Adhyaya 314

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरिताज्ञानं नाम त्रयोदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ चतुर्दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः स्तम्भनादिमन्त्राः अग्निर् उवाच स्तम्भनं मोहनं वश्यं विद्वेषोच्चाटनं वदे विषव्याधिमरोगञ्च मारणं शमनं पुनः

ഇങ്ങനെ ആഗ്നേയ മഹാപുരാണത്തിലെ ‘ത്വരിതാജ്ഞാനം’ എന്ന പേരുള്ള മൂന്നു നൂറ്റി പതിനാലാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. ഇനി മൂന്നു നൂറ്റി പതിനഞ്ചാം അധ്യായം ‘സ്തംഭനാദി മന്ത്രങ്ങൾ’ ആരംഭിക്കുന്നു. അഗ്നി അരുളിച്ചെയ്തു—സ്തംഭനം, മോഹനം, വശ്യത, വിദ്വേഷവും ഉച്ചാടനം, വിഷനിവാരണം, വ്യാധി-രോഗഹരണം, കൂടാതെ മാരണവും ശമനവും—ഇവയെല്ലാം ക്രമമായി ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Verse 2

भूर्जे कूर्मं समालिख्य ताडनेन षड्ङ्गुलम् मुखपादचतुर्ष्केषु ततो मन्त्रं न्यसेद्द्विजः

ഭൂർജപത്രത്തിൽ കൂർമത്തിന്റെ രൂപം വരച്ച്, താഡനത്തിലൂടെ ആറംഗുലം അളവായി നിശ്ചയിക്കണം. തുടർന്ന് ദ്വിജൻ അതിന്റെ മുഖവും നാലു പാദങ്ങളുമുള്ള ചതുഷ്ടയത്തിൽ മന്ത്രന്യാസം സ്ഥാപിക്കണം.

Verse 3

चतुष्पादेषु क्रीं कारं ह्रीं कारं मुखमध्यतः गर्भे विद्यां ततो लिख्य साधकं पृष्ठतो लिखेत्

നാലു പാദങ്ങളിലും ‘ക്രീം’കാരവും, മുഖത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ ‘ഹ്രീം’കാരവും എഴുതണം. തുടർന്ന് ഗർഭത്തിൽ (മധ്യകേന്ദ്രത്തിൽ) വിദ്യാമന്ത്രം ലിഖിച്ച്, പിന്നാമ്പുറത്ത് ‘സാധക’ എന്ന പദം എഴുതണം.

Verse 4

मालामन्त्रैस्तु संवेष्ट्य इष्टकोपरि सन्न्यमेत् विधाय कूर्मपृष्ठेन करालेनाभिसम्पठेनत्

മാലാമന്ത്രങ്ങളാൽ പൊതിഞ്ഞ് ഇഷ്ടകയുടെ മേൽ സ്ഥാപിക്കണം. തുടർന്ന് കൂർമപൃഷ്ഠ-വിന്യാസം ചെയ്ത് ‘കരാല’ പ്രകാരം വിധിപൂർവ്വം അഭിസംപാഠം നടത്തണം.

Verse 5

महाकूर्मं पूजयित्वा पादप्रोक्षन्तु निक्षिपेत् ताडयेद्वामपादेन स्मृत्वा शत्रुञ्च सप्तधा

മഹാകൂർമനെ വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ച്, പാദോദകത്താൽ പ്രോക്ഷണം ചെയ്ത് ആ വസ്തു സ്ഥാപിക്കണം. തുടർന്ന് ശത്രുവിനെ സ്മരിച്ച് ഇടത് പാദത്തോടെ ഏഴുതവണ പ്രഹരിക്കണം.

Verse 6

ततः सञ्जायते शत्रोस्तम्भनं मुखरागतः कृत्वा तु भैरवं रूपं मालामन्त्रं समालिखेत्

തുടർന്ന് വായാൽ ഉച്ചരിച്ച കർമം മൂലം ശത്രുവിന്റെ സ്തംഭനം (അചലത) ഉണ്ടാകുന്നു. ഭൈരവരൂപം നിർമ്മിച്ച് പിന്നെ മാലാമന്ത്രം എഴുതണം.

