Adhyaya 99

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि यत्र चक्रधरः स्थितः । दंडपाणिश्च देवेशि यत्रैकस्थानसंस्थितः

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ ຈັກຣະທະຣະ ປະທັບຢູ່—ແລະໃນສະຖານທີ່ດຽວກັນນັ້ນ ດັນຑະປານິ, ໂອ ເທວີແຫ່ງເທວະທັງປວງ, ກໍປະທັບຢູ່.

Verse 2

चंद्रेशात्पूर्वदिग्भागे ।सोमेशादुत्तरेस्थितः । धनुषां पंचसंस्थाने गंधर्वेशात्समीपतः

ສະຖານນັ້ນຢູ່ທາງທິດຕາເວັນອອກຈາກ ຈັນເທຣຊະ ແລະຢູ່ທາງເໜືອຈາກ ໂສເມຊະ; ຫ່າງປະມານຫ້າຄວາມຍາວຄັນທະນູ, ໃກ້ກັບ ກັນທັຣເວຊະ.

Verse 3

उमाया नैरृते भागे ब्रह्मदेवर्षिसंस्थितः । तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि सर्वपातकनाशिनीम्

ໃນທິດຕາເວັນຕົກສຽງໃຕ້ຂອງສະຖານອຸມາ ມີ ພຣະ຤ິສີພຣະພຣະຫມາ (Brahmadevarṣi) ປະທັບຢູ່. ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າກ່ຽວກັບກຳເນີດຂອງທ່ານ—ເລື່ອງທີ່ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 4

पौंड्रको वासुदेवस्तु वाराणस्यां पुराऽभवत् । तेन श्रुतं पुराणं तु पठ्यमानं द्विजातिभिः

ໃນການກ່ອນເກົ່າ ປອນຑຣະກະ ວາສຸເທວະ ເຄີຍຢູ່ໃນນະຄອນ ວາຣານາສີ. ທ່ານໄດ້ຍິນພຣະປຸຣານະ ຖືກສວດອ່ານໂດຍພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 5

कल्पादौ द्वापरांते तु क्षत्रियाणां निवेशने । अवतारं महाबाहुवासुदेवः करिष्यति

ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງກັລປະ ແລະອີກຄັ້ງໃນຕອນສິ້ນສຸດແຫ່ງຍຸກດວາປະຣະ, ວາສຸເທວະ ຜູ້ມີແຂນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຈະເສດັດລົງມາເປັນອະວະຕາຣະ ໃນຖິ່ນຖານຂອງພວກກະສັດຕຣິຍະ.

Verse 6

स तु मूढमतिर्मेने अहं विष्णुरिति प्रिये । चिह्नानि धारयामास चक्रादीनि वरानने

ແຕ່ເຂົາຜູ້ມີປັນຍາຫຼົງຜິດ ເຊື່ອວ່າ «ຂ້າແມ່ນພຣະວິສນຸ» ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ. ແລະ ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ ເຂົາເລີ່ມສວມເຄື່ອງໝາຍອັນສັກສິດ ເຊັ່ນ ຈັກຣາ ແລະອື່ນໆ.

Verse 7

स दूतं प्रेषयामास द्वारकायां महोदरम् । स गत्वा प्राह विष्णुं वै चक्रादीनि परित्यज

ເຂົາໄດ້ສົ່ງທູດຊື່ ມະໂຫດະຣະ ໄປຍັງ ດວາຣະກາ. ທູດນັ້ນໄປຮອດແລ້ວ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະວິສນຸວ່າ: «ຈົ່ງປະຖິ້ມຈັກຣາ ແລະເຄື່ອງໝາຍອື່ນໆ»

Verse 8

इत्याह पौंड्रको राजा नचेद्वधमवा प्स्यसि । ततश्च भगवान्विष्णुः प्राहास्य रुचिरं वचः

ກະສັດ ປອນຑຣະກະ ກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ: «ຖ້າບໍ່ເຊັ່ນນັ້ນ ເຈົ້າຈະພົບຄວາມຕາຍແນ່ນອນ». ແລ້ວພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ວິສນຸ ກໍຍິ້ມ ແລະຕອບດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອັນອ່ອນຊ້ອຍງາມ.

