Adhyaya 147: The Sacred Merit of Goniṣkramaṇa (the Tīrtha of the Cows’ Emergence/Release)

Verse 1

अथ गोनिष्क्रमणमाहात्म्यम् ॥ धरण्युवाच ॥ अत्याश्चर्यं श्रुतं ह्येतद्रुरुक्षेत्रसमुद्भवम् ॥ हृषीकेशस्य महिमा त्वया य उपवर्णितः

ບັດນີ້ເລີ່ມກ່າວເຖິງ “ມະຫາຕະມະຍະ ແຫ່ງ ໂກນິສກຣະມະນະ”. ທ່ານທະຣະນີກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງ ເລື່ອງລາວອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້ ອັນເກີດຈາກ ຣຸຣຸເຂດ ໄດ້ຖືກຟັງແລ້ວ. ມະຫິມາຂອງ ພຣະຫຣິສີເກສະ ທີ່ທ່ານໄດ້ພັນລະນາ…”

Verse 2

अन्यच्च यत्परं गुह्यं क्षेत्रं परमपावनम् ॥ वक्तुमर्हसि देवेश परं कौतूहलं मम

ແລະຍັງມີອີກ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຕຣັດບອກເຖິງກະເສດຣະອັນສັກສິດອື່ນໜຶ່ງ ທີ່ລຶກລັບຍິ່ງ ແລະຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດຢ່າງສູງສຸດ; ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ

Verse 3

श्रीवराह उवाच ॥ शृणु भूमे प्रयत्नेन कारणं परमं मम ॥ गुह्यमस्त्यपरं चैव हिमशृङ्ग शिलोच्चये

ພຣະສີວະຣາຫາຕຣັດວ່າ: ໂອ ແຜ່ນດິນ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ເຖິງເຫດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ. ທີ່ຍອດຜາສູງຊື່ ຫິມະສຶງຄະ ຍັງມີຄວາມລຶກລັບອີກປະການໜຶ່ງ

Verse 4

गोनिष्क्रमणकं नाम गावो यत्र प्रतारिताः ॥ यथा निष्क्रमणं प्राप्य सुरभीणां वसुन्धरे

ສະຖານນັ້ນເອີ້ນວ່າ ‘ໂກນິສກຣະມະນະກະ’ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ບ່ອນທີ່ຝູງງົວຖືກຕ້ອນໃຫ້ໄປຂ້າງໜ້າ; ແລະທີ່ນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ພົບທາງອອກ ງົວສຸຣະພີກໍສາມາດອອກໄປໄດ້

Verse 5

सप्ततिर्यत्र कल्पानि और्वो यत्र प्रजापतिः ॥ तपश्चचार परमं मम मायाबलान्वितः

ທີ່ນັ້ນ ຕະຫຼອດ 70 ກັລປະ ອໍຣະວະ ຜູ້ເປັນປຣະຊາປະຕິ ໄດ້ບໍາເພັນຕະປະອັນສູງສຸດ ໂດຍປະກອບດ້ວຍພະລັງມາຍາຂອງເຮົາ

Verse 6

तस्यैवं वर्तमानस्य याति काले महत्तरे ॥ एवं हि तप्यमानस्य सर्वलोकस्य संशयः

ເມື່ອລາວດໍາເນີນຢູ່ແບບນັ້ນ ເວລາອັນຍິ່ງໃຫຍ່ກໍຜ່ານໄປ. ແທ້ຈິງ ໃນຂະນະທີ່ລາວກໍາລັງບໍາເພັນຕະປະຢູ່ແບບນັ້ນ ຄວາມສົງໄສແລະຄວາມກັງວົນໄດ້ເກີດຂຶ້ນແກ່ໂລກທັງປວງ

Verse 7

न वरं प्रार्थयत्येष लाभालाभसमन्वितः ॥ सूचकोऽपि न विद्येत बलिकर्मसु संयतः

ທ່ານບໍ່ໄດ້ອ້ອນວອນຂໍພອນໃດໆ ໂດຍມີໃຈເສມພາກໃນການໄດ້ແລະເສຍ. ທ່ານສຳລວມໃນພິທີຖວາຍບູຊາ ແລະບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ເຄື່ອງຊີ້ຂອງຄວາມເຫັນແກ່ຕົນ.

Verse 8

अथ दीर्घस्य कालस्य कश्चिद्ब्रह्मयतिस्तदा ॥ तपस्तपस्यति मुनौ तस्मिन्शैলোच्चये धरे

ຕໍ່ມາ ຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ ໃນຂະນະນັ້ນ ມີພຣະຍະຕິແຫ່ງພຣະພຣົມຜູ້ໜຶ່ງປາກົດ. ຢູ່ເທິງຍອດພູສູງນັ້ນ ມຸນີຜູ້ນັ້ນໄດ້ບຳເພັນຕະບະ.

