Adhyaya 157

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे द्रव्यशुद्धिर्नाम षट्पञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ सप्तपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः शावाशौचादिः पुष्कर उवाच प्रेतशुद्धिं प्रवक्ष्यामि सूतिकाशुध्हिमेव च दशाहं शावमाशौचं सपिण्देषु विधीयते

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘ദ്രവ്യശുദ്ധി’ എന്ന നൂറ്റി അമ്പത്താറാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. ഇനി നൂറ്റി അമ്പത്തേഴാം അധ്യായം—‘ശാവാശൗചാദി’—ആരംഭിക്കുന്നു. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു: ‘പ്രേതശുദ്ധിയും സൂതികാശുദ്ധിയും ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കും. സപിണ്ഡ ബന്ധുക്കളിൽ മരണജന്യ ശാവാശൗചം പത്ത് ദിവസം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।’

Verse 2

जनने च तथा शुद्धिर्ब्राह्मणानां भृगूत्तम द्वादशाहेन राजन्यः पक्षाद्वैश्यो ऽथ मासतः

ജനനസന്ദർഭത്തിലും, ഹേ ഭൃഗൂത്തമ, ബ്രാഹ്മണന്റെ ശുദ്ധി (പത്ത് ദിവസത്തിൽ), ക്ഷത്രിയന്റെ പന്ത്രണ്ട് ദിവസത്തിൽ, വൈശ്യന്റെ പക്ഷകാലത്ത് (പതിനഞ്ച് ദിവസത്തിൽ), ശൂദ്രന്റെ ഒരു മാസത്തിൽ പൂർത്തിയാകുന്നു।

Verse 3

शूद्रो ऽनुलोमतो दासे स्वामितुल्यन्त्वशौचकं षट्भिस्त्रिभिरथैकेन क्षत्रविट्शूद्रयोनिषु

അനുലോമ സംയോഗത്തിൽ ജനിച്ച ശൂദ്രൻ ദാസനാണെങ്കിൽ അവന്റെ ആശൗചം സ്വാമിയുടേതിന് തുല്യം; കൂടാതെ ക്ഷത്രിയ-, വൈശ്യ-, ശൂദ്ര-യോനികളിൽ ജനനമുണ്ടായാൽ ക്രമമായി ആറു, മൂന്ന്, ഒരു ദിവസം (ആശൗചം) ആകുന്നു।

Verse 4

ब्राह्मणः शुद्धिमाप्नोति क्षत्रियस्तु तथैव च विट्शूद्रयोनेः शुद्धिः स्यात् क्रमात् परशुरामक

ബ്രാഹ്മണൻ ശുദ്ധി പ്രാപിക്കുന്നു; ക്ഷത്രിയനും അതുപോലെ. വൈശ്യയോ ശൂദ്രയോ യോനിയിൽ ജനിച്ചവന് ക്രമമായി (വിധിപ്രകാരം) ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു, ഹേ പരശുരാമാ।

Verse 5

षड्रात्रेण त्रिरात्रेण षड्भिः शूद्रे तथा विशः आदन्तजननात् सद्य आचूडान्नैशिकी श्रुतिः

ശൂദ്രന് ശൗചകാലം ആറു രാത്രികൾ; വൈശ്യന് മൂന്ന് രാത്രികൾ. പല്ലുകൾ മുളക്കുന്ന നിമിഷം മുതൽ തന്നെ ‘നൈശികീ ശ്രുതി’ എന്ന ഉപദേശം ഉടൻ ആരംഭിച്ച്, ചൂഡാ (ആദ്യ മുണ്ഡനം) വരെ തുടരേണ്ടതാണ്.

