Adhyaya 38

Verse 1

देव्युवाच । यदेतद्भवता प्रोक्तं पश्येत्पूर्वं कपर्द्दिनम् । भगवन्संशयं ह्येनं यथावद्वक्तुमर्हसि

ເທວີກ່າວວ່າ: «ກ່ຽວກັບສິ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວວ່າ ຄວນໄດ້ເຫັນ Kaparddī ກ່ອນ, ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພອນ; ຄວາມສົງໄສນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະອົງ. ຂໍພຣະອົງອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງເຖິງທີ່ສຸດ»។

Verse 2

स भृत्यः किल देवेश तव शम्भो महाप्रभः । प्रभोरनन्तरं भृत्य एष धर्मः सनातनः

«ແທ້ຈິງແລ້ວ ລາວເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້ຂອງພຣະອົງ, ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ໂອ Śambhu, ໂອ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ຫຼັງຈາກນາຍ ຈຶ່ງເປັນຜູ້ຮັບໃຊ້: ນີ້ແມ່ນລຳດັບແຫ່ງທຳມະອັນນິລັນດອນ»។

Verse 3

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यथा पूज्यतमो हि सः । कपर्द्दी सर्वदेवानामाद्यो विघ्नेश्वरः प्रभुः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຂ້າຈະອະທິບາຍວ່າ ເປັນເຫດໃດພຣະອົງນັ້ນຈຶ່ງເປັນຜູ້ຄວນບູຊາສູງສຸດ. ກະປັຣດດີ ແມ່ນພຣະວິຄເນສະວະຣະ ອົງປະຖົມ ໃນທ່າມກາງເທວະທັງປວງ»។

Verse 4

योऽसावतींद्रियग्राह्यः प्रभासक्षेत्रसंस्थितः । सोमेश्वरो महादेवि लिंगरूपी सदाशिवः

«ພຣະອົງນັ້ນແທ້ ຜູ້ເກີນກວ່າອິນທຣີຍະຈະຮັບຮູ້ໄດ້ ແຕ່ກໍປະທັບຢູ່ໃນປຣະພາສະເຂດ—ໂອ ມະຫາເທວີ—ແມ່ນ ໂສເມສະວະຣະ, ສະດາຊິວະ ໃນຮູບແຫ່ງລິງຄະ»।

Verse 5

तस्य वामे स्थितो विष्णुर्वराह इति यः स्मृतः । तस्य दक्षिणभागे तु स्थितो ब्रह्मा प्रजापतिः । कपर्द्दिरूपमास्थाय सावित्र्याः कोपकारणात्

«ທາງຊ້າຍຂອງພຣະອົງ ມີພຣະວິສະນຸ ຜູ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ວະຣາຫະ; ແລະທາງຂວາ ມີພຣະພຣະຫມາ ປຣະຊາປະຕິ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັດທັງປວງ. ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຮັບຮູບ ‘ກະປັຣດດີ’ ເນື່ອງຈາກເຫດໃຫ້ສາວິຕຣີໂກດ»។

Verse 6

कृते हेरंबनामा तु त्रेतायां विघ्नमर्द्दनः । लंबोदरो द्वापरे तु कपर्द्दी तु कलौ स्मृतः

«ໃນຍຸກກຣິຕະ ພຣະອົງມີນາມວ່າ ເຮຣັມບະ; ໃນຍຸກເຕຣຕາ ແມ່ນ ວິຄນະມັຣດດະນະ; ໃນຍຸກດວາປະຣະ ແມ່ນ ລັມໂບດະຣະ; ແລະໃນຍຸກກະລິ ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ກະປັຣດດີ»។

Verse 7

एवं युगेयुगे तस्य अवतारः पृथक्पृथक् । यथाकार्यानुरूपेण जायते च पुनःपुनः

«ດັ່ງນີ້ ໃນແຕ່ລະຍຸກ ການອະວະຕານຂອງພຣະອົງຍ່ອມແຕກຕ່າງກັນ. ແລະພຣະອົງກໍເກີດຂຶ້ນຊ້ຳໆ ຕາມຄວາມເໝາະສົມແຫ່ງພາລະກິດທີ່ຕ້ອງສຳເລັດ»।

Verse 8

अष्टाविंशतिमे तत्र देवि प्राप्ते चतुर्युगे । कारणात्मा यथोत्पन्नः कपर्द्दी तत्र मे शृणु

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອວົງຈອນທີ 28 ຂອງຈະຕຸຣຍຸກມາຮອດ, ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າ ວ່າ ກະປັດດີ (Kaparddī) ຜູ້ມີອັດຕາເປັນເຫດປັດໃຈດັ້ງເດີມ ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນໃນເວລານັ້ນແນວໃດ.

