Adhyaya 4: On Nārāyaṇa’s Ten Avatāras and Eightfold Manifestations, and the Account of King Aśvaśirā

Verse 1

धरण्युवाच । योऽसौ नारायणो देवः परमात्मा सनातनः । भगवन् सर्वभावेन उताहो नेति शंस मे ॥ ४.१ ॥

ພຣະທຣາ (ແຜ່ນດິນ) ກ່າວວ່າ: «ພຣະນາຣາຍະນະນັ້ນ—ເປັນພຣະເທວະ, ເປັນພຣະອາດຕະມາສູງສຸດ ແລະນິລັນດອນ—ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ, ຄວນຢືນຢັນພຣະອົງໃນທຸກດ້ານ ຫຼືຄວນເຂົ້າໃກ້ດ້ວຍ ‘ບໍ່ແມ່ນນີ້’ (ເນຕິ)? ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍ»।

Verse 2

श्रीवराह उवाच । मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः । रामो रामश्च कृष्णश्च बुद्धः कल्की च ते दश ॥ ४.२ ॥

ພຣະວຣາຫະຕັດວ່າ: «ມັດສະຍະ, ກູຣມະ, ແລະ ວຣາຫະ; ນຣະສິງຫະ, ຕໍ່ມາ ວາມະນະ; ຣາມະ ແລະ (ປຣະສຸ)ຣາມະ; ກຣິສນະ; ພຸດທະ; ແລະ ກັລກີ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິບອະວະຕາຣຂອງພຣະອົງ»។

Verse 3

इत्येताः कथितास्तस्य मूर्त्तयो भूतधारिणि । दर्शनं प्राप्तुमिच्छूनां सोपानानीव शोभते ॥ ४.३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ມູຣຕິ (ຮູບປາກົດ) ເຫຼົ່ານີ້ຂອງພຣະອົງ ໄດ້ຖືກກ່າວອະທິບາຍແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ທຣົງຄ້ຳຈຸນສັດທັງຫຼາຍ; ສຳລັບຜູ້ປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພຣະອົງ, ມັນສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຂັ້ນບັນໄດ.

Verse 4

यत् तस्य परमं रूपं तन्न पश्यन्ति देवताः । अस्मदादिस्वरूपेण पूरयन्ति ततो धृतिम् ॥ ४.४ ॥

ຮູບອັນສູງສຸດຂອງພຣະອົງນັ້ນ ເທວະດາທັງຫຼາຍບໍ່ອາດເຫັນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂດຍຮັບເອົາຮູບປາກົດເລີ່ມຈາກຮູບຂອງພວກເຮົາເປັນຕົ້ນ, ຈຶ່ງຄ້ຳຈຸນແລະເຕີມເຕັມຄວາມໝັ້ນຄົງ/ຄວາມກ້າຫານ.

Verse 5

ब्रह्मा भगवतो मूर्त्या रजसस्तमसस्तथा । याभिः संस्थाप्यते विश्वं स्थितौ संचाल्यते च ह ॥ ४.५ ॥

ພຣະພຣະຫມາ—ພ້ອມກັບມູຣຕິຂອງພຣະພະຄະວານທີ່ສຳພັນກັບ ຣະຈັສ ແລະ ຕະມັສ—ໂດຍມູຣຕິເຫຼົ່ານັ້ນ ຈັກກະວານຖືກສະຖາປະນາ ແລະໃນພາວະສະຖິຕິ (ການຄົງຢູ່) ກໍຖືກຂັບເຄື່ອນດ້ວຍ.

Verse 6

त्वमेकाऽस्य देवस्य मूर्तिराद्या धराधरे । द्वितीया सलिलं मूर्तिस्तृतीया तैजसी स्मृता ॥ ४.६ ॥

ໂອ ຜູ້ທຣົງແຜ່ນດິນ, ເຈົ້າແມ່ນມູຣຕິອັນທຳອິດຂອງເທວະນັ້ນ; ມູຣຕິທີສອງ ຖືກເຂົ້າໃຈວ່າແມ່ນນ້ຳ; ມູຣຕິທີສາມ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນປະກາຍໄຟອັນສະຫວ່າງ.

