Adhyaya 7

Verse 1

सूत उवाच । एवं तत्र तदा देवी श्रुत्वा माहात्म्यमुत्तमम् । हर्षोत्कंठितया वाचा पुनः पप्रच्छ शंकरम्

ສູຕະກ່າວວ່າ: ໃນເວລານັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ຟັງມາຫາຕະມະອັນປະເສີດແລ້ວ ຈຶ່ງຖາມພຣະຊັງກະຣະອີກຄັ້ງ ດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະຄວາມປາຖະໜາອັນແຮງກ້າ.

Verse 2

देव्युवाच । देवदेव जगन्नाथ भक्तानुग्रहकारक । समस्तज्ञानसंपन्न नमस्तेऽस्तु महेश्वर

ພຣະເທວີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວະເທວະ, ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ, ຜູ້ປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຜູ້ພັກຕະ. ໂອ ມະເຫສະວະຣະ, ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍປັນຍາທັງປວງ, ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 3

नमोऽस्तु वै त्रिपुरप्रहर्त्रे महात्मने तारकमर्दनाय । नमोऽस्तु ते क्षीरसमुद्र दायिने शिशोर्मुनीन्द्रस्य समाहितस्य

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ; ມະຫາອາດຕະມະນຜູ້ປະຫານຕາຣະກະ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ປະທານມະຫາສະມຸດນ້ຳນົມ ແລະຜູ້ປະທານຄວາມຕັ້ງມັ່ນໃນສະມາທິແກ່ກຸມານມຸນີອິນທຣະ.

Verse 4

नमोऽस्तु ते सर्वजगद्विधात्रे सर्वत्र सर्वात्मक सर्वकर्त्रे । नमो भवायास्तु नमोऽभवाय नमोऽस्तु ते सर्वगताय नित्यम्

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ຈັດວາງລະບຽບແຫ່ງສັບພະຈັກກະວານ—ຢູ່ທຸກແຫ່ງ, ເປັນອາດຕະມະຂອງທຸກສິ່ງ, ແລະເປັນຜູ້ກະທຳທຸກຢ່າງ. ນະໂມແດ່ພະພາວະ (Bhava), ນະໂມແດ່ອະພາວະ (Abhava); ນະໂມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສະຖິດທົ່ວທຸກສິ່ງຕະຫຼອດການ.

Verse 5

ईश्वर उवाच । किं देवि पृच्छसेऽद्यापि सर्वं ते कथितं मया । संदिग्धमस्ति किंचिच्चेत्पुनः पृच्छस्व भामिनि

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າຍັງປາດຖະນາຖາມອັນໃດອີກ? ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງທຸກຢ່າງແລ້ວ. ຖ້າຍັງມີສິ່ງໃດຄ້າງໃຈ ຈົ່ງຖາມອີກເທື່ອ, ໂອ ນາງຜູ້ງາມ.”

Verse 6

देव्युवाच । सोमेश्वरेति यन्नाम कस्मिन्काले बभूव तत् । किं नामाग्रेऽभवल्लिंगं नाम किं भविताऽधुना

ເທວີກ່າວວ່າ: “ນາມ ‘ໂສເມສະວະຣະ’ ນັ້ນ ເກີດຂຶ້ນໃນເວລາໃດ? ໃນຕອນແຮກ ລິງຄະນັ້ນເອີ້ນວ່າຫຍັງ, ແລະໃນບັດນີ້ຈະມີນາມວ່າຫຍັງ?”

Verse 7

एवं यस्य प्रभावो वै नोक्तः पूर्वं त्वया विभो । अन्येषां तीर्थदेवानां माहात्म्यं वर्णितं त्वया । न त्वीदृशं तु कथितं श्रीसोमेशस्य यादृशम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ພຣະອຳນາດອັນແທ້ຂອງພຣະອົງນີ້ ທ່ານບໍ່ເຄີຍເວົ້າໄວ້ກ່ອນ. ທ່ານໄດ້ພັນລະນາມາຫາຕະມະຂອງຕີຣຖະ ແລະເທວະດາອື່ນໆ, ແຕ່ມາຫາຕະມະອັນຄວນບູຊາຂອງສີໂສເມສະວະຣະ ບໍ່ເຄີຍຖືກເວົ້າໃນທຳນອງນີ້ເລີຍ.

Verse 8

ईश्वर उवाच । पूर्वमेवाहमेवासं स्पर्शलिंगस्वरूपवान् । न च मां तत्त्वतो वेद जनः कश्चिदिहेश्वरि

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ໃນກ່ອນນັ້ນ ຂ້າພະອົງເຄີຍສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນຮູບ «ສະປັຣສະ-ລິງຄະ». ແຕ່ໂອ ພຣະນາງ, ບໍ່ມີໃຜໃນທີ່ນີ້ຮູ້ຈັກຂ້າພະອົງຕາມສະພາບແທ້ຈິງເລີຍ.

Verse 9

महाकल्पे तु सञ्जाते ब्रह्मणः प्रति संचरे । नामभावं भवेदन्यद्देवि लिंगे पुनःपुनः

ເມື່ອມະຫາກັລປະເກີດຂຶ້ນ ແລະ ພຣະພຣະຫມາເຂົ້າສູ່ວົງຈອນການກັບຄືນຂອງພຣະອົງ, ໂອ ເທວີ, ລິງຄະນັ້ນຈະຮັບສະພາບແຫ່ງຊື່ ແລະ ການເອີ້ນຂານອັນແຕກຕ່າງ ຊ້ຳໆເລື້ອຍໆ.

Verse 11

अस्मिन्ब्रह्मणि देवेशि संजाते ह्यष्टवार्षिके । तदा कालात्समारभ्य सोमेश इति विश्रुतः

ໂອ ເທວີ, ໃນວົງຈອນການສ້າງສັນປັດຈຸບັນຂອງພຣະພຣະຫມານີ້, ເມື່ອພຣະເຈົ້າປາກົດເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນຂັ້ນນັ້ນ, ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ພຣະອົງຖືກຂານນາມວ່າ «ໂສເມຊະ»—ພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂສມາ—ໃນພຣະພູມປະພາສະອັນສັກສິດ.

Verse 12

अतीतेषु च देवेशि ब्रह्मसुप्तलयादनु । बभूवुर्यानि नामानि तानि त्वं शृणु पार्वति

ແລະ ໂອ ເທວີ, ຫຼັງຈາກການລະລາຍທີ່ຕາມຫຼັງ «ການຫຼັບ» ຂອງພຣະພຣະຫມາ, ບັນດານາມທັງຫຼາຍ (ຂອງພຣະອົງໃນປະພາສະ) ທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນວົງຈອນອະດີດ, ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ປາຣະວະຕີ.

Verse 13

आद्यो विरंचिनामासीद्यदा ब्रह्मा पितामहः । मृत्युञ्जयस्तदा नाम सोमनाथस्य कीर्तितम्

ໃນວົງຈອນທຳອິດ, ເມື່ອພຣະພຣະຫມາເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ ວິຣັນຈິ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະ, ໃນເວລານັ້ນ ນາມທີ່ຖືກສັນລະເສີນສຳລັບ ໂສມະນາຖະ ແມ່ນ «ມຣິຕຍຸນຊະຍະ»—ຜູ້ຊະນະຄວາມຕາຍ.