Verse 6

त्रिरात्रमाव्रतादेशाद्दशरात्रमतः परं ऊनत्रैवार्षिके शूद्रे पञ्चाहाच्छुद्धिरिष्यते

ദീക്ഷാ-വ്രതമില്ലാതെ കർമ്മം നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടാൽ ശുദ്ധി മൂന്ന് രാത്രികളിൽ; അതിന് ശേഷം (മറ്റു സാഹചര്യത്തിൽ) പത്ത് രാത്രികളിൽ. ശൂദ്രന്റെ കാര്യത്തിൽ മരിച്ചവൻ മൂന്ന് വയസ്സിൽ താഴെയെങ്കിൽ ശുദ്ധി അഞ്ച് ദിവസത്തിൽ പൂർത്തിയാകുന്നതായി അംഗീകരിക്കുന്നു.

Verse 7

द्वादशाहेने शुद्धिः स्यादतीते वत्सरत्रये गतैः संवत्सरैः षड्भिः शुद्धिर्मासेन कीर्तिता

മൂന്ന് വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധി പന്ത്രണ്ട് ദിവസത്തിൽ ലഭിക്കും; ആറു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധി ഒരു മാസത്തിൽ പൂർത്തിയാകുമെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Verse 8

स्त्रीणामकृतचूडानां विशुद्धिर् नैशिकी स्मृता तथा च कृतचुडानां त्र्यहाच्छुद्ध्यन्ति बान्धवाः

ചൂഡാ-സംസ്കാരം ചെയ്യാത്ത സ്ത്രീകൾക്ക് ശുദ്ധി ഒരു രാത്രിയിൽ എന്നാണ് സ്മൃതി പറയുന്നത്; ചൂഡാ ചെയ്തവരുടെ ബന്ധുക്കൾ മൂന്ന് ദിവസത്തിൽ ശുദ്ധരാകുന്നു.

Verse 9

विवाहितासु नाशौचं पितृपक्षे विधीयते पितुर्गृहे प्रसूतानां विशुद्धिर् नैशिकी स्मृता

വിവാഹിത സ്ത്രീകൾക്ക് പിതൃപക്ഷത്തിൽ അശൗചം നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നില്ല. പിതൃഗൃഹത്തിൽ പ്രസവിക്കുന്നവർക്കു ശുദ്ധി ഒരു രാത്രിയിൽ പൂർത്തിയാകുന്നു എന്ന് സ്മൃതി പറയുന്നു.

Verse 10

सूतिका दशरात्रेण शुद्धिमाप्नोति नान्यथा विवाहिता हि चेत् कन्या म्रियते पितृवेश्मनि

പ്രസവിച്ച സ്ത്രീക്ക് പത്ത് രാത്രികൾ കഴിഞ്ഞാൽ മാത്രമേ ശുദ്ധി ലഭിക്കൂ; മറ്റെങ്ങനെ അല്ല. വിവാഹിതയായ കന്യ പിതൃഗൃഹത്തിൽ മരിച്ചാൽ അവിടെയും ഇതേ നിയമം പ്രയോഗ്യമാണ്.

Verse 11

तस्यास्त्रिरात्राच्छुद्ध्यन्ति बान्धवा नात्र संशयः समानं लब्धशौचन्तु प्रथमेन समापयेत्

അവളുടെ ബന്ധുക്കൾ മൂന്നു രാത്രികൾ കഴിഞ്ഞാൽ ശുദ്ധരാകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. എന്നാൽ സമാനബന്ധു മുമ്പേ ശൗചം നേടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, കർമങ്ങൾ പ്രധാനൻ (ഏറ്റവും അടുത്ത ശോകി) തന്നെയായി സമാപിപ്പിക്കണം.

Verse 12

असमानं द्वितीयेन धर्मराजवचो यथा देशान्तरस्थः श्रुत्वा तु कुल्याणां मरणोद्भवौ

ധർമ്മരാജന്റെ വചനപ്രകാരം, സമാനന്റെ വിരുദ്ധമായി രണ്ടാമനായി അസമാനനെ സ്ഥാപിക്കരുത്. ദേശാന്തരത്തിൽ കഴിയുന്നവനും കുലബന്ധുക്കളുടെ മരണവാർത്ത കേട്ടാൽ ധർമ്മാനുസാരം പ്രവർത്തിക്കണം.

