Adhyaya 49: The Padmanābha Dvādaśī Observance, with the Eulogy of Lamp-Offering Merit

Verse 1

दुर्वासा उवाच । तद्वदाश्वयुजे मासि द्वादशीं शुक्लपक्षतः । संकल्प्याभ्यर्चयेद् देवं पद्मनाभं सनातनम् ॥ ४९.१ ॥

ດຸຣະວາສາ ກ່າວວ່າ: “ເຊັ່ນດຽວກັນ ໃນເດືອນ ອາສະວະຍຸຊະ ໃນວັນທີ 12 ຂອງຂ້າງຂຶ້ນ (ຊຸກລະປັກສະ) ເມື່ອຕັ້ງສັງກັນປະ (saṅkalpa) ແລ້ວ ຄວນບູຊາເທວະ ປັດມະນາພະ ຜູ້ນິລັນດອນ.”

Verse 2

पद्मनाभाय पादौ तु कटिं वै पद्मयोनये । उदरं सर्वदेवाय पुष्कराक्षाय वै उरः । अव्ययाय तथा पाणिं प्राग्वदस्त्राणि पूजयेत् ॥ ४९.२ ॥

ຄວນເຮັດນະຍາສ (ການກໍານົດອະວະຍະ) ໂດຍກໍານົດຕີນໃຫ້ແກ່ ປັດມະນາພະ, ແອວໃຫ້ແກ່ ປັດມະໂຍນີ, ທ້ອງໃຫ້ແກ່ ສັຣວະເທວະ, ອົກໃຫ້ແກ່ ປຸສກະຣາກສະ; ແລະມືໃຫ້ແກ່ ອະວະຍະ. ດັ່ງທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ ຄວນບູຊາອັສຕຣະ (ມັນຕຣາອາວຸດ) ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 3

प्रभवाय शिरः पूज्य प्राग्वदग्रे घटं न्यसेत् । तस्मिन् सौवर्णकं देवं पद्मनाभं तु विन्यसेत् ॥ ४९.३ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາສ່ວນສີສະຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນແລ້ວ ຄວນວາງກະຖະນ້ໍາ (ກະລະສະ) ໄວ້ທາງໜ້າ; ໃນນັ້ນໃຫ້ອັນເຊີນ/ສະຖາປະນາ ພຣະເທວະທອງ ປັດມະນາພະ.

Verse 4

तमेव देवं सम्पूज्य गन्धपुष्पादिभिः क्रमात् । प्रभातायां तु शर्वर्यां ब्राह्मणाय निवेदयेत् । एवं कॄते तु यत् पुण्यं तन्निबोध महामुने ॥ ४९.४ ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເທວະນັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ຕາມລໍາດັບ ດ້ວຍຂອງຫອມ, ດອກໄມ້ ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ, ໃນຍາມອາລຸນຫຼັງຄືນຜ່ານໄປ ຄວນນໍາເຄື່ອງບູຊາໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນະ. ບຸນທີ່ເກີດຈາກການເຮັດເຊັ່ນນີ້—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ມະຫາມຸນີ.

Verse 5

आसीत्कृतयुगे राजा भद्राश्वो नाम वीर्यवान् । यस्य नाम्नाऽभवद्वर्षं भद्राश्वं नाम नामतः ॥ ४९.५ ॥

ໃນກຣິຕະຍຸກ ມີພຣະຣາຊາຜູ້ມີພະລັງອັນແກ່ກ້າ ຊື່ ພັດຣາສະວະ. ໂດຍນາມຂອງພຣະອົງ ດິນແດນໜຶ່ງ (ວັຣສະ) ຈຶ່ງໄດ້ຮັບນາມວ່າ “ພັດຣາສະວະ” ຕາມນາມ.

Verse 6

तस्यागस्त्यः कदाचित् तु गृहमागत्य सत्तम । उवाच सप्तारात्रं तु वसामि भवतो गृहे ॥ ४९.६ ॥

ຕໍ່ມາ ອະກັສຕະຍະ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂອງພຣະອົງໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ແລະກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາຄົນດີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະພັກຢູ່ໃນເຮືອນຂອງທ່ານເຈັດຄືນ.”

