Adhyaya 149: The Sacred Geography and Merit of Dvārakā

Verse 1

अथ द्वारकामाहात्म्यम्॥ सूत उवाच॥ श्रीस्तुतस्वामिमाहात्म्यं श्रुत्वा धर्मपरायणा॥ परितुष्टमना देवी वाक्यमेतदुवाच ह॥

ບັດນີ້ ເລື່ອງມະຫິມາແຫ່ງທະວາຣະກາ. ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວີຜູ້ຍຶດໝັ້ນໃນທຳມະ ໄດ້ຟັງມະຫິມາຂອງ ສຣີ-ສະຕຸຕະສວາມິນ ແລ້ວ ຈິດໃຈພໍໃຈ ແລະໄດ້ກ່າວຄຳນີ້

Verse 2

धरण्युवाच॥ एतच्छ्रुत्वा तु माहात्म्यं देव देववर प्रभो॥ मम चित्तस्य परमा जाता शान्तिरनुत्तमा॥

ທະຣະນີ (ແຜ່ນດິນ) ກ່າວວ່າ: “ເມື່ອໄດ້ຟັງມະຫິມານີ້ແລ້ວ ໂອ ເທວະເຫນືອເທວະ ຜູ້ເປັນອົງປະເສີດ ແລະເປັນພຣະເຈົ້າ ໃນໃຈຂ້າໄດ້ເກີດຄວາມສະຫງົບສູງສຸດ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າທຽມ”

Verse 3

नाराचधारावरणासिधारी सुररिपुवधकारी धरणीधरः ॥ धृतशङ्खगदाब्जचक्रपाणिः स्वयमिह शास्त्रमुदावहत्प्रधानम् ॥

ຖືດາບດັ່ງເກາະກັນຝົນລູກສອນ ເປັນຜູ້ປະຫານສັດຕູຂອງເທວະ ແລະເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ; ຖືສັງຂ໌ ຄະທາ ດອກບົວ ແລະຈັກຣາໃນພະຫັດ ພຣະອົງເອງໄດ້ປະກາດຄຳສອນຊາສະຕຣະອັນສູງສຸດໃນທີ່ນີ້।

Verse 4

एवं हि गुणमाहात्म्यं स्तुतस्वामिनि मच्छ्रुतम् ॥ अस्माच्छेदं परं श्रेष्ठं तन्मे वद कृपानिधे ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຄວນສັນລະເສີນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງມະຫິມາແຫ່ງຄຸນຂອງພຣະອົງແລ້ວ ບັດນີ້ ໂອ ຄັງແຫ່ງຄວາມເມດຕາ ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ສູງກວ່າ ແລະປະເສີດທີ່ສຸດ ເກີນກວ່າຄຳບັນຍາຍນີ້ໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍ।

Verse 5

श्रीवराह उवाच ॥ एवं भूमे वरं श्रेष्ठे फुल्लपङ्कजमालिनि ॥ कथयिष्यामि चान्यत्ते गुह्यं पापभयापहम् ॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: “ເປັນເຊັ່ນນັ້ນເຖີດ ໂອ ພູມີ—ຜູ້ປະເສີດ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍພວງດອກບົວບານ ຂ້າຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງອີກປະການໜຶ່ງ: ຄຳສອນລັບທີ່ກຳຈັດຄວາມຢ້ານກົວອັນເກີດຈາກບາບ”

Verse 6

द्वापरं युगमासाद्य यादवाणां कुलोद्वहः ॥ शौरीति तत्र विख्यातो भविष्यति पिता मम ॥

ເມື່ອຮອດຍຸກທະວາປະຣະ ຜູ້ຊູງຊື່ວົງຢາດະວະ—ຜູ້ທີ່ທີ່ນັ້ນຈະໂດງດັງນາມ “ເຊົາຣີ”—ຈະເປັນພໍ່ຂອງເຮົາ

Verse 7

द्वारकेति च विख्याता पुरी तत्र स्थिता अभवत् ॥ या च देवपुरी रम्या विश्वकर्मविनिर्मिता ॥

ທີ່ນັ້ນມີນະຄອນອັນໂດງດັງນາມ “ທະວາຣະກາ” ຕັ້ງຢູ່ ງາມດັ່ງນະຄອນເທວະ ເປັນຜົນງານກໍ່ສ້າງຂອງ ວິສະວະກັມມະນ

Verse 8

पञ्चयोजनविस्तारा दशयोजनमायता ॥ वसाम्यत्र वरारोहे शतपञ्चसमास्तथा ॥

ສະຖານທີ່ນັ້ນກວ້າງຫ້າໂຍຊະນະ ແລະຍາວສິບໂຍຊະນະ. ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າພັກອາໄສຢູ່ນັ້ນເປັນເວລາໜຶ່ງຮ້ອຍຫ້າປີ.

Verse 9

भारावतरणं कृत्वा देवानां सुमहत्प्रियम् ॥ पुनरप्यागमिष्यामि स्वर्लोकं प्रति सुन्दरि ॥

ເມື່ອໄດ້ກະທຳກິດ ‘ການລົງຫຼືການຖອນພາລະ’ ອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະເປັນທີ່ຮັກຍິ່ງຂອງເທວະແລ້ວ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກັບໄປອີກຄັ້ງສູ່ສະວັນ (ສວັກຄະໂລກ).

Verse 10

तस्य शापाभिसन्तापाद्द्वारकावासिनो धरे ॥ वृष्ण्यन्धकाश्च भोजाश्च गमिष्यन्ति यमक्षयम् ॥

ເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກຮ້ອນອັນເກີດຈາກຄຳສາບນັ້ນ, ໂອ ແຜ່ນດິນ, ຊາວທະວາຣະກາ—ພວກວຶສນິ, ອັນທະກະ ແລະ ໂພຊະ—ຈະໄປສູ່ຍະມະໂລກ ອັນເປັນທີ່ພຳນັກຂອງພະຍະມະ.

Verse 11

चन्द्रपाण्डुरसङ्काशो वनमाली हलायुधः ॥ हलेनाकृष्य नगरं समुद्रं गमयिष्यति ॥

ຜູ້ມີສີສັນຄ້າຍຄວາມສວ່າງຂາວຈາງຂອງດວງຈັນ ສວມພວງມາລາດອກໄມ້ປ່າ, ຜູ້ຖືຄັນໄຖ (ຮະລາຍຸທະ) ຈະໃຊ້ຄັນໄຖລາກນະຄອນນັ້ນ ແລ້ວສົ່ງໃຫ້ໄຫຼເຂົ້າສູ່ທະເລ.

