Adhyaya 23: The Birth of Gaṇapati, the Emergence of the Vināyakas, and the Significance of the Fourth Lunar Day

Verse 1

प्रजापाल उवाच । कथं गणपतेर्जन्म मूर्तिमन्तं च सत्तम । एतन्मे संशयं छिन्धि धृतिकष्टं व्यवस्थितम् ॥ २३.१ ॥

ພຣະປຣາຊາປາລາ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດໃນສັດທັງຫມົດ, ພຣະຄະນະປະຕິເກີດມາແນວໃດ ແລະ ໄດ້ມີຮ່າງກາຍແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງຕັດຂາດຄວາມສົງໄສນີ້ຂອງຂ້າ ທີ່ຝັງແນ່ນຫນາເປັນຄວາມລຳບາກ»។

Verse 2

महातपा उवाच । पूर्वं देवगणाः सर्वे ऋषयश्च तपोधनाः । कार्यारम्भं तथा चक्रुः सिध्यन्ते च न संशयः ॥ २३.२ ॥

ມະຫາຕະປາ ກ່າວວ່າ: «ໃນກ່ອນການ, ຝູງເທວະທັງຫມົດ ແລະ ພຣະລິສີຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະ ໄດ້ເລີ່ມການງານຂອງຕົນຕາມວິທີນີ້; ແລະ ພວກເຂົາກໍສຳເລັດ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 3

सन्मार्गवर्तिषु यथा सिद्ध्यन्ते विघ्नतः क्रियाः । असत्कारिषु सर्वेषु तद्वदेवमविघ्नतः ॥ २३.३ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັບຜູ້ດຳເນີນຢູ່ໃນທາງທີ່ຖືກຕ້ອງ ການກະທຳຍ່ອມສຳເລັດໄດ້ ແມ່ນແຕ່ມີອຸປະສັກ; ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ໃນບັນດາຜູ້ທີ່ບໍ່ໃຫ້ການນັບຖືອັນສົມຄວນ ທຸກຄົນກໍເປັນໄປຕາມນັ້ນ—ແທ້ຈິງ ໂດຍບໍ່ຖືກຂັດຂວາງ।

Verse 4

ततो देवाः सपितरश्चिन्तयामासुरोजसा । असत्कार्येषु विघ्नार्थं सर्व एवासभ्यमन्त्रयन् ॥ २३.४ ॥

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫມົດ ພ້ອມດ້ວຍພິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ໄດ້ປຶກສາກັນດ້ວຍພະລັງ. ແລະພວກເຂົາທຸກຄົນໄດ້ປະຊຸມປຶກສາ ແລະ ເອີ້ນຫາມາດຕະການເພື່ອໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແກ່ການກະທຳອັນບໍ່ສົມຄວນ।

Verse 5

ततस्तेषां तदा मन्त्रं कुर्वतस्त्रिदिवौकसाम् । बभूव बुद्धिर्गमने रुद्रं प्रति महात्मतिम् ॥ २३.५ ॥

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອຜູ້ຢູ່ໃນສາມສະຫວັນກຳລັງປະກອບການປຶກສາອັນເປັນມົນຕຣະ, ຄວາມຄິດຕັ້ງໃຈໃນການໄປຫາພຣະຣຸດຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍເກີດຂຶ້ນໃນພວກເຂົາ।

Verse 6

ते तत्र रुद्रमागम्य कैलासनिलयं गुरुम् । ऊचुः सविनयं सर्वे प्रणिपातपुरःसरम् ॥ २३.६ ॥

ໃນທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ຣຸດຣະ ຄູອາຈານຜູ້ຄວນເຄົາລົບ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ເຂົາໄກລາສາ ແລ້ວທຸກຄົນໄດ້ກ່າວດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ໂດຍມີການກົ້ມກາບນຳໜ້າ।

Verse 7

देवा ऊचुः । देवदेव महादेव शूलपाणे त्रिलोचन । विघ्नार्थमविशिष्टानामुत्पादयितुमर्हसि ॥ २३.७ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະເທວະ, ມະຫາເທວະ, ຜູ້ຖືຕຣິສູນ, ຜູ້ມີສາມຕາ; ຂໍໃຫ້ພຣະອົງບັງເກີດຜູ້ໜຶ່ງ ເພື່ອກຳຈັດອຸປະສັກ ແກ່ທຸກຜູ້ໂດຍບໍ່ແບ່ງແຍກ»।