Verse 9

वाच्यः स पौंड्रको राजा त्वया हंत वचो मम । गृहीतचक्र एवाहं काशीमागम्य ते पुरीम्

«ຈົ່ງໄປບອກກະສັດ ປອນຑຣະກະ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາຂອງເຮົາວ່າ: ‘ເຮົາຈະໄປຍັງ ກາສີ ເມືອງຂອງເຈົ້າ ພ້ອມຈັບຈັກຣາໄວ້ໃນມື’»

Verse 10

संत्यक्ष्यामि ततश्चक्रं गदां चेमामसंशयम् । तद्ग्राह्यं भवता चक्रमन्यद्वा यत्तवेप्सितम्

«ແລ້ວໂດຍບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ ເຮົາຈະໂຍນຈັກຣານັ້ນ ແລະຄະທານີ້ທິ້ງ. ຈົ່ງໃຫ້ເຈົ້າຮັບເອົາຈັກຣານັ້ນ—ຫຼືອາວຸດອື່ນໃດກໍຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ»

Verse 11

इत्युक्तेऽथ गते दूते संस्मृत्याऽभ्या गतं हरिः । गरुत्मन्तं समारुह्य त्वरितस्तत्पुरं ययौ

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ແລະທູດໄດ້ຈາກໄປ ຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ລະລຶກເຖິງພະປະສົງ ແລ້ວຂຶ້ນຂີ່ກະຣຸດ ໄປສູ່ນະຄອນນັ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 12

मित्रस्नेहात्ततस्तस्य काशिराजः सहानुगः । सर्वसैन्यपरीवारस्ततः पौंड्रमुपाययौ

ຕໍ່ມາ ເນື່ອງດ້ວຍມິດຕະພາບແລະຄວາມເມດຕາຕໍ່ເຂົາ ກະສັດແຫ່ງກາສີ ພ້ອມດ້ວຍຜູ້ຕິດຕາມ ແລະຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍກອງທັບທັງປວງ ໄດ້ໄປເພື່ອຊ່ວຍໜູນພອນດຣະ।

Verse 13

ततो बलेन महता काशिराजबलेन च । पौंड्रको वासुदेवोऽसौ केशवाभिमुखो ययौ

ຕໍ່ມາ ພອນດຣະກະ ຜູ້ນັ້ນທີ່ເອີ້ນຕົນເອງວ່າ “ວາສຸເທວະ” ໄດ້ນຳກຳລັງທັບອັນໃຫຍ່ຂອງຕົນ ແລະກຳລັງຂອງກະສັດກາສີ ຍາດໄປເພື່ອປະຈັນໜ້າກັບ ເກສະວະ।

Verse 14

तं ददर्श हरिर्दूराद्दुर्वारे स्यंदने स्थितम् । चक्रहस्तं गदाशार्ङ्गसंयुतं गरुडध्वजम्

ຮະຣິໄດ້ເຫັນເຂົາແຕ່ໄກ ຢືນຢູ່ໃນລົດສົງຄາມທີ່ຍາກຈະທະລຸໄດ້ ຖືຈັກຣະ ພ້ອມຄອນກະດາ ແລະຄັນທະນູ ຊາຣັງກະ ພ້ອມຊູທຸງກະຣຸດເປັນເຄື່ອງໝາຍ।

Verse 15

तं दृष्ट्वा भावगंभीरं जहास गरुडध्वजः । उवाच पौंड्रकं मूढमात्मचिह्नोपलक्षितम्

ເມື່ອເຫັນເຂົາມີທ່າທີອັນໜັກແນ່ນ ພຣະຜູ້ຊູທຸງກະຣຸດກໍຫົວເຮາະ ແລ້ວກ່າວກັບພອນດຣະກະຜູ້ຫຼົງຜິດ ຜູ້ທີ່ໝາຍຕົນດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 16

पौंड्रकोक्तं त्वया यत्तु दूतवक्त्रेण मां प्रति । समुत्सृजेति चिह्नानि तच्च सर्वं त्यजाम्यहम्

ສຳລັບສິ່ງທີ່ ປອນດຣະກະ ໄດ້ກ່າວກັບເຮົາ ຜ່ານປາກຂອງເຈົ້າໃນຖານະທູດວ່າ 'ຈົ່ງຖິ້ມເຄື່ອງໝາຍສັກສິດ' - ທັງໝົດນັ້ນ ເຮົາຂໍສະລະໃນບັດນີ້.