Verse 12

नारायणवचः श्रुत्वा धर्मकामा वसुन्धरा ॥ उभौ तौ चरणौ गृह्य पुनः पप्रच्छ माधवी ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງພຣະວາຈາຂອງນາຣາຍະນະແລ້ວ, ວະສຸນທະຣາ ຜູ້ປາຖະໜາທຳມະ ໄດ້ຈັບພຣະບາດທັງສອງຂອງພຣະອົງ; ແລ້ວມາທະວີ ຈຶ່ງຖາມອີກຄັ້ງ.

Verse 13

धरण्युवाच ॥ लोकनाथोऽसि सर्वेषां देव मायाकरण्डक ॥ शपिष्यति कथं तत्र दुर्वासास्तद्वदस्व मे ॥

ພຣະປຣິຖະວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເທວະ, ພຣະອົງເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງ ດັ່ງຫີບແຫ່ງ຤ິດມາຍາອັນອັດສະຈັນ. ໃນກໍລະນີນັ້ນ ທຸຣວາສະຈະສາບແນວໃດ? ຂໍພຣະອົງບອກຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 14

श्रीवराह उवाच ॥ तत्र जाम्बवती नाम मम पत्नी भविष्यति ॥ रूपयौवनसम्पन्ना मम भोगसमन्विता ॥

ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ທີ່ນັ້ນ ນາງຜູ້ມີນາມວ່າ ຈາມບະວະຕີ ຈະເປັນພຣະຊາຍາຂອງເຮົາ—ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ ແລະສຳພັນກັບຄວາມສຸກສົມບັດແຫ່ງການເສວຍຂອງເຮົາ.”

Verse 15

तस्याः पुत्रो महाभागो रूपयौवनदर्पितः ॥ साम्ब इत्यभिविख्यातो ममैव सततं प्रियः ॥

“ບຸດຂອງນາງຈະເປັນຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງ ທະນົງດ້ວຍຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມ; ໂດຍນາມ ‘ສາມບະ’ ຈະໂດ່ງດັງ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາເສມອ.”

Verse 16

तेनैव क्रीडमानेन कृत्वा गर्भमतथ्यतः ॥ स पृष्टः परमश्रेष्ठ ऋषिरेषा प्रसोष्यति ॥

“ເມື່ອເຂົາກຳລັງຫຼິ້ນຢູ່ແນວນັ້ນ ກໍໄດ້ຈັດການສ້າງການຖືພາປອມ. ແລ້ວຈຶ່ງຖາມພຣະ຤ິສີຜູ້ປະເສີດສຸດວ່າ: ‘ນາງນີ້ຈະຄອດບໍ?’”

Verse 17

पुत्रकामा त्वियं बाला मुने तत्प्रब्रवीहि मे ॥ साम्बोऽयमिति च ज्ञात्वा स मुनिः कोपमूर्च्छितः ॥

“ພວກເຂົາກ່າວວ່າ: ‘ໂອ ມຸນິ, ນາງນ້ອຍນີ້ປາຖະໜາບຸດ ຂໍທ່ານບອກເຮົາເຖີດ.’ ແລະເມື່ອຮູ້ວ່າ ‘ນີ້ແມ່ນ ສາມບະ’ ມຸນິນັ້ນກໍຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ.”

Verse 18

उवाच तर्हि ते गर्भान्मुसलं कुलनाशनम् ॥ येन वृष्ण्यन्धकाः सर्वे गमिष्यन्ति यमक्षयम् ॥

ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ: ‘ຈາກຄັນຂອງພວກເຈົ້າ ຈະເກີດ “ມຸສະລະ” (ກະບອງ) ຜູ້ທຳລາຍວົງສະກຸນ; ໂດຍມັນ ວຣິຊນີ ແລະ ອັນທະກະ ທັງໝົດ ຈະໄປສູ່ທີ່ສະຖານຂອງຍະມະ (ຄວາມຕາຍ)’

Verse 19

ततस्तानागतान्दृष्ट्वा कुमारान्पृष्टवानहम् ॥ ते च मामब्रुवन्सर्वे यथावृत्तं समुत्सुकाः ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເຫັນບັນດາຊາຍໜຸ່ມນັ້ນມາຮອດ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖາມເຂົາເຈົ້າ; ແລະເຂົາເຈົ້າທຸກຄົນກໍເລົ່າເຫດການຕາມທີ່ເກີດຂຶ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງດ້ວຍຄວາມຮືອຮົ້ນ

Verse 20

तच्च तेषां वचः श्रुत्वा प्रोक्तवानस्मि तच्छृणु ॥ भविष्यति न सन्देहो दुर्वासा यदुवाच ह ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງເຂົາເຈົ້າແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າ: ‘ຈົ່ງຟັງ. ສິ່ງທີ່ທຸຣວາສະໄດ້ກ່າວໄວ້ ຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ’

Verse 21

एवं ते कथितं भूमे वृष्ण्यादेः शापकाणम् ॥ तत्र स्थानानि मे भूमे कथ्यमानानि मे शृणु ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວເຖິງເຫດແຫ່ງຄຳສາບທີ່ຕົກແກ່ວຣິຊນີ ແລະພວກອື່ນ. ບັດນີ້ ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ ຈົ່ງຟັງ ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງສະຖານທີ່ສັກສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 22

द्वारकायां महाभागे वैष्णवानां सुखावहे ॥ अस्ति पञ्चसरो नाम गुह्यं क्षेत्रं परं मम ॥

ໃນເມືອງທວາຣະກາ ໂອ ຜູ້ມີພາກດີຍິ່ງ—ຜູ້ນຳຄວາມສຸກສະຫວັດດີແກ່ພວກໄວສະນະວະ—ມີສະຖານທີ່ຈາລິກສັກສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າອັນສູງສຸດ ແລະລັບລຶກ ຊື່ວ່າ “ປັນຈະສະຣະ”

Verse 23

समुद्रतीरमुत्सृज्य मम कर्मसुखावहम् ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥

ເມື່ອໄປຮອດຝັ່ງທະເລ—ອັນເປັນແດນສັກສິດຂອງເຮົາ ໃຫ້ຜົນອັນຊື່ນບານແຫ່ງກຳ—ບຸກຄົນພຶງພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ 6 ການພິທີ ແລ້ວຈຶ່ງອາບນ້ຳຊຳລະກາຍທີ່ນັ້ນ.

