Adhyaya 5

Verse 1

सूत उवाच । इत्येवमुक्ते विप्रेंद्रा शंकरेण महात्मना । पुनः पप्रच्छ सा देवी हर्षसंपूर्णमानसा

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ເທວີຜູ້ມີໃຈເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ກໍໄດ້ຖາມອີກຄັ້ງ.

Verse 2

देव्युवाच । देवदेव जगन्नाथ सर्वप्राणहिताय वै । प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यं विस्तराद्वद मे प्रभो

ເທວີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ຈອມໂລກ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຊີວິດທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເລົ່າຢ່າງລະອຽດ ເຖິງມະຫາອານຸພາບຂອງ ປຣະພາສະ-ເຂດ, ໂອ ພຣະອົງ.

Verse 3

ईश्वर उवाच । अन्यद्दृष्टांतरूपं ते कथयामि यशस्विनि । येन सृष्टं महादेवि क्षेत्रमेतन्मम प्रियम्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ໂອ ຜູ້ມີກຽດສັກ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງອີກຕຳນານໜຶ່ງ ທີ່ມີຮູບແບບແຕກຕ່າງ. ໂດຍຕຳນານນັ້ນແຫຼະ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ເຂດສັກສິດນີ້ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ຖືກສ້າງຂຶ້ນ.

Verse 4

या गतिर्ध्यायतां नित्यं निःसंगानां च योगिनाम् । सैवं संत्यजतां प्राणान्प्रभासे तु परा गतिः

ຈຸດໝາຍທີ່ໂຍຄີຜູ້ພິຈາລະນາສະໝາທິຢູ່ເປັນນິດ ແລະບໍ່ຍຶດຕິດ ໄດ້ບັນລຸ—ຈຸດໝາຍສູງສຸດນັ້ນເອງ ຖືກປະທານແກ່ຜູ້ທີ່ປ່ອຍລົມຫາຍໃຈຊີວິດໃນພຣະພາສາ।

Verse 5

अनेककल्पस्थायी च मार्कंडेयो महातपाः । सोऽपि देवं विरूपाक्षं प्रभासे तु सदाऽर्चति

ມາຣະກັນເດຍ ມະຫາຕະປະສີ ຜູ້ດຳລົງຢູ່ຂ້າມກັນຫຼາຍກັລປະ—ແມ່ນແຕ່ທ່ານນັ້ນກໍ ບູຊາພຣະເທວະ ວິຣູປາກຊະ (Virūpākṣa) ຢູ່ພຣະພາສາ ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 6

अटित्वा सर्वतीर्थानि प्रभासं नैव मुंचति । दुर्वासाश्च महातेजा लिंगस्याराधनोद्यतः । न मुंचति क्षणं देवि तत्क्षेत्रं शशिमौलिनः

ເດີນທາງຜ່ານທິຣະຖານສັກສິດທັງປວງແລ້ວ ກໍບໍ່ລະທິ້ງພຣະພາສາ. ດູຣວາສາ ຜູ້ມີຣັດສະມີອັນໃຫຍ່ ມຸ່ງໝັ້ນບູຊາລິງຄະ—ໂອ ເທວີ—ກໍບໍ່ຈາກກະເສດອັນສັກສິດຂອງພຣະຜູ້ມີຈັນທຣາເປັນມົງກຸດ (ພຣະສິວະ) ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະດຽວ.

Verse 7

भरद्वाजो मरीचिश्च मुनिश्चोद्दालकस्तथा । क्रतुश्चैव वसिष्ठश्च कश्यपो भृगुरेव च

ພະຣະດວາຊ, ມະຣີຈິ, ແລະມຸນີ ອຸດດາລະກະ; ກຣະຕຸ, ວະສິດຖະ, ກັດຊະຍະປະ, ແລະ ພຣຶກຸ ດ້ວຍ—(ບັນດາລຶສີໃຫຍ່ເຫຼົ່ານີ້ຢູ່ທີ່ນັ້ນ).

Verse 8

दक्षश्चैव तु सावर्णिर्यमश्चांगिरसस्तथा । शुको विभांडकश्चैव ऋष्यशृंगोऽथ गोभिलः

ດັກຊະ ແລະ ສາວັນນິ; ຍະມະ ແລະ ອັງກິຣະສະ ດ້ວຍ; ຊຸກະ, ວິພານດະກະ, ຣຶສຍະສຣຶງຄະ, ແລະຕໍ່ມາ ໂກບິລະ—(ເຫຼົ່ານີ້ກໍສະຖິດຢູ່ໃນແດນສັກສິດນັ້ນ).

