Adhyaya 69: Agastya’s Vision of Varuṇa as Nārāyaṇa in Ilāvṛta

Verse 1

भद्राश्व उवाच । भगवन् त्वच्छरीरे तु यद्वृत्तं द्विजसत्तम । चिरजीवी भवांस्तन्मे वक्तुमर्हसि सत्तम ॥ ६९.१ ॥

ພະດຣາຊະວະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ຂໍທ່ານເມດຕາບອກຂ້າ ວ່າສິ່ງໃດໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນກາຍຂອງທ່ານ. ເພາະທ່ານເປັນຜູ້ມີອາຍຸຍືນ, ທ່ານສົມຄວນອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດ.”

Verse 2

अगस्त्य उवाच । मच्छरीरमिदं राजन् बहुकौतूहलान्वितम् । अनेककल्पसंस्थायि वेदविद्याविशोधितम् ॥ ६९.२ ॥

ອະກັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະຣາຊາ, ກາຍນີ້ຂອງຂ້າເຕັມໄປດ້ວຍເລື່ອງນ່າພິສົດຫຼາຍປະການ; ມັນດຳລົງຢູ່ຜ່ານກັລປະຫຼາຍໆ ແລະ ໄດ້ຮັບການຊຳລະໂດຍວິຊາວິດາ.”

Verse 3

अथन् महीमहं सर्वां गतवानस्मि पार्थिव । इलावृतं महावर्षं मेरोः पार्श्वे व्यवस्थितम् ॥ ६९.३ ॥

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຂ້າໄດ້ເດີນທາງຜ່ານແຜ່ນດິນທັງໝົດ; ແລະໄດ້ເຫັນດິນແດນໃຫຍ່ຊື່ ອິລາວຣິຕະ (Ilāvṛta) ຕັ້ງຢູ່ຂ້າງພູເມຣຸ.

Verse 4

तत्र रम्यं सरो दृष्टं तस्य तीरे महाकुटी । तत्रोपवासशिथिलं दृष्टवानस्मि तापसम् । अस्थिचर्मावशेषं तु चीरवल्कलधारिणम् ॥ ६९.४ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນສະຫຼອງນ້ຳອັນງາມ ແລະທີ່ຝັ່ງຂອງມັນມີກຸດິໃຫຍ່ໜຶ່ງ. ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍເຫັນຕາປະສະຜູ້ອ່ອນແຮງດ້ວຍການອົບວາດ ນຸ່ງຜ້າຂາດກັບຜ້າເປືອກໄມ້ ເຫຼືອແຕ່ກະດູກແລະຜິວໜັງ.

Verse 5

तं दृष्ट्वाहं नृपश्रेष्ठ क एष नृपसत्तम । विश्वास्य प्रतिपत्त्यर्थं विधेयं मे नरोत्तम ॥ ६९.५ ॥

ເມື່ອເຫັນທ່ານນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍທູນຖາມວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຜູ້ນີ້ແມ່ນໃຜ—ໂອ ຜູ້ນຳແຫ່ງຜູ້ປົກຄອງ? ເພື່ອໃຫ້ເກີດຄວາມໄວ້ໃຈ ແລະຄວາມເຂົ້າໃຈອັນແຈ້ງ ໂອ ບຸລຸດຜູ້ດີ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເຮັດສິ່ງທີ່ຄວນເຮັດເພື່ອຂ້ອຍ»។

Verse 6

एवं चित्तयतो मह्यं स मां प्राह महामुनिः । स्थीयतां स्थीयतां ब्रह्मन्नातिथ्यं करवाणि ते ॥ ६९.६ ॥

ເມື່ອຂ້ອຍກຳລັງຄິດຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ມະຫາມຸນີຜູ້ໃຫຍ່ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ຢູ່ກ່ອນ, ຢູ່ກ່ອນ, ໂອ ພຣາຫມະນ; ຂ້ອຍຈະຕ້ອນຮັບເຈົ້າຕາມພິທີແຂກ»।

Verse 7

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य प्रविष्टोऽहं कुटीं तु ताम् । तावत्पश्याम्यहं विप्रं ज्वलन्तमिव तेजसा ॥ ६९.७ ॥

ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານນັ້ນ ຂ້ອຍກໍເຂົ້າໄປໃນກຸດິນັ້ນ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ຂ້ອຍເຫັນພຣາຫມະນຜູ້ໜຶ່ງ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟ ດ້ວຍລັດສະໝີ.

