Adhyaya 126: The Greatness of Kubjāmraka: Raibhya’s Boon and the Teaching on the Sacred Tīrthas

Verse 1

अथ कुब्जाम्रकमाहात्म्यारम्भः ॥ तत्र रैभ्यानुग्रहः ॥ श्रुत्वा मायाबलं ह्येतद्धरणी संशितव्रता ॥ वराहरूपिणं देवं प्रत्युवाच वसुन्धरा ॥

ບັດນີ້ເລີ່ມຕົ້ນມາຫາດມະຍະແຫ່ງ ກຸບຊາມຣະກະ; ແລະໃນບົດບາດນັ້ນ ແມ່ນພຣະກະຣຸນາທີ່ມີຕໍ່ ໄຣພະຍະ. ເມື່ອໄດ້ຟັງພະລັງແຫ່ງມາຍານີ້ແລ້ວ ທະຣານີຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ ໄດ້ກ່າວຕອບຕໍ່ເທວະຜູ້ຊົງຮູບເປັນວະຣາຫະ; ວະສຸນທະຣາໄດ້ກ່າວຕອບຄືນ.

Verse 2

पुनश्च पीतवर्णाभा पुनरक्तः कदा भवेत् ॥ पुनर्मरकताभासं पुनर्मुक्तासमप्रभम् ॥

ແລ້ວອີກ: ເມື່ອໃດມັນຈຶ່ງປາກົດເປັນສີເຫຼືອງ ແລະເມື່ອໃດຈຶ່ງກັບເປັນສີແດງ? ເມື່ອໃດຈຶ່ງຄ້າຍປະກາຍມະລະກົດ ແລະເມື່ອໃດຈຶ່ງມີລັດສະຫມີດຸດໄຂ່ມຸກ?

Verse 3

ततो बहुतिथे काले व्यतीते सति धीमताम् ॥ ततः कदाचिद्भूपालो राजपुत्रमुपस्थितम् ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຍາວນານໄດ້ຜ່ານໄປໃນຫມູ່ນັກປັນຍາ ຄັ້ງໜຶ່ງກໍມີພະມະຫາກະສັດປາກົດຂຶ້ນ ແລະມີເຈົ້າຊາຍມາຢູ່ຄຽງຂ້າງ (ຫຼືເຂົ້າມາເຝົ້າ)

Verse 4

धरण्युवाच ॥ यत्तत्कुब्जाम्रके देव भाषसे तदनन्तकम् ॥ न तत्राहं विजानामि पूर्वमुक्तं च यत्त्वया ॥

ທະຣານີກ່າວວ່າ: ໂອ ເທວະ! ສິ່ງທີ່ພຣະອົງກ່າວເຖິງ ກຸບຊາມຣະກະ ນັ້ນກວ້າງໃຫຍ່ຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້. ໃນເລື່ອງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຍັງບໍ່ເຂົ້າໃຈຄໍາທີ່ພຣະອົງເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນໜ້ານີ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ

Verse 5

एतैश्चिह्नैस्तु विज्ञेयं तत्तीर्थं विदितात्मभिः ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तीर्थं कुब्जाम्रके महत् ॥

ດ້ວຍໝາຍສັນຍາເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ມີຈິດຮູ້ແຈ້ງພຶງຮູ້ຈັກວ່ານັ້ນແມ່ນຕີຣະຖະ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເພີ່ມອີກເຖິງຕີຣະຖະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ໃນກຸບຊາມຣະກະ

Verse 6

दम्पत्योः प्रीतिविच्छेदं गुह्यं तत्समपृच्छत ॥ स्थानं पावनकं वत्स विष्णोः पादसमाश्रयम् ॥

ເຂົາ/ພວກເຂົາໄດ້ຖາມເຖິງເລື່ອງລັບນັ້ນ—ການແຕກຮ້າວແຫ່ງຄວາມຮັກຂອງຜົວເມຍ. ໂອ ລູກເອີຍ, ນີ້ແມ່ນສະຖານທີ່ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດ ເປັນທີ່ພຶ່ງອັນເນື່ອງດ້ວຍພຣະບາດຂອງພຣະວິດສະນຸ

Verse 7

यच्च कुब्जाम्रके पुण्यं पुष्टिस्तस्य सनातनी ॥ एतन्मे परमं गुह्यं भगवन् वक्तुमर्हसि

ບຸນ (puṇya) ໃດໆ ທີ່ມີຢູ່ໃນ ກຸບຊາມຣະກະ ແລະ ຄວາມອຸດົມສົມບູນອັນຖາວອນ (puṣṭi) ຂອງທີ່ນັ້ນ—ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນວ່າເປັນຄວາມລັບສູງສຸດ. ໂອ ພຣະພະຄະວານ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຖີດ.

Verse 8

तीर्थं मानसरो नाम सर्वभागवतप्रियम् ॥ तस्मिन् स्नातो वरारोहे गच्छते मानसं सरः

ມີທີຣຖະ (tīrtha) ຊື່ “ມານະສາຣະ” ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ພັກຕະທັງປວງ. ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳບໍລິສຸດທີ່ນັ້ນ ຈະໄປຮອດທະເລສາບທີ່ເອີ້ນວ່າ “ມານະສາສາຣັສ”.

Verse 9

दत्तानि धनरत्नानि जातस्तस्य विधिः परः ॥ इदानीं ब्रूहि सत्यं तद्यत्कृते सुन्दरी स्नुषा

ໄດ້ມີການຖວາຍທຣັບສິນແລະເພັດນິລະມະນີ ແລະຈາກນັ້ນກໍເກີດຂຶ້ນຊຸດຂັ້ນຕອນ/ເຫດການຕໍ່ໄປອີກ. ບັດນີ້ຈົ່ງເວົ້າຄວາມຈິງ—ໂອ ຜູ້ງາມ—ດ້ວຍເຫດໃດ ສນຸສາ (snuṣā, ລູກໄພ້ຍິງ) ຜູ້ງາມນັ້ນຈຶ່ງ [ເຂົ້າມາກ່ຽວຂ້ອງ/ກະທຳເຊັ່ນນັ້ນ]?

Verse 10

वराह उवाच ॥ सर्वं तत्कथयिष्यामि सर्वलोकसुखावहम् ॥ यच्च कुब्जाम्रके पुष्टिर्यच्च तीर्थमनिन्दिते

ພຣະວຣາຫະກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າທັງໝົດນັ້ນ ຊຶ່ງນຳຄວາມສຸກແລະສະຫວັດດີມາໃຫ້ແກ່ທຸກໂລກ. ໂອ ນາງຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍທັງຄວາມອຸດົມສົມບູນໃນກຸບຊາມຣະກະ ແລະ ທີຣຖະນັ້ນດ້ວຍ.

Verse 11

देवान्पश्यति वै सर्वान्रुद्रेन्द्रसमरुद्गणान् ॥ अथ तत्र मृतो भूमे त्रिंशद्रात्रोषितो नरः

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະເຫັນເທວະທັງປວງ—ຮວມທັງ ຣຸດຣະ, ອິນທຣະ ແລະ ໝູ່ມະຣຸດ. ແລ້ວຕໍ່ມາ ໂອ ແຜ່ນດິນ, ມະນຸດຜູ້ຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າໄດ້ພັກຢູ່ສາມສິບຄືນ [ໃນພາວະ/ໂລກນັ້ນ].

Verse 12

अदुष्टकारिणी युक्ता कुलशीलगुणान्विता ॥ त्वया मिथ्यैव किं त्यक्ता तद्गुह्यं वद पुत्रक

ນາງບໍ່ແມ່ນຜູ້ກະທຳຊົ່ວ; ນາງມີຄວາມສາມາດ ແລະພ້ອມດ້ວຍກຽດຕະກູນ ສີນທຳ ແລະຄຸນງາມຄວາມດີ. ເປັນຫຍັງເຈົ້າຈຶ່ງປະຖິ້ມນາງດ້ວຍເຫດຜົນບໍ່ຈິງ? ລູກເອີຍ ຈົ່ງບອກເລື່ອງລັບນັ້ນ.

Verse 13

तच्च कार्त्स्न्येन मे देवि शृणु तत्त्वेन सुन्दरी ॥ यथा कुब्जाम्रको जातस्ततस्तीर्थं यथाक्रमम्

ແລະ ໂອ ເທວີ ຜູ້ງາມ, ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນ—ຕາມຄວາມຈິງ ແລະຕາມຫຼັກແທ້—ວ່າ “ກຸບຊາມຣະກະ” ເກີດຂຶ້ນແນວໃດ, ແລ້ວຕໍ່ຈາກນັ້ນ ຈະກ່າວເຖິງທີຣະຖະອັນສັກສິດຕາມລຳດັບ.

Verse 14

सर्वसङ्गविनिर्मुक्तो मम लोकं स गच्छति ॥ तस्य चिह्नं प्रवक्ष्यामि येन तज्ज्ञायते नरैः

ເມື່ອພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ ລາວຈະໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າ. ຂ້າຈະກ່າວເຖິງເຄື່ອງໝາຍຈຳແນກຂອງລາວ ເພື່ອໃຫ້ມະນຸດຮູ້ຈັກໄດ້.

Verse 15

ततः स पितरं प्राह रात्रिगर्च्छतु सुप्यताम् ॥ श्वः प्रभाते ततः सर्वं कथयिष्यामि तत्पुनः

ຈາກນັ້ນ ລາວໄດ້ກ່າວກັບພໍ່ວ່າ: “ໃຫ້ຄືນນີ້ຜ່ານໄປເຖີດ; ພວກເຮົານອນກ່ອນ. ມື້ອື່ນຍາມຮຸ່ງອາລຸນ ຂ້າຈະເລົ່າທຸກຢ່າງນັ້ນອີກຄັ້ງ.”

Verse 16

यच्च कर्म यतो भूमे स्नातो याति मृतोऽपि च ॥ युगे सप्तदशे भूमे कृत्वा चैकाṃ वसुन्धराम्

ແລະ ໂອ ແມ່ທໍຣະນີ, ກຳໃດ ແລະເກີດຈາກເຫດໃດ—ໂດຍການອາບນ້ຳຊຳລະ—ມະນຸດຈຶ່ງໄດ້ໄປສູ່ສະພາບໃດ ແມ່ນແຕ່ຫຼັງຄວາມຕາຍກໍຕາມ. ໃນຍຸກທີ່ສິບເຈັດ ໂອ ແມ່ທໍຣະນີ, ເມື່ອໄດ້ເຮັດໃຫ້ແຜ່ນດິນເປັນວະສຸນທະຣາອັນດຽວ…

Verse 17

पञ्चाशत्क्रोशविततं मानुषाणां दुरासदम् ॥ एतत्तु भूमे विज्ञेयं यथैतन्मानसं सरः ॥

ກວ້າງຂວາງຮອດຫ້າສິບ ໂກຣະສະ ແລະມະນຸດເຂົ້າເຖິງຍາກ—ໂອ ແມ່ທໍລະນີ, ພຶງຮູ້ວ່ານີ້ແມ່ນທະເລສາບ ມານະສະ (Mānasa)

Verse 18

ततो रात्र्यां व्यतीतायामुदिते च दिवाकरे ॥ कृतोदकस्तु गङ्गायां क्षौमवस्त्रविभूषितः ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຄືນຜ່ານໄປ ແລະພະອາທິດຂຶ້ນແລ້ວ, ລາວໄດ້ປະກອບພິທີນ້ຳ (ອຸດກະ-ກຣິຍາ) ໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະນຸ່ງຫົ່ມຜ້າລິນິນ (ກະເສົາມ)

Verse 19

मधुकैटभौ तथा हत्वा ब्रह्मणो वचनात्तदा ॥ जलसंहरणं कृत्वा ममाधारमुपागतः ॥

ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ, ເມື່ອລາວສັງຫານ ມະທຸ ແລະ ໄກຏະພະ ແລະໄດ້ເຮັດການຖອນນ້ຳ (ຊະລະ-ສັງຫະຣະນະ) ແລ້ວ, ລາວໄດ້ມາຮອດຖານຮອງຮັບຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 20

शुद्धैर्भागवतैर्ज्ञेयं मम कर्मसु निष्ठितैः ॥ एतत्तीर्थं महाभागे तस्मिन्कुब्जाम्रकं स्मृतम् ॥

ເລື່ອງນີ້ພຶງໃຫ້ພວກພາຄະວະຕະຜູ້ບໍລິສຸດ—ຜູ້ຕັ້ງໝັ້ນໃນກິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ—ໄດ້ຮູ້; ໂອ ຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ, ຕີຣຖະນັ້ນທີ່ນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ກຸບຊາມຣະກະ’

Verse 21

अर्चयित्वा यथान्यायं मां चैव गुरुवत्सलः ॥ पितुः प्रदक्षिणं कृत्वा वाक्यमेतदुदाहरत् ॥

ເມື່ອໄດ້ບູຊາຂ້າພະເຈົ້າຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະເປັນຜູ້ຮັກແລະເຄົາລົບຄູອາຈານ, ລາວຈຶ່ງເວັນປະທັກສິນາຮອບບິດາ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 22

पश्यामि तं नतं भूमे रैभ्यं नाममहामुनिम् ॥ ममैवाराधने युक्तं सर्वकर्मसु निष्ठितम् ॥

ໂອ ແມ່ທໍຣະນີ, ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນມະຫາມຸນີນາມ ໄຣພະຍະ ກໍ່ກົດກົງນົບນ້ອມ; ທ່ານຕັ້ງໃຈອາຣາທະນາຂ້າພະເຈົ້າ ແລະ ໝັ້ນຄົງໃນກິດທຸກປະການ.