Verse 7

ॐ शत्रुसुखस्तम्भनी कामरूपा आलीढकरी ह्रीं फें फेत्कारिणी मम शत्रूणां देवदत्तानां मुखं स्तम्भय मम सर्वविद्वेषिणां मुखस्तम्भनं कुरु ॐ हूं फें फेत्कारिणि स्वाहा फट् हेतुञ्च समालिख्य तज्जपान्तं महाबलं वामेनैव नगं शूलं संलिखेद्दक्षिणे करे

“ഓം. ശത്രുസുഖം സ്തംഭിപ്പിക്കുന്നവളേ, ഇഷ്ടരൂപധാരിണീ, ആലീഢസ്ഥിത, ഹ്രീം, ഫേം—ഹേ ഫേത്കാരിണീ! എന്റെ ശത്രുക്കളുടെ, ദേവദത്തന്മാരുടെ മുഖം (വാക്ക്) സ്തംഭിപ്പിക്ക; എന്നെ ദ്വേഷിക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും മുഖസ്തംഭനം ചെയ്യുക. ഓം ഹൂം ഫേം, ഹേ ഫേത്കാരിണീ—സ്വാഹാ; ഫട്।” ‘ഹേതു’ എന്ന ചിഹ്നം/ബീജവും എഴുതിച്ച്, ആ മന്ത്രജപം സമാപിപ്പിക്കണം—അത് മഹാബലവത്തായിരിക്കും. ഇടത്തുവശത്ത് പർവ്വതവും ത്രിശൂലവും വരച്ച്, വലതുകൈയിൽ കൂടി ലിഖിക്കണം.

Verse 8

लिखेन्मन्त्रमघोरस्य संग्रामे स्तम्भयेदरीन् ॐ नमो भगवत्यै भगमालिनि विस्फुर स्पन्द नित्यक्लिन्ने द्रव हूं सः क्रीं काराक्षरे स्वाहा एतेन रोचनाद्यैस्तु तिलकाम्मोहयेज्जगत्

അഘോരമന്ത്രം എഴുതണം; യുദ്ധത്തിൽ ഇതാൽ ശത്രുക്കൾ സ്തംഭിതരാകുമെന്ന് പറയുന്നു—“ഓം നമോ ഭഗവത്യൈ ഭഗമാലിനി, വിസ്ഫുര, സ്പന്ദ; നിത്യക്ലിന്നേ, ദ്രവ; ഹൂം സഃ ക്രീം, കാരാക്ഷരേ, സ്വാഹാ।” ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് രോചന മുതലായ വർണ്ണദ്രവ്യങ്ങളാൽ തിലകം ചെയ്ത് ലോകത്തെ മോഹിപ്പിക്കണം.

Verse 9

ॐ फें हूं फट् फेत्कारिणि ह्रीं ज्वल त्रैलोक्यं मोहय गुह्यकालिके स्वाहा अनेन तिलकं कृत्वा राजादीनां वशीकरं गर्धभस्य रजो गृह्य कुसुमं सूतकस्य च

“ഓം ഫേം ഹൂം ഫട്—ഹേ ഫേത്കാരിണീ! ഹ്രീം! ജ്വലിക്ക; ത്രൈലോക്യത്തെ മോഹിപ്പിക്ക; ഹേ ഗുഹ്യകാലികേ—സ്വാഹാ।” ഈ മന്ത്രംകൊണ്ട് തിലകം ചെയ്ത് രാജാക്കന്മാരെയും മറ്റുള്ളവരെയും വശീകരിക്കാം. (ഈ കർമത്തിന്) കഴുതയുടെ പൊടിയും സൂതക സസ്യത്തിന്റെ പുഷ്പവും എടുക്കണം.

Verse 10

नारीरजः क्षिपेद्रात्रौ शय्यादौ द्वेषकृद्भवेत् गोखुरञ्च तथा शृङ्गमश्वस्य च खुरं तथा

രാത്രിയിൽ ശയ്യാദികളിൽ സ്ത്രീയുടെ രജസ് (മാസികരക്തം) വീണാൽ അത് അശുദ്ധവും വിരക്തി/ദ്വേഷം ഉളവാക്കുന്നതുമായതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അത് നീക്കാൻ ഗോഖുരം, ശൃംഗം, അശ്വഖുരം എന്നിവകൊണ്ട് ചുരണ്ടി ശുദ്ധീകരിക്കണം.