Verse 9

पुरा द्वापरसंधौ तु संप्राप्ते च कलौ युगे । स्त्रियो म्लेच्छाश्च शूद्राश्च ये चान्ये पापकारिणः । प्रयांति स्वर्गमेवाशु दृष्ट्वा सोमेश्वरं प्रभुम्

ໃນການກ່ອນ, ໃນຈຸດຕໍ່ຂອງດວາປະຣະ ເມື່ອກະລິຍຸກມາຮອດ, ຜູ້ຍິງ, ມເລັດຈະ, ຊູດຣະ ແລະຜູ້ອື່ນໆຜູ້ກະທຳບາບ ລ້ວນໄປສູ່ສະຫວັນຢ່າງໄວ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະສົມເອສະວະຣະ ຜູ້ເປັນຈອມເຈົ້າ.

Verse 10

न यज्ञा न तपो दानं न स्वाध्पायो व्रतं न च । कुर्वतोपि नरा देवि सर्वे यांति शिवालयम्

ໂອ ເທວີ, ແມ່ນແຕ່ບໍ່ໄດ້ປະກອບຍັດຍະ, ບໍ່ໄດ້ບຳເນັດຕະປະ, ບໍ່ໄດ້ໃຫ້ທານ, ບໍ່ໄດ້ສະວາດຍາຍ, ຫຼືຖືວຣະຕະ, ມະນຸດທັງປວງກໍຍັງໄປຮອດ ສິວາລະຍະ—ພຣະສະຖານຂອງພຣະສິວະ—ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງສະຖານສັກສິດນີ້.

Verse 11

तं प्रभावं विदित्वैवं सोमेश्वरसमुद्भवम् । अग्निष्टोमादिकाः सर्वाः क्रिया नष्टाः सुरेश्वरि

ໂອ ນາງຈອມເທວະ, ເມື່ອຮູ້ຊັດອານຸພາບອັນພິເສດນີ້ທີ່ເກີດຈາກພຣະສົມເອສະວະຣະ, ພິທີກຳທັງປວງ ເຊັ່ນ ອັກນິດໂຕມະ ແລະອື່ນໆ ກໍຄ່ອຍໆເສື່ອມຖອຍໄປ.

Verse 12

ततो बालाश्च वृद्धाश्च ऋषयो वेदपारगाः । शूद्राः स्त्रियोऽपि तं दृष्ट्वा प्रयांति परमां गतिम्

ດັ່ງນັ້ນ ເດັກນ້ອຍແລະຄົນເຖົ້າ, ຣິສີຜູ້ຊຳນານໃນເວດ, ແມ່ນແຕ່ຊູດຣະແລະຜູ້ຍິງ—ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ/ພຣະສະຖິດນັ້ນ—ກໍບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ.

Verse 13

नष्टयज्ञोत्सवे काले शून्ये च वसुधातले । ऊर्द्ध्वबाहुभिराक्रांतं परिपूर्णं त्रिविष्टपम्

ເມື່ອການບູຊາຍັດແລະງານສະເຫຼີມສະຫຼອງຫາຍໄປ ແຜ່ນດິນກໍວ່າງເປົ່າ ສະຫວັນຕຣິວິດສະປະກໍຖືກເຕັມແນ່ນ ດ້ວຍຝູງຊົນຍົກແຂນຂຶ້ນສູງດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 14

ततो देवा महेंद्राद्या दुःखेनैव समन्विताः । परिभूता मनुष्यैस्ते शंकरं शरणं गताः

ແລ້ວບັນດາເທວະດາ ໂດຍມີມະເຫນທຣະ (ອິນທຣະ) ເປັນຫົວໜ້າ ກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມໂສກ; ຖືກມະນຸດຫຍັບຢ່ຳ ຈຶ່ງໄປຂໍພຶ່ງພາ ພຣະສັງກະຣະ (ພຣະສິວະ) ເປັນທີ່ພຶ່ງ।

Verse 15

ऊचुः प्रांजलयः सर्व इन्द्राद्याः सुरसत्तमाः । व्याप्तोयं मानुषैः स्वर्गः प्रसादात्तव शंकर

ບັນດາເທວະດາຜູ້ປະເສີດ ໂດຍມີອິນທຣະເປັນຫົວໜ້າ ພາກັນປະນົມມື ແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະສັງກະຣະ, ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງພຣະອົງ ສະຫວັນນີ້ຈຶ່ງເຕັມໄປດ້ວຍມະນຸດ.”