Verse 9

ईश्वरोऽपि महाभागे तत्पार्श्वं समुपागतः ॥ गोनिष्क्रमेतिविख्याते तस्मिंस्तीर्थे महौजसि

ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ! ພຣະອີສະວະຣະກໍໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ຂ້າງຂອງທ່ານ—ທີ່ຕີຣຖະອັນມີອານຸພາບ ຊື່ດັງວ່າ ‘ໂກນິສກຣະມະ’.

Verse 10

तन्निर्गतं ततो ज्ञात्वा और्वं सर्वे तपस्विनः ॥ महेश्वरो महातेजाः सम्भ्रमात्समुपागतः

ເມື່ອຮູ້ວ່າ ອໍຣະວະ ໄດ້ປາກົດອອກມາແລ້ວ ບັນດາຜູ້ບຳເພັນຕະບະທັງປວງກໍມາຊຸມນຸມ. ແລະພຣະມະເຫສະວະຣະຜູ້ມີຣັດສະມີຍິ່ງ ກໍເຂົ້າມາໃກ້ດ້ວຍຄວາມເຮັ່ງຮ້ອນອັນຂຶ້ນຂັງ.

Verse 11

फलपुष्पसमाकीर्णा लक्ष्मीश्चैवोपजायते ॥ आश्रमं रूपसम्पन्नं फलपुष्पोपशोभितम्

ສະຖານທີ່ນັ້ນເຕັມໄປດ້ວຍໝາກໄມ້ແລະດອກໄມ້ ແລະພຣະລັກສະມີຄືຄວາມອຸດົມສົມບູນກໍເກີດຂຶ້ນ. ອາສຣົມງາມດ້ວຍຮູບຮ່າງ ປະດັບດ້ວຍໝາກໄມ້ແລະບຸບຜາ.

Verse 12

तच्च वै भस्मसाद्भूतं महारुद्रस्य तेजसा॥ दग्ध्वा तं चाश्रमं पुण्यमौरवस्य सुमहत्प्रियम्॥

ສະຖານນັ້ນແທ້ໆຖືກຕະຈະສະຫວ່າງຂອງມະຫາຣຸດຣະເຜົາຈົນເຫຼືອແຕ່ຂີ້ເຖົ່າ ໂດຍໄດ້ເຜົາອາສຣົມອັນສັກສິດທີ່ອໍຣະວະຮັກຍິ່ງນັ້ນ।

Verse 13

ईश्वरोऽपि ततः प्राप्तः शीघ्रमेव हिमालयम्॥ एतस्मिन्नन्तरे देवि गृह्य पुष्पकरण्डकम्॥

ຕໍ່ມາ ພຣະອີສະວະຣະກໍໄດ້ໄປຮອດຫິມາລະຍະຢ່າງວ່ອງໄວ। ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ ເທວີ ໄດ້ຢິບກະຕ່າດອກໄມ້ຂຶ້ນ (… )।

Verse 14

आश्रमं समनुप्राप्त और्वोऽपि मुनिपुङ्गवः॥ शान्तो दान्तः क्षमाशीलः सत्यव्रतपरायणः॥

ອໍຣະວະກໍມາຮອດອາສຣົມ—ເປັນມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃນບັນດາລິສີ—ມີໃຈສະງົບ ຄວບຄຸມຕົນໄດ້ ອົດທົນໂດຍສັນດານ ແລະອຸທິດຕົນໃນວຣະຕະແຫ່ງສັດຈະ।

Verse 15

दृष्ट्वा स्वमाश्रमं दग्धं बहुपुष्पफलोदकम्॥ मन्युना परमाविष्टो दुःखनेत्रपरिप्लुतः॥

ເມື່ອເຫັນອາສຣົມຂອງຕົນຖືກເຜົາ—ທີ່ເຄີຍອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ແລະນ້ຳຫຼາຍ—ລາວຖືກຄວາມໂກດຮ້າຍຄອບງຳ ແລະດວງຕາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ।

Verse 16

उवाच क्रोधरक्ताक्षो वचनं निर्दहन्निव॥ येनैष चाश्रमो दग्धो बहुपुष्पफलोदकः॥

ດ້ວຍດວງຕາແດງຈາກຄວາມໂກດ ລາວເວົ້າຄຳຮ້ອງຮຽກດັ່ງກຳລັງເຜົາໄໝ້ວ່າ: “ໃຜເປັນຜູ້ເຜົາອາສຣົມນີ້—ທີ່ອຸດົມດ້ວຍດອກໄມ້ ໝາກໄມ້ ແລະນ້ຳ—?”

