Adhyaya 39

Verse 1

ईश्वर उवाच । अथ संपूज्य विधिना देवदेवं कपर्द्दिनम् । ततो गच्छेन्महादेवि लिगं केदारसंस्थितम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ເມື່ອໄດ້ບູຊາພຣະເທວະເທວະ ກະປັດດິນ (ພຣະສິວະ) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຍັງລິງຄະທີ່ສະຖາປະນາເປັນ ເກດາຣະ».

Verse 2

तस्यैवाग्नेयभागस्थं भीमेश्वरसमीपगम् । स्वयंभूतं महादेवि कल्पलिंगं मम प्रियम्

«ໃນບ່ອນນັ້ນເອງ ທາງທິດອາຄເນຍ (ຕາເວັນອອກສ່ຽງໃຕ້) ໃກ້ພຣະພີເມສະວະຣະ ມີລິງຄະທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ, ໂອ ມະຫາເທວີ—ກັລປະລິງຄະ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້າ».

Verse 3

मया संपूजितं देवि वृद्धिलिंग महाप्रभम् । निराहारस्तु यस्तत्र करोत्येकं प्रजागरम्

«ລິງຄະວຶດທິ (Vṛddhi-liṅga) ອັນມີພຣະສະຫງ່າລາສີ ແລະອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຂ້າໄດ້ບູຊາແລ້ວ, ໂອ ເທວີ. ຜູ້ໃດອົດອາຫານ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນຮັກສາການຕື່ນຢູ່ຄືນດຽວ…»

Verse 4

चतुर्दश्यां विशेषेण तस्य लोकाः सनातनाः । रुद्रेश्वरेति देवस्य त्वासीन्नाम पुरा युगे

ໂດຍພິເສດໃນວັນຈັນທຣາທີ 14 (ຈະຕຸຣະດະຊີ) ໂລກຂອງພຣະອົງເປັນນິລັນດອນ. ໃນຍຸກເກົ່າ ນາມຂອງເທວະນີ້ແມ່ນ «ຣຸດເຣສະວະຣະ».

Verse 5

तिष्येस्मिंस्तु पुनः प्राप्ते म्लेच्छस्पर्शभयातुरः । अस्मिंल्लिंगे लयं यातः केदारश्चाब्धिसंनिधौ

ແຕ່ເມື່ອຍຸກ «ຕິສະຍະ» ກັບຄືນມາ ເກດາຣະຜູ້ຫວາດຫວັນຕໍ່ການສຳຜັດກັບມເລັດຈະ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ການລະລາຍຢູ່ໃນລິງຄະນີ້ ໃກ້ຝັ່ງທະເລ.

Verse 6

तेन केदारनामेति तस्य ख्यातं धरातले । माघे मासि यताहारः स्नात्वा तु लवणोदधौ

ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງໂດງດັງໃນໂລກວ່າ «ເກດາຣະ». ໃນເດືອນມາຄະ ດຳລົງອາຫານຢ່າງມີວິໄນ ແລະອາບນ້ຳໃນທະເລເຄັມ…

Verse 7

पद्मके तु महाकुंडे मध्येस्य लवणांभसः । रुद्रेशाद्दक्षिणे भागे धनुषां दशके स्थिते

ໃນສະລອງໃຫຍ່ «ປັດມະກະ» ທ່າມກາງນ້ຳເຄັມເຫຼົ່ານີ້ ທາງທິດໃຕ້ຈາກຣຸດເຣສະ ຢູ່ຫ່າງໄປສິບທະນູ (ຄວາມຍາວຄັນທະນູ)…

Verse 8

स्नात्वा विधानतो देवि रुद्रेशं चार्चयिष्यति । सम्यक्केदारया त्रायाः फलं तस्य भविष्यति

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອອາບນ້ຳຕາມພິທີແລ້ວ ຄວນບູຊາຣຸດເຣສະ; ແລ້ວຜົນອັນສົມບູນແຫ່ງພຣະກະຣຸນາຊ່ວຍຊີວິດ (ຕຣາ) ຂອງເກດາຣະ ຈະເກີດແກ່ຜູ້ນັ້ນ.

