Adhyaya 298

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे गोनसादिचिकित्सा नाम सप्तनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः षष्टिव्योषगुडक्षीरयोग इति क , ज , ञ , ट च अथाष्टनवत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः बलग्रहहरबालतन्त्रम् अग्निर् उवाच बालतन्त्रं प्रवक्ष्यामि बालादिग्रहमर्दनं अथ जातदिने वत्सं ग्रही गृह्णाति पापिनी

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘ഗോനസാദി-ചികിത്സ’ എന്ന ഇരുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റേഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപ്തമായി; ‘ഷഷ്ടിവ്യോഷ-ഗുഡ-ക്ഷീരയോഗ’ എന്ന (ക, ജ, ഞ, ട വർഗ്ഗങ്ങളിൽ) ഒരു യോഗവും പ്രസ്താവിച്ചു. ഇനി ആരംഭിക്കുന്നു ഇരുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റെട്ടാമത്തെ അധ്യായം—‘ബലഗ്രഹഹര ബാലതന്ത്രം’. അഗ്നി അരുളിച്ചെയ്തു—ശിശു-ബാലരെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന ഗ്രഹങ്ങളെ മർദിച്ച്/നിവാരിക്കുന്ന ബാലതന്ത്രം ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കും. ജന്മദിനത്തുതന്നെ പാപിനിയായ ഗ്രഹിണി വത്സം/ശിശുവിനെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു.

Verse 2

गात्रोद्वेगो निराहारो नानाग्रीवाविवर्तनं तच्चेष्टितमिदं तस्यान्मातॄणाञ्च बलं हरेत्

അംഗങ്ങളിൽ വിറയൽ/ഉദ്വേഗം, ആഹാരം സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുക, കഴുത്ത് പല ദിശകളിലായി ആവർത്തിച്ച് തിരിക്കുക—ഇവയാണ് ആ (ഗ്രഹപീഡ) ലക്ഷണങ്ങൾ; കൂടാതെ ഇതു മാതൃകകളുടെ ബലവും ഹരിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നു.

Verse 3

सत्स्यमांससुराभक्ष्यगन्धस्रग्धूपदीपकैः लिम्पेच्च धातकीलोध्रमञ्जिष्ठातालचन्दनैः

മത്സ്യം, മാംസം, സുരാ, ഭക്ഷ്യസുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളുടെ ഗന്ധം എന്നിവയോടൊപ്പം മാല, ധൂപം, ദീപം എന്നിവ ഉപയോഗിച്ച് (വ്യക്തി/വസ്തു) ലേപനം ചെയ്യണം; കൂടാതെ ധാതകീ, ലോധ്രം, മഞ്ജിഷ്ഠ, താലം, ചന്ദനം എന്നിവകൊണ്ടുള്ള ലേപവും പ്രയോഗിക്കണം.

Verse 4

महिषाक्षेण धूपश् च द्विरात्रे भौषणी ग्रही तच्चेष्टा कासनिश्वासौ गात्रसङ्कोचनं मुहुः

മഹിഷാക്ഷ എന്ന ദ്രവ്യത്തോടെ രണ്ടു രാത്രികൾ ധൂപനം ചെയ്താൽ രോഗി ഭൗഷണീ-ഗ്രഹബാധയിൽപ്പെടുന്നു. ലക്ഷണങ്ങൾ—വിചിത്ര ചലനങ്ങൾ, ചുമ, കഷ്ടശ്വാസം, കൂടാതെ ആവർത്തിച്ചുള്ള അവയവസങ്കോചം/വലിവ്।

Verse 5

आजमूत्रैर् लिपेत् कृष्णासेव्यापामार्गचन्दनैः गोशृङ्गदन्तकेशैश् च धूपयेत् पूर्ववद्बलिः

ആടിന്റെ മൂത്രത്തിൽ കൃഷ്ണാ, അസേവ്യാ, അപാമാർഗം, ചന്ദനം എന്നിവ ചേർത്ത് ലേപനം ചെയ്യണം. തുടർന്ന് പശുവിന്റെ കൊമ്പ്, പല്ല്, രോമം എന്നിവകൊണ്ട് മുൻപുപോലെ ധൂപനം ചെയ്ത്; പിന്നെ മുൻവിധിപ്രകാരം ബലി അർപ്പിക്കണം.

