Adhyaya 36

Verse 1

देव्युवाच । यदेतद्भवता प्रोक्तं प्राची सर्वत्र दुर्ल्लभा । विशेषेण कुरुक्षेत्रे प्रभासे पुष्करे तथा

ເທວີກ່າວວ່າ: “ສິ່ງທີ່ທ່ານໄດ້ກ່າວໄວ້—ວ່າແມ່ນ້ຳປຣາຈີຫາຍາກທົ່ວທຸກສະຖານ—ນັ້ນເປັນຄວາມຈິງ, ໂດຍສະເພາະທີ່ກຸຣຸເກດຕຣະ, ທີ່ປຣະພາສະ, ແລະທີ່ປຸສະກະຣະດ້ວຍ.”

Verse 2

कथं प्रभासमासाद्य संस्थिता पापनाशिनी । माहात्म्यमखिलं तस्याः प्राच्याः पातकनाशनम् । कथयस्व महेशान यद्यहं ते प्रिया विभो

“ປຣາຈີ ຜູ້ທຳລາຍບາບ ມາຮອດປຣະພາສະ ແລ້ວຕັ້ງຢູ່ທີ່ນີ້ໄດ້ແນວໃດ? ຂໍທ່ານເລົ່າມະຫາພຣະກຽດທັງໝົດຂອງປຣາຈີນັ້ນ ຜູ້ລ້າງບາບ. ໂອ ມະເຫສານະ ພຣະເຈົ້າຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່, ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານ ຂໍໃຫ້ທ່ານກ່າວເລົ່າເຖິງມັນ.”

Verse 3

ईश्वर उवाच । साधु प्रोक्तं त्वया भद्रे प्राची सर्वत्र दुर्लभा । कुरुक्षेत्रे पुष्करे च तस्मात्प्राभासिकेऽधिका

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ດີແທ້ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ; ປຣາຈີນັ້ນຫາຍາກທົ່ວທຸກສະຖານ. ແມ່ນແຕ່ທີ່ກຸຣຸເກດຕຣະ ແລະທີ່ປຸສະກະຣະກໍຫາຍາກ; ດັ່ງນັ້ນໃນປຣະພາສະ ນາງຍິ່ງສູງສົ່ງກວ່າ.”

Verse 4

प्रभासे तु महादेवी प्राचीं पापप्रणाशिनीम् । नापुण्यो वेद देवेशि कर्मनिर्मूलनक्षमाम्

“ແຕ່ໃນປຣະພາສະ ໂອ ມະຫາເທວີ, ມີປຣາຈີ ຜູ້ທຳລາຍບາບ. ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ຜູ້ບໍ່ມີບຸນຍ່ອມບໍ່ຮູ້ຈັກນາງແທ້—ນາງຜູ້ສາມາດຖອນຜົນແຫ່ງກຳມະໃຫ້ຫມົດຮາກ.”

Verse 5

ये पिबंति नराः पुण्यां प्राचीं देवीं सरस्वतीम् । न ते मनुष्या विज्ञेयाः सत्यंसत्यं वरानने

ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳອັນບຸນບໍລິສຸດ «ປຣາຈີ» ອັນເປັນເທວີ ສະຣັສວະຕີ ແລ້ວ—ຜູ້ນັ້ນບໍ່ຄວນນັບເປັນມະນຸດທົ່ວໄປ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງ ຈິງແທ້ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ.

Verse 6

धन्यास्ते मुनयस्ते च पुण्यास्ते च तपस्विनः । ये च सारस्वतं तोयं पिबंत्यहरहः सदा

ບຸນວາສະນາມີແກ່ມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນ; ຜູ້ຖືຕະປະກໍມີບຸນ ແລະ ຄຸນຄ່າ—ຜູ້ທີ່ດື່ມນ້ຳສະຣັສວະຕີ ທຸກມື້ທຸກວັນ ຢ່າງສະເໝີ.

Verse 7

देवास्ते न मनुष्यास्ते नदीस्तिस्र पिबंति ये । चंद्रभागां च गंगां च तथा देवीं सस्स्वतीम्

ຜູ້ໃດດື່ມນ້ຳແຫ່ງແມ່ນ້ຳສາມສາຍນີ້—ຈັນທຣະພາກາ, ຄັງຄາ, ແລະ ເທວີສະຣັສວະຕີ—ຜູ້ນັ້ນແທ້ຈິງແມ່ນເທວະ ບໍ່ແມ່ນມະນຸດທົ່ວໄປ.

