Adhyaya 31
Chapter 31 — मार्जनविधानं (The Procedure of Mārjana / Purificatory Sprinkling)
ഭഗവാൻ അഗ്നി ‘മാർജന’ എന്ന സംരക്ഷണവിധി ഉപദേശിക്കുന്നു—സ്വയംരക്ഷയ്ക്കും മറ്റുള്ളവരുടെ സംരക്ഷണത്തിനുമായി ചെയ്യുന്ന ശുദ്ധികര പ്രോക്ഷണം/തളിക്കൽ. അധ്യായാരംഭത്തിൽ പരമാത്മാവിനോടുള്ള നമസ്കാരങ്ങളും വിഷ്ണുവിന്റെ അവതാരങ്ങൾ (വരാഹ, നരസിംഹ, വാമന, ത്രിവിക്രമ, രാമ, വൈകുണ്ഠ, നര) എന്നിവർക്കുള്ള വന്ദനവും ഉണ്ടായി; സത്യം, സ്മൃതി, മന്ത്രശക്തി എന്നിവയിലൂടെ രക്ഷ സിദ്ധമാകുന്നു എന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്നു. തുടർന്ന് ദുഃഖം, പാപം, ശത്രുകൃത അഭിചാരം, ദോഷ/സന്നിപാതഭേദങ്ങളായ രോഗങ്ങൾ, പല ഉറവിടങ്ങളിലെ വിഷങ്ങൾ, കൂടാതെ ഗ്രഹ‑പ്രേത‑ഡാകിനി‑വേതാള‑പിശാച‑യക്ഷ‑രാക്ഷസാദി ഉപദ്രവങ്ങൾ ശമിപ്പിക്കുകയും നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ക്രമങ്ങൾ വിശദമാകുന്നു. സുദർശനവും നരസിംഹനും ദിശാരക്ഷകരായി ആഹ്വാനിക്കപ്പെടുകയും ‘മുറിക്കു‑മുറിക്കു’ പോലുള്ള ആവർത്തനമന്ത്രങ്ങളാൽ വേദന‑രോഗങ്ങളുടെ ഛേദനം സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. അവസാനം കുശയെ വിഷ്ണു/ഹരി സ്വരൂപമായി, അപാമാർജനകത്തെ രോഗനിവാരക ‘അസ്ത്രം’ ആയി തിരിച്ചറിഞ്ഞ്, മന്ത്രജപം‑ദ്രവ്യകർമ്മം‑ഭക്തിതത്ത്വം ഏകീകരിച്ച അഗ്നേയവിദ്യയുടെ സംരക്ഷണതന്ത്രം അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
Shlokas
Verse 1
इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये मण्डलादिवर्णनं नाम त्रिंशो ऽध्यायः अथ एकत्रिंशो ऽध्यायः मार्जनविधानं अग्निर् उवाच रक्षां स्वस्य परेषाञ्च वक्ष्ये तां मार्जनाह्वयां यया विमुच्यते दुःखैः सुखञ्च प्राप्नुयान्नरः
ഇങ്ങനെ ആദിമഹാപുരാണമായ അഗ്നിപുരാണത്തിൽ ‘മണ്ഡലാദി-വർണ്ണനം’ എന്ന മുപ്പതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. ഇനി ‘മാർജനവിധാനം’ എന്ന മുപ്പത്തൊന്നാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. അഗ്നി പറഞ്ഞു—സ്വന്തത്തിന്റെയും മറ്റുള്ളവരുടെയും രക്ഷയ്ക്കായി ‘മാർജനം’ എന്നു വിളിക്കുന്ന ആ വിധി ഞാൻ ഉപദേശിക്കുന്നു; അതിലൂടെ മനുഷ്യൻ ദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി സുഖം പ്രാപിക്കുന്നു।
Verse 2
ॐ नमः परमार्थाय पुरुषाय महात्मने अरूपबहुरूपाय व्यापिने परमात्मने
ഓം—പരമാർത്ഥസ്വരൂപനായ പരമപുരുഷ മഹാത്മാവിന് നമസ്കാരം; അരൂപനായിട്ടും ബഹുരൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്ന, സർവ്വവ്യാപിയായ പരമാത്മാവിന് പ്രണാമം।
Verse 3
निष्कल्मषाय शुद्धाय ध्यानयोगरताय च नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत् तत्सिध्यतु मे वचः
കല്മഷരഹിതനും ശുദ്ധനും ധ്യാനയോഗത്തിൽ നിരതനുമായ പ്രഭുവിനെ നമസ്കരിച്ചു ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു; ആ അനുഗ്രഹത്തോടെ എന്റെ വചനങ്ങൾ സിദ്ധിക്കട്ടെ.