Verse 23

सिद्धिकामस्य विप्रस्य रैभ्यस्य परिकीर्तितम् ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुंधरे ॥

ນີ້ໄດ້ກ່າວຖຶງ ພຣາຫມັນ ໄຣພະຍະ ຜູ້ປາຖະໜາສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດ) ແລ້ວ. ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກອີກຢ່າງ—ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ) ຜູ້ອຸ້ມຊູຊັບສົມບັດ.

Verse 24

एह्येहि तात गच्छामः यस्त्वं गुह्यानि पृच्छसि ॥ शृणु तत्त्वेन मे राजन् यत्तवया पूर्वपृच्छितम् ॥

ມາເຖີດ ມາເຖີດ ລູກເອີຍ ພວກເຮົາໄປກັນ. ເພາະເຈົ້າຖາມເຖິງເລື່ອງລັບເລື່ອນ, ໂອ ພະຣາຊາ, ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຈິງແທ້ ສິ່ງທີ່ເຈົ້າເຄີຍຖາມໄວ້ກ່ອນ.

Verse 25

युक्तिमन्तं गुणज्ञं च शुचिं दक्षं जितेन्द्रियम् ॥ दशवर्षसहस्राणि ऊर्ध्वबाहुः स तिष्ठति ॥

ທ່ານເປັນຜູ້ມີປັນຍາພິຈາລະນາ, ຮູ້ຄຸນທຳ, ບໍລິສຸດ, ຊ່ຽວຊານ ແລະ ຊະນະອິນທຣີຍ. ທ່ານຢືນຊູແຂນຂຶ້ນເທິງຕະຫຼອດສິບພັນປີ.

Verse 26

तत्र कुब्जाम्रके वृत्तं पुराश्चर्यं महाद्भुतम् ॥ मम निर्माल्यपार्श्वे वै व्याली तिष्ठति निर्भया ॥

ທີ່ນັ້ນ ທີ່ ກຸບຊາມຣະກະ ໃນການກ່ອນເກົ່າ ເຄີຍມີເຫດອັນອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ. ໃກ້ນິຣມາລະຍະ (ເຄື່ອງບູຊາທີ່ຖວາຍແລ້ວ) ຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ມີນາງນາກຢືນຢູ່ໂດຍບໍ່ຫວາດກົວ.

Verse 27

राजपुत्रश्च वै राजा सा च पङ्कजलोचना ॥ गत्वा निर्माल्यकूटं ते यत्त्वृत्तं पुरातनम्

ພະຣາຊາພ້ອມດ້ວຍພະຣາຊະບຸດ ແລະນາງຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ ໄດ້ໄປຍັງ ນິຣມາລະຍະກູດ ເພື່ອຮູ້ເລື່ອງລາວບູຮານວ່າທີ່ນັ້ນເຄີຍເກີດຫຍັງຂຶ້ນ।

Verse 28

इतः प्रीतोऽस्म्यहं देवि रैभ्यस्य च महात्मनः ॥ भक्त्या च परया चैव तेन चाराधितो ह्यहम्

‘ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂອ ເທວີ ເຮົາພໍໃຈຕໍ່ ຣາຍພະຍະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່; ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ລາວໄດ້ບູຊາແລະເຮັດໃຫ້ເຮົາພໍໃຈແທ້’

Verse 29

नकुलोऽहं महाराज वसामि कदलीतले ॥ ततोऽहं कालसंयुक्तः प्राप्तो निर्माल्यकूटकम्

‘ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຂ້າເປັນ “ນະກຸລ” (ພັງພອນ); ຂ້າອາໄສຢູ່ໃຕ້ຕົ້ນກ້ວຍ. ຕໍ່ມາເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປ ຂ້າຈຶ່ງມາຮອດ ນິຣມາລະຍະກູດ’

Verse 30

ततो वै तप्यमानं तं गङ्गाद्वारमुपागतम् ॥ आम्रवृक्षं समासाद्य दृष्टः स मुनिपुङ्गवः

ຕໍ່ມາ ຜູ້ນັ້ນຜູ້ຖືກທຸກຂ໌ບີບຄັ້ນ ໄດ້ມາຮອດ ຄັງຄາດວາຣ ແລະເຂົ້າໄປໃກ້ຕົ້ນໝາກມ່ວງ; ໃນຂະນະນັ້ນ ມຸນິຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດໄດ້ເຫັນເຂົາ

Verse 31

पश्यते च ततस्तत्र रममाणं यदृच्छया ॥ नकुलेन सह व्याल्या तदा युद्धमभूच्च तत् ॥११॥ सम्पन्ने ते तु मध्याह्ने माघमासे तु द्वादशीम् ॥ तया स दष्टो नकुलो नाशाय मम मन्दिरे

ແລ້ວລາວໄດ້ເຫັນຢູ່ທີ່ນັ້ນໂດຍບັງເອີນ ຜູ້ໜຶ່ງກຳລັງເລີນຫຼິ້ນ; ໃນຂະນະນັ້ນ ການຮົບໄດ້ເກີດຂຶ້ນລະຫວ່າງ ນະກຸລ ແລະ ງູເພດຍິງ. ເມື່ອຍາມທ່ຽງຜ່ານຄົບ—ໃນວັນທວາດະສີ ເດືອນມາຆະ—ງູນາງນັ້ນໄດ້ກັດ ນະກຸລ ພາຍໃນສະຖານສັກສິດຂອງເຮົາ ເພື່ອໃຫ້ມັນພິນາດ

Verse 32

ततस्त्वाशीविषा सर्पी सर्पतेऽत्र जनाधिप ॥ भक्षयन्ती सुगन्धानि पुष्पाणि विविधानि च

ຕໍ່ມາ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ທີ່ນີ້ມີນາຄິນີມີພິດເລື້ອຍມາ ແລະກິນດອກໄມ້ຫອມຫຼາຍຊະນິດ।

Verse 33

दर्शितोऽयं मया चात्मा हेतुमात्रेण केनचित् ॥ मया यदाश्रितश्चाम्रस्तेन कुब्जत्वमागतः

‘ອາຕະມັນນີ້ ຂ້າໄດ້ສະແດງອອກເພື່ອເຫດພຽງແຕ່ເຫດປັດໃຈນ້ອຍໆ; ແລະຕົ້ນມ່ວງທີ່ອາໄສຂ້າ ຈຶ່ງໄດ້ຄວາມຄົດງໍ (ກຸບຊະ) ເກີດຂຶ້ນ’

Verse 34

तेनापि विषदिग्धेन व्याली शीघ्रं निपातिता ॥ उभौ चान्योन्य युद्धेन तदा पञ्चत्वमागतौ

ແລະຜູ້ນັ້ນຜູ້ຖືກພິດປ້າຍກໍໄດ້ໂຄ່ນນາຄິນີນັ້ນລົງໂດຍໄວ; ແລ້ວດ້ວຍການຮົບກັນໄປມາ ທັງສອງຈຶ່ງເຖິງປັນຈະຕະວະ (ຄວາມຕາຍ) ໃນການນັ້ນ

Verse 35

दृष्ट्वा तु तां महाव्यालीं क्रोधसंरक्तलोचनः ॥ अचिरेणैव कालेन तस्याङ्कं सहसा गतः

ແຕ່ເມື່ອເຫັນນາຄິນີໃຫຍ່ນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນມີດວງຕາແດງດ້ວຍໂທສະ ໃນເວລາບໍ່ດົນກໍພຸ່ງເຂົ້າໄປຮອດຂ້າງກາຍນາງຢ່າງກະທັນຫັນ

Verse 36

एवं कुब्जाम्रकं ख्यातं स्थानमेतन्मनस्विनि ॥ मृतापि तत्र गच्छन्ति मम लोकाय केवलम्

ດັ່ງນັ້ນ ສະຖານທີ່ນີ້ຈຶ່ງມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ກຸບຊາມຣະກະ’ ໂອ ຜູ້ມີຈິດຄິດ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍໄປສູ່ໂລກຂອງຂ້າແຕ່ພຽງຜູ້ດຽວ

Verse 37

व्याली प्राग्ज्योतिषे जाता राजपुत्री यशस्विनी ॥ नकुलोऽजायत तदा कोसलेषु जनाधिपः ॥

ໃນປຣາກຈໂຍຕິສ ນາງວຽາລີ ພຣະທິດາຜູ້ມີກຽດສຽງ ໄດ້ປະສູດ; ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ທີ່ແດນໂກສະລະ ນະກຸລະ ຜູ້ເປັນຈອມປົກຄອງໝູ່ຊົນ ກໍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ។

Verse 38

तया सह महाराज घोरं युद्धमवर्त्तत ॥ माघमासस्य द्वादश्यां तत्र कश्चिन्न पश्यति ॥

ພ້ອມກັບນາງນັ້ນ ໂອ ມະຫາຣາຊາ ໄດ້ເກີດສົງຄາມອັນນ່າຢ້ານກົວ; ໃນວັນທວາທະສີ ແຫ່ງເດືອນມາຆະ ທີ່ນັ້ນບໍ່ມີໃຜປາກົດໃຫ້ເຫັນ (ໝາຍວ່າບໍ່ເຫຼືອຜູ້ໃດ)

Verse 39

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ दृष्ट्वा स मामृषिश्चैव यानि वाक्यानि भाषते ॥

ແລະອີກຢ່າງໜຶ່ງ ຂ້າຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງ—ຈົ່ງສະດັບ ໂອ ວະສຸນທະຣາ. ເມື່ອລະດູສີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫັນຂ້າ ທ່ານກໍໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄໍາທັງຫມົດຕາມທີ່ທ່ານໄດ້ອອກສຽງ

Verse 40

रूपवान्गुणवान्देवि सर्वशास्त्रकलान्वितः ॥ तौ तु दीर्घेण कालेन सौख्येन परिरञ्जितौ ॥

ໂອ ເທວີ ລາວມີຮູບງາມ ແລະມີຄຸນທຳ ພ້ອມດ້ວຍສາດສະຕຣາແລະສິລະປະທຸກປະການ; ແລະທັງສອງນັ້ນ ຫຼັງຈາກເວລາຍາວນານ ກໍໄດ້ອິ່ມໃຈດ້ວຍຄວາມສຸກແລະຄວາມຜາສຸກ

Verse 41

युध्यमानस्य मे तत्र गात्रं चैव निगूहतः ॥ नासावंशे तया दष्टो भुजङ्ग्या च तदन्तरे ॥

ໃນຂະນະທີ່ຂ້າກຳລັງຮົບຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະກຳລັງປົກປ້ອງກາຍຂອງຕົນ ໃນຊົ່ວຂະນະນັ້ນເອງ ນາງ—ນາງງູ—ໄດ້ກັດທີ່ສັນດັ່ງ (ສະພານຈົມູກ) ຂອງຂ້າ

Verse 42

एवं तत्र मया दृष्टः कुब्जरूपं समास्थितः ॥ जानुभ्यामवनीङ्गत्वा किञ्चिदेव प्रभाषते ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນລາວຮັບຮູບເປັນຄົນຫຼັງຄໍ້; ລາວເຄື່ອນໄປຕາມພື້ນດິນດ້ວຍຫົວເຂົ່າ ແລະເວົ້າພຽງນ້ອຍເທົ່ານັ້ນ।

Verse 43

अवर्द्धतां यथाकालं शुक्लपक्षे यथा शशी ॥ सा कन्या नकुलं दृष्ट्वा सद्यो हन्तुं तथेच्छति ॥

ຂໍໃຫ້ມັນເພີ່ມພູນຕາມການເວລາ ເຫມືອນດວງຈັນໃນຂ້າງຂຶ້ນ; ນາງກັນຍານັ້ນເຫັນນະກຸລ ແລ້ວກໍປາດຖະນາຈະຂ້າລາວທັນທີ।

Verse 44

मयापि विषदिग्धेन निहता च भुजंगमा ॥ उभौ प्राणान्परित्यज्य उभौ पञ्चत्वमागतौ ॥

ແລະງູນັ້ນກໍຖືກຂ້າພະເຈົ້າຂ້າດ້ວຍອາວຸດທີ່ທາພິດ; ທັງສອງລະທິ້ງຊີວິດ ແລະທັງສອງເຖິງພະວະປັນຈະຕັດຕະວະ ຄືຄວາມຕາຍ।

Verse 45

नमस्कृत्य स्थितं तं तु मुनिं वै संशितव्रतम् ॥ वरेण छन्दयामास अहं प्रीतमना धरे ॥

ເມື່ອນະມັດສະການແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າມຸນີຜູ້ມີວັດຕະປະຕິບັດເຂັ້ມງວດນັ້ນ; ໂອ ທະຣາ, ດ້ວຍໃຈປິຕິ ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະນາຈະໃຫ້ທ່ານພໍໃຈດ້ວຍພອນໜຶ່ງ।

Verse 46

व्यालीं दृष्ट्वा राजपुत्रः सहसा हन्तुमिच्छति ॥ अथ तस्यास्तु कालेन कोसलाधिपतिस्तथा ॥

ເມື່ອເຫັນວະຍາລີ ເຈົ້າຊາຍກໍປາດຖະນາຈະຂ້ານາງທັນທີ; ຕໍ່ມາເມື່ອການເວລາຜ່ານໄປ ລາວກໍໄດ້ເປັນອະທິປະຕິແຫ່ງໂກສະລາດ້ວຍ (ຂໍ້ຄວາມນີ້ເປັນການຜ່ານເລື່ອງ)។

Verse 47

मृतौ स्वकाले राजेन्द्र क्रोधमोहपरिच्युतौ ।। जातोऽहं तव पुत्रस्तु कोसलाधिपतेः प्रियः

ໂອ ພະຣາຊາເຫນືອພະຣາຊາ, ໃນເວລາມໍລະນະທີ່ກຳນົດໄວ້ ເມື່ອພົ້ນຈາກໂທສະແລະໂມຫະ ຂ້າໄດ້ເກີດເປັນບຸດຂອງທ່ານ ເປັນທີ່ຮັກຂອງຜູ້ປົກຄອງໂກສະລາ.