Verse 8

भुक्त्वा वा यदि वाऽभुक्त्वा दिवा वा यदि वा निशि । न कालनियमस्तत्र यत्र प्राची सरस्वती

ຈະກິນແລ້ວກໍດີ ຫຼືຍັງບໍ່ໄດ້ກິນກໍດີ; ຈະເປັນກາງວັນກໍດີ ຫຼືກາງຄືນກໍດີ—ບໍ່ມີຂໍ້ຈຳກັດເວລາ ໃນສະຖານທີ່ທີ່ມີ ປຣາຈີ ສະຣັສວະຕີ.

Verse 9

प्राचीं सरस्वतीं ये तु पिबंति सततं मृगाः । तेऽपि स्वर्गं गमिष्यंति यज्ञैर्द्विजवरा यथा

ແມ່ນແຕ່ກວາງທີ່ດື່ມ ປຣາຈີ ສະຣັສວະຕີ ຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ກໍຈະໄປສູ່ສະຫວັນ—ເຫມືອນດັ່ງດວິຊະຜູ້ປະເສີດທີ່ບັນລຸໂດຍພິທີຍັດຍະ.

Verse 10

सर्वकामप्रपूर्त्यर्थं नृणां तत्क्षेत्रमुत्तमम् । चिंतामणिसमा देवी यत्र प्राची सरस्वती

ເພື່ອໃຫ້ຄວາມປາຖະໜາທັງປວງຂອງມະນຸດສຳເລັດຄົບ ດິນແດນສັກສິດນັ້ນເປັນຍອດ; ທີ່ນັ້ນ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ປຣາຈີ ເປັນດັ່ງແກ້ວຈິນຕາມະນີ ບັນດານພອນປາຖະໜາ.

Verse 11

यथा कामदुघा गावः सर्वकामफलप्रदाः । तथा स्वर्गापवर्गाभ्यां प्राची देवी सरस्वती

ດັ່ງງົວກາມະທຸກາ ຜູ້ໃຫ້ຜົນແຫ່ງຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ ສັນໃດ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ປຣາຈີ ກໍບັນດານທັງສະຫວັນ ແລະ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ສັນນັ້ນ.

Verse 12

अष्टाशीतिसहस्राणि मुनीनामूर्ध्वरेतसाम् । यत्र स्थितानि संन्यासं तस्मात्किमधिकं स्मृतम्

ທີ່ນັ້ນມີມຸນີ 88,000 ອົງ ຜູ້ຄຸ້ມຄອງພະລັງກາມ ພຳນັກຢູ່ໃນສັນຍາສ (ການສະຫຼະໂລກ); ຈະມີຄວາມສັກສິດໃດຍິ່ງກວ່ານີ້ອີກທີ່ຖືກຈື່ຈຳ?

Verse 13

यत्र मंकणकः सिद्धः प्राचीने नियतात्मवान् । ब्रह्महत्याव्रतं चीर्णं मया यत्र वरानने

ທີ່ນັ້ນ ໃນແດນປຣາຈີ ມີສິດທະ ມັງກະນະກະ ຜູ້ຄວບຄຸມຈິດ ພຳນັກຢູ່; ແລະທີ່ນັ້ນເອງ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ປະພຶດວຣະຕະແຫ່ງການຊົດໃຊ້ (ປຣາຍະຊິດຕະ) ສຳລັບບາບພຣາຫມະຫັດຍາ.

Verse 14

वृषतीर्थे महापुण्ये प्राचीकूलसमाश्रिते । निवृत्ते भारते युद्धे तस्मिंस्तीर्थे किरीटिना । प्रायश्चित्तं पुरा चीर्णं विष्णुना प्रेरितात्मना

ທີ່ວຣິສະຕີຣະ (Vṛṣa-tīrtha) ອັນມີບຸນຍິ່ງ ຕັ້ງຢູ່ຕາມຝັ່ງແມ່ນ້ຳປຣາຈີ—ເມື່ອສົງຄາມພາຣະຕະສິ້ນສຸດ—ທີ່ຕີຣະນັ້ນ ກິຣີຕິນ (ອາຣະຈຸນ) ຜູ້ຖືກວິສະນຸດົນໃຈ ໄດ້ປະພຶດການຊົດໃຊ້ບາບໃນອະດີດ.