Verse 16

निवासाय प्रभोऽस्माकं स्थानं किंचित्समादिश । अहं श्रेष्ठो ह्यहं श्रेष्ठ इत्येवं ते परस्परम् । जल्पंतः सर्वतो देव पर्यटंति यथेच्छया

“ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ຂໍພຣະອົງກຳນົດບ່ອນນ້ອຍໜຶ່ງໃຫ້ພວກເຮົາຢູ່ອາໄສ.” ແລ້ວພວກເຂົາກໍໂຕ້ຖຽງກັນວ່າ “ຂ້ອຍເປັນຜູ້ສູງສຸດ, ຂ້ອຍເປັນຜູ້ສູງສຸດ!” ແລະໂອ ພຣະເທວະ, ເວົ້າຈາກັນໄປມາ ພາກັນເດີນທ່ອງທ່ຽວທົ່ວທິດຕາມໃຈປາຖະໜາ।

Verse 17

धर्मराजः सुधर्मात्मा तेषां कर्म शुभाशुभम् । स्वयं लिखितमालोक्य तूष्णीमास्ते सुविस्मितः

ທ່ານທັມມະຣາຊາ ຜູ້ມີຈິດໃຈເປັນທັມ ໄດ້ເບິ່ງການກະທຳຂອງພວກເຂົາ—ທັງດີແລະຊົ່ວ—ທີ່ຕົນເອງໄດ້ຂຽນບັນທຶກໄວ້ ແລ້ວນັ່ງນິ່ງງັນ ດ້ວຍຄວາມພິສົດຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 18

येषामथ कृतं सज्जं कुम्भीपाकं सुदारुणम् । रौरवः शाल्मलिर्देव दृष्ट्वा तान्दिवि संस्थितान् । वैलक्ष्यं परमं गत्वा व्यापारं त्यक्तवानसौ

ສໍາລັບຜູ້ທີ່ນະລົກອັນນ່າຢ້ານ—ກຸມພີປາກ, ຣໍຣະວະ, ແລະ ຊາລະມະລີ—ໄດ້ຖືກຈັດຕຽມໄວ້ແລ້ວ, ທ່ານທັມມະຣາຊາ (ໂອ ພຣະເຈົ້າ) ກັບເຫັນພວກເຂົາສະຖິດຢູ່ສະຫວັນ; ດ້ວຍຄວາມອາຍຢ່າງຫຼວງ ຈຶ່ງລະທິ້ງໜ້າທີ່ຂອງຕົນເອງ।

Verse 19

श्रीभगवानुवाच । प्रतिज्ञातं मया सर्वं भक्त्या तुष्टेन वै सुराः । सोमाय मम सांनिध्यमस्मिन्क्षेत्रे भविष्यति

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ໂອ ທ່ານເທວະທັງຫຼາຍ, ດ້ວຍຄວາມພໍໃຈຢ່າງແທ້ຈິງຕໍ່ຄວາມພັກດີ, ຂ້າໄດ້ສໍາເລັດທຸກສິ່ງທີ່ຂ້າເຄີຍສັນຍາໄວ້. ສໍາລັບໂສມະ, ການສະຖິດຢູ່ໃກ້ຂ້າຈະມີໃນກະເສດອັນສັກສິດນີ້.”