Verse 17

चक्रमेतत्समुत्सृष्टं गदेयं च विस र्जिता । गरुत्मानेष ते गत्वा समारोहतु वै ध्वजम्

ກົງຈັກນີ້ຖືກຂວ່າງອອກໄປ ແລະ ຄະທານີ້ກໍຖືກປ່ອຍອອກໄປເຊັ່ນກັນ. ຂໍໃຫ້ ພະຍາຄຸດ ຂອງເຈົ້ານີ້ ຈົ່ງໄປຈັບຢູ່ເທິງທຸງໄຊຂອງເຈົ້າເທີ້ນ!

Verse 18

इत्युच्चार्य विमुक्तेन चक्रेणासौ निपातितः । रथश्च गदया भग्नो गजाश्चा श्वाश्च चूर्णिताः

ເມື່ອກ່າວເຊັ່ນນັ້ນແລ້ວ, ລາວກໍຖືກກົງຈັກທີ່ຂວ່າງອອກໄປນັ້ນ ຟາດຟັນຈົນລົ້ມລົງ. ລົດເສິກຂອງລາວຖືກຄະທາທຸບຈົນແຕກຫັກ, ແລະ ຊ້າງ ມ້າ ທັງຫຼາຍກໍຖືກບົດຂຍີ້ເປັນຜົງ.

Verse 19

ततो हाहाकृते लोके काशिनाथो महाबली । युयुधे वासुदेवेन मित्रदुःखेन दुःखितः

ຈາກນັ້ນ, ໃນຂະນະທີ່ໂລກຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍຄວາມຕື່ນຕົກໃຈ, ເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ແຫ່ງເມືອງກາຊີ ໄດ້ຕໍ່ສູ້ກັບ ວາສຸເທວະ, ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຕໍ່ຄວາມທຸກຂອງພັນທະມິດ.

Verse 20

ततः शार्ङ्गविनिर्मुक्तैश्छित्त्वा तस्य शरैः शिरः । काशीपुर्यां स चिक्षेप कुर्वंल्लोकस्य विस्मयम्

ຈາກນັ້ນ, ດ້ວຍລູກທະນູທີ່ຍິງອອກຈາກຄັນທະນູ ສາຣັງຄະ, ພຣະອົງໄດ້ຕັດຫົວຂອງລາວ ແລະ ໂຍນເຂົ້າໄປໃນເມືອງກາຊີ - ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນໃນໂລກປະຫຼາດໃຈ.

Verse 21

हत्वा तु पौंड्रकं शौरिः काशिराजं च सानु गम् । पुनर्द्वारवतीं प्राप्तो मृगयाया गतो यथा

ເມື່ອ ສາວຣິ (Śauri) ໄດ້ສັງຫານ ປໍນດຣະກະ (Pauṇḍraka) ແລະ ກະສັດແຫ່ງກາຊີ (Kāśī) ພ້ອມທັງຜູ້ຕິດຕາມແລ້ວ ພຣະອົງກໍກັບໄປຫາ ດວາຣະວະຕີ (Dvāravatī) ອີກຄັ້ງ ດັ່ງຄົນກັບຈາກການອອກລ່າສັດ.

Verse 22

ततः काशिपतेः पुत्रः पितुर्दुःखेन दुःखितः । शंकरं तोषयामास स च तस्मै वरं ददौ

ຕໍ່ມາ ບຸດຂອງເຈົ້າແຫ່ງກາຊີ (Kāśī) ເສົ້າໂສກເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກຂອງບິດາ ໄດ້ບູຊາປະນົມ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ໃຫ້ພໍໃຈ; ແລ້ວພຣະອົງກໍປະທານພອນແກ່ເຂົາ.