Verse 48

ममैव वचनं श्रुत्वा स मुनिस्तपसान्वितः ।। उवाच मधुरं वाक्यं प्रसादार्थी महायशाः

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າແທ້ໆ ມຸນີຜູ້ມີຕະປະນັ້ນ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວວາຈາອ່ອນຫວານ ເພື່ອຂໍພຣະປະສາດ

Verse 49

पाणिं जग्राह विधिवन्मत्प्रसादाद्वसुन्धरे ।। कोसलाधिपतेश्चापि राज्ञः प्राग्ज्योतिषस्य च

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ໂດຍພຣະປະສາດຂອງຂ້າ ລາວໄດ້ຮັບມືຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ—ທັງຍັງເກືອບກ່ຽວກັບຜູ້ປົກຄອງໂກສະລາ ແລະ ພະຣາຊາແຫ່ງປຣາກຊະໂຍຕິສະ

Verse 50

एवं मे घातितः सर्पस्तत्क्रोधवश निश्चयात् ।। एतद्गुह्यं मया राजन्यत्तवया पूर्वपृच्छितम्

ດັ່ງນັ້ນ ງູນັ້ນຖືກຂ້າໂດຍຂ້າ ເນື່ອງຈາກຄວາມຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່ທີ່ເກີດຈາກໂທສະນັ້ນ. ໂອ ພະຣາຊາ, ນີ້ແມ່ນເລື່ອງລັບທີ່ທ່ານເຄີຍຖາມກ່ອນ

Verse 51

यदि प्रसन्नो भगवान् लोकनाथो जनार्दनः ।। तव चात्र निवासं वै देव इच्छामि नित्यशः

ຖ້າພຣະພະຄະວານ ຈະນາຣະດະນະ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ໄດ້ພໍພຣະໄທແລ້ວ ໂອ ເທວະ, ຂ້າປາດຖະນາໃຫ້ທ່ານພຳນັກຢູ່ນີ້ເປັນນິດ ເນື່ອງດ້ວຍທ່ານ

Verse 52

महोत्सवेन संवृत्तः सम्बन्धो मत्प्रसादतः ।। दृढप्रीतिस्तयोर् जाता यथा च जटुकाष्ठयोः

ໂດຍພຣະອະນຸໂມທະນາຂອງຂ້າ ຄວາມສຳພັນຂອງເຂົາທັງສອງໄດ້ຖືກສ້າງຕັ້ງດ້ວຍມະໂຫດສະວະ; ຄວາມຮັກອັນໝັ້ນຄົງເກີດຂຶ້ນ ເຫມືອນລາກ (lac) ກັບໄມ້ທີ່ຕິດແນ່ນອນ.

Verse 53

राजपुत्रवचः श्रुत्वा वधूर्वचनमब्रवीत् ।। अहं सर्पी महाराज पुरा निर्माल्यकूटके

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງພຣະຣາຊະບຸດ ເຈົ້າສາວຈຶ່ງກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ໃນອະດີດຂ້າເຄີຍເປັນນາງນາກ (ງູເພດຍິງ) ຢູ່ນິຣມາລະຍະກູຏະກະ.”

Verse 54

त्वयि भक्तिः सदा भूयाद् यावत्स्थानं जनार्दन ।। अन्यभक्तिर्मम विभो रोचते न कदाचन

ໂອ ຈະນາຣະດະນ, ຕາບໃດທີ່ຂ້າຍັງຢູ່ໃນສະພາບນີ້ ຂໍໃຫ້ພັກຕິຕໍ່ທ່ານເພີ່ມພູນຢູ່ເສມອ; ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ, ພັກຕິຕໍ່ຜູ້ອື່ນບໍ່ເຄີຍເປັນທີ່ຖືກໃຈຂ້າເລີຍ.

Verse 55

एवं च दीर्घकालं हि तयोः प्रीतिर्न हीयते ।। एवं तौ विहरन्तौ तु तस्मिन्नुपवने ततः

ດັ່ງນັ້ນແທ້ໆ ເປັນເວລາຍາວນານ ຄວາມຮັກຂອງເຂົາທັງສອງບໍ່ໄດ້ຫຼຸດລົງ. ແລ້ວທັງຄູ່ກໍພາກັນເລີ່ນສະໜຸກຢູ່ໃນສວນນັ້ນຕໍ່ໄປ.

Verse 56

तेन क्रोधेन नृपते मूर्च्छिता मरणं प्रति ।। घातितो नकुलश्चैतद्गुह्यं प्रोक्तं तव प्रभो

ໂດຍເພາະຄວາມໂກຣດນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ນາງເປັນລົມສະຫຼົບ ແລະເຄື່ອນໄປສູ່ຄວາມຕາຍ; ນະກຸລະ (mongoose) ກໍຖືກຂ້າ. ໂອ ພຣະອົງ, ເລື່ອງລັບນີ້ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ທ່ານແລ້ວ.

Verse 57

एतदेव परं चित्ते मया चैव विधार्यते ॥ उपेन्द्र यदि तुष्टोऽसि ममायं दीयतां वरः ॥

ນີ້ແຫຼະແມ່ນປະຕິຍານອັນສູງສຸດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖືໄວ້ໃນໃຈ. ໂອ ອຸເປນດຣະ ຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທ ຂໍໃຫ້ປະທານພອນນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 58

वसते च यथान्यायं वेलामिव महोदधिः ॥ एवं तयोर्गतः कालो वर्षाणां सप्तसप्ततिः ॥

ພວກເຂົາຢູ່ອາໄສຕາມຄວາມຖືກຕ້ອງແຫ່ງທຳ—ດັ່ງມະຫາສະມຸດທີ່ຢູ່ໃນເຂດຝັ່ງຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນເວລາຂອງທັງສອງໄດ້ຜ່ານໄປ 77 ປີ.

Verse 59

वधूपुत्रवचः श्रुत्वा स राजा संशितव्रतः ॥ मायातीर्थं समासाद्य ततः पञ्चत्वमागतः ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍາຂອງລູກຊາຍແຫ່ງເຈົ້າສາວ ກະສັດນັ້ນ—ຜູ້ໝັ້ນຄົງໃນວັດຕະ—ໄດ້ໄປຮອດ ມາຍາຕີຣຖະ; ຈາກນັ້ນກໍເຖິງຈຸດຈົບ ເຂົ້າສູ່ສະພາບປັນຈະທາດ.

Verse 60

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा रैभ्यस्यर्षेरहं पुनः ॥ बाढमित्येव ब्रह्मर्षे एवमेतद्भविष्यति ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງ຤ິສີ ໄຣພະຍະ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຕອບອີກວ່າ: “ແນ່ນອນ ໂອ ພຣະພຣະຫມະ຤ິສີ ມັນຈະເປັນໄປດັ່ງນັ້ນ”

Verse 61

न बुध्यतोस्तथात्मानं मम मायाविमोहितौ ॥ एवं तौ विहरन्तौ तु तस्मिन्नुपवने ततः ॥

ເນື່ອງຈາກຖືກມາຍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າຫຼອກລວງ ທັງສອງຈຶ່ງບໍ່ຮູ້ຈັກຕົນເອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ. ດັ່ງນັ້ນພາຍຫຼັງພວກເຂົາຈຶ່ງພາກັນເດີນຫຼິ້ນຢູ່ໃນສວນນັ້ນ.

Verse 62

राजपुत्रो विशालाक्षी राजपुत्री यशस्विनी ॥

(ທີ່ນັ້ນ) ມີເຈົ້າຊາຍອົງໜຶ່ງ ແລະ ເຈົ້າຍິງຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ມີກຽດສັກສີ ແລະ ຊື່ສຽງດັງໄກ।

Verse 63

ममैवं वचनं श्रुत्वा ब्राह्मणः स वसुन्धरे ॥ मुहूर्त्तं ध्यानमास्थाय मामुवाच मुदान्वितः ॥

ໂອ ວສຸນທຣາ, ເມື່ອພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ຟັງຄໍາຂອງຂ້າພະເຈົ້າດັ່ງນີ້ແລ້ວ ກໍເຂົ້າສູ່ການພິຈາລະນາຊົ່ວຄາວ ແລ້ວກ່າວກັບຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 64

दृष्ट्वा व्यालीं राजपुत्रस्ततो हन्तुं व्यवस्थितः ॥ स तया वार्यमाणोऽपि व्याली हन्तुमिहोद्यताḥ ॥

ເມື່ອເຫັນວຍາລີອັນດຸຮ້າຍ ເຈົ້າຊາຍກໍຕັ້ງໃຈຈະປະຫານມັນ ແມ່ນແຕ່ນາງຫ້າມປາມ ລາວກໍຍັງມຸ່ງໝັ້ນຈະຂ້າວຍາລີນັ້ນຢູ່ນີ້।

Verse 65

पौण्डरीके ततस्तीर्थे तेऽपि पञ्चत्वमागताः ॥

ຕໍ່ມາ ທີ່ຕີຣຖະຊື່ ເປົານຑຣີກ ພວກເຂົາກໍເຖິງ “ປັນຈັດວະ” (ຄື ກັບຄືນສູ່ທາດທັງຫ້າ) ເຊັ່ນກັນ।

Verse 66

एतस्य तीर्थवर्यस्य महिमानं त्वया प्रभो ॥ शृणु वै कथ्यमानं तु वद लोकोपकारक ॥

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ຊົງສົດັບມະຫິມາແຫ່ງຕີຣຖະອັນປະເສີດນີ້ ຕາມທີ່ພຣະອົງກໍາລັງກ່າວບອກ; ໂອ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກ ຂໍຈົ່ງຕຣັດເຖີດ।

Verse 67

गरुडो हन्ति नागान्वै दृष्ट्वैव विनतात्मजः ॥ एवं स वार्यमाणोऽपि व्यालीं हन्ति स्म दारुणम् ॥

ກະຣຸດ ບຸດຂອງ ວິນະຕາ ເຫັນນາກແຕ່ພຽງຢ່າງດຽວກໍປາບໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນຖືກຫ້າມກໍຍັງສັງຫານນາກິນີອັນນ່າຢ້ານກົວໄດ້.

Verse 68

गतास्ते परमं स्थानं यत्र देवो जनार्द्दनः ॥ राजा वा राजपुत्रश्च राजपुत्री यशस्विनी ॥

ພວກເຂົາໄດ້ໄປຮອດສະຖານອັນສູງສຸດ ທີ່ພຣະເຈົ້າ ຈະນາຣະດະນະ ປະທັບຢູ່—ຈະເປັນກະສັດ ເຈົ້າຊາຍ ຫຼື ເຈົ້າຍິງຜູ້ມີຊື່ສຽງກໍຕາມ।

Verse 69

अन्यानि यानि तीर्थानि एतत्क्षेत्राश्रितानि तु ॥ तान्यपि श्रोतुमिच्छामि कथ्यमानानि च त्वया ॥

ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຟັງດ້ວຍ ກ່ຽວກັບທິຣຖະອື່ນໆ ທີ່ເກືອບກ່ຽວກັບແດນສັກສິດນີ້—ຊຶ່ງທ່ານຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງ।

Verse 70

तदा सा रुषिता देवी न किञ्चिदपि भाषते ॥ ततस्तस्यां तु वेलायां राजपुत्र्यग्रतो बिलात् ॥

ໃນເວລານັ້ນ ເທວີຜູ້ໂກດຄຽດ ບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງເລີຍ. ຕໍ່ມາໃນເວລານັ້ນເອງ ຕໍ່ໜ້າເຈົ້າຍິງ ຈາກຮູໂພງ...

Verse 71

मम चैव प्रसादेन तपसश्च बलेन च ॥ कृत्वा सुदुष्करं कर्म श्वेतद्वीपमुपागताः ॥

ດ້ວຍພຣະເມດຕາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະດ້ວຍພະລັງແຫ່ງຕະປະດ້ວຍ ເມື່ອໄດ້ກະທຳກິດອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ ພວກເຂົາກໍໄດ້ໄປຮອດ ສະເວຕະດວີປ (Śvetadvīpa)។

Verse 72

शृणु तत्त्वेन मे ब्रह्मन् यन्मां त्वं परिपृच्छसि ॥ तीर्थे कुब्जाम्रके पुण्ये मम लोके सुखावहे ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ! ຈົ່ງຟັງຈາກເຮົາຕາມຄວາມຈິງແຫ່ງຕັດຕະວະ ໃນສິ່ງທີ່ເຈົ້າຖາມ: ກ່ຽວກັບຕີຣະຖະອັນສັກສິດ ‘ກຸບຊາມຣະກະ’ ໃນໂລກຂອງເຮົາ ຜູ້ນຳຄວາມສຸກສະຫງົບມາໃຫ້।

Verse 73

नकुलस्तु विनिर्गत्य आहारार्थं समुद्यतः ॥ दृष्ट्वा तु राजपुत्री सा नकुलं सर्पकाङ्क्षिणम् ॥

ແຕ່ນະກຸລ (ພັງພອນ) ອອກມາເພື່ອຊອກຫາອາຫານ. ເມື່ອເຈົ້າຍິງເຫັນນະກຸລ ນາງຄິດວ່າກ່ຽວພັນກັບງູ ແລະປາຖະໜາໃຫ້ມັນຕາຍ.