Verse 6

ग्रही त्रिरात्रे घण्ठाली तच्चेष्टा क्रन्दनं मुहुः जृम्भणं स्वनितन्त्रासो गात्रोद्वेगमरोचनं

ഗ്രഹബാധയേറ്റവനിൽ മൂന്നു രാത്രിക്കുള്ളിൽ മണിനാദംപോലുള്ള ശബ്ദം (തല/ചെവിയിൽ) ഉണ്ടാകും. ലക്ഷണങ്ങൾ—വിചിത്ര ചലനങ്ങൾ, ആവർത്തിച്ചുള്ള കരച്ചിൽ, മുറുമുറു ജൃംഭണം, സ്വന്തം ശബ്ദത്തിൽ ഭയം, അവയവങ്ങളിൽ ഉത്കണ്ഠ, കൂടാതെ അരുചി.

Verse 7

केशराञ्जनगोहस्तिदन्तं साजपयो लिपेत् नखराजीबिल्वदलैर् धूपयेच्च बलिं हरेत्

കേശരം, അഞ്ജനം, ഗോ-ഉൽപ്പന്നങ്ങൾ (ഘൃതാദി), ആനദന്തം എന്നിവ ആടുപാലിൽ ചേർത്ത് ലേപനം ചെയ്യണം. തുടർന്ന് നഖച്ചുരണ്ടുകളും ബിൽവഇലകളും കൊണ്ട് ധൂപനം ചെയ്ത്, പിന്നെ ബലി അർപ്പിക്കണം.

Verse 8

ग्रही चतुर्थी काकोली गात्रोद्वेगप्ररोचनं फेनोद्गारो दिशो दृष्टिः कुल्माषैः सासवैर् बलिः

ഗ്രഹബാധിതനിൽ ചതുർത്ഥി തിഥിയിൽ കാകോലീ പക്ഷിയുടെ വിളി നിമിത്തമായി പറയുന്നു. അവയവങ്ങളിൽ ഉത്കണ്ഠയും അരുചിയും, നുരയോടെയുള്ള ഏമ്പക്കം, കൂടാതെ ദിക്കുകളിലേക്കുള്ള ദൃഷ്ടി (ഇങ്ങോട്ടും അങ്ങോട്ടും നോക്കൽ) ഉണ്ടാകും. ശാന്തിക്കായി കുല്മാഷം (വേവിച്ച പയർവർഗം)യും ആസവം (കിണ്വിത മദ്യം)യും ചേർത്ത് ബലി അർപ്പിക്കണം.

Verse 9

गजदन्ताहिनिर्मोकवाजिमूत्रप्रलेपनं सराजीनिम्बपत्रेण धूतकेशेन छूपयेत्

ആനദന്തം, സർപ്പനിർമോകം (തോൽവിടൽ), കുതിരമൂത്രം എന്നിവ ചേർത്ത മിശ്രിതം ബാഹ്യലേപമായി പുരട്ടണം. വരകളുള്ള വേപ്പിലയും കഴുകിയ മുടിയും കൂട്ടി വിധിപ്രകാരം ധൂപനം/ഛൂപനം ചെയ്യണം.

Verse 10

हंसाधिका पञ्चमी स्याज्जृम्भाश्वासोर्धधारिणी मुष्टिबन्धश् च तच्चेष्टा बलिं मत्स्यादिना हरेत्

അഞ്ചാമത്തെ മുദ്രയ്ക്ക് ‘ഹംസാധികാ’ എന്നു പേര്. ജൃംഭയോടു സാമ്യമുള്ള ശ്വാസക്രമം, മേലോട്ടുയർത്തി ധാരണം, മുഷ്ടിബന്ധം എന്നിവയോടെ അത് ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അതേ മുദ്രയാൽ മത്സ്യം മുതലായവ മുതൽ ബലി അർപ്പിക്കണം.

Verse 11

मेषशृङ्गबलालोध्रशिलातालैः शिशुं लिपेत् फट्कारी तु ग्रही षष्ठी भयमोहप्ररोदनं

ആട്ടുകൊമ്പ്, ബലാ, ലോധ്രം, ശിലാ, താലം (ഹർത്താൽ) എന്നിവ ചേർത്ത ലേപം ശിശുവിന് പുരട്ടണം. ഭയം, മോഹം, അത്യധികം കരച്ചിൽ എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്ന ‘ഷഷ്ഠീ’ എന്ന ഗ്രഹിയുടെ ഉപദ്രവത്തിന് ഇത് പ്രതിവിധിയാണ്.

Verse 12

निराहारो ऽङ्गविक्षेपो हरेन्मत्स्यादिना बलिं राजीगुग्गुलुकुष्ठेभदन्ताद्यैर् धूपलेपनैः

നിരാഹാരവും അവയവവിക്ഷേപം (കുലുക്കം/തുള്ളൽ) ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മത്സ്യം മുതലായവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിച്ച് ഉപദ്രവം നീക്കണം. കടുക്, ഗുഗ്ഗുലു, കുഷ്ഠം, ഏഭദന്തം മുതലായവ ചേർത്ത ധൂപ-ലേപങ്ങളാൽ ശമനം വരുത്തണം.