Verse 8

एवमुक्तरस् तदा देवैर् भवः परमया मुदा । उमां निरीक्षयामास चक्षुषाऽनिमिषेण ह ॥ २३.८ ॥

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍກ່າວດັ່ງນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ພະພະວະ (ພຣະສິວະ) ມີຄວາມປິຕິຍິນດີຢ່າງສູງສຸດ ແລ້ວຈ້ອງເບິ່ງອຸມາ ດ້ວຍດວງຕາທີ່ບໍ່ກະພິບ।

Verse 9

देवानां सन्निधौ तस्य पश्यतो मां महात्मनः । चिन्ताऽभूद् व्योम्नि मूर्तिभ्यो दृश्यते केन हेतुना ॥ २३.९ ॥

ໃນທ່າມກາງການປະທັບຢູ່ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ໃນຂະນະທີ່ມະຫາອາດຕະມະນັ້ນຈ້ອງເບິ່ງຂ້ອຍ ຄວາມຄິດໜຶ່ງເກີດຂຶ້ນວ່າ: «ເພາະເຫດໃດ ຈຶ່ງເຫັນໃນຟ້າເປັນຮູບກາຍຕ່າງໆ?»

Verse 10

पृथिव्या विद्यते मूर्तिरपां मूर्तिस्तथैव च । तेजसः श्वसनस्यापि मूर्तिरेषा तु दृश्यते । आकाशं च कथं नेति मत्वा देवो जहास च ॥ २३.१० ॥

«ແຜ່ນດິນມີຮູບກາຍຢູ່ ແລະນ້ຳກໍມີຮູບກາຍເຊັ່ນກັນ. ໄຟ ແລະລົມກໍຖືກເຫັນວ່າມີຮູບກາຍແທ້. ແຕ່ເມື່ອຄິດວ່າ ‘ແລ້ວອາກາດ (ākāśa) ຈະເປັນຮູບກາຍໄດ້ແນວໃດ?’—ຄິດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະກໍຫົວເຮາະ»។

Verse 11

ज्ञानशक्तिमुमां दृष्ट्वा यद् दृष्टं व्योम्नि शम्भुना । यच्चोक्तं ब्रह्मणा पूर्वं शरीरं तु शरीरिणाम ॥ २३.११ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຫັນ ອຸມາ ເປັນພະລັງແຫ່ງປັນຍາ—ແລະລະລຶກສິ່ງທີ່ ສັມພູ (Śambhu) ເຫັນໃນຟ້າ—ພ້ອມທັງຄໍາທີ່ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ: ນີ້ແມ່ນເລື່ອງກ່ຽວກັບກາຍຂອງສັດຜູ້ມີກາຍແທ້ໆ.

Verse 12

यच्चापि हसितं तेन देवेन परमेष्ठिना । एतत्कार्यचतुष्केण पृथिव्यादिचतुष्वपि ॥ २३.१२ ॥

ແລະອີກທັງ ການຫົວເຮາະຂອງພຣະເທວະນັ້ນ ຄື ພຣະປະຣະເມດຖິນ (Parameṣṭhin)—ຄວນເຂົ້າໃຈວ່າ ກ່ຽວພັນກັບການກະທໍາສີ່ປະການນີ້ ແລະກັບກຸ່ມສີ່ປະການທີ່ເລີ່ມດ້ວຍແຜ່ນດິນໂລກດ້ວຍ.

Verse 13

मूर्त्तिमानतितेजस्वी हसतः परमेष्ठिनः । प्रदीप्तास्यो महादीप्तः कुमारो भासयन् दिशः । परमेष्ठिगुणैर्युक्तः साक्षाद् रुद्र इवापरः ॥ २३.१३ ॥

ຈາກພຣະປະຣະເມດຖິນ (Parameṣṭhin) ຜູ້ຫົວເຮາະ ໄດ້ປາກົດຮູບວັຍໜຸ່ມຜູ້ໜຶ່ງ—ມີຮ່າງກາຍ ແລະສະຫວ່າງໄສເຫນືອປົກກະຕິ; ປາກລຸກໄຟ ສະຫວ່າງຈ້າ ສ່ອງສະຫວ່າງທິດທັງປວງ; ປະດັບດ້ວຍຄຸນຂອງພຣະປະຣະເມດຖິນ ເຂົາເປັນດັ່ງ ຣຸດຣະ (Rudra) ໂດຍປະຈັກ ປານກັບເປັນຣຸດຣະອີກອົງໜຶ່ງ.