Verse 74

योऽसौ परिजनो देवि कृत्वा तु सुकृतं महत् ॥ सोऽपि सिद्धिं परां प्राप्तः श्वेतद्द्वीपमुपागतः ॥

ໂອ ເທວີ! ຜູ້ຮັບໃຊ້ນັ້ນໄດ້ກະທຳກຸສົນອັນໃຫຍ່ ແລະບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ພ້ອມທັງໄປເຖິງ ສະເວຕະດວີປ (Śvetadvīpa).

Verse 75

तीर्थं तु कुमुदाकारं तस्मिन् कुब्जाम्रके स्थितम् ॥ स्नानमात्रेण सुश्रोणि स्वर्गं प्राप्नोति मानवः ॥

ໃນກຸບຊາມຣະກະນັ້ນ ມີຕີຣະຖະຮູບດອກບົວຕັ້ງຢູ່. ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ພຽງແຕ່ອາບນ້ຳຢູ່ນັ້ນ ມະນຸດກໍຈະໄດ້ຮັບສະຫວັນ.

Verse 76

हृष्टं चङ्क्रममाणं सा नकुलं शुभदर्शनम् ॥ क्रोधात्तं नकुलं चापि विनिहन्तुं प्रचक्रमे ॥

ນາງເຫັນນະກຸລທີ່ຮ່າເຮີງ ເດີນໄປມາ ແລະນ່າຊົມ. ດ້ວຍຄວາມໂກດ ນາງຈຶ່ງເລີ່ມພະຍາຍາມຈະຂ້ານະກຸລນັ້ນ.

Verse 77

एषा ते कथिता देवि पुष्टिः कुब्जाम्रकस्य च ॥ तस्य ब्राह्मणमुख्यस्य रैभ्यस्य कथिता मया

ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າເລື່ອງນີ້ໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ—ທັງເລື່ອງ puṣṭi (ພອນແລະຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ) ຂອງ ກຸບຊາມຣະກະ ດ້ວຍ; ແລະຂ້າກໍໄດ້ບັນຍາຍເຖິງ ພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດ ໄຣພະຍະ ແລ້ວ.

Verse 78

कौमुदस्य तु मासस्य तथा मार्गशीर्षस्य च ॥ वैशाखस्यैव मासस्य कृत्वा कर्म सुदुष्करम्

ໃນເດືອນ ກໍມຸດະ, ແລະດັ່ງດຽວກັນໃນເດືອນ ມາຣກະຊີຣສະ, ແລະແທ້ຈິງໃນເດືອນ ໄວສາຂະ—ເມື່ອໄດ້ປະກອບກຳ/ພິທີອັນຫຍຸ້ງຍາກຢ່າງຍິ່ງແລ້ວ—

Verse 79

वारिता राजपुत्रेण सुता प्राज्योतिषस्य वै ॥ नकुलं घातितं दृष्ट्वा माङ्गल्यं शुभदर्शनम्

ທິດາຂອງ ປຣາຊໂຢຕິສະ ນັ້ນ ແທ້ຈິງຖືກເຈົ້າຊາຍຫ້າມໄວ້; ແລະເມື່ອເຫັນ ນະກຸລ (mongoose) ຖືກຂ້າ—ຊຶ່ງນັບເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນນິມິດງາມ—

Verse 80

एतत्पुण्यं परं जप्यं चातुर्वर्ण्येन सर्वदा ॥ सर्वकर्मसु मुख्यं च एतदेव विशिष्यते

ຈະປະ (japa) ອັນເປັນບຸນສູງສຸດນີ້ ຄວນສວດສະເໝີໂດຍ ຈາຕຸວັນນະ (ວັນນະທັງສີ່); ແລະໃນບັນດາກຳທັງປວງ ນີ້ແຫຼະຖືກກ່າວວ່າເປັນຫົວໜ້າ ແລະໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດ.

Verse 81

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुंधरे ॥ तीर्थं मानसमित्येव विख्यातं मम सुन्दरि

ແລະຍັງມີອີກຢ່າງ ຂ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ; ໂອ ຜູ້ງາມ, ມີຕີຣຖະອັນລືຊື່ ຊື່ວ່າ ‘ມານະສະ’.

Verse 82

दर्शनीयः प्रियो राज्ञां माङ्गल्यः शुभदर्शनः ॥ घातितो नकुलः कस्मान्मया वै वार्यमाणया

ນີ້ເປັນສິ່ງຄວນເບິ່ງ ເປັນທີ່ຮັກຂອງພະຣາຊາ ເປັນມົງຄຸນ ແລະມີຮູບລັກສະນະອັນດີ; ແຕ່ເປັນຫຍັງນະກຸນ (mongoose) ຈຶ່ງຖືກຂ້າ ແມ່ນວ່າຂ້ອຍໄດ້ພະຍາຍາມຫ້າມຢ່າງແທ້ຈິງ?

Verse 83

न पठेद्गोघ्नमध्ये तु वेदवेदाङ्गनिन्दके ॥ न पठेद्गुरुविद्विष्टे न पठेच्छास्त्रदूषके

ບໍ່ຄວນສວດ/ອ່ານພຣະເວດໃນທ່າມກາງຜູ້ຂ້າງົວ; ແລະບໍ່ຄວນອ່ານຕໍ່ໜ້າຜູ້ດູຖູກພຣະເວດແລະເວດາງຄະ. ບໍ່ຄວນອ່ານຕໍ່ໜ້າຜູ້ປະທັກຕໍ່ຄູ (ກຸຣຸ) ແລະບໍ່ຄວນອ່ານຕໍ່ໜ້າຜູ້ກ່າວຮ້າຍຊາສະຕຣະ (śāstra).

Verse 84

यस्मिन् स्नात्वा विशालाक्षि गच्छते नन्दनं वनम् ॥ दिव्यं वर्षसहस्रं वै मोदते चाप्सरैः सह

ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ, ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຍ່ອມໄປສູ່ປ່ານັນທະນະ; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຈະຊື່ນຊົມຍິນດີກັບອັບສະຣາ ເປັນເວລາໜຶ່ງພັນປີທິບ.

Verse 85

इति भर्तृवचः श्रुत्वा प्राग्ज्योतिषसुता तदा ॥ प्रत्युवाच ततः क्रोधात्कोसलाधिपतेः सुतम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຜົວແລ້ວ ທິດາແຫ່ງປຣາກຊໂຍຕິສ ຈຶ່ງຕອບກັບດ້ວຍຄວາມໂກດ ແກ່ບຸດຂອງເຈົ້າແຫ່ງໂກສະລະ.

Verse 86

पठेद्भागवतानां च मध्ये दीक्षावतां तथा ॥ य एतत्पठते भूमे कल्यमुत्थाय मानवः

ຄວນສວດ/ອ່ານໃນທ່າມກາງຜູ້ພັກດີແຫ່ງພາຄະວະຕະ (Bhāgavata) ແລະໃນທ່າມກາງຜູ້ໄດ້ຮັບດີກສາ (dīkṣā) ເຊັ່ນກັນ. ໂອ ແມ່ພື້ນດິນ, ມະນຸດຜູ້ຕື່ນຍາມອາລຸນແລ້ວອ່ານຂໍ້ນີ້—

Verse 87

पूर्णे वर्षसहस्रे तु जायते विपुले कुले ॥ द्रव्यवान् गुणवांश्चैव जायते तत्र मानवः ॥

ເມື່ອຄົບພັນປີແລ້ວ ບຸກຄົນຈະເກີດຢູ່ນັ້ນໃນຕະກູນອັນສູງສົ່ງ—ມີຊັບສິນຫຼາຍ ແລະປະກອບດ້ວຍຄຸນທຳ।

Verse 88

असकृद्वार्यमाणोऽपि व्याली घातितवान्यतः ॥ तस्मान्मयापि नकुलो घातितः सर्पघातकः ॥

ແມ່ນວ່າຖືກຫ້າມຫຼາຍເທື່ອ ແຕ່ເຂົາກໍໄດ້ຂ້າງູເພດແມ່; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງຂ້ານະກຸລ—ຜູ້ຂ້າງູ—ເຊັ່ນກັນ।

Verse 89

तारयेच्च स्वकुलजान् दशपूर्वान्दशापरान् ॥ एतत्तु पठमानो वै यस्तु प्राणान्विमुञ्चति ॥

ແລະເຂົາຈະຊ່ວຍໃຫ້ຍາດພີ່ນ້ອງໃນຕະກູນຂອງຕົນຂ້າມພົ້ນ—ສິບຊົ່ວຄົນກ່ອນ ແລະສິບຊົ່ວຄົນຫຼັງ. ຜູ້ໃດສວດບົດນີ້ແລ້ວປ່ອຍລົມຫາຍໃຈ…

Verse 90

तत्राथ मुञ्चते प्राणान् कौमुदस्य तु द्वादशी ॥ पुष्कलां लभते सिद्धिं मम लोकं च गच्छति ॥

ຕໍ່ມາ ຖ້າເຂົາປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຢູ່ນັ້ນ ໃນວັນທວາທະສີແຫ່ງເກາມຸດາ ເຂົາຈະໄດ້ຮັບສິດທິອັນອຸດົມ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 91

राजपुत्र्या वचः श्रुत्वा राजपुत्रस्ततोऽब्रवीत् ॥ वाग्भिः स कटुकाभिश्च तर्जयन्निव तां धरे ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າຍິງແລ້ວ ເຈົ້າຊາຍຈຶ່ງກ່າວຕໍ່—ປານດັ່ງກຳລັງຕຳນິແຜ່ນດິນ ດ້ວຍວາຈາຂົມຂື່ນແລະແຫຼມຄົມ

Verse 92

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ मायातीर्थमिदं ख्यातं येन मायां विजानते ॥

ໂອ ວະສຸນທະຣາ, ຂ້າຈະກ່າວເພີ່ມອີກ; ຈົ່ງຟັງໃຫ້ດີ. ບ່ອນນີ້ໂດງດັງວ່າ “ມາຍາ-ຕີຣຖະ” ທີ່ເຮັດໃຫ້ເຂົ້າໃຈມາຍາໄດ້.

Verse 93

सर्पस्तीव्रविषो भद्रे तीक्ष्णदंष्ट्रो दुरासदः ॥ दंशते मानुषं दुष्टो येनासौ म्रियते जनः ॥

ໂອ ພັດຣາ, ງູນັ້ນມີພິດຮ້າຍແຮງ ມີເຂົ້ຍແຫຼມ ແລະເຂົ້າໃກ້ຍາກ. ຜູ້ຊົ່ວກັດມະນຸດ ເຮັດໃຫ້ຄົນນັ້ນຕາຍ.

Verse 94

तस्मिन् कृतोदको ब्रह्मन्मायातीर्थे महायशाः ॥ दशवर्षसहस्राणि मद्भक्तो जायते नरः ॥

ໂອ ພຣາຫມັນ ຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ, ທີ່ມາຍາ-ຕີຣຖະນັ້ນ ຜູ້ໃດໄດ້ກະທຳການຖວາຍນ້ຳ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນມະນຸດຜູ້ມີຊື່ສຽງຍິ່ງ; ຕະຫຼອດໜຶ່ງໝື່ນປີ ຈະເກີດມາເປັນຜູ້ພັກດີຂອງຂ້າ.

Verse 95

तस्मान्मया हतो भद्रेऽहितकारी विषोद्धतः ॥ प्रजापाला वयं भद्रे येऽपि चैवापथे स्थिताः ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພັດຣາ, ຜູ້ກໍ່ໂທດນັ້ນທີ່ຄຸ້ມຄັ່ງເພາະພິດ ຖືກຂ້າໂດຍຂ້າ. ໂອ ພັດຣາ, ພວກເຮົາເປັນຜູ້ພິທັກສັດທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ຫຼົງຢູ່ໃນທາງຜິດກໍດີ.

Verse 96

लभते परमां पुष्टिं कुबेरभवनं यथा ॥ एकं सहस्रं वर्षाणां स्वच्छन्दगमनात्त्रयम् ॥

ເຂົາຈະໄດ້ຮັບຄວາມອຸດົມສົມບູນສູງສຸດ ດັ່ງໄດ້ເຖິງວິຫານຂອງກຸເບຣ; ແລະດ້ວຍການເດີນທາງໄດ້ຕາມໃຈຕະຫຼອດໜຶ່ງພັນປີ ຈະໄດ້ບຸນສາມສ່ວນ.

Verse 97

सर्वांस्तान्दण्डयामो हि तीव्रदण्डैर्यथोचितम् ॥ साधून्ये चापि हिंसन्ति ह्यपराधविवर्जितान्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຮົາລົງໂທດຄົນທັງປວງປະເພດນັ້ນດ້ວຍໂທດຮຸນແຮງຕາມຄວາມສົມຄວນ—ຜູ້ທີ່ແມ່ນແຕ່ເຮັດຮ້າຍຜູ້ດີຜູ້ບໍ່ມີຄວາມຜິດ.

Verse 98

अथवा म्रियते तत्र मायातीर्थे यशस्विनि ॥ मायायोगी ततो भूत्वा मम लोकाय गच्छति

ຫຼືອີກຢ່າງໜຶ່ງ ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ ຖ້າຜູ້ໃດຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນມາຍາ-ຕີຣຖະ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ປະຕິບັດມາຍາ-ໂຍກ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 99

स्त्रियं चैवापि हिंसन्ति कामकाराश्च ये नराः ॥ ते दण्ड्याश्चैव वध्याश्च राजधर्माद्यथार्हतः

ແລະຜູ້ຊາຍໃດທີ່ເຮັດຮ້າຍແມ່ຍິງດ້ວຍຕັນຫາ ຫຼືຕາມໃຈຕົນ—ຜູ້ນັ້ນຄວນຖືກລົງໂທດ ແລະຍັງຄວນຖືກປະຫານ ຕາມຣາຊະທັມ ຕາມຄວາມສົມຄວນ.