Verse 20

न शक्यमन्यथाकर्तुमात्मनो यदुदीरितम् । एवं यास्यंति ते स्वर्गं ये मां द्रक्ष्यंति तत्र वै

ສິ່ງທີ່ຂ້າໄດ້ປະກາດໄວ້ ບໍ່ອາດເຮັດໃຫ້ເປັນຢ່າງອື່ນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ເຫັນຂ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ເຖິງສະຫວັນແນ່ນອນ।

Verse 21

भयोद्विग्नास्ततो देवाः पार्वतीं प्रेक्ष्य विश्वतः । ऊचुः प्रांजलयः सर्वे त्वमस्माकं गतिर्भव

ແລ້ວບັນດາເທວະທັງຫຼາຍຜວາກົດດ້ວຍຄວາມຢ້ານ, ເບິ່ງໄປທົ່ວທິດທາງຫາພຣະນາງປາຣະວະຕີ, ແລ້ວກ່າວດ້ວຍມືປະນົມວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພຣະນາງເປັນທີ່ພຶ່ງ ແລະເປັນທາງຮອດສຸດທ້າຍຂອງພວກເຮົາ.”

Verse 22

एवमुक्त्वाऽस्तुवन्देवाः स्तोत्रेणानेन सत्तम । जानुभ्यां धरणीं गत्वा शिरस्याधाय चांजलिम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ບັນດາເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ສັນລະເສີນ(ນາງ)ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຜູ້ມີຄຸນ. ພວກເຂົາຄຸກເຂົ່າລົງສູ່ພື້ນດິນ ແລະຍົກມືປະນົມວາງໄວ້ເທິງສີສະ।

Verse 23

देवा ऊचुः । नमस्ते देवदेवेशि नमस्ते विश्वधात्रिके । नमस्ते पद्मपत्राक्षि नमस्ते कांचनद्युते

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ ຈອມເທວະເທວະ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນສາກົນ. ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງໃບບົວ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສດັ່ງຄຳ.”

Verse 24

नमस्ते संहर्त्रि कर्त्रि नमस्ते शंकरप्रिये । कालरात्रि नमस्तुभ्यं नमस्ते गिरिपुत्रिके

“ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ທຳລາຍແລະຜູ້ສ້າງ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະສັງກະຣະ. ໂອ ກາລາຣາຕຣີ, ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ; ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ ທິດາແຫ່ງພູ.”

Verse 25

आर्ये भद्रे विशालाक्षि नमस्ते लोकसुन्दरि । त्वं रतिस्त्वं धृतिस्त्वं श्रीस्त्वं स्वाहा त्वं सुधा सती

“ໂອ ອາຣະຍາ, ໂອ ພະດຣາ, ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ—ນະມັດສະການແດ່ພຣະນາງ ຄວາມງາມແຫ່ງທຸກໂລກ. ພຣະນາງແມ່ນ ຣະຕິ; ພຣະນາງແມ່ນ ທຣິຕິ; ພຣະນາງແມ່ນ ສຣີ; ພຣະນາງແມ່ນ ສະວາຮາ; ພຣະນາງແມ່ນ ສຸທາ—ໂອ ສະຕີ.”

Verse 26

त्वं दुर्गा त्वं मनिर्मेधा त्वं सर्वं त्वं वसुन्धरा । त्वया सर्वमिदं व्याप्तं त्रैलोक्यं सचराचरम्

“ພຣະນາງແມ່ນ ທຸຣຄາ; ພຣະນາງແມ່ນ ມະນິ (ແກ້ວອັນປະເສີດ); ພຣະນາງແມ່ນ ເມທາ (ປັນຍາ). ພຣະນາງແມ່ນທຸກສິ່ງ; ພຣະນາງແມ່ນ ວະສຸນທະຣາ—ແຜ່ນດິນເອງ. ໂດຍພຣະນາງ ທຸກສິ່ງນີ້ຖືກແຜ່ຊຶມຄອບຄຸມ—ສາມໂລກ ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.”

Verse 27

नदीषु पर्वताग्रेषु सागरेषु गुहासु च । अरण्येषु च चैत्येषु संग्रामेष्वाश्रमेषु च

“ໃນແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍ, ຢູ່ຍອດພູ, ໃນທະເລ ແລະໃນຖ້ຳ; ໃນປ່າ ແລະໃນສະຖານສັກສິດ; ໃນສະໜາມຮົບ ແລະໃນອາສຣົມຂອງຜູ້ຖືພຣະທຳ—ພຣະນາງສະຖິດຢູ່.”

Verse 28

त्रैलोक्ये तत्र पश्यामो यत्र त्वं देवि न स्थिता । एतज्ज्ञात्वा विशालाक्षि त्राहि नो महतो भयात्

ໃນສາມໂລກ ພວກເຮົາບໍ່ເຫັນບ່ອນໃດເລີຍ ທີ່ພຣະນາງ ໂອ ເທວີ ບໍ່ສະຖິດຢູ່. ຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງ ຂໍຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວອັນໃຫຍ່.