Verse 24

मोदते नाकपृष्ठे तु अप्सरोगणसंकुले ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्क्षेत्रे पञ्चसरे मम ॥

ລາວຍ່ອມຊື່ນບານໃນພື້ນສະຫວັນ ອັນແອອັດດ້ວຍຝູງອັບສະຣາ; ແລະຖ້າລາວປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້ ໃນເຂດສັກສິດຂອງເຮົາຊື່ ‘ປັນຈະສາຣະ’ ຜົນນັ້ນຍ່ອມເກີດຂຶ້ນແກ່ລາວ.

Verse 25

देवलोकं समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥ प्लक्षो वै तत्र सुश्रोणि शतशाखो महाद्रुमः ॥

ເມື່ອລະທິ້ງໂລກເທວະແລ້ວ ລາວຍ່ອມໄດ້ຮັບການເຄົາລົບໃນໂລກຂອງເຮົາ. ແລະທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ມີຕົ້ນປະລັກສະ (plakṣa) ເປັນມະຫາພຶກ ມີກິ່ງກ້ານຮ້ອຍກິ່ງ.

Verse 26

सुफलैः शोभनैः कुम्भाकृतिभिर्बहुभिः फलैः ॥ बहवस्तत्र गच्छन्ति लाभलौल्‍येन मानवाः ॥

ທີ່ນັ້ນມີໝາກຫຼາຍຢ່າງອັນດີເລີດ ງາມສະຫງ່າ ມີຮູບຮ່າງດຸດໝໍ້ (ກຸມພະ). ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມລະໂມບໃນລາບ ມະນຸດຫຼາຍຄົນຈຶ່ງໄປທີ່ນັ້ນ.

Verse 27

फलं न लभते कश्चिन्मुक्त्वा भागवतं नरम् ॥ लभन्ते ये फलं तत्र मुक्ताः पापेन कर्मणा ॥

ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີໃຜໄດ້ຮັບຜົນອັນແທ້ຈິງ ນອກຈາກບຸກຄົນຜູ້ເປັນພາຄະວະຕະ (bhāgavata) ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະເຈົ້າ. ຜູ້ໃດໄດ້ຜົນຢູ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພົ້ນຈາກກຳອັນເປັນບາບ.

Verse 28

मनुजा यं न पश्यन्ति रागलोभसमन्विताः ॥ तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पञ्चभक्तोषितो नरः ॥

ສະພາວະ/ສະຖານທີ່ອັນສັກສິດທີ່ມະນຸດຜູ້ຖືກຮາກະແລະໂລບະຜູກມັດບໍ່ອາດເຫັນໄດ້—ທີ່ນັ້ນຄວນອາບນ້ຳຊຳລະ ຫຼັງຈາກພັກອາໄສແລະປະຕິບັດພັກຕິຫ້າປະການ

Verse 29

मोदते सप्तद्वीपेषु गुह्यानि च स गच्छति ॥ अथ चेन्मुञ्चते प्राणान्प्रभाते गतकिल्बिषः ॥

ເຂົາຊື່ນບານໃນດວີປະທັງເຈັດ ແລະຍັງໄປຮອດໂລກລັບລຶກ (ອັນລີບລັບ) ອີກດ້ວຍ। ແລະຖ້າໃນຍາມອະຮຸນ ເມື່ອພົ້ນຈາກບາບມົນທິນແລ້ວ ເຂົາປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ…

Verse 30

सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥

ເມື່ອລະທິ້ງການຍຶດຕິດທັງປວງແລ້ວ ເຂົາຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ। ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ ຈົ່ງຟັງຄວາມອັດສະຈັນໃນທີ່ນັ້ນ ຕາມທີ່ເຮົາກ່າວບອກ

Verse 31

प्रभासे यत्र शृण्वन्ति सागरे न म (ग) रं प्रति ॥ मकरास्तत्र दृश्यन्ते भ्रममाणा इतस्ततः ॥

ທີ່ປຣະພາສະ—ທີ່ຊາຍທະເລ ບ່ອນທີ່ເຂົາໄດ້ຍິນສຽງ/ຖ້ອຍຄຳທີ່ບໍ່ໄດ້ມຸ່ງໄປຫາມະກະຣະ—ທີ່ນັ້ນມະກະຣະທັງຫຼາຍປາກົດ ພາກັນວົນໄປວົນມາ

Verse 32

॥ न किञ्चिदपराध्यन्ति स्नायमाना जले ततः ॥ अथात्र प्रक्षिपेत्पिण्डान्प्रसन्ने सलिले नरः ॥

ຜູ້ທີ່ອາບນ້ຳໃນນ້ຳນັ້ນ ບໍ່ກໍ່ຄວາມຜິດໃດໆເລີຍ। ແລ້ວຕໍ່ມາ ທີ່ນີ້ ຄົນຄວນຫວ່ານ/ຫຍ່ອນປິນຑະ (ເຄື່ອງບູຊາແດ່ບັນພະບຸລຸດ) ລົງໃນນ້ຳທີ່ໃສແລະສະງົບ

Verse 33

असम्प्राप्ते च गृह्णन्ति एवमेतन्न संशयः ॥ पापकर्मरतस्यापि न गृह्णन्ति जलं प्रति ॥

ເມື່ອໄດ້ມາຕາມພິທີຖືກຕ້ອງ ທ່ານທັງຫຼາຍຍ່ອມຮັບເຄື່ອງບູຊາ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແຕ່ຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນກຳບາບ ທ່ານບໍ່ຮັບແມ່ນແຕ່ນ້ຳເປັນອະພິສົງກໍຕາມ।

Verse 34

धर्मात्मनां च गृह्णन्ति पिण्डमेव न संशयः ॥ पञ्चपिण्डमिति ख्यातं तस्मिन्गुह्यं परं मम ॥

ແລະຈາກຜູ້ມີໃຈຕັ້ງຢູ່ໃນທຳ ທ່ານທັງຫຼາຍຍ່ອມຮັບພິນດະ (piṇḍa) ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ນີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ‘ພິນດະຫ້າ’; ໃນນັ້ນມີຄຳສອນລັບສູງສຸດຂອງເຮົາ।

Verse 35

अगाधस्याप्यपारस्य क्रोशविस्तार एव च ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः ॥