Verse 100

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ तीर्थं सर्वात्मकं नाम सर्वतीर्थगुणान्वितम्

ແລະເຮົາຈະບອກເຈົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງ; ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ: ມີຕີຣຖະຊື່ ‘ສະຣະວາດຕະມະກັມ’ ອັນປະກອບດ້ວຍຄຸນຄ່າຂອງຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 101

मयापि राजधर्मो वै कर्त्तव्यो राजकर्मणि ॥ नकुलेनापराद्धं किं तद्वद त्वं ममापि हि

ໃນກິດການປົກຄອງ ແມ່ນແຕ່ເຮົາເອງກໍຈຳເປັນຕ້ອງປະຕິບັດຣາຊະທັມ. ນະກຸລ (mongoose) ໄດ້ກະທຳຜິດອັນໃດ? ເຈົ້າຈົ່ງບອກເຮົາດ້ວຍ.

Verse 102

अथात्र मुंचते प्राणांस्तीर्थे सार्षपके तथा ॥ सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं च गच्छति

ບັດນີ້ ຜູ້ໃດສະລະຊີວິດຢູ່ທີ່ ຕີຣະຖະ ສາຣສະປະກະ ນັ້ນ ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ ກໍໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 103

वार्यमाणोऽपि हि मया घातितो नकुलस्ततः ॥ ततो मम न भार्यासि न चाहं ते पतिः स्थितः

ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຫ້າມຢູ່ ແຕ່ນະກຸລ (ມັງກູສ) ກໍຖືກຂ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນເມຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ຕັ້ງມັ່ນເປັນຜົວຂອງເຈົ້າ

Verse 104

पुनरन्यत् प्रवक्ष्यामि शृणुष्व शुभलोचने ॥ तीर्थं पूर्णमुखं नाम तन्न जानाति कश्चन

ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍອີກຢ່າງໜຶ່ງ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາງາມ: ມີຕີຣະຖະຊື່ ‘ປູຣະນະມຸຂະ’ ທີ່ບໍ່ມີໃຜຮູ້ຈັກຢ່າງຖ່ອງແທ້

Verse 105

किञ्च तेन न हन्मि त्वां स्त्रियोऽवध्याः तदैव यत् ॥ इत्युक्त्वा राजपुत्रस्तां निवृत्य नगरं प्रति

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ເນື່ອງຈາກເຫດນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຂ້າເຈົ້າ—ເພາະສະຕຣີບໍ່ຄວນຖືກຂ້າ. ເມື່ອເວົ້າແລ້ວ ເຈົ້າຊາຍກໍຫັນກັບໄປທາງເມືອງ

Verse 106

तत्र सर्वा भवेद्गङ्गा शीतलं जायते जलम् ॥ यत्र चोष्णं भवत्यम्बु ज्ञेयं पूर्णमुखं तथा

ທີ່ນັ້ນ ທຸກສິ່ງກາຍເປັນດັ່ງແມ່ນ້ຳຄົງຄາ ແລະນ້ຳກໍເຢັນ; ແຕ່ບ່ອນໃດທີ່ນ້ຳອຸ່ນ ບ່ອນນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າແມ່ນ ‘ປູຣະນະມຸຂະ’

Verse 107

एवं क्रोधं समादाय नष्टस्नेहैः परस्परम् ॥ एवं गच्छति काले वै कोसलायां जनाधिपः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຖືກຄວາມໂກດໄວ້ ແລະຄວາມຮັກໃຄ່ຕໍ່ກັນຖືກທຳລາຍ ພະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມະນຸດ ຈຶ່ງໄປສູ່ໂກສະລາຕາມການເວລາ

Verse 108

स्नातो गच्छति सुश्रोणी सोमलोके महीयते ॥ तदा सोमं पश्यति तु सहस्रं दश पञ्च च

ເມື່ອອາບນ້ຳຊຳລະແລ້ວ ໂອ້ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ ລາວໄປສູ່ໂລກແຫ່ງໂສມ ແລະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງ; ແລ້ວຈຶ່ງເຫັນໂສມ—ໜຶ່ງພັນ ສິບ ແລະຫ້າ (1015)

Verse 109

शृणोति तां कथां सर्वां वधं नकुलसर्पयोः ॥ एवं श्रुत्वा यथान्यायं सक्रोधौ तावुभावपि

ລາວໄດ້ຟັງເລື່ອງທັງໝົດ—ກ່ຽວກັບການຂ້າພັງພອນ (mongoose) ແລະງູ. ເມື່ອຟັງແລ້ວຕາມຄວນ ທັງສອງກໍຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ

Verse 110

ततः स्वर्गात्परिभ्रष्टो ब्राह्मणश्चैव जायते ॥ मद्भक्तः शुचिमान्दक्षः सर्वकर्मगुणान्वितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອຕົກຈາກສະຫວັນ ລາວຍ່ອມເກີດເປັນພຣາຫມັນແທ້—ເປັນຜູ້ພັກດີຕໍ່ຂ້າ, ບໍລິສຸດ, ຊ່ຽວຊານ, ແລະມີຄຸນທຳອັນຈຳເປັນສຳລັບພະລະກິດທັງປວງ

Verse 111

ततः कञ्चुकिनश्चैव स्वामात्यानग्रतः स्थितान् ॥ पुत्रं मम वधूं चैव समानयत सत्वरम्

ຕໍ່ມາ ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ພະນັກງານຫ້ອງພະຣາຊວັງ ແລະອຳມາດທີ່ຢືນຢູ່ຂ້າງໜ້າວ່າ: “ຈົ່ງນຳລູກຊາຍຂອງຂ້າ ແລະລູກສະໃພ້ຂອງຂ້າ ມາທີ່ນີ້ໂດຍໄວ”

Verse 112

अथवा म्रियते तत्र मासि मार्गशिरे तथा ॥ शुक्लपक्षे च द्वादश्यां मम लोकं च गच्छति

ຫຼືຖ້າເຂົາເສຍຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນເດືອນມາຣກະຊີຣະ ໃນວັນທວາດະຊີ ຂອງປັກສວ່າງ ເຂົາຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ

Verse 113

ततो वै राजभृत्यास्तु राज्ञो वै प्रियकारिणः ॥ राजाज्ञां तां पुरस्कृत्य वधूं पुत्रं च सादरम्

ຕໍ່ມາ ຂ້າລາຊການຂອງພະຣາຊາ—ຜູ້ກະທຳສິ່ງທີ່ເປັນທີ່ພໍພຣະທັຍ—ໄດ້ຍົກພຣະບັນຊານັ້ນໄວ້ເປັນຫຼັກ ແລ້ວ(ນຳ)ລູກສະໄພ້ ແລະ ລູກຊາຍມາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 114

तत्र पश्यति मां नित्यं दीप्तिमन्तं चतुर्भुजम् ॥ न जन्म विद्यते तस्य मरणं च कदाचन

ທີ່ນັ້ນ ເຂົາເຫັນເຮົາເປັນນິດ—ສະຫວ່າງໄສ ແລະມີສີ່ແຂນ. ສຳລັບເຂົາ ບໍ່ມີການເກີດ ແລະບໍ່ມີຄວາມຕາຍໃນການໃດໆ

Verse 115

आनीय दर्शयामासुर्यत्र राजा स्वयं स्थितः ॥ वधूपुत्रौ ततो दृष्ट्वा राजा वचनमब्रवीत्

ເມື່ອນຳພວກເຂົາມາແລ້ວ ກໍໄດ້ນຳໄປສະແດງຕໍ່ໜ້າບ່ອນທີ່ພະຣາຊາຢືນຢູ່ເອງ. ແລ້ວເມື່ອເຫັນລູກສະໄພ້ ແລະ ລູກຊາຍ ພະຣາຊາຈຶ່ງກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້

Verse 116

पुनरन्यत्प्रवक्ष्याभि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ अनन्यमानसो भूत्वा भक्तो भागवतो मम

ໂອ ວະສຸນທະຣາ ເຮົາຈະອະທິບາຍອີກສິ່ງໜຶ່ງ—ຈົ່ງຟັງ. ຈົ່ງເຮັດໃຈໃຫ້ເປັນໜຶ່ງ ແລະເປັນພາຄະວະຕະ (ຜູ້ພັກດີ) ຂອງເຮົາ ດ້ວຍຄວາມພັກດີບູຊາເຮົາ

Verse 117

पुत्र कुत्र गतं प्रेम युवयोस्तत्समाहितम् ॥ स्नेहश्च क्व गतः पूर्वो विरुद्धाचरणौ कथम् ॥

ລູກເອີຍ, ຄວາມຮັກຂອງເຈົ້າທັງສອງທີ່ເຄີຍຕັ້ງມັ່ນແນ່ນອນນັ້ນ ໄປໃສແລ້ວ? ແລ້ວຄວາມເມດຕາເກົ່າໆ ຢູ່ໃສ? ເຈົ້າທັງສອງເປັນຫຍັງຈຶ່ງປະພຶດຕໍ່ກັນແບບຕໍ່ຕ້ານ?

Verse 118

तस्मिंस्तीर्थे तु यः स्नाति कदाचिदपि मानवः ॥ दशवर्षसहस्राणि मोदते ह्यमरालये ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ—ມະນຸດຄົນໃດ—ທີ່ໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ທ່ານ້ຳສັກສິດນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວ ຈະເພີດເພີນຢູ່ໃນຖິ່ນພຳນັກຂອງຜູ້ອະມະຕະເປັນເວລາໜຶ່ງໝື່ນປີ

Verse 119

आसीद्याऽ युवयोः प्रीतिरन्योन्यं जटुकाष्ठवत् ॥ दर्पणे प्रतिबिम्बं च दृश्यते यद्वदात्मनः ॥

ຄວາມຮັກທີ່ເຄີຍມີລະຫວ່າງເຈົ້າທັງສອງນັ້ນ ເປັນຄວາມຮັກຕໍ່ກັນ—ເຫມືອນຢາງລັກທີ່ຕິດກັບໄມ້; ແລະເຫມືອນພາບສະທ້ອນໃນກະຈົກ ປານດັ່ງເຫັນຕົນເອງ

Verse 120

वैशाखस्य तु मासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशी ॥ यदि मुञ्चेत्स्वकं देहं कृत्वा कर्म सुदुष्करम् ॥

ແລະໃນວັນທວາດະສີ (ຂຶ້ນ 12 ຄ່ຳ) ແຫ່ງປັກສະສວ່າງ ໃນເດືອນໄວສາຂະ—ຖ້າຜູ້ໃດໄດ້ກະທຳກິດອັນຍາກຢິ່ງ ແລ້ວປ່ອຍວາງກາຍຂອງຕົນ…

Verse 121

अप्रियं नोक्तपूर्वं तु यया परिजनेऽपि च ॥ मिष्टान्नसाधने दक्षाः त्वया त्यक्तं न युज्यते ॥

ນາງຜູ້ທີ່ບໍ່ເຄີຍເວົ້າຄຳທີ່ບໍ່ນ່າຟັງມາກ່ອນ—ແມ່ນແຕ່ທ່າມກາງຄົນໃນເຮືອນ—ແລະຜູ້ຊຳນານໃນການຈັດເຮັດອາຫານຫວານ; ທີ່ເຈົ້າລະທິ້ງນາງນັ້ນ ບໍ່ຄວນເລີຍ

Verse 122

न जन्म मरणं तस्य न ग्लानिर्न च वै भयम् ॥ सर्वसङ्गविनिर्मुक्तो मम लोकाय गच्छति ॥

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ບໍ່ມີທັງການເກີດແລະການຕາຍ, ບໍ່ມີຄວາມເມື່ອຍລ້າ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ; ພົ້ນຈາກຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ.

Verse 123

धनपूर्वस्तु ते धर्मः स च योषित्कृतः खलु ॥ अहो सत्यं जनानां च स तु स्त्रीभ्यः सुतः कुलम् ॥

‘ທຳມະ’ ຂອງເຈົ້າ ດູເໝືອນວ່າມີຊັບສິນນໍາໜ້າ ແລະແທ້ຈິງຖືກກໍ່ຮ່າງໂດຍສະຕຣີ. ໂອ້, ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງຂອງຜູ້ຄົນ: ວົງສານຸວົງ ແລະລູກຊາຍ ທ້າຍທີ່ສຸດຍ່ອມເກີດຈາກສະຕຣີ.

Verse 124

अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुंधरे ॥ करवीरं नाम तीर्थं सर्वलोकसुखावहम् ॥

ແລະເຮົາຈະບອກເຈົ້າອີກຢ່າງໜຶ່ງ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ: ມີຕີຣຖະຊື່ ‘ກະຣະວີຣະ’ ທີ່ນໍາຄວາມຜາສຸກແລະຄວາມເກື້ອກູນໃຫ້ແກ່ລອກທັງປວງ.

Verse 125

ततः पितुर्वचः श्रुत्वा राजपुत्रो यशस्विनि ॥ उभौ तच्छरणौ गृह्य पितरं प्रत्यभाषत ॥

ຕໍ່ມາ ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກສີ, ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງບິດາແລ້ວ ເຈົ້າຊາຍໄດ້ຈັບພຣະບາດທັງສອງ ແລະກ່າວຕອບບິດາຂອງຕົນ.