Verse 4
वराहाय नृसिंहाय वामनाय महामुने नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत्सिध्यतु मे वचः
ഹേ മഹാമുനേ! വരാഹൻ, നൃസിംഹൻ, വാമനൻ എന്നിവർക്കു നമസ്കരിച്ചു ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു; അതിനാൽ എന്റെ വചനങ്ങൾ സിദ്ധിക്കട്ടെ.
Verse 5
मन्त्रजं फलमश्नुते इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सुखं ब्रह्माप्नुयान्नरः इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः त्रिविक्रमाय रामाय वैकुण्ठाय नराय च नमस्कृत्य प्रवक्ष्यामि यत्तत् सिध्यतु मे वचः
“മന്ത്രജന്യ ഫലം അനുഭവിക്കുന്നു”—ഇത് ‘ഖ’ ചിഹ്നിത പാണ്ഡുലിപി-പാഠം. “മനുഷ്യൻ സുഖവും ബ്രഹ്മവും പ്രാപിക്കട്ടെ”—ഇതും ‘ഖ’ പാഠം. ത്രിവിക്രമൻ, രാമൻ, വൈകുണ്ഠൻ, നരൻ എന്നിവർക്കു നമസ്കരിച്ചു ഞാൻ ഇപ്പോൾ പ്രസ്താവിക്കുന്നു—ആ ഉപദേശം സിദ്ധിക്കട്ടെ; എന്റെ വാക്കുകൾ ഫലിക്കട്ടെ।
Verse 6
वराह नरसिंहेश वामनेश त्रिविक्रम हरग्रीवेश सर्वेश हृषीकेश हराशुभम्
വരാഹ-നരസിംഹരൂപനായ प्रभുവേ, വാമനനേ, ത്രിവിക്രമനേ; ഹയഗ്രീവനേ, സർവേശ്വരനേ, ഹൃഷീകേശനേ—അശുഭം നീക്കണമേ।
Verse 7
अपराजितचक्राद्यैश् चतुर्भिः परमायुधैः अखण्डितानुभावैस्त्वं सर्वदुष्टहरो भव
അപരാജിത ചക്രം മുതലായ നാല് പരമായുധങ്ങളാൽ—അഖണ്ഡ പ്രഭാവമുള്ളവയായി—നീ സർവ്വ ദുഷ്ടതയും പാപശക്തികളും ഹരിക്കുന്നവനാകണമേ।
Verse 8
हरामुकस्य दुरितं सर्वञ्च कुशलं कुरु मृत्युबन्धार्तभयदं दुरितस्य च यत् फलम्
ഹരാമുകന്റെ ദുരിതം നീക്കി സർവ്വവിധ കുശലം (ക്ഷേമം) വരുത്തണമേ. കൂടാതെ മരണം, ബന്ധനം, ആർതി എന്നിവകൊണ്ട് ഭയം നൽകുന്നതും—പാപത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ഏതു ഫലവും—അവയും നീക്കണമേ।
Verse 9
पराभिध्यानसहितैः प्रयुक्तञ्चाभिचारकम् गदस्पर्शमहारोगप्रयोगं जरया जर
പരാഭിധ്യാനം (ശത്രുഭാവധ്യാനം) സഹിതം പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ അഭിചാരക കർമ്മം നടക്കുന്നു—സ്പർശംകൊണ്ട് ഗദ (അംഗജഡത/വികാരം) വരുത്തൽ, മഹാരോഗം പ്രയോഗിക്കൽ, കൂടാതെ ജരയാൽ ജര നൽകൽ; അഥവാ ജീർണ്ണിപ്പിക്കേണ്ടവനെ വാർദ്ധക്യത്താൽ ജീർണ്ണിപ്പിക്കൽ।