Verse 13

सप्तमे मुक्तकेश्यार्तः पूतिगन्धो विजृम्भणं सादः प्ररोदनङ्कासो धूपो व्याघ्रनखैर् लिपेत्

ഏഴാമത്തെ ഉപദ്രവത്തിൽ രോഗി മുടി അഴിച്ചിട്ട നിലയിൽ വിഷമിക്കുന്നു; ദുർഗന്ധം, ആവർത്തിച്ച ജൃംഭ, സാദം/അവസാദം, കരച്ചിൽ, ചുമ എന്നിവ ഉണ്ടാകും. പുലിയുടെ നഖങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ധൂപനം ചെയ്ത് സംരക്ഷണലേപം ചെയ്യണം.

Verse 14

वचागोमयगोमूत्रैः श्रीदण्डी चाष्टमे ग्रही दिशो निरीक्षणं जिह्वाचालनङ्कासरोदनं

വചാ, ഗോമയം, ഗോമൂത്രം എന്നിവകൊണ്ട് ശമനചികിത്സ ചെയ്യണം. എട്ടാമത്തിൽ ‘ശ്രീദണ്ഡീ’ എന്ന ഗ്രഹം ശിശുവിനെ പിടിക്കും; ലക്ഷണങ്ങൾ—ദിശകളിലേക്കു വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കുക, നാവിന്റെ വിറയൽ/ഞെട്ടൽചലനം, കഴുത്ത് മുട്ടുന്നതുപോലെ ശബ്ദത്തോടെ കരച്ചിൽ.

Verse 15

बलिः पूर्वैव मत्स्याद्यैर् धूपलेपे च हिङ्गुला वचासिद्धर्थलशुनैश्चोर्ध्वग्राही महाग्रही

ആദ്യം മത്സ്യം മുതലായവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിക്കണം. ധൂപവും ലേപവും (രക്ഷാപ്രയോഗം) ചെയ്യാൻ ഹിംഗുലാ (സിന്നാബർ) വിധിച്ചിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ വചാ, സിദ്ധാർത്ഥം (വെളുത്ത കടുക്), വെളുത്തുള്ളി എന്നിവയോടെ ‘ഊർധ്വഗ്രാഹി’യും ‘മഹാഗ്രാഹി’യും എന്ന ഗ്രഹപീഡ ശമിപ്പിക്കണം.

Verse 16

उद्वेजनोर्ध्वनिःश्वासः स्वमुष्टिद्वयखादनं रक्तचन्दनकुष्ठाद्यैर् धूपयेल्लेपयेच्छिशुं

ശിശുവിൽ ഞെട്ടൽ-ഭയം, മേലോട്ടുള്ള കഷ്ടശ്വാസം, സ്വന്തം രണ്ട് മുഷ്ടികളും കടിച്ചുതിന്നുന്ന/ചവയ്ക്കുന്ന ശീലം എന്നിവ കണ്ടാൽ, രക്തചന്ദനം, കുഷ്ഠം മുതലായ ദ്രവ്യങ്ങളാൽ ധൂപനം ചെയ്ത് ലേപനം പുരട്ടി ശിശുവിനെ ചികിത്സിക്കണം.

Verse 17

कपिरोमनखैर् धूपो दशमी रोदनी ग्रही तच्चेष्टा रोदनं शश्वत् सुगन्धो नीलवर्णता

കുരങ്ങിന്റെ രോമവും നഖവും പോലെയുള്ള ധൂപ/ഗന്ധം; ദശമി തിഥി; ‘രോദനീ’ എന്ന ഗ്രഹപീഡ. ലക്ഷണങ്ങൾ—എപ്പോഴും കരച്ചിൽ, സുഗന്ധം, നീലവർണ്ണത.

Verse 18

धूपो निम्बेन भूतोग्रराजीसर्जरसैर् लिपेत् बलिं वहिर्हरेल्लाजकुल्माषकवकोदनम्

ധൂപത്തിനായി വേപ്പും ഭൂതോഗ്രാ, രാജീ, സർജ എന്നിവയുടെ രസം/റെസിൻ ഉപയോഗിച്ച് ലേപനം ചെയ്യണം. ബലിയെ പുറത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോകണം—ലാജ (വറുത്ത ധാന്യം), കുല്മാഷ (വേവിച്ച പയർവർഗം), കവക, ഒദന (വെന്ത അരി) എന്നിവയോടെ.