Verse 126

तस्य चिह्नं प्रवक्ष्यामि येन ज्ञापयते शुभे ॥ पुरुषो ज्ञानवांस्तावन्मम भक्तिविनिश्चितः ॥

ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ເຮົາຈະອະທິບາຍເຄື່ອງໝາຍຈໍາແນກທີ່ໃຊ້ຮູ້ຈັກໄດ້. ບຸກຄົນຈະຖືກນັບວ່າເປັນຜູ້ຮູ້ແທ້ ຕາມຂະໜາດທີ່ພັກຕິຂອງເຂົາຕໍ່ເຮົາຖືກຢືນຢັນຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 127

दोषो न विद्यते तात स्नुषायां कोऽपि कुत्रचित् ॥ किं मे तु वार्यमाणापि नकुलं मेऽग्रतोऽहनत् ॥

ລູກເອີຍ ບໍ່ພົບຄວາມຜິດໃດໆໃນລູກສະໄພຂອງຂ້າ ບ່ອນໃດກໍຕາມ। ແຕ່ເປັນຫຍັງ ແມ່ນຖືກຫ້າມແລ້ວ ນາງຈຶ່ງຕີຂ້ານະກຸລ (ພັງພອນ) ຂອງຂ້າຕໍ່ໜ້າຂ້າ?

Verse 128

ततोऽभवन् मम क्रोधो दृष्ट्वा पातितमग्रतः ॥ क्रोधासक्तेन तु मया यथेयं परिभाषिता ॥

ແລ້ວເມື່ອຂ້າເຫັນມັນຖືກຕີລົ້ມນອນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ຄວາມໂກດກໍເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້າ। ແລະເມື່ອຖືກຄວາມໂກດຄອບງຳ ຂ້າຈຶ່ງເວົ້າກັບນາງດັ່ງນີ້

Verse 129

तस्मिन् कृतोदकस्तीर्थे स्वच्छन्दगमनालयः ॥ भ्रमे द्विमानमारूढो सहस्रान्तरणर्तितः ॥

ໃນທີຣຖະນັ້ນ ບ່ອນທີ່ໄດ້ປະກອບພິທີນ້ຳ (ອຸດກ-ກຣິຍາ)—ເປັນທີ່ພັກແຫ່ງການເຄື່ອນໄຫວໂດຍເສຣີ—ເຂົາໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ວິມານທິບ ແລະພະເນຈອນ ຖືກໃຫ້ເວັນວຽນຜ່ານຊ່ອງຫວ່າງພັນປະການ (ຫຼືພັນຮອບ)

Verse 130

मम भार्या न भवती न चाहं तव वै पतिः ॥ एतच्च कारणं नान्यत्किञ्चिद्राजन्न संशयः ॥

ເຈົ້າບໍ່ແມ່ນເມຍຂອງຂ້າ ແລະຂ້າກໍບໍ່ແມ່ນຜົວຂອງເຈົ້າໂດຍແທ້ ໂອ້ ພະຣາຊາ ເຫດຜົນມີພຽງນີ້ ບໍ່ມີອື່ນໃດເລີຍ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ

Verse 131

तत्राथ म्रियते भूमे माघमासस्य द्वादशीम् ॥ ब्रह्माणं मां च पश्येत पश्यते च वृषध्वजम् ॥

ໂອ້ ແຜ່ນດິນ ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ໃດສິ້ນຊີວິດໃນວັນທວາທະສີ ແຫ່ງເດືອນມາຆະ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ເຫັນພຣະພຣະຫມາ ແລະຂ້າ ແລະຍັງໄດ້ເຫັນ ວຶສະທະວະຊະ (ພຣະສິວະ) ດ້ວຍ

Verse 132

ततः पतिवचः श्रुत्वा प्राग्ज्योतिषकुलोद्भवा ॥ शिरसा प्रणतिं कृत्वा इदं वचनमब्रवीत् ॥

ແລ້ວເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງຜົວ ນາງຜູ້ເກີດໃນວົງສາປຣາກຍໂຢຕິສ ໄດ້ກົ້ມສີສະທໍາປຣະນາມດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວວາຈານີ້

Verse 133

पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुंधरे ॥ तस्य ब्राह्मणमुख्यस्य पूर्वं यत्कथितं मया ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍອີກຄັ້ງເລື່ອງອື່ນເພີ່ມເຕີມ; ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວສຸນທຣາ. ມັນເກືອບກັບສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍເວົ້າໄວ້ກ່ອນ ກ່ຽວກັບພຣາຫມະນຜູ້ປະເສີດນັ້ນ

Verse 134

तस्मिन्कुब्जाम्रके भद्रे स्थानं तु मम रोचते ॥ पुण्डरीक इति ख्यातं तीर्थं चैव महत्फलम् ॥

ໂອ ຜູ້ດີງາມ, ໃນສະຖານທີ່ຊື່ ກຸບຊາມຣະກະ ນັ້ນ ບ່ອນນັ້ນເປັນທີ່ຖືກໃຈຂ້າພະເຈົ້າ. ຕີຣະຖະນັ້ນມີຊື່ສຽງວ່າ ‘ປຸນຑະຣີກະ’ ແລະໃຫ້ຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 135

ततः सर्पवधं दृष्ट्वा कोधसंतप्तमानसा ॥ नाभाषितः किमपि नो मयैतदवधेहि वै ॥

ແລ້ວເມື່ອເຫັນການຂ້າງູ ໃຈຂ້າພະເຈົ້າຖືກເຜົາໄໝ້ດ້ວຍໂທສະ ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ໄດ້ເວົ້າຫຍັງເລີຍ—ຈົ່ງຮູ້ໄວ້ແທ້

Verse 136

रथचक्रप्रमाणो वै चरते तत्र कच्छपः ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुंधरे ॥

ທີ່ນັ້ນມີເຕົ່າຕົວໜຶ່ງຂະໜາດເທົ່າລໍ້ລົດສຶກ ເຄື່ອນໄຫວໄປມາ. ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກອີກເລື່ອງໜຶ່ງແກ່ເຈົ້າດ້ວຍ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວສຸນທຣາ

Verse 137

अनेन निहतः सर्पस्त्वया च नकुलो हतः ॥ कथं वा क्रियते क्रोधस्तन्मे वक्तुमिहार्हथ ॥

ໂດຍການກະທຳນີ້ ງູຖືກຂ້າແລ້ວ ແລະໂດຍເຈົ້າ ນະກຸລ (ພັງພອນ) ກໍຖືກຂ້າດ້ວຍ. ແລ້ວຄວາມໂກດຈະອ້າງເຫດໄດ້ແນວໃດ? ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍໃຫ້ຂ້ອຍຟັງທີ່ນີ້.

Verse 138

स्नात्वा प्राप्नोति सुश्रोणि फलं तत्र महागुणम् ॥ पुण्डरीकस्य यज्ञस्य यजमानस्य यत्फलम् ॥

ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນມີຄຸນຄ່າຍິ່ງ—ເທົ່າກັບຜົນຂອງຜູ້ເປັນຍະຊະມານໃນພິທີຍັດຍະ «ປຸນຑະຣີກະ».

Verse 139

हते तु नकुले पुत्र किं ते क्रोधस्य कारणम् ॥ राजपुत्रि हते सर्पे किं वा ते मन्युकारणम् ॥

ແຕ່ເມື່ອ ນະກຸລ (ພັງພອນ) ຖືກຂ້າແລ້ວ ລູກເອີຍ ເຫດໃດຈຶ່ງໂກດ? ໂອ ພຣະທິດາແຫ່ງກະສັດ—ເມື່ອງູຖືກຂ້າແລ້ວ—ແທ້ຈິງເຫດໃດເປັນມູນໃຫ້ເຈົ້າເກີດຄວາມໂກດ?

Verse 140

प्राप्नोति वसुधे तत्र एवमेव न संशयः ॥ अथवा म्रियते तत्र लब्धसंज्ञो महायशाः ॥

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ໂອ ແມ່ທໍຣະນີ ຜົນນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຫຼືອີກຢ່າງ ຜູ້ໃດຟື້ນສະຕິແລ້ວເສຍຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍຈະເປັນຜູ້ມີກຽດຍົດຊື່ສຽງຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 141

ततः पितुर्वचः श्रुत्वा कोसलेश्वरनन्दनः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं राजपुत्रो महायशाः ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງບິດາ ບຸດແຫ່ງຈອມເຈົ້າໂກສະລາ—ເຈົ້າຊາຍຜູ້ມີຊື່ສຽງຍິ່ງ—ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນຫວານຊື່ນ

Verse 142

दशानां पुण्डरीकाणां फलं प्राप्नोति मानवः ॥ भुक्त्वा यज्ञफलं तत्र जातिशुद्धो महातपाः ॥

ມະນຸດໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງຍັດພິທີປຸນດະຣີກະສິບຄັ້ງ. ເມື່ອໄດ້ເສວຍຜົນຍັດນັ້ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍບໍລິສຸດໃນສະຖານະ ແລະເປັນຕະປະສະວີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່

Verse 143

एतेन किं वा प्रश्नेन नैतत्प्रष्टुं त्वमर्हसि ॥ एनां पृच्छ महराज ज्ञास्यते कायचेष्टितम् ॥

ຖາມແບບນີ້ຈະໄດ້ປະໂຫຍດອັນໃດ? ເຈົ້າບໍ່ຄວນຖາມເລື່ອງນີ້. ຂໍແດ່ມະຫາຣາຊ ຈົ່ງຖາມນາງເຖີດ ແລ້ວການເຄື່ອນໄຫວຂອງກາຍ ແລະເຈດຕະນາຂອງນາງຈະຮູ້ແຈ້ງ

Verse 144

सिद्धस्य लभते नित्यं मम लोकाय गच्छति ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि प्रिये तद्वै शृणुष्व मे ॥

ເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບສະພາບແຫ່ງຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ຢູ່ເປັນນິດ ແລະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ອີກປະການໜຶ່ງ ທີ່ຮັກ ເຮົາຈະກ່າວອີກ—ຈົ່ງຟັງເຮົາ

Verse 145

पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा कोसलानां जनेश्वरः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं धर्मसंयोगसाधनम् ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄຳຂອງບຸດແລ້ວ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງປະຊາຊົນໂກສະລາ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນໂຍນ ອັນເປັນເຫດໃຫ້ປະສານຕົນໃຫ້ຖືກຕ້ອງກັບທຳມະ

Verse 146

अग्नितीर्थमिति ख्यातं सिद्धं कुब्जाम्रके स्थितम् ॥ यद्वै प्रज्ञायते देवि द्वादश्यां पापवर्जितैः ॥

ມີທ່ານ້ຳສັກສິດທີ່ໂດ່ງດັງວ່າ “ອັກນິຕີຣຖະ” ເປັນສະຖານທີ່ສັກສິດທີ່ພິສູດແລ້ວ ຕັ້ງຢູ່ທີ່ກຸບຊາມຣະກະ. ຂໍແດ່ເທວີ ໃນວັນດວາດະສີ ຜູ້ປອດຈາກບາບຍ່ອມເຂົ້າໃຈຢູ່ທີ່ນັ້ນດັ່ງນີ້

Verse 147

ब्रूहि पुत्र यथान्यायं यत्ते मनसि वर्तते ॥ प्रीतिविच्छेदकरणमुभयोर्हि कathyatām

ຈົ່ງເວົ້າເຖີດ ລູກເອີຍ ຕາມຄວາມຖືກຄວນ—ສິ່ງໃດທີ່ຢູ່ໃນໃຈເຈົ້າ. ທີ່ນີ້ຈົ່ງກ່າວເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ຄວາມຮັກຂອງທັງສອງແຕກຮ້າວ.

Verse 148

कौमुदस्य तु मासस्य मासो मार्गशिरस्य च ॥ आषाढस्य च मासस्य शुक्लपक्षस्य द्वादशीम्

ໃນເດືອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ກໍມຸດ ແລະໃນເດືອນ ມາຣກະສີຣສະ; ທັງໃນເດືອນ ອາສາດ—ໃນວັນ ດວາດະຊີ ແຫ່ງປັກສ໌ສວ່າງ—(ເປັນເວລາ/ພິທີທີ່ກຳນົດ)

Verse 149

जाताः संवर्धिताः पुत्राः सर्वकामेषु निष्ठिताः ॥ पितृपृष्टं तु यद्गुह्यं गोपयन्ति सुताधमाः

ລູກຊາຍເກີດມາ ແລະຖືກລ້ຽງດູ ຕັ້ງມັ່ນໃນການສະແຫວງຫາຄວາມປາດຖະໜາທັງປວງ; ແຕ່ລູກຊາຍຜູ້ຊົ່ວຊ້າກັບປິດບັງເລື່ອງລັບ ເມື່ອພໍ່ຖາມ

Verse 150

यश्चैव माधवे मासि समये यदि वर्तते ॥ तस्यां तु शुक्लद्वादश्यां तीर्थे तिष्ठति यत्रतः

ແລະຜູ້ໃດຢູ່ທັນເວລາອັນຄວນໃນເດືອນ ມາດະວະ (ໄຈຕຣະ) ໃນວັນ ດວາດະຊີ ແຫ່ງປັກສ໌ສວ່າງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມພັກຢູ່ທີ່ ຕີຣຖະ ອັນສັກສິດ ບໍ່ວ່າຈະຢູ່ແຫ່ງໃດ

Verse 151

सत्यं वा यदि वा असत्यं न ब्रुवन्ति कदाचन ॥ पतन्ति नरके घोरे रौरवे तप्तवालुके

ຈະເປັນຄວາມຈິງ ຫຼືຄວາມບໍ່ຈິງ ພວກເຂົາກໍບໍ່ເວົ້າຕອບເລີຍ; ພວກເຂົາຕົກສູ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ—ຣາອຸຣະວະ—ທີ່ມີຊາຍຮ້ອນແຜດ