Verse 17

सोऽपि दुःखेन सन्तप्तः सर्वलोकान्भ्रमिष्यति॥ एवमौरवेन दत्ते तु शापे तस्मिन्महौजसि॥

ເຂົານັ້ນກໍຈະຖືກຄວາມໂສກເຜົາໄໝ້ ແລະຈະພະເນຈອນໄປທົ່ວໂລກທັງປວງ। ດັ່ງນັ້ນ ອໍຣະວະ ໄດ້ປະກາດຄຳສາບແກ່ຜູ້ມີລິດນັ້ນ।

Verse 18

महाभयात्तु लोकानां न कश्चित्पर्यवारयत्॥ तत्क्षणादेव देवेशि ईशोऽपि जगतो विभुः॥

ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່ຫຼວງຂອງບັນດາໂລກ ບໍ່ມີໃຜກ້າເຂົ້າໄປຫ້າມ. ໃນຂະນະນັ້ນເອງ ໂອ ເທວີ, ອີສະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານກໍ (ປາກົດ)។

Verse 19

दह्यते स्म जगत्सर्वं स तु किञ्चिन्न चेच्छति॥ को वा प्रतिविधिस्तत्र यथा सर्वस्य सम्भवेत्॥

ໂລກທັງປວງຈະຖືກເຜົາໄໝ້ ແຕ່ເຂົາກໍບໍ່ປາຖະໜາສິ່ງໃດ (ເພື່ອຢຸດ). ຈະມີວິທີແກ້ໃດໃນນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຜາສຸກຂອງທຸກຜູ້ເກີດຂຶ້ນ?

Verse 20

एवमुक्ते मया क्रोधाद्दीक्षितस्तस्य चाश्रमः॥ दग्धोऽभवत्क्षणेनैव वयं तस्माद्विनिर्गताः॥

ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດ ອາສຣົມຂອງເຂົາຖືກກຳນົດໃຫ້ພິນາດ ແລະຖືກເຜົາໃນພິບຕາ; ພວກເຮົາຈຶ່ງອອກຈາກທີ່ນັ້ນ।

Verse 21

एतद्दुःखेन सन्तप्तो मन्युना च परिप्लुतः॥ और्वः शशाप रोषेण तेन तप्ता वयं शिवे॥

ຖືກທຸກຂ໌ນີ້ເຜົາໄໝ້ ແລະຖືກຄວາມໂກດທ່ວມທົ່ວ ອໍຣະວະໄດ້ປະກາດຄຳສາບດ້ວຍຄວາມເດືອດດານ; ເພາະນັ້ນພວກເຮົາຈຶ່ງຖືກທຸກຂ໌, ໂອ ຊິວາ।

Verse 22

ततोऽभ्रमद्विरूपाक्षः शं न प्राप्नोति कर्हिचित् ॥ अहं च परितप्तोऽस्मि आत्मत्वादीश्वरस्य च ॥

ແລ້ວ ວິຣູປາກສະ ພາກພຽນພະເນຈອນໄປມາ ແລະບໍ່ເຄີຍໄດ້ຮັບຄວາມຜາສຸກເລີຍ; ຂ້າພະເຈົ້າກໍຖືກທຸກທ້ອນ ເນື່ອງຈາກອາດມະຕະວະ (ātmatva) ຄວາມເປັນອັນດຽວກັບພຣະອີສະວະຣະ.

Verse 23

तेन दाहेन संतप्तो न शक्नोमि विचेष्टितुम् ॥ पार्वत्या च ततः प्रोक्तः आवां नारायणं प्रति ॥

ເພາະຖືກໄຟແຫ່ງຄວາມເຈັບປວດນັ້ນເຜົາໄໝ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ອາດກະທຳການໃດໆໄດ້. ແລ້ວ ປາຣະວະຕີ ກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາຈົ່ງໄປຫານາຣາຍະນະ.”

Verse 24

गच्छावस्तस्य वाक्येन सुखं यत्र भविष्यति ॥ ततो नारायणं गत्वा सह तेन तमौर्वकम् ॥

“ຕາມຖ້ອຍຄຳຂອງທ່ານ ພວກເຮົາຈົ່ງໄປບ່ອນທີ່ຄວາມຜາສຸກຈະເກີດຂຶ້ນ” ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ໄປຫານາຣາຍະນະພ້ອມກັບເຂົາ ແລະເຂົ້າໄປໃກ້ອົວຣະວະກະນັ້ນ.