Verse 8

भूमौ स्थितं तु मां दृष्ट्वा हुंकारमकरोद् द्विजः । तद्धुंकारात् तु पातालं भित्त्वा पञ्च हि कन्यकाः ॥ ६९.८ ॥

ເມື່ອເຫັນຂ້ອຍຢືນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ດວິຊະພຣາຫມະນນັ້ນໄດ້ຮ້ອງ «ຮຸ່ມ» ດັງກ້ອງ. ຈາກສຽງ «ຮຸ່ມ» ນັ້ນ ນາງສາວຫ້າຄົນໄດ້ທະລຸຜ່ານປາຕາລາ (ໂລກໃຕ້) ຂຶ້ນມາ.

Verse 9

निर्ययुः काञ्चनं पीठमेकां तासां प्रगृह्य वै । सा मां प्रादात् तदा अन्याऽदात् सलिलं करसंस्थितम् ॥ ६९.९ ॥

ພວກນາງໄດ້ອອກໄປ; ນາງຜູ້ໜຶ່ງໃນນັ້ນໄດ້ຍົກເອົາບັນລັງຄໍາ. ນາງໄດ້ຖວາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະອີກນາງໜຶ່ງໄດ້ຖວາຍນ້ໍາທີ່ຮອງໄວ້ໃນຝາມື.

Verse 10

गृहीत्वा अन्यां तु मे पादौ क्षालितुं चोपचक्रमे । अन्ये द्वे व्यजने गृहीत्वा मत्पक्षाभ्यां व्यवस्थिते ॥ ६९.१० ॥

ແຕ່ອີກນາງໜຶ່ງໄດ້ຈັບຕີນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະເລີ່ມລ້າງຕີນ. ອີກສອງນາງໄດ້ຖືພັດປັດ (ຈາມະຣະ) ແລະຢືນປະຈໍາຢູ່ຂ້າງປີກທັງສອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 11

ततो हुंकारमकरोत् पुनरेव महातपाः । तच्छब्दादन्तरं हैमद्रोणीं योजनविस्तृताम् । गृह्याजगाम मकरोत्प्लवं सरसि पार्थिव ॥ ६९.११ ॥

ແລ້ວມະຫາຕະປະສີໄດ້ເປົ່າສຽງ «ຮຸງກາຣະ» ອັນກັງວານອີກຄັ້ງ. ຈາກຊ່ອງວ່າງທີ່ເກີດຈາກສຽງນັ້ນ ທ່ານໄດ້ຈັບເອົາດໂຣນີຄໍາຮູບອ່າງ ກວ້າງຍາວເຖິງໜຶ່ງໂຍຊະນະ ແລະເຂົ້າມາ; ໂອ ພະຣາຊາ, ທ່ານໄດ້ເຮັດໃຫ້ມັນເປັນທີ່ລອຍເທິງສະຣະ.

Verse 12

तस्यां तु कन्याः शतशो हेमकुम्भकराः शुभाः । आययुस्तमथो दृष्ट्वा स मुनिः प्राह मां नृप ॥ ६९.१२ ॥

ທີ່ນັ້ນແທ້ໆ ມີນາງສາວດີງາມຫຼາຍຮ້ອຍ ຖືໝໍ້ຄໍາອັນມົງຄຸນ ໄດ້ເຂົ້າມາ. ແລ້ວເມື່ອເຫັນທ່ານ ມຸນີນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ພະຣາຊາ.

Verse 13

स्नानार्थं कल्पितं ब्रह्मन्निदं ते सर्वमेव तु । द्रोणीं प्रविश्य चेमां त्वं स्नातुमर्हसि सत्तम ॥ ६९.१३ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ, ທຸກຢ່າງນີ້ໄດ້ຈັດຕຽມໄວ້ເພື່ອການອາບນ້ໍາຂອງທ່ານແລ້ວ. ເຂົ້າໄປໃນດໂຣນີນີ້ເຖີດ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ທ່ານຄວນອາບນ້ໍາ.