Verse 9

ब्रह्महत्यादिपापानां पूजनान्नाशनं महत् । अथ तस्यैव देवस्य इतिहासं पुरातनम्

ການບູຊາຍ່ອມທຳລາຍບາບອັນໃຫຍ່ ເຊັ່ນ ບາບພຣະຫມັນຂ້າ (brahmahatyā) ໄດ້. ບັດນີ້ ຈະເລົ່າປະຫວັດບູຮານຂອງເທວະອົງນັ້ນ.

Verse 10

सर्वकामप्रदं नृणां कथ्यते ते सुरप्रिये । आसीद्राजा पुरा देवि शशबिंदुरिति श्रुतः

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະທັງຫຼາຍ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງສິ່ງທີ່ປະທານຄວາມປາຖະໜາທັງປວງແກ່ມະນຸດ. ໃນການກ່ອນ, ໂອ ເທວີ, ມີກະສັດນາມ ຊະຊະບິນດຸ ດັ່ງທີ່ໄດ້ຍິນກັນ.

Verse 11

सार्वभौमो महीपालो विपक्षगणसूदनः । कलिद्वापरयोः संधौ सभूतः पृथिवीपतिः

ມີກະສັດເປັນຈັກກະພັດ ເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແຜ່ນດິນ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍຫມູ່ສັດຕູ. ພຣະອົງເກີດຂຶ້ນໃນຊ່ວງຮອຍຕໍ່ລະຫວ່າງຍຸກດວາປະຣະ ແລະ ກະລິ.

Verse 12

तस्य भार्याऽभवत्साध्वी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च पन्नगी

ມະເຫສີຂອງພຣະອົງເປັນນາງຜູ້ມີສິນທຳ ທີ່ພຣະອົງຮັກຍິ່ງກວ່າຊີວິດ. ນາງບໍ່ແມ່ນເທວີ, ບໍ່ແມ່ນຄົນຟ້າກັນທັຣວີ, ບໍ່ແມ່ນອະສຸຣີ, ແລະບໍ່ແມ່ນນາງນາກ.

Verse 13

तादृग्रूपा वरारोहे यथाऽस्य शुभलोचना । तस्य हेममयं पद्मं शतपत्रं मनोरमम्

ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ, ຮູບງາມຂອງນາງເປັນເຊັ່ນນັ້ນ—ນາງຜູ້ມີດວງຕາອັນເປັນມົງຄຸນ. ແລະພຣະອົງມີດອກບົວທຳດ້ວຍຄຳ ມີຮ້ອຍກີບ ງາມຈັບໃຈ.

Verse 14

खेचरं वेगि नित्यं च तस्य राज्ञो महात्मनः । स तेन पर्यटंल्लोकान्सर्वान्देवि स्वकामतः

ພະມະຫາກະສັດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ມີພາຫະນະເຄຈະຣະ ເຄື່ອນໄປໃນຟ້າ ໄວ ແລະພ້ອມເສມອ. ໂດຍພາຫະນະນັ້ນ, ໂອ ເທວີ, ພຣະອົງໄດ້ທ່ອງທ່ຽວທຸກໂລກຕາມພຣະປະສົງ.

Verse 15

एकदा फाल्गुने मासि शुक्लपक्षे वरानने । चतुर्द्दश्यां तु संप्राप्तः प्रभासक्षेत्रमुत्तमम्

ຄັ້ງໜຶ່ງ ໃນເດືອນຟາລກຸນາ ໃນຂ້າງຂຶ້ນສວ່າງ, ໂອ ນາງຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ, ໃນວັນທີ 14 ຂອງຈັນທຣະຄະຕິ ພຣະອົງໄດ້ມາຮອດພຣະພູມິສັກສິດປຣະພາສາອັນປະເສີດ.

Verse 16

अथापश्यदृषीन्सर्वाञ्छ्रीसोमेशपुरःस्थितान् । रात्रौ जागरणार्थाय जपहोमपरायणान्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເຫັນບັນດາລຶສີທັງປວງ ຢືນຢູ່ໜ້ານະຄອນສັກສິດໂສເມສະວະຣະ; ພວກເຂົາມຸ່ງໝັ້ນຕໍ່ການຕື່ນຢາມກາງຄືນ ແລະອຸທິດຕົນໃນການສວດຈະປະ ແລະພິທີໂຮມະ.