Verse 7

तं राजा शिरसा भूत्वा स्थीयतामित्यभाषत । तस्य कान्तिमती नाम भार्या परमशोभना ॥ ४९.७ ॥

ພະຣາຊາໄດ້ກົດສີສະລົງດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະກ່າວວ່າ «ເປັນດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຢູ່ນີ້»។ ພະອົງມີມະເຫສີຊື່ ການຕີມະຕີ ຜູ້ງາມສະຫງ່າຢ່າງຍິ່ງ។

Verse 8

तस्यास्तेजः समभवद् द्वादशादित्यसंनिभम् । शतानि पञ्च तस्यासन् सपत्नीनां यतव्रत ॥ ४९.८ ॥

ຕະເຈະ (ພະລັງແສງ) ຂອງນາງໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ ດຸດດັ່ງແສງຂອງອາທິຕະ (Āditya) ທັງສິບສອງ. ແລະມີມະເຫສີຮ່ວມອີກຫ້າຮ້ອຍນາງ ຜູ້ມັ່ນຄົງໃນວັດຕະປະຕິບັດ.

Verse 9

ताः दास्य इव कर्माणि कुर्वन्त्यहरहः शुभाः । कान्तिमत्या महाभाग भयात् त्रस्ताः विचेतसः ॥ ४९.९ ॥

ໂອ ຜູ້ມີສ່ວນບຸນ, ນາງເຫຼົ່ານັ້ນເຮັດວຽກມົງຄຸນທຸກໆມື້ ດຸດດັ່ງເປັນຂ້າຮັບໃຊ້. ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວຕໍ່ ການຕີມະຕີ ຈິດໃຈພວກນາງຈຶ່ງຫວັ່ນໄຫວ ແລະຕົກໃຈ.

Verse 10

तामगस्त्यस्तथा दृष्ट्वा रूपतेजोऽन्वितां शुभाम् । सपत्न्यश्च भयात्तस्याः कुर्वन्त्यः कर्म शोभनम् । राजा तु तस्या मुदितं मुखमेवावलोकयन् ॥ ४९.१० ॥

ເມື່ອອະກັດສະຕະ (Agastya) ເຫັນນາງຜູ້ມົງຄຸນ ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມແລະຕະເຈະ, ບັນດາມະເຫສີຮ່ວມຂອງນາງກໍເຮັດໜ້າທີ່ຂອງຕົນຢ່າງຖືກຕ້ອງແລະສຸພາບ ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວນາງ. ສ່ວນພະຣາຊານັ້ນ ກໍຈ້ອງແຕ່ໃບໜ້າອັນຍິນດີຂອງນາງເທົ່ານັ້ນ.

Verse 11

एवंभूतामथो दृष्ट्वा राज्ञीं परमशोभनाम् । साधु साधु जगन्नाथेत्यगस्त्यः प्राह हर्षितः ॥ ४९.११ ॥

ເມື່ອເຫັນພະຣາຊິນີຜູ້ງາມສະຫງ່າຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ, ອະກັດສະຕະກໍຍິນດີ ແລະກ່າວວ່າ: «ດີແທ້ ດີແທ້, ໂອ ຈະກັນນາຖ (Jagannātha)!»

Verse 12

द्वितीये दिवसेऽप्येवं राज्ञीं दृष्ट्वा महाप्रभाम् । अहो मुष्टमहो मुष्टं जगदेतच्चराचरम् । इत्यगस्त्यो द्वितीयेऽह्नि राज्ञीं दृष्ट्वाऽभ्युवाच ह ॥ ४९.१२ ॥

ໃນວັນທີສອງອີກເທື່ອໜຶ່ງ ອະກັດສະຕະຍະໄດ້ເຫັນພຣະມະເຫສີຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍພຣະສະຫງ່າລາສີອັນໃຫຍ່ ແລ້ວກ່າວວ່າ: «ໂອ! ອັດສະຈັນແທ້, ອັດສະຈັນແທ້—ໂລກນີ້ທັງໝົດ ທັງສັດເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ!» ດັ່ງນັ້ນໃນວັນທີສອງ ເມື່ອເຫັນພຣະມະເຫສີ ທ່ານໄດ້ເອີ້ນກ່າວຕໍ່ນາງ។