Verse 19

यावत्त्रयोदशाहं स्यादेवं धूपादिका क्रिया गृह्नाति मासिकं वत्सं पूतनासङ्कुली ग्रही

ശിശുവിന്റെ ബാധ പതിമൂന്ന് ദിവസം വരെ നിലനിൽക്കുന്നത്രയും ഈവിധം ധൂപാദിക്രിയകൾ നടത്തണം; കാരണം അനുചരസംഘത്തോടുകൂടിയ പൂതനാഗ്രാഹി ഒരു മാസമുള്ള ശിശുവിനെ പിടിച്ചെടുക്കുന്നു।

Verse 20

काकवद्रोदनं श्वासो मूत्रगन्धो ऽक्षिमीलनं गोमूत्रस्नपनं तस्य गोदन्तेन च धूपनम्

കാക്കപോലെ കരച്ചിൽ, ശ്വാസക്ലേശം, മൂത്രഗന്ധം, കണ്ണടയ്ക്കൽ—ഇവ കാണുമ്പോൾ ഗോ മൂത്രത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യിക്കുകയും, പശുവിന്റെ പല്ലുകൊണ്ട് ധൂപനം ചെയ്യുകയും വേണം।

Verse 21

धूपदीपे चेति ट करकोदनमिति ख पीतवस्त्रं ददेद्रक्तस्रग्गन्धौ तैलदीपकः त्रिविधं पायसम्मद्यं तिलमासञ्चतुर्विधम्

ധൂപവും ദീപവും—ഇത് ‘ട-വർഗം’; ‘കരകോദനം’ ‘ഖ-വർഗം’ എന്നു പറയുന്നു. മഞ്ഞ വസ്ത്രം നൽകണം; ചുവന്ന മാലയും സുഗന്ധവും അർപ്പിക്കണം; എണ്ണദീപം തെളിയിക്കണം. പായസവും മദ്യവും മൂന്നു വിധം; എള്ളും മാഷവും നാലു വിധം।

Verse 22

करञ्जाधो यमदिशि सप्ताहं तैर् बलिं हरेत् द्विमासिकञ्च मुकुटा वपुः शीतञ्च शीतलं

കരഞ്ഞമരത്തിന്റെ കീഴിൽ, യമദിശയിൽ, ആ വസ്തുക്കളോടെ ഏഴ് ദിവസം ബലി അർപ്പിക്കണം. ദ്വിമാസികത്തിൽ (പ്രേതം) മുകുടധാരി; അതിന്റെ ശരീരം ശീതവും ശീതലതയിൽ തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നതുമാണ്।

Verse 23

छर्धिः स्यान्मुखशोषादिपुष्पगन्धांशुकानि च अपूपमोदनं दीपः कृष्णं नीरादि धूपकम्

ഛർദ്ദി ഉണ്ടാകാം; വായ് വരണ്ടുപോകൽ മുതലായ ലക്ഷണങ്ങളും കാണാം. ഇതിന് പുഷ്പസുഗന്ധമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കണം; അപൂപവും മോദകവും അർപ്പിക്കാം. ദീപം തെളിയിക്കണം; കൂടാതെ നീര മുതലായ ദ്രവ്യങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള കൃഷ്ണ ധൂപകവും പ്രയോഗിക്കണം।

Verse 24

तृतीये गोमुखी निद्रा सविन्मूत्रप्ररोदनम् यवाः प्रियङ्गुः पलनं कुल्माषं शाकमोदनम्

മൂന്നാം ഘട്ടത്തിൽ ഗോമുഖീ-നിദ്രയായി മുഖം താഴോട്ടാക്കി ശയിക്കണം; പ്രഭാതസൂര്യോദയസമയത്ത് മൂത്രവിസർജനം ചെയ്യണം; യവം, പ്രിയംഗു, പലനം, കുല്മാഷം, ശാകസഹിതമായ ഓദനം എന്നിവ കഴിക്കണം।

Verse 25

क्षीरं पूर्वे ददेन्मध्ये ऽहनि धूपश् च सर्पिषा पञ्चभङ्गेन तत् स्नानं चतुर्थे पिङ्गलार्तिहृत्

ആദ്യം ക്ഷീരം നൽകണം; മദ്ധ്യാഹ്നത്തിൽ ഘൃതംകൊണ്ട് ധൂപനം ചെയ്യണം; തുടർന്ന് പഞ്ചഭംഗ മിശ്രിതത്തിൽ സ്നാനം വിധേയമാണ്; നാലാം ദിവസം/പ്രയോഗത്തിൽ അത് പിംഗലാ-ദുഃഖം നീക്കുന്നു।

Verse 26

तनुः शीता पूतिगन्धः शोषः स म्रियते ध्रुवम् पञ्चमी ललना गात्रसादः स्यान्मुखशोषणं

ശരീരം തണുത്ത് ക്ഷീണിച്ച് ദുർഗന്ധം പുറപ്പെടുകയും ശോഷം (ക്ഷയം) ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്താൽ അവൻ തീർച്ചയായും മരിക്കും. അഞ്ചാം ദിവസം സ്ത്രീയിൽ ഗാത്രസാദവും മുഖശോഷവും സംഭവിക്കുന്നു।

