Adhyaya 9

Verse 1

देव्युवाच । दिव्यं तेजो नमस्यामि यन्मे दृष्टं पुरातने । कालाग्निरुद्रमध्यस्थं प्रभासे शंकरोद्भवम्

ເທວີກ່າວວ່າ: ຂ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະຣັດສະມີອັນທິບພະ ທີ່ຂ້າເຄີຍເຫັນໃນການບູຮານ—ເກີດຈາກ ສັງກະຣະ ທີ່ປຣະພາສະ ແລະສະຖິດຢູ່ກາງ «ກາລາກນິຣຸດຣະ».

Verse 2

यो वेदसंघैरृषिभिः पुराणैर्वेदोक्तयोगैरपि इज्यमानः । तं देवदेवं शरणं व्रजामि सोमेश्वरं पापविनाशहेतुम्

ພຣະອົງຜູ້ຖືກບູຊາໂດຍຫມູ່ແຫ່ງພຣະເວດ, ໂດຍລິສີ, ໂດຍປຸຣານ, ແລະດ້ວຍວິທີໂຍຄະທີ່ພຣະເວດສອນ—ຂ້າຂໍເຂົ້າພຶ່ງພາແດ່ພຣະເທວະເທວານັ້ນ: ໂສເມສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເຫດໃຫ້ບາບສິ້ນໄປ.

Verse 3

देवदेव जगन्नाथ भक्तानुग्रहकारक । संशयो हृदि मे कश्चित्तं भवाञ्छेत्तुमर्हति

ໂອ ເທວະເທວາ ໂອ ຈອມໂລກ ຜູ້ປະທານພຣະເມດຕາແກ່ຜູ້ພັກຕິ—ໃນໃຈຂ້າຍັງມີຄວາມສົງໄສຢ່າງໜຶ່ງ; ພຣະອົງຄວນຕັດມັນໃຫ້ຂາດ.

Verse 4

ईश्वर उवाच । कः संशयः समुत्पन्नस्तव देवि यशस्विनि । तन्मे कथय कल्याणि तत्सर्वं कथयाम्यहम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ໂອ ເທວີຜູ້ມີກຽດ, ຄວາມສົງໄສໃດເກີດຂຶ້ນໃນເຈົ້າ? ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ຈົ່ງບອກເຮົາ; ເຮົາຈະອະທິບາຍທັງໝົດ.

Verse 5

देव्युवाच । यदि त्वं च महादेवो मुण्डमाला कथं कृता । अनादि निधनो धाता सृष्टिसंहारकारकः

ເທວີກ່າວວ່າ: ຖ້າພຣະອົງເປັນມະຫາເທວະແທ້, ເປັນຫຍັງຈຶ່ງຊົມໃສ່ມາລາກະໂຫຼກ? ພຣະອົງບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ—ເປັນຜູ້ກຳນົດ, ເປັນຜູ້ກໍ່ສ້າງແລະທຳລາຍໂລກ.

Verse 6

ततो विहस्य देवेशः शंकरो वाक्यमब्रवीत् । अनेकमुण्डकोटीभिर्या मे माला विराजते

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ ຈອມເທວະ ຍິ້ມແລ້ວກ່າວວ່າ: “ມາລາທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ເທິງເຮົາ ຖືກຮ້ອຍດ້ວຍກະໂຫຼກນັບໂກດິໆ.”

Verse 7

नारायण सहस्राणां ब्रह्मणामयुतस्य च कृता शिरःकरोटीभिरनादिनिधना ततः

“ມັນຖືກສ້າງຈາກຖ້ວຍກະໂຫຼກ (ກະໂຣຕິ) ຂອງນາຣາຍະນະນັບພັນ ແລະພຣະພຣະຫມານັບໝື່ນ; ດັ່ງນັ້ນມັນຈຶ່ງບໍ່ມີຕົ້ນບໍ່ມີປາຍ.”

Verse 8

अन्यो विष्णुश्च भवति अन्यो ब्रह्मा भवत्यपि । कल्पे कल्पे मया सृष्टः कल्पे विष्णुः प्रजापतिः

“ໃນແຕ່ລະກັລປະ ມີພຣະວິດສະນຸອີກອົງໜຶ່ງ ແລະມີພຣະພຣະຫມາອີກອົງໜຶ່ງດ້ວຍ. ໃນທຸກກັລປະ ພວກເຂົາຖືກເຮົາບັງເກີດ—ພຣະວິດສະນຸ ແລະພຣະປະຈາປະຕິ ຈອມແຫ່ງປະຊາ.”

