Adhyaya 37

Verse 1

देव्युवाच । किमर्थं कंकणं देव क्षिप्यते लवणांभसि । तस्या पुण्यं न पूर्वोक्तं यथावद्वक्तुमर्हसि

ເທວີກ່າວວ່າ: “ເພາະເຫດໃດ ໂອ ພຣະເທວະ, ຈຶ່ງໂຍນກຳໄລ (kankaṇa) ລົງໃນທະເລນ້ຳເຄັມ? ບຸນກຸສົນຂອງມັນຍັງບໍ່ໄດ້ກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ຂໍໃຫ້ພຣະອົງອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງຕາມຄວາມເປັນຈິງ.”

Verse 2

के मंत्राः किं विधानं तत्कस्मिन्काले महत्फलम् । किं पुराभूच्च तद्वृत्तं भगवन्कंकणाश्रितम्

«ຈະສວດມົນຕຣາໃດ? ພິທີການເຮັດແນວໃດ? ແລະໃນເວລາໃດຈຶ່ງໄດ້ຜົນຍິ່ງໃຫຍ່? ອີກທັງເລື່ອງບູຮານໃດທີ່ຜູກພັນກັບກັງກະນະນັ້ນ, ໂອ ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກ»।

Verse 3

ईश्वर उवाच । आसीत्पुरा महीपालो बृहद्रथ इति श्रुतः । तस्य भार्याऽभवत्साध्वी नाम्ना चेंदुमती प्रिया

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ມີກະສັດຜູ້ຄອງແຜ່ນດິນ ຊື່ວ່າ ບຣິຫັດຣະຖະ ອັນໂດ່ງດັງ. ມະເຫສີຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະອົງ ເປັນສະຕຣີຜູ້ມີສິນ ຊື່ ອິນດຸມະຕີ»។

Verse 4

न देवी न च गन्धर्वी नासुरी न च किंनरी । तादृग्रूपा महादेवि यादृशी सा सुमध्यमा

«ນາງບໍ່ແມ່ນເທວະນາງ, ບໍ່ແມ່ນນາງກັນທັຣວະ, ບໍ່ແມ່ນອະສຸຣີ, ແລະບໍ່ແມ່ນກິນນະຣີ. ແຕ່ໂອ ມະຫາເທວີ, ນາງຜູ້ເອວບາງນັ້ນ ມີຄວາມງາມດັ່ງພວກນັ້ນ»។

Verse 5

शीलरूपगुणोपेता नित्यं सा तु पतिवता । सर्वयोषिद्गुणैर्युक्ता यथा साध्वी ह्यरुन्धती

«ນາງພ້ອມດ້ວຍສິນທຳ, ຄວາມງາມ, ແລະຄຸນຄ່າ; ນາງເປັນຜູ້ຈົ່ງຮັກຕໍ່ສາມີຢູ່ເປັນນິດ. ນາງມີຄຸນງາມຄວາມດີຂອງສະຕຣີຄົບຖ້ວນ ດັ່ງພຣະນາງອະຣຸນທະຕີຜູ້ບໍລິສຸດ»។

Verse 6

प्रधान हस्रस्य सौभाग्यमदगर्विता । न विना स तया रेमे मुहूर्त्तमपि पार्थिवः

«ນາງເກີດຄວາມພູມໃຈດ້ວຍຄວາມໂຊກດີອັນເປັນດັ່ງຄວາມເມົາ; ນາງເປັນຜູ້ໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດໃນຫມູ່ສະຕຣີ. ກະສັດບໍ່ອາດຊື່ນບານໄດ້ແມ່ນແຕ່ຊົ່ວຂະນະ ຫາກຂາດນາງ»។

Verse 7

एकदा तस्यराजर्षेरर्द्धासनगता सती । यावत्तिष्ठति राजेंद्रमृषिस्तावदुपागतः । कण्वो नाम महातेजास्तपस्वी वेदपारगः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເມື່ອພຣະມະເຫສີຜູ້ມີສິນທຳ ຂອງຣາຊະຣິສີນັ້ນ ນັ່ງຢູ່ເທິງພຣະບັນລັງເພີ່ງຄື່ງ ກໍມີມຸນີຜູ້ໜຶ່ງເຂົ້າມາຮອດສຳນັກພຣະຣາຊາ. ທ່ານນັ້ນຊື່ ກັນວະ ມີເທດສະພາບຍິ່ງ ເປັນຕະປະສະວີ ແລະຮູ້ວິທະຍາເວດທັງປວງ.