Verse 15

त्रैलोक्ये सर्वतीर्थानां तत्तीर्थं प्रवरं स्मृतम् । पापघ्नं पुण्यजननं प्राणिनां पुण्यकीर्त्तिद

ໃນສາມໂລກ ທີ່ຂ້າມທາງສັກສິດທັງປວງ ທີ່ຂ້າມນັ້ນຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນຍອດ—ທຳລາຍບາບ ກໍ່ເກີດບຸນ ແລະປະທານກຽດສັກສິດແກ່ສັດທັງຫຼາຍ។

Verse 16

सूत उवाच । आहैवमुक्ते सा देवी शंकरं लोक शंकरम् । प्रायश्चित्तं कथं प्राप्तः पार्थः परपुरंजयः । ज्ञातिक्षयोद्भवं पापं कथं नाशमगात्प्रभो

ສູຕະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວຈົບແລ້ວ ນາງເທວີໄດ້ທູນຖາມພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ເກື້ອກູນໂລກວ່າ: «ພາຣຖະ ຜູ້ພິຊິດເມືອງສັດຕູ ໄດ້ຮັບການຊຳລະບາບ (prāyaścitta) ແນວໃດ? ຂ້າແຕ່ພຣະອົງ ບາບທີ່ເກີດຈາກການທຳລາຍຍາດພີ່ນ້ອງ ໄດ້ສິ້ນໄປແນວໃດ?»

Verse 17

एवमुक्तः पुनः प्राह विश्वेशो नीललोहितः । प्रायश्चित्तस्य संप्राप्तः कारणं तद्यथा स्थितम्

ເມື່ອຖືກທູນຖາມດັ່ງນັ້ນ ວິສເວສະ—ນີລະໂລຫິຕະ—ໄດ້ກ່າວອີກຄັ້ງ ອະທິບາຍຕາມຄວາມເປັນຈິງ ເຫດທີ່ເຮັດໃຫ້ເກີດການຊຳລະບາບ (prāyaścitta) ຂຶ້ນ।

Verse 18

ईश्वर उवाच । शृणुष्वावहिता भद्रे कथां पातकनाशिनीम् । यां श्रुत्वा मानवो भक्त्या पवित्रात्मा प्रजायते

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈ່ອງ ໂອ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ນິທານທີ່ທຳລາຍບາບນີ້; ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍພັກຕິ ຈະເກີດເປັນຜູ້ມີຈິດບໍລິສຸດ»

Verse 19

योऽसौ देवि समाख्यातः किरीटी श्वेतवाहनः । स जित्वा कौरवान्सर्वान्संहृत्य हयकुञ्जरान्

«ໂອ ເທວີ, ຜູ້ມີຊື່ສຽງນັ້ນ—ຜູ້ສວມມົງກຸດ ແລະຂີ່ລົດສີຂາວ—ໄດ້ພິຊິດຄອຣະວະທັງປວງ ແລະທຳລາຍມ້າກັບຊ້າງຂອງເຂົາເຈົ້າ»

Verse 20

पश्चात्सुयोधनं हत्वा भीमेन प्रययौ गृहान् । नारायणेन सहितो नरोऽसौ प्रस्थितो रणात्

ຫຼັງຈາກ ພີມະ ສັງຫານ ສຸຍໂຍທະນະ ແລ້ວ, ນະຣະ—ພ້ອມກັບ ພຣະນາຣາຍະນະ—ໄດ້ອອກຈາກສະໜາມຮົບ ແລະ ກັບໄປສູ່ເຮືອນ.

Verse 21

द्रष्टुं धर्मसुतं दृष्टः प्रणतः प्रांजलिः स्थितः । स विज्ञाय तदाऽयान्तौ नरनारायणावुभौ

ເພາະປາຖະນາຈະເຫັນ ທັມມະສຸຕະ (ຢຸທິສຖິຣະ), ເຂົາຖືກເຫັນວ່າຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກົ້ມກາບ ແລະ ປະນົມມື. ແລ້ວກະສັດໄດ້ຮູ້ຈັກວ່າ ຜູ້ມາທັງສອງແມ່ນ ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ.