Verse 9

अहमेवंविधो देवि क्षेत्रे प्राभासिके स्थितः । कालाग्निलिंगमूले तु मुंडमालाविभूषितः

ໂອ ເທວີ, ຂ້າເປັນດັ່ງນີ້ແທ້ ສະຖິດຢູ່ໃນກະເສດອັນສັກສິດພຣະພາສາ; ຢູ່ທີ່ໂຄນລິງຄະກາລາກນິ ແລະປະດັບດ້ວຍມາລາກະໂຫຼກ.

Verse 10

अक्षसूत्रधरः शान्त आदिमध्यांतवर्जितः । पद्मासनस्थो वरदो हिमकुन्देन्दुसन्निभः

ຖືສາຍລູກປັດ ສະງົບສຸກ ປາສຈາກຕົ້ນ-ກາງ-ປາຍ; ນັ່ງເທິງບັນລັງດອກບົວ ເປັນຜູ້ປະທານພອນ ສະຫວ່າງດັ່ງຫິມະ ດອກກຸນດາ ແລະດວງຈັນ.

Verse 11

मम वामे स्थितो विष्णुर्दक्षिणे च पितामहः । जठरे चतुरो वेदाः हृदये ब्रह्म शाश्वतम्

ທາງຊ້າຍຂອງຂ້າ ພຣະວິສນຸສະຖິດ; ທາງຂວາ ມີປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ). ໃນທ້ອງຂອງຂ້າ ມີເວດາທັງສີ່; ໃນຫົວໃຈ ມີພຣະພຣະຫມັນອັນນິລັນດອນ.

Verse 12

अग्निः सोमश्च सूर्यश्च लोचनेषु व्यवस्थिताः

ອັກນິ, ໂສມ ແລະ ສູຣຍະ ສະຖິດຢູ່ໃນດວງຕາຂອງຂ້າ.

Verse 13

एवंविधो महादेवि प्रभासे संव्यवस्थितः । आप्यतत्त्वात्समानीते मा ते भूत्संशयः क्वचित्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ຂ້າສະຖິດຢູ່ທີ່ພຣະພາສາຢ່າງແນ່ນອນດັ່ງນີ້. ເນື່ອງຈາກຮູບປະກົດນີ້ຖືກນໍາມາຈາກຫຼັກຕັດຕະວະແຫ່ງນ້ໍາ, ຂໍໃຫ້ທ່ານຢ່າໄດ້ສົງໄສໃນເວລາໃດເລີຍ.

Verse 14

एवमुक्ता तदा देवी हर्षगद्गदया गिरा । तुष्टाव देवदेवेशं भक्त्या परमया युता

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີມີສຽງສັ່ນດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ດ້ວຍພະຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 15

देव्युवाच जय देव महादेव सर्वभावन ईश्वर । नमस्तेऽस्तु सुरेशाय परमेशाय वै नमः

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: “ຊະນະແດ່ພຣະເຈົ້າ! ໂອ ມະຫາເທວະ, ພຣະອິດສະວອນຜູ້ບັນດານສັບພະສັດທັງປວງ! ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະບຣະເມດສະວອນ.”

Verse 16

अनादिसृष्टिकर्त्रे च नमः सर्वगताय च । सर्वस्थाय नमस्तुभ्यं धाम्नां धाम्ने नमोऽस्तु ते

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສ້າງສັນສັບພະສິ່ງອັນບໍ່ມີຕົ້ນເລີ່ມ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ແຜ່ຊຶມໄປທົ່ວທຸກສິ່ງ. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດໃນທຸກສະຖານ; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງທີ່ສະຖິດທັງປວງ.

Verse 17

षडंताय नमस्तुभ्यं द्वादशान्ताय ते नमः । हंसभेद नमस्तुभ्यं नमस्तुभ्यं च मोक्षद

ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ຖືກສອນດ້ວຍ “ປາຍຫົກປະການ”; ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຈຸດສຸດທ້າຍເປັນ “ປາຍສິບສອງປະການ”. ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ແຍກແຍະຮັມສະ (ອັດຕາພາຍໃນ); ນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານໂມກສະ.