Verse 23

स वव्रे भगवन्कृत्या पितुर्हंतुर्वधाय मे । समुत्तिष्ठतु कृष्णस्य त्वत्प्रसादात्सुरेश्वर

ເຂົາເລືອກພອນວ່າ: “ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ ກຣິຕະຍາ (Kṛtyā) ລຸກຂຶ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ, ໂອ ຈອມເທວະດາ, ເພື່ອສັງຫານ ກຣິດສະນະ (Kṛṣṇa) ຜູ້ສັງຫານບິດາຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 24

एवं भविष्यतीत्युक्ते दक्षिणाग्नेस्तु मध्यतः । महाकृत्या समुत्तस्थौ प्रस्थिता द्वारकां प्रति

ເມື່ອ (ພຣະສິວະ) ກ່າວວ່າ “ຈະເປັນເຊັ່ນນັ້ນ” ຈາກກາງໄຟບູຊາທາງທິດໃຕ້ ກໍມີ ມະຫາກຣິຕະຍາ (Kṛtyā) ລຸກຂຶ້ນ ແລະອອກເດີນທາງໄປຫາ ດວາຣະກາ (Dvārakā).

Verse 25

ज्वालामालाकरालां तां यादवा भयविह्वलाः । दृष्ट्वा जनार्द्दनं सर्वे शरणार्थमुपागताः

ເມື່ອເຫັນນາງຜູ້ນ່າຢ້ານກົວ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍພວງໄຟລຸກໂຊນ, ພວກຢາດະວະ (Yādava) ຕົກໃຈສັ່ນຫວາດ ແລະພາກັນເຂົ້າໄປຫາ ຈະນາຣະດະນະ (Janārdana) ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາເປັນທີ່ລີ້ໄພ.

Verse 26

ततः सुदर्शनं तस्या मुमोच गरुडध्वजः । वधाय सा ततो भग्ना चक्रतेजोऽभिपीडिता

ຕໍ່ມາ ພຣະຫຣິ ຜູ້ຊູທຸງກະຣຸດ ໄດ້ປ່ອຍ ສຸດັຣຊະນະຈັກ ເພື່ອທຳລາຍນາງ. ແລ້ວນາງກໍແຕກສະລາຍ ຖືກກົດທັບໂດຍພະລັງໄຟສະຫວ່າງຂອງຈັກນັ້ນ.

Verse 27

कृत्यामनुजगामाशु विष्णोश्चक्रं सुदर्शनम् । कृत्या वाराणसीं प्राप्ता तस्याश्चक्रं तु पृष्ठतः

ສຸດັຣຊະນະຈັກ ຂອງພຣະວິສນຸ ໄດ້ໄລ່ຕາມ ກຣິຕະຍາ ຢ່າງວ່ອງໄວ. ກຣິຕະຍາໄປຮອດ ວາຣານະສີ ແຕ່ຈັກນັ້ນກໍຕາມຕິດຢູ່ຂ້າງຫຼັງ.

Verse 28

ततः सा भयसंत्रस्ता शंकरं शरणं गता । सोमनाथं जगन्नाथं नान्यः शक्तो हि रक्षितुम्

ຕໍ່ມາ ນາງຕົກໃຈຢ່າງຫນັກ ໄດ້ໄປຂໍພຶ່ງພາ ພຣະສັງກະຣະ—ໂສມນາຖ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ—ເພາະບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນມີອຳນາດປົກປ້ອງນາງໄດ້.

Verse 29

ततश्चक्रं वरैर्बाणैस्ताडयामास शंकरः । तच्च द्वारवतीं प्राप्तं शिवसायकमिश्रितम्

ຕໍ່ມາ ພຣະສັງກະຣະ ໄດ້ຍິງຈັກນັ້ນດ້ວຍລູກສອນອັນປະເສີດ. ແລ້ວຈັກນັ້ນ ທີ່ປົນກັບອາວຸດຂອງພຣະສິວະ ກໍໄປຮອດ ດວາຣະວະຕີ.

Verse 30

तद्दृष्ट्वा शिवनामांकैस्ताडितं भगवान्हरिः । चक्रं शरैस्ततः कुद्धो गृहीत्वा च करेण तत् । जगाम तत्र यत्रास्ते सोमेशः कालभैरवः

ເມື່ອພຣະຫຣິເຫັນວ່າ ຈັກຂອງພຣະອົງ ຖືກລູກສອນທີ່ຈາລຶກນາມພຣະສິວະຕີຖືກ, ພຣະອົງກໍໂກດກະຫນັກ. ພຣະອົງຈັບຈັກນັ້ນໄວ້ໃນພຣະຫັດ ແລ້ວໄປຍັງບ່ອນທີ່ ໂສເມຊະ—ກາລະໄພຣະວະ—ປະທັບຢູ່.