Verse 10
ॐ नमो वासुदेवाय नमः कृष्णाय खड्गिने नमः पुष्करनेत्राय केशवायादिचक्रिणे
ഓം വാസുദേവനു നമസ്കാരം; ഖഡ്ഗധാരിയായ കൃഷ്ണനു നമസ്കാരം; പദ്മനേത്രനായ പ്രഭുവിനു നമസ്കാരം; ആദി ചക്രധാരിയായ കേശവനു നമസ്കാരം।
Verse 11
नमः कमलकिञ्जल्कपीतनिर्मलवाससे महाहररिपुस्कन्धसृष्टचक्राय चक्रिणे
പദ്മകിഞ്ചല്കംപോലെ മഞ്ഞ നിറമുള്ള നിർമല വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നവനും, മഹാഹര-ശത്രുവിന്റെ സ്കന്ധസമൂഹത്തിനെതിരെ പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ട സുദർശനചക്രം സൃഷ്ടിച്ച ചക്രധാരിയായ പ്രഭുവിനും നമസ്കാരം।
Verse 12
द्ंष्ट्रोद्धृतक्षितिभृते त्रयीमूर्तिमते नमः महायज्ञवराहाय शेषभोगाङ्कशायिने
ദംഷ്ട്രയിൽ ഉയർത്തിയ ഭൂമിയെ ധരിക്കുന്നവനും, ത്രയീ-വേദമൂർത്തിയായ പ്രഭുവിനും നമസ്കാരം; ശേഷനാഗത്തിന്റെ ഫണങ്ങളുടെ കുണ്ഡലിയുടെ അങ്കത്തിൽ ശയിക്കുന്ന മഹായജ്ഞ വരാഹനുമെ നമസ്കാരം।
Verse 13
तप्तहाटककेशाग्रज्वलत्पावकलोचन वज्राधिकनखस्पर्शं दिव्यसिंह नमोस्तु ते
തപ്ത സ്വർണ്ണംപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന കേശാഗ്രങ്ങളും, അഗ്നിപോലെ ദഹിക്കുന്ന നേത്രങ്ങളും, വജ്രത്തേക്കാൾ കഠിനമായ നഖസ്പർശവും ഉള്ള ദിവ്യസിംഹാ—നിനക്കു നമസ്കാരം।
Verse 14
काश्यपायातिह्रस्वाय ऋग्यजुःसामभूषित तुभ्यं वामनरूपायाक्रमते गां नमो नमः
കാശ്യപന്റെ പുത്രനായ അതിഹ്രസ്വനേ, ഋഗ്-യജുഃ-സാമ വേദങ്ങളാൽ ഭൂഷിതനേ, വാമനരൂപത്തിൽ ഭൂമിയെ പാദചുവടുകളാൽ അളന്ന പ്രഭുവിന് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം।
Verse 15
वराहाशेषदुष्टानि सर्वपापफलानि वै मर्द मर्द महादंष्ट्र मर्द मर्द च तत्फलम्
ഹേ വരാഹാവതാരമേ! ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന എല്ലാ ദുഷ്ടതകളെയും ചതച്ചുകളയുക; സകല പാപഫലങ്ങളെയും തീർച്ചയായും ചതച്ചുകളയുക. ഹേ മഹാദംഷ്ട്രാ! ചതയ്ക്കുക, ചതയ്ക്കുക; അവയുടെ ഫലിതങ്ങളെയും ചതയ്ക്കുക.