Verse 17

स दृष्ट्वा सोमनाथं तु प्रणिपत्य विधानतः । पूजयामास सर्वां स्तान्यथार्हं भक्तिसंयुतः

ເມື່ອໄດ້ເຫັນໂສມະນາຖ (Somanātha) ແລ້ວ ພຣະອົງໄດ້ກົ້ມກາບຕາມພິທີ. ດ້ວຍຄວາມພັກດີເຕັມຫົວໃຈ ພຣະອົງໄດ້ບູຊາທຸກທ່ານຢ່າງເໝາະສົມຕາມຄວນ.

Verse 18

ततः केदारमासाद्य संस्नाप्य विधिवत्प्रिये । पूजयित्वा विचित्राभिः पुष्पमालाभिरीश्वरम्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ໄປຮອດເກດາຣະ (Kedāra), ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ແລະໄດ້ອາບນ້ຳສະຫຼອງພຣະອົງຕາມພິທີ. ຈາກນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ບູຊາອີສະວະຣະ (Īśvara) ດ້ວຍພວງມາລາດອກໄມ້ອັນວິຈິດງາມ.

Verse 19

नैवेद्यैर्विविधैर्वस्त्रैर्भूषणैश्च मनोहरैः । ततोऽत्र कारयामास जागरं सुसमाहितः

ດ້ວຍນາຍເວດຍະຫຼາຍປະເພດ ພ້ອມດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມ ແລະເຄື່ອງປະດັບອັນງາມ ທ່ານໄດ້ບູຊາດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ແລ້ວດ້ວຍໃຈສະຫງົບ ທ່ານໃຫ້ມີການຈາກຣະ (ຢາມຄ່ຳ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ។

Verse 20

ततस्ते मुनयः सर्वे कुतूहलसमन्विताः । च्यवनो याज्ञवल्क्यश्च शांडिल्यः शाकटायनः

ຕໍ່ມາ ບັນດາມຸນີທັງປວງ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້—ຈະຍະວະນະ, ຢາຊະຍະວັນກະຍະ, ຊານດິລຍະ, ແລະ ຊາກະຕາຍະນະ—ໄດ້ມາຮ່ວມກັນຢູ່ນັ້ນ।

Verse 21

रैभ्योऽथ जैमिनिः क्रौंचो नारदः पर्वतः शिलः । मार्कंडं पुरतः कृत्वा जग्मुस्तस्य समीपतः

ຕໍ່ມາ ໄຣພະຍະ, ໄຈມິນິ, ກຣ່ອງຈະ, ນາຣະດະ, ປະຣະວະຕະ, ແລະ ຊິລະ—ໂດຍໃຫ້ມາຣະກັນເດຍະຢູ່ດ້ານໜ້າ—ໄດ້ເດີນໄປເຂົ້າໃກ້ທ່ານນັ້ນ।

Verse 22

चक्रुः कथाः सुविचित्रा इतिहासानि भूरिशः । कीर्त्तयंतः स्थितास्तत्र पप्रच्छू राजसत्तमम्

ພວກທ່ານໄດ້ເລົ່າເລື່ອງລາວອັນພິສົດຫຼາຍປະການ ແລະຕຳນານ-ປະຫວັດເກົ່າແກ່ຢ່າງຫຼາຍ; ແລ້ວຂະນະທີ່ພຳນັກຢູ່ທີ່ນັ້ນ ແລະສັນລະເສີນເລົ່າຊ້ຳ ກໍໄດ້ຖາມພະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 23

ऋषय ऊचुः । कस्मात्सोमेश्वरं देवं परित्यज्य नराधिप । केदारस्य पुरोऽकार्षीर्जागरं तद्ब्रवीहि नः । नूनं वेत्सि फलं चास्य लिंगस्य त्वं महोदयम्

ບັນດາລຶສີກ່າວວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປົກຄອງມະນຸດ, ເປັນຫຍັງທ່ານຈຶ່ງລະທິ້ງພຣະເທວະໂສເມສະວະຣະ ແລ້ວມາຖືຈາກຣະ (ຢາມຄ່ຳ) ຢູ່ຕໍ່ໜ້າເກດາຣ? ຈົ່ງບອກເຮົາເຖີດ. ແນ່ນອນ ໂອ ຜູ້ສູງສົ່ງ, ທ່ານຍ່ອມຮູ້ຜົນບຸນຂອງການບູຊາລິງຄະນີ້.”