Verse 13

तृतीयेऽहनि तां दृष्ट्वा पुनरेवमुवाच ह । अहो मूढा न जानन्ति गोविन्दं परमेश्वरम् । य एकेऽह्नि फलं चै तद् राज्ञे तुष्टः प्रदत्तवान् ॥ ४९.१३ ॥

ໃນວັນທີສາມ ເມື່ອເຫັນນາງ ທ່ານກ່າວອີກວ່າ: «ໂອ! ຜູ້ຫຼົງຜິດບໍ່ຮູ້ຈັກ ໂກວິນດະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ຜົນບຸນທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນມື້ດຽວນີ້ ພຣະອົງພໍພຣະໄທ ແລະປະທານໃຫ້ແກ່ພຣະຣາຊາ.»

Verse 14

चतुर्थे दिवसे हस्तावुत्क्षिप्य पुनरब्रवीत् । साधु साधु जगन्नाथ स्त्री शूद्राः साधु साध्विति । द्विजाः साधु नृपाः साधु वैश्याः साधु पुनः पुनः ॥ ४९.१४ ॥

ໃນວັນທີສີ່ ທ່ານຍົກມືຂຶ້ນແລ້ວກ່າວອີກວ່າ: «ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ (ຈະກັນນາຖ)! ‘ດີແທ້’—ສະຕຣີແລະຊູດຣະຮ້ອງ; ‘ດີແທ້’—ດວິຈະຮ້ອງ; ‘ດີແທ້’—ພຣະຣາຊາຮ້ອງ; ‘ດີແທ້’—ໄວຊະຍະຮ້ອງ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ.»

Verse 15

साधु भद्राश्व साधु त्वं भोऽगस्त्य साधु साधु ते । साधु प्रह्लाद ते साधु ध्रुव साधो महाव्रत । एवमुक्त्वा ननर्तोच्चैरगस्त्यो राजसन्निधौ ॥ ४९.१५ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນວ່າ: «ດີແທ້ ພະດຣາສະວະ, ດີແທ້ເຈົ້າ. ໂອ ອະກັດສະຕະຍະ, ດີແທ້—ດີແທ້ແກ່ເຈົ້າ. ດີແທ້ ປຣະຫລາດ, ດີແທ້ແກ່ເຈົ້າ. ທຣຸວະ, ດີແທ້—ໂອ ຜູ້ຖືວຣະຕະອັນໃຫຍ່!» ແລ້ວອະກັດສະຕະຍະກໍເຕັ້ນດ້ວຍສຽງດັງ ຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະຣາຊາ।

Verse 16

एवम्भूतं च तं दृष्ट्वा सपत्निको नृपोत्तमः । किं हर्षकारणं ब्रह्मन् येनेत्थं नृत्यते भवान् ॥ ४९.१६ ॥

ເມື່ອເຫັນທ່ານໃນສະພາບນັ້ນ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ ພ້ອມດ້ວຍພຣະມະເຫສີ ຈຶ່ງຖາມວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມະນ, ອັນໃດແມ່ນເຫດແຫ່ງຄວາມປິຕິຍິນດີ ທີ່ເຮັດໃຫ້ທ່ານເຕັ້ນເຊັ່ນນີ້?»