Verse 16
अखण्डितात्मभावैस्त्वमिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः दंष्ट्रोद्धृतभूमिभर्त्रे इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सृजते गामिति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः नरसिंह करालाख्य दन्तप्रान्तानलोज्ज्वल भञ्ज भञ्ज निनादेन दुष्टान्यस्यार्तिनाशन
(ചില കൈയെഴുത്തുകളിൽ പാഠഭേദങ്ങൾ കാണുന്നു: ‘നീ അഖണ്ഡ ആത്മഭാവസ്വരൂപൻ’; ‘ദംഷ്ട്രയാൽ ഉയർത്തപ്പെട്ട ഭൂമിയെ ധരിക്കുന്നവനോട്’; ‘(അവൻ) ഭൂമിയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു’.) ഹേ നരസിംഹാ, കരാളനാമധാരീ! അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ദന്തപ്രാന്തങ്ങളോടെ—ഭഞ്ജിക്ക, ഭഞ്ജിക്ക. നിന്റെ ഗർജനത്തോടെ ദുഷ്ടരെ നശിപ്പിക്ക; ഈ ഭക്തന്റെ ആർതി നീക്കുന്നവൻ നീ തന്നേ.
Verse 17
ऋग्यजुःसामगर्भाभिर्वाग्भिर्वामनरूपधृक् प्रशमं सर्वदुःखानि नयत्त्वस्य जनार्दनः
ഋഗ്-യജുഃ-സാമവേദഗർഭിതമായ വാക്കുകളാൽ വാമനരൂപധാരിയായ ജനാർദനൻ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ എല്ലാ ദുഃഖങ്ങളെയും ശമിപ്പിച്ച് ശാന്തിയിലേക്കു നയിക്കട്ടെ.
Verse 18
ऐकाहिकं द्व्याहिकञ्च तथा त्रिदिवसं ज्वरम् चातुर्थकन्तथात्युग्रन्तथैव सततज्वरम्
ജ്വരത്തിന്റെ വിഭാഗങ്ങൾ—ഐകാഹികം (ഒരു ദിവസത്തെ), ദ്വ്യാഹികം (രണ്ട് ദിവസത്തെ), ത്രിദിവസം (മൂന്ന് ദിവസത്തെ), ചാതുർത്ഥകം (നാലാം ദിവസത്തെ), അത്യുഗ്രം, കൂടാതെ സതത (നിരന്തര) ജ്വരം।
Verse 19
दोषोत्थं सन्निपातोत्थं तथैवागन्तुकं ज्वरम् शमं नयाशु गोविन्द च्छिन्धि च्छिन्ध्यस्य वेदनाम्
ഹേ ഗോവിന്ദാ! ദോഷോത്ഭവവും സന്നിപാതോത്ഭവവും ആഗന്തുകവുമായ ജ്വരത്തെ വേഗത്തിൽ ശമിപ്പിക്കണമേ; ഈ വേദനയെ മുറിക്ക, മുറിക്ക.
Verse 20
नेत्रदुःखं शिरोदुःखं दुःखञ्चोदरसम्भवम् अन्तःश्वासमतिश्वासं परितापं सवेपथुम्
കണ്ണുവേദന, തലവേദന, ഉദരത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന വേദന; കഷ്ടകരമായ അന്തഃശ്വാസം, അതിശ്വാസം, ദാഹയുക്തമായ താപം, വിറയൽ—ഇവയാണ് പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ലക്ഷണങ്ങൾ.
Verse 21
गुदघ्राणाङ्घ्रिरोगांश् च कुष्ठरोगांस् तथा क्षयं कामलादींस् तथा रोगान् प्रमेहांश्चातिदारुणान्
ഗുദം, നാസിക, പാദം എന്നിവയിലെ രോഗങ്ങൾ; കൂടാതെ കുഷ്ഠം, ക്ഷയം, കാമലാദി വ്യാധികൾ, അത്യന്തം ദാരുണമായ പ്രമേഹരോഗങ്ങൾ—(ഇവയും ഉൾപ്പെടുന്നു).
Verse 22
भगन्दरातिसारांश् च मुखरोगांश् च वल्गुलीम् अश्मरीं मूत्रकृच्छ्रांश् च रोगानन्यांश् च दारुणान्
ഭഗന്ദരം, അതിസാരം, മുഖരോഗങ്ങൾ, വൽഗുലീ; അശ്മരി, മൂത്രകൃച്ഛ്രം എന്നിവയും മറ്റ് ദാരുണ രോഗങ്ങളും—(ഇവയും ശമിക്കുന്നു).