ແມ່ນແຕ່(ນ້ຳນັ້ນ)ລຶກຫາກົດບໍ່ໄດ້ ແລະບໍ່ມີຂອບເຂດ ແຕ່ກໍກວ້າງຂະຫຍາຍໄປເຖິງໜຶ່ງ ກຣໂຊ (krośa)។ ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ໄດ້ປະພຶດຕາມ ‘ຫ້າກາລ’ ແລ້ວ ພຶງກະທຳອະພິເສກ ຄືການອາບນ້ຳພິທີ।

Verse 36

मोदते शक्रलोके स एवमेतन्न संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्पञ्चकुण्डे यशस्विनि ॥

ເຂົາຍ່ອມຊື່ນບານໃນໂລກຂອງສັກຣະ (ອິນທຣາ)—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ ທີ່ສະຖານ ‘ກຸນຑະຫ້າ’ ນີ້ ເຂົາປ່ອຍວາງປຣານ ຄືລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ।

Verse 37

न पश्येत्पापकर्मा वै शुभकर्मैव पश्यति ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां मध्याह्ने च दिवाकरे ॥

ຜູ້ກະທຳກຳບາບບໍ່ເຫັນມັນແນ່ນອນ; ຜູ້ກະທຳກຳດີເທົ່ານັ້ນຈຶ່ງເຫັນ. ໃນຕິຖິທີ 24 ແລະຕິຖິທີ 12, ແລະໃນເວລາທ່ຽງເມື່ອພຣະອາທິດຢູ່ເທິງສຸດ…

Verse 38

रौप्यं सुवर्णकं पद्मं दृश्यते नात्र संशयः ॥ क्षेत्रं संगमनं नाम तस्मिंस्तीर्थे परं मम ॥

ທີ່ນັ້ນປາກົດດອກບົວເງິນແລະຄຳ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ກະເສດຣະອັນສັກສິດນັ້ນຊື່ ‘ສັງກະມະນ’; ທີ່ຕີຣຖະນັ້ນມີພຣະທຳຄຳສອນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 39

चतुर्धाराः पतन्त्यत्र मणिपूरगिरिं श्रिताः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत चतुर्भक्तोषितो नरः ॥

ທີ່ນີ້ມີສາຍນ້ຳສີ່ສາຍຕົກລົງ ອາໄສພູມະນິປູຣ. ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ຮັກສາວິໄນພັກຕິສີ່ການ ຄວນກະທຳອະພິເສກ ແມ່ນການອາບນ້ຳພິທີອັນສັກສິດ.

Verse 40

वैखानसेषु लोकेषु मोदते नात्र संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम भक्तिपरायणः ॥

ເຂົາຍິນດີປິຕິໃນໂລກໄວຄານະສະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລ້ວທີ່ນີ້ເຂົາປ່ອຍປຣານ ເພາະອຸທິດຕົນໃນພັກຕິຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 41

त्यक्त्वा वैखानसान् लोकान्मम लोकं स गच्छति ॥ तत्रापि परमाश्चर्यं कथ्यमानं शृणुष्व मे ॥

ເມື່ອລະທິ້ງໂລກໄວຄານະສະແລ້ວ ເຂົາໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ແລະໃນທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ຈົ່ງຟັງຂ້າພະເຈົ້າເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າເລົ່າອັດສະຈັນອັນສູງສຸດ.

Verse 42

दृश्यन्ते यानि कुण्डेषु मणिपूरगिरौ तथा ॥ प्रक्षीयमाणे पापे तु नयते तज्जलं भुवि ॥

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ເຫັນໃນກຸນຑະທັງຫຼາຍ ຢູ່ເທິງພູມະນິປູຣ—ເມື່ອບາບກຳລັງຖືກລົບລ້າງ ນ້ຳນັ້ນນຳພາຜົນອານຸພາບລົງສູ່ແຜ່ນດິນ.

Verse 43

स्नायमानेषु पापेषु न पतॆत्तद्यथा पुरा ॥ हंसकुण्डेति विख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परे मम ॥

ເມື່ອບາບທັງຫຼາຍກຳລັງຖືກຊຳລະດ້ວຍການອາບນ້ຳສັກສິດ ຄົນຍ່ອມບໍ່ຕົກກັບໄປສູ່ບາບເຫມືອນເກົ່າ. ດິນແດນສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົານັ້ນ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ “ຫັງສະກຸນຑະ”.

Verse 44

धारा चैका पतत्यत्र मणिपूरगिरौ श्रिता ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥

ທີ່ນີ້ມີສາຍນ້ຳພຽງສາຍດຽວຕົກລົງ ແລະອາໄສຢູ່ເທິງພູມະນິປູຣະຄິຣິ. ຜູ້ໃດພັກຢູ່ຄົບຫົກກາລພິທີ ພຶງເຮັດອະພິເສກ (ພິທີຊຳລະດ້ວຍນ້ຳ) ທີ່ນັ້ນ.

Verse 45

मुक्तसङ्गो महाभागे मोदते वरुणालये ॥ अथात्र मुंचते प्राणान् हंसकुण्डे वरानने ॥

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ເມື່ອພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດແລ້ວ ລາວຍ່ອມຊື່ນບານໃນສຳນັກຂອງພຣະວະຣຸນ. ແລະໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ, ຖ້າລາວປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ທີ່ນີ້ ທີ່ຫັງສະກຸນຑະ ກໍກ່າວກັນວ່ານຳໄປສູ່ສະພາບນັ້ນ.

Verse 46

शुद्धाः पश्यन्ति मनुजाः पापकर्मा न पश्यति ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां मध्याह्ने च दिवाकरे ॥

ຜູ້ບໍລິສຸດຍ່ອມເຫັນ (ສິ່ງນັ້ນ) ແຕ່ຜູ້ກະທຳບາບຍ່ອມບໍ່ເຫັນ—ໃນຕິຖີທີ 24 ແລະຕິຖີທີ 12 ພ້ອມທັງໃນເວລາທ່ຽງວັນເມື່ອດວງອາທິດສ່ອງສະຫວ່າງ.