Verse 25

विज्ञापयामो रुद्रस्य शापोऽयं विनिवर्त्तताम् ॥ संतप्ताः स्म वयं सर्वे तस्माच्छापं निवर्त्तय ॥

“ພວກເຮົາຂໍທູນວິນຍານ: ຂໍໃຫ້ຄຳສາບຂອງຣຸທຣະນີ້ຖືກຖອນຄືນ. ພວກເຮົາທຸກຄົນກຳລັງທຸກທ້ອນ; ດັ່ງນັ້ນຂໍໃຫ້ລົບລ້າງຄຳສາບນີ້.”

Verse 26

और्वोऽप्युवाच नोक्तं मे अनृतं तु कदाचन ॥ सुरभीगणमानिय गत्वैतं स्नापयन्तु वै ॥

ອົວຣະວະກະກໍກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ເຄີຍເວົ້າຄຳບໍ່ຈິງ. ຈົ່ງນຳຝູງສຸຣະພີມາ ແລ້ວໄປອາບນ້ຳໃຫ້ເຂົາແທ້ໆ.”

Verse 27

रुद्रशापो निवृत्तः स्यात्तेनैव किल नान्यथा ॥ एतस्मिन्नन्तरे देवि मया गावोऽवतारिताः ॥

ຄຳສາບຂອງຣຸດຣະຈະສິ້ນສຸດໄດ້ກໍແຕ່ໂດຍວິທີນັ້ນເທົ່ານັ້ນ—ແທ້ຈິງບໍ່ແມ່ນດ້ວຍທາງອື່ນ. ໃນຊ່ວງນັ້ນ, ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ນຳຝູງງົວໃຫ້ລົງມາ.

Verse 28

तच्च गोनिष्क्रमं नाम तीर्थं परमपावनम् ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत एकरात्रोषितो नरः ॥

ແລະນັ້ນແມ່ນຕີຣະທະທີ່ມີນາມວ່າ ‘ໂກ-ນິສກຣະມະ’ ອັນບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ. ຜູ້ໃດພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນໜຶ່ງຄືນ ພຶງອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ນັ້ນ.

Verse 29

गोलोकं च समासाद्य मोदते नात्र संशयः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥

ແລະເມື່ອໄດ້ເຖິງໂກໂລກະ ກໍຍ່ອມຊື່ນບານ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ຢູ່ທີ່ນີ້ ເຂົາປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ຫຼັງຈາກປະຕິບັດວັດຕະກຳອັນຍາກຍິ່ງ.

Verse 30

शंखचक्रगदायुक्तो मम लोके महीयते ॥ पञ्च धाराः पतन्त्यत्र मूले मूलवटस्य हि ॥

ຜູ້ມີສັງຂ໌ ຈັກຣະ ແລະຄະທາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບການເຊີດຊູໃນໂລກຂອງເຮົາ. ທີ່ນີ້ ມີທາລາຫ້າສາຍຕົກລົງຢູ່ທີ່ໂຄນຮາກຂອງມູລະວະຕະ (ໄທຣດັ້ງເດີມ).

Verse 31

तत्र स्नानं प्रकुर्वीत पञ्चरात्रोषितो नरः ॥ पञ्चानामपि यज्ञानां फलमाप्नोति मानवः ॥

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ພັກຢູ່ຫ້າຄືນ ພຶງອາບນ້ຳຊຳລະ. ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດຍາຫ້າປະການ.

Verse 32

अथात्र मुञ्चते प्राणान्कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ पञ्चयज्ञफलं भुक्त्वा मम लोकं प्रपद्यते ॥

ແລ້ວໃນທີ່ນີ້ ຜູ້ໃດໄດ້ປະພຶດວັດປະຕິບັດອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງ ກໍຈະປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ; ເມື່ອໄດ້ເສວຍຜົນຂອງຍັດທັງຫ້າແລ້ວ ຍ່ອມເຖິງໂລກຂອງເຮົາ

Verse 33

अस्ति पञ्चपदं नाम तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥ मम पूर्वेण पार्श्वेण दृढाः पञ्च महाशिलाः ॥

ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງເຮົາ ມີສະຖານທີ່ຊື່ ‘ປັນຈະປະດະ’ (Pañchapada)। ທາງດ້ານທິດຕາເວັນອອກຂອງມັນ ມີຫີນໃຫຍ່ຫ້າກ້ອນຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ

Verse 34

मत्पूर्वां दिशमाश्रित्य तत्र ब्रह्मपदद्वयम् ॥ मध्ये तु तस्य कुण्डस्य शिला विस्तीर्णसंश्रिता ॥