Verse 22

राजा युधिष्ठिरः प्राह द्वारस्थान्द्वारपालकान् । भवद्भिरेतावायांतौ निषेध्यौ द्वारसंस्थितौ

ກະສັດ ຢຸທິສຖິຣະ ກ່າວກັບພວກຍາມປະຕູທີ່ປະຈຳຢູ່ປະຕູວ່າ: “ພວກເຈົ້າຈົ່ງຫ້າມສອງຄົນນີ້ ຜູ້ມາຮອດແລ້ວ ແລະ ຢືນຢູ່ທາງເຂົ້າ.”

Verse 23

नर नारायणौ क्रूरौ पापपंकानुलेपिनौ । एवमेतदिति प्रोक्तौ तौ तदा द्वारमागतौ

“ນະຣະ ແລະ ນາຣາຍະນະ ໂຫດຮ້າຍ ແລະ ຖືກປ້າຍດ້ວຍຕົມແຫ່ງບາບ” ເຂົາເວົ້າກັນດັ່ງນັ້ນ; ແລ້ວທັງສອງນັ້ນກໍມາຮອດປະຕູ.

Verse 24

भवन्तौ नेच्छति द्रष्टुं राजा दुर्नयकारिणौ । तत्रस्थः पृष्टवान्भूयः प्रतीहारं नरः स्वयम्

“ກະສັດບໍ່ປາຖະນາຈະເຫັນພວກເຈົ້າທັງສອງ ເພາະເປັນຜູ້ກະທຳຄວາມຜິດ” ເຂົາກ່າວ. ຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ນະຣະໄດ້ຖາມພະນັກງານຮັບແຂກ (ປະຕີຫາຣະ) ອີກຄັ້ງດ້ວຍຕົນເອງ.

Verse 25

आवां किं कारणं राजा नेक्षते वशवर्तिनौ । प्रोवाच प्रणतो राजा ततो द्वाःस्थं पुरःस्थितम्

«ເປັນເຫດໃດ ພະຣາຊາຈຶ່ງບໍ່ເບິ່ງພວກເຮົາສອງຄົນ ຜູ້ຢູ່ໃນຄວາມເຊື່ອຟັງ ແລະຢູ່ໃຕ້ການຄວບຄຸມ?» ແລ້ວພະຣາຊາຜູ້ນ້ອມກາຍດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ເຝົ້າປະຕູທີ່ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ।

Verse 26

नारायणेन सहितं नरं नरकनिर्भयम् । दुर्योधनेन सहिता बांधवास्ते यतो हताः । पितृतुल्याश्च राजानस्तेन वै पापभाजनम्

«ນະຣະ—ຜູ້ມີນາຣາຍະນະຄຽງຂ້າງ ແລະບໍ່ຢ້ານແມ່ນແຕ່ນະຣົກ—ຖືກຕຳນິເພາະວ່າ ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າທີ່ຮ່ວມກັບທຸຣະໂຍທະນະ ຖືກສັງຫານ ແລະກະສັດຜູ້ເປັນດັ່ງບິດາກໍຖືກຂ້າ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກນັບວ່າເປັນພາຊະນະແຫ່ງບາບ.»

Verse 27

एवमुक्ते तु तेनाथ मुखमालोकितं हरेः । तेन प्रोक्तमिदं तथ्यं यत्ते राज्ञा प्रभाषितम्

ເມື່ອເຂົາເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພະອົງ (ນາຣາຍະນະ) ໄດ້ເບິ່ງໃບໜ້າຂອງຮະຣິ. ແລ້ວພະອົງຈຶ່ງປະກາດຄວາມຈິງນີ້ ຕາມທີ່ພະຣາຊາໄດ້ກ່າວແກ່ເຈົ້າ.