Verse 7

चतुर्थी वायुमूर्तिः स्यादाकाशाख्या तु पञ्चमी । एतास्तु मूरतयस्तस्य क्षेत्रज्ञत्वं हि मद्धियाम् । मूर्त्तित्रयं तथा तस्य इत्येताश्चाष्टमूर्तयः ॥ ४.७ ॥

ຮູບທີ່ 4 ເວົ້າວ່າເປັນຮູບແຫ່ງລົມ; ຮູບທີ່ 5 ເອີ້ນວ່າ ອາກາດ (ເອເທີ). ຮູບເຫຼົ່ານີ້ຂອງພຣະອົງ ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າຊີ້ເຖິງພະສະຖານະ «kṣetrajña» ຜູ້ຮູ້ແຫ່ງສະໜາມ ຕາມຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງຂ້າ. ແລະຍັງມີຮູບສາມປະການຂອງພຣະອົງ—ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງເປັນ «aṣṭamūrti» ຮູບແປດປະການ.

Verse 8

अभिव्याप्तिमिदं सर्वं जगन्नारायणेन ह । इत्येतत् कथितं देवि किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ ४.८ ॥

«ຈັກກະວານທັງປວງນີ້ ຖືກນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມຢູ່ທົ່ວໝົດ»—ດັ່ງນີ້ໄດ້ກ່າວໄວ້. ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍແລ້ວ; ເຈົ້າປາດຖະນາຟັງອັນໃດອື່ນອີກ?

Verse 9

धरण्युवाच । नारदेनैवमुक्तस्तु तदा राजा प्रियव्रतः । कृतवान् किं ममाचक्ष्व प्रसादात् परमेश्वर ॥ ४.९ ॥

ທ່ານທະຣະນີກ່າວວ່າ: ເມື່ອນາຣະດະ (Nārada) ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະຣາຊາ ປຣິຍະວຣະຕະ (Priyavrata) ໃນເວລານັ້ນໄດ້ຕອບວ່າ: «ຈົ່ງບອກຂ້າ—ໂດຍພຣະປະສາດ (prasāda) ຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ຂ້າໄດ້ກະທຳອັນໃດ?»

Verse 10

श्रीवराह उवाच । भवतीं सप्तधा कृत्वा पुत्राणां च प्रदाय सः । प्रियव्रतस्तपस्तेपे नारदाच्छ्रुतविस्मयः ॥ ४.१० ॥

ພຣະສີວຣາຫະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເຂົາໄດ້ແບ່ງເຈົ້າ (ທະຣະນີ) ເປັນ 7 ສ່ວນ ແລະແຈກໃຫ້ແກ່ບຸດທັງຫຼາຍ, ປຣິຍະວຣະຕະ (Priyavrata) ກໍໄດ້ປະພຶດຕະປະ (tapas) ດ້ວຍຄວາມພິສົດໃຈຕໍ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຟັງຈາກນາຣະດະ (Nārada).

Verse 11

नारायणात्मकं ब्रह्म परं जप्त्वा स्वयम्भुवः । ततस्तुष्टमनाः पारं परं निर्वाणमाप्तवान् ॥ ४.११ ॥

ເມື່ອໄດ້ສວດພະນາ (japa) ພຣະພຣະມັນສູງສຸດ ຜູ້ມີແກ່ນແທ້ເປັນນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa), ສະວະຍັມບູວະ (Svayambhuva) ກໍມີໃຈອິ່ມເອີບພາຍໃນ ແລະໄດ້ບັນລຸຝັ່ງອັນສູງສຸດ—ນິຣະວານ (nirvāṇa) ອັນປະເສີດ.