Verse 23
ये वातप्रभवा रोगा ये च पित्तसमुद्भवाः कफोद्भवाश् च ये केचित् ये चान्ये सान्निपातिकाः
വാതത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന രോഗങ്ങൾ, പിത്തത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന രോഗങ്ങൾ, കഫത്തിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ഏതൊരു രോഗങ്ങളും; കൂടാതെ മറ്റ് സാന്നിപാതിക (ത്രിദോഷസമ്മിശ്ര) വ്യാധികളും.
Verse 24
आगन्तुकाश् च ये रोगा लूता विस्फोटकादयः ते सर्वे प्रशमं यान्तु वासुदेवापमार्जिताः
ബാഹ്യകാരണങ്ങളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ആഗന്തുക രോഗങ്ങൾ—ലൂതാ, വിസ്ഫോടകാദി—അവയെല്ലാം വാസുദേവൻ അപമാർജ്ജനം ചെയ്തതായി ശമിക്കട്ടെ.
Verse 25
विलयं यान्तु ते सर्वे विष्णोरुच्चारणेन च क्षयं गछ्हन्तु चाशेषास्ते चक्राभिहता हरेः
വിഷ്ണുനാമോച്ചാരണമാത്രത്താൽ ആ എല്ലാ വൈരിശക്തികളും ലയിക്കട്ടെ; ഹരിയുടെ സുദർശനചക്രാഘാതത്തിൽ അവ എല്ലാം നിശ്ശേഷം നശിക്കട്ടെ.
Verse 26
छिन्द छिन्दास्य वेदनामिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः अनिश्वासमतिश्वासमिति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः तथैव च इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः ये रोगाः पित्तसम्भवा इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः वासुदेवपराजिता इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अच्युतानन्तगोविन्दनामोच्चारणभीषिताः नश्यन्ति सकला रोगाः सत्यं सत्यं वदाम्यहम्
‘ഈ വേദന മുറിക്കൂ, മുറിക്കൂ’—എന്ന് ഒരു അടയാളപ്പെടുത്തിയ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയിൽ പാഠം; ‘ശ്വാസം മുട്ടൽയും അതിശ്വാസവും’—എന്നും; ‘തഥൈവ’—എന്നും; ‘പിത്തത്തിൽ നിന്നുയരുന്ന രോഗങ്ങൾ’—എന്നും; ‘വാസുദേവനാൽ പരാജിതം’—എന്നും മറ്റൊരു പാഠം. അച്യുത, അനന്ത, ഗോവിന്ദ എന്നീ നാമങ്ങളുടെ ഉച്ചാരണത്തിൽ ഭീതരായി എല്ലാ രോഗങ്ങളും നശിക്കുന്നു; സത്യം—സത്യം, ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു।
Verse 27
स्थावरं जङ्गमं वापि कृत्रिमं चापि यद्विषम् दन्तोद्भवं नखभवमाकाशप्रभवं विषम्
വിഷം മൂന്നു വിധം: സ്ഥിരസ്രോതസ്സുകളിൽ നിന്നുള്ളത്, ജംഗമജീവികളിൽ നിന്നുള്ളത്, കൃത്രിമമായി തയ്യാറാക്കിയത്. കൂടാതെ പല്ലിൽ നിന്നുയരുന്നത്, നഖം/നഖരത്തിൽ നിന്നുയരുന്നത്, ‘ആകാശപ്രഭവം’ (വായുജന്യം) എന്ന വിഷവും പറയപ്പെടുന്നു.
Verse 28
लूतादिप्रभवं यच्च विषमन्यत्तु दुःखदं शमं नयतु तत् सर्वं कीर्तितोस्य जनार्दनः
ചിലന്തി മുതലായവയിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന വിഷവും, മറ്റേതെങ്കിലും ദുഃഖകരമായ വിഷവും—അത് എല്ലാം ശമിക്കട്ടെ; കാരണം അവൻ ജനാർദനനെ (വിഷ്ണുവിനെ) കീർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു.