Verse 14

ततोऽहं तस्य वचनात् तस्यां द्रोण्यां नराधिप । विशामि तावत् सरसि सा द्रोणी प्रत्यमज्जत ॥ ६९.१४ ॥

ຕໍ່ມາ ຕາມຄໍາສັ່ງຂອງທ່ານນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຂ້າພະເຈົ້າເຂົ້າໄປໃນພາຊະນະຮູບຄ້າຍອ່າງນັ້ນ; ເມື່ອເຂົ້າສູ່ສະຣະ ດໂຣນີນັ້ນກໍຈົມລົງ.

Verse 15

द्रोण्यां जले निमग्नोऽहमिति मत्वा नरेश्वर । उन्मग्नोऽहं ततो लोकमपूर्वं दृष्टवांस्ततः ॥ ६९.१५ ॥

ຄິດວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າຈົມນ້ໍາໃນດໂຣນີ» ໂອ ພຣະອົງແຫ່ງມະນຸດ; ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າກໍຜຸດຂຶ້ນ ແລະໄດ້ເຫັນໂລກອັນບໍ່ເຄີຍປາກົດຫຼາຍ່ອນ.

Verse 16

सुहर्म्यकक्ष्यायतनं विशालं रथ्यापथं शुद्धजनानुकीर्णम् । नीत्युत्तमैः सेवितमात्मविद्भिर् नृभिः पुराणैर्नयमार्गसंस्थैः ॥ ६९.१६ ॥

ທີ່ນັ້ນມີຄະຫາສະຖານສູງສົງ ແລະທີ່ຢູ່ອາໄສກວ້າງໃຫຍ່; ຖະໜົນແລະທາງເດີນເຕັມໄປດ້ວຍຜູ້ມີໃຈບໍລິສຸດ. ບຸກຄົນຜູ້ປະພຶດດີຢ່າງຍອດ—ຜູ້ຮູ້ຕົນ—ມີຈິດໃຈແບບບູຮານ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນທາງແຫ່ງນີຕິແລະທຳອັນຖືກຕ້ອງ ມາຄົບຄືນຢູ່ນັ້ນ.

Verse 17

संसारचर्यापरिघाभिरुग्रं गम्भीरपातालतलस्थमाद्यम् । सितैर्नृभिः पाशवराग्रहस्तैः द्विपाश्वसङ्घैर्विविधैरुपेतम् ॥ ६९.१७ ॥

ໃນຄວາມເລິກແຫ່ງປາຕາລາ ສະຖານະດັ່ງເດີມນັ້ນຖືກກ່າວວ່ານ່າຢ້ານ, ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍກໍາແພງເຫຼັກແຫ່ງວົງຈອນສັງສາຣ. ມີຊາຍຜິວຂາວຈາງຖືສາຍບ່ວງຄ້າຍບາດໃນມື, ແລະມີຫມູ່ຄະນະຫຼາຍຢ່າງຕັ້ງຢູ່ສອງຂ້າງ.

Verse 18

विचित्रपद्मोत्पलसंवृतानि सरांसि नानाविहगाकुलानि । अम्भोजपत्रस्थितभृङ्गनादैरुद्गीतवन्तीव लयैरनेकैः । कैलासशृङ्गप्रतिमानि तीरे श्वनेकरत्नोत्पलसंचितानि । गृहाणि धन्याध्युषितानि नीचै रूपासितानि द्विजदेवविप्रैः ॥ ६९.१८ ॥

ສະຣະທັງຫຼາຍຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດອກບົວແລະອຸດປະລະຫຼາກສີ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍນົກນານາຊະນິດ. ດ້ວຍສຽງຫຶມຫຶມຂອງເຜິ້ງທີ່ເກາະຢູ່ໃບບົວ ມັນຄ້າຍກັບກໍາລັງຂັບຮ້ອງເປັນຈັງຫວະຫຼາຍຢ່າງ. ທີ່ຝັ່ງມີເຮືອນຄ້າຍຍອດພູໄກລາສ ກອງສະສົມດ້ວຍອຸດປະລະດັ່ງແກ້ວມະນີ; ເຮືອນເຫຼົ່ານັ້ນຕັ້ງຢູ່ຢ່າງຖ່ອມຕົນ ມີຜູ້ມີບຸນອາໄສ ແລະງາມດ້ວຍພຣາຫມະນະວິປຣະ—ນັກບຸນຜູ້ຖືກນັບວ່າເປັນ «ເທວະ» ໃນຫມູ່ດວິຊະ.