Verse 11

शिरः सर्पस्य संक्षिप्तं हृहेषूच्चाटनं भवेत् करवीरशिफा पीता ससिद्धार्था च मरणे

സർപ്പത്തിന്റെ ശിരസ് ബന്ധിച്ച്/അമർത്തി വെച്ചാൽ വീടുകളിൽ ഉച്ചാടനം (തുരത്തൽ) സംഭവിക്കുമെന്നു പറയുന്നു. മഞ്ഞ കരവീര മുകുളംയും സിദ്ധാർത്ഥം (വെളുത്ത കടുക്) മാരണ (ഘാതക) കർമത്തിന് വിധേയമാണ്.

Verse 12

व्यालछुच्छुन्दरीरक्तं करवीरं तदर्थकृत् सरटं षट्पदञ्चापि तथा कर्कटवृश्चिकम्

അതേ ഉദ്ദേശ്യത്തിന് (പ്രതികാരമായി) ചുച്ചുന്ദരി (മൂഷിക)യുടെ രക്തം, കരവീര, സരട (ഇഴയുന്ന കീടം), ഷട്പദം (തേനീച്ച) എന്നിവയും, കൂടാതെ ഞണ്ട്‌യും തേൾയും സംബന്ധിച്ച ദ്രവ്യങ്ങളും ഉപയോഗിക്കണം.

Verse 13

चूर्णीकृत्य क्षिपेत्तैले तदभ्यङ्गश् च कुष्ठकृत् ॐ नवरहाय सर्वशत्रून् मम साधय मारय ॐ सों मं वुं चुं ॐ शं वां कें ॐ स्वहा अनेनार्कशतैर् अर्च्य श्मशाने तु निधापयेत्

ഇത് പൊടിച്ച് എണ്ണയിൽ ചേർക്കണം; ആ എണ്ണകൊണ്ട് അഭ്യംഗം ചെയ്താൽ കുഷ്ഠം ഉണ്ടാകുമെന്നു പറയുന്നു. (മന്ത്രം:) “ॐ നവരഹായ സർവശത്രൂൻ മമ സാധയ മാരയ। ॐ സോം മം വും ചും; ॐ ശം വാം കേം; ॐ സ്വാഹാ।” ഈ മന്ത്രംകൊണ്ട് നൂറ് പ്രാവശ്യം അർക്കാർചന നടത്തി, ശേഷം ശ്മശാനത്തിൽ നിധാനമാക്കണം.

Verse 14

भूर्जे वा प्रतिमायां वा मारणाय रिपोर्ग्रहाः ॐ कुञ्जरी ब्रह्माणी ॐ मञ्जरी माहेश्वरी ॐ वेताली कौमारी ॐ काली वैष्णवी ॐ अघोरा वाराहि ॐ वेताली इन्त्राणी उर्वशी ॐ जयानी यक्षिणी नवमातरो हे मम शत्रुं गृह्णत भूर्जे नाम रिपोर्लिख्य श्मशाने पूजिते म्रियेत्

ശത്രുവിന്റെ മാരണത്തിനായി ഭൂർജപത്രത്തിലോ പ്രതിമയിലോ ഈ ഗ്രഹശക്തികളെ നിയോഗിക്കണം—“ॐ കുഞ്ജരീ ബ്രഹ്മാണീ, ॐ മഞ്ജരീ മാഹേശ്വരീ, ॐ വേതാളീ കൗമാരീ, ॐ കാളീ വൈഷ്ണവീ, ॐ അഘോരാ വാരാഹീ, ॐ വേതാളീ ഇന്ദ്രാണീ, ॐ ഉർവശീ, ॐ ജയാനീ യക്ഷിണീ। ഹേ നവമാതാക്കളേ, എന്റെ ശത്രുവിനെ ഗ്രഹിക്കുവിൻ।” ഭൂർജപത്രത്തിൽ ശത്രുവിന്റെ പേര് എഴുതി ശ്മശാനത്തിൽ പൂജിച്ചാൽ അവൻ മരിക്കും എന്നു പറയുന്നു.