ເມື່ອຫັນໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນອອກອັນສຳພັນກັບເຮົາ ທີ່ນັ້ນມີ ‘ຮອຍພະບາດຂອງພຣະພຣະຫມ’ ສອງຮອຍ। ແລະກາງສະລະ/ຄຸນດນັ້ນ ມີແຜ່ນຫີນກວ້າງ ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງເໝາະສົມ

Verse 35

ऊर्ध्वं नालपरिणाहं तत्र विष्णुपदं मम ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत पञ्चरात्रोषितो नरः ॥

ຂ້າງເທິງ ໃນຂະໜາດປະມານໜຶ່ງ ‘ນາລະ’ ມີຮອຍພະບາດວິສນຸຂອງເຮົາ។ ຜູ້ໃດພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຫ້າຄືນ ຄວນອາບນ້ຳຊຳລະ (ສນານ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ

Verse 36

यान्ति शुद्धांस्तु लोकांस्ते ये च भागवतप्रियाः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्युक्तः पञ्चपदे नरः ॥

ຜູ້ທີ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງພວກພາຄະວະຕະ (ຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະເຈົ້າ) ຍ່ອມໄປສູ່ໂລກອັນບໍລິສຸດ। ແລະຕໍ່ມາ ທີ່ນີ້ ໃນປັນຈະປະດະ ຜູ້ມີວິໄນສຳລວມ ຍ່ອມປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈຊີວິດ

Verse 37

यत्र धारा पतत्येका पश्चिमां दिशमाश्रिता ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत एकरात्रोषितो नरः ॥

ບ່ອນທີ່ມີສາຍນ້ຳສາຍດຽວຕົກລົງໂດຍຫັນໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ທີ່ພັກຄ້າງໜຶ່ງຄືນ ພຶງອາບນ້ຳຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດ।

Verse 38

ब्रह्मलोकमवाप्नोति ब्रह्मणा सह मोदते ॥ कौमुदस्य तु मासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशी ॥

ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸພຣະພຣະມະໂລກ ແລະຊື່ນບານຮ່ວມກັບພຣະພຣະມາ (ຂໍ້ນີ້) ກ່ຽວຂ້ອງກັບວັນທວາທະສີ ໃນປັກສ໌ສວ່າງ ຂອງເດືອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ກໍມຸດາ।

Verse 39

यज्ञानां वाजपेयानां फलं प्राप्नोति मानवः ॥ अथात्र मुञ्चते प्राणान्मम कर्मसु निष्ठितः ॥

ມະນຸດໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດຍາ Vājapeya. ແລ້ວໃນທີ່ນີ້ ເມື່ອຍືນຫຍັດໃນພິທີກຳທີ່ເກີ່ຍວກັບຂ້າ ກໍປ່ອຍວາງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ

Verse 40

वाजपेयफलं भुक्त्वा मम लोकं प्रपद्यते ॥ अस्ति कोटिवटं नाम तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥

ເມື່ອໄດ້ສະເຫຼີມສຸກຜົນແຫ່ງ Vājapeya ແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະເຂົ້າສູ່ໂລກຂອງຂ້າ. ໃນເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດຂອງຂ້ານັ້ນ ມີສະຖານທີ່ຊື່ ‘Koṭivaṭa’

Verse 41

पञ्चक्रोशं ततो गत्वा वायव्यां दिशि संस्थितः ॥ तत्र स्नानं तु कुर्वीत षष्ठकालोषितो नरः ॥

ຈາກນັ້ນໄປອີກຫ້າກໂຣສ ຢູ່ທາງທິດພາຍັບ (ຕາເວັນຕົກສຽງເໜືອ) ຜູ້ທີ່ພັກຢູ່ຄົບຫົກການ ພຶງອາບນ້ຳຊຳລະທີ່ນັ້ນ

Verse 42

बहुयज्ञस्य कोटीनां फलं प्राप्नोति निष्कलम् ॥ अथात्र मुंचते प्राणान्भूमे कोटिवटे शुभे ॥

ຜູ້ໃດຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນຢ່າງຄົບຖ້ວນ ບໍ່ຂາດບໍ່ເຫຼືອ ເທົ່າກັບຜົນຂອງຍັດຍະຫຼາຍໆນັບໂກຕິ. ແລະໂອ ແມ່ທໍລະນີ, ຖ້າຜູ້ໃດປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດຢູ່ນີ້ ທີ່ໂກຕິວະຕະອັນເປັນມງຄົນ ກໍໄດ້ບຸນນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 43

यज्ञकोटिफलं भुक्त्वा मम कोटिं प्रपद्यते ॥ अस्ति विष्णुसरो नाम तस्मिन्क्षेत्रे परं मम ॥

ເມື່ອໄດ້ເສວຍຜົນບຸນເທົ່າກັບຍັດຍະນັບໂກຕິແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະເຂົ້າເຖິງສະພາບອັນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນເຂດສັກສິດນັ້ນມີສະຫຼອງນ້ຳຊື່ ‘ວິສະນຸສະຣ’ ອັນຜູກພັນກັບຂ້າພະເຈົ້າຢ່າງສູງສຸດ.