Verse 14

द्वितीयोऽभूद्यदा ब्रह्मा पद्मभूरिति विश्रुतः । तदा कालाग्निरुद्रेति नाम प्रोक्तं शुभेंऽबिके

ໃນຍຸກທີສອງ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ປັດມະພູ» (ເກີດຈາກດອກບົວ) ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ອຳບິກາຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະກາດວ່າ «ກາລາກນິຣຸດຣະ» (ຣຸດຣະເປັນໄຟແຫ່ງກາລ)។

Verse 15

तृतीयोऽभूद्यदा ब्रह्मा स्वयंभूरिति विश्रुतः । अमृतेशेति देवस्य तदा नाम प्रकीर्तितम्

ໃນຍຸກທີສາມ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ຮັບການຮູ້ຈັກວ່າ «ສະວະຍຳພູ» (ເກີດດ້ວຍຕົນເອງ) ໃນເວລານັ້ນ ພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ອະມຣິເຕຊະ» (ອົງພຣະເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ/ອະມະຕະ)។

Verse 16

चतुर्थोऽभूद्यथा ब्रह्मा परमेष्ठीति विश्रुतः । अनामयेति देवस्य तदा नाम स्मृतं शुभे

ໃນຍຸກທີສີ່ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ຮູ້ຈັກວ່າ «ປະຣະເມດຖີ» ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຖືກລະລຶກວ່າ «ອະນາມະຍະ» (ປອດໂລກ, ບໍ່ຖືກທຸກຂ໌ພະຍາດ)។

Verse 17

पंचमोऽभूद्यदा ब्रह्मा सुरज्येष्ठ इति स्मृतः । कृत्तिवासेति देवस्य नाम प्रोक्तं तदाम्बिके

ໃນຍຸກທີຫ້າ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາຖືກລະລຶກວ່າ «ສຸຣະຈະເຢດຖະ» ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ອຳບິກາ ພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຖືກປະກາດວ່າ «ກຣິຕຕິວາສະ» (ຜູ້ພຳນັກໃນໜັງສັດ/ໜັງຕະບະສີ; ພຣະສິວະຜູ້ເຄรັ່ງຄັດ)។

Verse 18

षष्ठश्चाभूद्यदा ब्रह्मा हेमगर्भ इति श्रुतः । तदा भैरवनाथेति नाम देवस्य कीर्तितम्

ໃນຍຸກທີຫົກ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາຖືກເອີ້ນວ່າ «ເຮມະຄັຣພະ» (ຄັນທອງ) ໃນເວລານັ້ນ ພຣະນາມຂອງພຣະເຈົ້າຖືກສັນລະເສີນວ່າ «ໄພຣະວະນາຖະ» (ພຣະໄພຣະວະ ຜູ້ເປັນອົງນາຍ)។

Verse 19

अयं यो वर्त्तते ब्रह्मा शतानंद इति स्मृतः । सोमनाथेति देवस्य वर्तते नाम सांप्रतम्

ໃນວົງຈັກປັດຈຸບັນນີ້ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ປົກຄອງຢູ່ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ສະຕານັນທະ»; ແລະໃນປັດຈຸບັນ ນາມຂອງພຣະເຈົ້າຄື «ໂສມະນາຖະ».

Verse 20

अतः परं चतुर्वक्त्रो ब्रह्मा यो भविता यदा । प्राणनाथेति देवस्य तदा नाम भविष्यति

ຕໍ່ໄປໃນພາຍຫນ້າ ເມື່ອພຣະພຣະຫມາສີ່ໜ້າຜູ້ຈະມາ ປາກົດຂຶ້ນ ໃນເວລານັ້ນ ນາມຂອງພຣະເຈົ້າຈະເປັນ «ປຣານະນາຖະ» (ອົງເຈົ້າແຫ່ງລົມຫາຍໃຈ).

Verse 21

अतीता ये विधातारो भविष्यंति च येऽधुना । तावत्तद्वर्त्तते नाम यावदन्योष्टवार्षिकः । संध्यासंध्यांशभेदेन विष्ण्वनंतसनातनाः

ບັນດາຜູ້ຈັດວາງຈັກກະວານ (ວິທາຕຣະ) ທີ່ຜ່ານໄປ ແລະຜູ້ທີ່ມີຢູ່ດຽວນີ້ ຫຼືຈະມາໃນອະນາຄົດ—ນາມທິບພະນັ້ນຈະດຳລົງຢູ່ຕາມນັ້ນ ຈົນກວ່າວົງຈັກໃໝ່ແປດປີຈະເກີດຂຶ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມການແບ່ງຂອງເວລາສັນທະຍາ ແລະສ່ວນຂອງມັນ ພຣະອົງຖືກສັນລະເສີນວ່າ ວິດສະນຸ, ອະນັນຕະ, ແລະ ສະນາຕະນະ.

Verse 22

एवं नामानि देवस्य संक्षेपात्कीर्तितानि मे । विस्तरात्कथितुं नैव शक्यंते कालगौरवात्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວຖຶງນາມທັງຫຼາຍຂອງພຣະເຈົ້າແຕ່ໂດຍຫຍໍ້. ຈະເລົ່າໃຫ້ລະອຽດທັງໝົດບໍ່ອາດເຮັດໄດ້ ເນື່ອງຈາກເວລາອັນກວ້າງໃຫຍ່ແລະໜັກໜ່ວງ.

Verse 23

देव्युवाच । आश्चर्यं देवदेवेश यत्त्वया कथितं प्रभो । पूर्वोक्तानि च नामानि न स्मरंति च मे कथम्

ເທວີກ່າວວ່າ: «ນ່າອັດສະຈັນແທ້ ໂອ ຈອມເທວະເຈົ້າ, ສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວ ໂອ ພຣະນາຍ. ແຕ່ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດ ທີ່ນາມທີ່ພຣະອົງເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ ບໍ່ປາກົດໃນຄວາມຈື່ຈຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ?»

Verse 24

एतद्विस्तरतो ब्रूहि कारणं च जगत्पते । सर्वभूतहितार्थाय ममानुग्रहकाम्यया

ຂໍພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກ ຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ ແລະບອກເຫດຜົນດ້ວຍ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດທັງປວງ ແລະເພາະພຣະປະສົງຈະປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 25

ईश्वर उवाच । कल्पेकल्पे महादेवि अवतारं करोषि यत् । तेन ते स्मरणं नास्ति प्रभावात्प्रकृतेः प्रिये

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ມະຫາເທວີ, ເນື່ອງຈາກເຈົ້າຮັບອະວະຕານໃນທຸກໆກັລປະ, ຄວາມລະລຶກຂອງເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ຄົງຢູ່; ເພາະອຳນາດອັນແຮງກ້າຂອງປຣະກຣິຕິ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.”

Verse 26

तत्त्वावरणमध्ये तु तत्राद्या त्वं प्रतिष्ठिता । साऽवतीर्यांडमध्ये तु मया सार्द्धं वरानने

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໃນກາງແຫ່ງການປົກຄຸມຂອງຕັດຕະວະທັງຫຼາຍ ເຈົ້າຜູ້ເປັນປະຖົມດັ່ງເດີມ ຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແລ້ວເຈົ້າໄດ້ລົງສູ່ພາຍໃນໄຂ່ຈັກກະວານ ມາພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ.

Verse 27

अनुग्रहार्थं लोकानां प्रादुर्भूता पुनःपुनः । आद्ये कल्पे जगन्माता जगद्योनिर्द्वितीयके

ເພື່ອປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ໂລກທັງຫຼາຍ ເຈົ້າປາກົດຂຶ້ນຊ້ຳໆ. ໃນກັລປະທຳອິດ ເຈົ້າຖືກເອີ້ນວ່າ “ແມ່ແຫ່ງຈັກກະວານ”; ໃນກັລປະທີສອງ ເອີ້ນວ່າ “ຄັນ/ແຫຼ່ງກຳເນີດແຫ່ງຈັກກະວານ”។

Verse 28

तृतीये शांभवीनाम चतुर्थे विश्वरूपिणी । पञ्चमे नंदिनीनाम षष्ठे चैव गणांबिका

ໃນກັລປະທີສາມ ເຈົ້າຖືກເອີ້ນວ່າ “ຊາມພະວີ”; ໃນກັລປະທີສີ່ “ວິດສະວະຣູປິນີ” (ຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານທັງປວງ). ໃນກັລປະທີຫ້າ ເຈົ້າມີນາມວ່າ “ນັນດິນີ”; ແລະໃນກັລປະທີຫົກ “ຄະນາມບິກາ” (ແມ່ແຫ່ງຄະນາທັງຫຼາຍ).