Verse 18

इति स्तुतस्तदा देव्या प्रचलच्चन्द्रशेखरः । ततस्तुष्टस्तु भगवानिदं वचनमब्रवीत्

ເມື່ອພຣະເທວີສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນ ຈັນທຣະເສກະຣະ (ພຣະສິວະ) ກໍເຄື່ອນໄຫວດ້ວຍຄວາມປິຕິ; ແລ້ວພຣະພະຄະວານຜູ້ພໍໃຈ ໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້.

Verse 19

ईश्वर उवाच । साधुसाधु महाप्राज्ञे तुष्टोऽहं व्रियतां वरः

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ດີແທ້ ດີແທ້ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ. ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ—ຈົ່ງເລືອກພອນໜຶ່ງ»।

Verse 20

देव्युवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश वरार्हा यदि वाप्यहम् । प्रभास क्षेत्रमाहात्म्यं पुनर्विस्तरतो वद

ເທວີຕັດວ່າ: «ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ໂອ ຈອມເທວະ ແລະຖ້າຂ້າພະອົງຄວນໄດ້ພອນ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງກ່າວອີກຄັ້ງ ຢ່າງລະອຽດ ຖຶງມະຫິມາຂອງພື້ນທີ່ສັກສິດ ປຣະພາສະ»।

Verse 21

भूतेश भगवान्विष्णुर्दैत्यानामन्तकाग्रणीः । स कस्माद्द्वारकां हित्वा प्रभासक्षेत्रमाश्रितः

«ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ! ພຣະພະຄະວານ ວິສນຸ—ຜູ້ນຳໃນການທຳລາຍໄດຕະຍະ—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງລະທິ້ງ ດວາຣະກາ ແລ້ວມາພຶງພາ ທີ່ສັກສິດ ປຣະພາສະ?»

Verse 22

षष्टि तीर्थसहस्राणि षष्टिकोटिशतानि च । द्वारकामध्यसंस्थानि कथं न्यक्कृतवान्हरिः

«ໃນດວາຣະກາ ມີຕີຣຖະ 60,000 ແລະອີກ 600 ລ້ານຕັ້ງຢູ່—ແລ້ວພຣະຫຣິ ເຮັດແນວໃດຈຶ່ງຈັດໃຫ້ມັນຕ່ຳກວ່າ ແລະເລືອກ ປຣະພາສະ?»

Verse 23

अमरैरावृतां पुण्यां पुण्यकृद्भिर्निषेविताम् । एवं तां द्वारकां त्यक्त्वा प्रभासं कथमागतः

«ດວາຣະກາເປັນນະຄອນບຸນບໍລິສຸດ ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍອະມະຣະ ແລະຖືກບຸນຊົນເຂົ້າໄປນະມັດສະການ. ແຕ່ກະນັ້ນ ພຣະອົງລະທິ້ງດວາຣະກາ ແລ້ວມາຮອດ ປຣະພາສະ ໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 24

देवमानुषयोर्नेता द्योभुवोः प्रभवो हरिः । किमर्थं द्वारकां त्यक्त्वा प्रभासे निधनं गतः

ພຣະຫຣິແມ່ນຜູ້ນໍາທັງເທວະແລະມະນຸດ ເປັນບໍ່ເກີດຂອງຟ້າແລະດິນ. ເພາະເຫດໃດພຣະອົງຈຶ່ງລະທິ້ງດວາຣະກາ ແລ້ວໄປຮອດຈຸດສິ້ນທີ່ພຣະພາສາ?

Verse 25

यश्चक्रं वर्त्तयत्येको मानुषाणां मनोमयम् । प्रभासे स कथं कालं चक्रे चक्रभृतां वरः

ຜູ້ດຽວທີ່ເຮັດໃຫ້ ‘ວົງລໍ້’ ອັນເກີດຈາກໃຈຂອງກິດຈະການມະນຸດໝຸນໄປ—ຜູ້ຖືຈັກຣາອັນປະເສີດນັ້ນ ຢູ່ພຣະພາສາໄດ້ຜ່ານເວລາແນວໃດ?

Verse 26

गोपायनं यः कुरुते जगतः सार्वलौकिकम् । स कथं भगवान्विष्णुः प्रभासक्षेत्रमाश्रितः

ພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະພອນ ຜູ້ປົກປ້ອງໂລກທັງປວງຢ່າງທົ່ວໄປ—ຈະກ່າວໄດ້ແນວໃດວ່າພຣະອົງໄດ້ອາໄສພຶ່ງພາໃນພຣະພາສາເຂດສັກສິດ?