Verse 9

गौतमश्च ऋचीकश्च अगस्त्यः शौनको महान् । नारदो जमदग्निश्च विश्वामित्रोऽथ लोमशः

ໂຄຕະມະ ແລະ ຣິຈີກະ; ອະກັສຕະຍະ; ຊົນະກະຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່; ນາຣະດະ; ຈະມະດັກນິ; ວິຊວາມິຕຣະ; ແລະ ໂລມະຊະ—ທັງໝົດນີ້ກໍຢູ່ທີ່ນັ້ນເຊັ່ນກັນ।

Verse 10

अन्ये च ऋषयश्चैव दिव्या देवर्षयस्तथा । न मुंचंति महाक्षेत्रं लिंगस्याराधनोद्यताः

ຍັງມີຣິສີອື່ນໆ ແລະ ເທວະຣິສີອັນທິບພະຍະດ້ວຍ—ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນການບູຊາລິງຄະ—ບໍ່ລະທິ້ງມະຫາເຂດສັກສິດນັ້ນເລີຍ।

Verse 11

अहं तत्रैव तिष्ठामि लिंगाराधनतत्परः । न मुंचामि महाक्षेत्रं सत्यंसत्यं वरानने

ຂ້າພະເຈົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ດ້ວຍໃຈອຸທິດໃນການບູຊາລິງຄະ. ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຈາກມະຫາເຂດສັກສິດນັ້ນ—ແທ້ແທ້, ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ.

Verse 12

सर्वतीर्थानि देवेशि मया दृष्टानि भूतले । प्रभासेन समं क्षेत्रं नैव दृष्टं कदाचन

ໂອ ທ່ານເທວີ ຜູ້ເປັນນາງແຫ່ງເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນຕີຣຖະທັງປວງໃນໂລກ. ແຕ່ບໍ່ເຄີຍເຫັນເຂດສັກສິດໃດເທົ່າກັບ ປຣະພາສະ ເລີຍ।

Verse 13

देवि षष्टिसहस्राणि याज्ञवल्क्यपुरस्कृताः । जपं कुर्वंति रुद्राणां चन्द्रभागां व्यवस्थिताः

ໂອ ເທວີ, ຣິສີຫົກສິບພັນ ມີ ຢາຊະນະວັລກະຍະ ເປັນຜູ້ນຳ, ຢືນຢູ່ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ຈັນທຣະພາກາ, ກະທຳຈະປະ (japa) ແຫ່ງມົນຕຣາຣຸດຣະ.

Verse 14

चत्वारिंशत्सहस्राणि ऋषीणामूर्द्ध्वरेतसाम् । देविकातटमाश्रित्य जपंति शतरुद्रियम्

ລິສີສີ່ໝື່ນອົງ ຜູ້ຮັກສາພະລັງ (ອູຣດວະເຣຕະສ) ອາໄສຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເທວິກາ ແລ້ວສວດ «ສະຕະຣຸດຣີຍະ»។

Verse 15

कोटयश्चैव पंचाशन्मुनीनामूर्द्ध्वरेतसाम् । उमापतिं समासाद्य लिंगं तत्रैव संस्थितम्

ແລະອີກ ມຸນີຫ້າສິບໂກຕິ ຜູ້ເປັນອູຣດວະເຣຕະສ ເຂົ້າໄປເຖິງ ອຸມາປະຕິ (ພຣະສິວະ) ແລ້ວຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຢູ່ຄຽງລິງຄະນັ້ນ।

Verse 16

रुद्राणां कोटि जाप्यं तु कृतं तत्रैव तैः पुरा । कोटिस्तत्रैव संसिद्धास्तस्मिंल्लिंगे न संशयः

ໃນການກ່ອນ ທີ່ນັ້ນເອງ ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຈະປະຂອງມົນຕຣາຣຸດຣະ ໜຶ່ງໂກຕິ. ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ໜຶ່ງໂກຕິໄດ້ສຳເລັດສິດທິ—ກ່ຽວກັບລິງຄະນັ້ນ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 17

शतं चैव सहस्राणां देवेशं शशिभूषणम् । पूजयंति महासिद्धा मम क्षेत्रनिषेविणः

ມະຫາສິດທາ ນັບຮ້ອຍນັບພັນ ຜູ້ອາໄສແລະຮັບໃຊ້ເຂດສັກສິດຂອງຂ້ອຍ ບູຊາພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ພຣະສິວະ ຜູ້ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ।