Verse 29

विभूतिः सप्तमे कल्पे सुभूतिश्चाष्टमे तदा । आनन्दा नवमे कल्पे दशमे वामलोचना

ໃນກັລປະທີ 7 ເຈົ້າຖືກເອີ້ນວ່າ ວິພູຕິ; ໃນກັລປະທີ 8 ແມ່ນ ສຸພູຕິ. ໃນກັລປະທີ 9 ຮູ້ຈັກວ່າ ອານັນດາ; ແລະໃນກັລປະທີ 10 ແມ່ນ ວາມໂລຈະນາ—ຜູ້ມີດວງຕາງາມ.

Verse 30

एकादशे वरारोहा द्वादशे च सुमङ्गला । कल्पे त्रयोदशे चैव महामाया ह्युदाहृता

ໃນກັລປະທີ 11 ເຈົ້າຖືກເອີ້ນວ່າ ວະຣາໂຣຫາ—ຜູ້ມີສະຫງ່າງາມສູງສົ່ງ; ໃນກັລປະທີ 12 ແມ່ນ ສຸມັງຄະລາ—ຜູ້ມີມົງຄຸນຍິ່ງ. ແລະໃນກັລປະທີ 13 ເຈົ້າຖືກປະກາດວ່າ ມະຫາມາຍາ—ພະລັງອັນໃຫຍ່ແຫ່ງການປາກົດ.

Verse 31

ततश्चतुर्दशे कल्पेऽनन्तानाम प्रकीर्तिता । भूतमाता पंचदशे षोडशे चोत्तमा स्मृता

ຕໍ່ມາ ໃນກັລປະທີ 14 ເຈົ້າຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມ ອະນັນຕານາມາ. ໃນກັລປະທີ 15 ເຈົ້າໂດງດັງເປັນ ພູຕະມາຕາ—ແມ່ແຫ່ງສັດທັງປວງ; ແລະໃນກັລປະທີ 16 ເຈົ້າຖືກລະນຶກວ່າ ອຸດຕະມາ—ຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 32

ततः सप्तदशे कल्पे पितृकल्पे तु विश्रुता । दक्षस्य दुहिता जाता सतीनाम्नी महाप्रभा

ຕໍ່ມາ ໃນກັລປະທີ 17—ອັນໂດງດັງວ່າ ພິຕຣິ-ກັລປະ—ເຈົ້າເກີດເປັນທິດາຂອງ ດັກສະ (Dakṣa), ເປັນຜູ້ສ່ອງແສງຍິ່ງ ແລະມີນາມວ່າ ສະຕີ (Satī).

Verse 33

अपमानात्तु दक्षस्य स्वां तनूमत्यजत्पुनः । उमां कलां तु चन्द्रस्य पुरापूर्य च संस्थिता

ແຕ່ເນື່ອງຈາກການຫຍັບຫຍາມຂອງ ດັກສະ (Dakṣa) ເຈົ້າໄດ້ລະທິ້ງກາຍຂອງຕົນອີກຄັ້ງ. ຕໍ່ມາ ເຈົ້າສະຖິດເປັນ ອຸມາ (Umā)—ເປັນສ່ວນໜຶ່ງ (kalā) ຂອງດວງຈັນ—ເຕີມເຕັມໂລກທັງປວງ ແລະດໍາລົງຢູ່ຢ່າງມັ່ນຄົງໃນພຣະພາວະ.

Verse 34

ततः प्रवृत्ते वाराहे कल्पे त्वं सुरसुन्दरि । पुनर्हिमवताराध्य दुहिता त्वमतः कृता

ຕໍ່ມາ ເມື່ອກັລປະວາຣາຫະເລີ່ມຂຶ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ງາມໃນຫມູ່ເທວະ ເຈົ້າໄດ້ຖືກສ້າງໃຫ້ເປັນທິດາຂອງຮິມະວັດອີກຄັ້ງ ຫຼັງຈາກໄດ້ບູຊາອ້ອນວອນຮິມະວັດ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພູເຂົາ.

Verse 35

ततो देव्यद्भुतं तप्त्वा तपः परमदुश्चरम् । भर्त्तारं मां पुनः प्राप्य पार्वतीति निगद्यसे

ຕໍ່ມາ ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າໄດ້ປະພຶດຕະປະອັນອັດສະຈັນ ເປັນຕະປະທີ່ຍາກຢິ່ງ; ແລ້ວໄດ້ບັນລຸຂ້ອຍອີກຄັ້ງເປັນສາມີ, ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ປາຣະວະຕີ».

Verse 36

कैलासनिलयश्चाहं त्वया सार्द्धं वरानने । क्रीडामि तव देवेशि यावत्कल्पावसानकम्

ຂ້ອຍພັກອາໄສຢູ່ເຂົາໄກລາສ; ແລະພ້ອມກັບເຈົ້າ ໂອ ນາງໜ້າງາມ, ຂ້ອຍຫຼິ້ນລີລາອັນເທວະ ໂອ ເທວີ, ຈົນກວ່າກັລປະຈະສິ້ນສຸດ.

Verse 37

इदं चतुर्गुणं प्राप्य द्वापरे विष्णुना सह । महिषस्य वधार्थाय उत्पन्ना कृष्णपिंगला

ເມື່ອໄດ້ບັນລຸອຳນາດສີ່ປະການນີ້ແລ້ວ, ໃນຍຸກດວາປະຣະ ພ້ອມກັບພຣະວິສນຸ, ເຈົ້າໄດ້ອຸບັດເກີດເປັນ «ກຣິສນະປິງກະລາ» ເພື່ອປະຫານອະສູນຮູບຄວາຍ.

Verse 38

कात्यायनीति दुर्गेति विविधैर्नामपर्ययैः । नवकोटिप्रभेदेन जातासि वसुधातले

ເຈົ້າເປັນ «ກາຕະຍາຍນີ» ເປັນ «ດຸຣຄາ» ແລະດ້ວຍນາມຫຼາຍຫຼາຍປະການ; ເຈົ້າໄດ້ປະກົດຢູ່ເທິງພື້ນດິນ ດ້ວຍຄວາມແຕກຕ່າງຈົນເຖິງເກົ້າໂກຕິ (ນັບບໍ່ຖ້ວນ).

Verse 39

यानि ते कल्पनामानि पूर्वमुक्तानि सुन्दरि । तानि त्रयोदशाकल्पादुदक्तात्कथितानि मे

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ! ນາມທີ່ກ່ຽວກັບກັລປະຂອງເຈົ້າ ທີ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນນັ້ນ—ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າມາ ເລີ່ມແຕ່ກັລປະທີ 13 ເປັນຕົ້ນໄປ។

Verse 40

अतीतानि भविष्याणि वर्त्तमानानि सुन्दरि । एवं ज्ञेयानि सर्वाणि ब्रह्मकल्पावधि प्रिये

ໂອ ນາງຜູ້ງາມຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ອະດີດ ອະນາຄົດ ແລະ ປັດຈຸບັນ—ທັງໝົດພຶງຮູ້ໃນທຳນອງນີ້ ຈົນຮອດຂອບເຂດແຫ່ງກັລປະຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā).