Verse 47

हंसाश्चैवात्र दृश्यन्ते चन्द्रकुण्डसमप्रभाः ॥ हंसान्पश्यति यस्तत्र भ्रममाणानितस्ततः ॥

ແລະທີ່ນີ້ກໍມີຫົງສາປາກົດໃຫ້ເຫັນ ມີປະກາຍສະຫວ່າງເທົ່າກັບຈັນທຣະກຸນຑະ. ຜູ້ໃດຢູ່ທີ່ນັ້ນເຫັນຫົງສາເຫຼົ່ານັ້ນເດີນທ່ອງໄປມາ—

Verse 48

लभन्ते ते परां सिद्धिं धरे नास्त्यत्र संशयः ॥ कदम्बमिति विख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥

ໂອ ຜູ້ທົງຮັບແຜ່ນດິນ! ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບສິດທິອັນສູງສຸດ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ. ດິນແດນສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົານັ້ນ ມີນາມວ່າ “ກະດຳບາ (Kadamba)”.

Verse 49

मोदते ऋषिलोकॆषु पुण्यात्मा वै न संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥

ຜູ້ມີບຸນຍ່ອມຊື່ນບານໃນໂລກຂອງພວກຣິສີ ຢ່າງແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລະຖ້າຢູ່ນີ້ເຂົາປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ຫຼັງຈາກກະທຳກິດອັນຍາກຢິ່ງ,

Verse 50

वृष्णयो यत्र वै शुद्धाः संप्राप्ताश्च ममालयम् ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत चतुःकालोषितो नरः ॥

ບ່ອນທີ່ພວກວຣິສນິ (Vṛṣṇi) ຜູ້ບໍລິສຸດໄດ້ເຖິງພະທຳຂອງເຮົາ ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ຢູ່ຄົບສີ່ການ (ເວລາພິທີ) ພຶງເຮັດອະພິເສກ (abhiṣeka) ຄືການສົງນ້ຳສັກສິດ.

Verse 51

ऋषिलोकं परित्यज्य मम लोकं प्रपद्यते ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं शृणुष्व मे ॥

ເມື່ອລະທິ້ງໂລກຂອງພວກຣິສີແລ້ວ ເຂົາຍ່ອມເຖິງໂລກຂອງເຮົາ. ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ ຈົ່ງຟັງຄວາມອັດສະຈັນທີ່ເຮົາກຳລັງເລົ່າໃນເລື່ອງນັ້ນ.

Verse 52

कदम्बात्पतते धारा तत्र पूर्वविनिःसृता ॥ स कदम्बो महाभागे माघमासस्य द्वादशी ॥

ຈາກກະດຳບາ ມີສາຍນ້ຳຕົກລົງມາ ຊຶ່ງໄດ້ໄຫຼອອກຢູ່ທີ່ນັ້ນຕັ້ງແຕ່ການເກົ່າ. ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາດີ, ກະດຳບານັ້ນກ່ຽວພັນເປັນພິເສດກັບວັນດວາດະຊີ (ວັນທີ 12) ໃນເດືອນມາຆະ (Māgha).

Verse 53

पुष्पाणि वै प्रकटयत्युदयस्थे दिवाकरे ॥ ये वा लभन्ते तत्पुष्पं मम मार्गानुसारिणः ॥

ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນແລ້ວ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ດອກໄມ້ທັງຫຼາຍປາກົດບານອອກແທ້. ຜູ້ທີ່ໄດ້ດອກນັ້ນ ແມ່ນຜູ້ດຳເນີນຕາມມາກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 54

ते लभन्ते परां सिद्धिमेवमेतन्न संशयः ॥ चक्रतीर्थमिति ख्यातं तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥

ເຂົາທັງຫຼາຍຈະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ—ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ສະຖານນັ້ນມີນາມລືຊາວ່າ ‘ຈັກຣະຕີຣຖ’ ແລະໃນເຂດສັກສິດນັ້ນມີພຣະສະຖິດອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 55

दशवर्षसहस्राणि स्वर्गलोके स मोदते ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणाँल्लोभमोहविवर्जितः ॥

ເປັນເວລາໜຶ່ງໝື່ນປີ ເຂົາຍິນດີຢູ່ໃນສະຫວັນໂລກ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ຢູ່ນີ້ ເມື່ອປາດສະຈາກຄວາມໂລບແລະຄວາມຫຼົງ ເຂົາຈຶ່ງປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດລົງ.

Verse 56

सर्वान्स्वर्गान्समुत्सृज्य मम लोकं स गच्छति ॥ तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि कथ्यमानं शृणुष्व मे ॥

ລະທິ້ງສະຫວັນທັງປວງແລ້ວ ເຂົາໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍອັດສະຈັນໜຶ່ງ—ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງເລົ່າ.

Verse 57

अन्यथैतन्न पश्यन्ति मम कर्मपरायणाः ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यामर्द्धरात्रे यशस्विनि ॥

ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນກຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ບໍ່ເຫັນສິ່ງນີ້ເປັນຢ່າງອື່ນ. ໂອ ຜູ້ມີກຽດ, ໃນຕິຖິທີ່ 24 ແລະ 12 ໃນເວລາກາງຄືນທ່ຽງ ສິ່ງນີ້ຍ່ອມປາກົດ/ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 58

श्रूयते तत्र निर्घोषो मनःकर्णसुखावहः ॥ सुगन्धो वहते वायुर्बहुमाल्यसमन्वितः ॥

ທີ່ນັ້ນມີສຽງກັງວານດັງຂຶ້ນ ເຮັດໃຫ້ໃຈແລະຫູເກີດຄວາມສຸກ. ລົມຫອມຫວນພັດມາ ປະກອບດ້ວຍກິ່ນຈາກພວງມາລາຫຼາຍປະການ.

Verse 59

दुर्ल्लभः पापिनां चैव सुलभः पुण्यकर्मिणाम् ॥ तस्य चोत्तरपार्श्वेन अशोकश्च महाद्रुमः ॥

ສິ່ງນັ້ນເປັນຂອງຫາຍາກສໍາລັບຜູ້ມີບາບ ແຕ່ຫາງ່າຍສໍາລັບຜູ້ປະພຶດກຸສົນ. ແລະທາງດ້ານເໜືອຂອງມັນມີຕົ້ນອະໂສກ (Aśoka) ເປັນໄມ້ໃຫຍ່ອັນສົງ່າ.

Verse 60

पुष्प्यते सोऽथ तत्रापि सूर्ये चाभ्युदिते सति ॥ ये तत्र लभते पुष्पं मम मार्गानुसारिणः ॥

ຕົ້ນນັ້ນກໍບານດອກຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເມື່ອຕາເວັນຂຶ້ນແລ້ວ. ຜູ້ໃດໄດ້ດອກໄມ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຜູ້ຕາມມັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—(ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນຕາມທີ່ກ່າວ).