Verse 8

तमागतमथो दृष्ट्वा सहसोत्थाय पार्थिवः । पूजां कृत्वा यथान्यायं दत्त्वा चार्घ्यमनुत्तमम्

ເມື່ອພຣະຣາຊາເຫັນທ່ານມາຮອດ ກໍລຸກຂຶ້ນທັນທີ. ຈາກນັ້ນກໍບູຊາຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ແລະຖວາຍອາຣະຄະຍະອັນປະເສີດ (ນ້ຳຖວາຍກຽດຕິ).

Verse 9

सुखासीनं ततो मत्वा विश्रांतं मुनिपुंगवम् । आपृच्छत्कुशलं राजा स सर्वं चान्वमोदयत्

ຕໍ່ມາ ພຣະຣາຊາເຫັນມຸນີຜູ້ຍິ່ງ—ດຸດດັ່ງງົວຜູ້ນຳໃນຫມູ່ຣິສີ—ນັ່ງຢູ່ຢ່າງສະບາຍ ແລະພັກຜ່ອນດີແລ້ວ ຈຶ່ງຖາມໄຖ່ສຸຂະພາບ. ມຸນີນັ້ນກໍຕອບຮັບດ້ວຍເມດຕາ ຕໍ່ທຸກຄຳຖາມ.

Verse 10

ततो धर्मकथां चक्रे स ऋषिर्नृपसन्निधौ

ຈາກນັ້ນ ຣິສີຜູ້ນັ້ນໄດ້ກ່າວທຳມະກະຖາ ຢູ່ໃນພຣະຣາຊາສຳນັກ.

Verse 11

ततः कथावसाने सा भार्या तस्य महीपतेः । अब्रवीदमृतं वाक्यं कृतांजलिपुटा सती

ເມື່ອທຳມະກະຖາສິ້ນສຸດ ພຣະມະເຫສີຂອງພຣະຣາຊານັ້ນ ຜູ້ມີສິນທຳ ປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວກ່າວຖ້ອຍຄຳດຸດດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕະ.

Verse 12

इन्दुमत्युवाच । त्वं वेत्सि भगवन्सर्वमतीतानागतं विभो । पृच्छे त्वां कौतुकाविष्टा तस्मात्त्वं क्षंतुमर्हसि

ອິນດຸມະຕີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ປະເສີດ, ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີອານຸພາບ, ພຣະອົງຮູ້ທຸກສິ່ງ ທັງອະດີດແລະອະນາຄົດ. ຂ້າພະເຈົ້າຖາມດ້ວຍຄວາມຢາກຮູ້ ດັ່ງນັ້ນຂໍພຣະອົງໂປດອົດທົນແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 13

अन्यदेहोद्भवं कर्म मम सर्वं प्रकीर्त्तय । ईदृशं मम सौभाग्यं पतिर्देवसुतोपमः

«ຂໍພຣະອົງປະກາດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ ກ່ຽວກັບກຳທັງປວງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ ທີ່ເກີດຈາກຮ່າງກາຍໃນຊາດກ່ອນ. ເປັນເຫດໃດຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງມີວາສະນາດີເຊັ່ນນີ້—ໄດ້ສາມີດັ່ງບຸດແຫ່ງເທວະ?»

Verse 14

सौभाग्यं पतिदेवत्वं शीलं त्रैलोक्यविश्रुतम् । किं प्रभावो व्रतस्यैष उताहोपोषितस्य वा

«ວາສະນາດີນີ້, ການນັບຖືສາມີດັ່ງເທວະ, ແລະຄວາມປະພຶດທີ່ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ—ມີເຫດຈາກຫຍັງ? ເປັນອານຸພາບຂອງວຣະຕະ (ຄຳປະຕິຍານ) ຫຼືເປັນອານຸພາບຂອງການອົບໂປສະຖະ/ອົດອາຫານ?»