Verse 27

अपानः पीतवर्णश् च मत्स्याद्यैर् दक्षिणे बलिः षण्मासे पङ्कजा चेष्टा रोदनं विकृतः स्वरः

ഇത് അപാന-ദോഷത്തിന്റെ ലക്ഷണവും പീതവർണ്ണതയും ആകുന്നു; മത്സ്യം മുതലായവകൊണ്ട് വലതുവശത്ത് ബലി അർപ്പിക്കണം. ആറാം മാസത്തിൽ പദ്മസദൃശമായ അസ്ഥിരചലനം, കരച്ചിൽ, സ്വരവികാരം എന്നിവ ഉണ്ടാകും।

Verse 28

मत्स्यमांससुराभक्तपुष्पगन्धादिभिर्बलिः सप्रमे तु निराहारा पूतिगन्धादिदन्तरुक्

മത്സ്യം, മാംസം, സുരാ, ഭക്തം (പാകം ചെയ്ത അന്നം), പുഷ്പം, ഗന്ധം മുതലായവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിക്കാം. എന്നാൽ സപ്രമേ വിഭാഗത്തിനുള്ള ബലി നിരാഹാരമായി—ദുർഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളോടുകൂടി, ദന്തരുക ചേർത്ത് നടത്തണം।

Verse 29

पिष्टमांससुरामांसैर् बलिः स्याद्यमुनाष्टमे विस्फोटशोषणाद्यं स्यात् तच्चिकित्सान्न कारयेत्

യമുനാതീരത്ത് അഷ്ടമിതിഥിയിൽ പിഷ്ടമാംസം, സുരാ, മാംസം എന്നിവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിക്കണം. വിസ്ഫോടം, ശോഷണം മുതലായ പീഡകൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ അതിന് ചികിത്സ നടത്താതെ നിർദ്ദേശിച്ച ശാന്തികർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കണം.

Verse 30

नवमे कुम्भकर्ण्यार्तो ज्वरी च्छर्दति पालकम् रोदनं मांसकुल्माषमद्याद्यैर् वैश्वके बलिः

നവമിയിൽ കുംഭകർണീ പീഡ ഉണ്ടായാൽ കുഞ്ഞിന്റെ പാലകൻ ജ്വരബാധിതനായി ഛർദ്ദിക്കുകയും കരച്ചിൽ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യും. വൈശ്വദേവകർമ്മത്തിൽ മാംസം, കുല്മാഷം (വേവിച്ച പയർവർഗം), മദ്യം മുതലായവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിക്കണം.

Verse 31

दशमे तापसी चेष्टा निराहारोक्षिमीलनम् घण्टा पताका पिष्टोक्ता सुरामांसबलिः समे

ദശമിയിൽ താപസചേഷ്ട—ഉപവാസവും കണ്ണടയ്ക്കലും. കർമത്തിൽ ഘണ്ടയും പതാകയും ഉപയോഗിക്കുന്നു; പിഷ്ടം (മാവ്) കൊണ്ടുള്ള ബലി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു; അതേ കർമത്തിൽ സുരാ-മാംസ ബലിയും അർപ്പിക്കണം.

Verse 32

राक्षस्येकादशी पीडा नेत्राद्यं न चिकित्सनम् चञ्चला द्वादशे श्वासः त्रासादिकविचेष्टितम्

രാക്ഷസീ പീഡയിൽ ഏകാദശിയിൽ വേദന ഉണ്ടാകും; നേത്രാദി വികാരങ്ങൾക്ക് ചികിത്സ ചെയ്യരുത്. ദ്വാദശിയിൽ അശാന്തി, ശ്വാസകഷ്ടം, ഭീതിജന്യമായ വ്യാകുല ചലനങ്ങൾ മുതലായ ലക്ഷണങ്ങൾ ഉണ്ടാകും.

Verse 33

बलिः पूर्वे ऽथ मध्याह्ने कुल्मापाद्यैस्तिलादिभिः यातना तु द्वितीये ऽब्दे यातनं रोदनादिकम्

ആദ്യം ബലി അർപ്പിക്കണം; തുടർന്ന് മധ്യാഹ്നത്തിൽ കുല്മാഷം മുതലായ ആഹാരങ്ങളും എള്ള് മുതലായവയും സമർപ്പിക്കണം. എന്നാൽ യാതനയുടെ കാലം രണ്ടാം വർഷത്തിൽ; ആ യാതന കരച്ചിൽ മുതലായ ദുഃഖരൂപമാണ്.