Verse 12

शृणु चान्यद् वरारोहे यद्वृत्तं परमेष्ठिनः । आराधनाय यततः पुराकाले नृपस्य ह ॥ ४.१२ ॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອື່ນອີກ: ເຫດການກ່ຽວກັບ ປະຣະເມດຖິນ (Parameṣṭhin) ວ່າ ໃນການເກົ່າກ່ອນ ກະສັດຜູ້ໜຶ່ງໄດ້ພາກພຽນເພື່ອການບູຊາອາຣາທະນາ।

Verse 13

आसीदश्वशिरा नाम राजा परमधार्मिकः । सोऽश्वमेधेन यज्ञेन यष्ट्वा सुबहुदक्षिणः ॥ ४.१३ ॥

ມີກະສັດອົງໜຶ່ງຊື່ ອັດສະວະສິຣາ (Aśvaśirā) ເປັນຜູ້ຍຶດຖືທຳມະຢ່າງຍິ່ງ. ພຣະອົງໄດ້ປະກອບຍັດຍະ ອັດສະວະເມດະ (Aśvamedha) ແລະໄດ້ມອບ ດັກຊິນາ (dakṣiṇā) ຢ່າງຫຼາຍຫຼວງ।

Verse 14

स्नातश्चावभृथिथे सोऽथ ब्राह्मणैः परिवारितः । यावदास्ते स राजर्षिस्तावद् योगिवरो मुनिः । आययौ कपिलः श्रीमान् जैगीषव्यश्च योगिराट् ॥ ४.१४ ॥

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ອາບນ້ຳໃນພິທີອະວະພຣຶຖະ (avabhṛtha) ອັນເປັນການສິ້ນສຸດ. ຣາຊະຣິສິນັ້ນນັ່ງຢູ່ທ່າມກາງພຣາຫມະນະ. ໃນຂະນະທີ່ພຣະອົງນັ່ງຢູ່ນັ້ນ ມຸນີຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງໂຍຄະໄດ້ມາຮອດ—ກະປິລະ (Kapila) ຜູ້ສະຫງ່າງາມ ແລະ ໄຈກີສະວະຍະ (Jaigīṣavya) ຈອມໂຍຄີ।

Verse 15

ततस्त्वरितमुत्थाय स राजा स्वागतक्रीयाम् । चकार परया युक्तः स मुदा राजसत्तमः ॥ ४.१५ ॥

ແລ້ວກະສັດນັ້ນລຸກຂຶ້ນຢ່າງຮີບດ່ວນ; ກະສັດຜູ້ປະເສີດໄດ້ປະກອບພິທີຕ້ອນຮັບຕາມປະເພນີ ດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະດ້ວຍຄວາມຖືກຕ້ອງສົມຄວນຢ່າງສູງສຸດ।

Verse 16

तावर्च्चितावासनगौ दृष्ट्वा राजा महाबलः । पप्रच्छ तौ तिग्मधियौ योगज्ञौ स्वेच्छयागतौ ॥ ४.१६ ॥

ເມື່ອກະສັດຜູ້ມີພະລັງຫຼາຍເຫັນທັງສອງນັ້ນ ຖືກບູຊາແລ້ວ ແລະນັ່ງຢູ່ເທິງອາສະນະ, ພຣະອົງຈຶ່ງຖາມພວກເຂົາ—ຜູ້ມີປັນຍາແຫຼມຄົມ ແລະຮູ້ຊ່ຽວຊານໂຍຄະ, ຜູ້ມາດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຂອງຕົນເອງ।

Verse 17

भवन्तौ संशयं विप्रौ पृच्छामि पुरुषोत्तमौ । कथमाराधयेद् देवं हरिं नारायणं परम् ॥ ४.१७ ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທັງສອງ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍຖາມຄວາມສົງໄສໜຶ່ງ: ຄວນນະມັດສະການບູຊາພຣະຮຣິ—ນາຣາຍະນະ ຜູ້ສູງສຸດ ແນວໃດ?