Verse 15

दानस्य वा मुनिश्रेष्ठ यन्मे सौभाग्यमुत्तमम् । वशो राजा महाबाहुर्मम वाक्यानुगः सदा

«ຫຼືເປັນເພາະທານະ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ທີ່ເຮັດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າມີວາສະນາສູງສຸດ—ຈົນກະທັ້ງກະສັດຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ຢູ່ໃນອຳນາດຂອງຂ້າພະເຈົ້າເສມອ ແລະຕາມຄຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າທຸກເວລາ?»

Verse 16

एतन्मे सर्वमाचक्ष्व परं कौतूहलं हि मे

«ຂໍພຣະອົງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ໝົດທຸກຢ່າງ; ເພາະຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້ານັ້ນໃຫຍ່ຫຼາຍ»។

Verse 17

सूत उवाच । तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा ध्यात्वा च सुचिरं मुनिः । अब्रवीत्प्रहसन्वाक्यं कण्वो वेदविदां वरः

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອມຸນີໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງນາງແລ້ວ ກໍໄດ້ພິຈາລະນາຢູ່ດົນນານ; ຈາກນັ້ນ ກັນວະ ຜູ້ຮູ້ເວດະອັນຍິ່ງ ໄດ້ກ່າວດ້ວຍຮອຍຍິ້ມ.

Verse 18

कण्व उवाच । शृणु राज्ञि प्रवक्ष्यामि अन्यदेहोद्भवं तव । न रोषश्च त्वया कार्यो लज्जा वापि सुमध्यमे

ກັນວະກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣະຣາຊນີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າເຖິງສິ່ງທີ່ເກີດຈາກຮ່າງກາຍກ່ອນຂອງເຈົ້າ. ຢ່າໂກດ ແລະຢ່າອາຍເລີຍ ໂອ ຜູ້ມີແອວອ່ອນງາມ.”

Verse 19

त्वमासीदन्यदेहे तु आभीरी पंचभर्तृका । सौराष्ट्रविषये हीना देवं सोमेश्वरं गता

ໃນອີກຮ່າງກາຍໜຶ່ງ ເຈົ້າເຄີຍເປັນຍິງອາພີຣີ ມີຜົວຫ້າຄົນ. ແມ່ນແຕ່ຂັດສົນໃນແດນສໍຣາດຣະ ເຈົ້າກໍໄດ້ໄປຫາພຣະເຈົ້າໂສເມສະວະຣະ (ໂສມນາຖ).

Verse 20

ततः स्नातुं प्रविष्टा च सागरे लवणांभसि । हता कल्लोलमालाभिर्विह्वलत्वमुपागता

ຕໍ່ມາ ເພື່ອອາບນ້ໍາ ນາງໄດ້ເຂົ້າໄປໃນທະເລນ້ໍາເຄັມ. ຖືກຄື້ນລົມເປັນແຖວໆຊົກຊ້ຳ ຈົນນາງຫວັ່ນໄຫວ ແລະອ່ອນແຮງຫຼາຍ.

Verse 21

तव हस्ताच्च्युतं तत्र हैमं कंकणमेव च । नष्टं समुद्रसलिले पश्चात्तापस्तु ते स्थितः

ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍລະນີຄໍາທອງຈາກມືຂອງເຈົ້າໄດ້ຫຼຸດຕົກ ແລະສູນຫາຍໃນນ້ໍາທະເລ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ຄວາມເສຍໃຈກໍເຂົ້າຄອບງໍາເຈົ້າ.