Verse 29

ईश्वर उवाच । एवमुक्ता तु सा देवी देवैरिंद्रपुरोगमैः । कारुण्यान्निजदेहं त्वं तदा मर्द्दितवत्यसि

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍ ມີພຣະອິນທຣະເປັນຜູ້ນຳ ກ່າວຕໍ່ນາງດັ່ງນັ້ນ ເທວີນັ້ນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໄດ້ກົດລົງ ແລະປະຫັດປະຫານຮູບຂອງຕົນໃນຂະນະນັ້ນ.

Verse 30

मर्दयंत्यास्तव तदा संजातं च महन्मलम् । तत्र जज्ञे गजेंद्रास्यश्चतुर्बाहुर्मनोहरः

ເມື່ອພຣະນາງກຳລັງກົດແລະຖູຢູ່ໃນຂະນະນັ້ນ ກໍເກີດກ້ອນມົນທິນໃຫຍ່ຂຶ້ນ; ຈາກນັ້ນໄດ້ບັງເກີດຜູ້ງາມສະຫງ່າ ມີສີ່ແຂນ ແລະມີໃບໜ້າເປັນພຣະເຈົ້າແຫ່ງຊ້າງ.

Verse 31

ततोब्रवीत्सुरान्सर्वान्भवती करुणात्मिका । एष एव मया सृष्टो युष्माकं हितकाम्यया

ແລ້ວເທວີຜູ້ມີໃຈເມດຕາ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ເທວະທັງປວງວ່າ: “ຜູ້ນີ້ແຫຼະ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ສ້າງຂຶ້ນ ເພື່ອປາດຖະໜາຄວາມຜາສຸກແກ່ພວກເຈົ້າ.”

Verse 32

एष विघ्नानि सर्वाणि प्राणिनां संविधास्यति

ຜູ້ນີ້ຈະຈັດການໃຫ້ເກີດອຸປະສັກທັງປວງແກ່ສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍ.

Verse 33

मोहेन महताऽविष्टाः कामोपहतबुद्धयः । सोमनाथमपश्यंतो यास्यंति नरकं नराः

ຖືກມໍຫະອັນໃຫຍ່ຄອບງຳ ປັນຍາຖືກກາມະທຳລາຍ ມະນຸດຜູ້ບໍ່ໄດ້ເຫັນ ໂສມະນາຖະ ຈະໄປສູ່ນະລົກ।

Verse 34

एवं ते वचनं श्रुत्वा सर्वे ते हृष्टमानसाः । स्वस्थानं भेजिरे देवास्त्यक्त्वा मानुषजं भयम्

ເມື່ອໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳນາງແລ້ວ ເທວະທັງຫມົດມີໃຈຍິນດີ ຈຶ່ງກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ທິ້ງຄວາມຢ້ານທີ່ເກີດຈາກມະນຸດໄວ້।

Verse 35

अथे भवदनः प्राह त्वां देवि विनयान्वितः । किं करोमि विशालाक्षि आदेशो दीयतां मम

ແລ້ວ ພະວະດະນະ (Bhavadana) ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ ໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະເທວີວ່າ: “ໂອ ເທວີ ຜູ້ມີດວງຕາໃຫຍ່, ຂ້າພະເຈົ້າຄວນເຮັດຫຍັງ? ຂໍພຣະບັນຊາຈາກພຣະອົງ.”

Verse 36

श्रीभगवत्युवाच । गच्छ प्राभासिकं क्षेत्रं यत्र संनिहितो हरः । तद्रक्ष मानुषाणां च यथा नायाति गोचरम्

ພຣະເທວີຜູ້ປະເສີດກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງໄປຍັງເຂດສັກສິດ ປຣາພາສິກະ ບ່ອນທີ່ ຮະຣະ (ພຣະສິວະ) ປະທັບຢູ່. ຈົ່ງປົກປ້ອງມັນຈາກມະນຸດ ເພື່ອບໍ່ໃຫ້ເຂົ້າເຖິງໄດ້.”