Verse 28

एवमुक्ते नरः प्राह पुनरेव जनार्द्दनम् । कथयस्व कथं पापात्कृष्ण शुद्ध्यामहे वयम्

ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນະຣະໄດ້ກ່າວກັບຈະນາຣັດທະນະອີກຄັ້ງວ່າ: «ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ພວກເຮົາຟັງ, ໂອ ກຣິດສະນະ, ພວກເຮົາຈະບໍລິສຸດຈາກບາບໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 29

तीर्थस्नानेन मे शुद्धिर्यथा स्यात्तद्वद स्फुटम् । तच्च गंगादिकं कृष्ण यथाऽस्याघस्य नाशनम्

«ຂໍຈົ່ງອະທິບາຍໃຫ້ແຈ້ງ ວ່າຂ້ອຍຈະໄດ້ຄວາມບໍລິສຸດດ້ວຍການອາບນ້ຳໃນຕີຣະຖະແນວໃດ; ແລະຂໍຈົ່ງເລົ່າ, ໂອ ກຣິດສະນະ, ວ່າແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະຕີຣະຖະອື່ນໆ ທຳລາຍບາບນີ້ແນວໃດ.»

Verse 30

कृष्ण उवाच । मा गयां गच्छ कौंतेय मा गंगां मा च पुष्करम् । तत्र गच्छ कुरुश्रेष्ठ यत्र प्राची सरस्वती

ພຣະກຣິດສະນາຕັດວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງກຸນຕີ, ຢ່າໄປກາຍາ; ຢ່າໄປແມ່ນ້ຳຄັງຄາ ແລະ ຢ່າໄປພຸສະກະຣະ. ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນກຸຣຸ, ຈົ່ງໄປທີ່ທີ່ແມ່ນ້ຳປຣາຈີ ສະຣັສວະຕີ ໄຫຼ»។

Verse 31

ब्रह्मघ्नाश्च सुरा पाश्च ये चान्ये पापकारिणः । तत्र स्नात्वा विमुच्यंते यत्र प्राची सरस्वती

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ, ຜູ້ດື່ມເຫຼົ້າມຶນເມົາ, ແລະຜູ້ກໍ່ບາບອື່ນໆ—ເມື່ອອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ ບ່ອນທີ່ມີປຣາຈີ ສະຣັສວະຕີ ກໍພົ້ນໄດ້।

Verse 32

नारायणेन प्रोक्तोऽसौ नरस्तद्वचनाद्द्रुतम् । सहितस्तेन संप्राप्तः प्राचीनं तीर्थमुत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ຮັບຄຳສອນຈາກນາຣາຍະນະ, ຊາຍນັ້ນກໍຮີບໄປຕາມພຣະວາຈາ, ໄປພ້ອມກັບພຣະອົງ ແລະເຖິງຕີຣະຖະບູຮານອັນປະເສີດ.

Verse 33

त्रिरात्रोपोषितः स्नातस्त्रिकालं नियतात्मवान् । तेन तस्माद्विनिर्मुक्तः पातकात्पूर्वसंचितात्

ລາວອົບພົດສາມຄືນ ແລະອາບນ້ຳ, ຄວບຄຸມຈິດໃຈ ປະຕິບັດພິທີສາມເວລາໃນວັນ; ດ້ວຍເຫດນັ້ນ ລາວພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາແຕ່ກ່ອນ.

Verse 34

विज्ञाय शुद्धमेनं तु राजा धर्मसुतो द्रुतम् । भ्रातृभिः सहितः प्राप्तस्तं द्रष्टुं नरपुंगवम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າລາວບໍລິສຸດແລ້ວ, ພຣະຣາຊາ ທັມມະສຸຕະ ກໍຮີບມາພ້ອມພີ່ນ້ອງ ເພື່ອເຫັນຊາຍຜູ້ປະເສີດນັ້ນ—ດັ່ງພະຍຸງງົວໃນຫມູ່ມະນຸດ.

Verse 35

ततस्तं प्रणतं दृष्ट्वा धर्मपुत्रः पुरःस्थितम् । आलिलिंग प्रहृष्टात्मा पृष्टवांश्चाप्यनामयम्

ຕໍ່ມາ ເມື່ອທ່ານເຫັນຜູ້ນັ້ນກົດກົ້ມນົບນ້ອມ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ ທ່ານທັມມະບຸດຕະ ມີໃຈປິຕິ ໄດ້ກອດເຂົາ ແລະຖາມສຸຂະພາບດ້ວຍ।

Verse 36

भीमादिभिर्भ्रातृभिश्च तदा गुरुगणैर्वृतः । आलिंगितः प्रहृष्टैस्तु नरो गुणगणैर्वृतः