Verse 152

तस्य चिह्नं प्रवक्ष्यामि शृणुष्व हि वसुन्धरे ॥ येन चिह्नेन विज्ञेयं तीर्थं तत्रैव मामकम्

ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ວະສຸນທະຣາ—ໂດຍເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ ຈຶ່ງຮູ້ໄດ້ວ່າທີ່ນັ້ນແມ່ນຕີຣຖະອັນສັກສິດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 153

पित्रा पृष्टं तु ये ब्रूयुः शुभं वाशुभमेव वा ॥ दिव्यां च ते गतिं यान्ति या गतिः सत्यवादिनाम्

ຜູ້ໃດເມື່ອບິດາຖາມແລ້ວ ກ່າວຕາມຄວາມຈິງ—ຈະເປັນມົງຄຸນຫຼືອະມົງຄຸນກໍຕາມ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄະຕິອັນທິບສະຫວ່າງ ຄືຄະຕິຂອງຜູ້ກ່າວສັດຈະ

Verse 154

न हि कश्चिद्विजानाति शास्त्रं मम न यश्च वै ॥ फलं तस्य प्रवक्ष्यामि मृतोऽपि स्नातकोऽपि वा

ເພາະບໍ່ມີໃຜຮູ້ແທ້ຈິງຊາສະຕຣະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ; ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ (ທີ່ບໍ່ຮູ້) ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວຜົນຂອງນັ້ນ—ຈະເປັນຜູ້ຕາຍແລ້ວ ຫຼືເປັນສນາຕະກະຜູ້ສຳເລັດພິທີອາບນ້ຳກໍຕາມ

Verse 155

ततः पितुर्वचः श्रुत्वा कोसलानन्दिवर्धनः ॥ उवाच श्लक्ष्णया वाचा तत्रैव जनसंसदि

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງບິດາ ໂກສະລານັນດິວັດທະນະ ກໍໄດ້ກ່າວດ້ວຍວາຈາອ່ອນໂຍນ ໃນທີ່ນັ້ນເອງ ທ່າມກາງສະພາປະຊາຊົນ

Verse 156

एकचित्तं समाधाय तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥ अग्नितीर्थेषु स्नातो वै तस्मिन्कुब्जाम्रकेषु च

ຈົ່ງຮວບຮວມໃຈໃຫ້ເປັນໜຶ່ງ ແລ້ວຟັງເຖິດ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ແທ້ຈິງ ເມື່ອໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ອັກນີຕີຣຖະທັງຫຼາຍ ແລະທີ່ກຸບຊາມຣະກະເຫຼົ່ານັ້ນດ້ວຍ (ຖິ່ນທີ່ມີຕົ້ນໝາກມ່ວງຄົດ)…

Verse 157

गच्छत्वेष जनः सर्वो यथान्यायं गृहानि वै ॥ प्रातस्त्वां कथयिष्यामि यद्वक्तव्यमवश्यकम्

ຂໍໃຫ້ປະຊາຊົນທັງໝົດນີ້ກັບໄປບ້ານຂອງຕົນຕາມຂະບວນປະເພນີອັນຖືກຕ້ອງ. ໃນຕອນເຊົ້າຂ້ອຍຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງສິ່ງທີ່ຈໍາເປັນຕ້ອງກ່າວ.

Verse 158

अग्नितीर्थं महाभागे दीप्तमन्तं सवैष्णवम् ॥ सप्त कृत्वाग्निमेधानां यत्फलं भवति प्रिय

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ອັກນິຕີຣະຖະນີ້ສ່ອງສະຫວ່າງ ອຸດົມດ້ວຍອານຸພາບອັນສັກສິດ ແລະສຳພັນກັບປະເພນີໄວສະນະວະ. ທີ່ຮັກ, ຜົນບຸນຈາກການປະກອບອັກນິເມດະ 7 ຄັ້ງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຢູ່ນີ້.

Verse 159

प्रभातायां तु शर्वर्यां दुन्दुभीनां विनादनैः ॥ निबुद्धः कोसलश्रेष्ठः सूतमागधबन्दिभिः

ເມື່ອຄືນຄ່ຳຫັນເປັນອະຮຸນ, ຜູ້ປະເສີດແຫ່ງໂກສະລະຖືກປຸກດ້ວຍສຽງກອງດຸນດຸບີອັນກັງວານ ແລະດ້ວຍສູຕະ, ມາກະທະ, ແລະນັກຂັບຮ້ອງສັນລະເສີນ.

Verse 160

प्राप्नोति तन्महाभागे स्नानमात्रान्न संशयः ॥ अथवा म्रियते तत्र एकैकान्द्वादशीकृतान्

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ, ແຕ່ພຽງອາບນ້ຳກໍໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ຫຼືຖ້າຜູ້ໃດສິ້ນຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບຸນຂອງແຕ່ລະການກະທຳຈະທະວີເປັນ 12 ເທົ່າ.

Verse 161

तदा कमलपत्राक्षो राजपुत्रो महायशाः ॥ स्नात्वा च मङ्गलैर्युक्तो राजद्वारमुपागतः

ໃນຂະນະນັ້ນ ພະລາຊະບຸດຜູ້ມີນັຍນາດຸດໃບບົວ ຜູ້ມີກຽດຍົດຍິ່ງ ຫຼັງຈາກອາບນ້ຳແລ້ວ ແລະພ້ອມດ້ວຍພິທີມົງຄຸນ ກໍໄດ້ເຂົ້າໄປໃກ້ປະຕູພະລາຊະວັງ.

Verse 162

स्थित्वा विंशत्यहोरात्रान्मम लोकाय गच्छति ॥ तीर्थस्य तस्य वक्ष्यामि चिह्नानि शृणु सुन्दरी

ເມື່ອຢູ່ພັກອາໄສຊາວສິບວັນຊາວສິບຄືນແລ້ວ ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ເຮົາຈະກ່າວເຖິງເຄື່ອງໝາຍຂອງຕີຣຖະນັ້ນ—ຈົ່ງຟັງ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ.

Verse 163

येन विज्ञायते प्राज्ञैर्मम भक्तं सुखावहम् ॥ उष्णं भवति हेमन्ते वसुधे तज्जलं तथा

ດ້ວຍເຫດນີ້ ບັນດາປັນຍາຊົນຈຶ່ງຮູ້ວ່າສະຖານນີ້ແມ່ນພັກຕິຕໍ່ເຮົາ ອັນນຳຄວາມສຸກສະບາຍມາ. ໂອ ແຜ່ນດິນ, ໃນລະດູໜາວ ນ້ຳທີ່ນີ້ກາຍເປັນອຸ່ນ.

Verse 164

कञ्चुकेस्तु वचः श्रुत्वा कोसलानां जनेश्वरः ॥ शीघ्रं प्रवेशय सुतं कञ्चुके साधुवादिनम्

ເມື່ອກະສັດເຈົ້າແຫ່ງຊາວໂກສະລະໄດ້ຟັງຄຳຂອງພະນັກງານຫ້ອງໃນແລ້ວ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ໂອ ຄັນຈຸກີ, ຈົ່ງໃຫ້ລູກຊາຍຂອງເຮົາ ຜູ້ເວົ້າຖືກທຳ ເຂົ້າມາໂດຍໄວ”

Verse 165

उष्णकाले भवेच्छीतमेवं चिह्नं तु तद्भवेत् ॥ एष वह्निर्महाभागे तीर्थमाग्नेयमुत्तरे

ໃນລະດູຮ້ອນ ມັນກັບເຢັນລົງ—ນີ້ແມ່ນເຄື່ອງໝາຍຂອງມັນ ໂອ ຜູ້ມີວາສນາ, ນີ້ແມ່ນ ‘ວັຫນິ’ ຄື ອາກເນຍ-ຕີຣຖະ ຢູ່ແດນເໜືອ

Verse 166

इत्युक्तो राजपुत्रं तु प्रावेशयदनुज्ञया ॥ राजपुत्रः पितुर्वेश्म प्रविश्य नियतः शुचिः

ເມື່ອຖືກສັ່ງດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງໃຫ້ເຈົ້າຊາຍເຂົ້າໄປຕາມການອະນຸຍາດ ເຈົ້າຊາຍເຂົ້າສູ່ພະວັງຂອງພຣະບິດາ ດ້ວຍຄວາມສຳລວມແລະຄວາມບໍລິສຸດ

Verse 167

तरन्ति मानवाः येन घोरं संसारसागरम् ॥ अन्यच्च ते प्रवक्ष्यामि देवि कुब्जाम्रके महत् ॥

ໂດຍວິທີນັ້ນ ມະນຸດຍ່ອມຂ້າມພົ້ນທະເລແຫ່ງສັງສາຣະອັນນ່າຢ້ານໄດ້। ແລະຍັງມີອີກ ໂອ ເທວີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍເລື່ອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ເກືອບກັບ ກຸບຊາມຣະກະ ໃຫ້ທ່ານຟັງ।

Verse 168

ववन्दे चरणौ मूर्ध्ना निषीदेतिसुतं ततः ॥ तमब्रवीत्पिता जीव जयेत्युक्ता मुदान्वितः ॥

ລາວໄດ້ກົດສະຫຼອງດ້ວຍສີສະກົດບູຊາທີ່ພຣະບາດ; ແລ້ວມີຄົນກ່າວວ່າ “ນັ່ງລົງເຖີດ ລູກຂ້າ.” ຕໍ່ມາບິດາກ່າວກັບລາວວ່າ “ຈົ່ງມີຊີວິດ; ຈົ່ງມີໄຊ” ແລ້ວກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 169

वायव्यमिति विख्यातं तीर्थं धर्माद्विनिःसृतम् । तस्मिंस्तीर्थे तु यः स्नातः कृतनित्योदकक्रियः ॥

ຕີຣຖະອັນມີນາມວ່າ ‘ວາຍະວະ’ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເກີດອອກຈາກ ທັມມະ. ແລະຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນັ້ນ ໂດຍໄດ້ປະຕິບັດ ນິຕະຍະ-ຊະລະກຣິຍາ (ພິທີນ້ຳປະຈຳວັນ ເຊັ່ນ ອັຣຄະຍະ) (ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຕາມທີ່ກ່າວໄວ້)។

Verse 170

ततस्तु कञ्चुकी गत्वा राज्ञे चैव न्यवेदयत् ॥ द्वारि तिष्ठति पुत्रस्ते तव दर्शनलालसः ॥

ຕໍ່ມາ ກັນຈຸກີ (ຂ້າລາຊະສຳນັກ) ໄປແຈ້ງຕໍ່ພຣະຣາຊາວ່າ: “ພຣະໂອຣົດຂອງພຣະອົງຢືນຢູ່ທີ່ປະຕູ ປາຖະໜາຈະໄດ້ເຫັນພຣະພັກຕຣ໌ຂອງພຣະອົງ.”

Verse 171

पितृपुत्रौ तु विज्ञेयौ जनैस्त्वेकत्र संस्थितौ ॥ हर्षितस्त्वान्तरो बाह्यः कृतकौतुकमङ्गलः ॥

ປະຊາຊົນຮູ້ຈັກພວກເຂົາທັງສອງວ່າເປັນບິດາ-ບຸດ ທີ່ຢືນຢູ່ຮ່ວມກັນໃນບ່ອນດຽວ. ລາວມີຄວາມປິຕິທັງພາຍໃນແລະພາຍນອກ ໄດ້ປະຕິບັດພິທີມົງຄຸນອັນເປັນງານສະເຫຼີມສະຫຼອງແລ້ວ।

Verse 172

दिनानि दश पञ्चैतत्कृतमेव हि मामकम् ॥ जन्म वा मरणं वापि भूमौ नैव पुनर्भवेत् ॥

ຕະຫຼອດ 15 ມື້ ກຳນີ້ໄດ້ຖືກກະທຳແທ້ໆເພື່ອຂ້າພະເຈົ້າ. ໃນແຜ່ນດິນນີ້ຈະບໍ່ມີການເກີດອີກ ແມ່ນແຕ່ຄວາມຕາຍກໍບໍ່ຫວນຄືນ—ພົ້ນຈາກການເກີດຊ້ຳ.