Verse 17

अगस्त्य उवाच । अहो मूर्खः कुराज त्वमहो मूर्खानुगास्त्वमी । अहो पुरोहिता मूर्खा ये न जानन्ति मे मतम् ॥ ४९.१७ ॥

ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: «ອະນິດາ! ໂອ ກະສັດຜູ້ຊົ່ວ, ເຈົ້າໂງ່; ຜູ້ຕິດຕາມເຈົ້າກໍໂງ່. ອະນິດາ! ພຣາຫມະນະປຸໂຣຫິດທີ່ບໍ່ເຂົ້າໃຈຄໍາຊີ້ນໍາຂອງຂ້າ ກໍໂງ່ເຊັ່ນກັນ»។

Verse 18

एवमुक्ते ततो राजा कृताञ्जलिरभाषत । न जानीमो वयं ब्रह्मन् प्रश्नमेतत् त्वयेरितम् । कथयस्व महाभाग यद्यनुग्रहकृद् भवान् ॥ ४९.१८ ॥

ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ກະສັດໄດ້ປະນົມມື ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມະນະ, ພວກເຮົາບໍ່ເຂົ້າໃຈຄໍາຖາມທີ່ທ່ານຍົກຂຶ້ນ. ຂໍທ່ານອະທິບາຍ, ໂອ ຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ, ຖ້າທ່ານປາຖະນາຈະໂຜດປະທານພຣະກຸນ»។

Verse 19

अगस्त्य उवाच । इयं राज्ञी त्वया याऽभूद् दासी वैश्यस्य वैदिशे । नगरे हरिदत्तस्य त्वमस्याः पतिरेव च । तस्यैव कर्मकारोऽभूच्छूद्रः सेवनतत्परः ॥ ४९.१९ ॥

ອະກັດສະຕະກ່າວວ່າ: «ພຣະມະເຫສີນີ້ ເນື່ອງຈາກເຈົ້າ ນາງໄດ້ເປັນສາວໃຊ້ ໃນເມືອງວິດິຊາ ຂອງໄວຊະຍະຊື່ ຫະຣິດັດຕະ. ແລະເຈົ້າເອງກໍໄດ້ເປັນຜົວຂອງນາງ. ສ່ວນຊູດຣະຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການຮັບໃຊ້ ໄດ້ເປັນກຳມະກອນຂອງເຂົາ»។

Verse 20

स वैश्योऽश्वयुजे मासि द्वादश्यां नियतः स्थितः । स्वयं विष्ण्वालयं गत्वा पुष्पधूपादिभिर्हरिम् ॥ ४९.२० ॥

ໄວຊະຍະນັ້ນ ໃນເດືອນອາສະວະຍຸຊະ ໃນວັນທວາດະຊີ ໄດ້ຮັກສາວິໄນຢ່າງເຂັ້ມງວດ; ເຂົາໄປດ້ວຍຕົນເອງຫາວິຫານພຣະວິສະນຸ ແລະບູຊາພຣະຫະຣິ ດ້ວຍດອກໄມ້ ທູບ ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ।

Verse 21

अभ्यर्च्य स्वगृहं प्रायाद् भवन्तौ रक्षपालकौ । स्थाप्य द्वावपि दीपानां ज्वलनार्थं महामते ॥ ४९.२१ ॥

«ເມື່ອບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ ຄວນກັບໄປບ້ານຂອງຕົນ. ‘ພວກເຈົ້າສອງຄົນເປັນຜູ້ຍາມແລະຜູ້ປົກປ້ອງ.’ ແລະ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ, ຄວນຕັ້ງຕະກຽງສອງດວງເພື່ອໃຫ້ໄຟລຸກສະຫວ່າງຕໍ່ເນື່ອງ»។

Verse 22

गते वैश्ये भवन्तौथ दीपान् प्रज्वाल्य संस्थितौ । यावत् प्रभाता रजनी निशामेकां नरोत्तम ॥ ४९.२२ ॥

ເມື່ອໄວຊະຍະໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ທັງສອງໄດ້ຈຸດຕະກຽງ ແລະຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບຸລຸດ ຈົນກວ່າຄືນຈະຮອດຮຸ່ງ ເຝົ້າຍາມພຽງໜຶ່ງຄືນ।

Verse 23

ततः काले मृतौ तौ तु उभौ द्वावपि दम्पती । तेन पुण्येन ते जन्म प्रियव्रतगृहेऽभवत् ॥ ४९.२३ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາສົມຄວນມາຮອດ ທັງສອງ—ສາມີພັນລະຍາ—ກໍເສຍຊີວິດ; ແລະໂດຍອານຸພາບແຫ່ງບຸນນັ້ນ ການເກີດໃໝ່ຂອງເຂົາເກີດໃນເຮືອນຂອງພຣິຍະວຣະຕະ।