Verse 61

ते लभन्ते परां सिद्धिं एवं भूमे न संशयः ॥ अस्ति रैवतकम् नाम तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥

ເຂົາທັງຫຼາຍຍ່ອມໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ແມ່ທຣະນີ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນມີສະຖານທີ່ຊື່ ໄຣວະຕະກະ (Raivataka); ໃນພື້ນທີ່ບໍລິສຸດນັ້ນມີສະຖິດອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 62

सर्वलोकेषु विख्यातं यत्र विक्रीडितं मया ॥ बहुगुल्मलताकीर्णं बहुपुष्पैश्च शोभितम् ॥

ສະຖານທີ່ນັ້ນໂດງດັງໃນທຸກໂລກ ທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍສະແດງລີລາ. ມັນເຕັມໄປດ້ວຍພຸ່ມໄມ້ແລະເຄືອວັນຫຼາຍປະການ ແລະງາມດ້ວຍດອກໄມ້ຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 63

बहुवर्णशिलापङ्क्तिर्गुहाश्चापि दिशो दश ॥ वाप्यश्च कन्दराश्चैव देवानामपि दुर्लभाः

ທີ່ນັ້ນມີແຖວຫີນຫຼາກສີ ແລະຖ້ຳຕ່າງໆ ກະຈາຍໄປທົ່ວສິບທິດ; ຍັງມີສະນ້ຳ ແລະຮ່ອງຫວ່າງພູ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ກ່າວກັນວ່າ ແມ່ນແຕ່ເທວະດາກໍຍາກຈະໄດ້ພົບເຫັນ។

Verse 64

अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः ॥ सोमलोकं समुत्सृज्य मम लोकं प्रपद्यते

ແລ້ວໃນທີ່ນີ້ ຜູ້ທີ່ໝັ້ນຄົງໃນວັດຕະປະຕິບັດແລະກຳທີ່ເຮົາບັນຍັດ ຈະປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ; ຄືນຂ້າມໂສມໂລກາ ແລ້ວບັນລຸເຖິງໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 65

तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥ पश्यन्ति मनुजाः सर्वे धर्मकामाः न संशयः

ທີ່ນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ມີວາສະນາ ຈົ່ງຟັງອັດສະຈັນທີ່ເຮົາຈະເລົ່າ: ມະນຸດທັງປວງຜູ້ປາຖະໜາທຳມະ ຈະໄດ້ເຫັນມັນ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 66

पतन्ति सर्ववृक्षाणां पत्राणि सुबहून्यपि ॥ एकं चापि न दृश्येत प्रसन्नं याति तज्जलम्

ໃບໄມ້ຈາກຕົ້ນໄມ້ທັງປວງຕົກລົງຫຼາຍຢ່າງຫຼວງ; ແຕ່ບໍ່ເຫັນແມ່ນແຕ່ໃບດຽວ (ເທິງນ້ຳ) ນ້ຳນັ້ນຍັງຄົງໃສສະອາດ

Verse 67

स च पूर्वेण पार्श्वेन शोभते वै महाद्रुमः ॥ अपरो मम पार्श्वेन देवानामपि दुर्लभः

ແລະທາງທິດຕາເວັນອອກ ແທ້ຈິງມີຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ອັນງາມສະຫງ່າມ; ອີກຕົ້ນໜຶ່ງຢູ່ຂ້າງເຮົາ ເປັນສິ່ງຫາຍາກແມ່ນແຕ່ໃນຫມູ່ເທວະດາ

Verse 68

पञ्चक्रोशसुविस्तारः शोभते वै महाद्रुमः ॥ पद्मैश्चैवोत्पलैश्छन्नं सुगन्धिकुसुमैः सह

ຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ນັ້ນແຜ່ກວ້າງເຖິງຫ້າກໂຣຊາ ຍ່ອມປາກົດງາມສະຫງ່າຢ່າງແທ້—ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍດອກປັດມະ ແລະ ອຸດປະລະ ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມຫຼາຍປະການ।

Verse 69

बहुमत्स्यजलाकीर्णं सर्वतस्तु फलान्वितम् ॥ शिलातलगुहाच्छन्नं सुगन्धिकुसुमैः सह

ທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍປາຫຼາຍ ແລະ ນ້ຳຫຼາຍ; ທຸກທິດມີໝາກໄມ້ອຸດົມ—ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍພື້ນຫີນ ແລະ ຖ້ຳ ພ້ອມດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ।

Verse 70

तत्राभिषेकं कुर्वीत अष्टभक्तोषितो नरः ॥ मोदते नन्दने दिव्ये अप्सरोभिः समन्विते

ທີ່ນັ້ນ ບຸກຄົນຜູ້ອີ່ມໃຈດ້ວຍວິນັຍແປດປະການ ພຶງປະກອບພິທີອະພິເສກ; ເຂົາຍ່ອມຊື່ນບານໃນສວນນັນທະນະອັນທິບ ພ້ອມດ້ວຍອັບສະຣາ।

Verse 71

अत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥ पश्यन्ति मनुजाः सर्वे धर्मकामाः न संशयः

ໂອ ຜູ້ມີສ່ວນບຸນຍິ່ງ, ທີ່ນີ້ມີຄວາມອັດສະຈັນ ຈົ່ງຟັງຕາມທີ່ເຮົາເລົ່າ; ມະນຸດທັງປວງຜູ້ປາຖະໜາທຳມະ ຍ່ອມເຫັນມັນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 72

मध्याह्ने च पुनः पूर्णश्चार्धरात्रे समो वहेत् ॥ वर्धते क्षीयते चैव यथैव च महोदधिः

ເວລາທ່ຽງວັນມັນກໍກັບເຕັມອີກຄັ້ງ ແລະ ເວລາທ່ຽງຄືນມັນໄຫຼຢ່າງສະເໝີ; ມັນເພີ່ມແລະຫຼຸດ ເຫມືອນມະຫາສະໝຸດໃຫຍ່।

Verse 73

पश्येत् तु शुभकर्मा च पापकर्मा न पश्यति ॥ दृश्यते च महाभागे अस्तमेते दिवाकरे ॥

ຜູ້ກະທຳກຸສົນຍ່ອມເຫັນໄດ້ ແຕ່ຜູ້ກະທຳບາບບໍ່ເຫັນ. ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ, ມັນປາກົດໃນເວລາຕາເວັນກຳລັງຕົກດິນ.