Verse 13

यच्छेषं दशरात्रस्य तावदेवशुचिर्भवेत् अतीते दशरात्रे तु त्रिरात्रमशुचिर्भवेत्

പത്ത് രാത്രികളുടെ കാലത്തിൽ എത്ര ഭാഗം ശേഷിക്കുന്നുവോ, അത്രകാലം തന്നെയാണ് അശൗചം. എന്നാൽ പത്ത് രാത്രികൾ കഴിഞ്ഞുപോയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, മൂന്നു രാത്രികളുടെ അശൗചം ഉണ്ടാകും.

Verse 14

तथा संवत्सरे ऽतीते स्नात एव विशुद्ध्यति मातामहे तथातीते आचार्ये च तथा मृते

അതുപോലെ ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ കുളിച്ചാൽ മാത്രം ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. മാതാമഹന്റെ കാര്യത്തിലും വർഷം കഴിഞ്ഞാൽ ഇതേ നിയമം; ആചാര്യൻ മരിച്ചാലും അതുപോലെ തന്നെ.

Verse 15

रात्रिभिर्मासतुल्याभिर्गर्भस्रावे विशोधनं सपिण्दे ब्राह्मणे वर्णाः सर्व एवाविशेषतः

ഗർഭസ്രാവം (ഗർഭപാതം) സംഭവിച്ചാൽ ഗർഭധാരണമായ മാസങ്ങൾക്ക് തുല്യമായ രാത്രികൾ വരെ ശുദ്ധി ആചരിക്കണം. സപിണ്ഡൻ (അടുത്ത രക്തബന്ധു) എന്നും ബ്രാഹ്മണൻ എന്നും ഉള്ള സാഹചര്യങ്ങളിൽ എല്ലാ വർണങ്ങൾക്കും വ്യത്യാസമില്ലാതെ അതേ നിയമം ബാധകമാണ്.

Verse 16

आचडान्नैशिकी तथेति ट दशरात्रेण शुद्ध्यन्ति द्वादशाहेन भूमिपः वैश्याः पञ्चदशाहेन शूद्रा मासेन भार्गव

‘ആചാഡ’ അന്നം ഭക്ഷിച്ചതിനാലും രാത്രികാല (സ്പർശ/കർമ്മ) കാരണമായും ഉണ്ടാകുന്ന അശൗചവും അതുപോലെ തന്നെയെന്ന് അറിയണം. (ബ്രാഹ്മണർ) പത്ത് രാത്രിയിൽ ശുദ്ധിയാകും; ക്ഷത്രിയർ (രാജാക്കന്മാർ) പന്ത്രണ്ട് ദിവസത്തിൽ; വൈശ്യർ പതിനഞ്ച് ദിവസത്തിൽ; ശൂദ്രർ ഒരു മാസത്തിൽ—ഹേ ഭാര്ഗവ.

Verse 17

उच्छिष्टसन्निधावेकं तथा पिण्डं निवेदयेत् कीर्तयेच्च तथा तस्य नमगोत्रे समाहितः

ഉച്ഛിഷ്ടം (ഭോജനശേഷം) സമീപത്ത് ഒരു പിണ്ഡവും നിവേദിക്കണം. പിന്നെ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കി ആ (പിതൃ)വിന്റെ നാമവും ഗോത്രവും അതുപോലെ ഉച്ചരിക്കണം.

Verse 18

भुक्तवत्सु द्विजेन्द्रेषु पूजितेषु धनेन च विसृष्टाक्षततोयेषु गोत्रनामानुकीर्तनैः

ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജന്മാർ (ബ്രാഹ്മണർ) ഭോജനം പൂർത്തിയാക്കി ധനാദികളാൽ പൂജിക്കപ്പെട്ടിട്ടും, അക്ഷതവും ജലവും വിധിപൂർവം അർപ്പിച്ചിട്ടും—ഗോത്രനാമങ്ങളുടെ അനുകീർത്തനത്തോടുകൂടി—അപ്പോൾ ക്രിയ വിധിപ്രകാരം മുന്നോട്ട് പോകുന്നു.

