Adhyaya 347

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं वै हाटकेश्वरम् । नलेश्वरात्पूर्वभागे शतधन्वंतरद्वये

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ລິງຄະ ຊື່ ຫາຕະເກສະວະຣະ; ຢູ່ທາງຕາເວັນອອກຂອງ ນະເລສະວະຣະ ຫ່າງອອກໄປ 200 ທະນຸ»។

Verse 2

अगस्त्याम्रवनंनाम तत्र स्थाने तु संस्थितम् । चिंतामणेस्तु पूर्वेण ईशाने त्रिशतंधनुः । तत्र पूर्वं तपस्तप्तमगस्त्येन महात्मना

ໃນຖິ່ນນັ້ນມີສະຖານທີ່ຊື່ «ອະກັສຕະຍາອຳຣະວະນະ» ຕັ້ງຢູ່. ທາງຕາເວັນອອກ-ອີສານຂອງ ຈິນຕາມະນິ ຫ່າງ 300 ທະນຸ; ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ພຣະລິສີອະກັສຕະຍະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ເຄີຍບຳເນັດຕະປະສະຍາໃນກ່ອນການ.

Verse 3

देव्युवाच । कस्मिन्काले महादेव सर्वं विस्तरतो वद

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໃນເວລາໃດ ໂອ ມະຫາເທວ? ຂໍພຣະອົງຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ລະອຽດທັງໝົດ»។

Verse 4

ईश्वर उवाच । पुरा दैत्यगणा रौद्रा बभूवुर्वरवर्णिनि । कालकेया इति ख्यातास्त्रैलोक्योच्छेदकारकाः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນການ ໂອ ຜູ້ມີຜິວພັນງາມ, ຝູງດານະວະອັນດຸຮ້າຍໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ພວກເຂົາໂດຍນາມວ່າ ‘ກາລະເກຍ’ ເປັນຜູ້ກໍ່ຄວາມພິນາດແກ່ສາມໂລກ.»

Verse 5

अथ ते निहताः सर्वे विष्णुना प्रभविष्णुना । दैत्यसूदननाम्ना तु प्रभासक्षेत्रवासिना

ແລ້ວພວກເຂົາທັງໝົດຖືກພຣະວິສນຸ—ພຣະເຈົ້າຜູ້ມີອານຸພາບຍິ່ງ—ປະຫານ. ພຣະອົງປະທັບຢູ່ໃນປຣະພາສະເຂດ ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ໄດຕະຍະສູດະນ» ຜູ້ປາບອະສຸຣະ.

Verse 6

कृत्वा व्याघ्रस्य रूपं तु नाम्ना चक्रमुखीति च । हता वै तेन रूपेण ततोऽभूद्दैत्यसूदनः

ພຣະອົງໄດ້ແປງກາຍເປັນຮູບເສືອ ແລະຍັງມີນາມວ່າ «ຈັກຣະມຸຂີ» ອີກດ້ວຍ. ໃນຮູບນັ້ນເອງພຣະອົງໄດ້ປະຫານພວກເຂົາ ແລະຈາກກິດນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ນາມ «ໄດຕະຍະສູດະນ».

Verse 7

हतशेषाः समुद्रांते प्रविष्टा भयविह्वलाः । ततस्ते मंत्रयामासुः पीड्यंते देवताः कथम्

ຜູ້ທີ່ຍັງເຫຼືອຈາກການປະຫານ ດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວສັ່ນສະທ້ານ ໄດ້ເຂົ້າໄປທີ່ຊາຍຂອບທະເລ. ແລ້ວພວກເຂົາປຶກສາກັນວ່າ: «ຈະຮັງແກເທວະດາອີກໄດ້ແນວໃດ?»

Verse 9

अथ ते समयं कृत्वा रात्रौ निष्क्रम्य सागरात् । निर्जघ्नुस्तापसांस्तत्र यज्ञदानरतान्प्रिये

ແລ້ວພວກເຂົາໄດ້ຕົກລົງສັນຍາກັນ ແລະໃນຍາມຄ່ຳຄືນກໍອອກຈາກທະເລ. ທີ່ນັ້ນພວກເຂົາໄດ້ປະຫານນັກຕະປະສະວິນ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນພິທີບູຊາແລະການໃຫ້ທານ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ.