Verse 44

पूर्वोत्तरेण पार्श्वेन पञ्चक्रोशं न संशयः ॥ मत्सरः पद्मपत्राक्षि अगाधं परिसंस्थितम् ॥

ທາງດ້ານທິດຕາເວັນອອກສ່ຽງເໜືອ ມັນແຜ່ກວ້າງເຖິງຫ້າກຣົຊາ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາດຸຈໃບບົວ, ສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ມັດສະຣ’ ຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ລຶກແລະຫຍັ່ງບໍ່ເຖິງ.

Verse 45

पञ्चक्रोशश्च विस्तारः पर्वतः परिमण्डलः ॥ तत्र भ्रमति यो भद्रे कुर्याच्चैव प्रदक्षिणम् ॥

ຄວາມກວ້າງຂອງມັນມີຫ້າກຣົຊາ ແລະພູເຂົາເປັນຮູບວົງມົນ. ໂອ ຜູ້ອ່ອນໂຍນ, ຜູ້ໃດທີ່ເດີນວຽນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຄວນກະທຳປະທັກສິນາ (ວຽນຂວາ) ດ້ວຍ.

Verse 46

तावद्वर्षसहस्राणि ब्रह्मलोके महीयते ॥ अथात्र मुंचते प्राणान्स्वकर्मपरिनिष्ठितः ॥

ຕາມຈຳນວນນັ້ນເປັນພັນປີ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນໃນພຣະພົມໂລກ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ຖ້າຢູ່ນີ້ເຂົາປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດ ໂດຍຕັ້ງມັ່ນໃນກຳຂອງຕົນ ກໍເປັນວິຖີທີ່ຖືກກ່າວໄວ້.

Verse 47

ब्रह्मलोकं समुत्सृज्य मम लोके महीयते ॥ तस्मिन्क्षेत्रे महाभागे आश्चर्यं शृणु सुन्दरि ॥

ເມື່ອລະຈາກພຣະພຣົມໂລກແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງເຮົາ. ໃນເຂດສັກສິດອັນມີພອນນັ້ນ ໂອ ຜູ້ງາມ ຈົ່ງຟັງອັດສະຈັນເຖີດ.

Verse 48

गवां वै श्रूयते शब्दो मम कर्मसुखावहः ॥ अथात्र ज्येष्ठमासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशी ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ມີສຽງງົວດັງໃຫ້ໄດ້ຍິນ ອັນນຳຄວາມສຸກແກ່ພິທີກຳທີ່ເກືອບກັບເຮົາ. ແລະໃນທີ່ນີ້ ໃນເດືອນເຊດຖະ ຂ້າງຂຶ້ນ ວັນທີ 12 (ທວາທະສີ) ເປັນການພິເສດ.

Verse 49

श्रूयते सुमहान्छब्दः स्वयमेतन्न संशयः ॥ एवं गोस्थलके पुण्ये महाभागवतः शुचिः ॥

ມີສຽງອັນໃຫຍ່ຫຼາຍດັງຂຶ້ນ; ມັນເກີດຂຶ້ນເອງແທ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນໂກສະຖະລະກະອັນເປັນບຸນ ຜູ້ສັດທາຜູ້ບໍລິສຸດ ແລະມີວາສະນາຍິ່ງ [ປະພຶດຕາມນັ້ນ]

Verse 50

करोति शुभकर्माणि शीघ्रं मुच्येत किल्बिषात् ॥ एवं तेन महाभागे ईश्वरेण यशस्विनि ॥

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນກະທຳກຳອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະຈະພົ້ນຈາກມົນທິນແຫ່ງຄວາມຜິດໄດ້ໄວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງແລະມີຊື່ສຽງ ໂດຍພຣະອີສະວອນພຣະອົງນັ້ນ [ໄດ້ກ່າວໄວ້]