Verse 18

विप्रावूचतुः । क एष प्रोच्यते राजंस्त्वया नारायणो गुरुः । आवां नारायणौ द्वौ तु त्वत्प्रत्यक्षगतो नृप ॥ ४.१८ ॥

ພຣາຫມັນທັງສອງກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດກັນທີ່ທ່ານເອີ້ນວ່າ ນາຣາຍະນະ ເປັນຄູອາຈານ? ເພາະພວກເຮົາສອງຄົນນີ້ແຫຼະແມ່ນ “ນາຣາຍະນະ” ຢູ່ຕໍ່ໜ້າທ່ານໂດຍກົງ, ໂອ ຜູ້ປົກຄອງ»។

Verse 19

अश्वशिरा उवाच । भवन्तौ ब्राह्मणौ सिद्धौ तपसा दग्धकिल्बिषौ । कथं नारायणावावामिति वाक्यमथेरितम् ॥ ४.१९ ॥

ອັສວະສິຣາ ກ່າວວ່າ: «ທ່ານທັງສອງເປັນພຣາຫມັນຜູ້ສຳເລັດ ເປັນສິດທະ ແລະດ້ວຍຕະປະສະໄດ້ເຜົາບາບມົນທິນໃຫ້ໝົດ. ແລ້ວເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຈະກ່າວວ່າ ‘ພວກເຮົາເປັນນາຣາຍະນະ’?» ດັ່ງນີ້ແມ່ນຖ້ອຍຄຳທີ່ຖືກເອີ້ນອອກ.

Verse 20

शङ्खचक्रगदापाणिः पीतवासाऽ जनार्दनः । गरुडस्थो महादेवः कस्तस्य सदृशो भुवि ॥ ४.२० ॥

ພຣະຈະນາຣະດະນະ ຖືສັງຂະ ຈັກກະ ແລະຄະດາໃນພຣະຫັດ, ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ, ປະທັບເທິງຄຣຸດ—ພຣະເທວະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ, ໃນໂລກນີ້ຜູ້ໃດຈະເທົ່າທຽມໄດ້?

Verse 21

तस्य राज्ञो वचः श्रुत्वा तौ विप्रौ संहितव्रतौ । जहसतुः पश्य विष्णुं राजन्निति जजल्पतुः ॥ ४.२१ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຣາຊານັ້ນ, ພຣາຫມັນທັງສອງຜູ້ຮັກສາວຣະຕະຢ່າງເຂັ້ມງວດ ກໍຍິ້ມ ແລະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຈົ່ງເບິ່ງພຣະວິສນຸ»।

Verse 22

एवमुक्त्वा स कपिलः स्वयं विष्णुर्बभूव ह । जैगीषव्यश्च गरुडस्तत्क्षणात् समजायत ॥ ४.२२ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ກະປິລະນັ້ນກໍເປັນພຣະວິສນຸໂດຍຕົນເອງ; ແລະ ໄຈກີສະວະຍະ ກໍເກີດຂຶ້ນເປັນພຣະຄຣຸດາໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ។

Verse 23

ततो हाहाकृतं त्वासीत्तत्क्षणाद्राजमण्डलम् । दृष्ट्वा नारायणं देवं गरुडस्थं सनातनम् ॥ ४.२३ ॥

ຕໍ່ມາ ໃນຂະນະນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ວົງລ້ອມພຣະຣາຊາ (ສະພາແລະອານາເຂດ) ກໍຮ້ອງອຶກອັກດ້ວຍຄວາມຕົກໃຈ; ເພາະໄດ້ເຫັນພຣະນາຣາຍະນະ ພຣະເທວະຜູ້ນິລັນດອນ ປະທັບເທິງພຣະຄຣຸດາ।

Verse 24

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा ततो राजा महायशाः । उवाच शम्यतां विप्रौ नायं विष्णुरथेदृशः ॥ ४.२४ ॥

ແລ້ວພຣະຣາຊາຜູ້ມີກຽດຍົດ ໄດ້ປະນົມມືເປັນອັນຈະລິ ແລະກ່າວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ສະຫງົບເຖີດ ໂອ ພຣາຫມະນທັງຫຼາຍ; ນີ້ບໍ່ແມ່ນພຣະວິສນຸ ແລະກໍບໍ່ແມ່ນຜູ້ມີສະພາບແບບນັ້ນ.”