Verse 29
ग्रहान् प्रेतग्रहांश्चापि तथा वै डाकिनीग्रहान् वेतालांश् च पिशाचांश् च गन्धर्वान् यक्षराक्षसान्
(ഈ ജപം/വിധി) ഗ്രഹങ്ങൾ, പ്രേതഗ്രഹങ്ങൾ, ഡാകിനീഗ്രഹങ്ങൾ; കൂടാതെ വേതാളങ്ങൾ, പിശാചുകൾ, ഗന്ധർവങ്ങൾ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവയെ (അകറ്റുന്നു).
Verse 30
शकुनीपूतनाद्यांश् च तथा वैनायकान् ग्रहान् मुखमण्डीं तथा क्रूरां रेवतीं वृद्धरेवतीम्
ശകുനി, പൂതന തുടങ്ങിയവയും, അതുപോലെ വിനായക-പ്രകാര ഗ്രഹങ്ങളും; മുഖമണ്ഡി, ക്രൂരാ, രേവതി, വൃദ്ധ-രേവതിയെയും (ശാന്തിപ്പെടുത്തി/നിവാരണം ചെയ്യണം).
Verse 31
वृद्धकाख्यान् ग्रहांश्चोग्रांस् तथा मातृग्रहानपि बालस्य विष्णोश् चरितं हन्तु बालग्रहानिमान्
‘വൃദ്ധകാ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഗ്രഹങ്ങളും, ഉഗ്ര ഗ്രഹങ്ങളും, മാതൃ-ഗ്രഹങ്ങളും—ഈ ബാലഗ്രാഹകരെ ബാലരക്ഷകനായ വിഷ്ണുവിന്റെ ചരിതം/ലീല നശിപ്പിക്കട്ടെ.
Verse 32
वृद्धाश् च ये ग्रहाः केचिद्ये च बालग्रहाः क्वचित् नरसिंहस्य ते दृष्ट्या दग्धा ये चापि यौवने
‘വൃദ്ധ’ ഗ്രഹങ്ങളായാലും, ചിലപ്പോൾ ബാലഗ്രഹങ്ങളായാലും, യൗവനത്തിൽ പീഡിപ്പിക്കുന്നവയായാലും—അവയെല്ലാം നരസിംഹന്റെ ദൃഷ്ടിമാത്രത്തിൽ ദഗ്ധമാകട്ടെ.
Verse 33
सदा करालवदनो नरसिंहो महाबलः ग्रहानशेषान्निःशेषान् करोतु जगतो हितः
സദാ കരാളമുഖനായ മഹാബല നരസിംഹൻ—ജഗത്തിന്റെ ഹിതാർത്ഥം—എല്ലാ ഗ്രഹങ്ങളെയും നിശ്ശേഷമായി ശാന്തമാക്കി നിരുപദ്രവമാക്കട്ടെ.
Verse 34
नरसिंह महासिंह ज्वालामालोज्ज्वलानन ग्रहानशेषान् सर्वेश खाद खादाग्निलोचन
ഹേ നരസിംഹാ, ഹേ മഹാസിംഹാ, ജ്വാലാമാലയാൽ ഉജ്ജ്വലമുഖനേ! ഹേ സർവേശാ, ഹേ അഗ്നിലോചനാ! അശേഷ ഗ്രഹങ്ങളെ നിശ്ശേഷമായി ഭക്ഷിക്ക, ഭക്ഷിക്ക.