Verse 74

यस्तत्र लभते पुष्पं मम मार्गानुसारकः ॥ स लभेत परां सिद्धिमेवं भूमे न संशयः ॥

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ໄດ້ດອກໄມ້ໜຶ່ງດອກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍເປັນຜູ້ຕາມມາກຂອງເຮົາ ຜູ້ນັ້ນຈະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ; ໂອ ແມ່ທ່ານພື້ນດິນ, ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 75

विष्णुसंक्रमणं नाम तस्मिन्क्षेत्रे परे मम ॥ विद्धोऽस्मि यत्र व्याधेन स्वमूर्त्तिं चास्थितः पुनः ॥

ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ມີສະຖານທີ່ຊື່ ‘ວິສນຸ-ສັງກຣະມະນະ’. ທີ່ນັ້ນເຮົາເຄີຍຖືກນາຍພານທະລຸ ແລ້ວຈຶ່ງກັບມາຮັບຮູບອົງຂອງຕົນອີກຄັ້ງ.

Verse 76

तत्र कुण्डं महाभागे मणिपूरगिरा श्रुतम् ॥ धारा चैका पतत्यत्र लाभालाभविवर्जितः ॥

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ ມີສະລະນ້ຳທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ‘ມະນິປູຣະຄິຣາ’. ແລະທີ່ນັ້ນມີສາຍນ້ຳສາຍດຽວຕົກລົງມາ—ໂດຍຜູ້ບູຊາພົ້ນຈາກຄວາມກັງວົນເລື່ອງໄດ້ແລະເສຍ.

Verse 77

सूर्यलोकं समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥ तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि विष्णुं शत्रुगणेश्वरम् ॥

ເມື່ອລະທິ້ງສຸຣິຍະໂລກແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບໃນໂລກຂອງເຮົາ. ທີ່ນັ້ນເຮົາຈະກ່າວເຖິງອັດສະຈັນໜຶ່ງ: ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເຈົ້າເຫນືອຫມູ່ສັດຕູທັງຫຼາຍ.

Verse 78

पापिनां यस्तु दुर्दर्शः सुदृश्यः पुण्यचारिणाम् ॥ तस्य दक्षिणपार्श्वेन अश्वत्थो वै महाद्रुमः ॥

ອັນອັດສະຈັນນັ້ນ ຄົນບາບເບິ່ງເຫັນຍາກ ແຕ່ຜູ້ປະພຶດບຸນເຫັນໄດ້ຊັດເຈນ. ທາງດ້ານໃຕ້ຂອງມັນມີຕົ້ນອັສວັດຖະ (ໂພ/ພິພົນ) ເປັນໄມ້ໃຫຍ່ອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 79

चतुर्विंशतिद्वादश्यां मध्याह्ने तु दिवाकरे ॥ फलते स यथान्यायं सर्वभागवतप्रियम् ॥

ໃນຕິຖີທີ່ 24 ຄື ດວາດະຊີ ໃນເວລາທ່ຽງວັນເມື່ອດວງອາທິດຢູ່ເທິງສີສະ ມັນຈະອອກຜົນຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ—ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ສັດທາຕໍ່ພຣະເຈົ້າທັງປວງ.

Verse 80

उच्चश्चैव विशालश्च मनोज्ञश्चैव शीतलः ॥ ये लभन्ते फलं तत्र मम मार्गानुसारिणः ॥

ມັນທັງສູງ ແລະ ກວ້າງໃຫຍ່ ທັງນ່າຊົມ ແລະ ເຢັນສະບາຍ. ຜູ້ໃດໄດ້ຮັບຜົນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ດຳເນີນຕາມທາງຂອງເຮົາ.

Verse 81

ते लभन्ते परां सिद्धिमेवमेतन्न संशयः ॥ तस्मिन् क्षेत्रे महाभागे तिष्ठामि चोत्तरामुखः ॥

ເຂົາເຈົ້າຈະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ—ເປັນຢ່າງນັ້ນແທ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໃນເຂດສັກສິດອັນມີສິຣິມົງຄຸນນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ມີວາສະນາ ເຮົາສະຖິດຢູ່ໂດຍຫັນໜ້າໄປທາງເໜືອ.

Verse 82

त्रयस्तत्रैव तिष्ठामो द्वारकायां यशस्विनि ॥ तस्मिन् क्षेत्रे महाभागे त्रयो मोदामहे वयम् ॥

ໂອ້ຜູ້ມີກຽດສຽງ ພວກເຮົາສາມອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນແທ້ ໃນດວາຣະກາ. ໃນເຂດສັກສິດອັນມີສິຣິມົງຄຸນນັ້ນ ໂອ້ຜູ້ມີວາສະນາ ພວກເຮົາສາມອົງຊື່ນບານຍິນດີ.

Verse 83

त्रिंशद्योजनविस्तारः सर्वतस्तु दिशो दश ॥ तत्र गत्वा वरारोहे ये मां द्रक्ष्यन्ति भक्तितः ॥

ມັນກວ້າງສາມສິບໂຍຊະນະ ແຜ່ໄປທົ່ວທິດທັງສິບທຸກດ້ານ. ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດເຫັນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍພັກຕິ…

Verse 84

अदीर्घेणैव कालेन प्राप्नुवन्ति परां गतिम् ॥ आख्यानानां महाख्यानं शान्तीनां शान्तिरुत्तमा ॥

ແທ້ຈິງໃນເວລາບໍ່ດົນ ພວກເຂົາຈະບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ. ນີ້ແມ່ນມະຫາອາຂະຍານໃນບັນດາອາຂະຍານ ແລະເປັນສັນຕິອັນສູງສຸດໃນບັນດາສັນຕິທັງປວງ.

Verse 85

धर्माणां परमो धर्मो द्युतिनां परमा द्युतिः ॥ लाभानां परमो लाभः क्रियाणां परमा क्रिया ॥

ໃນບັນດາທັມທັງຫມົດ ນີ້ແມ່ນທັມອັນສູງສຸດ; ໃນບັນດາຄວາມສະຫວ່າງທັງຫມົດ ນີ້ແມ່ນຄວາມສະຫວ່າງອັນສູງສຸດ; ໃນບັນດາລາບທັງຫມົດ ນີ້ແມ່ນລາບອັນສູງສຸດ; ແລະໃນບັນດາພິທີກຳແລະການກະທຳທັງຫມົດ ນີ້ແມ່ນການກະທຳອັນສູງສຸດ.