Verse 41

देव्युवाच । सोमनाथेति यन्नाम त्वया पूर्वमुदाहृतम् । तत्कथं निश्चलं नाम मन्यते त्रिपुरांतक

ເທວີກ່າວວ່າ: “ນາມ ‘ໂສມະນາຖ’ ທີ່ທ່ານເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນນັ້ນ—ໂອ ຕຣິປຸຣານຕະກະ (ຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣາ), ເປັນເຫດໃດນາມນັ້ນຈຶ່ງຖືກນັບວ່າຄົງທີ່ ບໍ່ແປປ່ຽນ?”

Verse 42

असंख्यत्वाच्च चंद्राणां जन्मनामप्रभेदतः । मन्वन्तरे तु संजाते युगानामेकसप्ततौ

“ເນື່ອງຈາກດວງຈັນມີຈຳນວນຫາທີ່ນັບບໍ່ໄດ້ ແລະເນື່ອງຈາກການເກີດແລະນາມທີ່ແຕກຕ່າງ; ເມື່ອມັນວັນຕະຣະເກີດຂຶ້ນ—ອັນປະກອບດ້ວຍ 71 ຍຸກ—ວົງຈອນກໍດຳເນີນໄປຕາມນັ້ນ.”

Verse 43

चंद्रसूर्यादयो देवाः संह्रियंते पुनःपुनः । सप्तर्षयः सुराः शक्रो मनुस्तत्सूनवो नृपाः

“ເທວະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ດວງຈັນ ແລະ ດວງອາທິດ ຖືກລະລາຍສູນໄປ ຊ້ຳແລ້ວຊ້ຳອີກ; ເຊັ່ນດຽວກັນ ພວກສັບຕະຣິສີ (ເຈັດ຤ິສີ), ເທວະ, ອິນທຣະ, ມະນຸ ແລະ ກະສັດຜູ້ເປັນລູກຂອງທ່ານ.”

Verse 44

एककालं च सृज्यंते संह्रियंते च पूर्ववत् । एतन्मे संशयं देव यथावद्वक्तुमर्हसि

ພວກນັ້ນຖືກສ້າງຂຶ້ນເພື່ອໄລຍະໜຶ່ງ ແລ້ວຖືກຖອນຄືນດັ່ງເກົ່າ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍຄວາມສົງໄສນີ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະຕາມລຳດັບ.

Verse 45

ईश्वर उवाच । साधु पृष्टं त्वया देवि रहस्यं पापनाशनम् । यन्न कस्यचिदाख्यातं तत्ते वक्ष्याम्यशेषतः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ດີແທ້ແລ້ວ ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າໄດ້ຖາມເລື່ອງລັບທີ່ທຳລາຍບາບ. ສິ່ງທີ່ບໍ່ເຄີຍບອກໃຫ້ໃຜ, ຂ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ.

Verse 46

अयं यो वर्त्तते ब्रह्मा शतानन्द इति श्रुतः । तस्य चैवाष्टमे वर्षे मनुर्यः प्रथमो भवेत्

ພຣະພຣະຫມາຜູ້ປົກຄອງຢູ່ໃນປັດຈຸບັນ ໄດ້ຍິນກັນວ່າ “ສະຕານັນດະ”. ໃນປີທີ່ແປດແຫ່ງການປົກຄອງຂອງທ່ານ ມະນຸອົງທຳອິດຈຶ່ງບັງເກີດຂຶ້ນ.

Verse 47

तस्मिन्मन्वन्तरे देवि यश्चादौ रोहिणीपतिः । समुद्रगर्भात्संजातः सलक्ष्मीकौस्तुभादिभिः

ໃນມະນວັນຕະຣະນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ຜູ້ທີ່ໃນຕອນເລີ່ມເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂຣຫິນີ (ພຣະຈັນ) ໄດ້ເກີດຈາກຄັນຂອງມະຫາສະໝຸດ ພ້ອມກັບ ພຣະລັກສະມີ, ແກ້ວກໍສະຕຸພະ ແລະສົມບັດອື່ນໆ.

Verse 48

तेन चाराधितं लिंगं कालभैरवनामतः । महता तपसा पूर्वं युगानि च चतुर्द्दशे

ໂດຍທ່ານນັ້ນ ລິງຄະທີ່ມີນາມວ່າ “ກາລະໄພຣະວະ” ໄດ້ຖືກບູຊາ; ໃນອະດີດ ດ້ວຍຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຕະຫຼອດສິບສີ່ຍຸກ.

Verse 49

तस्याद्भुतं तपो दृष्ट्वा तुष्टोऽहं तस्य सुन्दरि । वरं वृणीष्वेति मया स च प्रोक्तो निशाकरः

ເມື່ອເຫັນຕະປະສະຍາອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງລາວ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ຂ້າພະເຈົ້າກໍພໍໃຈຕໍ່ລາວ. «ຈົ່ງເລືອກພອນ» ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວ; ແລະດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເອີ້ນນິສາກະຣະ (ພຣະຈັນ).

Verse 50

सहोवाच तदा देवि भक्त्या संस्तुत्य मां शुभे

ແລ້ວໃນເວລານັ້ນ ລາວໄດ້ກ່າວ ໂອ ເທວີ—ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ໂດຍໄດ້ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມສັດທາ.

Verse 51

चंद्र उवाच । यदि प्रसन्नो देवेश वरार्हो यदि वाऽप्यहम् । सोमनाथेति तं नाम भूयाद्ब्रह्मावधि प्रभो

ຈັນທຣະໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຈອມເທວະ, ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈ ແລະຖ້າຂ້າພະເຈົ້າກໍຄວນໄດ້ຮັບພອນ—ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ, ຂໍໃຫ້ນາມນັ້ນເປັນ ‘ໂສມນາຖ’ ດຳລົງຢູ່ຈົນສິ້ນຂອບເວລາແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ»។

Verse 52

ये केचिद्भवितारोऽन्ये मन्वन्ते शीतरश्मयः । तेषां भवतु देवेश देवोऽयं कुलदेवता

ແລະບັນດາເທວະແຫ່ງພຣະຈັນອື່ນໆ ຜູ້ມີລຳແສງເຢັນ ທີ່ຈະເກີດຂຶ້ນໃນມະນວັນຕະຣະອະນາຄົດ—ໂອ ຈອມເທວະ—ຂໍໃຫ້ເທວະອົງນີ້ເປັນກຸລະເທວະຕາ (ເທວະປະຈຳຕະກູນ) ຂອງພວກເຂົາ.

Verse 53

आराधयंतु ते सर्वे क्षेत्रेऽस्मिन्संस्थिता विभो । स्वकीयायुःप्रमाणेन ब्रह्मणः प्रलयादनु

ຂໍໃຫ້ພວກເຂົາທັງໝົດ ຜູ້ພຳນັກຢູ່ໃນເຂດສັກສິດນີ້ ນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງ ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນນາຍ—ແຕ່ລະອົງຕາມຂອບເຂດອາຍຸຂອງຕົນ—ຈົນເຖິງການລະລາຍຫຼັງປຣະລະຍະໃນທ້າຍອາຍຸຂອງພຣະພຣະຫມາ.

Verse 54

सोमनाथेति ते नाम ब्रह्मांडे सचराचरे । ख्यातिं प्रयातु देवेश तेजोलिंग नमोऽस्तु ते

ຂໍໃຫ້ນາມ «ໂສມນາຖ» ຂອງພຣະອົງ ໂດງດັງໄປທົ່ວພຣະພົມມະຈັກ ທັງສິ່ງເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ. ໂອ ຈອມເທວະ, ໂອ ເຕໂຈລິງຄະ (ລິງຄະອັນສະຫວ່າງ) ຂ້ານ້ອຍນົບນ້ອມບູຊາພຣະອົງ.