Verse 37

लिंगं तु देवदेवस्य स्थापितं शशिना स्वयम् । भवत्याऽदेशितो नित्यं नृणां विघ्नं करोति यः

ລິງຄະຂອງ ເທວະເທວະ (ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ) ຖືກພຣະຈັນທຣາຕັ້ງສະຖາປະນາໂດຍຕົນເອງ. ຜູ້ໃດທີ່ຖືກພຣະອົງບັນຊາຢູ່ເປັນນິດ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມກໍ່ໃຫ້ເກີດອຸປະສັກແກ່ມະນຸດ।

Verse 38

प्रस्थितं पुरुषं दृष्ट्वा सोमनाथं प्रति प्रभुम् । स करोति महाविघ्नं कपर्दी लोकपूजितः

ເມື່ອເຫັນຊາຍຜູ້ໜຶ່ງກຳລັງອອກເດີນທາງໄປຫາ ໂສມນາຖ (Somanātha) ພຣະເຈົ້າ, ກະປັດດີ (Kapardī) ຜູ້ທີ່ໂລກບູຊາ ກໍສ້າງອຸປະສັກໃຫຍ່.

Verse 39

पुत्रदारगृहक्षेत्र धनधान्यसमुद्भवम् । जनयेत्स महामोहं ततः पश्यति नो हरम्

ລາວກໍເຮັດໃຫ້ເກີດມະຫາມົວຫຼົງ ອັນເກີດຈາກລູກເມຍ ເຮືອນ ນາສວນ ຊັບສິນ ແລະເຂົ້າຂອງ; ແລ້ວຊາຍນັ້ນບໍ່ເຫັນຮະຣະ (Śiva) ອີກ.

Verse 40

अथवा गडुगंडादि व्याधिं चैव समुत्सृजेत् । तैर्ग्रस्तः पुरुषो मोहान्न पश्यति ततो हरम्

ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ລາວອາດປ່ອຍໂລກເຈັບໄຂ້ເຊັ່ນ ຄໍພອງ ແລະອາການບວມຕ່າງໆ; ຜູ້ຊາຍທີ່ຖືກມັນຄອບງຳ ດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ຈຶ່ງບໍ່ເຫັນຮະຣະ (Śiva) ຢູ່ນັ້ນ.

Verse 41

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन सोमेश्वरपरीप्सया । स नित्यं पूजनीयस्तु स्मर्तव्यस्तु दिवानिशम्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມທຸກປະການ ເພື່ອສະແຫວງຫາພຣະກະລຸນາຂອງ ໂສເມສະວະຣະ (Someśvara), ພຣະອົງຄວນຖືກບູຊາເປັນນິດ ແລະຄວນຖືກລະລຶກທັງກາງວັນກາງຄືນ.

Verse 42

स्तोत्रेणानेन देवेशि सर्वविघ्नांतकेन वै । समाराध्य गणाध्यक्षः प्रभासक्षेत्ररक्षकः

ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ໂດຍບູຊາດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້—ຜູ້ທຳລາຍອຸປະສັກທັງປວງຢ່າງແທ້ຈິງ—ພຣະອົງເຈົ້າແຫ່ງຄະນະ (Gaṇādhyakṣa) ຈະເປັນຜູ້ພິທັກຮັກສາ ປຣະພາສະກເສດຣະ (Prabhāsakṣetra).

Verse 43

तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि स्तोत्रं तद्विघ्रमर्दनम् । कपर्दिनो महादेवि सावधानावधारय

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະກາດໃຫ້ທ່ານ ບົດສັນລະເສີນທີ່ບົດບັງອຸປະສັກ ຂອງກະປັດດິນ. ໂອ ມະຫາເທວີ ຈົ່ງຟັງດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ແລະຈົ່ງຈື່ຈຳໄວ້ໃນໃຈ.

Verse 44

ॐ नमो विघ्नराजाय नमस्तेऽस्तु कपर्दिने । नमो महोग्रदंष्ट्राय प्रभासक्षेत्रवासिने

ໂອມ—ນະໂມແດ່ ວິຄນະຣາຊາ; ຂໍຄຳນົບນ້ອມແດ່ທ່ານ ໂອ ກະປັດດິນ. ນະໂມແດ່ຜູ້ມີງາອັນດຸຮ້າຍຢ່າງຍິ່ງ ຜູ້ພຳນັກໃນປະພາສະກເສດຕຣະ.