Verse 24

राजोवाच । शृण्वंतु ब्राह्मणाः सर्वे अन्यदेहोद्भवं मम । पुराऽहं शूद्रजातीय आसं ब्राह्मणपूजकः

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນທັງປວງຟັງເລື່ອງຂອງຂ້າຈາກຮ່າງກາຍກ່ອນ. ໃນອະດີດ ຂ້າເກີດເປັນຊູດຣະ ແຕ່ມີສັດທານັບຖືບູຊາພຣາຫມັນ»។

Verse 25

सौराष्ट्रविषये शुभ्रे धनधान्यसमाकुले । अथ कालांतरे तत्र अनावृष्टिरभूद्द्विजाः

ໃນແດນສຸຣາດຣະອັນຜ່ອງໃສ ອຸດົມດ້ວຍຊັບສິນແລະເຂົ້າຂອງ; ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ທີ່ນັ້ນເກີດຄວາມແຫ້ງແລ້ງ ຝົນບໍ່ຕົກ.

Verse 26

ततोऽहं क्षुधयाविष्टः प्रभासं क्षेत्रमास्थितः । अथापश्यं सरः शुभ्रं हरिणीमूलसंस्थितम्

ແລ້ວຂ້າຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຄອບງຳ ໄດ້ໄປພັກອາໄສໃນພຣະເຂດປຣະພາສອັນສັກສິດ. ທີ່ນັ້ນຂ້າເຫັນສະນ້ຳສີຂາວສະຫວ່າງ ຕັ້ງຢູ່ໃກ້ຮາກຂອງແມ່ກວາງ.

Verse 27

तच्च रामसरोनाम पद्मिनीषण्डमंडितम् । क्षीरोदांबुधिसंकाशं दृष्ट्वा स्नातः क्लमान्वितः

ສະນ້ຳນັ້ນມີນາມວ່າ “ຣາມະສະຣະ” ປະດັບດ້ວຍກຸ່ມດອກບົວອັນງາມ. ເມື່ອເຫັນມັນສະຫວ່າງດັ່ງມະຫາສະມຸດນ້ຳນົມ ຂ້າໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ເຫນື່ອຍລ້າ.

Verse 28

संतर्प्य च पितॄन्देवान्पीत्वा स्वच्छमथोदकम् । ततोऽहं भार्यया प्रोक्तो गृहाणेमान्सरोरुहान्

ຂ້າໄດ້ບູຊາສົມທົບແກ່ປິຕຣະແລະເທວະທັງປວງ ແລ້ວດື່ມນ້ຳອັນໃສສະອາດ. ຈາກນັ້ນ ພັນລະຍາຂອງຂ້າໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງເອົາດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ໄປ»។

Verse 29

एतत्समीपतो रम्यं दृश्यते स्थानमुत्तमम् । विक्रीणीमोऽत्र गत्वा तु येन स्याद्भोजनं विभो

ໃກ້ບ່ອນນີ້ ມີສະຖານທີ່ງາມ ແລະດີເລີດປານປະເສີດປາກົດໃຫ້ເຫັນ. ຂໍໃຫ້ເຮົາໄປທີ່ນັ້ນ ແລະຂາຍດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ ເພື່ອໃຫ້ມີອາຫານ ໂອ້ພຣະເຈົ້າ.

Verse 30

अथावतीर्य सलिलं गृहीतानि मया द्विजाः । कमलानि सुभू रीणि प्रस्थितश्च पुरं प्रति

ແລ້ວຂ້ອຍກໍລົງໄປໃນນ້ຳ, ໂອ້ທ່ານດວິຊະ, ໄດ້ເກັບດອກບົວງາມໆຫຼາຍດອກ ແລະອອກເດີນທາງໄປຫາເມືອງ.