Verse 27

योंतकाले जलं पीत्वा कृत्वा तोयमयं वपुः । लोकमेकार्णवं चक्रे दृष्ट्या दृष्टेन चात्मना

ໃນຍາມສິ້ນການ ພຣະອົງດື່ມນໍ້າທັງປວງ ແລ້ວຮັບຮ່າງເປັນນໍ້າ; ດ້ວຍພຣະສາຍຕາແລະດ້ວຍພຣະອັດຕາທີ່ປາກົດ ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ໂລກເປັນມະຫາສະໝຸດດຽວ—ຈະເວົ້າເຖິງພຣະອົງຢ່າງທຳມະດາໃນພຣະພາສາໄດ້ແນວໃດ?

Verse 28

स कथं पञ्चतां प्राप प्रभासे पार्वतीपते । यः पुराणे पुराणात्मा वाराहं वपुरास्थितः

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງພາຣະວະຕີ! ພຣະອົງນັ້ນຈະໄປຮອດສະພາບ ‘ທາດຫ້າ’ (ການລະລາຍ) ທີ່ພຣະພາສາໄດ້ແນວໃດ—ພຣະອັດຕາເກົ່າແກ່ທີ່ພູຣານະກ່າວເຖິງ ຜູ້ສະຖິດໃນຮ່າງວາຣາຫະ (ໝູປ່າ)?

Verse 29

उद्दधार महीं कृत्स्नां सशैलवनकाननाम् । स कथं त्यक्तवान्गात्रं प्रभासे पापनाशने

ພຣະອົງຜູ້ຍົກແຜ່ນດິນທັງປວງ—ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະດົງພົງ—ຈະລະທິ້ມພຣະກາຍທີ່ ພຣະພາສາ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 30

येन सिंहं वपुः कृत्वा हिरण्यकशिपुर्हतः । स कथं देवदेवेशः प्रभासं क्षेत्रमाश्रितः

ພຣະອົງຜູ້ເອົາຮູບສິງໂຕ ແລ້ວປະຫານ ຮິຣັນຍະກະຊິປຸ—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ຈະອາໄສພຶ່ງພາ ທົ່ງສັກສິດພຣະພາສາ ໄດ້ແນວໃດ?

Verse 31

सहस्रचरणं देवं सहस्राक्षं महाप्रभम् । सहस्रशिरसं वेदा यमाहुर्वै युगेयुगे

ພຣະເທວະຜູ້ມີຕີນພັນ ມີຕາພັນ ມີຮັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ທີ່ພຣະເວດາກ່າວຂານທຸກຍຸກວ່າ ມີສີສະພັນ.

Verse 32

तत्याज स कथं देवः प्रभासे स्वं कलेवरम् । नाभ्यरण्यां समुद्भूतं यस्य पैतामहं गृहम्

ພຣະເທວະນັ້ນຈະລະທິ້ມພຣະກາຍຂອງພຣະອົງທີ່ ພຣະພາສາ ໄດ້ແນວໃດ? ຜູ້ທີ່ເຮືອນຂອງ ‘ປິຕາມະຫະ’ (ພຣະພຣະຫມາ) ເກີດຂຶ້ນຈາກດົງດອກບົວແຫ່ງສະດື.

Verse 33

एकार्णवगते लोके तत्पंकजमपंकजम् । येनोद्धृतं क्षणेनैव प्रभासस्थः स किं हरिः

ເມື່ອໂລກທັງປວງກາຍເປັນມະຫາສະໝຸດດຽວ ດອກບົວອັນບໍ່ມີມົນທິນນັ້ນ ຖືກພຣະອົງຍົກຂຶ້ນໃນພິບຕາ—ຖ້າຮະຣິສະຖິດຢູ່ພຣະພາສາ ຈະກ່າວອັນໃດຈຶ່ງຈະພໍ?