Verse 19

चतुरङ्गुलविस्तारं तत्खातन्तावदन्तरं वितस्तिदीर्घं कर्तव्यं विकर्षूणां तथा त्रयं

ഇത് നാല് അങ്കുല വീതിയോടെ നിർമ്മിക്കണം; അത്രതന്നെ അളവിലുള്ള മദ്ധ്യഖാതം (കുഴി/വെട്ട്) ഉണ്ടായിരിക്കണം. നീളം ഒരു വിതസ്തി ആയിരിക്കണം; വികർഷൂവിനും അതുപോലെ മൂന്ന് (അളവുകൾ/നിർദ്ദേശങ്ങൾ) നിശ്ചിതമാണ്.

Verse 20

विकर्षूणां समीपे च ज्वालयेज् ज्वलनत्रयं सोमाय वह्नये राम यमाय च समासतः

വികർഷൂണാം (വലിച്ച രേഖകൾ) സമീപത്തും അഗ്നിത്രയം ജ്വലിപ്പിക്കണം—സംക്ഷേപത്തിൽ: സോമനു വേണ്ടി, വഹ്നി (അഗ്നി)ക്കായി, യമനു വേണ്ടി, ഹേ രാമാ।

Verse 21

जुहुयादाहुतीः सम्यक् सर्वत्रैव चतुस्त्रयः पिण्डनिर्वपणं कुर्यात् प्राग्वदेव पृथक् पृथक्

ആഹുതികൾ വിധിപൂർവ്വം ഹോമിക്കണം; എല്ലായിടത്തും അവ നാലെണ്ണം വീതമുള്ള കൂട്ടങ്ങളായിരിക്കണം. പിണ്ഡ-നിർവപണവും മുൻപറഞ്ഞവിധം—ഓരോന്നും വേർതിരിച്ച്—ചെയ്യണം।

Verse 22

अन्नेन दध्ना मधुना तथा मांसेन पूरयेत् मध्ये चेदधिमासः स्यात् कुर्यादभ्यधिकन्तु तत्

അന്നം, തൈര്, തേൻ, മാംസം എന്നിവകൊണ്ട് (വിധി) പൂർണ്ണമാക്കണം. ഇടയിൽ അധിമാസം വന്നാൽ, ആ (ആചരണം) അധികമായി നടത്തണം।

Verse 23

अथवा द्वादशाहेन सर्वमेतत् समापयेत् संवत्सरस्य मध्ये च यदि स्यादधिमासकः

അല്ലെങ്കിൽ പന്ത്രണ്ട് ദിവസത്തിനുള്ളിൽ ഇതെല്ലാം സമാപിപ്പിക്കണം; വർഷത്തിന്റെ മധ്യത്തിൽ അധിമാസം വന്നാലും (ഇതേ നിയമം ബാധകം)।

Verse 24

तदा द्वादशके श्राद्धे कार्यं तदधिकं भवेत् संवत्सरे समाप्ते तु श्राद्धं श्राद्धवदाचरेत्

അപ്പോൾ ദ്വാദശക-ശ്രാദ്ധത്തിൽ കർമ്മം അധിക (അതിരിക്ത) അർപ്പണങ്ങളോടെ നടത്തണം. ഒരു വർഷം പൂർത്തിയായാൽ ശ്രാദ്ധം ശാസ്ത്രോക്ത ശ്രാദ്ധവിധിപ്രകാരം തന്നെ ആചരിക്കണം।

Verse 25

प्रेताय तत ऊर्धवं च तस्यैव पुरुषत्रये पिण्डान् विनिर्वपेत्तद्वच्चतुरस्तु समाहितः

അതിനുശേഷം പ്രേതത്തിനും, പിന്നെ ഊർധ്വമായ (ഉന്നത പിതൃസ്ഥിതികൾ)ക്കുമായി, അതേ മൂന്ന് ‘പുരുഷന്മാർ’ (മൂന്ന് പിതൃപുരുഷന്മാർ)ക്ക് വിധിപൂർവ്വം പിണ്ഡങ്ങൾ അർപ്പിക്കണം. അതുപോലെ സമാഹിതനായ കർത്താവ് നാല് പിണ്ഡങ്ങളും യഥാവിധി അർപ്പിക്കണം.