Verse 31

तत्र गत्वा च रथ्यासु चत्वरेषु त्रिकेषु च । प्रफुल्लकमलान्येव क्रेतुं वै मुनिसत्तमाः

ໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ, ໂອ້ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ຂ້ອຍເດີນຕາມຖະໜົນ ຕາມລານ ແລະຕາມສາມແຍກ ເພື່ອຊອກຫາຜູ້ຊື້ແຕ່ດອກບົວທີ່ບານເຕັມ.

Verse 32

न कश्चित्प्रति गृह्णाति अस्तं प्राप्तो दिवाकरः । प्रासादं कंचिदासाद्य सुप्तोहं सह भार्यया

ບໍ່ມີໃຜຍອມຮັບເລີຍ ເພາະຕາເວັນໄດ້ຕົກແລ້ວ. ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍໄປຮອດຄຸ້ມໜຶ່ງ ແລະນອນຫຼັບກັບເມຍຂອງຂ້ອຍ.

Verse 33

तत्र सुप्तस्य मे बुद्धिः श्रुत्वा गीतध्वनिं तदा । समुत्पन्ना सभा र्यस्य क्षुधार्तस्य विशेषतः । नूनं जागरणं ह्येतत्कस्मिंश्चिद्विबुधालये

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ຂ້ອຍນອນຫຼັບ, ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງຮ້ອງເພງ ຈິດໃຈຂອຍກໍສະດຸ້ງຕື່ນ. ຂ້ອຍກັບເມຍ—ໂດຍສະເພາະເພາະຄວາມຫິວໂຫຍ—ຄິດວ່າ: “ແນ່ນອນນີ້ແມ່ນພິທີຕື່ນຍາມຄືນ ໃນສະຖານສັກສິດຂອງເທວະດາບາງແຫ່ງ.”

Verse 34

सरोरुहाणि चादाय व्रजाम्यत्र सुरालये । यदि कश्चित्प्रगृह्णाति प्राणयात्रा ततो भवेत्

«ຂ້ອຍຈະນໍາດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ໄປ ແລ້ວໄປຫາວິຫານຂອງເທວະດາໃນບ່ອນນີ້. ຖ້າມີໃຜຮັບເອົາ ຫຼືຊ່ວຍຮັບ ການດໍາລົງຊີວິດຂອງພວກເຮົາຈະຖືກຄ້ຳຈຸນ»។

Verse 35

अथोत्थाय समायातो ह्यत्राहं मुनिपुंगवाः । अपश्यं लिंगमेतत्तु पूजितं कुसुमैः शुभैः

ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍລຸກຂຶ້ນແລ້ວມາຮອດບ່ອນນີ້, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ. ຂ້ອຍໄດ້ເຫັນລິງຄະນີ້ເອງ ຖືກບູຊາດ້ວຍດອກໄມ້ອັນເປັນມົງຄຸນ.

Verse 36

रुद्रेश्वराभिधमिदं वृद्धलिंगं स्वयंभुवम् । वेश्यानंगवतीनाम्नी शिवरात्रिपरायणा

ລິງຄະເກົ່າແກ່ນີ້ ເປັນອົງທີ່ປະກົດຂຶ້ນເອງ ແລະມີນາມວ່າ ຣຸດເຣສະວະຣະ (Rudreśvara). ນາງຄະນິກາຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ອະນັງຄະວະຕີ (Anaṅgavatī) ຜູ້ອຸທິດຕົນໃນການຖືສິວະຣາຕຣີ (Śivarātri) ໄດ້ບູຊາຢູ່ນີ້.

Verse 37

जागर्त्ति पुरतस्तस्य गीतनृत्योत्सवादिना । ततः कश्चिन्मया दृष्टः किमेतद्रात्रिजागरम्

ຕໍ່ໜ້າລິງຄະນັ້ນ ນາງຕື່ນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນ ດ້ວຍງານມ່ວນຊື່ນມີການຮ້ອງເພງ ຟ້ອນລໍາ ແລະການສະເຫຼີມສະຫຼອງ. ຕໍ່ມາຂ້ອຍເຫັນຄົນໜຶ່ງ ແລ້ວຖາມວ່າ: «ການຕື່ນຄືນນີ້ແມ່ນຫຍັງ?»