Verse 25

यस्य ब्रह्मा समुत्पन्नो नाभिपङ्कजमध्यतः । तस्माच्च ब्रह्मणो रुद्रः स विष्णुः परमेश्वरः ॥ ४.२५ ॥

ຜູ້ທີ່ພຣະພຣະຫມາເກີດຂຶ້ນຈາກກາງດອກບົວແຫ່ງພຣະນາບີ; ແລະຈາກພຣະພຣະຫມານັ້ນ ພຣະຣຸດຣະກໍເກີດຂຶ້ນ—ພຣະອົງນັ້ນແຫຼະແມ່ນພຣະວິສນຸ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ।

Verse 26

इति राजवचः श्रुत्वा तदा तौ मुनिपुङ्गवौ । चक्रतुः परमां मायां योगमायां विशेषतः ॥ ४.२६ ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະຣາຊະວາຈານັ້ນແລ້ວ ມຸນີຜູ້ເລີດສອງອົງນັ້ນ ກໍໃຊ້ມາຍາອັນສູງສຸດ—ໂດຍສະເພາະ ໂຍຄະມາຍາ—ເພື່ອການປະກົດຮູບ।

Verse 27

कपिलः पद्मनाभस्तु जैगीषव्यः प्रजापतिः । कमलस्थो बभौ ह्रस्वस्तस्य चाङ्के कुमारकः ॥ ४.२७ ॥

ກະປິລະ ແລະ ປັດມະນາພະ ແລະ ໄຈກີສະວະຍະ ຜູ້ເປັນ ປະຊາປະຕິ—ເມື່ອປະທັບຢູ່ເທິງດອກບົວ—ກໍປາກົດ. ທີ່ຕັກຂອງທ່ານຍັງມີເດັກນ້ອຍ (ກຸມາຣະກະ) ອີກດ້ວຍ.

Verse 28

ददर्श राजा रक्ताक्षं कालानलसमद्युतिम् । नेत्थं भवति विश्वेशो मायैषा योगिनां सदा । सर्वव्यापी हरिः श्रीमानिति राजा जगाद ह ॥ ४.२८ ॥

ກະສັດໄດ້ເຫັນທ່ານ—ຕາແດງ ແລະ ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟກາລານະລະໃນວາລະສິ້ນການ. ແລ້ວກະສັດກ່າວວ່າ: “ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນບໍ່ແທ້ໆເປັນແບບນີ້; ນີ້ແມ່ນມາຍາຂອງຜູ້ປະກອບໂຍຄະຢູ່ເສມອ. ຮະຣິ ຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ ແຜ່ຊາຍໄປທົ່ວທຸກແຫ່ງ.”

Verse 29

ततो वाक्यावसाने तु तस्य राज्ञो हि संसदि । मशका मत्कुणा यूका भ्रमराः पक्षिणोरगाः ॥ ४.२९ ॥

ແລ້ວເມື່ອຄໍາເວົ້ານັ້ນສິ້ນສຸດ ໃນສະພາຂອງກະສັດ ກໍປາກົດມີ ຍຸງ, ແມງຕົວເລັກຕາມທີ່ນອນ (ມັດກຸນາ), ເຫົາ (ຢູກາ), ເຜິ້ງ, ນົກ, ແລະ ງູ.

Verse 30

अश्वा गावो द्विपाः सिंहा व्याघ्रा गोमायवो मृगाः । अन्येऽपि पशवः कीटा ग्राम्यारण्याश्च सर्वशः । दृश्यन्ते राजभवने कोटिशो भूतधारिणि ॥ ४.३० ॥

ມ້າ, ງົວ, ຊ້າງ, ສິງ, ເສືອ, ໝາປ່າ (ໂກມາຍຸ), ກວາງ, ແລະ ສັດອື່ນໆ ອີກ; ພ້ອມທັງແມງໄມ້—ທັງສັດບ້ານແລະສັດປ່າທຸກຢ່າງ—ປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນພະລາຊະວັງ, ໂອ ຜູ້ທີ່ຮັບຮອງສັດທັງປວງ, ເປັນຈໍານວນນັບເປັນລ້ານ.