ໃນຂະນະນັ້ນ ຖືກລ້ອມຮອບໂດຍພີ່ນ້ອງເຊັ່ນ ພີມະ ແລະຫມູ່ຄູອາຈານຜູ້ເຖົ້າແກ່; ຊາຍຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຄຸນທຳນັ້ນ ຖືກພວກເຂົາກອດດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ।

Verse 37

एतद्धि तन्महातीर्थं प्राचीनेति च शब्दितम् । स्नानक्रमेण मर्त्त्यानामन्येषामपि पावकम्

ນີ້ແທ້ແມ່ນມະຫາຕີຣຖະ ອັນມີຊື່ສຽງວ່າ “ປຣາຈີນ”। ໂດຍປະຕິບັດພິທີອາບນ້ຳຕາມລຳດັບຢ່າງຖືກຕ້ອງ ທີ່ນີ້ຈະເປັນຜູ້ຊຳລະບາບໃຫ້ມະນຸດ ແລະແກ່ຜູ້ອື່ນໆດ້ວຍ।

Verse 38

त्रिरात्रोपोषितः स्नातस्तीर्थेऽस्मिन्ब्रह्महाऽपि यः । विमुक्तः पातकात्तस्मान्मोदते दिवि रुद्रवत्

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ມີບາບບຣະຫມະຫັດຕະຍາ ຖ້າອົບໂປສິດອົດອາຫານສາມຄືນ ແລ້ວອາບນ້ຳໃນຕີຣຖະນີ້ ກໍຈະພົ້ນຈາກບາບນັ້ນ ແລະຊື່ນບານໃນສະຫວັນດັ່ງພຣະຣຸດຣະ।

Verse 39

प्राचीने देव्यहं नित्यं वसामि सहितस्त्वया । प्रभासे तु महाक्षेत्रे विशेषात्तत्र भामिनि

ໂອ ເທວີ, ຂ້ອຍພັກອາໄສຢູ່ໃນ “ປຣາຈີນ” ເປັນນິດ ພ້ອມກັບເຈົ້າ. ແລະໃນມະຫາເຂດສັກສິດ “ປຣະພາສະ” ຂ້ອຍສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນພິເສດ, ໂອ ຜູ້ສະຫວ່າງໄສ।

Verse 40

सरस्वत्युत्तरे तीरे यस्त्यजेदात्मनस्तनुम् । प्राचीने तु वरारोहे न चेहागच्छते पुनः

ຜູ້ໃດທີ່ສະລະກາຍຢູ່ຝັ່ງເໜືອຂອງແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ທີ່ປຣາຈີນາ ໂອ ນາງຜູ້ມີສະໂພກງາມ ຜູ້ນັ້ນຈະບໍ່ກັບຄືນມາໂລກນີ້ອີກເລີຍ.

Verse 41

आप्लुतो वाजिमेधस्य फलं प्राप्स्यति पुष्कलम् । नियमैश्चोपवासैश्च शोषयेद्देहमात्मनः

ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນອັນຫຼາຍ ເທົ່າກັບພິທີອັສວະເມດະ. ແລະດ້ວຍການສຳລວມວິໄນ ແລະການອົດອາຫານ ຄວນຝຶກຝົນກາຍຕົນ ໃຫ້ແຫ້ງດ້ວຍຕະປະສະຍາ.

Verse 42

जलाहारा वायुभक्षाः पर्णाहाराश्च तापसाः । यथा स्थंडिलगा नित्यं ये चान्यनियमाः पृथक्

ພວກຕາປະສະຜູ້ບຳເນັດຕະປະສະຍາ ບາງພວກດຳລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ຳ, ບາງພວກເຫມືອນກິນລົມ, ບາງພວກກິນໃບໄມ້; ອີກທັງຜູ້ທີ່ນອນຢູ່ເທິງດິນໂລ່ງເປົ່າເປັນນິດ ແລະຜູ້ຮັກສາວິໄນອື່ນໆແບບແຍກຕ່າງຫາກ.