Verse 26

सम्पूज्य दत्वा पृथिवी समाना इति चाप्यथ धनेषु चेति क , ख , घ , ङ , छ , ज , ञ च योजयेत् प्रेतपिण्डं तु पिण्डेष्वन्येषु भार्गव

വിധിപൂർവ്വം പൂജിച്ച് അർപ്പണം നൽകി, ‘പൃഥിവീ സമാനാ’ എന്നും ‘ധനേഷു’ എന്നും മന്ത്രങ്ങൾ ജപിച്ചുകൊണ്ട്, ക, ഖ, ഘ, ങ, ഛ, ജ, ഞ എന്നീ അക്ഷര-സമൂഹങ്ങളുടെ സൂചനപ്രകാരം, ഹേ ഭാർഗവ, പ്രേത-പിണ്ഡത്തെ മറ്റു പിണ്ഡങ്ങളിലിടയിൽ വിന്യസിക്കണം.

Verse 27

प्रेतपात्रं च पात्रेषु तथैव विनियोजयेत् पृथक् पृथक् प्रकर्तव्यं कर्मैतत् कर्मपात्रके

അതുപോലെ പ്രേത-പാത്രത്തെയും മറ്റു പാത്രങ്ങളിലിടയിൽ യഥാവിധി വിനിയോഗിക്കണം. ഈ കർമ്മ-പാത്രകത്തിൽ ഈ കർമ്മം ഓരോ പാത്രത്തിനും വേർതിരിച്ച് (പൃഥക് പൃഥക്) നടത്തേണ്ടതാണ്.

Verse 28

मन्त्रवर्जमिदं कर्म शूद्रस्य तु विधीयते सपिण्डीकरणं स्त्रीणां कार्यमेवं तदा भवेत्

ഈ കർമ്മം ശൂദ്രനുവേണ്ടി മന്ത്രം കൂടാതെ വിധിക്കപ്പെട്ടതാണ്. അതുപോലെ സ്ത്രീകളുടെ സപിണ്ഡീകരണവും ഇതേ രീതിയിൽ നടത്തണം; അപ്പോൾ അത് യഥാവിധി സിദ്ധമാകും.

Verse 29

श्राद्धं कुर्याच्च प्रत्यब्दं प्रेते कुम्भान्नमब्दकं गङ्गायाः सिकता धारा यथा वर्षति वासवे

പ്രേതത്തിനായി പ്രതിവർഷം ശ്രാദ്ധം നടത്തണം; പ്രതിവർഷം കുംഭാന്നം (കുടവുമായി അന്നദാനം)യും നൽകണം. ഗംഗയുടെ മണൽധാര എങ്ങനെ ഒഴുകുന്നുവോ, അതുപോലെ വാസവൻ (ഇന്ദ്രൻ) മഴ പെയ്യിക്കുന്നു.

Verse 30

शक्या गणयितुं लोके नत्वतीताः पितामहाः काले सततगे स्थैर्यं नास्ति तस्मात् क्रियां चरेत्

ഈ ലോകത്തിൽ കഴിഞ്ഞുപോയ പിതാമഹന്മാരെയും എണ്ണിക്കൂട്ടാം; എന്നാൽ നിരന്തരം സഞ്ചരിക്കുന്ന കാലത്തിൽ സ്ഥിരതയില്ല. അതിനാൽ വിധിപ്രകാരം ധാർമ്മിക ക്രിയകൾ ഉടൻ അനുഷ്ഠിക്കണം।

Verse 31

देवत्वे यातनास्थाने प्रेतः श्राद्धं कृतं लभेत् नोपकुर्यान्नरः शोचन् प्रेतस्यात्मन एव वा