Verse 24

इयं तु पत्नी ते जाता पुरा वैश्यस्य दासिका । पारक्यस्यापि दीपस्य ज्वालितस्य हरेर्गृहे ॥ ४९.२४ ॥

ແຕ່ນາງຜູ້ນີ້ ຜູ້ທີ່ບັດນີ້ເປັນພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ ໃນອະດີດເຄີຍເປັນສາວໃຊ້ໃນເຮືອນຂອງໄວຊະຍະ; ນາງຍັງໄດ້ຈຸດຕະກຽງຂອງຜູ້ອື່ນ ໃນເຮືອນຂອງພຣະຫຣິ (Hari) ອີກດ້ວຍ।

Verse 25

यः पुनः स्वेन वित्तेन विष्णोरग्रे प्रदीपकम् । ज्वालयेत् तस्य यत् पुण्यं तत् सङ्ख्यातुं न शक्यते । तेन साधो हरे साधु इत्युक्तं वचनं मया ॥ ४९.२५ ॥

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ໃຊ້ຊັບຂອງຕົນ ຈຸດຕະກຽງຕໍ່ໜ້າພຣະວິສນຸ ບຸນທີ່ເກີດແກ່ເຂົານັ້ນ ບໍ່ອາດນັບຈຳນວນໄດ້. ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີ—“ດີແທ້ ໂອ ຮຣິ, ດີແທ້!”—ຄຳນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວໄວ້।

Verse 26

कृते संवत्सरे भक्तिं हरेः कृत्वा विचक्षणः । संवत्सरार्धं त्रेतायां सममेतन्न संशयः ॥ ४९.२६ ॥

ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ເມື່ອໄດ້ປະພຶດພັກຕິຕໍ່ພຣະຫຣິ ໜຶ່ງປີໃນຍຸກກຣິຕະ ຈະໄດ້ຜົນທີ່ເທົ່າກັນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ກັບການປະພຶດໃນຍຸກເຕຣຕາ ເພີງຄຶ່ງປີ।

Verse 27

त्रिमासे द्वापरे भक्त्या पूजयँल्लभते फलम् । नमो नारायणायेति उक्त्वा कलौ तु लभते फलम् । तेन मुष्टं जगद्विष्णोर्भक्तिमात्रं मयेरितम् ॥ ४९.२७ ॥

ໃນຍຸກດວາປະຣະ ຜູ້ບູຊາດ້ວຍພັກຕິເປັນເວລາສາມເດືອນ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນ. ແຕ່ໃນຍຸກກະລິ ພຽງແຕ່ເວົ້າວ່າ «ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍ» ກໍໄດ້ຮັບຜົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະກາດໂດຍຫຍໍ້ວ່າ ພັກຕິຕໍ່ພຣະວິດສະນຸເທົ່ານັ້ນ ແມ່ນແກ່ນສຳຄັນສຳລັບໂລກ.

Verse 28

पारक्यदीपस्योत्कर्षाद् वै देवाग्रे फलमीदृशम् । प्राप्तं फलं त्वया राजन् फलमेतन् मयेरितम् । अहो मूढा न जानन्ति हरेर्दीपक्रियाफलम् ॥ ४९.२८ ॥

ແທ້ຈິງ ໂດຍອານຸພາບອັນໂດດເດັ່ນຂອງການຖວາຍຕະເກີຍງ (ໂຄມໄຟ) ໃນນາມຂອງຜູ້ອື່ນ ຜົນແບບນີ້ຍ່ອມເກີດຂຶ້ນຕໍ່ໜ້າເທວະ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ທ່ານໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນແລ້ວ; ນີ້ແມ່ນຜົນທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວ. ອະນິດຈາ! ຜູ້ຫຼົງຜິດບໍ່ຮູ້ຜົນຂອງການຖວາຍໂຄມໄຟແດ່ພຣະຫຣິ.