Verse 31

तं दृष्ट्वा भूतसङ्घातं राजा विस्मितमानसः । यावच्चिन्तयते किं स्यादेतदित्यवगम्य च । जैगीषव्यस्य माहात्म्यं कपिलस्य च धीमतः ॥ ४.३१ ॥

ເມື່ອເຫັນຝູງສັດທັງປວງນັ້ນ ກະສັດກໍປະຫລາດໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ຂະນະທີ່ທ່ານຄິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ແລະເມື່ອເຂົ້າໃຈແຈ້ງແລ້ວ ທ່ານກໍຮູ້ຊັດເຖິງມະຫາພະລັງຂອງໄຈກີສະວະຍະ ແລະຂອງກະປິລະ ຜູ້ມີປັນຍາ.

Verse 32

कृताञ्जलिपुटो भूत्वा स राजा अश्वशिरास्तदा । पप्रच्छ तावृषी भक्त्या किमिदं द्विजसत्तमौ ॥ ४.३२ ॥

ຕໍ່ມາ ພະຣາຊາ ອັສວະສິຣາສ ໄດ້ປະນົມມືເປັນອັນຊະລີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວຖາມພະຣິສີທັງສອງດ້ວຍພັກຕິວ່າ: «ນີ້ແມ່ນຫຍັງ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນດວິຊະ?»

Verse 33

द्विजावूचतुः । आवां पृष्टौ त्वया राजन् कथं विष्णुरिहेज्यते । प्राप्यते वा महाराज तेनिदं दर्शितं तव ॥ ४.३३ ॥

ພວກພຣາຫມັນທັງສອງກ່າວວ່າ: «ໂອ ພະຣາຊາ, ເພາະທ່ານໄດ້ຖາມພວກເຮົາ ວ່າໃນທີ່ນີ້ຈະບູຊາພຣະວິສນຸແນວໃດ? ຫຼື ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຈະເຂົ້າເຖິງພຣະອົງແນວໃດ? ເພາະເຫດນັ້ນ ຈຶ່ງໄດ້ສະແດງສິ່ງນີ້ໃຫ້ທ່ານ»

Verse 34

सर्वज्ञस्य गुणा ह्येते ये राजंस्तव दर्शिताः । स च नारायणो देवः सर्वज्ञः कामरूपवान् ॥ ४.३४ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຄຸນລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ແທ້ໆ ແມ່ນຄຸນຂອງຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ທີ່ທ່ານໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນ. ແລະເທວະນັ້ນຄື ນາຣາຍະນະ—ຜູ້ຮູ້ທຸກສິ່ງ ແລະມີອຳນາດແປງຮູບຕາມປະສົງ.

Verse 35

सौम्यस्तु संस्थितः क्वापि प्राप्यते मनुजैः किल । आराधनेन चैतस्य वाक्यमर्थवदिष्यते ॥ ४.३५ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພຣະສະພາບອັນອ່ອນໂຍນແລະເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ແມ່ນສະຖິດຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ ແຕ່ມະນຸດກໍສາມາດເຂົ້າເຖິງໄດ້. ແລະໂດຍການບູຊາອາຣາທະນາພຣະອົງນີ້ ຖ້ອຍຄຳນີ້ຈຶ່ງຖືກເຫັນວ່າມີແກ່ນສານແທ້.