Verse 10

प्रभासे तु महादेवि तत्र द्वादशयोजने । वसिष्ठस्याश्रमे तत्र महर्षीणां महात्मनाम्

ໃນປຣະພາສະ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ໃນຂອບເຂດສິບສອງໂຢຊະນະ ມີອາສຣົມຂອງວະສິດຖະ. ທີ່ນັ້ນເປັນທີ່ພັກອາໄສຂອງມະຫາຣິຊິຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 11

भक्षितानि सहस्राणि पंच सप्त च तापसान् । शतानि पंच रैभ्यस्य विश्वामित्रस्य षोडश

ພວກມັນກິນພະຕະປະສີເປັນພັນໆ—ຫ້າພັນບວກອີກເຈັດ. ແລະຍັງກິນຫ້າຮ້ອຍຂອງໄຣພຍະ ແລະສິບຫົກຂອງວິສວາມິດຣະ.

Verse 12

च्यवनस्य च सप्तैव जाबालेर्द्विशतं मुनेः । वालखिल्याश्रमे पुण्ये षट्छतानि दुरात्मभिः

ອີກທັງເຈັດຄົນຂອງຈະຍະວະນະກໍຖືກກິນ ແລະສອງຮ້ອຍຂອງມຸນີຈາບາລີ. ໃນອາສຣົມວາລະຂິລຍະອັນສັກສິດ ພວກຄົນຊົ່ວນັ້ນກິນເພີ່ມອີກຫົກຮ້ອຍ.

Verse 13

यत्र क्वचिद्भवेद्यज्ञस्तत्र गत्वा निशागमे । यज्ञदानसमायुक्तानृत्विजो भक्षयंति च

ບ່ອນໃດກໍຕາມທີ່ມີພິທີຍັດຍະ ພວກມັນຈະໄປທີ່ນັ້ນໃນຍາມແລງ. ແລ້ວກໍກິນພວກພຣະພິທີ (ຣິດວິຈ) ຜູ້ປະກອບພິທີ ແລະຜູ້ປະກອບທານໃນຍັດຍະນັ້ນ.

Verse 14

ततो भयाकुलाः सर्वे बभूवुर्जगती तले । न च कश्चिद्विजानाति दैत्यानां तु विचेष्टितम्

ຕໍ່ມາ ສັດໂລກທັງປວງໃນພື້ນພິພົບກໍຕົກຢູ່ໃນຄວາມຢ້ານກົວ. ແລະບໍ່ມີໃຜຮູ້ເທົ່າທັນການກະທຳລັບໆຂອງພວກໄດຕະຍະ.

Verse 15

रात्रौ स्वपंति मुनयः सुखशय्यागताश्च ते । प्रभाते त्वध्वरे तेषामस्थिसंघाश्च केवलम्

ຍາມຄ່ຳ ພວກມຸນີນອນຫຼັບຢູ່ເທິງທີ່ນອນອັນສະບາຍ. ແຕ່ເມື່ອເຊົ້າມາ ທີ່ສະຖານທີ່ອະດວະຣະ (ລານຍັດຍະ) ຂອງພວກເຂົາ ເຫຼືອພຽງແຕ່ກອງກະດູກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 16

ततो धर्मक्रियास्त्यक्ता भूतले सर्वमानवैः । निःस्वाध्यायवषट्कारं भूतलं समपद्यत

ຕໍ່ມາ ມະນຸດທັງຫມົດໃນແຜ່ນດິນໄດ້ລະທິ້ງກິດການທາງທຳມະ ແລະໂລກກໍກາຍເປັນຜືນດິນທີ່ຂາດການສຶກສາເວດ ແລະສຽງ «ວະສັດ» ໃນການຖວາຍບູຊາຍັດຍະ.

Verse 17

अथान्ये तापसा रात्रौ संयुताश्च च धृतायुधाः । अथोच्छेदं गते धर्मे पीडितास्त्रिदिवौकसः

ຕໍ່ມາ ຕາປະສະອື່ນໆໄດ້ຊຸມນຸມກັນໃນຍາມຄ່ຳ ຖືອາວຸດພ້ອມ; ແລະເມື່ອທຳມະກຳລັງຖືກຂັບໄລ່ໃຫ້ສູນສິ້ນ ຊາວສະຫວັນກໍຖືກທຸກທໍລະມານຢ່າງໜັກ.