Verse 29

एवं विधं द्विजा ये च राजानो ये च भक्तितः । यजन्ते विविधैर्यज्ञैस्तेन ते साधवः स्मृताः ॥ ४९.२९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ທະວິຊະ), ບຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ ແລະບັນດາພຣະຣາຊາດ້ວຍ ຜູ້ທີ່ບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍຍັດຍາການຫຼາຍປະເພດ; ໂດຍການປະພຶດນັ້ນເອງ ພວກເຂົາຖືກນັບວ່າເປັນ “ສາທຸ” (ຜູ້ດີງາມ).

Verse 30

अहं तमेव मुक्त्वा अन्यं न पश्यामि महीतले । तेन साधोऽगस्त्येति मया चात्मा प्रशंसितः । हर्षेण महता राजन् व्याक्षिप्तेन मयेरितम् ॥ ४९.३० ॥

«ເວັ້ນແຕ່ທ່ານນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຫັນຜູ້ອື່ນໃດທີ່ເທົ່າທຽມກັນໃນແຜ່ນດິນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນທ່ານວ່າ ‘ອະກັດສະຕະຍະ’ ແລະໃນຄຳນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ສັນລະເສີນຕົນເອງດ້ວຍ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ນີ້ແມ່ນຄຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເວົ້າໃນຄວາມປິຕິຍິນດີອັນໃຫຍ່ ແລະດ້ວຍອາລົມທີ່ພາໃຫ້ເລີນໄປ».

Verse 31

सा स्त्री धन्या स शूद्रस्तु तथा धन्यतरो मतः । भर्तुः सुश्रूषणं कृत्वा तत्परोक्षे हरेरिति ॥ ४९.३१ ॥

ແມ່ຍິງນັ້ນເປັນຜູ້ມີບຸນ. ແລະຊູດຣະນັ້ນກໍເປັນຜູ້ມີບຸນເຊັ່ນກັນ—ຍິ່ງກວ່ານັ້ນຍັງຖືກເຫັນວ່າມີບຸນຍິ່ງກວ່າ—ເນື່ອງຈາກໄດ້ຮັບໃຊ້ສາມີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແລະໃສ່ໃຈ ແລ້ວໃນຍາມທີ່ທ່ານບໍ່ຢູ່ ກໍເອີ້ນນາມພຣະຫຣິ.

Verse 32

सा स्त्री धन्या तथा शूद्रो द्विजसुश्रूषणे रतः । तदनुज्ञया हरेर्भक्तिः स्त्री शूद्रो तेन साध्विति ॥ ४९.३२ ॥

ແມ່ຍິງນັ້ນເປັນຜູ້ມີບຸນ ແລະຊູດຣະຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນຮັບໃຊ້ດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ກໍເປັນຜູ້ມີບຸນເຊັ່ນກັນ. ໂດຍການອະນຸຍາດຂອງພວກເຂົາ ຄວາມພັກດີຕໍ່ພຣະຫະຣິຖືກສັນລະເສີນ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ແມ່ຍິງແລະຊູດຣະຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ ສາທຸ (ຜູ້ດີ)។

Verse 33

असुरं भावमास्थाय प्रह्लादः पुरुषोत्तमम् । मुक्त्वा चान्यं न जानाति तेनासौ साधुरुच्यते ॥ ४९.३३ ॥

ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນອາການແຫ່ງອະສຸຣະ ພຣະຫລາດະກໍຮູ້ຈັກແຕ່ພຣຸສົດຕະມະ (Puruṣottama) ເທົ່ານັ້ນ. ເມື່ອລະທິ້ງສິ່ງອື່ນທັງໝົດແລ້ວ ລາວບໍ່ຮູ້ຈັກຜູ້ອື່ນ; ເພາະສະນັ້ນ ຈຶ່ງເອີ້ນລາວວ່າ ສາທຸ (ຜູ້ດີ)។

Verse 34

प्रजापतिकुले भूत्वा बाल एव वनं गतः । आराध्य विष्णुं प्राप्तं तत् स्थानं परमशोभनम् । तेन साधो ध्रुवेत्येवं मयोक्तं राजसत्तम ॥ ४९.३४ ॥

ເກີດໃນຕະກູນຂອງພຣະປຣະຊາປະຕິ (Prajāpati) ແຕ່ຍັງເປັນເດັກນ້ອຍກໍໄດ້ໄປປ່າ. ໄດ້ບູຊາອາຣາທະນາພຣະວິສນຸ ແລ້ວບັນລຸສະຖານທີ່ສູງສຸດອັນງາມສະຫງ່າ. ເພາະສະນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດ, ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວເຖິງ ທຣຸວະ (Dhruva) ແລ້ວ.