Verse 173

युवयोः प्रीतिविच्छेदे कारणं गोपितं हि यत् ॥ ततो राजकुमारस्तं पितरं प्रत्यभाषत ॥

ເນື່ອງຈາກເຫດແຫ່ງການແຕກຂາດແຫ່ງຄວາມຮັກລະຫວ່າງພວກເຈົ້າສອງຄົນຖືກປິດບັງໄວ້ ດັ່ງນັ້ນເຈົ້າຊາຍຈຶ່ງກ່າວກັບບິດານັ້ນ

Verse 174

जायते च चतुर्बाहुर्मम लोके प्रतिष्ठितः ॥ तस्य चिह्नं प्रवक्ष्यामि वायुतीर्थस्य सुन्दरि ॥

ແລະມີຜູ້ມີແຂນສີ່ເກີດຂຶ້ນ ຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນໂລກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໂອ້ນາງຜູ້ງາມ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບອກນິມິດ—ນິມິດແຫ່ງ ວາຍຸ-ຕີຣຖະ

Verse 175

अवश्यमेव वक्तव्यं त्वया पृष्टेन निष्फलम् ॥ तद्गुह्यं हि महाराज प्रीतिविच्छेदकारकम् ॥

ເມື່ອທ່ານຖືກຖາມແລ້ວ ຈຳເປັນຕ້ອງເວົ້າ ການປິດບັງບໍ່ເກີດຜົນ ໂອ້ມະຫາຣາຊ ຄວາມລັບນັ້ນແຫຼະເປັນເຫດໃຫ້ຄວາມຮັກແຕກຂາດ

Verse 176

येन चिह्नेन विज्ञेयं तीर्थं तच्च महत्तरम् ॥ अश्वत्थवृक्षपत्राणि चलन्ति नित्यशो वने ॥

ດ້ວຍນິມິດໃດຈຶ່ງຮູ້ຈັກຕີຣຖະນັ້ນ—ອັນສູງສຸດ: ໃນປ່າ ໃບຕົ້ນອັສວັດຖະ (ໂພ) ໄຫວຢູ່ເປັນນິດ

Verse 177

यदीच्छसि महाराज श्रोतुं गुह्यमिदं महत् ॥ आगच्छ तात कुब्जाम्रे मया सह महीपते

ໂອ ມະຫາຣາຊາ ຖ້າພະອົງປາດຖະນາຈະຟັງຄວາມລັບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ນີ້ ກໍຈົ່ງມາເຖີດ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ໄປກຸບຊາມຣາພ້ອມກັບຂ້າ ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ

Verse 178

चतुर्विंशतिर्द्वादश्यां येन विज्ञायते खलु ॥ पुनरन्यत्प्रवक्ष्यामि तीर्थं कुब्जाम्रके धरे

ໃນວັນທະວາທະສີ (ວັນທີ 12) ທີ່ໂດຍວັນນັ້ນເຄື່ອງໝາຍ «ຊາວສີ່» ຖືກຮູ້ແນ່—ຂ້າຈະກ່າວປະກາດອີກຄັ້ງເຖິງຕີຣຖະອື່ນ ທີ່ກຸບຊາມຣາໃນແຜ່ນດິນ

Verse 179

तत्र ते कथयिष्यामि कोसलाधिपते त्वरन् ॥ यत्त्वया पृच्छितं ह्येतद्गुह्यं पूर्वमनिन्दितम्

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ປົກຄອງໂກສະລະ ຂ້າຈະບອກພະອົງໂດຍໄວ ຄວາມລັບນັ້ນເອງ ທີ່ພະອົງໄດ້ຖາມ ອັນສືບມາແຕ່ກ່ອນຢ່າງບໍ່ດ່າງພ້ອຍ

Verse 180

शक्रतीर्थमिति ख्यातं सर्वसंसारमोक्षणम् ॥ तस्मिंस्तीर्थे वरारोहे शक्रतीर्थे वसुंधरे

ສະຖານນັ້ນໂດງດັງວ່າ “ສັກຣະ-ຕີຣຖະ” ເປັນທາງໃຫ້ພົ້ນຈາກວົງຈອນສັງສານທັງປວງ. ໃນຕີຣຖະນັ້ນ ໂອ ຜູ້ສູງສົ່ງ ໃນສັກຣະ-ຕີຣຖະເທິງແຜ່ນດິນ,

Verse 181

ततस्तस्य वचः श्रुत्वा राजपुत्रस्य वै नृपः ॥ बाढमित्येव तत्राह पुत्रप्रेम्णा समन्वितः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອກະສັດໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງເຈົ້າຊາຍແລ້ວ ກໍຕອບຢູ່ທີ່ນັ້ນວ່າ “ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ດ້ວຍຄວາມຮັກລູກຊາຍເຕັມຫົວໃຈ

Verse 182

शक्रस्तु वसते लोके वज्रहस्तो न संशयः ॥ अथवा म्रियते तत्र शक्रतीर्थे महातपे

ສັກຣະຜູ້ຖືວັຊຣະ ຢູ່ໃນໂລກນີ້ແນ່ນອນ; ຫຼືອີກນັຍໜຶ່ງ ໂອ ມະຫາຕະປະສະວິນ ກ່າວກັນວ່າລາວຕາຍຢູ່ທີ່ ສັກຣະຕີຣຖະ ນັ້ນ.

Verse 183

राजपुत्रे गते सुभ्रु अमात्यानां च सन्निधौ ॥ उवाच मधुरं वाक्य ये वै तत्र समागताः

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ເມື່ອພຣະຣາຊະບຸດອອກໄປແລ້ວ ແລະຢູ່ຕໍ່ໜ້າອະມາຕະທັງຫຼາຍ, ຜູ້ທີ່ຊຸມນຸມຢູ່ນັ້ນໄດ້ເວົ້າຖ້ອຍຄຳອັນຫວານໄພເຣາະ.

Verse 184

उपोष्य दशरात्राणि मम लोकाय गच्छति ॥ तस्य चिह्नं प्रवक्ष्यामि येन विज्ञायते ततः

ເມື່ອອົບໂພສະຖະອົດອາຫານສິບຄືນແລ້ວ ລາວຈະໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ເຮົາຈະກ່າວເຖິງເຄື່ອງໝາຍຈຳແນກຂອງລາວ ເພື່ອໃຫ້ຮູ້ຈັກໄດ້ຕໍ່ໄປ.

Verse 185

अमात्याः शृणुतेमं मे वचनं कृतनिश्चयम् ॥ कुब्जाम्रकं प्रति वयं गच्छामस्तस्य साधनम्

ທ່ານອະມາຕະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງເຮົາທີ່ຕັ້ງໃຈແນ່ແລ້ວ: ພວກເຮົາຈະໄປຫາ ກຸບຊາມຣະກະ (Kubjāmraka) ເພື່ອປະຕິບັດວິທີການໃຫ້ສຳເລັດເປົ້າໝາຍນັ້ນ.

Verse 186

एकचित्तं समाधाय शृणु सुन्दरि तत्त्वतः ॥ पञ्च वृक्षास्तु तिष्ठन्ति तद्दक्षिणदिशे क्षिते

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ຈົ່ງຮວບຮວມໃຈໃຫ້ເປັນໜຶ່ງ ແລ້ວຟັງຕາມຄວາມຈິງ: ທາງທິດໃຕ້ຂອງພື້ນດິນນັ້ນ ມີຕົ້ນໄມ້ຫ້າຕົ້ນຢືນຢູ່.

Verse 187

शीघ्रं सम्पाद्यतां चैव युज्यन्तां गजवाजिनः ॥ राज्ञो वचस्ते संश्रुत्य तमूचुः कृतमेव तत् ॥

“ໃຫ້ຈັດການການຕຽມການໃຫ້ສຳເລັດໂດຍໄວ ແລະໃຫ້ເທີມຊ້າງກັບມ້າໃຫ້ພ້ອມ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະບັນຊາຂອງກະສັດ ພວກເຂົາກ່າວວ່າ “ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ສິ່ງນັ້ນໄດ້ເຮັດສຳເລັດແລ້ວແທ້.”

Verse 188

शक्रतीर्थस्य चिह्नं ते वसुधे परिकीर्तितम् ॥ अन्यच्च तीर्थं वक्ष्यामि तस्मिन् कुब्जाम्रके परम् ॥

“ໂອ ວະສຸທາ (ແຜ່ນດິນ) ເຄື່ອງໝາຍຈຳແນກຂອງຕີຣຖະຂອງສັກຣະ ໄດ້ຖືກກ່າວບອກແກ່ເຈົ້າແລ້ວ। ບັດນີ້ ຂ້າຈະພັນລະນາຕີຣຖະອື່ນອັນສູງສຸດ ໃນຖິ່ນທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຸບຊາມຣະກະ ນັ້ນດ້ວຍ।”

Verse 189

इत्युक्त्वा सप्तरात्रेण सर्वं सम्पाद्य साधनम् ॥ गजाश्वपशुयानादिकार्षापणकधेनुकम् ॥

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໃນເວລາເຈັດຄືນ ພວກເຂົາໄດ້ຈັດການສິ່ງຈຳເປັນທັງໝົດໃຫ້ພ້ອມ—ຊ້າງ ມ້າ ສັດບັນທຸກ ແລະພາຫະນະ ພ້ອມທັງເງິນກາຣສາປະນະ ແລະງົວໃຫ້ນົມ។

Verse 190

यत्प्राप्नोति मृतो वापि पुरुषः संहितव्रतः ॥ अष्टवर्षसहस्राणि गत्वा वै वरुणालयम् ॥

ນີ້ແມ່ນສິ່ງທີ່ບຸລຸດໄດ້ຮັບ—ແມ່ນແຕ່ຈະຕາຍກໍຕາມ—ເມື່ອຮັກສາພຣະຕະ (ພຣົດ) ຢ່າງສົມບູນ: ເຂົາໄດ້ໄປສູ່ອາໄລຂອງພຣະວະຣຸນະ ເປັນເວລາແປດພັນປີ ແລະບັນລຸສະພາບນັ້ນ।

Verse 191

ततः स राजशार्दूलः पुत्रमाह वसुन्धरे ॥ राज्यं शून्यं कथं त्यक्त्वा गमिष्यामो वयं सुत ॥

ຕໍ່ມາ ກະສັດຜູ້ເປັນດັ່ງເສືອໃນຫມູ່ກະສັດ ໄດ້ກ່າວກັບລູກຊາຍ ໂອ ວະສຸນທະຣາ ວ່າ: “ລູກເອີຍ ພວກເຮົາຈະໄປໄດ້ແນວໃດ ເມື່ອປະລະອານາຈັກໃຫ້ຫວ່າງເປົ່າ?”

Verse 192

स्वच्छन्दगमनो भूत्वा एवमेव न संशयः ॥ अथ वै म्रियते तत्र विंशवर्षोषितो नरः ॥

ລາວກາຍເປັນຜູ້ສາມາດເດີນທາງໄປຕາມຄວາມປາດຖະນາ—ເປັນຢ່າງນັ້ນແນ່ນອນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ. ແລ້ວແທ້ຈິງ ຊາຍຜູ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນຄົບຊາວປີ ຍ່ອມຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ.

Verse 193

ततः पितुर्वचः श्रुत्वा राजपुत्रो महायशाः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं गृहीत्वा चरणौ पितुः ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງບິດາແລ້ວ ພະຣາຊະບຸດຜູ້ມີກຽດຍິ່ງ ໄດ້ຈັບພະບາດຂອງບິດາ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳອ່ອນຫວານ

Verse 194

सर्वसङ्गं परित्यज्य मम लोकं स गच्छति ॥ तस्य चिह्नं प्रवक्ष्यामि तच्छृणुष्व वसुन्धरे ॥

ເມື່ອລະທິ້ງຄວາມຜູກພັນທັງປວງແລ້ວ ລາວຍ່ອມໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາ. ເຮົາຈະກ່າວເຖິງເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ; ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ວະສຸນທະຣາ (ແຜ່ນດິນ)

Verse 195

कनीयानेष मे भ्राता एकोदरसमुद्भवः ॥ एतस्य दीयतां राज्यं यथान्यायेन चागतम् ॥

ຜູ້ນີ້ແມ່ນນ້ອງຊາຍຂອງເຮົາ ເກີດຈາກຄັນດຽວກັນ. ຂໍໃຫ້ມອບອານາຈັກໃຫ້ເຂົາ ຕາມຄວາມຍຸດຕິທຳ ແລະຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ

Verse 196

तत्र धारा पतत्येका एकरूपा सदा भवेत् ॥ न वर्धते च वर्षासु घर्मे न ह्रसते पुनः ॥

ທີ່ນັ້ນມີສາຍນ້ຳຕົກພຽງສາຍດຽວ ມີຮູບຮ່າງສະໝ່ຳເສມ ເປັນຢ່າງເດີມເສມ. ມັນບໍ່ເພີ່ມໃນລະດູຝົນ ແລະບໍ່ຫຼຸດລົງອີກໃນຍາມຮ້ອນ

Verse 197

पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा कोसलानां कुलोद्वहः ॥ वर्तमानॆऽपि च ज्येष्ठे कनीयान् कथमर्हति

ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງລູກ ຜູ້ສືບສະກຸນອັນສູງສົ່ງແຫ່ງໂກສະລະໄດ້ຄິດວ່າ: “ເມື່ອອ້າຍໃຫຍ່ຍັງມີຊີວິດ ນ້ອງຈະມີສິດໃນລາຊະອໍານາດໄດ້ແນວໃດ?”

Verse 198

सप्तसामुद्रकं नाम तस्मिन्कुब्जाम्रके परम् ॥ तस्मिन्कृतोदको भूमे नरो धर्मपरायणः

“ທີ່ຕິຣຖະກຸບຊາມຣະກະອັນສັກສິດສູງສຸດນັ້ນ ມີສະຖານທີ່ຊື່ ‘ສັປຕະສາມຸດຣະກະ’ ໂອ້ ແມ່ທໍຣະນີ ຜູ້ໃດຍຶດຖືທຳ ແລ້ວປະກອບພິທີນ້ຳທີ່ນັ້ນ…”

Verse 199

ततः पितुर्वचः श्रुत्वा कोसलायाः कुलोद्भवः ॥ उवाच मधुरं वाक्यं पितरं धर्मकारणात्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຟັງຄໍາຂອງພໍ່ ຜູ້ສືບສາຍໂກສະລະໄດ້ເວົ້າຄໍາອ່ອນຫວານກັບພໍ່ ເພາະເຫດແຫ່ງທຳ

Verse 200

त्रयाणामश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मानवः ॥ शीघ्रं गच्छति वै स्वर्गं सहस्रं दश पञ्च च

ມະນຸດໄດ້ຮັບຜົນບຸນແຫ່ງພິທີອັສວເມທະ 3 ຄັ້ງ ແລະແທ້ຈິງໄປສະຫວັນໂດຍໄວ—ເມື່ອຄົບ หนึ่งພັນ ສິບ ແລະ ຫ້າ (ຕາມນັຍຂອງຂໍ້ຄວາມ)