Verse 55

ईश्वर उवाच । एवमस्त्वित्यहं प्रोच्य पुनर्लिंगे लयं गतः । एतत्ते कारणं देवि प्रोक्तं सर्वमशेषतः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໃຫ້ເປັນເຊັ່ນນັ້ນ» ແລ້ວຂ້າພະອົງກ່າວ ແລະກໍກັບໄປຫຼວມລົງໃນລິງຄະອີກຄັ້ງ. ໂອ ເທວີ, ເຫດປັດໃຈນີ້ທັງໝົດ ຂ້າພະອົງໄດ້ອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຢ່າງຄົບຖ້ວນ ບໍ່ເຫຼືອສ່ວນໃດ.

Verse 56

निःसन्दिग्धं तु संक्षेपात्पुरा पृष्टं यतस्त्वया । उद्देशमात्रं कथितं श्रीसोमेशगुणान्प्रति । समुद्रस्येव रत्नानामचिन्त्यस्तस्य विस्तरः

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າເຄີຍຖາມແບບຫຍໍ້ໆ ຂ້າພະອົງຈຶ່ງຕອບຢ່າງບໍ່ລັງເລ ແຕ່ໃນຮູບແບບສັ້ນ—ເພີ່ງຊີ້ແນະເທົ່ານັ້ນເຖິງຄຸນຂອງພຣະສີໂສເມຊະ. ຄວາມກວ້າງໃຫຍ່ຂອງພຣະອົງນັ້ນ ຍາກຈະຄາດຄິດ ເຫມືອນອັນມະນີລ້ຳຄ່າໃນທະເລ.

Verse 57

मोहनं तदभक्तानां भक्तानां बुद्धिवर्द्धनम् । मूढास्ते नैव पश्यंति स्वरूपं मम मोहिताः

ມັນເຮັດໃຫ້ຜູ້ບໍ່ມີພັກຕິສັບສົນຫຼົງໄຫຼ ແຕ່ສໍາລັບຜູ້ມີພັກຕິ ມັນເພີ່ມພູນປັນຍາ. ຄົນໂງ່ທີ່ຖືກມາຍາຄອບງໍາ ບໍ່ເຫັນຮູບທີ່ແທ້ຂອງຂ້າພະອົງເລີຍ.

Verse 58

देव्युवाच । ईदृशं यस्य माहात्म्यं तेजोलिंगस्य शंकर । कुत्र तिष्ठति तल्लिंगं क्षेत्रे तस्मिन्सुरेश्वर

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຊັງກະຣະ, ຖ້າເຕໂຈລິງຄະມີມະຫາອານຸພາບເຊັ່ນນີ້—ໂອ ຈອມເທວະ—ລິງຄະນັ້ນຕັ້ງຢູ່ທີ່ໃດໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ?»

Verse 59

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रयत्नेन श्रुत्वा चैवावधारय । प्रभासं परमं देवि क्षेत्रमेतन्मम प्रियम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ; ຟັງແລ້ວ ຈົ່ງຈື່ຈຳໃຫ້ໝັ້ນ. ໂອ ເທວີ, ປຣະພາສາແມ່ນກະເສດຕຣະອັນສູງສຸດ—ກະເສດຕຣະນີ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ»។

Verse 60

देवानामपि संस्थानं तच्च द्वादशयोजनम् । पंचयोजनमानेन पीठं तत्र प्रकीर्त्तितम्

«ບ່ອນນັ້ນເປັນທີ່ພຳນັກແມ່ນແຕ່ຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະກວ້າງຂວາງເຖິງ ສິບສອງ ໂຢຊະນະ. ທີ່ນັ້ນມີພີຖະ (pīṭha) ອັນສັກສິດ ທີ່ເລື່ອງລືວ່າມີຂະໜາດ ຫ້າ ໂຢຊະນະ»។

Verse 61

तन्मध्ये मद्गृहं देवि तच्च गव्यूतिमात्रकम् । समुद्रस्योत्तरे देवि देविकामुखसंज्ञितम्

«ໃນກາງແຫ່ງດິນແດນນັ້ນ, ໂອ ເທວີ, ມີພຣະວິຫານ/ທີ່ປະທັບຂອງເຮົາເອງ, ມີຂະໜາດພຽງແຕ່ ໜຶ່ງ ກະວະຢູຕິ (gavyūti). ທາງເໜືອຂອງທະເລ, ໂອ ເທວີ, ມັນໂດງດັງໃນນາມ “ເທວິກາ-ມຸຂ”»។

Verse 62

वज्रिण्याः पूर्वतश्चैव यावन्न्यंकुमती नदी । चतुष्टयं च विस्तारादायामात्पंचयोजनम्

«ຈາກດ້ານຕາເວັນອອກຂອງ ວັຊຣິນີ (Vajriṇī) ໄປຈົນເຖິງແມ່ນ້ຳຊື່ ຍັງກຸມະຕີ (Nyaṅkumatī)—ຄວາມກວ້າງເປັນສີ່ (ໜ່ວຍ) ແລະຄວາມຍາວເປັນ ຫ້າ ໂຢຊະນະ»។

Verse 63

क्षेत्रपीठमिति प्रोक्तमतो गर्भगृहं शृणु । समुद्रात्कौरवी यावद्दक्षिणोत्तरमानतः । पूर्वपश्चिमतो ज्ञेयं गोमुखादाऽश्वमेधकम्

«ນີ້ເອີ້ນວ່າ “ກະເສດຕຣະ-ພີຖະ” (kṣetra-pīṭha); ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງເຖິງ ຄັນທະຄືຫະ/ຄັນທະຄຣິຫະ (garbhagṛha) ອັນເປັນຫ້ອງພາຍໃນອັນສັກສິດ. ຈາກທະເລໄປຈົນເຖິງ ກໍຣະວີ (Kauravī) ແມ່ນຂະໜາດ ເໜືອ–ໃຕ້; ແລະຂະໜາດ ຕາເວັນອອກ–ຕາເວັນຕົກ ຈົ່ງຮູ້ວ່າຍາວຈາກ ໂຄມຸຂ (Gomukha) ເຖິງ ອັສວະເມທະກະ (Aśvamedhaka)»។

Verse 64

एतन्मम गृहं देवि न त्यजामि कदाचन । तस्य मध्ये स्थितं लिंगं यत्र तत्ते प्रकीर्तितम्

ໂອ ເທວີ, ນີ້ແມ່ນພະສະຖານຂອງເຮົາ; ເຮົາບໍ່ເຄີຍລະທິ້ງມັນ. ໃນກາງກາງນັ້ນມີລິງຄະອັນສັກສິດ ຕັ້ງຢູ່ຕາມທີ່ເຮົາໄດ້ປະກາດແກ່ເຈົ້າ.

Verse 65

वारुणीं दिशमाश्रित्य सागरस्य च सन्निधौ । कृतस्मरस्यापरतो धन्वन्तरशतत्रये

ຫັນໜ້າໄປທາງທິດຂອງວະຣຸນ (ທິດຕາເວັນຕົກ) ແລະຢູ່ໃກ້ທະເລ—ພົ້ນຈາກ ກຣິຕະສະມະຣະ—ໃນລະຍະຫ່າງ ສາມຮ້ອຍ ທະນູ…

Verse 66

लिंगं महाप्रभावं तुं स्वयंभूतं व्यवस्थितम् । तत्र संनिहितो देवः शंकरः परमेश्वरः

ທີ່ນັ້ນມີລິງຄະອັນມີອານຸພາບຍິ່ງ ເກີດຂຶ້ນເອງ (ສະວະຍັມພູ) ແລະຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ທີ່ນັ້ນພຣະເທວະ ສັງກະຣະ ພຣະອົງສູງສຸດ ສະຖິດຢູ່ໂດຍພຣະສະນິດ.