Verse 45

कपर्दिनं नमस्कृत्य यात्रानिर्विघ्रहेतवे । स्तोष्येऽहं विघ्नराजानं सिद्धिबुद्धिप्रियं शुभम्

ໄດ້ນົບນ້ອມກະປັດດິນແລ້ວ ເພື່ອໃຫ້ການຈາລິກທາງທຳມະຍາດຕະຣາປອດຈາກອຸປະສັກ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະສັນລະເສີນ ວິຄນະຣາຊາ—ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ແລະເປັນທີ່ຮັກຂອງ ສິດທິ ແລະ ພຸດທິ.

Verse 46

महागणपतिं शूरमजितं जयवर्द्धनम् । एकदंतं च द्विदंतं चतुर्दंतं चतुर्भुजम्

ພຣະຄະນະປະຕິອັນຍິ່ງໃຫຍ່—ຜູ້ກ້າຫານ, ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ, ຜູ້ເພີ່ມພູນໄຊຊະນະ—ຜູ້ມີງາດຽວ, ມີງາສອງ, ມີງາສີ່, ແລະມີແຂນສີ່.

Verse 47

त्र्यक्षं च शूलहस्तं च रक्त नेत्रं वरप्रदम् । अजेयं शंकुकर्णं च प्रचण्डं दंडनायकम् । आयस्कदंडिनं चैव हुतवक्त्रं हुतप्रियम्

ຜູ້ມີຕາສາມ, ຖືຕຣິສູນໃນມື, ຕາແດງ, ຜູ້ປະທານພອນ; ຜູ້ບໍ່ອາດຖືກພິຊິດ, ຫູດັ່ງສັງຂ໌, ດຸຮ້າຍຢ່າງຫນັກ, ເປັນນາຍແຫ່ງການລົງໂທດ; ຖືຄັນທອນເຫຼັກ, ໃບໜ້າດັ່ງໄຟ, ແລະພໍໃຈໃນເຄື່ອງບູຊາທີ່ຖວາຍລົງໃນໄຟສັກສິດ.

Verse 48

अनर्चितो विघ्नकरः सर्वकार्येषु यो नृणाम् । तं नमामि गणाध्यक्षं भीममुग्रमुमासुतम्

ຜູ້ໃດຖ້າບໍ່ໄດ້ບູຊາ ຈະເປັນຜູ້ກໍ່ອຸປະສັກໃນກິດທຸກຢ່າງຂອງມະນຸດ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະອົງ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທິບ ຜູ້ນ່າຢ້ານແລະດຸຮ້າຍ ພຣະບຸດຂອງອຸມາ।

Verse 49

मदवतं विरूपाक्षमिभवक्त्रसमप्रभम् । ध्रुवं च निश्चलं शांतं तं नमामि विनायकम्

ຜູ້ມີພະລັງດຸດັນດັ່ງຊ້າງກຳລັງຄຶກຄືນ, ຜູ້ມີດວງຕາແປກ, ສະຫວ່າງໄສດັ່ງໃບໜ້າຊ້າງ; ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ແລະສະງົບ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະວິນາຍະກະ।

Verse 50

त्वया पूर्वेण वपुषा देवानां कार्यसिद्धये । गजरूपं समास्थाय त्रासिताः सर्वदानवाः

ໃນການກ່ອນ ເພື່ອໃຫ້ພະກິດຂອງເທວະດາສຳເລັດ ທ່ານໄດ້ຮັບຮູບເປັນຊ້າງ; ແລະໂດຍຮູບນັ້ນ ດານະວະທັງປວງຖືກໄລ່ໃຫ້ໜີໄປດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 51

ऋषीणां देवतानां च नायकत्वं प्रकाशितम्

ດັ່ງນັ້ນ ຄວາມເປັນຜູ້ນຳຂອງທ່ານຈຶ່ງປະກາດແຈ້ງ—ເຫນືອບັນດາຣິສີ ແລະເຫນືອເທວະດາທັງປວງດ້ວຍ।

Verse 52

इति स्तुतः सुरैरग्रे पूज्यसे त्वं भवात्मज । त्वामाराध्य गणाध्यक्षमिभवक्त्रसमप्रभम्