Verse 18

वेदांतेषु च यत्प्रोक्तं फलं चैव महर्षिभिः । तत्फलं सकलं तत्र चंद्रभूषणदर्शनात्

ຜົນທີ່ມະຫາລິສີທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວໄວ້ໃນເວດານຕະ ຜົນນັ້ນທັງໝົດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບທີ່ນັ້ນ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະຜູ້ປະດັບດ້ວຍດວງຈັນ (ພຣະສິວະ) ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 19

अग्नितीर्थे ऋषीणां तु कोटिः साग्रा स्थिता शुभे । रुद्रेश्वरे स्मृतं लक्षं कंपर्द्दीशे तथैव च

ທີ່ອັກນິຕີຣຖະ ມີພຣະລຶສີຈໍານວນໜຶ່ງກໂກດິ ແລະຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ ພໍານັກຢູ່ໃນສະຖານທີ່ມົງຄຸນ. ທີ່ຣຸດເຣສະວະຣະ ຈໍາໄດ້ວ່າມີໜຶ່ງແສນ ແລະທີ່ກຳປັຣດດີສະ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 20

रत्नेश्वरे सहस्रं तु ऋषीणामूर्द्ध्वरेतसाम् । अर्कस्थले महापुण्ये कोटिः साग्रा स्थिता शुभे

ທີ່ຣັດເນສະວະຣະ ມີພຣະລຶສີພັນໜຶ່ງ ຜູ້ຮັກສາພຣະພົມຈັນຢ່າງເຂັ້ມງວດ (ūrdhvareta) ພໍານັກຢູ່. ແລະທີ່ອັຣກະສະຖະລະ ອັນມີບຸນຍິ່ງ ມີຈໍານວນໜຶ່ງກໂກດິ ແລະຍັງເກີນກວ່ານັ້ນ ຢູ່ໃນສະຖານທີ່ມົງຄຸນ.

Verse 21

षष्टिश्चैव सहस्राणि तत्र सिद्धेश्वरे स्थिताः । सप्त चैव सहस्राणि मार्कंडेये तु संस्थिताः

ທີ່ນັ້ນ ທີ່ສິດເທສະວະຣະ ມີຫົກໝື່ນ ພໍານັກຢູ່. ແລະທີ່ມາຣະກັນເດຍະ ມີເຈັດພັນ ຕັ້ງຢູ່ເຊັ່ນດຽວກັນ.

Verse 22

सरस्वत्यां ब्रह्मकुण्डेऽसंख्याता मुनयः स्मृताः । दशार्बुदसहस्राणि कोटित्रितयमेव च

ທີ່ພຣະພົມກຸນດະ ໃນແມ່ນ້ໍາສະຣັສວະຕີ ຈໍາໄດ້ວ່າມີມຸນີຈໍານວນຫາທີ່ສິ້ນສຸດບໍ່ໄດ້—ນັບເປັນອັຣບຸດະສິບພັນ ແລະອີກສາມກໂກດິ.

Verse 23

ऋषयस्तत्र तिष्ठंति यत्र प्राची सरस्वती । ब्रह्महत्या गता यत्र शंकरस्य च तत्क्षणात्

ພຣະລຶສີທັງຫຼາຍ ພໍານັກຢູ່ພຽງແຕ່ທີ່ນັ້ນ ທີ່ແມ່ນ້ໍາສະຣັສວະຕີໄຫຼໄປທາງທິດຕາເວັນອອກ. ທີ່ນັ້ນໃນພິບຕາດຽວ ບາບບຣະຫມະຫັດຍາຂອງພຣະສັງກະຣະ ກໍຫາຍໄປ.

Verse 24

कायः सुवर्णतां प्राप कपालं पतितं करात् । ज्ञात्वैवं शंकिना पूर्वं कृतं तत्र महातपः

ກາຍຂອງລາວໄດ້ຮັບປະກາຍດັ່ງຄຳ ແລະຖ້ວຍກະໂຫຼກກໍຕົກຈາກມື. ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນັ້ນ ສັງຂະ (ສັງຂີ) ໃນກ່ອນໄດ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາອັນໃຫຍ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 25

तुष्टः श्रीशंकरो देवो लिंग वासवरेण तु । कोटियज्ञफलं स्नाने प्राच्यां लिंगस्य पूजने

ພຣະສີສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ພໍພຣະໄທ ແລ້ວຕັດປະກາດວ່າ: ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະບູຊາລິງຄະໃນທິດຕາເວັນອອກ (ຫັນໜ້າຫາສະຣັສວະຕີ) ຈະໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັບຍັດຍາກຳໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 26

पिंडे गयाशतगुणममासोमयुते दिने । भूतायां पिंडदस्तत्र कुलकोटिं समुद्धरेत्

ການຖວາຍປິນດະ (ເຄື່ອງບູຊາແກ່ບັນພະບຸລຸດ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໄດ້ບຸນຫຼາຍກວ່າທີ່ກະຍາເຖິງຮ້ອຍເທົ່າ, ໂດຍພິເສດໃນວັນອະມາວາສະຍາທີ່ກົງກັບວັນຈັນ. ຖ້າຖວາຍປິນດະໃນທິຖິ «ພູຕາ» ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະຍົກກູ້ວົງຕະກູນໄດ້ເຖິງໜຶ່ງໂກຕິ.

Verse 27

ये चात्र मलनाशाय निमङ्क्ष्यंति च मानवाः । दशगोदानजं पुण्यं तेषामपि भविष्यति

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ເພື່ອຊຳລະມົນທິນ ຜູ້ນັ້ນກໍຈະໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍທານງົວສິບໂຕ.

Verse 28

पादेन वा क्रीडमाना जलं लिप्संति ये नरा । तेषामपि श्राद्धफलं विधिवत्संभविष्यति । तत्र लिंगानि पूज्यानि शूलभेदादिकानि तु

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ຫຼິ້ນນ້ຳດ້ວຍຕີນ ແລະບັງເອີນສາດນ້ຳ ຫຼືກິນນ້ຳເຂົ້າໄປ ກໍຈະໄດ້ຜົນຂອງພິທີສຣາດທະຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ທີ່ນັ້ນຄວນບູຊາລິງຄະທັງຫຼາຍ ເຊັ່ນ «ຊູລະເພດ» ແລະອື່ນໆ.

Verse 29

एवं विकल्प्य लिंगानि अश्वमेध फलानि तु । दर्शनेनापि सर्वेषां स्पर्शाद्धि द्विगुणं फलम्

ດັ່ງນັ້ນ ລິງຄະເຫຼົ່ານີ້ ໃນຮູບແບບຫຼາກຫຼາຍ ປະທານຜົນບຸນເທົ່າກັບພິທີອັສວເມດະ. ແມ່ນແຕ່ໄດ້ເຫັນ (ດັຣຊະນະ) ກໍໄດ້ຜົນ, ແຕ່ຖ້າໄດ້ສຳຜັດ ຜົນຈະເພີ່ມເປັນສອງເທົ່າດັ່ງກ່າວໄວ້।

Verse 31

तेषां तुष्टो जगन्नाथः शंकरो नीललोहितः । त्रिंशत्कोटिगणस्तत्र प्राचीं रक्षंति सर्वतः

ເມື່ອພຣະຈັກກະນາຖ—ຊັງກະຣະ ຜູ້ເປັນນີລະ-ໂລຫິຕະ (ຟ້າແລະແດງ)—ພໍພຣະໄທກັບເຂົາເຈົ້າ ກໍແຕ່ງຕັ້ງຫມູ່ຄະນະຈຳນວນສາມສິບໂກຕິ ໃຫ້ພິທັກຮັກສາທິດຕາເວັນອອກທຸກດ້ານ।

Verse 32

महापापसमाचारः पापिष्ठो वाऽति किल्बिषी । घुणाक्षरमिव प्राणान्प्राच्यां मुक्त्वा शिवं व्रजेत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ປະພຶດບາບໃຫຍ່ ເປັນຄົນຊົ່ວຊ້າທີ່ສຸດ ແລະເປື້ອນມົນຫນັກ—ຖ້າລະຊີວິດໃນທິດຕາເວັນອອກ (ທີ່ນັ້ນ) ກໍຈະໄປຫາພຣະຊິວະ ເຫມືອນອັກສອນທີ່ຖືກແມງກັດ ລະລາຍຫາຍໄປສູ່ຕົ້ນທາງຂອງມັນ।

Verse 33

दधिकंबलदानं तु तत्र देयं द्विजोत्तमे । कथितं पापशमनं सारात्सारतरं ध्रुवम्

ແຕ່ໃນທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນດວິຊະທີ່ປະເສີດ ຄວນໃຫ້ທານເປັນ “ຜ້າຫົ່ມດັດທິ” (ຜ້າຫົ່ມນົມສົ້ມ). ຖືກກ່າວໄວ້ວ່າ ມັນບັນເທົາບາບ—ແທ້ໆແລ້ວເປັນສານະສຳຄັນຍິ່ງກວ່າສານະສຳຄັນທັງປວງ।