Verse 38

केयं स्त्री दृश्यतेऽत्यर्थं गीतनृत्योत्सवे रता । सोऽब्रवीच्छिवधर्मोक्ता शिवरात्रिः सुधर्मदा

«ແມ່ຍິງນີ້ແມ່ນໃຜ ຈຶ່ງເຫັນວ່າຫຼົງໄຫຼໃນງານຮ້ອງເພງແລະຟ້ອນລໍາຢ່າງຫຼາຍ?» ລາວຕອບວ່າ: «ນີ້ແມ່ນ ສິວະຣາຕຣີ (Śivarātri) ຕາມທຳຂອງພຣະສິວະ ຜູ້ປະທານທຳອັນຖືກຕ້ອງ.»

Verse 39

तां चानंगवतीनाम्नी वेश्येयं धर्मसंयुता । जागर्त्ति परमं श्रेयः शिवरात्रिव्रतं शुभम्

ນາງນັ້ນເປັນນາງຄະນິກາຊື່ ອະນັງຄະວະຕີ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍທຳ. ນາງຕື່ນເຝົ້າຍາມ ປະຕິບັດວຣະຕະສິວະຣາຕຣີອັນມົງຄຸນ ເພື່ອບັນລຸຄຸນສູງສຸດ.

Verse 40

शिवरात्रिव्रतं ह्येतद्यः सम्यक्कुरुते नरः । न स दुःखमवाप्नोति न दारि द्र्यं न बंधनम्

ແທ້ຈິງ ຜູ້ໃດປະຕິບັດວຣະຕະສິວະຣາຕຣີນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຕົກໃນຄວາມທຸກ ບໍ່ພົບຄວາມຍາກຈົນ ແລະບໍ່ຖືກຜູກມັດໃດໆ.

Verse 41

दुष्टं चारिष्टयोगं वा न रोगं न भयं क्वचित् । सुखसौभाग्यसंपन्नो जायते सत्कुले नरः

ບໍ່ມີອິດທິພົນຊົ່ວ ຫຼືການປະສົມດາວອັນອັບມົງຄຸນ ບໍ່ມີໂລກ ແລະບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວໃດໆມາລົບກວນ. ຜູ້ນັ້ນເກີດມາພ້ອມຄວາມສຸກແລະໂຊກດີ ໃນຕະກູນດີ—ນີ້ແມ່ນຜົນທີ່ກ່າວໄວ້ໃນມະຫິມາຂອງປຣະພາສາ.

Verse 42

तेजस्वी च यशस्वी च सर्वकल्याणभाजनम् । भवेदस्य प्रसादेन एवमाहुर्मनीषिणः

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ແລະມີຊື່ສຽງ ເປັນພາຊະນະແຫ່ງມົງຄຸນທຸກປະການ—ດັ່ງນີ້ບັນດາປັນຍາຊົນກ່າວໄວ້.

Verse 43

राजोवाच । अथ मे बुद्धिरुत्पन्ना तद्व्रतं प्रति निश्चला । चिंतितं मनसा ह्येतन्मयाब्राह्मणसत्तमाः

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ແລ້ວປັນຍາແລະຄວາມຕັ້ງໃຈຂອງຂ້າພະເຈົ້າເກີດຂຶ້ນ ໝັ້ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ຕໍ່ວຣະຕະນັ້ນ. ແທ້ຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຄິດພິຈາລະນາເລື່ອງນີ້ໃນໃຈ, ໂອ ພຣາຫມະນະຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ.”

Verse 44

अन्नाभावान्ममोत्पन्न उपवासो बलाद्यतः । तदहं पद्मके तीर्थेस्नात्वा च लवणांभसि

ເນື່ອງຈາກຂາດອາຫານ ການອົບອົດອາຫານຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ຂ້ອຍຢ່າງຫຼີກບໍ່ພົ້ນ. ຕໍ່ມາ ຂ້ອຍໄດ້ອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະປັດມະກະ ແລະອາບໃນນ້ຳເຄັມແຫ່ງທະເລດ້ວຍ.