Verse 31

स गत्वा रोष ताम्राक्षश्चक्रोद्यतकरः स्थितः । कृत्यां हंतुं मतिं चक्रे कालभैरवनिर्मिताम्

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນ ພຣະອົງມີດວງຕາແດງດ້ວຍໂທສະ ຢືນຊູມືຂຶ້ນຈະຂວ້າງຈັກຣາ ແລະຕັ້ງໃຈຈະທຳລາຍ «ກຣິຕຍາ» ທີ່ກາລະໄພຣະວະສ້າງຂຶ້ນ।

Verse 32

दृष्टो देवैस्ततः सर्वैदंडपाणिगणेन च । देवानां प्रेक्षतां तत्र दण्डपाणिर्महागणः । चक्रोद्यतकरं दृष्ट्वा विष्णुं प्राहाब्जलोचनम्

ຕໍ່ມາ ບັນດາເທວະທັງປວງ ແລະຝູງຄະນະຂອງທັນດະປານິ ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ. ໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງຫຼາຍຈ້ອງມອງຢູ່ນັ້ນ ທັນດະປານິ ມະຫາຄະນະ ເຫັນພຣະວິສນຸຊູມືຈະຂວ້າງຈັກຣາ ແລ້ວກ່າວຕໍ່ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ।

Verse 33

दंडपाणिरुवाच । मा क्रोधं कुरु देवेश कृत्यां प्रति जगत्प्रभो

ທັນດະປານິກ່າວວ່າ: “ຂໍຢ່າໃຫ້ໂທສະເກີດເລີຍ ໂອ້ ຈອມເທວະ ຈອມໂລກ ຕໍ່ໜ້າ «ກຣິຕຍາ» ນັ້ນ.”

Verse 34

अमोघं युधि ते चक्रं कृत्या चापि च शांकरी । एवं चक्र विनिर्मुक्ते भवेत्कोधो हरे यदि । भविष्यति महद्दुःखं लोकानां संक्षयो हि वा

ໃນສົງຄາມ ຈັກຣາຂອງພຣະອົງບໍ່ເຄີຍພາດພົນ ແລະ «ກຣິຕຍາ» ນີ້ທີ່ເກີດຈາກພຣະສັງກະຣະກໍຮ້າຍກາດ. ຖ້າໂອ້ ຮະຣິ ເມື່ອປ່ອຍຈັກຣາອອກແລ້ວ ໂທສະຍັງຄົງຢູ່ ຄວາມທຸກໃຫຍ່ຈະເກີດແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ ຫຼືອາດຖຶງການພິນາດຂອງໂລກເລີຍ।

Verse 35

न मोक्तव्यमतश्चक्र शृणु भूयो वचश्च नः । अत्र स्थाने नियुक्तोऽहं शंकरेण पुरा हरे

ດັ່ງນັ້ນ ຢ່າປ່ອຍຈັກຣານັ້ນເລີຍ—ຂໍຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າອີກຄັ້ງ. ໂອ້ ຮະຣິ, ໃນສະຖານທີ່ນີ້ແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າເຄີຍຖືກພຣະສັງກະຣະແຕ່ງຕັ້ງໄວ້ແຕ່ກ່ອນ।

Verse 36

पापिनां रक्षणार्थं वै विघ्नार्थं दुष्टचेतसाम् । तस्मात्त्वं मम सांनिध्ये तिष्ठ चक्रधरो हरे

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຖືກແຕ່ງຕັ້ງເພື່ອປົກປ້ອງແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບ ແລະເພື່ອຂັດຂວາງຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຫຣິ ຜູ້ຖືຈັກຣາ ຈົ່ງຢູ່ໃນສານນິທິຂອງຂ້າພະເຈົ້າເທີດ।