Verse 34

अधुना संप्रवक्ष्यामि हिरण्याश्च महोदयम् । दुर्वाससा तपस्तप्तं तत्र सूर्यः प्रतिष्ठितः

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດມະໂຫດະຍະ (ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່) ຂອງ ຮິຣັນຍາ. ທີ່ນັ້ນ ໂດຍຕະປັດສະຍາ (ຕະປະ) ທີ່ ດຸຣວາສະ ໄດ້ບຳເນັດ ພຣະສຸຣະຍະ (ພຣະອາທິດ) ຈຶ່ງຖືກສະຖາປະນາໃຫ້ປະດິດຢູ່ໃນສະຖານນັ້ນ।

Verse 35

कोटिरेका तु तत्रैव ऋषीणामूर्द्ध्वरेतसाम् । चतुर्विंशतितत्त्वानामधिको बलरूपधृक्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ມີລິສີຜູ້ບໍາເພັນຕະປະ—ຜູ້ຍົກຍ້າຍພະລັງວິຣິຍະ—ຈໍານວນໜຶ່ງໂກດິບວກອີກໜຶ່ງ. ແລະການປະທັບຢູ່ນັ້ນ ຖືກກ່າວວ່າ ສູງກວ່າຕັດຕະວະ 24 ປະການ ມີຮູບແຫ່ງອໍານາດແລະກໍາລັງ।

Verse 36

यत्र तिष्ठति देवेशि भृगुकोटिसमन्वितः । अन्यत्र ब्राह्मणानां तु कोट्या यच्च फलं लभेत्

ໂອ ເທວີ, ບ່ອນທີ່ພຣະສະຖິດນັ້ນຢືນຢູ່ພ້ອມກັບພຣະລິສີພຣຶກຸໜຶ່ງໂກດິ, ຜົນບຸນໃດທີ່ຈະໄດ້ຢູ່ບ່ອນອື່ນໂດຍການບູຊາພຣາຫມະນະໜຶ່ງໂກດິ, ຜົນນັ້ນກໍໄດ້ຮັບທີ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມງ່າຍຍິ່ງກວ່າ.

Verse 38

ब्रह्मस्थाने तथैकेन भोजितेन तु तत्फलम् । एवं ज्ञात्वा महादेवि तत्र तिष्ठामि निर्वृतः । कोटिर्भिर्देवऋषिभिर्देवैः सह समावृतः । तीर्थानि तत्र तिष्ठंति अंतर्भूतानि वै कलौ

ໃນພຣະສະຖານພຣະພຣະຫມາ (Brahmā-sthāna) ນັ້ນ, ແມ່ນແຕ່ຖວາຍອາຫານໃຫ້ຜູ້ຄວນຄ່າພຽງຄົນດຽວ ກໍໄດ້ຮັບຜົນບຸນນັ້ນເທົ່າກັນ. ເມື່ອຮູ້ແລ້ວນີ້ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງສົມບູນ ພໍພຽງຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍລິສີເທວະແລະເທວະຈໍານວນໂກດິ. ໃນຍຸກກະລິ, ຕີຣຖະທັງຫມົດພັກພິງຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ແທ້ຈິງແລ້ວ ຖືກຮວບຮວມແລະບັນຈຸໄວ້ໃນສະຖານທີ່ນັ້ນ.

Verse 39

तत्र क्षेत्रे महारम्ये यत्र सोमेश्वरः स्थितः । मम देवि गणौ द्वौ तु विभ्रमः संभ्रमः परः

ໃນເຂດສັກສິດອັນຮື່ນຮົມຍິ່ງນັ້ນ ບ່ອນທີ່ໂສເມສະວະຣະ (Someśvara) ປະທັບຢູ່, ໂອ ເທວີ, ມີຜູ້ຕິດຕາມຂອງຂ້າພະເຈົ້າສອງຄົນ: ວິພຣະມະ (Vibhrama) ແລະອີກຄົນໜຶ່ງ ສັມພຣະມະ (Saṁbhrama).