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ໃນທ່າມກາງເທວະດາ ທ່ານຈຶ່ງຖືກບູຊາ—ໂອ ພຣະບຸດແຫ່ງພະພະວະ (ພຣະສິວະ). ເມື່ອອາຣາທະນາທ່ານ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງຄະນະທິບ ຜູ້ມີສະຫວ່າງໄສເທົ່າກັບຜູ້ໜ້າຊ້າງ ຜູ້ສັດທາຍ່ອມບັນລຸຈຸດປະສົງ।

Verse 53

ध्रुवं च निश्चलं शांतं परीतं वि जयश्रिया । कार्यार्थं रक्तकुसुमै रक्तचंदनवारिभिः

ແລ້ວຈຶ່ງ ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ ສະງົບສຸກ ຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍສິລິແຫ່ງໄຊຊະນະ ຄວນບູຊາພຣະອົງເພື່ອໃຫ້ການງານສຳເລັດ ດ້ວຍດອກໄມ້ສີແດງ ແລະນ້ຳຫອມຈາກຈັນທະນາສີແດງ।

Verse 54

रक्तांबरधरो भूत्वा चतुर्थ्यामर्चयेत्तु यः । एककालं द्विकालं वा नियतो नियताशनः

ຜູ້ໃດນຸ່ງເຄື່ອງສີແດງ ແລະບູຊາພຣະວິນາຍະກະໃນວັນຈະຕຸຣຖີ ດ້ວຍຄວາມສຳລວມ ກິນອາຫານຢ່າງມີວິໄນ ວັນລະເທື່ອ ຫຼືວັນລະສອງເທື່ອ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມຄວນແກ່ການໄດ້ຮັບຜົນທີ່ກ່າວໄວ້।

Verse 55

राजानं राजपुत्रं वा राजमंत्रिणमेव च । राज्यं वा सर्वविघ्नेशो वशीकुर्यात्सराष्ट्रकम्

ພຣະວິນາຍະກະ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງອຸປະສັກທັງປວງ ສາມາດເຮັດໃຫ້ກະສັດ ຫຼືຣາຊະບຸດ ຫຼືຣາຊະມົນຕຣີ ຫຼືແມ່ນກະທັ້ງອານາຈັກທັງປວງພ້ອມດ້ວຍແດນດິນ ຢູ່ໃຕ້ອຳນາດຂອງຜູ້ນັ້ນໄດ້।

Verse 56

यत्फलं सर्वतीर्थेषु सर्वयज्ञेषु यत्फलम् । स तत्फलमवाप्नोति स्मृत्वा देवं विनायकम्

ຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກທີ່ອາບນ້ຳສັກສິດທັງປວງ ແລະຜົນບຸນທີ່ໄດ້ຈາກພິທີຍັດທັງປວງ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນນັ້ນເທົ່າກັນ ໂດຍພຽງແຕ່ລະລຶກເຖິງພຣະວິນາຍະກະ।

Verse 57

विषमं न भवेत्तस्य न स गच्छेत्पराभवम् । न च विघ्नं भवेत्तस्य जनो जातिस्मरो भवेत्

ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ຄວາມລຳບາກບໍ່ເກີດຂຶ້ນ ແລະບໍ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມພ່າຍແພ້; ອຸປະສັກກໍບໍ່ມີ ແລະຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ລະລຶກຊາດກ່ອນໄດ້।

Verse 58

य इदं पठति स्तोत्रं षड्भिर्मासैर्वरं लभेत् । संवत्सरेण सिद्धिं च लभते नात्र संशयः

ຜູ້ໃດອ່ານສະໂຕຕຣະນີ້ ຈະໄດ້ພອນພາຍໃນຫົກເດືອນ; ແລະພາຍໃນໜຶ່ງປີ ຈະບັນລຸຄວາມສຳເລັດ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ।

Verse 59

प्रसादाद्दर्शनं याति तस्य सोमेश्वरः प्रभुः । कपर्दाकारमुदरं यतोऽस्य समुदाहृतम् । ततोऽस्य नाम जानीहि कपर्द्दीति महात्मनः

ໂດຍພຣະກະລຸນານັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂສເມສະວະຣະ ປະທານການເຫັນພຣະອົງແກ່ເຂົາ. ເນື່ອງຈາກພຣະອຸທອນຖືກພັນລະນາວ່າມີຮູບດັ່ງກະປັດດາ (ເປືອກຫອຍຄາວຣີ) ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຮູ້ນາມຂອງມະຫາອົງນັ້ນວ່າ «ກະປັດດີ».