Verse 19

कैलासशृङ्गप्रतिमानि तीरे श्वनेकरत्नोत्पलसंचितानि । गृहाणि धन्याध्युषितानि नीचै रूपासितानि द्विजदेवविप्रैः ॥ ६९.१९ ॥

ຢູ່ຕາມຝັ່ງນ້ຳ ມີເຮືອນພັກທີ່ຄ້າຍຍອດພູໄກລາສ ແລະກອງສະສົມດ້ວຍດອກບົວປະດັບແກ້ວຫຼາຍຊະນິດ. ເຮືອນເຫຼົ່ານັ້ນຕັ້ງຕ່ຳໃກ້ດິນ ມີຜູ້ມີບຸນວາສນາອາໄສ ແລະຖືກປະດັບພ້ອມຮັບໃຊ້ໂດຍພຣາຫມັນ—ຜູ້ຖືກນັບເປັນ «ເທວະ» ໃນບັນດາທະວິຊະ.

Verse 20

पद्मानि भृङ्गावनतानि चेलु-स्तेषां पुनर्गुरुभारादजस्रम् । जलेषु येषां सुस्वरास्यो द्विजाति-र्वेदोदितानाह विचित्रमन्त्रान् ॥ ६९.२० ॥

ດອກບົວທັງຫຼາຍ ຖືກຝູງເຜິ້ງເຮັດໃຫ້ໂຄ້ງລົງ ແລະເຄື່ອນໄຫວ; ແລ້ວກໍລຸກຂຶ້ນອີກຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ເນື່ອງຈາກນ້ຳໜັກທີ່ກົດທັບ. ໃນນ້ຳນັ້ນ ທະວິຊະຜູ້ມີສຽງໄພເພາະ ໄດ້ສະດຸດສະດອງມັນຕຣາອັນພິສົດ ຕາມທີ່ວິທີໃນເວດະສອນໄວ້.

Verse 21

सिताब्जमालार्चितगात्रवन्ति वासोत्तरियाणि खगप्रवारैः । सरांस्यनेकानि तथा द्विजास्तु पठन्ति यज्ञार्थविधिं पुराणम् ॥ ६९.२१ ॥

ກາຍຂອງພວກເຂົາຖືກບູຊາດ້ວຍພວງດອກບົວຂາວ; ແລະເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມກັບຜ້າພາດບ່າ ຖືກນຳມາໂດຍນົກຜູ້ປະເສີດ. ທຳນອງດຽວກັນ ຕາມທະເລສາບຫຼາຍແຫ່ງ ບັນດາທະວິຊະອ່ານພຸຣານະ ທີ່ກ່າວເຖິງວິທີການ ແລະເປົ້າໝາຍຂອງຍັດຍະ.

Verse 22

भ्रमन्नहं तेषु सरःस्वपश्यं वृन्दान्यनेकानि सुराङ्गनानाम् । विद्याधराणां च तथैव कन्याः स्नानाय तं देशमुपागताश्च ॥ ६९.२२ ॥

ເມື່ອຂ້ອຍເດີນທາງພະເລີນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍເຫັນໃນທະເລສາບເຫຼົ່ານັ້ນ ມີຝູງຫຼາຍກຸ່ມຂອງນາງຟ້າ. ພ້ອມກັນນັ້ນ ບັນດາສາວນ້ອຍແຫ່ງວິທະຍາທະຣະ ກໍໄດ້ມາຮອດດິນແດນນັ້ນເພື່ອອາບນ້ຳ.

Verse 23

ततः कदाचिद् भ्रमता नृपोत्तम प्रदृष्टमन्यत्सुसरः सुतोयम् । प्राग् दृष्टमेकं तु तथैव तीरे कुटीं प्रपश्यामि यथा पुराहम् ॥ ६९.२३ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນບາງເວລາ ເມື່ອລ່ອງໄປມາ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ບຸດຜູ້ມີສຽງດີນີ້ໄດ້ເຫັນສິ່ງອື່ນອີກ. ທີ່ຝັ່ງນ້ຳ ຂ້ອຍເຫັນກຸດິອາສຣົມໜຶ່ງ ເຫມືອນດັ່ງທີ່ຂ້ອຍເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ.