Verse 67

एतस्मिन्नन्तरे देवि सोमेशस्य समीपतः । चतुर्द्दशे विभागे तु धनुषां च शतद्वयम्

ໃນບ່ອນນີ້ເອງ ໂອ ເທວີ, ໃກ້ກັບ ໂສເມສະ—ໃນການແບ່ງສ່ວນທີ່ສິບສີ່—ມີຂະໜາດວັດໄດ້ ສອງຮ້ອຍ ທະນູ.

Verse 68

समंतान्मंडलाकारा कर्णिका सा मम प्रिया । तस्यां ये प्राणिनः सर्वे मृताः कालेन पार्वति

ຮອບດ້ານທັງໝົດ ເປັນຮູບວົງມົນ ຄື ‘ກັນນິກາ’ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງເຮົາ. ໃນນັ້ນ ໂອ ປາຣະວະຕີ, ສັດມີຊີວິດທັງປວງທີ່ຕາຍຕາມການເຄື່ອນໄຫວຂອງເວລາ…

Verse 69

कृमिकीटपतंगाद्या जीवा उत्तम मध्यमाः । निर्द्धूतकल्मषाः सर्वे यांति लोकं ममापि ते

ແມ່ນແຕ່ແມງ, ແມງໄມ້, ຜີເສື້ອ ແລະອື່ນໆ—ສັດມີຊີວິດທັງສູງຫຼືປານກາງ—ທຸກຕົວສະລັດບາບມົນທິນອອກ ແລ້ວໄປສູ່ໂລກຂອງເຮົາດ້ວຍແທ້.

Verse 70

उत्तरं दक्षिणं चापि अयनं न विचारयेत् । सर्वस्तेषां शुभः कालो ये मृताः क्षेत्रमध्यतः

ບໍ່ຄວນພິຈາລະນາວ່າເປັນອາຍະນະເໜືອ ຫຼື ອາຍະນະໃຕ້. ຜູ້ໃດຕາຍໃນກາງເຂດສັກສິດນີ້ ສໍາລັບເຂົາ ທຸກເວລາແມ່ນມົງຄຸນ.

Verse 71

आदिनाथेन शर्वेण सर्वप्राणिहिताय वै । आद्यतत्त्वान्यथानीय क्षेत्रमेतन्महाप्रभम् । प्रभासितं महादेवि यत्र सिद्ध्यंति मानवाः

ໂອ ມະຫາເທວີ, ພຣະສະຣະວະ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ເປັນອາດິນາຖ ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ສັດມີຊີວິດທັງປວງ ໄດ້ນໍາຫຼັກທັດຕະວະດັ່ງເດີມມາສູ່ທີ່ນີ້ ແລະເຮັດໃຫ້ເຂດສັກສິດອັນສະຫວ່າງໄສນີ້ ສ່ອງພຣະສະຫວ່າງເປັນ ‘ປຣະພາສະ’—ບ່ອນທີ່ມະນຸດບັນລຸສິດທິ.

Verse 72

हन्यमानोऽपि यो विद्वान्वसेद्विघ्नशतैरपि । कृतप्रतिज्ञो देवेशि यावज्जीवं सुरेश्वरि

ໂອ ເທວີ, ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ແມ່ນແຕ່ຖືກທໍາຮ້າຍ ຫຼືຢູ່ທ່າມກາງອຸປະສັກນັບຮ້ອຍ, ຜູ້ຮູ້ຜູ້ສະຫລາດທີ່ພໍານັກຢູ່ນີ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ—ຜູ້ຖືຄໍາປະຕິຍານ—ຈະຕັ້ງໃຈຢູ່ຈົນສິ້ນຊີວິດ.

Verse 73

स गच्छेत्परमं स्थानं यत्र गत्वा न शोचति । तस्य क्षेत्रस्य माहात्म्यात्स्थाणोश्चाद्भुतकर्मणः

ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຄຸນຄ່າອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຂດສັກສິດນັ້ນ ແລະໂດຍພຣະສະຖານຸ (ພຣະສິວະ) ຜູ້ມີກິດຈະກໍາອັນອັດສະຈັນ, ເຂົາຈະໄປຮອດສະຖານທີ່ສູງສຸດ—ໄປແລ້ວບໍ່ເສົ້າໂສກອີກ.

Verse 74

कृत्वा पापसहस्राणि पश्चात्सन्तापमेति वै । प्रभासे तु वियुज्येत न सोंऽतकपुरीं व्रजेत्

ແມ່ນແຕ່ເຮັດບາບນັບພັນ ແລ້ວພາຍຫຼັງເກີດຄວາມສຳນຶກຜິດ; ຖ້າຈາກໄປ (ຕາຍ) ທີ່ພຣະພາສາ ກໍບໍ່ໄປສູ່ນະຄອນຂອງອັນຕະກະ ແດນແຫ່ງຄວາມຕາຍ.

Verse 75

ज्ञात्वा कलियुगं घोरं हाहाभूतमचेतनम् । नियुक्तस्तत्र देवेशि रक्षार्थं विघ्ननायकः

ໂອ ເທວີ, ພຣະນາງຮູ້ວ່າກະລິຍຸກອັນນ່າຢ້ານ ເຮັດໃຫ້ຜູ້ຄົນຫຼົງງົດ ແລະຮ້ອງໄຫ້ດ້ວຍທຸກຂ໌; ດັ່ງນັ້ນ ວິຆນນາຍະກະ (Vighnanāyaka) ຈຶ່ງຖືກແຕ່ງຕັ້ງຢູ່ນັ້ນເພື່ອປົກປ້ອງ.

Verse 76

ये तु ब्राह्मणविद्विष्टाः शिवभक्तिवितंडकाः । ब्रह्मघ्नाश्च कृतघ्नाश्च तथा नैष्कृतिकाश्च ये

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ຊັງພຣາຫມັນ, ຂັດຂວາງພະພັກຕິຕໍ່ພຣະສິວະ, ເປັນຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ອົບອຸ່ນບໍ່ຮູ້ຄຸນ, ແລະເປັນຄົນຊົ່ວຊ້າສຸດຂີດ—ຜູ້ໃດກໍຕາມ—

Verse 77

लोकद्विष्टा गुरुद्विष्टास्तीर्थायतनकण्टकाः । सर्वपापरताश्चैव ये चान्ये तु विकुत्सिताः

ຜູ້ທີ່ຊັງໂລກ, ຊັງຄູບາອາຈານ, ເປັນໜາມທີ່ທຳຮ້າຍຕໍ່ຕີຣຖະ ແລະສະຖານສັກສິດ, ຜູ້ຫມົກມຸ່ນໃນບາບທຸກປະເພດ, ແລະຄົນຊົ່ວນ່າລັງກຽດອື່ນໆອີກ—

Verse 78

रक्षणार्थं ह वै तेषां नियुक्तो विघ्ननायकः । कालाग्निरुद्रपार्श्वे तु रुद्रतुल्यपराक्रमः

ແທ້ຈິງ ເພື່ອປົກປ້ອງຈາກພວກເຂົາ ວິຆນນາຍະກະ ຈຶ່ງຖືກແຕ່ງຕັ້ງ; ແລະຂ້າງພຣະກາລາກນິຣຸດຣະ (Kālāgnirudra) ມີຜູ້ກ້າຫານທີ່ມີພະລັງດຸດດັ່ງຣຸດຣະ.

Verse 79

क्षेत्रं रक्षति देवेशि पापिष्ठानां नियामकः । म्रियंते यदि ब्रह्मघ्नास्तथा पातकिनो नराः

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ຄວບຄຸມຜູ້ບາບຫນັກ ປົກປ້ອງກະເສດອັນສັກສິດນີ້. ຖ້າຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ ແລະຄົນບາບອື່ນໆ ຕາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ—

Verse 80

क्षेत्रे चास्मिन्वरारोहे तेषां देवि गतिं शृणु । दशवर्षसहस्राणि दिव्यानि कमलेक्षणे

ແລະໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້, ໂອ ຜູ້ມີສະໂພກງາມ—ໂອ ເທວີ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ—ຈົ່ງຟັງຊະຕາກຳຂອງເຂົາ: ຍາວນານເຖິງ ໜຶ່ງໝື່ນປີເທວະ.