Verse 86

यदीच्छेत्परमां सिद्धिं मम लोकं स गच्छति ॥ य एतत्पठते भद्रे कल्यमुत्थाय मानवः ॥

ຖ້າຜູ້ໃດປາຖະໜາສິດທິອັນສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ມະນຸດຜູ້ຕື່ນຍາມອະຮຸນ ແລ້ວສວດບົດນີ້ (ຍ່ອມໄດ້ຜົນນັ້ນ).

Verse 87

सकुल्यास्तारितास्तेन सप्त सप्त च सप्त च ॥ एतत्ते कथितं भद्रे द्वारकायाः सुनिश्चितम् ॥

ພ້ອມກັບວົງສາຍາດຂອງລາວ ພວກເຂົາຖືກລາວພາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ—ເຈັດ ເຈັດ ແລະເຈັດ (ຊົນລຸ້ນ). ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ນີ້ແມ່ນຄຳທີ່ໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ເປັນຂໍ້ສະຫຼຸບອັນແນ່ນອນກ່ຽວກັບ ທະວາຣະກາ (Dvārakā).

Verse 88

उचितेनोपचारेण किमन्यत्परिपृच्छति ॥

ດ້ວຍການນົບນ້ອມຢ່າງສົມຄວນ ແລະຄວາມໃສ່ໃຈຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແລ້ວຈະຖາມອັນໃດອີກ?

Verse 89

श्रुतीनां परमं श्रेष्ठं तपसा च परं तपः ॥ एतन्मरणकालेऽपि मा कदाचित्तु विस्मरेत् ॥

ໃນບັນດາຄຳສອນສຣຸຕິ ນີ້ແມ່ນຄວາມປະເສີດສູງສຸດ; ແລະໃນບັນດາຕະປະ ນີ້ແມ່ນຕະປະສູງສຸດ. ແມ່ນແຕ່ເວລາໃກ້ມໍລະນະ ກໍຢ່າໄດ້ລືມສິ່ງນີ້ເລີຍ

Verse 90

भविष्यति वरारोहे ईश्वरः सदृशो मम ॥ दुर्वासा इति विख्यातः शपिष्यति कुलं मम ॥

ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຈະມີຜູ້ມີອຳນາດດຸດອີສະວະຣະ ຄ້າຍຄືຂ້າພະເຈົ້າ, ມີນາມລືຊາວ່າ ‘ທຸຣວາສາ’; ລາວຈະສາບແຊ່ງວົງຕະກູນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 91

श्रुत्वा दुर्वाससः शापं ते च सर्वे कुमारकाः ॥ शापेन संतप्तधियो मामूचुर्भयसंयुताः ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳສາບຂອງທຸຣວາສາ ບັນດາໜຸ່ມນ້ອຍທັງໝົດນັ້ນ—ໃຈຖືກເຜົາດ້ວຍຄຳສາບ—ກໍໄດ້ເວົ້າກັບຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ

Verse 92

ते लभन्ते परां सिद्धिं मम कर्मणि संस्थिताः ॥ प्रभासमिति विख्यातं तस्मिंस्तीर्थे परे मम ॥

ເມື່ອຕັ້ງຢູ່ໃນກຳ/ວັດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບສິດທິອັນສູງສຸດ. ມີຕີຣຖະອັນປະເສີດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ອັນລືຊາວ່າ ‘ປຣະພາສະ’

Verse 93

शक्रलोकं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥ तत्राश्चर्यं महाभागे कथ्यमानं मया शृणु ॥

ລະທິ້ງໂລກຂອງສັກຣະ (Śakra) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ໂອ ຜູ້ມີບຸນ, ຈົ່ງຟັງອັດສະຈັນທີ່ນັ້ນຕາມທີ່ເຮົາຈະເລົ່າ।

Verse 94

वारुणं लोकमुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥ तत्राश्चर्यं प्रवक्ष्यामि हंसकुण्डे यशस्विनि ॥

ລະທິ້ງໂລກຂອງວຣຸນ (Varuṇa) ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງເຮົາ. ໂອ ຜູ້ມີກຽດ, ທີ່ຫັງສະກຸນຑະ (Haṃsakuṇḍa) ເຮົາຈະພັນນາອັດສະຈັນນັ້ນ।

Verse 95

पञ्च धाराः पतन्त्यत्र मणिपूरसमाश्रिताः ॥ तत्राभिषेकं कुर्वीत पञ्चकालोषितो नरः ॥

ທີ່ນີ້ມີສາຍນ້ຳຫ້າສາຍຕົກລົງ ອັນສຳພັນກັບມະນິປູຣ (Maṇipūra). ຜູ້ຊາຍທີ່ພັກຢູ່ຄົບຫ້າການພິທີ ຄວນເຮັດອະພິເສກ (ພິທີອາບນ້ຳ) ທີ່ນັ້ນ।

Verse 96

तत्राभिषेकं कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥ गच्छेत्तु सोमलोकं तु कृतकृत्यो न संशयः ॥

ຜູ້ຊາຍທີ່ພັກຢູ່ຄົບຫົກການພິທີ ຄວນເຮັດອະພິເສກທີ່ນັ້ນ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງໂສມະ (Soma) ເປັນຜູ້ສຳເລັດກິດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 97

तस्य पश्चिमपार्श्वे तु बिल्वश्चैव महाद्रुमः ॥ चतुर्विंशतिद्वादश्यां स पुष्यति च निष्कलम् ॥

ທາງດ້ານຕາເວັນຕົກຂອງບ່ອນນັ້ນ ມີຕົ້ນບິລວະ (bilva) ເປັນໄມ້ໃຫຍ່ຕັ້ງຢູ່. ໃນດວາດະຊີ (Dvādaśī) ຄັ້ງທີ 24 ມັນບານເຕັມທີ່ ຢ່າງບໍ່ມີຕຳນິ।

Verse 98

सर्वभागवतप्रीतिं समुद्रतटमाश्रितः ॥ अहं रामेण सहितः सा चाप्येकादशी शुभा ॥

ຢູ່ອາໄສທີ່ຝັ່ງທະເລ ສະຖານທີ່ນີ້ນຳຄວາມປິຕິຍິນດີໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີທັງປວງຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນກັບພຣະຣາມ; ແລະວັນເອກາດະຊີນັ້ນກໍເປັນມົງຄຸນດ້ວຍ.