Verse 45

एतैः सरोरुहैर्देवं पूजयामि महेश्वरम् । ततो मया सभार्येण रुद्रेशः संप्रपूजितः

ດ້ວຍດອກບົວເຫຼົ່ານີ້ ຂ້ອຍບູຊາພຣະມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ເປັນເທວະອັນສູງ. ຕໍ່ມາ ພຣະຣຸດເຣສະ ຖືກຂ້ອຍພ້ອມພັນລະຍາບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 46

पद्मैश्च भक्तियुक्तेन सभार्येण विशेषतः । जाग्रत्स्थितस्तु देवाग्रे तां रात्रिं सह भार्यया

ແລະດ້ວຍດອກບົວ ອັນເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິ ໂດຍພິເສດພ້ອມພັນລະຍາ ຂ້ອຍໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າເທວະ ຕື່ນຢູ່ຕະຫຼອດຄືນນັ້ນ ກັບນາງ.

Verse 47

ततः प्रभातसमय उदिते सूर्यमण्डले । सा वेश्या मामुवाचेदं कलधौतपलत्रयम्

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາອາລຸນ ເມື່ອດວງອາທິດຂຶ້ນສູ່ວົງກົມຂອງມັນ ນາງນັກບັນເທີງນັ້ນໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍວ່າ: «ນີ້ແມ່ນຄຳບໍລິສຸດສາມປະລະ…»

Verse 48

गृहाणमूल्यं पद्मानां न गृहीतं मया हि तत् । सात्त्विकं भावमास्थाय सभार्येण द्विजोत्तमाः

«ຈົ່ງຮັບຄ່າດອກບົວ» ແຕ່ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ຮັບເອົາ. ດ້ວຍການຕັ້ງຢູ່ໃນຈິດໃຈອັນສາດຕະວິກະ ຂ້ອຍພ້ອມພັນລະຍາ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາທະວິຊະ, ໄດ້ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດແຫ່ງເຈດຕະນານັ້ນ.

Verse 49

ततो भिक्षां समाहृत्य प्राणयात्रा मया कृता । कालेन महता प्राप्तः कालधर्मं मुनीश्वराः

ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ເກັບຮວບບິນທະບາດ ເພື່ອຫຼ້ຽງຊີວິດໃຫ້ດຳເນີນໄປ. ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ຂ້ອຍໄດ້ຮອດທຳຂອງການເວລາ—ຄວາມຕາຍ, ໂອ ພະມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ທັງຫຼາຍ।

Verse 50

इयं मे दयिता साध्वी प्राणेभ्योऽपि गरीयसी । मम देहं समादाय प्रविष्टा हव्यवाहनम्

ນາງນີ້ແມ່ນພັນລະຍາອັນຮັກຂອງຂ້ອຍ ຜູ້ມີສິນທຳ ແລະມີຄ່າຍິ່ງກວ່າຊີວິດ. ນາງໄດ້ອຸ້ມເອົາຮ່າງຂອງຂ້ອຍ ແລ້ວເຂົ້າໄປໃນໄຟບູຊາອັນສັກສິດ (ໄຟປະກອບພິທີສົບ).

Verse 51

तत्प्रभावादहं जातः सर्वभौमो महीपतिः । जातिस्मरः सभार्यस्तु सत्यमेतद्द्विजोत्तमाः

ໂດຍອຳນາດແຫ່ງພິທີອັນສັກສິດນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເກີດເປັນກະສັດຜູ້ຄອບຄອງທົ່ວພິພົບ ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ. ແລະຂ້ອຍຍັງຈື່ຈຳຊາດກ່ອນໄດ້ ພ້ອມກັບພັນລະຍາ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ, ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດທັງຫຼາຍ।