Verse 51

शापदाहो विनिर्मुक्तः सर्वैः सह मरुद्गणैः ॥ एतद्गोस्थलकं नाम सर्वशान्तिकरं परम् ॥

ພົ້ນຈາກຄວາມແຜດເຜົາແຫ່ງຄຳສາບ ພ້ອມກັບຫມູ່ມາຣຸດທັງປວງ [ຈຶ່ງສຳເລັດ] ນີ້ເອີ້ນວ່າ ໂກສະຖະລະກະ ເປັນອັນສູງສຸດໃນການເຮັດໃຫ້ເກີດສັນຕິພາບແກ່ທຸກສິ່ງ

Verse 52

कथितं देवि कार्त्स्न्येन तवानुग्रहकाम्यया॥ एषोऽध्यायो महाभागे सर्वमङ्गलकारकः॥

ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍຄວາມປາຖະໜາຈະປະທານອະນຸຄອນແກ່ເຈົ້າ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ. ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ບົດນີ້ເຮັດໃຫ້ເກີດມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 53

मम मार्गानुसाराणां मम च प्रीतिवर्धनः॥ श्रेष्ठानां परमं श्रेष्ठं मङ्गलानां च मङ्गलम्॥

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ດໍາເນີນຕາມທາງຂອງຂ້າ ສິ່ງນີ້ຍັງເພີ່ມພຣະປຣີຕິຂອງຂ້າອີກດ້ວຍ. ມັນເປັນຍອດໃນບັນດາຍອດ ແລະເປັນມົງຄຸນໃນບັນດາມົງຄຸນ.

Verse 54

लाभानां परमो लाभो धर्माणां धर्म उत्तमः॥ लभन्ते पठमानाः वै मम मार्गानुसारिणः॥

ນີ້ແມ່ນລາບສູງສຸດໃນບັນດາລາບທັງຫມົດ ແລະເປັນທັມອັນປະເສີດສຸດໃນບັນດາທັມທັງປວງ. ຜູ້ທີ່ສວດອ່ານ—ແທ້ຈິງຄືຜູ້ຕາມທາງຂອງຂ້າ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນ.

Verse 55

तावद्वर्षसहस्राणि मम लोके महीयते॥ पतनं च न विद्येत पठमानो दिने दिने॥

ຕາມຈໍານວນພັນປີນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການເຄົາລົບຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງຂ້າ. ແລະຜູ້ທີ່ສວດອ່ານທຸກມື້ ຈະບໍ່ມີຄວາມຕົກຕໍ່າເສື່ອມຖອຍ.

Verse 56

तारितानि कुलान्येभिः सप्त सप्त च सप्त च॥ पिशुनाय न दातव्यं न मूर्खाय शठाय च॥

ໂດຍອາໄສ(ຄໍາສອນ)ເຫຼົ່ານີ້ ຕະກູນທັງຫຼາຍຖືກນໍາໃຫ້ຂ້າມພົ້ນ—ເຈັດ ເຈັດ ແລະອີກເຈັດ. ບໍ່ພຶງມອບໃຫ້ຜູ້ນິນທາກ່າວຮ້າຍ ບໍ່ໃຫ້ຄົນໂງ່ ແລະບໍ່ໃຫ້ຄົນຫລອກລວງ.

Verse 57

देयं पुत्राय शिष्याय यश्च जानाति सेवितुम्॥ एतन्मरणकाले तु न कदाचित्तु विस्मरेत्॥

ຄວນມອບໃຫ້ແກ່ບຸດ ແກ່ສິດ ແລະແກ່ຜູ້ທີ່ຮູ້ວິທີປະຕິບັດຮັບໃຊ້ທຳນີ້. ເມື່ອເຖິງຍາມມໍລະນະ ຢ່າໄດ້ລືມເລີຍ.

Verse 58

श्लोकं वा यदि वा पादं यदीच्छेत् परमां गतिम्॥ तत्क्षेत्रं तु महाभागे पञ्चयोजनमण्डलम्॥

ຈະເປັນຄາຖາເຕັມ ຫຼືແມ່ນແຕ່ໜຶ່ງສ່ວນສີ່ ຖ້າປາດຖະນາຄະຕິອັນສູງສຸດ—ໂອ ນາງຜູ້ມີບຸນ—ເຂດສັກສິດນັ້ນເປັນວົງຮອບຫ້າໂຍຊະນາ.

Verse 59

तिष्ठामि परया प्रीत्या दिशं पूर्वामुपाश्रितः॥ पश्चिमेन वहेद्गङ्गां निष्कामेन वसुन्धरे॥

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຢ່າງລຶກຊຶ້ງ ຂ້າພະເຈົ້າຢືນຢູ່ໂດຍອາໄສທິດຕາເວັນອອກ. ທາງທິດຕາເວັນຕົກ ແມ່ນມີແມ່ນ້ຳຄົງຄາໄຫຼ, ໂອ ແຜ່ນດິນ, ເພື່ອຜູ້ປະຕິບັດທີ່ບໍ່ຫວັງຜົນ.