Verse 40

तौ चात्र क्षेत्रसंस्थानां लोकानां भ्रमविभ्रमैः । योजयंति सदा चित्तं विकल्पानैक्यसंकुलम्

ແລະຢູ່ນີ້ ໂດຍຄວາມສັບສົນແລະຄວາມຫຼົງຜິດຂອງພວກເຂົາ, ທັງສອງນັ້ນຜູກມັດຈິດໃຈຂອງຜູ້ຄົນຜູ້ອາໄສໃນເຂດສັກສິດຢູ່ເປັນນິດ, ໃຫ້ແອດແນ່ນດ້ວຍທາງເລືອກທີ່ຫວັ່ນໄຫວຫຼາຍປະການ.

Verse 41

विनायकोपसर्गाश्च दश दोषास्तथा परे । एवं क्षेत्रं तु रक्षंति पापिनां दुष्टचेतसाम्

ຄວາມທຸກທໍລະມານຂອງ ວິນາຍະກະ ແລະ ຄວາມຜິດອີກສິບປະການ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະພວກນັ້ນຈຶ່ງປົກປ້ອງເຂດສັກສິດ ໃຫ້ພົ້ນຈາກຄົນບາບຈິດຊົ່ວ।

Verse 42

दंडपाणिं तु ये भक्त्या पश्यंतीह नरोत्तमाः । न तेषां जायते विघ्नं तत्र क्षेत्रनिवासिनाम्

ແຕ່ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດທີ່ເບິ່ງ ດັນຑະປານິ ຢູ່ນີ້ດ້ວຍຄວາມສັດທາ—ສໍາລັບຜູ້ອາໄສໃນເຂດສັກສິດນັ້ນ ບໍ່ມີອຸປະສັກເກີດຂຶ້ນເລີຍ।

Verse 43

ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्रा वै वर्णसंकराः । अकामा वा सकामा वा प्रभासे ये मृताः शुभे

ພຣາຫມັນ, ກະສັດຕຣິຍະ, ໄວສະຍະ, ຊູດຣະ ແລະຜູ້ມີກໍາເນີດປົນປົວນັ້ນ—ຈະເປັນຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາ ຫຼືມີຄວາມປາຖະໜາກໍຕາມ—ຜູ້ໃດຕາຍໃນປຣະພາສະອັນເປັນມົງຄຸນ,

Verse 44

चंद्रार्द्धमौलिनः सर्वे ललाटाक्षा वृषध्वजाः । शिवे मम पुरे दिव्ये जायंते तत्र मानवाः

ທຸກຄົນລ້ວນກາຍເປັນດັ່ງພຣະເຈົ້າຜູ້ມີຈັນທຣາຄຶ່ງດວງເປັນມົງກຸດ, ມີຕາຢູ່ກາງໜ້າຜາກ, ແລະຊູງທຸງຮູບພະຍານົກວົວ; ໃນນະຄອນທິບຂອງຂ້າ ອັນເປັນຂອງພຣະຊິວະ, ໂອ ຊິວາ, ມະນຸດເຫຼົ່ານັ້ນເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ।

Verse 45

यस्तत्र वसते विप्रः संयतात्मा समाहितः । त्रिकालमपि भुंजानो वायुभक्षसमो भवेत्

ພຣາຫມັນຜູ້ໃດຢູ່ອາໄສທີ່ນັ້ນ ມີຈິດຄວບຄຸມ ແລະຕັ້ງໝັ້ນໃນສະມາທິ—ແມ່ນແມ່ນກິນອາຫານສາມເວລາກໍຕາມ—ກໍກາຍເປັນດັ່ງຜູ້ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍລົມພຽງຢ່າງດຽວ।

Verse 46

मेरोः शक्या गुणा वक्तुं द्वीपानां च गुणास्तथा । समुद्राणां च सर्वेषां शक्या वक्तुं गुणाः प्रिये

ໂອ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຄຸນຄ່າຂອງພູເມຣຸ ແລະຄຸນຄ່າຂອງທະວີບທັງຫຼາຍ ກະທັ້ງຄຸນຄ່າຂອງມະຫາສະມຸດທັງປວງ ຍັງພໍຈະກ່າວໄດ້.

Verse 47

आदिदेवस्य देवेशि महेशस्य महाप्रभोः । शक्या नैव गुणा वक्तुं वर्षाकोटिशतैरपि

ແຕ່ໂອ ພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ຄຸນຄ່າຂອງພຣະມະເຫສະ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ເທວະດັ້ງເດີມ—ບໍ່ອາດກ່າວໄດ້ ແມ່ນແຕ່ໃນຮ້ອຍໂກດິປີ.