മൃതൻ ദേവസ്ഥിതിയിലേക്കു പോയാലും യാതനാസ്ഥാനത്തിൽ വീണാലും, ചെയ്ത ശ്രാദ്ധം പ്രേതന് ലഭിക്കുന്നു. അതിനാൽ പ്രേതത്തിനായോ സ്വയംക്കായോ ദുഃഖിച്ച് ഉപകാരക കർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കരുത്; ശ്രാദ്ധം നിർബന്ധം അനുഷ്ഠിക്കണം।

Verse 32

भृग्वग्निपाशकाम्भोभिर्मृतानामात्मघातिनां पतितानां च नाशौचं विद्युच्छस्त्रहताश् च ये

ഉയരത്തിൽ നിന്ന് വീണ്, അഗ്നിയാൽ, പാശം/തൂക്കുകൊണ്ട്, ജലത്തിൽ മരിച്ചവർ; ആത്മഹത്യ ചെയ്തവർ; പതിതർ (ബഹിഷ്കൃതർ); കൂടാതെ മിന്നലോ ആയുധമോ കൊണ്ട് കൊല്ലപ്പെട്ടവർ—ഇവർക്കു കുടുംബത്തിൽ നാശൗചമില്ല।

Verse 33

यतिब्रतिब्रह्मचारिनृपकारुकदीक्षिताः राजाज्ञाकारिणो ये च स्नायाद्वै प्रेतगाम्यपि

യതികൾ, വ്രതധാരികൾ, ബ്രഹ്മചാരികൾ, രാജാക്കന്മാർ, ശില്പികൾ/കരകൗശലക്കാർ, ദീക്ഷിതർ, കൂടാതെ രാജാജ്ഞപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നവർ—ഇവർ സ്നാനം ചെയ്യണം; പ്രേതകർമ്മത്തിലേക്കു പോകുന്നവനും തീർച്ചയായും സ്നാനം ചെയ്യണം।

Verse 34

मैथुने कटधूमे च सद्यः स्नानं विधीयते द्विजं न निर्हरेत् प्रेतं शूद्रेण तु कथञ्चन

മൈഥുനത്തിനു ശേഷംയും ചിതയുടെ പുക സ്പർശിച്ചതിനുശേഷവും ഉടൻ സ്നാനം വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ശൂദ്രൻ യാതൊരു വിധത്തിലും ദ്വിജന്റെ പ്രേതം (മൃതദേഹം) നീക്കുകയോ വഹിക്കുകയോ ചെയ്യരുത്।

Verse 35

न च शूद्रं द्विजेनापि तयोर्दोषो हि जायते अनाथविप्रप्रेतस्य वहनात् स्वरगलोकभाक्

ദ്വിജനും ശൂദ്രനെ ഒഴിവാക്കരുത്; ഇരുവർക്കും ദോഷം ഉണ്ടാകുന്നില്ല. അനാഥ ബ്രാഹ്മണന്റെ പ്രേതദേഹം വഹിക്കുന്നവൻ സ്വർഗ്ഗലോകഭാഗി ആകുന്നു.

Verse 36

कार्यमेव तथा भवेदिति छ , ङ , ञ च कार्यमेतत्तथा भवेदिति झ राजाज्ञाकारका इति ट न निर्दहेदिति ख तयोर्दोषो ऽभिजायते इति ङ सङ्ग्रामे जयमाप्नोति प्रेते ऽनाथे च काष्ठदः सङ्कल्प्य बान्धवं प्रेतमपसव्येन तां चितिं

“ഇത് അങ്ങനെ തന്നെയാകണം” എന്നു പറയുന്നു; “ഈ കർമ്മം അങ്ങനെ തന്നെയാകണം” എന്നും. രാജാജ്ഞ പ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കുന്നവരും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. അനധികൃതമായി/അനുചിതമായി ദഹനം ചെയ്യരുത്; അല്ലെങ്കിൽ ഇരുവർക്കും ദോഷം ഉണ്ടാകും. ബന്ധുക്കളില്ലാത്ത പ്രേതത്തിനായി ചിതക്കട്ടികൾ നൽകുന്നവൻ യുദ്ധത്തിൽ വിജയം നേടുന്നു; പ്രേതത്തെ മനസ്സിൽ ബന്ധുവായി നിശ്ചയിച്ച്, യജ്ഞോപവീതം അപസവ്യമായി ധരിച്ചു ആ ചിതിയിലേക്കു സമീപിക്കണം.