Verse 24

यावत् कुटीं तां प्रविशामि राजन् तपस्विनं तं स्थितमेकदेशे । दृष्ट्वाभिगम्याभिवदामि यावत् स्मयन्नुवाचाप्रतिमप्रभावः ॥ ६९.२४ ॥

ຂ້າແຕ່ພະຣາຊາ, ເມື່ອຂ້ອຍເຂົ້າໄປໃນກຸຕິນັ້ນ ຂ້ອຍເຫັນດາບະສິນຢືນຢູ່ແຫ່ງໜຶ່ງ. ເມື່ອຂ້ອຍເຂົ້າໄປໃກ້ ແລະກໍາລັງຈະກ່າວນະມັດສະການ ທ່ານຜູ້ມີອານຸພາບຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ຍິ້ມແລ້ວກ່າວວາຈາ.

Verse 25

तापस उवाच । किं मां विप्र न जानीषे प्राग्दृष्टमपि सत्तम । येन त्वं मूढवल्लोकमिममप्यनुपश्यसि ॥ ६९.२५ ॥

ດາບະສິນກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ເຈົ້າບໍ່ຮູ້ຈັກຂ້ອຍບໍ—ຜູ້ທີ່ເຈົ້າເຄີຍເຫັນມາກ່ອນ, ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງ? ເພາະອະວິຊາໃດ ເຈົ້າຈຶ່ງເຫັນບໍ່ອອກແມ່ນແຕ່ໂລກນີ້ ເຫມືອນຄົນຫຼົງ?”

Verse 26

दृष्टं मत्कमिदं देवैर्भुवनं यन्न दृश्यते । त्वत्प्रियार्थं मया लोको दर्शितः स द्विजोत्तम ॥ ६९.२६ ॥

ໂລກນີ້ອັນເປັນຂອງຂ້ອຍ ຖືກເທວະດາເຫັນແລ້ວ ແມ່ນແຕ່ບໍ່ແມ່ນສິ່ງທີ່ເຫັນໄດ້ໂດຍທົ່ວໄປ. ເພື່ອໃຫ້ເຈົ້າພໍໃຈ, ໂອ ທະວິຊະໂອດຕະມະ, ຂ້ອຍໄດ້ສະແດງອານາຈັກນັ້ນໃຫ້ເຈົ້າເຫັນ.

Verse 27

सम्पदं पश्य लोकस्य मदीयस्य महामुने । दधिक्षीरवहा नद्यस्तथा सर्पिर्मयान् ह्रदान् ॥ ६९.२७ ॥

“ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງໂລກຂອງຂ້ອຍ: ມີແມ່ນ້ໍາໄຫຼດ້ວຍນົມສົ້ມແລະນົມ, ແລະຍັງມີຫນອງນ້ໍາທີ່ເປັນເນີຍໃສ (ghee) ອີກດ້ວຍ.”

Verse 28

गृहाणां हेमरत्नानां स्तम्भान् हेममयान् गृहे । रत्नोत्पलचितां भूमिं पद्मरागसमप्रभाम् । पारिजातप्रसूनाढ्यां सेवितां यक्षकिन्नरैः ॥ ६९.२८ ॥

ທ່ານໄດ້ພັນລະນາເຮືອນເຮັດດ້ວຍຄໍາແລະແກ້ວມະນີ; ເສົາໃນເຮືອນເປັນຄໍາລ້ວນ. ພື້ນດິນປູດ້ວຍດອກບົວປະດັບແກ້ວ ແລະສ່ອງປະກາຍເທົ່າກັບແສງພະດົມຣາກ (ທັບທິມ). ອຸດົມດ້ວຍດອກປາຣິຊາດ ແລະມີຍັກສະກັບກິນນະຣະມາເຂົ້າອາໄສ.

