṛthivī́m utá dyā́ṃ yán mātáraṃ pitáraṃ vā́ jihíṃsimá | ayáṃ tásmād gārhapatyó no agnír úd ín nayāti sukṛtásya lokám ||
The world of well-doing: if we have harmed mid-air, or earth, or heaven; if (we have harmed) mother or father—this our Gārhapatya Agni, from that, doth verily lead upward unto the world of well-doing.
സുകൃതത്തിന്റെ ലോകം: ഞങ്ങൾ അന്തരിക്ഷത്തെയോ, ഭൂമിയെയോ, ദ്യൗസിനെയോ ഹാനിപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ; അല്ലെങ്കിൽ മാതാവിനെയോ പിതാവിനെയോ ദുഃഖിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ—ഈ നമ്മുടെ ഗാർഹപത്യ അഗ്നി, അതിൽ നിന്ന് ഞങ്ങളെ മേലോട്ടു നയിച്ച് സുകൃതത്തിന്റെ ലോകത്തിലേക്ക് എത്തിക്കട്ടെ.
Rishi: Atharvanic tradition (verify Anukramaṇī for 6.120)
Devata: Agni (Gārhapatya)
Chandas: Anuṣṭubh (probable; confirm in critical edition)
{"primary_rasa":"shanta","secondary_rasa":"karuna","emotional_arc":"From sober admission of harm to reassurance of uplift and ethical restoration.","listener_experience":"Grounded penitence; a sense of being guided back into rightness by a stable inner/outer fire.","intensity":5}