Verse 14

उत्पन्नमात्रो देवानां योषितः सप्रमोहयन् । कान्त्या दीप्त्या तथा मूर्त्या रूपेण च महात्मवान् ॥ २३.१४ ॥

ເມື່ອເກີດຂຶ້ນທັນທີ ມະຫາອາດມານັ້ນ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ນາງທັງຫຼາຍຂອງເທວະດາຕົກຢູ່ໃນຄວາມຫຼົງ—ດ້ວຍຄວາມງາມ, ຄວາມສະຫວ່າງ, ຮ່າງກາຍ ແລະຮູບພັນຂອງເຂົາ.

Verse 15

तं दृष्ट्वा परमं रूपं कुमारस्य महात्मनः । उमा अनिमेषनेत्राभ्यां तमपश्यत भामिनी ॥ २३.१५ ॥

ເມື່ອເຫັນຮູບອັນສູງສຸດຂອງ ກຸມາຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່, ອຸມາ—ດ້ວຍດວງຕາທີ່ບໍ່ກະພິບ—ໄດ້ຈ້ອງເບິ່ງເຂົາ; ນາງຜູ້ສະຫວ່າງໄສນັ້ນ ໄດ້ປັກສາຍຕາໄວ້ທີ່ເຂົາ.

Verse 16

तं दृष्ट्वा कुपितो देवः स्त्रीभावं चञ्चलं तथा । मत्वा कुमाररूपं तु शोभनं मोहनं दृशाम् । ततः शशाप तं देवः स्त्रीशङ्कां परमेश्वरः ॥ २३.१६ ॥

ເມື່ອເຫັນເຂົາ ພຣະເທວະກໍໂກດ ໂດຍເຫັນວ່າສະພາບເປັນຍິງນັ້ນຜັນຜວນ; ແລະຖືວ່າຮູບວັຍໜຸ່ມນັ້ນງາມ ແລະຊັກຊວນສາຍຕາ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະປຣະເມສະວະຣະ ຈຶ່ງສາບໃຫ້ເຂົາມີ «ຄວາມສົງໄສແບບຍິງ» (strī-śaṅkā)។

Verse 17

कुमार गजवक्त्रस्त्वं प्रलम्बजठरस्तथा । भविष्यसि तथा सर्पैरुपवीतगतिर्ध्रुवम् ॥ एवं शशाप तं देवस्तीव्रकोपसमन्वितः ॥ २३.१७ ॥

«ໂອ ເດັກນ້ອຍ, ເຈົ້າຈະມີໜ້າຄ້າຍຊ້າງ ແລະທ້ອງຫ້ອຍຍາວ. ອີກທັງ ເຈົ້າຈະສວມງູເປັນອຸປະວີຕ (ສາຍສັກສິດ) ຢ່າງແນ່ນອນ» ດັ່ງນີ້ ພຣະເທວະຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະອັນແຮງ ໄດ້ສາບເຂົາ।

Verse 18

अर्द्धकोट्या च रोमाणामात्मनोऽङ्गे त्रिलोचनः । कूपकास्वेदसलिलपूर्णशूलधरस्तथा । धुन्वन् शरीरमुत्थाय ततो देवो रुषान्वितः ॥ २३.१८ ॥

ຕຣິໂລຈະນະ (ພຣະສິວະ) ມີຂົນກ່ອນກະຕິຈຳນວນຄື່ງໂກຕິຢູ່ໃນກາຍຂອງພຣະອົງ; ແລະຖືຕຣິສູລ ທີ່ຮູຮັບດ້ານລຸ່ມເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳເຫື່ອ. ພຣະເທວະຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນ ສັ່ນກາຍ; ແລ້ວກໍເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ।

Verse 19

यथा यथा असौ स शरीरमाद्यं धुनोति देवस्त्रिशिखास्त्रपाणिः । तथा तथा चाङ्गरुहाश्चकासुर्जलं क्षितौ संन्यपतंस्तथान्याः ॥ २३.१९ ॥

ເມື່ອພຣະເທວະ—ຜູ້ຖືອາວຸດຕຣິສິຂາ (triśikhā) ໃນມື—ສັ່ນກາຍດັ່ງເດີມຂອງພຣະອົງຊ້ຳໆ, ຂົນຕາມອະວັຍວະກໍສ່ອງປະກາຍຊ້ຳໆ; ແລະນ້ຳກໍຕົກລົງສູ່ພື້ນດິນຈາກສ່ວນອື່ນໆ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 20

विनायकानेकविधा गजास्या स्तमालनिलाञ्जनसन्निकाशाः । उत्तस्थुरुच्चैर्विविधास्त्रहस्ता स्ततस्तु देवा मनसाकुलेन ॥ २३.२० ॥

ແລ້ວມາ ວິນາຍະກະຫຼາຍຊະນິດ—ໜ້າຊ້າງ ມີສີຄ້າຍຄວາມມືດຂອງໄມ້ຕະມາລາ ແລະອັນຈັນສີຟ້າ—ລຸກຂຶ້ນດັງກ້ອງ ຖືອາວຸດຫຼາຍຢ່າງໃນມື. ເຫັນດັ່ງນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍວຸ້ນວາຍໃນໃຈ।

Verse 21

किमेतदित्यद्भुतकर्मकारी ह्येकः करोत्यप्रतिमं महच्च । कार्यं सुराणां कृतमेतदिष्टं भवेदथैतं परितं कुतस्तत् ॥ २३.२१ ॥

“ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ເພາະຜູ້ກະທຳອັນອັດສະຈັນພຽງຜູ້ດຽວ ສາມາດສຳເລັດກິດອັນໃຫຍ່ ແລະບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ. ນີ້ດູເໝືອນເປັນວຽກທີ່ເທວະດາປາຖະໜາ ໄດ້ສຳເລັດແລ້ວ—ດັ່ງນັ້ນຈະມີການກັບຄືນຫຼືຜັນຜວນໄດ້ແນວໃດ ແລະຈະເກີດຈາກໃສ?”

Verse 22

दिवौकसां चिन्तयतां तथा तु विनायकैः क्ष्मा क्षुभिता बभूव । चतुर्मुखश्चाप्रतिमो विमानम् आरुह्य खे वाक्यमिदं जगाद ॥ २३.२२ ॥

ເມື່ອຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນກຳລັງປຶກສາກັນຢ່າງນັ້ນ ແຜ່ນດິນ (ກະສະມາ) ກໍຖືກກວນໄຫວໂດຍພວກວິນາຍະກະ. ແລ້ວຜູ້ມີສີ່ໜ້າ ຜູ້ຫາທຽບບໍ່ໄດ້ (ພຣະພຣະຫມາ) ຂຶ້ນສູ່ວິມານອາກາດ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ໃນຟ້າ.

Verse 23

धन्याः स्थ देवाः सुरनायकेन त्रिलोचनेनाद्भुतरूपिणा च । अनुगृहीताः परमेश्वरेण सुरद्विषां विघ्नकृतां नतौ च ॥ २३.२३ ॥

ໂອ ເທວະດາທັງຫຼາຍ, ພວກເຈົ້າຊ່າງເປັນຜູ້ມີພອນ. ໄດ້ຮັບຄວາມເມດຕາຈາກຜູ້ນຳແຫ່ງສຸຣະ ຜູ້ມີສາມຕາ ແລະຮູບອັນອັດສະຈັນ; ແລະຍັງໄດ້ຮັບອະນຸຄຣາະຈາກພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ). ເມື່ອພຣະອົງກົ້ມນົບ ອຸປະສັກທີ່ສັດຕູຂອງເທວະດາສ້າງໄວ້ ກໍຖືກທຳລາຍໃຫ້ສິ້ນໄປ.

Verse 24

इत्येवमुक्त्वा प्रपितामहस्तानुवाच देवस्त्रिशिखास्त्रपाणिम् । यस्ते विभो वक्त्रसमुद्भवः प्रभुर्विनायकानां भवतु त्विमेऽनुगाः ॥ २३.२४ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ປະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເທວະດາຜູ້ຖືອາວຸດຕຣິຊິຄາວ່າ: “ໂອ ຜູ້ມີອຳນາດ, ຂໍໃຫ້ຜູ້ທີ່ເກີດຈາກປາກຂອງເຈົ້າ ແລະເປັນເຈົ້າແຫ່ງວິນາຍະກະ ເປັນຜູ້ນຳຂອງບໍລິວານເຫຼົ່ານີ້ຂອງເຈົ້າ.”

Verse 25

भवांस्तथा । अस्यात्मवरेण चाम्बरे त्वया चतुष्वस्तु शरीरचारी । आकाशमेतद् बहुधा व्यवस्थितं त्वया वरेण्यः कृत एव नान्यः ॥ २३.२५ ॥

ເຈົ້າກໍເປັນເຊັ່ນນັ້ນ. ໂດຍຄຸນຄ່າອັນເປັນຕົນຂອງເຈົ້າ ເຈົ້າເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍຮ່າງກາຍໃນຟ້າເປັນສີ່ປະການ. ອາກາສ (ākāśa) ນີ້ຖືກຈັດວາງໃນຫຼາຍຮູບແບບ; ໂອ ຜູ້ຄວນແກ່ການບູຊາ, ມັນຖືກສ້າງໂດຍເຈົ້າພຽງຜູ້ດຽວ ບໍ່ແມ່ນໂດຍຜູ້ອື່ນ.

Verse 26

प्रभोर्भव त्वं प्रतिमास्त्रपाणिना इमानि चास्त्राणि वरांश्च देहि । इत्येवमुक्त्वा ।अधिगते पितामहे त्रिलोचनश्चात्मभवं जगाद ॥ २३.२६ ॥

“ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປາກົດເປັນພຣະເຈົ້າ ຖືເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງອາວຸດ; ຂໍປະທານອາວຸດເຫຼົ່ານີ້ ແລະພອນອັນປະເສີດດ້ວຍ” ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ແລະໄດ້ເຂົ້າເຖິງປິຕາມະຫາ (ພຣະພຣະຫມາ) ແລ້ວ, ຜູ້ມີສາມຕາ (ຕຣິໂລຈະນະ) ໄດ້ກ່າວກັບ ອາດມະພະວະ (ຜູ້ເກີດເອງ).

Verse 27

विनायको विघ्नकरो गजास्यो गणेशनामा च भवस्य पुत्रः । एते च सर्वे तव यान्तु भृत्या विनायकाः क्रूरदृष्टिः प्रचण्डाः । उच्छुष्मदानादिविवृद्धदेहाः कार्येषु सिद्धिं प्रतिपादयन्तः ॥ २३.२७ ॥

“ທ່ານນັ້ນແມ່ນ ວິນາຍະກະ ຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກ, ໜ້າຊ້າງ, ຊື່ວ່າ ຄະເນຊະ, ແລະເປັນພຣະບຸດຂອງ ພະວະ (ພຣະສິວະ). ຂໍໃຫ້ບໍລິວານທັງຫມົດຂອງທ່ານ—ວິນາຍະກະຜູ້ສາຍຕາດຸຮ້າຍ ແລະດຸດັນ—ອອກໄປ, ກາຍໃຫຍ່ຂຶ້ນດ້ວຍ ອຸຈຊຸສະມະ, ທານະ ແລະອື່ນໆ, ເພື່ອສ້າງຄວາມສຳເລັດໃນກິດຈະການ.”

Verse 28

भवांश्च देवेषु तथा मखेषु कार्येषु चान्येषु महानुभावात् । अग्रेषु पूजां लभतेऽन्यथा च विनाशयिष्यस्यथ कार्यसिद्धिम् ॥ २३.२८ ॥

ແລະທ່ານ ໂດຍອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການບູຊາກ່ອນໃນຫມູ່ເທວະ, ໃນພິທີບູຊາຍັດ ແລະໃນກິດຈະການອື່ນໆ. ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ທ່ານຈະເຮັດໃຫ້ການສຳເລັດຂອງພິທີ ຫຼືວຽກງານນັ້ນ ພິນາດແນ່ນອນ.

Verse 29

इत्येवमुक्त्वा परमेश्वरेण सुरैः समं काञ्चनकुम्भसंस्थैः । जलैस्तथासावभिषिक्तगात्रो रराज राजेन्द्र विनायकानाम् ॥ २३.२९ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ (ປະຣະເມສະວະຣະ) ພ້ອມດ້ວຍເທວະທັງຫມົດ ໄດ້ອະພິເສກເຂົາດ້ວຍນ້ຳທີ່ຢູ່ໃນໝໍ້ຄຳ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາເຫນືອກະສັດ, ກາຍຂອງເຂົາທີ່ຖືກຊຳລະດ້ວຍພິທີອະພິເສກ ໄດ້ສ່ອງສະຫວ່າງເປັນຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ວິນາຍະກະທັງຫມົດ.

Verse 30

दृष्ट्वाऽभिषिच्यमानं तु देवास्तं गणनायकम् । तुष्टुवुः प्रयताः सर्वे त्रिशूलास्त्रस्य सन्निधौ ॥ २३.३० ॥

ເມື່ອເຫັນຜູ້ນຳແຫ່ງຄະນະນັ້ນກຳລັງຖືກອະພິເສກ, ເທວະທັງຫມົດ—ຜູ້ມີໃຈສະຫງົບ ແລະສຳລວມ—ໄດ້ສັນລະເສີນທ່ານ ໃນທີ່ປະທັບຂອງອາວຸດຕຣິຊູລະ (ຫອກສາມງ່າ).

Verse 31

देवा ऊचुः । नमस्ते गजवक्त्राय नमस्ते गणनायक । विनायक नमस्तेऽस्तु नमस्ते चण्डविक्रम ॥ २३.३१ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີໜ້າເປັນຊ້າງ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ (gaṇa). ໂອ ວິນາຍະກະ, ຂໍໃຫ້ມີນະໂມແດ່ພຣະອົງ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີວິກຣະມະອັນດຸດັນ.”

Verse 32

नमोऽस्तु ते विघ्नकर्त्रे नमस्ते सर्पमेखल । नमस्ते रुद्रवक्त्रोत्थ प्रलम्बजठराश्रित ॥ २३.३२ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ກໍ່ (ຫຼື ກໍາຈັດ) ອຸປະສັກ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີງູເປັນສາຍຄາດແອວ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເກີດຈາກປາກຂອງຣຸດຣະ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນທ້ອງຂອງປຣະລັມບະ.

Verse 33

सर्वदेवनमस्कारादविघ्नं कुरु सर्वदा । एवं स्तुतस्तदा देवैर्महात्मा गणनायकः । अभिषिक्तश्च रुद्रस्य सोमस्यापत्यतां गतः ॥ २३.३३ ॥

“ຈາກການນະໂມສະການແດ່ເທວະທັງປວງນີ້ ຂໍໃຫ້ກໍາຈັດອຸປະສັກໃຫ້ປອດໄພເສມອ” ເຂົາເວົ້າ. ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນໂດຍເທວະທັງຫຼາຍໃນຂະນະນັ້ນ ມະຫາອາດຕະມາ ຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ ໄດ້ຮັບພິທີອະພິເສກ ແລະໄດ້ບັນລຸສະຖານະເປັນພຣະບຸດຂອງຣຸດຣະ ແລະ ໂສມະ.

Verse 34

एतच्चतुर्थ्यां संपन्नं गणाध्यक्षस्य पार्थिव । यतस्ततोऽयं महती तिथीनां परमा तिथिः ॥ २३.३४ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ພິທີ/ວັດປະຕິບັດນີ້ ສໍາເລັດໃນວັນຈັນທຣະທີ 4 (ຈະຕຸຣຖີ) ອັນເກີ່ຍວກັບພຣະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າແຫ່ງຄະນະ; ເພາະສະນັ້ນ ວັນນີ້ຈຶ່ງຖືກນັບເປັນວັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນຕິຖິທີ່ສູງສຸດໃນບັນດາຕິຖິທັງປວງ.

Verse 35

एतस्यां यस्तिलान् भुक्त्वा भक्त्या गणपतिं नृप । आराधयति तस्याशु तुष्यते नात्र संशयः ॥ २३.३५ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ຜູ້ໃດກໍຕາມໃນການນີ້ ກິນເມັດງາ ແລະບູຊາພຣະຄະນະປະຕິ (Gaṇapati) ດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ, ພຣະອົງຈະພໍໃຈຕໍ່ຜູ້ນັ້ນໂດຍໄວ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 36

यश्चैतत् पठते स्तोत्रं यश्चैतच्छृणुयात् सदा । न तस्य विघ्ना जायन्ते न पापं सर्वथा नृप ॥ २३.३६ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ຜູ້ໃດທີ່ສວດສະໂຕຕຣະນີ້ ແລະຜູ້ໃດທີ່ຟັງມັນເປັນນິດ ອຸປະສັກບໍ່ເກີດຂຶ້ນ ແລະບາບກໍບໍ່ເຫຼືອຢູ່ໂດຍປະການໃດໆ.