Verse 34

उत्तरांशे समुद्रस्य क्षीरोदस्या मृतोदधेः । यः शेते शाश्वतं योगमास्थाय परवीरहा । स कथं त्यक्तवान्देहं प्रभासे परमेश्वरः

ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ນອນຢູ່ໃນພາກເໜືອຂອງມະຫາສະໝຸດ ເທິງສະໝຸດນ້ຳນົມ—ສະໝຸດອະມະຕະອັນບໍ່ຕາຍ—ສະຖິດໃນໂຍຄະນິລັນດອນ ແລະເປັນຜູ້ປາບວີຣະສັດຕູ; ຈະມີໄດ້ຢ່າງໃດທີ່ພຣະອົງຈະລະທິ້ງພຣະກາຍທີ່ປຣະພາສາ?

Verse 35

हव्यादान्यः सुरांश्चक्रे कव्यादांश्च पितॄ नपि । स कथं देवदेवेशः प्रभासं क्षेत्रमाश्रितः

ພຣະອົງຜູ້ຈັດຕັ້ງໃຫ້ເທວະທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ຮັບ “ຮະວະຍະ” (ເຄື່ອງບູຊາ) ແລະໃຫ້ປິຕຣະທັງຫຼາຍເປັນຜູ້ຮັບ “ກະວະຍະ”; ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງນັ້ນ ຈະມາພຶ່ງພາກສະເຫຼີມສັກສິດປຣະພາສາໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 36

युगानुरूपं यः कृत्वा रूपं लोकहिताय वै । धर्ममुद्धरते देवः स कथं क्षेत्रमाश्रितः

ພຣະເທວະຜູ້ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ຈຶ່ງຮັບຮູບອັນເໝາະກັບແຕ່ລະຍຸກ ແລະຍົກຊູທັມມະ; ຈະເປັນໄປໄດ້ຢ່າງໃດທີ່ພຣະອົງນັ້ນຈະຖືກຈຳກັດ ຫຼືພຶ່ງພາສະຖານສັກສິດແຫ່ງດຽວ?

Verse 37

त्रयो वर्णास्त्रयो लोकास्त्रैविद्यं पाठकास्त्रयः । त्रैकाल्यं त्रीणि कर्माणि त्रयो देवास्त्रयो गुणाः । सृष्टं येन पुरा देवः स कथं क्षेत्रमाश्रितः

ພຣະເທວະຜູ້ໃນອະດີດໄດ້ສ້າງຕັ້ງສິ່ງເປັນສາມປະການທັງຫຼາຍ—ວັນນະສາມ, ໂລກສາມ, ຕຣະຍະວິທະຍາ (ວິທະຍາເວດສາມ) ແລະຜູ້ສະດຸດສະດອງສາມ, ເວລາສາມ, ກຳສາມ, ເທວະສາມ, ແລະຄຸນສາມ; ພຣະຜູ້ສ້າງນັ້ນ ຈະຖືກກ່າວວ່າພຶ່ງພາດິນແດນສັກສິດແຫ່ງດຽວໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 38

या गतिर्द्धर्मयुक्तानामगतिः पापकर्मिणाम् । चातुर्वर्ण्यस्य प्रभवश्चातुर्वर्ण्यस्य रक्षिता

ພຣະອົງເປັນທີ່ພຶ່ງແທ້ ແລະເປັນປາຍທາງສຸດທ້າຍຂອງຜູ້ປະພຶດທັມມະ, ແຕ່ເປັນ “ຄວາມບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ” ສຳລັບຜູ້ກະທຳບາບ; ເປັນຕົ້ນກຳເນີດແລະຜູ້ພິທັກຮັກສາຈາຕຸຣະວັນນະ; ພຣະອົງເຊັ່ນນີ້ຈະໃຫ້ວັດດ້ວຍສະຖານທີ່ໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 39

चातुर्विद्यस्य यो वेत्ता चातुराश्रम्यसंस्थितः । कस्मात्स द्वारकां हित्वा प्रभासे पंचतां गतः

ຜູ້ໃດຮູ້ວິຊາສີ່ປະການ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນວິນັຍແຫ່ງອາສຣົມສີ່—ເປັນຫຍັງຈຶ່ງລະທິ້ງດວາຣະກາ ແລ້ວທີ່ປຣະພາສະ ເຂົ້າສູ່ສະພາບ «ຫ້າ» ຄືລະລາຍໃນທາດຫ້າ?