Verse 43

एवं मंक्याश्रमे येषां वसतां मृत्युरागतः । न ते मनुष्या देवास्ते सत्यमेतद्ब्रवीमि ते

ດັ່ງນັ້ນ ສຳລັບຜູ້ຢູ່ອາໄສໃນມັງກຽາອາສຣົມ ເມື່ອຄວາມຕາຍມາເຖິງ ພວກເຂົາບໍ່ແມ່ນມະນຸດທົ່ວໄປ—ແຕ່ເປັນເທວະ. ນີ້ແມ່ນຄວາມຈິງທີ່ຂ້ອຍກ່າວແກ່ເຈົ້າ.

Verse 44

अस्मिंस्तीर्थे तु यो दद्यात्त्रुटिमात्रं तु कांचनम् । श्रद्धया द्विजमुख्याय मेरुतुल्यं फलं लभेत्

ໃນຕີຣະຖະນີ້ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍ—ແມ່ນແຕ່ຜົງຄຳນ້ອຍໆ—ດ້ວຍສັດທາແກ່ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເທົ່າພູເມຣຸ.

Verse 45

अस्मिंस्तीर्थे तु ये श्राद्धं करिष्यंति च मानवाः । एकविंशत्कुलोपेताः स्वर्गं यास्यंति ते ध्रुवम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ປະກອບພິທີ śrāddha ຢູ່ທີ່ tīrtha ນີ້ ຈະໄດ້ໄປສະຫວັນແນ່ນອນ ພ້ອມກັບວົງຕະກູນ 21 ຊົນລຸ້ນ។

Verse 46

पितॄणां वल्लभे तीर्थे पिण्डेनैकेन तर्प्पिताः । ब्रह्मलोकं गमिष्यंति गयाश्राद्धकृतो यथा

ໃນ tīrtha ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງບັນພະບຸລຸດ (Pitṛ) ນີ້ ເມື່ອທ່ານເຮັດໃຫ້ພວກທ່ານອິ່ມໃຈແມ່ນແຕ່ດ້ວຍ piṇḍa ໜຶ່ງ ພວກເຂົາຈະໄດ້ເຖິງພຣະພຣົມໂລກ (Brahmaloka) ເຫມືອນກັບການເຮັດ śrāddha ທີ່ Gayā.

Verse 47

कृष्णपक्षे चतुर्द्दश्यां स्नानं च विहितं सदा । पिण्याकैंगुदकेनापि पिंडं तत्र ददाति यः । पितॄणामक्षया तृप्तिः पितृलोकं स गच्छति

ໃນວັນ caturdaśī ຂອງຄື່ງເດືອນມືດ (kṛṣṇa-pakṣa) ການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນໄດ້ຖືກກຳນົດໄວ້ເສມອ. ຜູ້ໃດຖວາຍ piṇḍa ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຂອງງ່າຍໆ ເຊັ່ນ ກາກນ້ຳມັນ ແລະ ນ້ຳ—ບັນພະບຸລຸດຂອງລາວຈະອິ່ມໃຈບໍ່ສິ້ນສຸດ ແລະລາວຈະໄປສູ່ໂລກຂອງ Pitṛ.

Verse 48

भूयश्चान्नं प्रयच्छंति मोक्षमार्गं व्रजंति ते

ຍິ່ງໄປກວ່ານັ້ນ ຜູ້ທີ່ໃຫ້ອາຫານເປັນທານ ຈະເດີນໄປຕາມເສັ້ນທາງແຫ່ງໂມກສະ (mokṣa) ຄືທາງຫຼຸດພົ້ນ.

Verse 49

दधि दद्याद्योऽपि तत्र ब्राह्मणाय मनोरमम् । सोऽग्निलोकं समासाद्य भुंक्ते भोगान्सुशोभनान्

ຜູ້ໃດທີ່ຖວາຍນົມສົ້ມ (dadhi) ອັນນ່າຊື່ນໃຈແກ່ພຣາຫມັນ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ເຖິງໂລກຂອງອັກນິ (Agniloka) ແລະເສວຍສຸກອັນງາມສົດໃສ.

Verse 50

ऊर्णां प्रावरणं योऽपि भक्त्या दद्याद्द्विजोत्तमे । सोऽपि याति परां सिद्धिं मर्त्यैरन्यैः सुदुर्ल्लभाम्

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ດ້ວຍສັດທາພັກຕິ ຖວາຍຜ້າຄຸມຂົນແກະແກ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ—ຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ທີ່ມະນຸດອື່ນໆຍາກຈະໄດ້.