Verse 29

एवमुक्तस्तदा तेन तापसेन नराधिप । विस्मयापन्नहृदयस्तमेवाहं तु पृष्टवान् ॥ ६९.२९ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຖືກຕາປະສີນັ້ນກ່າວດັ່ງນີ້ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລ້ວຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖາມທ່ານຕໍ່ໄປອີກ។

Verse 30

भगवंस्तव लोकोऽयं सर्वलोकवरोत्तमः । सर्वलोकाः मया दृष्टा ब्रह्मशक्रादिसंस्थिताः ॥ ६९.३० ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ໂລກຂອງທ່ານນີ້ເປັນໂລກອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາໂລກທັງປວງ. ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໂລກທັງໝົດ ທີ່ພຣະພຣະຫມາ, ສັກຣະ (ອິນທຣະ) ແລະອື່ນໆ ສະຖິດຢູ່.

Verse 31

अयं त्वपूर्वो लोको मे प्रतिबाति तपोधन । सम्पदैश्वर्यतेजोभिर्हर्म्यरत्नचयैस्तथा ॥ ६९.३१ ॥

ແຕ່ໂລກນີ້ກັບປາກົດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າວ່າເປັນສິ່ງບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນ, ໂອ ຄັງສົມບັດແຫ່ງຕະປະ; ອຸດົມດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີ, ອຳນາດ, ແລະຣັດສະຫມີ, ພ້ອມທັງວິຫານຫຼູຫລາ ແລະກອງເພັດນິລະມະນີ.

Verse 32

सरोभिः सूदकैः पुण्यैर्जलजैश्च विशेषतः । अत्यद्भुतमिदं लोकं दृष्टवानस्मि ते मुने ॥ ६९.३२ ॥

ໂອ ມຸນີ, ດ້ວຍສະຣະນ້ຳອັນບຸນສິນ, ດ້ວຍນ້ຳອັນບໍລິສຸດ, ແລະໂດຍພິເສດດ້ວຍສິ່ງທີ່ເກີດຈາກນ້ຳ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນໂລກນີ້ວ່າອັດສະຈັນຢ່າງຫຼາຍ.

Verse 33

इत्थंभूतं कथं लोको भवांश्चेत्थं व्यवस्थितः । कथयस्वैतस्य हेतुं मे कश्च त्वं मुनिपुंगव ॥ ६९.३३ ॥

ໂລກນີ້ເປັນຢ່າງນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ແລະທ່ານຈຶ່ງສະຖິດຢູ່ໃນສະພາບນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກເຫດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ແລະທ່ານແມ່ນໃຜ, ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາມຸນີ.

Verse 34

कथमिलावृते वर्षे सरस्तीरे महामुने । दृष्टवानस्मि सोऽहं त्वं सरस्तत् सा कुटी मुने । हेमहार्म्याकुले लोके किं वा स्थानं तु ते कुटिः ॥ ६९.३४ ॥

ໃນອິລາວຣິຕະ-ວັຣສະ ທີ່ຝັ່ງທະເລສາບ ໂອ ມະຫາມຸນີ, ເປັນແນວໃດທີ່ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນທ່ານ—ແລະເຫັນກຸດິອາສຣົມນັ້ນຂ້າງທະເລສາບ, ໂອ ມຸນີ? ໃນໂລກທີ່ແອດແນ້ນດ້ວຍວິຫານຄຳ, ກຸດິຂອງທ່ານມີຖານະຫຼືສະຖານທີ່ຢ່າງໃດ?

Verse 35

एवमुक्तः स भगवात् मया । असौ मुनिपुङ्गवः । प्राह मह्यं यथावृत्तं यत् तु राजेन्द्र तच्छृणु ॥ ६९.३५ ॥

ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ກ່າວຢ່າງນັ້ນ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບນັ້ນ—ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງມຸນີ—ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ຂ້ອຍຟັງຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນ; ແລະກ່າວວ່າ “ໂອ ພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຟັງເລື່ອງນັ້ນ.”

Verse 36

तापस उवाच । अहं नारायणो देवो जलरूपी सनातनः । येन व्याप्तमिदं विश्वं त्रैलोक्यं सचराचरम् ॥ ६९.३६ ॥

ຕາປະສະກ່າວວ່າ: “ຂ້ອຍແມ່ນນາຣາຍະນະ ພຣະເທວະຜູ້ນິລັນດອນ, ມີຮູບເປັນນ້ຳ. ໂດຍຂ້ອຍນີ້ ຈັກກະວານທັງປວງຖືກແຜ່ຊຶມ—ສາມໂລກພ້ອມທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.”