Verse 40

दिगंतरं नभोभूमिरापो वायुर्विभावसुः । चंद्रसूर्यद्वयं ज्योतिर्युगेशः क्षणदातनुः

ພຣະອົງແມ່ນຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງທິດທັງປວງ, ຟ້າແລະດິນ; ນ້ຳ, ລົມ, ໄຟອັນລຸກໂຊນ; ແສງສະຫວ່າງຄືຄູ່ຈັນ-ຕາເວັນ; ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຍຸກ—ຜູ້ມີກາຍເປັນເວລາ ວັດໄດ້ເປັນຂະນະ.

Verse 41

यः परं श्रूयते ज्योतिर्यः परं श्रूयते तपः । यः परं परतः प्रोक्तः परं यः परमात्मवान्

ພຣະອົງຜູ້ຖືກເລົ່າຂານວ່າເປັນແສງສູງສຸດ, ເປັນຕະປະສູງສຸດ; ຜູ້ຖືກປະກາດວ່າສູງກວ່າສິ່ງສູງສຸດ; ພຣະອົງແມ່ນສູງສຸດ—ມີສະພາບເປັນປຣະມາຕະມັນ.

Verse 42

आदित्यादिश्च यो दिव्यो यश्च दैत्यांतको विभुः । स कथं देवकीसूनुः प्रभासे सिद्धिमीयिवान्

ພຣະອົງຜູ້ເປັນທິບພະ ເປັນຜູ້ນຳດັ່ງດວງອາທິດ ແລະເປັນຜູ້ມີ຤ິດອັນຍິ່ງ ຜູ້ປາບໄດຕະຍະ—ແລ້ວພຣະອົງອົງດຽວນັ້ນ ໃນພາບເປັນບຸດຂອງເທວະກີ ຈຶ່ງບັນລຸສິດທິທີ່ປຣະພາສະໄດ້ແນວໃດ?

Verse 43

युगांते चांतको यश्च यश्च लोकांतकांतकः । सेतुर्यो लोकसत्तानां मेध्यो यो मेध्यकर्मणाम्

ພຣະອົງແມ່ນຈຸດສິ້ນສຸດໃນທ້າຍຍຸກ, ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍຜູ້ທຳລາຍໂລກ; ເປັນຂົວໃຫ້ແກ່ສັດທັງຫຼາຍໃນໂລກ, ແລະເປັນຄວາມບໍລິສຸດແກ່ຜູ້ປະກອບກຳພິທີຊຳລະ.

Verse 44

वेत्ता यो वेदविदुषां प्रभुर्यः प्रभवात्मनाम् । सोमभूतस्तु भूतानामग्निभूतोऽग्निवर्त्मनाम्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ຮູ້ອັນສູງສຸດໃນຫມູ່ຜູ້ຮູ້ເວດາ ແລະເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງຜູ້ເປັນຕົ້ນກໍາເນີດແຫ່ງພະລັງແລະການສ້າງ. ພຣະອົງເປັນໂສມະແກ່ສັດມີຊີວິດ ແລະເປັນອັກນິແກ່ຜູ້ດໍາເນີນທາງແຫ່ງໄຟ (ພິທີບູຊາ)។

Verse 45

मनुष्याणां मनोभूतस्तपोभूतस्तपस्विनाम् । विनयो नयभूतानां तेजस्तेजस्विनामपि

ໃນຫມູ່ມະນຸດ ພຣະອົງເປັນຈິດໃຈເອງ; ໃນຫມູ່ນັກຕະປະສະວິນ ພຣະອົງເປັນຕະປະ (ຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງການບໍາເພັນ) ເອງ. ພຣະອົງເປັນຄວາມຖ່ອມຕົນແກ່ຜູ້ມີວິໄນ ແລະເປັນລັດສະມີແກ່ຜູ້ມີຕະເຈດສະວິນດ້ວຍ.

Verse 46

विग्रहो विग्रहाणां यो गतिर्गतिमतामपि । स कथं द्वारकां हित्वा प्रभासक्षेत्रमाश्रितः

ພຣະອົງເປັນແບບຢ່າງດັ່ງເດີມຂອງຮູບກາຍທັງປວງ ແລະເປັນເປົ້າໝາຍສູງສຸດ ແມ່ນແຕ່ແກ່ຜູ້ບັນລຸທາງອັນສູງ. ແລ້ວພຣະອົງຈະລະທິ້ງດວາຣະກາ ແລະມາອາໄສພຣະສະຖານປຣະພາສະໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 47