Verse 22

अथ कालेन महता पंचत्वं त्वमुपागता । दशार्णाधिपतेर्गेहे ततो जातासि सुन्दरि

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ເຈົ້າໄດ້ພົບຄວາມຕາຍ; ຈາກນັ້ນ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ ເຈົ້າໄດ້ເກີດໃນເຮືອນຂອງຈອມເຈົ້າແຫ່ງດະສາຣະນາ।

Verse 23

बृहद्रथेन चोढासि कंकणस्य प्रभा वतः । न व्रतं न तपो दानं त्वया चीर्णं पुरा शुभे

ເຈົ້າໄດ້ແຕ່ງງານກັບ ບຣິຫັດຣະຖະ—ແຕ່ເປັນສິ່ງນ່າພິສົດ ໂດຍອານຸພາບຂອງກຳໄລນັ້ນ. ໃນອະດີດ ໂອ ນາງຜູ້ເປັນມົງຄຸນ ເຈົ້າບໍ່ເຄີຍຖືວຣະຕະ ບໍ່ເຄີຍປະພຶດຕະປະ ແລະບໍ່ເຄີຍໃຫ້ທານ।

Verse 24

एतत्ते सर्वमाख्यातं यन्मां त्वं परिपृच्छसि । तच्छ्रुत्वा सा विशालाक्षी त्रपयाऽधो मुखी तथा । आसीत्तूष्णीं तदा देवी श्रुत्वा वाक्यं च तादृशम्

«ທຸກຢ່າງນີ້ ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ ຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມຂ້າ»। ເມື່ອນາງຕາກວ້າງໄດ້ຍິນ ນາງອາຍ ແລະກົ້ມໜ້າລົງ; ພຣະມະເຫສີກໍຢູ່ນິ່ງ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳເຊັ່ນນັ້ນ।

Verse 25

एवं निवेद्य स मुनी राजपत्नीं वरानने । जगाम भवनं स्वं च आमंत्र्य वसुधाधिपम्

ເມື່ອມຸນີໄດ້ແຈ້ງໃຫ້ພຣະມະເຫສີຂອງກະສັດ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ດັ່ງນີ້ແລ້ວ; ທ່ານໄດ້ຂໍລາຈາກຈອມກະສັດ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ ແລະໄປຍັງທີ່ພັກຂອງຕົນ।

Verse 26

ज्ञात्वा फलं कंकणस्य मुनेस्तस्य प्रभावतः । गत्वा सोमेश्वरं देवं स्नात्वा च लवणांभसि

ເມື່ອນາງຮູ້ຜົນຂອງກຳໄລ ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຖ້ອຍຄຳຂອງມຸນີນັ້ນ ນາງໄດ້ໄປຫາພຣະເທວະ ໂສເມສະວະຣະ ແລະອາບນ້ຳໃນນ້ຳເຄັມ।

Verse 27

प्राक्षिपत्कंकणं तत्र प्रतिवर्षं महाप्रभे । ततो देवत्वमापन्ना प्रभावात्तस्य भामिनि

ນາງໄດ້ໂຍນກຳໄລນັ້ນລົງທີ່ນັ້ນທຸກປີ ໂອ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນຍິ່ງໃຫຍ່; ໂດຍອານຸພາບຂອງມັນ ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ນາງໄດ້ບັນລຸສະຖານະເທວະພາບ।

Verse 28

ईश्वर उवाच । एष प्रभावः सुमहान्कंकणस्य प्रकीर्तितः । सर्वकामप्रदो देवि सर्वपापप्रणाशनः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້ຂອງກຳໄລນີ້ ໄດ້ຖືກປະກາດແລ້ວ ໂອ ເທວີ; ມັນໃຫ້ສຳເລັດທຸກຄວາມປາດຖະໜາ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ»។

Verse 37

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सोमेश्वरमाहात्म्ये कंकणमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तत्रिंशोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 37 ຊື່ «ການພັນລະນາຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງກຳໄລ (Kaṅkaṇa)» ໃນ Someśvara Māhātmya ພາຍໃນ Prabhāsakṣetra Māhātmya ໃນພາກທຳອິດຂອງ Prabhāsa Khaṇḍa ແຫ່ງ ສຣີ Skanda Mahāpurāṇa (ມີ 81,000 ຄາຖາ)។