Verse 37

अत्र चक्रधरं देवं पूजयिष्यंति मानवाः । धूपमाल्योपहारैश्च नैवेद्यैर्विवि धैरपि

ໃນບ່ອນນີ້ ມະນຸດທັງຫຼາຍຈະບູຊາພຣະເທວະຈັກຣາທະຣະ ດ້ວຍທູບ ພວງມາລາ ແລະເຄື່ອງບູຊາ ພ້ອມທັງນາຍເວດຍະ (ອາຫານບູຊາ) ຫຼາຍປະເພດ।

Verse 38

विष्णुरुवाच । एष एव निवृत्तोहं तव वाक्यांकुशेन वै । अत्र चक्रोद्यतकरः स्थास्ये तव समीपतः

ພຣະວິດສະນຸກ່າວວ່າ: “ດ້ວຍອັງກຸສ (ເຫຼັກຈູງ) ແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າເທົ່ານັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖອນກັບແທ້ໆ. ຢູ່ນີ້ ດ້ວຍຈັກຣາທີ່ຍົກຂຶ້ນໃນມື ຂ້າພະເຈົ້າຈະຢູ່ໃກ້ຂ້າງເຈົ້າ”।

Verse 39

एवं हि स्थितोदेवस्तत्र चक्रधरः प्रिये । दंडपाणिश्च भगवान्मम रूपी गणेश्वरः

“ດັ່ງນັ້ນແທ້ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພຣະເທວະຜູ້ຖືຈັກຣາກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລະທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ມີດັນຑະປານິ—ພຣະຄະເນສະວະຣະຜູ້ມີພຣະພອນ—ຜູ້ເປັນຮູບຂອງຂ້າພະເຈົ້າເອງ”।

Verse 40

यस्तौ पूजयते भक्त्या दंडपाणिहरी क्रमात् । स पाप कंचुकैर्मुक्तो गच्छेच्छिवपुरं नरः

ຜູ້ໃດບູຊາທັງສອງນັ້ນດ້ວຍພັກດີ—ດັນຑະປານິ ແລະ ພຣະຫຣິ—ຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງ, ຜູ້ນັ້ນຈະພົ້ນຈາກ “ເສື້ອຜ້າ” ແຫ່ງບາບ ແລະຈະໄປຮອດນະຄອນຂອງພຣະສິວະ (ສິວະປຸຣະ)។

Verse 41

माघे मासि चतुर्द्दश्यां कृष्णाष्टम्यां विशेषतः । गंधधूपोपहारैर्यः पूजयेद्दण्डनायकम् । तस्य क्षेत्रे निवसतो न विघ्नं जायते क्वचित्

ໂດຍພິເສດໃນເດືອນມາຄະ—ໃນວັນຈັນທຣະທີ 14 ແລະໃນວັນ ກຣິສນາອັດຖະມີ—ຜູ້ໃດບູຊາພຣະດັນດະນາຍະກະ ດ້ວຍນ້ຳຫອມ, ທູບ ແລະເຄື່ອງຖວາຍ; ຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນກະເສດຕຣະອັນສັກສິດນີ້ ອຸປະສັກບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ.

Verse 42

एकादश्यां जिताहारो योऽर्चयेच्चक्रपाणिनम् । स मुक्तः पातकैः सर्वैर्याति विष्णोः सलोकताम्

ໃນວັນເອກາດະຊີ ຜູ້ໃດຄວບຄຸມອາຫານ ແລະບູຊາຈັກຣະປານິ (ຜູ້ຖືຈັກຣະ) ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ເຖິງການຢູ່ຮ່ວມໂລກຂອງພຣະວິສນຸ (salokatā).

Verse 43

इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं चक्रपाणिनः । दण्डपाणिगणस्यापि श्रुतं पापौघनाशनम्

ດັ່ງນີ້ ໂດຍຫຍໍ້ ໄດ້ກ່າວເຖິງມະຫາພຣະກຽດຂອງຈັກຣະປານິ; ແລະກໍໄດ້ຟັງເລື່ອງຂອງຫມູ່ຄະນະຂອງດັນດະປານິດ້ວຍ—ຄຳບອກເລົ່ານັ້ນທຳລາຍກະແສບາບອັນຫນາແນ່ນ.