Verse 34

तिलमांसमद्यमांसैर् बलिः स्नानादि पूर्ववत् तृतीये रोदनी कम्पो रोदनं रक्तमूत्रकं

എള്ള്, മാംസം, മദ്യം എന്നിവയും മറ്റു മാംസവസ്തുക്കളും കൊണ്ടു ബലി അർപ്പിക്കണം; സ്നാനാദി കർമ്മങ്ങൾ മുൻപറഞ്ഞവിധം. മൂന്നാം അവസ്ഥയിൽ വിലാപവും വിറയലും ഉണ്ടാകും; രക്തം കലർന്ന മൂത്രസ്രാവവും സംഭവിക്കും.

Verse 35

गुडौदनं तिलापूपः प्रतिमा तिलपिष्टजा तिलस्नानं पञ्चपत्रैर् धूपो राजफलत्वचा

ശർക്കര (ഗുഡം) ചേർത്ത ഒദനം, എള്ള് അപൂപം, എള്ളുപിഷ്ടത്തിൽ നിർമ്മിച്ച പ്രതിമ എന്നിവ നിർദേശിക്കുന്നു. എള്ളുകലർന്ന ജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്യണം; അഞ്ചിലകൾ കൊണ്ട് ധൂപം അർപ്പിച്ച്, രാജഫലത്തിന്റെ തൊലിയാൽ ധൂപനം നടത്തണം.

Verse 36

चतुर्थे चटकाशोफो ज्वरः सर्वाङ्गसादनम् मत्स्यमांसतिलाद्यैश् च बलिः स्नानञ्च धूपनम्

നാലാം ഘട്ടത്തിൽ പെട്ടെന്നുള്ള വീക്കം, ജ്വരം, ശരീരമൊട്ടാകെയുള്ള ക്ഷീണം എന്നിവ ഉണ്ടാകും. മത്സ്യം, മാംസം, എള്ള് മുതലായവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിച്ച്, സ്നാനവും ധൂപനവും നടത്തണം.

Verse 37

चञ्चला पञ्चमे ऽब्दे तु ज्वरस्त्रासो ऽङ्गसादनम् मांसौदनाद्यैश् च बलिर्मेषशृङ्गेण धूपनम्

അഞ്ചാം വർഷത്തിൽ ‘ചഞ്ചലാ’ എന്ന ഗ്രഹബാധ ജ്വരം, ഭയം, അവയവക്ഷീണം എന്നിവ ഉണ്ടാക്കുന്നു. ശാന്തിക്കായി മാംസം, ഒദനം മുതലായവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിച്ച്, മേടിന്റെ കൊമ്പുകൊണ്ട് ധൂപനം നടത്തണം.

Verse 38

पलाशोदुम्बराश्वत्थवटबिल्वदलाम्बुधृक् षष्ठे ऽब्दे धावनीशोषो वैरस्यं गात्रसादनम्

പലാശ, ഉദുംബര, അശ്വത്ഥ, വട, ബിൽവ ഇലകൾ ചേർത്ത് സംസ്‌കരിച്ച ജലം ആശ്രയിച്ച് ജീവിക്കുന്നവന്—ആറാം വർഷത്തിൽ—ശരീരക്ഷയം, വായിൽ വൈരസ്യം (കഷായത/അരുചി), അവയവക്ഷീണം എന്നിവ ഉണ്ടാകും.

Verse 39

सप्ताहोभिर्बलिः पूर्वैर् धुपस्नानञ्च भङ्गकैः सप्तमे यमुनाच्छर्दिरवचोहासरोदनम्

മുൻവാരങ്ങളിൽ ബലക്ഷയം സംഭവിക്കുന്നു; ധൂപനസഹിത സ്നാനവും ദേഹശൈഥില്യം/ഭംഗവും ഉണ്ടാകും. ഏഴാമത്ത് യമുനാജലസദൃശമായ ഛർദ്ദി, അസംബദ്ധവാക്ക്, ചിരി, കരച്ചിൽ എന്നിവ ഉണ്ടാകും.

Verse 40

मांसपाद्यसमद्याद्यैर् बलिः स्नानञ्च धूपनम् अष्टमे वा जातवेदा निराहारं प्ररोदनम्

മാംസം, പാകാന്നം മുതലായവയും മദ്യാദികളും ചേർത്ത് ബലി അർപ്പിക്കണം; സ്നാനവും ധൂപനവും ചെയ്യണം. അല്ലെങ്കിൽ എട്ടാം ദിവസം ജാതവേദസ് (അഗ്നി) നു വേണ്ടി നിരാഹാരവ്രതം പാലിച്ച് വിധിപൂർവം വിലാപം/കരച്ചിൽ നടത്തണം.