आकाशप्रभवो वायुर्वायुप्राणो हुताशनः । देवा हुताशनप्राणाः प्राणोऽग्नेर्मधुसूदनः । सकथं पद्मजप्राणः प्रभासं क्षेत्रमाश्रितः

ຈາກອາກາດເກີດລົມ; ຊີວິດຂອງລົມແມ່ນໄຟ (ຫຸຕາຊະນ). ເທວະທັງຫລາຍດໍາລົງຊີວິດໂດຍໄຟ, ແລະຊີວິດຂອງໄຟແມ່ນ ມະທຸສູດະນ (ວິສນຸ). ແລ້ວພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນຊີວິດຂອງຜູ້ເກີດຈາກດອກບົວ (ພຣະພຣົມ)—ຈະມາອາໄສພຣະສະຖານປຣະພາສະໄດ້ຢ່າງໃດ?

Verse 48

सूत उवाच । इति प्रोक्तस्तदा देव्या शंकरो लोकशंकरः । उवाच प्रहसन्वाक्यं पार्वतीं द्विजसत्तमाः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນັ້ນ ພຣະສັງກະຣະ (Śaṅkara) ຜູ້ເປັນຜູ້ເກື້ອກູນແກ່ໂລກ ໄດ້ຖືກເທວີກ່າວດັ່ງນັ້ນ; ພຣະອົງຍິ້ມແລ້ວ ກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ ພາຣະວະຕີ (Pārvatī), ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນຫມູ່ດວິຊະ.

Verse 49

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि प्रभासक्षेत्रविस्तरम् । रहस्यं सर्वपापघ्नं देवानामपि दुर्ल्लभम्

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດລາຍລະອຽດມະຫິມາຂອງ ປຣະພາສະ-ເຂດສັກສິດ—ເປັນຄວາມລັບທີ່ທໍາລາຍບາບທັງປວງ ແລະແມ່ນຫາຍາກແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍັງຍາກໄດ້ຮັບ.

Verse 50

देवि क्षेत्राण्यनेकानि पृथिव्यां संति भामिनि । तीर्थानि कोटिसंख्यानि प्रभावस्तेषु संख्यया

ໂອ ເທວີ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ, ໃນໂລກນີ້ມີເຂດສັກສິດຫຼາຍປະການ; ແລະມີຕີຣຖະນັບເປັນໂກຕິໆ, ແຕ່ລະແຫ່ງມີພະລັງບຸນແລະອານຸພາບຕາມສ່ວນຂອງຕົນ.

Verse 51

असंख्येय प्रभावं हि प्रभासं परिकीर्तितम् । ब्रह्मतत्त्वं विष्णुतत्त्वं रौद्रतत्त्वं तथैव च

ປຣະພາສະນັ້ນ ຖືກສັນລະເສີນວ່າມີອານຸພາບອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້; ເພາະທີ່ນັ້ນມີຫຼັກທັດຂອງພຣະບຣະຫມາ, ຂອງພຣະວິສນຸ, ແລະຂອງພຣະຣຸທຣະດ້ວຍ.

Verse 52

तत्र भूयः समायोगो दुर्ल्लभोऽन्येषु पार्वति । प्रभासे देवदेवेशि तत्त्वानां त्रितयं स्थितम्

ໂອ ປາຣະວະຕີ, ການປະສົມປະສານອັນເຕັມພຽງແບບນີ້ ຫາຍາກໃນບ່ອນອື່ນ. ໃນປຣະພາສະ, ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ, ຕຣິຕັດທັດທັງສາມນີ້ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ.

Verse 53

चतुर्विंशतितत्त्वैश्च ब्रह्मा लोकपितामहः । बालरूपी च नाम्नां च तत्र स्थाने स्थितः स्वयम्

ທີ່ນັ້ນ ພຣະບຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກທັງປວງ ອາໄສຢູ່ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ພ້ອມດ້ວຍຫຼັກທັດ 24 ປະການ; ພຣະອົງຮັບຮູບເປັນເດັກນ້ອຍ ແລະມີນາມອັນໂດ່ງດັງຫຼາຍປະການໃນສະຖານນັ້ນ.