Verse 52

एतस्मात्कारणादस्य भक्तिर्लिंगस्य चोपरि । मम नित्यं सभार्यस्य सत्यमेतद्ब्रवीमि वः

ເພາະເຫດນີ້ແທ້ໆ ຄວາມເລື່ອມໃສຂອງຂ້ອຍຈຶ່ງຕັ້ງໝັ້ນຢູ່ເທິງລິງຄະນີ້ຕະຫຼອດ. ຂ້ອຍພ້ອມພັນລະຍາ ບຳລຸງແລະບູຊາມັນທຸກມື້. ຂ້ອຍກ່າວແກ່ພວກເຈົ້ານີ້ເປັນຄວາມຈິງ।

Verse 53

मया क्रियाविहीनेन भक्तिबाह्येन सत्तमाः । व्रतमेतत्समाचीर्णं तस्येदं सुमहत्फ लम्

ໂອ ທ່ານຜູ້ດີທັງຫຼາຍ, ແມ່ນແຕ່ຂ້ອຍຜູ້ຂາດພິທີກຳທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະຂາດຄວາມເລື່ອມໃສແທ້ ກໍຍັງໄດ້ປະພຶດວຣະຕະນີ້; ແລະນີ້ແມ່ນຜົນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍຂອງມັນ।

Verse 54

अधुना भक्तियुक्तस्य यथोपकरणान्मम । भविष्ये यत्फलं किंचिन्नो वेद्मि च मुनीश्वराः । येन सोमेशमुत्सृज्य अत्राहं भक्ति तत्परः

ບັດນີ້ ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແລະມີເຄື່ອງອຸປະກອນອັນສົມຄວນຢູ່ກັບຂ້ອຍ ຂ້ອຍບໍ່ຮູ້ວ່າ ໃນອະນາຄົດຈະເກີດຜົນອັນໃດຕໍ່ໄປ ໂອ ທ່ານຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງມຸນີ—ເພາະຂ້ອຍໄດ້ລະທິ້ງແມ່ນແຕ່ ໂສເມສະວະຣະ ແລະອຸທິດຕົນດ້ວຍພັກດີທັງໝົດຢູ່ທີ່ນີ້.

Verse 55

ईश्वर उवाच । एवं श्रुत्वा तु ते विप्रा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः । साधुसाध्विति जल्पंतो राजानं संप्रशंसिरे

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອພວກພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ຍິນດັ່ງນີ້ ດວງຕາຂອງເຂົາກໍເປີດກວ້າງດ້ວຍຄວາມພິສົດ ແລະຮ້ອງວ່າ “ດີແທ້, ດີແທ້!” ບໍ່ຂາດປາກ ພ້ອມທັງສັນລະເສີນພຣະຣາຊາຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 56

पूजयामासुरनिशं लिंगं तत्र स्वयंभुवम् । ततोऽसौ पार्थिवश्रेष्ठो लिंगस्यास्यप्रसादतः । संसिद्धिं परमां प्राप्तो दुर्ल्लभां त्रिदशैरपि

ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາລິງຄະອັນເກີດຂຶ້ນເອງ (ສະວັຍພູ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບໍ່ຢຸດຢັ້ງ. ແລ້ວພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງລິງຄະນີ້ ໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດອັນສູງສຸດ ທີ່ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍຍາກຈະໄດ້ຮັບ.

Verse 57

सा च वेश्या भगवती शिवरात्रिप्रभावतः । तस्य लिंगस्य माहात्म्याद्रंभानामाप्सराऽभवत्

ແລະນາງໂສເພນີນັ້ນ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຄືນສິວະຣາຕຣີ (Śivarātri) ກໍກາຍເປັນຜູ້ສະຫວ່າງໄສ ແລະມີຄວາມເປັນທິບ. ແລະໂດຍມະຫິມາຂອງລິງຄະນັ້ນ ນາງໄດ້ກາຍເປັນອັບສະຣາ ເຊັ່ນຣັມພາ.

Verse 58

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तल्लिंगं पूजयेद्बुधः । धर्मकामार्थमोक्षं च यो वांछत्यखिलप्रदम्

ດັ່ງນັ້ນ ນັກປັນຍາຄວນບູຊາລິງຄະນັ້ນດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ—ຜູ້ປະທານທຸກສິ່ງ—ຖ້າປາດຖະໜາ ທັມມະ, ກາມະ, ອັດຖະ ແລະ ໂມກຂະ ດ້ວຍ.