Verse 41

कृशरापूपदध्याद्यैर् बलिः स्नानञ्च धूपनम् कालाब्दे नवमे वाह्वोरास्फोटो गर्जनं भयम्

കൃശരാ (ഖിച്ചടി), പൂപം (മധുര കേക്ക്), തൈര് മുതലായവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിക്കണം; സ്നാനവും ധൂപനവും ചെയ്യണം. കാലചക്രത്തിലെ ഒൻപതാം വർഷത്തിൽ കൈകളിൽ തിടിപ്പ്/ചടക് ശബ്ദവും ഗർജ്ജനവും ഭയസൂചനകളാണ്.

Verse 42

बलिः स्यात् कृशरापूपशक्तुकुल्मासपायसैः दशमे ऽब्दे कलहंसी दाहो ऽङ्गकृशता ज्वरः

കൃശരാ (ഖിച്ചടി), പൂപം, ശക്തു (സത്തു), കുല്മാഷ (വേവിച്ച പയർ/ധാന്യം), പായസം എന്നിവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിക്കണം. പത്താം വർഷത്തിൽ കലഹസ്വഭാവം, ദാഹം, അവയവക്ഷീണം, ജ്വരം എന്നിവ ഉണ്ടാകും.

Verse 43

वैवर्ण्यमिति ठ भागकैर् इति ख पौलिकापूपदध्यन्नैः पञ्चरात्रं बलिं हरेत् निम्बधूपकुष्ठलेप एकादशमके ग्रही

‘വൈവർണ്യം’ എന്ന രോഗത്തിൽ (ഠ-ഖ ഭേദപ്രകാരം) പൗലികാ/അരി കേക്ക് (പൂപം), തൈര്, പാകാന്നം എന്നിവകൊണ്ട് അഞ്ചു രാത്രികൾ ബലി അർപ്പിക്കണം. പതിനൊന്നാമത്തിൽ ഗ്രഹബാധയെ നിംബധൂപവും കുഷ്ഠ (കോസ്തസ്) ലേപവും കൊണ്ട് ശമിപ്പിക്കണം.

Verse 44

देवदूती निष्ठुरवाक् बलिर्लेपादि पूर्ववत् बलिका द्वादशे बलिर्लेपादि पूर्ववत्

ദേവദൂതീയും നിഷ്ഠുരവാക്‌യും സംബന്ധിച്ച് ബലി, ലേപം മുതലായ കർമ്മങ്ങൾ മുൻപ് പറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം ചെയ്യണം. ബലികയ്ക്കും ദ്വാദശ (ദിന/വ്രത)ത്തിൽ ബലി, ലേപം മുതലായ എല്ലാം മുൻപുപോലെ തന്നെ നിർവഹിക്കണം.

Verse 45

त्रयोदशे वायवी च मुखवाह्याङ्गसादनम् रक्तान्नगन्धमाल्याद्यैर् बलिः पञ्चदलैः स्नपेत्

ത്രയോദശ (ദിന/വ്രത)ത്തിൽ വായവീ വിധി ആചരിക്കണം—മുഖത്തിന്റെയും ബാഹ്യാംഗങ്ങളുടെയും സാധന/സംസ്കാരം. ചുവന്ന അന്നം, സുഗന്ധം, മാല്യം മുതലായവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിച്ച്, അഞ്ചു ദള/ഇലകളാൽ സ്നപനം നടത്തണം.

Verse 46

राजीनिस्वदलैर् धूपो यक्षिणी च चतुर्दशे चेष्टा शूलं ज्वरो दाहो मांसभक्षादिकैर् बलिः

രാജീനിയുടെ ഇലകളാൽ ധൂപനം നടത്തണം; ചതുര്ദശ (ദിന/വ്രത)ത്തിൽ യക്ഷിണീവിധി നിർദ്ദേശിച്ചിരിക്കുന്നു. ചേഷ്ടാവികാരം, ശൂലം, ജ്വരം, ദാഹം മുതലായവയിൽ മാംസം, ഭക്ഷ്യങ്ങൾ മുതലായവകൊണ്ട് ബലി അർപ്പിക്കണം.

Verse 47

स्नानादि पूर्ववच्छान्त्यै मुण्डिकार्तिस्त्रिपञ्चके तच्चेष्टासृक्श्रवः शश्वत्कुर्याम्मातृचिकित्सनम्

ശാന്തിക്കായി സ്നാനാദി മുൻപുപോലെ തന്നെ ആചരിക്കണം. മുണ്ഡികാ-ആർത്തി മുതലായ ത്രി-പഞ്ചക ദുഃഖങ്ങളിൽ, കൂടാതെ ചേഷ്ടാവികാരവും നിരന്തര രക്തസ്രാവവും ഉണ്ടെങ്കിൽ, മാതൃ-ചികിത്സനം (മാതൃദേവികളുടെ ചികിത്സാ-കർമ്മം) സ്ഥിരമായി നടത്തണം.