Verse 82

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन पापं तत्र न कारयेत् । अन्यत्राऽवर्तितं पापं क्षेत्रे चास्मिन्विनश्यति

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນພະຍາຍາມທຸກວິທີ ບໍ່ໃຫ້ກໍ່ບາບຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ແຕ່ບາບທີ່ເຄີຍກໍ່ໄວ້ທີ່ອື່ນ ຈະຖືກທຳລາຍໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້ (ປຣະພາສ).

Verse 83

अस्मिन्पुनः कृतं पापं पैशाचनरकावहम् । भक्तानुकंपी भगवांस्तिर्यग्योनिगतेष्वपि

ແຕ່ບາບທີ່ກໍ່ໃນບ່ອນນີ້ ນຳໄປສູ່ນະລົກຂອງປີສາຈາ. ແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະກະລຸນາຕໍ່ຜູ້ພັກຕະ ຍັງປະທານຄວາມເມດຕາ ແມ່ນແຕ່ແກ່ຜູ້ຕົກໄປເກີດໃນຄອບຄົວສັດ.

Verse 84

ददाति परमं स्थानं न तु ब्रह्मद्विषां प्रिये । ये च ध्यानं समासाद्य युक्तात्मानः समाहिताः

ພຣະອົງປະທານສະຖານອັນສູງສຸດ ແຕ່ບໍ່ປະທານແກ່ຜູ້ເກຽດຊັງພຣະພຣະຫມັນ (ສັດຈະອັນສັກສິດ), ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ. ຜູ້ໃດເຂົ້າຮອດສະມາທິ ມີຈິດວິນັຍ ແລະຈິດຕັ້ງມັ່ນສົມບູນ ຜູ້ນັ້ນຈຶ່ງຄວນແກ່ສະຖານສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 85

संनियम्येन्द्रियग्रामं जपंति शतरुद्रियम् । प्रभासे तु स्थिता देवि ते कृतार्था न संशयः

ເມື່ອຄວບຄຸມຫມູ່ອິນທຣີຍະໄດ້ ພວກເຂົາຈຶ່ງສວດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ»। ຢູ່ປະພາສາ ໂອ ເທວີ ພວກເຂົາສຳເລັດເປົ້າໝາຍຊີວິດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 86

यदि गच्छेन्नरः कश्चित्प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम् । तमुपायं प्रकुर्वीत निर्गच्छेन्न पुनर्यथा

ຖ້າມີຜູ້ໃດໄປຫາປະພາສາ ອັນເປັນເຂດສັກສິດສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນຄວນປະຕິບັດວິທີນັ້ນ ເພື່ອຈະບໍ່ອອກໄປອີກ (ບັນລຸມົກຂະ ບໍ່ກັບສັງສາຣ)។

Verse 87

एतद्गोप्यं वरारोहे न देयं यस्य कस्यचित् । गोपनीयमिदं शास्त्रं यथा प्राणाः स्वकाः प्रिये

ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບ ໂອ ນາງຜູ້ງາມສະໂພກ ບໍ່ຄວນໃຫ້ແກ່ໃຜກໍໄດ້. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ ຄຳສອນນີ້ພຶງປົກປິດຮັກສາ ເຫມືອນຮັກສາລົມຫາຍໃຈຂອງຕົນ.

Verse 88

येनेदं विहितं शास्त्रं प्रभासक्षेत्रदीपकम् । स शिवश्चैव विज्ञेयो मानुषीं प्रकृतिं स्थितः

ຜູ້ໃດທີ່ຈັດວາງຄຳສອນນີ້ ອັນເປັນ «ປະທີບແຫ່ງເຂດປະພາສາ» ຜູ້ນັ້ນພຶງຮູ້ວ່າແມ່ນພຣະສິວະເອງ ແມ່ນແຕ່ຢູ່ໃນສະພາບມະນຸດ.

Verse 89

तस्यविग्रहसंस्थोऽहं सदा तिष्ठामि पार्वति । वंदितः पूजितो ध्यातो यथाहं नात्र संशयः

ໂອ ປາຣະວະຕີ ຂ້ອຍສະຖິດຢູ່ໃນຮູບນັ້ນເອງ ຢູ່ຕະຫຼອດເວລາ. ເມື່ອມັນຖືກສັນລະເສີນ ຖືກບູຊາ ແລະຖືກເພ່ງພິຈາລະນາ ກໍເທົ່າກັບບູຊາຂ້ອຍເອງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ।

Verse 90

कलौ च दुर्ल्लभं देवि प्रभासक्षेत्रमुत्तमम् । इदानीं तव स्नेहेन विशेषं कथयामि वै । सत्यंसत्यं पुनः सत्यं त्रिःसत्यं सुरसुन्दरि

ໃນຍຸກກາລີ ໂອ ເທວີ, ພຣະພາສະເຂດຕະອັນສູງສຸດ ເປັນສິ່ງຫາຍາກທີ່ຈະເຂົ້າເຖິງແລະຮູ້ແຈ້ງ. ບັດນີ້ ເນື່ອງດ້ວຍຄວາມຮັກຂອງເຈົ້າ ຂ້າຈະກ່າວຂໍ້ພິເສດແທ້. ຈິງ—ຈິງ—ຈິງອີກ; ຂ້າຢືນຢັນສາມຄັ້ງ ໂອ ນາງງາມແຫ່ງສຸຣະສະວັນ.

Verse 91

यानि लिंगानि भूर्लोके सोमेशस्तेषु मे प्रियः । अस्मिंल्लिंगे गुणा ये तु ते देवि विदिता मम

ລິງຄະໃດໆທີ່ມີຢູ່ໃນໂລກມະນຸດ ໃນບັນດານັ້ນ ໂສເມສະ (Someśa) ແມ່ນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ. ແລະຄຸນທັງຫຼາຍທີ່ສະຖິດຢູ່ໃນລິງຄະນີ້ ໂອ ເທວີ ຂ້າຮູ້ຊັດແຈ້ງແລ້ວ.

Verse 92

अहमेव विजानामि नान्यो वेद कथंचन । अन्येषु चैव लिंगेषु अहं पूज्यः सुरासुरैः

ຂ້າແຕ່ຜູ້ດຽວເທົ່ານັ້ນຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງ; ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຮູ້ໄດ້ເລີຍ. ແລະໃນລິງຄະອື່ນໆດ້ວຍ ຂ້າແມ່ນຜູ້ທີ່ຖືກບູຊາໂດຍທັງເທວະແລະອະສຸຣະ.