Verse 60

एवं रहस्यं गुह्यं च सर्वकर्मसुखावहम्॥ एतत्ते परमं भद्रे गुह्यं धर्मसमन्वितम्॥

ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ແມ່ນຄຳສອນອັນເປັນຄວາມລັບ ແລະລຶກລັບ ນຳຄວາມສຸກສະດວກໃນການກະທຳທຸກຢ່າງ. ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມງຄົດ, ນີ້ແມ່ນຄຳຊີ້ນຳລັບອັນສູງສຸດແກ່ເຈົ້າ ອັນປະກອບດ້ວຍທຳ.

Verse 61

मम क्षेत्रं महाभागे यत्त्वया परिपृच्छितम्॥

ໂອ ນາງຜູ້ມີບຸນ, ເຂດສັກສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ອັນທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມໄວ້ນັ້ນ.

Verse 62

तत्र त्वौर्वो महाभागे तप्यते समदर्शनः ॥ पद्मानां कारणादौर्वो गङ्गाद्वारमुपागतः

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ເທວີຜູ້ມີພາກຍິ່ງ, ອໍຣະວະ ຜູ້ມີທັດສະນະເສມພາກ ກໍາລັງປະພຶດຕະປະຢູ່. ເພື່ອເຫດແຫ່ງດອກປັດມະ ອໍຣະວະໄດ້ມາຮອດ ຄົງຄາທະວາຣ (Gaṅgādvāra).

Verse 63

महादाहेन सन्तप्तः शम्भुर्देवीमुवाच ह ॥ और्वस्य तु तपो दृष्ट्वा भीतैर्देवैरुदाहृतम्

ຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍຄວາມຮ້ອນອັນໃຫຍ່ ສັມພູ (Śambhu) ໄດ້ກ່າວກັບເທວີ. ແລະເມື່ອເຫັນຕະປະຂອງອໍຣະວະ ເທວະທັງຫຼາຍຜູ້ຫວາດກົວກໍໄດ້ອອກສຽງອ້ອນວອນ/ຮ້ອງຂໍ.

Verse 64

सप्तसप्ततिः कल्याणि सौरभेया महौजसः ॥ तेनाप्लावितदेहाश्च परां निर्वृतिमागताः

ໂອ ກັນລະຍານີ, ມີສັດສອຣະພະເຢຍ 77 ຕົນ ຜູ້ມີພະລັງອັນໃຫຍ່; ເມື່ອຮ່າງກາຍຖືກອາບຊໍາລະດ້ວຍສິ່ງນັ້ນ ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສະຫງົບເກສົມສູງສຸດ.

Verse 65

विमुक्तः सर्वसंसारान्मम लोकं च गच्छति ॥ ततो ब्रह्मपदं नाम क्षेत्रं गुह्यं परं मम

ເມື່ອພົ້ນຈາກເຄື່ອງຜູກພັນແຫ່ງສັງສາຣາທັງປວງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄປຮອດໂລກຂອງເຮົາດ້ວຍ. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ມີເຂດສັກສິດຊື່ ‘ພຣະຫມະປະດະ’ ອັນລັບລຶກ ສູງສຸດ ແລະເປັນຂອງເຮົາ.

Verse 66

उपवासं त्रिरात्रं तु कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥ यावन्ति भ्रममाणस्य पदानि ननु सुन्दरि

ໂອ ຜູ້ງາມ, ເມື່ອໄດ້ປະພຶດອຸປະວາສາສາມຄືນ ອັນເປັນກຳທີ່ຍາກຍິ່ງແລ້ວ ຜົນບຸນຍ່ອມມີເທົ່າກັບຈໍານວນກ້າວຍ່າງຂອງຜູ້ທີ່ກໍາລັງພະເນຈອນ.

Verse 67

तेजः श्रियं च लक्ष्मीं च सर्वकामान्यशस्विनि ॥ यावन्ति चाक्षराणि स्युरत्राध्याये मनस्विनि

ໂອ ຜູ້ມີກຽດສະຫງ່າ! ຄວາມສະຫວ່າງໄສ, ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ, ພຣະລັກສະມີ ແລະ ຄວາມປາດຖະນາທັງປວງ—ຈະໄດ້ຮັບເທົ່າຈໍານວນພະຍາງທີ່ມີໃນບົດນີ້, ໂອ ນາງຜູ້ມີໃຈໝັ້ນຄົງ।