Verse 37

या सा त्वाप्याकृतिस्तस्य देवस्य परमेष्ठिनः । सोऽहं वरुण इत्युक्तः स्वयं नारायणः परः ॥ ६९.३७ ॥

“ຮູບອັນທ່ານໄດ້ຮັບຮູ້ວ່າເປັນຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມດຖິນ) ນັ້ນ—ຂ້ອຍນີ້ແຫຼະທີ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ວະຣຸນະ’; ແທ້ຈິງ ຂ້ອຍແມ່ນນາຣາຍະນະເອງ ຜູ້ຢູ່ເຫນືອທຸກສິ່ງ.”

Verse 38

त्वया च सप्त जन्मानि अहमारााधितः पुरा । तेन त्रैलोक्यनाशेऽपि त्वमेकस्त्वभिलक्षितः ॥ ६९.३८ ॥

“ໃນອະດີດ ທ່ານໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາຂ້ອຍມາແລ້ວເຖິງເຈັດຊາດ; ເພາະເຫດນັ້ນ ແມ່ນແມ່ນແຕ່ເມື່ອສາມໂລກຈະພິນາດ ທ່ານຜູ້ດຽວກໍຖືກໝາຍໄວ້ໃຫ້ຮູ້ຈັກ.”

Verse 39

एवमुक्तस्तदा तेन निद्रामीलितलोचनः । पतितोऽहं धरापृष्ठे तत्क्षणात् पुनरुत्थितः ॥ ६९.३९ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອທ່ານນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍ ດ້ວຍຕາທີ່ປິດເປີດເນື່ອງຈາກງ່ວງນອນ ຂ້ອຍລົ້ມລົງເທິງຜິວດິນ ແລະໃນຂະນະນັ້ນເອງກໍລຸກຂຶ້ນອີກຄັ້ງ।

Verse 40

यावत्पश्याम्यहं राजन् तं ऋषिं तच्च वै पुरम् । तावन्मेरुगिरेर्मूर्ध्निं पश्याम्यात्मानमात्मना ॥ ६९.४० ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຕາມທີ່ຂ້ອຍຍັງເຫັນພະລິສີນັ້ນ ແລະນະຄອນນັ້ນ ຂ້ອຍກໍຍັງເຫັນຕົນເອງ—ໂດຍອາດຕະພາຍໃນຂອງຕົນ—ຢູ່ເທິງຍອດພູເມຣຸ।

Verse 41

समुद्रान् सप्त पश्यामि तथैव कुलपर्वतान् । सप्तद्वीपवतीं पृथ्वीं दृष्टवानस्मि पार्थिव ॥ ६९.४१ ॥

ຂ້ອຍເຫັນມະຫາສະໝຸດທັງເຈັດ ແລະເຫັນພູເຂົາເປັນຫມວດໆເຊັ່ນດຽວກັນ; ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນແຜ່ນດິນທີ່ມີທະວີບເຈັດປະກອບຢູ່।

Verse 42

अद्यापि तं लोकवरं ध्यायंस्तिष्ठामि सुव्रत । कदा प्राप्स्येऽथ तं लोकमिति चिन्तापरोऽभवम् ॥ ६९.४२ ॥

ໂອ ຜູ້ມີວິນັຍດີ, ຈົນທຸກມື້ນີ້ຂ້ອຍຍັງຢືນຢູ່ ໂດຍພິຈາລະນາແລະພາວະນາເຖິງໂລກອັນປະເສີດນັ້ນ. ຄິດວ່າ «ເມື່ອໃດໜໍຂ້ອຍຈຶ່ງຈະໄດ້ບັນລຸໂລກນັ້ນ» ຂ້ອຍກໍຈົມຢູ່ໃນຄວາມຄິດນັ້ນ.

Verse 43

एवं ते कौतुकं राजन् कथितं परमेष्ठिनः । यद्वृत्तं मम देहे तु किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ ६९.४३ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ດັ່ງນັ້ນຄວາມຢາກຮູ້ຂອງທ່ານ ໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ ດັ່ງທີ່ພຣະປະເມດຖິນ (Parameṣṭhin) ໄດ້ກ່າວ. ສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນກາຍຂອງຂ້ອຍກໍໄດ້ເລົ່າແລ້ວ. ທ່ານຍັງປາດຖະໜາຈະຟັງອັນໃດອີກ?