Verse 93

लिंगं चेमं पुनर्देवि पूजयामो वयं स्वयम्

ແລະອີກຄັ້ງ ໂອ ເທວີ, ພວກເຮົາເອງບູຊາລິງຄະນີ້ດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 94

यस्मिन्काले न वै ब्रह्मा न भूमिर्न दिवाकरः । सर्वं चैव जगन्नाथ तस्मिन्काले यशस्विनि

ໃນເວລານັ້ນ ທີ່ບໍ່ມີພຣະພຣະຫມາ (Brahmā), ບໍ່ມີແຜ່ນດິນ, ແມ່ນແຕ່ດວງອາທິດກໍບໍ່ມີ—ເມື່ອທຸກສິ່ງລະລາຍສູ່ຄວາມວ່າງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ—ໃນເວລານັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີກຽດສົງ່າ…

Verse 95

इमं लिंगं परं चैव ब्रह्मणः प्रलये तदा । भाविनीं वृत्तिमास्थाय इदं स्थानं तु रक्षति

ເມື່ອວົງຈັກຂອງພຣະພຣະຫມາສິ້ນສຸດ ລິງຄະອັນສູງສຸດນີ້ ຮັບເອົາໜ້າທີ່ທີ່ກຳນົດໄວ້ ແລະປົກປ້ອງສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້।

Verse 96

दशकोट्यस्तु लिंगानां गंगाद्वाराद्वरानने । आगत्य तानि मध्याह्ने लिंगेऽस्मिन्यांति संलयम्

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ ລິງຄະສິບໂກດິ ມາຈາກປະຕູແຫ່ງຄົງຄາ (Gaṅgādvāra) ແລະໃນເວລາທ່ຽງ ພວກມັນລວມລະລາຍເຂົ້າໃນລິງຄະນີ້ເອງ।

Verse 97

पृथिव्यां यानि तीर्थानि गगनस्थानि यानि तु । स्नानार्थमस्य लिंगस्य समागच्छंति सर्वदा

ຕີຣຖະທັງຫມົດທີ່ຢູ່ໃນແຜ່ນດິນ ແລະຕີຣຖະທີ່ສະຖິດໃນຟ້າສະຫວັນດ້ວຍ ລ້ວນມາຊຸມນຸມຢູ່ທີ່ນີ້ເປັນນິດ ເພື່ອການອາບນ້ຳທີ່ລິງຄະນີ້।

Verse 98

धन्यास्तु खलु ते मर्त्त्याः प्रभासे संव्यवस्थिताः । सोमेश्वरं ये द्रक्ष्यंति संसारभयमोचनम्

ມະນຸດຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນປຣະພາສະ ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນຜູ້ມີບຸນຍິ່ງ; ຜູ້ໃດໄດ້ເຫັນ ໂສເມສະວະຣະ ຜູ້ປົດປ່ອຍຈາກຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງສັງສານ।

Verse 99

देवि सोमेश्वरं लिंगं ये स्मरिष्यंति भाविताः । सर्वपापक्षयस्तेषां भविष्यति न संशयः

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ມີຈິດສັດທາຜູ້ໃດ ລະລຶກເຖິງລິງຄະໂສເມສະວະຣະ ຄວາມບາບທັງປວງຂອງເຂົາຈະສິ້ນສູນ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 100

एतत्स्मृतं प्रियतमं मम देवि नित्यं क्षेत्रं पवित्रमृषिसिद्धगणाभिरम्यम् । अस्मिन्मृताः सकलजीवमृतोऽपि देवि स्वर्गात्परं समुपयांति न संशयोऽत्र

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອລະລຶກເຖິງ ນີ້ແມ່ນເຂດສັກສິດອັນຮັກຍິ່ງ ແລະຖາວອນຂອງຂ້າ, ບໍລິສຸດ ແລະນ່າຊື່ນຊົມດ້ວຍຝູງລະສີ ແລະສິດທະ. ຜູ້ໃດຕາຍໃນນີ້ ແມ່ນໄດ້ບັນລຸສະພາບເກີນສະຫວັນ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 101

यं देवा न विजानंति ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः । न सांख्येन न योगेन नैव पाशुपतेन च

ຜູ້ທີ່ເທວະທັງຫຼາຍ ມີພຣະພຣະຫມາ ແລະພຣະວິສນຸເປັນຜູ້ນໍາ ກໍຍັງບໍ່ຮູ້ແທ້—ບໍ່ໄດ້ດ້ວຍສາງຂະຍະ, ບໍ່ໄດ້ດ້ວຍໂຍຄະ, ແລະບໍ່ແມ່ນດ້ວຍທາງປາຊຸປະຕະແຕ່ຢ່າງດຽວ.

Verse 102

कैवल्यं निष्कलं यत्तदस्मिंल्लिंगे तु लभ्यते । तावद्भ्रमंति संसारे देवाद्यास्तु यशस्विनि

ໄກວັນຍະ—ຄວາມຫຼຸດພົ້ນອັນບໍ່ມີຮູບ ແລະບໍ່ມີສ່ວນ—ແທ້ຈິງໄດ້ຮັບຜ່ານລິງຄະນີ້. ຈົນກວ່າຈະໄດ້ມັນ ແມ່ນແຕ່ເທວະແລະສັດອື່ນໆກໍຍັງພາກັນຫຼົງວຽນໃນສັງສາຣາ, ໂອ ຜູ້ມີກຽດ.

Verse 103

यावत्सोमेश्वरं देवं न विंदंति त्रिलोचनम् । क्षेत्रं प्रभासमित्युक्तं क्षेत्रज्ञोऽहं न संशयः

ຕາບໃດທີ່ພວກເຂົາຍັງບໍ່ພົບພຣະເທວ Someśvara—ພຣະຜູ້ມີສາມຕາ—ສະຖານທີ່ນີ້ຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ “ປະພາສາ”. ຂ້າແມ່ນຜູ້ຮູ້ເຂດ (kṣetrajña); ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 104

एतं तवोक्तं ननु बोधनाय सोमेश्वरस्यैव महाप्रभावम् । ये वै पठिष्यंति नरा नितांतं यास्यंति ते तत्पदमिंदुमौलेः

ນີ້ແທ້ໆ ທ່ານໄດ້ກ່າວເພື່ອປຸກໃຫ້ຕື່ນຮູ້—ເພື່ອປະກາດອຳນາດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ Someśvara. ຜູ້ໃດອ່ານສວດມັນດ້ວຍໃຈໝັ້ນແນ່ ຈະໄດ້ເຖິງພະບົດສູງສຸດຂອງພຣະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົກກຸດ (ຊິວະ).

Verse 105

सोमेश्वरं देववरं मनुष्या ये भक्तिमंतः शरणं प्रपन्नाः । ते घोररूपे च भयावहे च संसारचक्रे न पुनर्भ्रमंति

ຜູ້ຄົນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍສັດທາ ໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະໂສເມສະວະຣະ—ເທວະຜູ້ປະເສີດ—ຈະບໍ່ກັບໄປວຽນວົນໃນວົງລໍ້ສັງສານອັນນ່າຢ້ານ ແລະກໍ່ໃຫ້ເກີດຄວາມຢ້ານອີກເລີຍ।

Verse 106

ये दक्षिणा मूर्त्तिमुपाश्रिताः स्युर्जपंति नित्यं शतरुद्रियं द्विजाः । तेऽस्मिन्भवे नैव पुनर्भवंति संसारपारं परमं गता वै

ພວກທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ເຂົ້າພຶ່ງພາພຣະຮູບທາງທິດໃຕ້ ແລະສວດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ» ທຸກມື້ ຈະບໍ່ເກີດອີກໃນພົບນີ້; ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຂົາໄປຮອດຝັ່ງອັນສູງສຸດ ພົ້ນຈາກສັງສານ।

Verse 107

उद्देशमात्रं कथितो मया ते श्रीसोमनाथस्य कृतैकदेशः । अब्दैरनेकैर्बहुभिर्युगैर्वा न शक्यमेकेन मुखेन वक्तुम्

ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າແຕ່ພຽງຂໍ້ຊີ້ນໍາ—ເປັນສ່ວນນ້ອຍໜຶ່ງໃນກິດຈະການຂອງພຣະໂສມນາຖະຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ. ແມ່ນຈະໃຊ້ຫຼາຍປີ ຫຼືປີນັບບໍ່ຖ້ວນ ຫຼືຫຼາຍຍຸກກໍຕາມ ກໍບໍ່ອາດເວົ້າໃຫ້ຄົບຖ້ວນໄດ້ດ້ວຍປາກດຽວ।