Verse 35
ये रोगा ये महोत्पाता यद्विषं ये महाग्रहाः यानि च क्रूरभृतानि ग्रहपीडाश् च दारुणाः
എന്തെല്ലാം രോഗങ്ങളുണ്ടോ, എന്തെല്ലാം മഹോത്പാതങ്ങളും അശുഭനിമിത്തങ്ങളും ഉണ്ടോ, എന്തെല്ലാം വിഷമുണ്ടോ, എന്തെല്ലാം മഹാഗ്രഹങ്ങളുണ്ടോ, കൂടാതെ ക്രൂരഭൂതങ്ങളും ഗ്രഹപീഡകളായ ഭയങ്കര ദുഃഖങ്ങളും—അവ എല്ലാം നിവരിക്കപ്പെടട്ടെ।
Verse 36
शस्त्रक्षतेषु ये दोषा ज्वालागर्दभकादयः तानि सर्वाणि सर्वात्मा परमात्मा जनार्दनः
ശസ്ത്രക്ഷതങ്ങളിൽ ഉണ്ടാകുന്ന ‘ജ്വാലാ’, ‘ഗർദഭക’ മുതലായ എല്ലാ ദോഷങ്ങളെയും സർവാത്മാവും പരമാത്മാവുമായ ജനാർദനൻ മുഴുവനായി അകറ്റട്ടെ।
Verse 37
तथा वेतालिकान् ग्रहानिति घ, चिह्नितपुस्तकपाठः गन्धर्वान् राक्ससानपि इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः शटा इति ख, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः किञ्चिद्रूपं समास्याय वासुदेवास्य नाशय
അതുപോലെ ‘വേതാലികർ’യും ‘ഗ്രഹങ്ങൾ’യും—എന്ന് ഒരു ചിഹ്നിത പാണ്ഡുലിപി-പാഠം; ‘ഗന്ധർവന്മാരും’ ‘രാക്ഷസന്മാരും’ കൂടി—എന്ന് മറ്റൊരു ചിഹ്നിത പാഠം; ‘ശടാ’—എന്ന് രണ്ട് ചിഹ്നിത പാഠങ്ങൾ. ഏതൊരു രൂപവും സ്വീകരിച്ച്, ഹേ വാസുദേവാ, ഇവരെ നശിപ്പിക്കണമേ।
Verse 38
क्षिप्त्वा सुदर्शनञ् चक्रं ज्वालामालातिभीषणम् सर्वदुष्टोपशमनं कुरु देववराच्युत
ജ്വാലാമാലയാൽ അതിഭീഷണമായ സുദർശനചക്രം എറിഞ്ഞ്, ഹേ അച്യുതാ, ദേവവരാ, എല്ലാ ദുഷ്ടശക്തികളെയും ശമിപ്പിക്കണമേ।
Verse 39
सुदर्शन महाज्वाल च्छिन्धि च्छिन्धि महारव सर्वदुष्टानि रक्षांसि क्षयं यान्तु विभीषण
ഹേ മഹാജ്വാലയോടെ ജ്വലിക്കുന്ന സുദർശനാ! ഛേദിക്ക, ഛേദിക്ക. ഹേ മഹാരവാ! ഹേ വിഭീഷണാ! എല്ലാ ദുഷ്ടരാക്ഷസരും ക്ഷയത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ।
Verse 40
प्राच्यां प्रतीच्यां च दिशि दक्षिणोत्तरतस् तथा रक्षाङ्करोतु सर्वात्मा नरसिंहः सुगर्जितः
കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ദിക്കുകളിൽ, അതുപോലെ തെക്കും വടക്കും ഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുമും, സർവാന്തരാത്മാവായ, മംഗളകരമായ മഹാഗർജ്ജനമുള്ള നരസിംഹൻ രക്ഷ ചെയ്യട്ടെ।
Verse 41
दिवि भुव्यन्तरीक्षे च पृष्ठतः पार्श्वतोग्रतः रक्षाङ्करोतु भगवान् बहुरूपी जनार्दनः
സ്വർഗ്ഗത്തിൽ, ഭൂമിയിൽ, അന്തരീക്ഷത്തിൽ; പിന്നിൽ നിന്ന്, വശങ്ങളിൽ നിന്ന്, മുന്നിൽ നിന്ന്—ബഹുരൂപിയായ ഭഗവാൻ ജനാർദ്ദനൻ എന്നെ രക്ഷിക്കട്ടെ।
Verse 42
यथा विष्णुर्जगत्सर्वं सदेवासुरमानुषं तेन सत्येन दुष्टानि शममस्य व्रजन्तु वै
ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരുമടങ്ങിയ സർവ്വജഗത്തെയും വിഷ്ണു വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ആ സത്യബലത്താൽ ഇതിനെ/ഇവനെ ബാധിക്കുന്ന ദുഷ്ടശക്തികൾ നിശ്ചയമായും ശമിക്കട്ടെ।
Verse 43