Verse 18

किमेतदिति जल्पंतो ब्रह्माणं शरणं गताः । भगवंस्तापसाः सर्वे तथा ये ज्ञानशीलिनः

ພວກເຂົາເວົ້າວ່າ «ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?» ແລ້ວຕາປະສະທັງຫມົດ ພ້ອມທັງຜູ້ມີໃຈຮັກປັນຍາ ໄດ້ໄປພຶ່ງພາພຣະພຣະຫມາ ໂດຍກ່າວວ່າ «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ມີພຣະພາກ!»

Verse 19

भक्ष्यन्ते केनचिद्रात्रौ मृत्युमेव प्रयान्ति च । नष्टधर्मक्रियाः सर्वे भूतले प्रपितामह

«ໃນຍາມຄ່ຳ ພວກເຮົາຖືກສິ່ງໃດບໍ່ຮູ້ກິນ ແລະຈົນສຸດທ້າຍກໍໄປພົບແຕ່ຄວາມຕາຍ. ພິທີທຳມະທັງຫມົດໄດ້ສູນສິ້ນໃນແຜ່ນດິນ, ໂອ ປູ່ທວດຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່!»

Verse 20

यो धर्ममाचरेदह्नि स रात्रौ मृत्युमेति च । न स्वाध्यायवषट्कारं समस्ते भूतले विभो

«ຜູ້ໃດປະພຶດທຳມະໃນກາງວັນ ຜູ້ນັ້ນກໍຕາຍໃນກາງຄືນ; ແລະທົ່ວແຜ່ນດິນທັງຫມົດ ບໍ່ມີການສຶກສາເວດ ແລະບໍ່ມີສຽງ «ວະສັດ» ໂອ ພຣະຜູ້ມີ຤ິດອຳນາດ!»

Verse 21

धर्माभावाद्वयं सर्वे संदेहं परमं गताः । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा ध्यात्वा देवः पितामहः । अब्रवीत्त्रिदशान्सर्वान्सन्देहं परमं गतान्

“ຍ້ອນວ່າທຳມະຂາດຫາຍໄປ, ພວກເຮົາທຸກຄົນຈຶ່ງຕົກຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສຢ່າງເລິກເຊິ່ງ.” ເມື່ອໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າຂອງພວກເຂົາ ແລະ ໄດ້ນັ່ງສະມາທິ, ພະບິດາຜູ້ສັກສິດ (ພະພົມ) ໄດ້ກ່າວກັບເທວະດາທັງຫຼາຍຜູ້ທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ແນ່ນອນຢ່າງສຸດຂີດ.

Verse 22

कालेया इति विख्याता दानवा रौद्रकारिणः । ते समुद्रं समासाद्य तापसान्भक्षयंति च

“ພວກເຂົາແມ່ນ ດານະວະ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນໃນນາມ ກາເລຍະ, ຜູ້ກະທຳການທີ່ໜ້າຢ້ານກົວ. ເມື່ອໄປຮອດທະເລ, ພວກເຂົາກືນກິນພວກລືສີ.”

Verse 23

युष्माकं च विनाशाय ते न शक्या निषूदितुम् । यतध्वमेषां नाशाय नो चेन्नाशो भविष्यति

ພວກເຂົາບໍ່ສາມາດຖືກຂ້າໄດ້—ແຕ່ພວກເຂົາຖືກກຳນົດໃຫ້ທຳລາຍພວກເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງພະຍາຍາມທຳລາຍພວກເຂົາ; ຖ້າບໍ່ດັ່ງນັ້ນ, ຄວາມພິນາດຂອງພວກເຈົ້າເອງຈະເກີດຂຶ້ນຢ່າງແນ່ນອນ.

Verse 24

व्रजध्वं भूतले शीघ्रमगस्त्यो यत्र तिष्ठति । व्रतचर्यारतो नित्यं प्रभासे क्षेत्र उत्तमे

ຈົ່ງຮີບໄປຍັງໂລກມະນຸດ ບ່ອນທີ່ ພະອະຄັດສະຕະ ອາໄສຢູ່—ຜູ້ທີ່ອຸທິດຕົນໃນການຮັກສາສິນຕະຫຼອດເວລາ—ໃນ ປະພາສະ, ເຊິ່ງເປັນດິນແດນສັກສິດທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດ.

Verse 25

स शक्तः सागरं पातुं मित्रावरुणसंभवः । प्रसाद्यश्च स युष्माभिः समुद्रं पिब सत्तम

ພະອົງ—ຜູ້ທີ່ເກີດຈາກ ມິດຕະ ແລະ ວະລຸນ—ມີຄວາມສາມາດດື່ມນ້ຳມະຫາສະໝຸດໄດ້. ຈົ່ງເອົາຊະນະໃຈຂອງພະອົງ, ແລະ ຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດນັ້ນຈະດື່ມນ້ຳທະເລ.

Verse 26

ततस्तथा कृते तेन ते सर्वे दानवाधमाः । वध्या युष्माकं भविष्यंति एवं च त्रिदिवेश्वराः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອລາວໄດ້ເຮັດດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ດານະວະຜູ້ຊົ່ວຊ້າທັງປວງນັ້ນ ຈະເປັນຜູ້ທີ່ພວກເຈົ້າສາມາດສັງຫານໄດ້—ດັ່ງນັ້ນແທ້ ໂອ ຈອມເທວະແຫ່ງສະຫວັນ।

Verse 27

ईश्वर उवाच । एवमुक्ताः सुराः सर्वे ब्रह्मणा लोककारिणा । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य अगस्त्यं शरणं गताः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເຮັດປະໂຫຍດແກ່ໂລກ ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ເທວະທັງປວງໄດ້ໄປຮອດທົ່ງສັກສິດພຣະພາສາ ແລະໄດ້ເຂົ້າພຶ່ງພາອາຄັດສະຕະຍະ।

Verse 28

देवा ऊचुः । रक्षरक्ष द्विजश्रेष्ठ त्रैलोक्यं संशयं गतम् । कालकेयैः प्रतिध्वस्तं समुद्रं समुपाश्रितैः

ເທວະທັງປວງກ່າວວ່າ: ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງ, ຂໍຈົ່ງປົກປ້ອງ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ! ສາມໂລກຕົກຢູ່ໃນພະຍັນຕະລາຍ ເພາະຖືກກາລະເກຍະທຳລາຍ ຜູ້ອາໄສຢູ່ໃນມະຫາສະໝຸດ।

Verse 29

तं शोषय द्विजश्रेष्ठ हितार्थं त्रिदिवौकसाम् । नान्यः शक्तः पुमान्कश्चित्कर्तुमीदृक्क्रिया विभो

ຂໍຈົ່ງເຮັດໃຫ້ມະຫາສະໝຸດນັ້ນແຫ້ງຫາຍ, ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ເພື່ອປະໂຫຍດແກ່ຜູ້ຢູ່ໃນສະຫວັນ. ບໍ່ມີຜູ້ໃດອື່ນສາມາດກະທຳກິດອັນໃຫຍ່ນີ້ໄດ້, ໂອ ຜູ້ມີ຤ິດທານຸພາບ।

Verse 30

ईश्वर उवाच । एवमुक्तः सुरगणैरगस्त्यो मुनिपुङ्गवः । जगाम त्रिदशैः सार्धं समुद्रं प्रति हर्षितः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກຝູງເທວະກ່າວດັ່ງນັ້ນ ອາຄັດສະຕະຍະ ຈອມມຸນີຜູ້ປະເສີດ ໄດ້ອອກເດີນທາງດ້ວຍຄວາມປິຕິ ພ້ອມກັບເທວະທັງປວງ ມຸ່ງໜ້າໄປຫາມະຫາສະໝຸດ।

Verse 31

गीयमानस्तु गंधर्वैः स्तूयमानस्तु किन्नरैः । श्लाघ्यमानस्तु विबुधैर्वाक्यमेतदुवाच ह

ຖືກກັນດະວະຮ໌ຮ້ອງຂັບ ຖືກກິນນະຣະສັນລະເສີນ ແລະຖືກເທວະດາຍົກຍ້ອງ ແລ້ວທ່ານຈຶ່ງກ່າວວາຈານີ້ວ່າ։

Verse 32

एष त्रैलोक्यरक्षार्थं शोषयामि महार्णवम् । द्रक्ष्यध्वं कौतुकं देवाः समीनमकरैर्महत्

«ເພື່ອປົກປ້ອງສາມໂລກ ບັດນີ້ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ມະຫາສະມຸດແຫ້ງລົງ. ໂອ ເທວະດາທັງຫຼາຍ ຈົ່ງເບິ່ງຄວາມອັດສະຈັນນີ້—ກວ້າງໃຫຍ່ ມີປາແລະມະກະຣາຫຼາຍ»។

Verse 33

एवमुक्त्वा द्विजश्रेष्ठो ह्यगस्त्यो भगवान्मुनिः । गंडूषमकरोत्सर्वं सागरं सरितांपतिम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະມຸນີອະກັດສະຕະ ຜູ້ປະເສີດໃນດວິຊະ ໄດ້ເຮັດໃຫ້ທະເລທັງປວງ—ເຈົ້າແຫ່ງສາຍນ້ຳ—ເປັນພຽງຄຳນ້ຳໃນປາກ ແລ້ວດື່ມໝົດสิ້ນ।

Verse 34

पीते तत्र महासिन्धावगत्स्ये न महात्मना । दानवा भयसंत्रस्ता इतश्चेतश्च बभ्रमुः

ເມື່ອມະຫາສະມຸດນັ້ນຖືກພຣະອະກັດສະຕະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ດື່ມໝົດແລ້ວ ພວກດານະວະກໍຕົກໃຈຫວາດກົວ ແລະວິ່ງວຸ່ນໄປມາທຸກທິດທາງ।

Verse 35

वध्यमानाः सुरैस्तत्र शस्त्रैः सुनिशितैस्तथा । कांतारमन्ये गच्छंतः पलायनपरायणा

ເມື່ອພວກເຂົາຖືກເທວະດາຟັນຟາດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍອາວຸດຄົມກິບຢ່າງຍິ່ງ ບາງພວກກໍຫນີເຂົ້າປ່າດົງ ມຸ່ງແຕ່ຈະຫຼົບໜີໃຫ້ພົ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 36

हतभूयेषु दैत्येषु विदार्य धरणीतलम् । पातालं विविशुस्तूर्णं रुधिरेण परिप्लुताः

ເມື່ອພວກ Daityas ສ່ວນຫຼາຍຖືກຂ້າຕາຍ, ຜູ້ທີ່ລອດຊີວິດໄດ້ແຍກພື້ນຜິວໂລກອອກ ແລະ ຮີບເຂົ້າໄປໃນ Pātāla ຢ່າງໄວວາ, ດ້ວຍຮ່າງກາຍທີ່ຊຸ່ມໄປດ້ວຍເລືອດ.

Verse 37

अथोचुस्त्रिदशा हृष्टा अगस्त्यं मुनिसत्तमम् । सिद्धं नो वांछितं सर्वं पूर्यतां सागरः पुनः

ຈາກນັ້ນ ເຫຼົ່າເທວະດາທີ່ມີຄວາມປິຕິຍິນດີໄດ້ກ່າວກັບ Agastya, ຜູ້ເປັນນັກປາດທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດວ່າ: "ທຸກສິ່ງທີ່ພວກເຮົາປາດຖະໜາໄດ້ສໍາເລັດແລ້ວ; ບັດນີ້ ຂໍໃຫ້ມະຫາສະໝຸດຈົ່ງເຕັມໄປດ້ວຍນໍ້າອີກຄັ້ງ."

Verse 38

अगस्त्य उवाच । जीर्णं तोयं मया देवास्तथैवामेध्यतां गतम् । उत्पत्स्यति रघूणां हि कुले नृपतिसत्तमः

Agastya ກ່າວວ່າ: "ໂອ ເຫຼົ່າເທວະດາ, ນໍ້ານັ້ນໄດ້ຖືກຂ້າພະເຈົ້າດື່ມ ແລະ ຍ່ອຍສະຫຼາຍແລ້ວ, ແລະ ມັນກໍກາຍເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ບໍລິສຸດ. ແຕ່ໃນເຊື້ອສາຍຂອງ Raghu ຈະມີກະສັດຜູ້ປະເສີດອົງໜຶ່ງກຳເນີດຂຶ້ນ."

Verse 39

भगीरथेति विख्यातः सर्वशस्त्रभृतां वरः । स ज्ञातिकारणादेव गंगां तत्रानयिष्यति

ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນນາມ Bhāgīratha, ຜູ້ທີ່ໂດດເດັ່ນທີ່ສຸດໃນບັນດາຜູ້ຖືອາວຸດທັງໝົດ, ດ້ວຍຄວາມຫ່ວງໃຍຕໍ່ບັນພະບູລຸດຂອງເພິ່ນ, ເພິ່ນຈະນໍາເອົາແມ່ນໍ້າຄົງຄາ (Gaṅgā) ມາທີ່ນັ້ນ.

Verse 40

ब्रह्मलोकात्सरिच्छ्रेष्ठां तया पूर्णो भविष्यति । एवमुक्त्वा सुरैः सार्द्धं स्वस्थानं चागमन्मुनिः

"ແມ່ນໍ້າທີ່ປະເສີດທີ່ສຸດຈະມາຈາກ Brahmaloka; ດ້ວຍແມ່ນໍ້ານັ້ນ ມະຫາສະໝຸດຈະເຕັມອີກຄັ້ງ." ຫຼັງຈາກກ່າວເຊັ່ນນີ້ແລ້ວ, ນັກປາດກໍໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຍັງທີ່ຢູ່ຂອງຕົນພ້ອມກັບເຫຼົ່າເທວະດາ.

Verse 41

ततः स्वमाश्रमं प्राप्तं देवा वाक्यमथाबुवन् । अनेन कर्मणा ब्रह्मन्परितुष्टा वयं मुने

ຕໍ່ມາ ເມື່ອທ່ານໄດ້ຮອດອາສຣົມຂອງຕົນແລ້ວ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣາຫມັນ, ໂອ ມຸນີ, ພວກເຮົາພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງດ້ວຍກິດນີ້»។

Verse 42

किं कुर्मो ब्रूहि तेऽभीष्टं यद्यपि स्यात्सुदुर्लभम्

«ພວກເຮົາຈະເຮັດຫຍັງດີ? ຈົ່ງບອກສິ່ງທີ່ທ່ານປາຖະໜາ—ແມ່ນແຕ່ຈະຫາໄດ້ຍາກຢ່າງຍິ່ງກໍຕາມ»។

Verse 43

अगस्त्य उवाच । यावद्ब्रह्मसहस्राणि पंचविंशतिकोटयः । वैमानिको भविष्यामि दक्षिणांबरमूर्द्धनि

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: «ຕາມທີ່ວົງຈັກແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ນັບເປັນພັນໆ ຈຳນວນຊາວຫ້າໂກຕິ ຍັງດຳລົງຢູ່, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເປັນວາຍມານິກະ ຜູ້ເດີນທາງໃນວິມານທິບ ຢູ່ເທິງຍອດແຫ່ງພາກໃຕ້»។

Verse 44

अत्रागत्य नरो यस्तु ममाश्रमपदे शुभे । हाटकेश्वरसांनिध्ये प्रभासक्षेत्र उत्तमे

ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ມາຮອດບ່ອນນີ້—ມາຍັງພື້ນທີ່ອາສຣົມອັນເປັນມົງຄຸນຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໃນຄວາມສະໜິດຊິດຂອງ ຮາຕະເກສະວະຣະ (Hāṭakeśvara), ໃນປຣະພາສະເກດຕຣະ (Prabhāsa-kṣetra) ອັນຍອດຢ່າງ—

Verse 45

स्नानमाचरते सम्यक्स यातु परमां गतिम् । पातालादवतीर्णं तं लिंगरूपं महेश्वरम्

—ແລະປະພຶດການອາບນ້ຳບູຊາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ. ພຣະມະເຫສະວະຣະ ມະຫາເທວະ ຜູ້ເສດັດລົງມາຈາກ ປາຕາລະ (Pātāla) ປະທັບຢູ່ນີ້ໃນຮູບລິງຄະ (liṅga)។

Verse 46

मया तपः प्रभावेन स्थापितं यः प्रपूजयेत् । दिनेदिने भवेत्तस्य गोशतस्य फलं ध्रुवम्

ຜູ້ໃດບູຊາສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າສ້າງຕັ້ງໄວ້ດ້ວຍອານຸພາບແຫ່ງຕະປະ ທຸກມື້ທຸກວັນ ຜົນບຸນອັນແນ່ນອນຂອງຜູ້ນັ້ນ ເທົ່າກັບການຖວາຍທານງົວຮ້ອຍຕົວ।

Verse 47

लोपामुद्रासहायं मां यो मर्त्यः संप्रपूजयेत् । अर्घ्यं दद्याद्विधानेन काश पुष्पैः समाहितः

ມະນຸດຜູ້ໃດບູຊາຂ້າພະເຈົ້າ ໂດຍມີ ໂລປາມຸດຣາ ເປັນສະຫາຍ ແລະມີໃຈຕັ້ງມັ່ນ ຖວາຍອາຣະຄະຍະຕາມພິທີ ດ້ວຍດອກກາສະ,

Verse 48

प्राप्ते शरदि काले च स यातु परमां गतिम् । लोपामुद्रासहायं मां हाटकेश्वरसंयुतम्

ເມື່ອລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນມາຮອດ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ບັນລຸຄະຕິອັນສູງສຸດ ໂດຍບູຊາຂ້າພະເຈົ້າກັບໂລປາມຸດຣາ ຜູ້ປະສານກັບຮາຏະເກສະວະຣະ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສະຖານທີ່ນີ້।

Verse 49

अयने चोत्तरे पूज्य गोलक्ष फलमाप्नुयात् । यः श्राद्धं कुरुते चात्र अयने चोत्तरे द्विजः । भूयात्तस्य फलं कृत्स्नं गयाश्राद्धस्य सत्तमाः

ຖ້າບູຊາໃນເວລາອຸດຕະຣາຍະນະ (ອາຍະນະທາງເໜືອ) ຈະໄດ້ຜົນເທົ່າກັບການຖວາຍທານງົວໜຶ່ງແສນຕົວ. ແລະຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ຜູ້ເຮັດພິທີສຣາດທະຢູ່ນີ້ໃນອຸດຕະຣາຍະນະ ຈະໄດ້ບຸນທັງໝົດເທົ່າກັບກາຍາ-ສຣາດທະອັນລືຊື່, ໂອ ຜູ້ດີຍິ່ງ.

Verse 50

ईश्वर उवाच । बाढमित्ये व ते चोक्त्वा सर्वे देवाः सवासवाः । स्वस्थानं तु गताः सर्वे संहृष्टमनसस्तदा

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ດີແທ້, ໃຫ້ເປັນດັ່ງນັ້ນ». ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ທວງເທວະທັງປວງ ພ້ອມດ້ວຍອິນທຣະ ກໍໄດ້ກັບໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກຂອງຕົນ ດ້ວຍໃຈຊື່ນບານໃນເວລານັ້ນ।

Verse 51

तस्मात्सर्वप्रयत्नेन प्राप्ते शरदि मानवः । अगस्त्यस्याश्रमं गत्वा हाटकेशं प्रपूजयेत्

ດັ່ງນັ້ນ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນທຸກປະການ ເມື່ອລະດູໃບໄມ້ຫຼົ່ນມາເຖິງ ມະນຸດຄວນໄປຫາອາສຣົມຂອງອະກັດສະຍະ ແລະນະມັດສະການບູຊາ ຮາຏະເກສະ।

Verse 52

अगस्त्येश्वरनामानं कल्पलिंगं सुरप्रियम् । यश्चैतच्छुणुयाद्भक्त्या ऋषेस्तस्य विचेष्टितम् । अहोरात्रकृतात्पापात्तत्क्षणा देव मुच्यते

ນີ້ແມ່ນລິງຄະຜູ້ບັນດານພອນ ຊື່ວ່າ ອະກັດສະເຍສະວະຣະ ເປັນທີ່ຮັກຂອງເທວະດາ. ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍສັດທາບັກຕິ ເລື່ອງລາວການກະທຳຂອງຣິສີນັ້ນ ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຈະພົ້ນບາບທີ່ເຮັດທັງກາງວັນແລະກາງຄືນໃນທັນທີ.

Verse 346

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये हाटकेश्वरमाहात्म्य वर्णनंनाम षट्चत्वारिंशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈົບລົງແລ້ວ ບົດທີ 347 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ຮາຏະເກສະວະຣະ» ໃນ ປຣະພາສະຂັນຑະ ຂອງ ສີຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ໃນພາກ ປຣະພາສະ-ເກສະຕຣະ ມາຫາຕະມະຍະ.