Verse 48

वानरी षोडशी भूमौ पतेन्निद्रा सदा ज्वरः पायसाद्यैस्त्रिरात्रञ्च वलिः स्नानादि पूर्ववत्

ഷോഡശീ (തിഥി/ദിന)യിൽ വാനരീ ദോഷം സംഭവിച്ചാൽ ഭൂമിയിൽ കിടക്കണം; നിദ്ര ഉണ്ടാകും, ജ്വരം സ്ഥിരമായി തുടരും. പായസം മുതലായവകൊണ്ട് മൂന്ന് രാത്രികൾ ബലി അർപ്പിക്കണം; സ്നാനാദി മുൻപുപോലെ തന്നെ ആചരിക്കണം.

Verse 49

गन्धवती सप्तदशे गात्रोद्वेगः प्ररोदनम् कुल्माषाद्यैर् बलिः स्नानधूपलेपादि पूर्ववत्

പതിനേഴാമത്തെ ഗന്ധഭേദമായ ‘ഗന്ധവതീ’യിൽ ദേഹത്തിൽ ഉദ്വേഗവും കരച്ചിലും ഉണ്ടാകും. കുല്മാഷാദികളാൽ ബലി അർപ്പിക്കണം; സ്നാനം, ധൂപനം, ലേപനം മുതലായവ മുൻവിധിപ്രകാരം നടത്തണം.

Verse 50

दिनेशाः पूतना नाम वर्षेशाः सुकुमारिकाः आकट्टय एवं सिद्धरूपो ज्ञापयति हरे हरे निर्दोषं कुरु कुरु बालिकां बालं स्त्रियम् पुरुषं वा सर्वग्रहाणामुपक्रमात् चामुण्डे नमो देव्यै ह्रूं ह्रूं ह्रीं अपसर अपसर दुष्टग्रहान् ह्रूं तद्यथा गच्छन्तु गृह्यकाः अन्यत्र पन्थानं रुद्रो ज्ञापयति सर्वबालग्रहेषु स्यान्मन्त्रो ऽयं सर्वकामिकः

ദിനേശന്മാർ, ‘പൂതനാ’ എന്ന പേരുള്ളത്, വർഷേശന്മാർ, സുകുമാരികകൾ—ഇങ്ങനെ സിദ്ധരൂപം അറിയിക്കുന്നു: “ഹരേ ഹരേ—സകല ഗ്രഹങ്ങളുടെ ഉപക്രമത്തിൽ നിന്ന് ബാലികയെയോ ബാലനെയോ സ്ത്രീയെയോ പുരുഷനെയോ നിർദോഷനാക്കുക, നിർദോഷനാക്കുക. ഓ ചാമുണ്ഡേ ദേവീ, നമോ: ഹ്രൂം ഹ്രൂം ഹ്രീം—ദുഷ്ടഗ്രഹങ്ങളേ, അപസര അപസര—ഹ്രൂം. ഗൃഹ്യകർ (വീട്ടിൽ പിടിച്ചുകൂടുന്ന ഗ്രഹങ്ങൾ) മറ്റൊരു പാതയിലൂടെ പോകട്ടെ; രുദ്രൻ പാത പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.” എല്ലാ ബാലഗ്രഹങ്ങളിലും ഈ മന്ത്രം പ്രയോഗ്യവും സർവകാമികവുമാണ്.

Verse 51

ॐ नमो भगवति चामुण्डे मुञ्च मुञ्च बलिं बालिकां वा बलिं गृह्ण गृह्ण जय जय वस वस सर्वत्र बलिदाने ऽयं रक्षाकृत् पठ्यते मनुः रक्षन्तु च ज्वराभ्यान्तं मुञ्चन्तु च कुमारकम्

ഓം ഭഗവതി ചാമുണ്ഡേയ്ക്ക് നമോ. മുഞ്ച മുഞ്ച—ബലി (ഗ്രഹിക്ക), ബാലികയ്ക്കായാലും മറ്റെങ്ങനെയായാലും; ബലി ഗൃഹ്ണ ഗൃഹ്ണ. ജയ ജയ; സർവത്ര വസ വസ. എല്ലാ ബലിദാനങ്ങളിലും ഈ രക്ഷാകര മന്ത്രം പാരായണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു—“ജ്വരബാധിതനെ രക്ഷിക്കട്ടെ; കുമാരനെ (ആ പീഡയിൽ നിന്ന്) മോചിപ്പിക്കട്ടെ.”