यथा विष्णौ स्मृते सद्यः सङ्क्षयं यान्ति पातकाः सत्येन तेन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु
വിഷ്ണുവിനെ സ്മരിച്ചാൽ ഉടൻ പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നതുപോലെ, ആ സത്യബലത്താൽ ഈ വ്യക്തിയെ ബാധിക്കുന്ന സർവ്വ ദോഷവും പൂർണ്ണമായി ശമിക്കട്ടെ।
Verse 44
परमात्मा यथा विष्णुर्वेदान्तेषु च गीयते तेन सत्येन सकलं दुष्टमस्य प्रशाम्यतु
വേദാന്തങ്ങളിൽ വിഷ്ണുവിനെ പരമാത്മാവായി പാടുന്നതുപോലെ, ആ സത്യബലത്താൽ ഈ വ്യക്തിയിലെ സർവ്വ ദോഷവും പൂർണ്ണമായി ശമിക്കട്ടെ।
Verse 45
यथा यज्ञेश्वरो विष्णुर्देवेष्वपि हि गीयते सत्येन तेन सकलं यन्मयोक्तं तथास्तु तत्
ദേവന്മാരിൽപോലും വിഷ്ണു ‘യജ്ഞേശ്വരൻ’ എന്നു പാടപ്പെടുന്നതുപോലെ, ആ സത്യബലത്താൽ ഞാൻ ഉച്ചരിച്ചതെല്ലാം യഥാവിധി അങ്ങനെ തന്നെയാകട്ടെ.
Verse 46
शान्तिरस्तु शिवञ्चास्तु दुष्टमस्य प्रशाम्यतु वासुदेवशरीरोत्थैः कुशैर् निर्मथितं मया
ശാന്തിയുണ്ടാകട്ടെ; ശിവമംഗളമുണ്ടാകട്ടെ. ഇതിലെ ദുഷ്ടത ശമിക്കട്ടെ—വാസുദേവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ചതെന്നു പറയുന്ന കുശപ്പുല്ലുകൊണ്ട് ഞാൻ ഇതിനെ ഉരച്ച് ശമിപ്പിച്ചു.
Verse 47
अपमार्जतु गोविन्दो नरो नारायणस् तथा तथास्तु सर्वदुःखानां प्रशमो जपनाद्धरेः
ഗോവിന്ദൻ (അവയെ) അകറ്റട്ടെ; അതുപോലെ നരനും നാരായണനും. തഥാസ്തു—ഹരിനാമജപംകൊണ്ട് സർവ്വദുഃഖങ്ങളും ശമിക്കുന്നു.
Verse 48
महाबल इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः स्वर्गर्जितैर् इति ग, ङ, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः प्रयान्तु वै इति ग, चिह्नितपुस्तकपाठः कुशैर् निर्णाशितमिति ख, ग, चिह्नितपुस्तकद्वयपाठः अपमार्जनकं शस्त्रं सर्वरोगादिवारणम् अयं हरिः कुशो विष्णुर्हता रोगा मया तव
ഈ അപമാർജനകം (ശുദ്ധീകരണ ഉപകരണം) സർവ്വരോഗാദികളെ തടയുന്ന ഒരു ‘ശസ്ത്രം’ ആകുന്നു. ഈ കുശം തന്നെയാണ് ഹരി—വിഷ്ണു; നിന്റെ രോഗങ്ങൾ ഞാൻ നശിപ്പിച്ചു.
Frequently Asked Questions
It is a protective and purificatory procedure performed for oneself and others, intended to remove sorrow, sin, disease, poison, and hostile influences by mantra, truth-assertion, and ritual cleansing actions.
Viṣṇu as Vāsudeva/Keśava/Hari is central, with strong emphasis on Sudarśana-cakra and Narasiṃha; the rite also salutes Varāha, Vāmana, Trivikrama, Rāma, Vaikuṇṭha, Nara, and Nārāyaṇa.
By grounding protection in remembrance of Viṣṇu, satya-vākya, and sanctified implements (kuśa identified with Hari), it frames practical healing and warding-off as dharmic purification that supports wellbeing while orienting the mind toward the Supreme Self.