Verse 54

पंचविशतितत्त्वानाम धिपो देवताग्रणीः । तस्मिन्स्थाने स्थितः साक्षाद्दैत्यानामंतकः शुभे

ເທວະຜູ້ເປັນຫົວໜ້າໃນບັນດາເທວະ ເປັນອົງພຣະເຈົ້າໂດຍກົງແຫ່ງຕັດຕະວະ 25 ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍພວກໄດຕະຍະ ປະທັບຢູ່ຢ່າງປາກົດໃນສະຖານນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີມົງຄຸນ।

Verse 55

अहं देवि त्वया सार्द्धं षट्त्रिंशत्तत्त्वसंयुतः । निवसामि महाभागे प्रभासे पापनाशने

ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າເອງພ້ອມກັບເຈົ້າ ປະກອບດ້ວຍຕັດຕະວະ 36 ຢ່າງຄົບຖ້ວນ ພຳນັກຢູ່ໃນພຣະພາສາ ຜູ້ທຳລາຍບາບ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາຍິ່ງໃຫຍ່।

Verse 56

एवं तत्त्वमयं क्षेत्रं सर्वतीर्थमयं शुभम् । प्रभासमेव जानीहि मा कार्षीः संशयं क्वचित्

ດັ່ງນັ້ນ ສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຈິງສູງສຸດ ເປັນມົງຄຸນ ແລະຮວມໄວ້ທຸກຕີຣຖະ. ຈົ່ງຮູ້ເຖິງມັນວ່າແມ່ນພຣະພາສາແທ້ໆ; ຢ່າໃຫ້ມີຄວາມສົງໄສເມື່ອໃດເລີຍ।

Verse 57

अपि कीटपतंगा ये म्रियंते तत्र ये नराः । तेऽपि यांति परं स्थानं नात्र कार्या विचारणा

ແມ່ນແຕ່ແມງໄມ້ ແລະແມງກະພື້ນ ຕະຫຼອດຈົນເຖິງມະນຸດທີ່ຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍຍັງໄປຮອດສະຖານສູງສຸດ. ເລື່ອງນີ້ບໍ່ຈຳເປັນຕ້ອງພິຈາລະນາໃດໆ।

Verse 58

स्त्रियो म्लेच्छाश्च शूद्राश्च पशवः पक्षिणो मृगाः । प्रभासे तु मृता देवि शिवलोकं व्रजंति ते

ໂອ ເທວີ, ແມ່ຍິງ, ມເລັດຈະ, ຊູດຣະ ແລະສັດທັງຫຼາຍ—ນົກ ແລະສັດປ່າ—ຖ້າຕາຍໃນພຣະພາສາ ພວກເຂົາຈະໄປສູ່ໂລກຂອງພຣະສິວະ।

Verse 59

कामक्रोधेन ये बद्धा लोभेन च वशीकृताः । अज्ञानतिमिराक्रांता मायातत्त्वे च संस्थिताः

ຜູ້ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍກາມະແລະໂກຣດ ຖືກຄວາມໂລບຄອບງຳ ຖືກຄວາມມືດແຫ່ງອະວິຊາຄອບຄຸມ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນຕັດຕະວະແຫ່ງມາຍາ—

Verse 60

कालपाशेन ये बद्धास्तृष्णाजालेन मोहिताः । अधर्मनिरता ये च ये च तिष्ठंति पापिनः

ຜູ້ທີ່ຖືກຜູກມັດດ້ວຍບ່ວງແຫ່ງກາລະ ຖືກຕາຂ່າຍແຫ່ງຕັນຫາຫຼອກລວງ ຜູ້ທີ່ໝົກມຸ່ນໃນອະທັມ ແລະຜູ້ບາບທີ່ຍັງຍືນຢູ່—

Verse 61

ब्रह्मघ्नाश्च कृतघ्नाश्च ये चान्ये गुरुतल्पगाः । महापातकिनश्चापि ते यान्ति परमां गतिम्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນະ ຜູ້ອະກະຕັນຍູ ແລະຜູ້ອື່ນໆທີ່ລ່ວງລະເມີດຕຽງຂອງຄູອາຈານ—ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນ—ກໍບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ।

Verse 62

मातृहंता नरो यस्तु पितृहंता तथैव च । ते सर्वे मुक्तिमायांति किं पुनः शुभकारिणः

ແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ຂ້າແມ່ ແລະຜູ້ຂ້າພໍ່ກໍດີ—ພວກເຂົາທັງໝົດຍ່ອມໄປສູ່ມຸກຕິ; ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກສໍາລັບຜູ້ກະທໍາຄວາມດີ.