Verse 35

इति राजा वचः श्रुत्वा अगस्त्यस्य महात्मनः । अल्पोपदेशराजासौ पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ॥ ४९.३५ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງອະກັສຕະຍະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່. ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນແຕ່ພຽງນ້ອຍ ພຣະອົງກໍໄດ້ຖາມມຸນິພຸງຄະວະ (ຍອດແຫ່ງລະດັບດູກສີ)។

Verse 36

अगस्त्यश्च महाभागः कार्तिक्यां पुष्करं व्रजन् । गतेऽगस्त्ये प्रगच्छन् वै भद्राश्वस्य निवेशनम् ॥ ४९.३६ ॥

ແລະ ອະກັສຕະຍະ ຜູ້ມີສ່ວນບຸນຫຼາຍ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປພຸສກະຣະ (Puṣkara) ໃນເດືອນກາຣຕິກາ (Kārttika). ເມື່ອອະກັສຕະຍະໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ທ່ານກໍໄດ້ໄປຍັງທີ່ພັກອາໄສຂອງພະດຣາສະວະ (Bhadrāśva) ຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 37

पृष्टश्च राज्ञा तामेव द्वादशीं मुनिसत्तमः । दुर्वासा उवाच । इदमेव मया तुभ्यं कथितं ते तपोधन ॥ ४९.३७ ॥

ເມື່ອກະສັດຖາມເຖິງວັດຕະປະຕິບັດດວາດະສີນັ້ນ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: «ນີ້ແຫຼະທີ່ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີຕະປະເປັນຊັບ»។

Verse 38

कथयित्वा पुनर्वाक्यमगस्त्यो नृपसत्तमम् । उवाच पुष्करं यामि पुनरेष्यामि ते गृहम् । एवमुक्त्वा जगामाशु सद्योऽदर्शनतां मुनिः ॥ ४९.३८ ॥

ເມື່ອເວົ້າຄໍາຕໍ່ໄປແລ້ວ ອະກັດສະຕະ ໄດ້ກ່າວກັບກະສັດຜູ້ປະເສີດວ່າ: «ຂ້າຈະໄປປຸສກະຣະ ແລະຈະກັບມາຫາເຮືອນເຈົ້າອີກ»। ກ່າວແລ້ວ ມຸນິກໍຈາກໄປຢ່າງໄວ ແລະຫາຍພົບທັນທີ।

Verse 39

राजाऽपि तेन विधिना पद्मनाभस्य द्वादशीम् । उपोष्य परमं काममिह जन्मनि चाप्तवान् ॥ ४९.३९ ॥

ກະສັດເອງກໍໄດ້ຖືອຸໂປສະຖະ ດວາດະສີ ຂອງປັດມະນາພະ ຕາມວິທີທີ່ກໍານົດ ແລະໄດ້ບັນລຸເປົ້າໝາຍສູງສຸດທີ່ປາຖະໜາ ໃນຊາດນີ້ເທົ່ານັ້ນດ້ວຍ।

Verse 40

सपत्नीको नृपवरॊ द्वादशीं समुपोष्य च । इह जन्मनि राजा ऽसौ पुत्रपौत्रांस्तथा ऽऽप्तवान् ॥ ४९.४० ॥

ກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ພ້ອມກັບມະເຫສີ ໄດ້ຖືອຸໂປສະຖະດວາດະສີຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລະໃນຊາດນີ້ໄດ້ຮັບທັງບຸດ ແລະຫຼານຊາຍດ້ວຍ।