Verse 37

परिक्रम्य ततः स्नानं कुर्युः सर्वे सवाससः प्रेताय च तथा दद्युस्त्रींस्त्रींश् चैवोदकाञ्जलीन्

പരിക്രമണം ചെയ്ത ശേഷം എല്ലാവരും വസ്ത്രം ധരിച്ചുതന്നെ സ്നാനം ചെയ്യണം. പിന്നെ പ്രേതത്തിനായി മൂന്നു മൂന്നു അഞ്ജലി ജലം അർപ്പിക്കണം.

Verse 38

द्वार्यश्मनि पदं दत्वा प्रविशेयुस् तथा गृहं अक्षतान्निक्षिपेद्वह्नौ निम्बपत्रं विदश्य च

വാതിലിലെ ഉമ്മറക്കല്ലിൽ കാൽവെച്ച് പിന്നെ വീട്ടിൽ പ്രവേശിക്കണം. അഗ്നിയിൽ അക്ഷതം ഇടുകയും, വേപ്പില ചവയ്ക്കുകയും ചെയ്യണം.

Verse 39

पृथक् शयीरन् भूमौ च क्रीतलब्धाशनो भवेत् एकः पिण्दो दशाहे तु श्मश्रुकर्मकरः शुचिः

അവൻ വേറെയായി ഉറങ്ങുകയും നിലത്ത് ശയിക്കുകയും, വാങ്ങി ലഭിച്ച ആഹാരത്തിൽ മാത്രം ജീവിക്കുകയും വേണം. പത്ത് ദിവസത്തേക്ക് ഒരു പിണ്ഡം (നിയത ആഹാരം) മാത്രം സ്വീകരിക്കണം; ശ്മശ്രുകർമ്മം (ക്ഷൗരം) ചെയ്ത ശേഷം ശുചിയാകുന്നു.

Verse 40

सिद्धार्थकैस्तिलैर् विद्वान् मज्जेद्वासोपरं दधत् अजातदन्ते तनये शिशौ गर्भस्रुते तथा

വിദ്വാൻ ശ്വേതസർഷപം (സിദ്ധാർത്ഥകം)യും എള്ളും ചേർത്ത് ജലത്തിൽ മുങ്ങി സ്നാനം ചെയ്ത്, തുടർന്ന് മേൽവസ്ത്രം ധരിക്കണം; പല്ല് മുളക്കാത്ത പുത്രൻ, ശിശു, കൂടാതെ ഗർഭസ്രാവം (ഗർഭപാതം/രക്തസ്രാവം) സംഭവങ്ങളിലും ഇതേ വിധിയാണ്।

Verse 41

कार्यो नैवाग्निसंस्कारो नैव चास्योदकक्रिया चतुर्थे च दिनेकार्यस् तथास्थ्नां चैव सञ्चयः

അവനുവേണ്ടി അഗ്നിസംസ്കാരം (ദഹനകർമ്മം) ചെയ്യരുത്; അവനുവേണ്ടി ഉദകക്രിയ (ജലാഞ്ജലി/തർപ്പണം)യും ചെയ്യരുത്; നാലാം ദിവസം അസ്ഥിസഞ്ചയം മാത്രമേ ചെയ്യേണ്ടത്।

Verse 42

अस्थिसञ्चयनादूर्ध्वमङ्गस्पर्शो विधीयते

അസ്ഥിസഞ്ചയത്തിനു ശേഷം ദേഹസ്പർശം (അംഗസ്പർശം) ചെയ്യുന്നത് വിധിയായി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു।