Adhyaya 186: Ritual Procedure for Installing Silver and Gold Images, and the Special Status of Śālagrāma

Verse 1

श्रीवराह उवाच॥ राजतीं प्रतिमां कृत्वा सुरूपां निर्मलां शुचिम् ।। अश्लिष्टां चैव निर्दोषां सर्वतः परिनिष्ठिताम् ॥

ສຣີວະຣາຫະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອສ້າງປະຕິມາເງິນ—ຮູບງາມ ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍລິສຸດ; ບໍ່ມີຕຳນິ ບໍ່ມີຂໍ້ບົກພ່ອງ ແລະສຳເລັດດີຮອບດ້ານ

Verse 2

चन्द्रपाण्डुरसङ्काशां सुष्लक्ष्णां निर्व्रणां शुभाम् ।। श्रियायुक्तां मनोज्ञां च दीप्यमानां दिशो दश ॥

ຄ້າຍຄືຄວາມສວ່າງຂາວນວນຂອງດວງຈັນ; ເນື້ອຜິວລະອຽດເນີຍ ບໍ່ມີບາດແຜ ຫຼືມົນທິນ ເປັນມົງຄຸນ; ປະກອບດ້ວຍສຣີ ງາມນ່າຊົມ ແລະສ່ອງປະກາຍໄປທົ່ວທິດທັງສິບ

Verse 3

ईदृशीं प्रतिमां कृत्वा मम कर्मपरायणः ।। गीतवादित्रशब्देन शङ्खदुन्दुभिनिःस्वनैः ॥

ເມື່ອສ້າງປະຕິມາແບບນັ້ນແລ້ວ ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນພິທີຮັບໃຊ້ຂອງເຮົາ ພຶງເດີນໄປພ້ອມສຽງຂັບຮ້ອງແລະດົນຕີ ມີສຽງກັງວານຂອງສັງຂ໌ແລະກອງດຸນດຸພີຮ່ວມດ້ວຍ।

Verse 4

स्तुतिभिर्मङ्गलैश्चैव मम वेश्मन्युपानयेत् ।। अर्घ्यपाद्यादिकं गृह्य इमं मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນແລະຖ້ອຍຄຳມົງຄຸນ ພຶງອັນເຊີນເຂົ້າໄປໃນສະຖານສັກສິດຂອງເຮົາ ແລ້ວຈັບອັຣຄະຍະ (arghya) ປາດຍະ (pādya) ແລະເຄື່ອງບູຊາອື່ນໆ ຈາກນັ້ນພຶງກ່າວມົນຕຣານີ້

Verse 5

मन्त्रः— ॐ यः सर्वलोकेष्वपि सर्वमर्घ्यं पूज्यश्च मान्यश्च दिवौकसामपि ।। उपागतो गृह्य इदं ममार्घ्यं प्रसीद मां तिष्ठतु लोकनाथ ॥ यो राजते यज्ञपतिश्च यज्ञे सूर्योदये मम कर्माग्निहोत्रम्

ມົນຕຣາ: “ໂອມ—ພຣະອົງຜູ້ສົມຄວນແກ່ອັຣຄະຍະທຸກປະການໃນທຸກໂລກ ຜູ້ຄວນບູຊາແລະຄວນເຄົາລົບ ແມ່ນແຕ່ຊາວສະຫວັນກໍຍັງນັບຖື—ຂໍເສດັດເຂົ້າມາໃກ້ ແລະຮັບອັຣຄະຍະນີ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍພຣະອົງເມດຕາ; ຂໍປະທັບຢູ່ນີ້ ໂອ້ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ພຣະອົງຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງໃນຍັຊະນະ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງຍັຊະນະ—ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນ ກິດພິທີຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄື ອັກນິໂຫຕຣ …”

Verse 6

मन्दश्चेति आदिमध्यस्वरूपायेति ।। तत एतेन मन्त्रेण अर्घ्यं दत्त्वा यथाविधि ।। सुस्नातोऽलङ्कृतश्चैव स्थापयेत् तामुदङ्मुखः ॥

“... ແລະວະລີ ‘mandaḥ …’” ກັບ “ແດ່ຜູ້ມີສະພາບເປັນຕົ້ນແລະກາງ …”—ດັ່ງນີ້. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ ເມື່ອຖວາຍອັຣຄະຍະຕາມພິທີແລ້ວ ອາບນ້ຳໃຫ້ສະອາດ ແລະແຕ່ງກາຍດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບ ຈຶ່ງສະຖາປະນາໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ

Verse 7

आश्लेषासु च नक्षत्रे राशौ कर्कटके स्थिते ।। अस्तङ्गते दिनकरे स्वजने यजति स्थिरे ॥

ເມື່ອນັກສັດຕຣາແມ່ນ ອາສເລສາ (Āśleṣā) ແລະຣາສີສະຖິດໃນ ກັຣກະຕະກະ (Cancer) ແລະເມື່ອຕາເວັນຕົກແລ້ວ ຈຶ່ງປະກອບການບູຊາດ້ວຍຄວາມໝັ້ນຄົງ ທ່າມກາງພວກພ້ອມຂອງຕົນ (ຄອບຄົວ/ຊຸມຊົນ)

Verse 8

तत्राधिवासनं कुर्याद्विधिवन्मन्त्रपूर्वकम् ॥ चत्वारः कलशास्तत्र चन्दनोदकमिश्रिताः

ທີ່ນັ້ນພຶງປະກອບພິທີອະທິວາສະນະຕາມວິທີ ໂດຍມີມັນຕຣານຳໜ້າ. ໃນສະຖານນັ້ນພຶງຕັ້ງກະລະສະ 4 ໃບ ທີ່ມີນ້ຳປົນກິ່ນຈັນທະນາ.

Verse 9

सर्वौषधीसमायुक्ताः सहकारविभूषिताः ॥ ततस्ते कर्मिणः सर्वे मम शास्त्रानुसारिणः

ມີສົມຸນໄພທຸກຊະນິດປະກອບພ້ອມ ແລະປະດັບດ້ວຍໃບໝາກມ່ວງ. ຈາກນັ້ນຜູ້ປະກອບພິທີທັງໝົດ ຜູ້ປະຕິບັດຕາມຄຳສອນໃນຊາສຕຣາຂອງເຮົາ ຈຶ່ງດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 10

मन्त्रः— योऽसौ भवान् सर्वलोकैककर्त्ता सर्वाध्यक्षः सर्वरूपैकरूपः ॥ आयातु मूर्त्तौ सहितो मया च ध्रुवादिभिर्लोकपालैस्तु पूज्यः

ມັນຕຣາ: “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຜູ້ສ້າງໂລກທັງປວງແຕ່ຜູ້ດຽວ ຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕເໜືອທຸກສິ່ງ ຜູ້ທີ່ຮູບດຽວເປັນຮູບທັງຫຼາຍ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເສດັດເຂົ້າສູ່ມູຣຕິນີ້ພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຂໍໃຫ້ພຣະອົງໄດ້ຮັບການບູຊາໂດຍທຣຸວະ ແລະໂລກະປາລະອື່ນໆ”

Verse 11

नमोऽनन्तायेति ॥ व्यतीतायां तु शर्वर्यामुदिते सूर्यमण्डले ॥ दिशासु च प्रसन्नासु द्वारमूलमुपानयेत्

“ນະໂມ ອະນັນຕາຍະ”—ເມື່ອຄືນຜ່ານໄປ ແລະດວງອາທິດໄດ້ຂຶ້ນ ພ້ອມທັງທິດທັງຫຼາຍສະຫງົບແຈ້ງໃສ ແລ້ວຈຶ່ງນຳ (ສິ່ງທີ່ຈັດຕຽມ) ໄປຍັງໂຄນປະຕູ ຄືບ່ອນທາງເຂົ້າ/ທຣະນີປະຕູ.

Verse 12

एवं संस्थापनं कृत्वा मम कर्मानुसारिणः ॥ घटैः पूर्णैर्यथान्यायं कुर्यात्तत्राभिषेचनम्

ເມື່ອໄດ້ກະທຳການສະຖາປະນາຕາມວິທີກຳຂອງເຮົາແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນປະກອບອະພິເສກທີ່ນັ້ນຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງ ໂດຍໃຊ້ກະລະສະທີ່ເຕັມນ້ຳ.

Verse 13

अभिषिच्य ततः पश्चात्स्थापयेत विधानतः ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत्

ເມື່ອປະກອບພິທີອະພິເສກ (ອາບນ້ຳສັກສິດ) ແລ້ວ ພຶງສະຖາປະນາຕາມວິທີກຳນົດ. ເມື່ອກ່າວ ‘ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍ’ ແລ້ວ ພຶງສວດມົນຕຣາໃຫ້ດັງຊັດ.

Verse 14

मन्त्रः— गङ्गादिभ्यो नदीभ्यश्च सागरेभ्यो मया हृतम् ॥ स्नानाय ते सुरश्रेष्ठ कर्पूरावासितं जलम्

ມົນຕຣາ: ‘ຈາກແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະແມ່ນ້ຳອື່ນໆ ພ້ອມທັງຈາກທະເລທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ນຳນ້ຳນີ້ມາ. ເພື່ອການສົງສະນານຂອງທ່ານ ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນໝູ່ເທວະ ນີ້ແມ່ນນ້ຳຫອມດ້ວຍກາຟູນ.’

Verse 15

एवं स्नाप्य विधानॆन गृहस्याभ्यन्तरं नयेत् ॥ स्थापना तत्र मे कार्या मन्त्रेणानेन सुन्दरी

ເມື່ອອາບສົງຕາມວິທີແລ້ວ ພຶງນຳເຂົ້າໄປພາຍໃນເຮືອນ. ໂອ ຜູ້ງາມ, ທີ່ນັ້ນການສະຖາປະນາຈະຖືກເຮັດໂດຍຂ້າພະເຈົ້າ ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 16

मन्त्रः— वेदैर्वेद्यो वेदविद्भिश्च पूज्यो यज्ञात्मको यज्ञफलप्रदाता ॥ यज्ञार्थं त्वामाह्वये देवदेव मूर्त्तावस्यां तिष्ठ सुलोकनाथ

ມົນຕຣາ: ‘ຜູ້ພຶງຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວທະ ແລະພຶງບູຊາໂດຍຜູ້ຮູ້ເວທະ; ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງຍັດຍະ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງຍັດຍະ—ເພື່ອຍັດຍະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍອັນເຊີນພຣະອົງ ໂອ ເທວະເໜືອເທວະ; ຂໍປະທັບຢູ່ໃນມູຣຕິນີ້ ໂອ ນາຖແຫ່ງໂລກອັນມົງຄຸນ.’

Verse 17

धनजन रूप्यस्वर्ण अनन्ताय नम इति ॥ एवं संस्थापनं कृत्वा प्रहृषितेनान्तरात्मना ॥ अर्चयित्वा यथान्यायं पूर्वोक्तविधिना नरः

‘ດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຊັ່ນ ຊັບສິນແລະກຳລັງຄົນ, ເງິນແລະຄຳ— “ນະມະ ແດ່ອະນັນຕະ” ດັ່ງນີ້.’ ເມື່ອສະຖາປະນາແລ້ວຕາມນີ້ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນຍິນດີ ບຸກຄົນພຶງບູຊາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມວິທີທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ.

Verse 18

नीलवस्त्राणि मे दद्यात्प्रियाणि मम भूषणम्॥ ततो वस्त्राण्युपादाय जानुभ्यां पतितो भुवि॥

“ໃຫ້ເຂົາຖວາຍເສື້ອຜ້າສີຟ້າແກ່ຂ້າ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ ແລະເປັນເຄື່ອງປະດັບຂອງຂ້າ.” ແລ້ວເມື່ອຮັບເອົາເສື້ອຜ້ານັ້ນ ເຂົາກໍຄຸກເຂົ່າລົງກັບພື້ນດິນ।

Verse 19

मन्त्रः— योऽसौ भवान्श्चन्द्ररश्मिप्रकाशः शङ्खेन कुन्देन समानवर्णः॥ क्षीरोज्ज्वलः कौमुदवर्ण देव वस्त्राणि गृह्णीष्व मम प्रियाय॥

ມົນຕຣາ: “ໂອ ພຣະເທວະ! ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງຮັດສະມີຈັນ, ມີສີດັ່ງຫອຍສັງຂ໌ ແລະດອກກຸນທ໌, ຂາວສະຫວ່າງດັ່ງນ້ຳນົມ; ໂອ ພຣະເທວະຜູ້ມີສີແຫ່ງແສງຈັນ, ຂໍຈົ່ງຮັບເສື້ອຜ້າເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອພຣະທີ່ຂ້າຮັກ.”

Verse 20

वेषः सुवेषः अनन्तः अमरः मारणः कारणः सुलभः दुर्लभः श्रेष्ठः सुवर्चा इति॥ अनेनैव तु मन्त्रेण दत्त्वा वस्त्राणि मे शुचिः॥ ततो मे प्रापणं दद्याद्भक्तियुक्तेन चेतसा॥

“(ພຣະອົງແມ່ນ) ເວສ, ສຸເວສ, ອະນັນຕະ, ອະມະຣະ, ມາຣະນະ, ກາຣະນະ, ສຸລະພະ, ທຸຣະລະພະ, ເສຣດຖະ, ສຸວັຣຈາ”—ດັ່ງນີ້. ດ້ວຍມົນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ ເມື່ອຖວາຍເສື້ອຜ້າແລ້ວ ຜູ້ບໍລິສຸດພຶງຖວາຍ ‘ປຣາປະນະ’ (ເຄື່ອງບູຊາຕໍ່ເນື່ອງ) ແກ່ຂ້າ ດ້ວຍຈິດທີ່ປະກອບດ້ວຍພັກຕິ.

Verse 21

नमो नारायणायेति इमं मन्त्रमुदाहरेत्॥ शाल्यन्नं पायसैर्युक्तं सितया च घृतेन च॥

ເຂົາພຶງກ່າວມົນຕຣານີ້ວ່າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍະ” ແລ້ວຖວາຍອາຫານເຂົ້າສາລີ (ເຂົ້າຂາວ) ຄູ່ກັບປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ພ້ອມນ້ຳຕານ ແລະ ນ້ຳມັນເນີຍໃສ (ຄີ).

Verse 22

प्रापणं गृह्यतां देव अनन्त पुरुषोत्तम॥ दत्त्वा तु मम नैवेद्यं दद्यादाचमनं बुधः॥

“ຂໍໃຫ້ ‘ປຣາປະນະ’ ນີ້ຖືກຮັບເອົາ ໂອ ພຣະເທວະ—ໂອ ອະນັນຕະ ປຸຣຸໂສຕຕະມະ!” ເມື່ອຖວາຍນະໄວເທຍ (ອາຫານບູຊາ) ແກ່ຂ້າແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ພຶງຖວາຍນ້ຳສຳລັບອາຈະມະນະ (ນ້ຳຈິບຊຳລະ) ຕໍ່ໄປ.

Verse 23

सर्वलोकहितार्थाय शान्तिपाठमुदाहरेत्॥ ॐ शान्तिं करोति ब्रह्मा च रुद्रो विष्णुर्हि भास्करः॥

ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັບພະໂລກ ພຶງສວດບົດເຊີນສັນຕິວ່າ: “ໂອມ—ພຣະພຣະຫມາກະທຳໃຫ້ເກີດສັນຕິ; ຣຸດຣະດ້ວຍ; ແລະແທ້ຈິງ ພຣະວິສນຸ, ພາສກະຣະຄືພຣະອາທິດ ກໍ (ກະທຳໃຫ້ເກີດສັນຕິ)”

Verse 24

रात्रिश्चैव तु सन्ध्ये द्वे नक्षत्राणि ग्रहा दिशः॥

ແລະຍັງມີກາງຄືນ, ສັນທະຍາທັງສອງ, ດາວນັກສັດ, ດາວເຄາະ, ແລະທິດທັງຫມົດ (ລວມຢູ່ໃນບົດສັນຕິນັ້ນ)

Verse 25

अचल चञ्चल सचल खेचल प्रचल अरविन्दप्रभ उद्भव चेति नमः संस्थापितानां वासुदेव इति॥ कृत्वा वै शान्तिकं तत्र सर्वपापप्रणाशनम्॥ पूज्य भागवतांस्तत्र यथाविभवशक्तितः॥

“ນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ບໍ່ເຄື່ອນ, ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວວ່ອງໄວ, ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວທົ່ວ, ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວໃນນະພາ, ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງແຮງ; ຜູ້ສະຫວ່າງດັ່ງດອກບົວ; ບໍ່ເກີດແຫ່ງກຳເນີດ”—ດັ່ງນີ້; ແລະສຳລັບເທວະຮູບທີ່ສະຖາປະນາແລ້ວ ໃຫ້ເອີ້ນວ່າ “ວາສຸເທວ”। ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີສັນຕິກຳທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງໃນທີ່ນັ້ນແລ້ວ ພຶງເຄົາລົບບູຊາຜູ້ເປັນພາກະວະຕະ (ຜູ້ພັກດີຕໍ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ) ຕາມກຳລັງຊັບແລະຄວາມສາມາດຂອງຕົນ

Verse 26

ब्राह्मणान्भोजयेत्तत्र गुरुं मन्त्रेण पूजयेत्॥ तेभ्यः शान्त्युदकं गृह्य कुर्यादभ्युक्षणं ततः॥

ທີ່ນັ້ນພຶງເລີ້ຍງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນ ແລະບູຊາຄູອາຈານດ້ວຍມັນຕຣາ. ຮັບນ້ຳສັນຕິ (śānti-udaka) ຈາກພວກທ່ານແລ້ວ ຈຶ່ງເຮັດພິທີພອມນ້ຳ (abhyukṣaṇa)

Verse 27

ब्राह्मणान्स्वजनं चैव अभिवाद्य कृताञ्जलिः॥ शीघ्रं विसर्जयेत्तांश्च ये तत्र समुपागताः॥

ເມື່ອໄດ້ນົບນ້ອມພຣາຫມັນ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງຂອງຕົນ ດ້ວຍການປະນົມມືແລ້ວ ພຶງໃຫ້ຜູ້ທີ່ມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບໄປໂດຍໄວ

Verse 28

जलस्य बिन्दवो येऽन्नभोजनान्ते पतन्ति हि ॥ तावद्वर्षसहस्राणि विष्णुलोके स मोदते ॥

ຈຳນວນຢອດນ້ຳທີ່ຕົກລົງໃນທ້າຍການຮັບປະທານມີເທົ່າໃດ ຜູ້ນັ້ນຈະຊື່ນບານຢູ່ໃນໂລກຂອງພຣະວິສະນຸເປັນເວລາພັນປີຕາມຈຳນວນນັ້ນ।

Verse 29

य एतेन विधानॆन पूजयॆन्मतिमान्नरः ॥ उद्धृतं च कुलं तेन पितृजं मातृजं तथा ॥

ຜູ້ມີປັນຍາຜູ້ໃດ ບູຊາຕາມວິທີການທີ່ກຳນົດນີ້ ໂດຍຜູ້ນັ້ນວົງຕະກູນຖືກຍົກຂຶ້ນ ທັງຝ່າຍພໍ່ແລະຝ່າຍແມ່।

Verse 30

अनेन विधिना देवि रौप्यार्चास्थापनं मम ॥ सुवर्णस्य प्रवक्ष्यामि स्थापनं मम सुप्रियम् ॥

ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍວິທີນີ້ ການປະດິດສະຖານຮູບບູຊາເງິນຂອງເຮົາໄດ້ຖືກອະທິບາຍແລ້ວ; ບັດນີ້ເຮົາຈະອະທິບາຍການປະດິດສະຖານຮູບຄຳ ອັນເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງເຮົາ।

Verse 31

यथैव राजती कुर्यात्तथैव च सुवर्णिकाम् ॥ तेनैव विधिना सर्वं कुर्यादावाहनादिकम् ॥

ເຊັ່ນດຽວກັບການຈັດຕຽມຮູບບູຊາເງິນ ກໍພຶງຈັດຕຽມຮູບຄຳເຊັ່ນນັ້ນ; ແລະດ້ວຍວິທີດຽວກັນ ຈົ່ງປະກອບພິທີທັງປວງ ເລີ່ມແຕ່ອາວາຫນ (ການເຊີນ) ແລະອື່ນໆ।

Verse 32

यत्फलं दारुशैलादिनाम्ना कांस्यादिराजते ॥ तत्फलं कोटिगुणितं सौवर्णस्य प्रपूजने ॥

ບຸນຜົນໃດທີ່ກ່າວໄວ້ສຳລັບຮູບບູຊາທີ່ເຮັດດ້ວຍໄມ້ ຫີນ ແລະອື່ນໆ ພ້ອມທັງທອງສຳລິດແລະເງິນ—ເມື່ອບູຊາຮູບຄຳຢ່າງສົມບູນ ບຸນຜົນນັ້ນຖືກກ່າວວ່າເພີ່ມພູນເປັນສິບລ້ານເທົ່າ។

Verse 33

कुलानि तारयेत्त्सुभ्रु अयुतान्येकविंशतिम् ॥ याति मल्लयतां भूमे पुनरावृत्तिवर्जितः ॥

ໂອ ຜູ້ມີຄິ້ວງາມ, ລາວຍ່ອມຊ່ວຍໃຫ້ຄອບຄົວ 21,000 ຄອບຄົວຂ້າມພົ້ນ; ໂອ ແມ່ທໍລະນີ, ລາວໄປສູ່ສະພາບ “malla-yatā” ອັນປາສຈາກການຫວນກັບເກີດໃໝ່.

Verse 34

एतत्ते कथितं भूमे यत्त्वया परिपृच्छितम् ॥ रहस्यं विपुलश्रोणि किमन्यत्कथयामि ते ॥

ໂອ ແມ່ທໍລະນີ, ສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວໃຫ້ແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກກວ້າງ, ນີ້ແມ່ນຄໍາສອນລັບ—ຂ້ອຍຈະເລົ່າອັນໃດອື່ນໃຫ້ເຈົ້າອີກ?

Verse 35

भूमिरुवाच ॥ उक्ता याः प्रतिमाः सर्वाः सुवर्णादि विनिर्मिताः ॥ तासु तिष्ठसि सर्वासु शालग्रामे च सर्वदा ॥

ແມ່ທໍລະນີກ່າວວ່າ: ‘ປະຕິມາທັງຫມົດທີ່ໄດ້ພັນລະນາ—ທຳດ້ວຍຄຳ ແລະວັດຖຸອື່ນ—ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນທັງຫມົດນັ້ນບໍ? ແລະພຣະອົງສະຖິດຢູ່ໃນ Śālagrāma ຕະຫຼອດໄປບໍ?’

Verse 36

कति पूज्या गृहेदौ च अविशेषस्तु पूजने ॥ विशेषो वा भवेत् तन्मे रहस्यं वद माधव ॥

ໃນເຮືອນ ແລະສະຖານທີ່ທຳນອງນັ້ນ ຄວນບູຊາກີ່ຮູບ? ໃນພິທີບູຊານັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມແຕກຕ່າງບໍ ຫຼືອາດມີຄວາມແຕກຕ່າງເປັນພິເສດ? ໂອ Mādhava, ຂໍໃຫ້ບອກຄວາມລັບນັ້ນແກ່ຂ້ອຍ.

Verse 37

द्वे चक्रे द्वारकायास्तु नार्च्यं सूर्यद्वयं तथा ॥ गणेशत्रितयं नार्च्यं शक्तित्रितयमेव च ॥

ມີເຄື່ອງໝາຍບາງຢ່າງທີ່ກ່າວວ່າບໍ່ຄວນບູຊາ: ຈັກຣະ 2 ອັນແຫ່ງ Dvārakā; ເຊັ່ນດຽວກັນ ຮູບ Sūrya ເປັນຄູ່; ຮູບ Gaṇeśa 3 ຮູບບໍ່ຄວນບູຊາ ແລະຮູບ Śakti 3 ຮູບກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 38

शालग्रामयुगं पूज्यं युग्मेषु द्वितयं न हि ॥ विषमा नैव पूज्याः स्युर्विषमे एक एव हि

ຫີນສາລະກຣາມເປັນຄູ່ຄວນແກ່ການບູຊາ; ແຕ່ໃນກຸ່ມຈໍານວນຄູ່ ບໍ່ໄດ້ກໍານົດໃຫ້ບູຊາເປັນຊຸດສອງ. ກຸ່ມຈໍານວນຄີກບໍ່ຄວນບູຊາ; ແລະຖ້າເປັນຄີກ ໃຫ້ບູຊາພຽງກ້ອນດຽວເທົ່ານັ້ນ.

Verse 39

गृहेऽग्निदग्धा भग्ना वा नैव पूज्या वसुन्धरे ॥ आसां तु पूजनाद्गेहे उद्वेगं प्राप्नुयाद्गृही

ໂອ ວສຸນທຣາ, ຖ້າໃນເຮືອນ (ຫີນສາລະກຣາມ) ຖືກໄຟເຜົາ ຫຼື ແຕກຫັກ ກໍບໍ່ຄວນບູຊາ. ການບູຊາ (ທີ່ເສຍຫາຍ) ໃນເຮືອນ ຈະນໍາໃຫ້ເຈົ້າເຮືອນເກີດຄວາມຫວາດຫວັ່ນທຸກຂ໌ໃຈ.

Verse 40

शालग्रामशिला भग्ना पूजनीया सचक्रका । खण्डिता स्फुटिता वापि शालग्रामशिला शुभा

ຫີນສາລະກຣາມທີ່ແຕກຫັກ ຖ້າມີເຄື່ອງໝາຍຈັກຣະ ກໍຍັງຄວນບູຊາ. ແມ່ນຈະບິ່ນ ຫຼື ຮ້າວ ຫີນສາລະກຣາມອັນເປັນມົງຄຸນກໍຍັງເປັນມົງຄຸນຢູ່.

Verse 41

शिला द्वादश वै देवि शालग्रामसमुद्भवाः ॥ विधिवत्पूजिता येन तस्य पुण्यं वदामि ते

ໂອ ເທວີ, ມີຫີນສິບສອງປະເພດ ອັນເກີດຂຶ້ນເປັນສາລະກຣາມ. ຜູ້ໃດບູຊາຕາມພິທີແລະວິນັຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວບຸນຜົນຂອງຜູ້ນັ້ນໃຫ້ທ່ານຟັງ.

Verse 42

कोटिद्वादशलिङ्गैस्तु पूजितैः स्वर्णपङ्कजैः ॥ यत्स्याद्द्वादशकल्पैस्तु दिनेनैकेन तद्भवेत्

ຜົນໃດທີ່ຈະເກີດຈາກການບູຊາລິງຄ໌ສິບສອງໂກຕິ ດ້ວຍດອກບົວຄໍາ ຕະຫຼອດສິບສອງກັນລະປະ—ຜົນນັ້ນຈະສໍາເລັດໄດ້ໃນມື້ດຽວ.

Verse 43

यः पुनः पूजयेद्भक्त्या शालग्रामशिलाशतम् ॥ तत्फलं नैव शक्तोऽहं वक्तुं वर्षशतैरपि

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຜູ້ໃດບູຊາດ້ວຍພັກຕິ ສິລາຊາລະກຣາມ 100 ກ້ອນ ຜົນບຸນນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ສາມາດກ່າວໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຮ້ອຍປີກໍຕາມ।

Verse 44

सर्वैर्वर्णैस्तु सम्पूज्याः प्रतिमाः सर्वदेवताः ॥ लिङ्गान्यपि तु पूज्यानि मणिभिः कल्पितास्तथा

ຮູບປັ້ນຂອງເທວະທັງປວງ ຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກພິທີໂດຍຄົນທຸກວັນນະ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ລິງຄະທັງຫຼາຍກໍຄວນບູຊາ ຮວມທັງທີ່ປັ້ນຈາກອັນມະນີດ້ວຍ।

Verse 45

शालग्रामो न स्पृष्टव्यो हीनवर्णैर्वसुन्धरे ॥ स्त्रीशूद्रकरसंस्पर्शो वज्रस्पर्शाधिकॊ मतः

ໂອ ວະສຸນທະຣາ ສິລາຊາລະກຣາມບໍ່ຄວນໃຫ້ຜູ້ວັນນະຕ່ຳສຳຜັດ; ການສຳຜັດດ້ວຍມືຂອງແມ່ຍິງ ແລະ ຊູດຣະ ຖືວ່າຮ້າຍແຮງກວ່າການສຳຜັດດ້ວຍວັດຊຣະ (ຟ້າຜ່າ) ອີກ।

Verse 46

यदि भक्तिर्भवेत् तस्य स्त्रीणां वापि वसुन्धरे ॥ दूरादेवास्पृशन् पूजां कारयेत् सुसमाहितः

ໂອ ວະສຸນທະຣາ ຖ້າມີພັກຕິ—ແມ່ນແຕ່ໃນກໍລະນີຂອງແມ່ຍິງ—ກໍຄວນໃຫ້ປະກອບພິທີບູຊາຈາກໄກ ໂດຍບໍ່ສຳຜັດ ແລະ ມີຈິດແນ່ວແນ່ດີ।

Verse 47

चरणामृतपानेन सर्वपापक्शयो भवेत् ॥ अभक्ष्यं शिवनिर्माल्यं पत्रं पुष्पं फलं जलम्

ດ້ວຍການດື່ມຈະຣະນາມຣິຕ (ນ້ຳລ້າງພຣະບາດ) ບາບທັງປວງຍ່ອມສິ້ນໄປ; ແຕ່ ນິຣມາລະຍະຂອງພຣະສິວະ—ໃບໄມ້ ດອກໄມ້ ໝາກ ແລະ ນ້ຳ—ບໍ່ຄວນບໍລິໂພກ।

Verse 48

शालग्रामशिलायोगात् पावनं तद्भवेत्सदा ॥ दद्याद्भक्ताय यो देवि शालग्रामशिलां नरः ॥

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການເກືອກກຽວກັບຫີນສາລະກຣາມ (Śālagrāma) ນັ້ນ (ກຳມະ ຫຼື ບຸກຄົນ) ຍ່ອມເປັນຜູ້ຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໄດ້ເສມອ. ໂອ ເທວີ, ຊາຍຜູ້ຖວາຍຫີນສາລະກຣາມແກ່ຜູ້ຮັບທີ່ມີພັກຕິ ຖືກສັນລະເສີນໃນທີ່ນີ້។

Verse 49

सुवर्णसहितां तस्य यत्पुण्यं तच्छृणुष्व मे ॥ सुवर्णसहिता भूमिः सपरवतवनाकरा ॥

ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາ ບຸນກຸສົນທີ່ເປັນຂອງເຂົາ ເມື່ອມີຄຳທອງປະກອບຄຽງ. (ບຸນນັ້ນ) ເປັນດັ່ງແຜ່ນດິນພ້ອມຄຳທອງ—ມີພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະ ແຫຼ່ງແຮ່ທັງປວງ।

Verse 50

ससमुद्रा भवेद्दत्ता सत्पात्राय वसुन्धरे ॥ शालग्रामशिलायास्तु मूल्यमुद्घाटयेत्क्वचित् ॥ विक्रेता क्रयकर्त्ता च नरके नीयते ध्रुवम् ॥ पूजाफलं न शक्नोति वक्तुं वर्षशतैरपि ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ເມື່ອຖວາຍແກ່ຜູ້ຮັບອັນສົມຄວນ ກໍເຫມືອນໄດ້ຖວາຍແຜ່ນດິນພ້ອມທະເລທັງປວງ. ແຕ່ບໍ່ພຶງກຳນົດ ‘ລາຄາ’ ໃຫ້ຫີນສາລະກຣາມໃນເວລາໃດໆ. ທັງຜູ້ຂາຍແລະຜູ້ຊື້ ຍ່ອມຖືກນຳໄປນະລົກແນ່ນອນ. ຜົນແຫ່ງການບູຊານັ້ນ ແມ່ນບໍ່ອາດກ່າວໃຫ້ຄົບໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຮ້ອຍປີກໍຕາມ।

Verse 51

एतत्ते कथितं गुह्यं प्रतिमा स्थापनं प्रति ॥ शालग्रामे विशेषश्च लिङ्गादीनां च यो भवेत् ॥

ເລື່ອງອັນເປັນຄວາມລັບນີ້ ເຮົາໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ກ່ຽວກັບການສະຖາປະນາປະຕິມາ. ແລະຍັງກ່ຽວກັບຄວາມແຕກຕ່າງພິເສດໃນກໍລະນີຫີນສາລະກຣາມ ພ້ອມທັງຄວາມແຕກຕ່າງທີ່ອາດໃຊ້ໄດ້ແກ່ລິງຄະ ແລະຮູບອື່ນໆ.

Verse 52

पूजनादौ विधिश्चापि किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥

ວິທີການບູຊາ ແລະພິທີທີ່ເກືອກກຽວກໍໄດ້ກ່າວແລ້ວ—ບັດນີ້ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຟັງຫຍັງອີກ?

Verse 53

गुरोस्तु वचनाद्देवि मनोज्ञान्सुखशीतलान् ॥ नमो नारायणायेति उक्त्वा मन्त्रमुदाहरेत् ॥

ໂອ ເທວີ ຕາມຄໍາສອນຂອງຄູບາອາຈານ ເລືອກເຄື່ອງບູຊາທີ່ຖືກໃຈ ຊ່ວຍໃຫ້ສຸກສະບາຍ ແລະເຢັນສະບາຍ ແລ້ວເວົ້າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍ” ແລະຈຶ່ງອອກສຽງມົນຕຣາ.

Verse 54

नमो नारायणायेति उक्त्वा काममुदाहरेत् ॥

ເມື່ອເວົ້າ “ນະໂມ ນາຣາຍະນາຍ” ແລ້ວ ກໍພຶງຈະສວດຈົບຕາມຄວາມປາດຖະໜາ ແລະເຈດຕະນາຂອງຕົນ.

Verse 55

ततो गुरुं च सम्पूज्य दानमानादिभिर्विभुम् ॥ गुरौ सम्पूजिते तत्र मम पूजा कृता भवेत् ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຶງບູຊາຄູອາຈານຜູ້ຄວນເຄົາລົບໃຫ້ຄົບຖ້ວນ ດ້ວຍທານ ການນັບຖື ແລະອື່ນໆ; ເມື່ອຄູອາຈານໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງຢູ່ນັ້ນ ການບູຊາຕໍ່ເຮົາກໍສໍາເລັດສົມບູນ.

Verse 56

शिवादिपूजने के वा सङ्ख्यातास्तच्च मे वद ॥ श्रीवराह उवाच ॥ गृहे लिङ्गद्वयं नार्च्यं शालग्रामत्रयं तथा ॥

ໃນການບູຊາພຣະສິວະ ແລະອື່ນໆ ຮູບແບບໃດບ້າງທີ່ຄວນນັບ ຈົ່ງບອກເຮົາດ້ວຍ. ສຣີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ໃນເຮືອນ ບໍ່ພຶງບູຊາລິງຄະສອງອົງ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ບໍ່ພຶງບູຊາສາລະຄຣາມສາມກ້ອນ.

Verse 57

मोहाद्यः संस्पृशेच्छूद्रो योषिद्वापि कदाचन ॥ पच्यते नरके घोरे यावदाभूतसम्प्लवम् ॥

ຜູ້ໃດດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ຖືກສຳຜັດໂດຍຊູດຣະ—ຫຼືແມ່ນແຕ່ໂດຍແມ່ຍິງ—ໃນເວລາໃດກໍຕາມ ຖືກກ່າວວ່າຈະທົນທຸກໃນນະຣົກອັນນ່າຢ້ານ ຈົນຮອດມະຫາປຣະລະຍະ ການລະລາຍແຫ່ງສັດທັງປວງ.