Verse 36

किन्तु सर्वशरीरस्थः परमात्मा जगत्पतिः । स्वदेहे दृश्यते भक्त्या नैकस्थानगतस्तु सः ॥ ४.३६ ॥

ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ພຣະປະຣະມາດມັນ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ—ສະຖິດຢູ່ໃນກາຍທຸກກາຍ. ໂດຍພັກຕິ ພຣະອົງຖືກເຫັນໃນກາຍຂອງຕົນເອງ; ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ໄດ້ຖືກຈຳກັດໃນບ່ອນດຽວ.

Verse 37

अतोऽर्थं दर्शितं रूपं देवस्य परमात्मनः । आवयोस्तव राजेन्द्र प्रतीतिः स्याद् यथा तव । एवं सर्वगतो विष्णुस्तव देहे जनेश्वर ॥ ४.३७ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຮູບອັນມີນັຍະຂອງພຣະອາດຕະມະສູງສຸດໄດ້ຖືກສະແດງໃຫ້ເຫັນ ເພື່ອໃຫ້ ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ ຄວາມເຂົ້າໃຈຂອງທ່ານເກີດຂຶ້ນຕາມຄວນ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ ຢູ່ໃນກາຍຂອງທ່ານ ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ.

Verse 38

मन्त्रिणां भृत्यसङ्घस्य सुराद्या ये प्रदर्शिताः । पशवः कीटसङ्घाश्च तेऽपि विष्णुमया नृप ॥ ४.३८ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ບັນດາມົນຕຣີ ແລະ ຝູງຜູ້ຮັບໃຊ້, ພ້ອມທັງຜູ້ທີ່ໄດ້ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເລີ່ມແຕ່ເທວະດາ—ສັດ ແລະ ຝູງແມງໄມ້ດ້ວຍ—ທັງໝົດນີ້ກໍເປັນວິສນຸມະຍະ ຄືຖືກປົກຄຸມດ້ວຍພຣະວິສນຸ.

Verse 39

भावनां तु दृढां कुर्याद् यथा सर्वगतो हरिः । नान्यत् तत्सदृशं भूतमिति भावेन सेव्यते ॥ ४.३९ ॥

ຄວນຝຶກຝົນໃຫ້ເກີດຄວາມເຊື່ອມັ່ນອັນແນ່ນອນວ່າ «ພຣະຫຣິ (Hari) ສະຖິດທົ່ວທຸກແຫ່ງ». ດ້ວຍຈິດທີ່ເຫັນວ່າ ບໍ່ມີສັດຕະວະໃດເທົ່າທຽມພຣະອົງ ຈຶ່ງຄວນເຂົ້າໄປບູຊາ ແລະ ຮັບໃຊ້ພຣະອົງດ້ວຍຈິດນັ້ນ.

Verse 40

एष ते ज्ञानसद्भावस्तव राजन् प्रकीर्तितः । परिपूर्णेन भावेन स्मरन् नारायणं हरिम् ॥ ४.४० ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ນີ້ແມ່ນສະພາບແທ້ແຫ່ງປັນຍາທີ່ໄດ້ປະກາດໃຫ້ທ່ານ: ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເຕັມພ້ອມ ບໍ່ແຕກຊ່ອນ ຈົ່ງລະລຶກນາຣາຍະນະ ພຣະຫຣິ (Hari).

Verse 41

परिपूर्णेन भावेन स्मर नारायणं गुरुम् । पुष्पोपहारैर्धूपैश्च ब्राह्मणानां च तर्पणैः । ध्यानॆन सुस्थितेनाशु प्राप्यते परमेश्वरः ॥ ४.४१ ॥

ດ້ວຍຈິດໃຈທີ່ເຕັມພ້ອມ ແລະ ຈົ່ງຈອງແນ່ນອນ ຈົ່ງລະລຶກນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນຄູອາຈານອັນຄວນເຄົາລົບ. ດ້ວຍການຖວາຍດອກໄມ້ ແລະ ທູບ, ດ້ວຍການທຳຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ໃຫ້ແກ່ພຣາຫມະນະ, ແລະ ດ້ວຍສະມາທິອັນໝັ້ນຄົງ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດຈຶ່ງຖືກບັນລຸໄດ້ໂດຍໄວ.