Verse 51

ये चात्र मलनाशाय विशेयुर्मानवा जलम् । गोप्रदानसमं तेषां सुखेन फलमादिशेत्

ແລະຜູ້ຄົນທີ່ເຂົ້າລົງນ້ຳຢູ່ທີ່ນີ້ ເພື່ອຊຳລະມົນທິນ—ຄວນປະກາດວ່າ ພວກເຂົາໄດ້ຜົນບຸນຢ່າງງ່າຍ ເທົ່າກັບການຖວາຍງົວ.

Verse 52

भावेन यो नरस्तत्र कश्चित्स्नानं समाचरेत् । सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍໃຈສັດທາ—ຜູ້ນັ້ນພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການເຊີຍຊູໃນໂລກພຣະພຣະຫມາ.

Verse 53

तर्पणात्पिंडदानाच्च नरकेष्वपि संस्थिताः । स्वर्गं प्रयांति पितरः सुपुत्रेण हि तारिताः

ດ້ວຍການທຳຕັຣປະນະ ແລະການຖວາຍປິນດະ ບັນພະບຸລຸດແມ່ນແມ່ນຢູ່ໃນນະລົກກໍຕາມ ກໍໄປສູ່ສະຫວັນ ເພາະຖືກລູກຊາຍດີງາມຊ່ວຍກູ້ແທ້.

Verse 54

प्राचीं सरस्वतीं प्राप्य याति तीर्थं हिमालयम् । स करस्थं समुत्सृज्य कूर्परेण समालिहेत्

ເມື່ອໄດ້ເຖິງສາຣະສະວະຕີທີ່ໄຫຼໄປທາງຕາເວັນອອກ ມັນກໍດຳເນີນໄປຫາທີ່ທິຣຖະແຫ່ງຫິມາລະຍະ. ໃຫ້ຜູ້ນັ້ນປ່ອຍສິ່ງທີ່ຢູ່ໃນມື ແລ້ວເຊັດດ້ວຍສອກ.

Verse 55

यंयं काममभिध्याय तस्मिन्प्राणान्परित्यजेत् । तंतं सकलमाप्नोति तीर्थमाहात्म्ययोगतः

ຄວາມປາດຖະນາໃດທີ່ຜູ້ໃດລະລຶກຄິດໄວ້ ແລ້ວສະຫຼະຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງມະຫິມາຂອງຕີຣຖະ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຄວາມປາດຖະນານັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນ।

Verse 56

अन्यद्देवि पुरा गीतं गांगेयेन युधिष्ठिरे । सत्यमेव हि गंगायां वयं जाता युधिष्ठिर

ໂອ ເທວີ, ຍັງມີຄຳກ່າວອື່ນທີ່ໃນການກ່ອນ ກາງເກຍ (ຜູ້ເກີດແຕ່ຄົງຄາ) ໄດ້ຂັບຮ້ອງແກ່ ຢຸທິສຖິຣະ ວ່າ: “ແທ້ແລ້ວ, ພວກເຮົາເກີດໃນແມ່ນ້ຳຄົງຄາ, ໂອ ຢຸທິສຖິຣະ.”

Verse 58

सरस्वती सर्वनदीषु पुण्या सरस्वती लोकसुखावहा सदा । सरस्वतीं प्राप्य सुदुःखिता नराः सदा न शोचन्ति परत्र चेह च

ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງປວງ ສະຣັສວະຕີແມ່ນບໍລິສຸດສູງສຸດ; ສະຣັສວະຕີຍ່ອມປະທານຄວາມສຸກແກ່ໂລກທັງຫຼາຍຢູ່ເສມອ. ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຄົນທີ່ຖືກທຸກຂ໌ຫນັກ ເມື່ອໄດ້ເຖິງສະຣັສວະຕີແລ້ວ ກໍບໍ່ໂສກເສົ້າອີກ ທັງໃນໂລກນີ້ ແລະໃນໂລກໜ້າ.

Verse 97

याः काश्चित्सरितो लोके तासां पुण्या सरस्वती

ໃນບັນດາແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍໃນໂລກ ສະຣັສວະຕີແມ່ນແມ່ນ້ຳອັນມີບຸນ ແລະບໍລິສຸດເດັ່ນທີ່ສຸດ.