Adhyaya 34

Verse 1

ईश्वर उवाच । सरस्वती वरं प्राप्य वरिष्ठं वडवानलात् । पुनस्तं सागरे क्षेप्तुमुद्यता सा मनस्विनी

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ນາງສະຣັສວະຕີ ໄດ້ຮັບພອນອັນປະເສີດຍິ່ງຈາກວາດະວານະລະ (Vāḍavānala) ແລ້ວ; ນາງຜູ້ແນ່ວແນ່ກໍຕຽມອີກຄັ້ງ ເພື່ອໂຍນເຂົາລົງສູ່ມະຫາສະໝຸດ.

Verse 2

देवादेशात्प्रभासस्य पुरतः संस्थिता तदा । समुद्रमाहूय तदा वाडवार्पणकांक्षिणी

ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະ ນາງໄດ້ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະພາສາ ແລະເອີ້ນຫາມະຫາສະໝຸດ ປາດຖະນາຈະຖວາຍໄຟວາຑະວະເປັນບູຊາແກ່ທ່ານ।

Verse 3

त्वमादिः सर्वदेवानां त्वं प्राणः प्राणिनां सदा । देवादेशाद्गृहाण त्वमागत्यार्णव वाडवम्

“ເຈົ້າແມ່ນຕົ້ນກຳເນີດຂອງເທວະທັງປວງ; ເຈົ້າແມ່ນລົມຫາຍໃຈແຫ່ງສັດທັງຫມົດຢູ່ເສມອ. ດັ່ງນັ້ນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະ ຈົ່ງອອກມາເຖີດ ໂອ ມະຫາສະໝຸດ ແລະຮັບໄຟວາຑະວະ.”

Verse 4

एवं संचिंतितो देव्या यदासावंभसांपतिः । तथा जलात्समुत्तीर्य समायातो महाद्युतिः

ເມື່ອເທວີໄດ້ຄິດພິຈາລະນາດັ່ງນັ້ນ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳທັງປວງກໍຜຸດຂຶ້ນຈາກທະເລ ແລະເຂົ້າມາໃກ້ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັດສະໝີອັນໃຫຍ່.

Verse 5

तं दृष्ट्वा विस्मिता देवी दिव्यं विष्णुमिवापरम् । श्यामं कमलपत्राक्षं सागरं सुमनोरमम्

ເມື່ອເທວີເຫັນທ່ານ ນາງກໍພິສົດປະຫລາດ—ທ່ານປານດັ່ງພຣະວິດສະນຸອີກອົງໜຶ່ງ: ຜິວຄ່ຳ ດວງຕາດັ່ງກີບບົວ, ແມ່ນມະຫາສະໝຸດເອງ ງາມຈັບໃຈຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 6

विचित्रमाल्याभरणं चित्रवस्त्रानुलेपनम् । आपगाभिः सरूपाभिः स्त्रीरूपाभिः समावृतम्

ທ່ານປະດັບດ້ວຍພວງມາລາແລະເຄື່ອງປະດັບອັນພິລຶກ ນຸ່ງຜ້າອັນງາມ ແລະທານ້ຳຫອມ; ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍແມ່ນ້ຳທັງຫຼາຍທີ່ມີຮູບຄ້າຍກັນ ປາກົດເປັນຮູບສະຕຣີ.

Verse 7

एवंविधं समालोक्य सा देवी ब्रह्मणः सुता । सरस्वती जलनिधिमुवाचेदं शुचिस्मिता

ເມື່ອເທບທິດາສະຣັສວະຕີ ບຸດທິດາຂອງພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ເຫັນພຣະອົງໃນຮູບນັ້ນ ນາງຍິ້ມຢ່າງສະອາດສະຫງົບ ແລະກ່າວຖ້ອຍຄໍານີ້ແກ່ມະຫາສະມຸດ—ຄັງແຫ່ງນ້ໍາທັງປວງ।

Verse 8

त्वमग्रजः सर्वभवोद्भवानां त्वं जीवितं जन्मवतां नराणाम् । तस्मात्सुराणां कुरु कार्यमिष्टं वह्निं गृहाण त्वमिहोपनीतम्

ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ເຖົ້າກ່ອນຂອງສັດທັງປວງທີ່ເກີດຂຶ້ນ; ເຈົ້າແມ່ນຊີວິດແທ້ຂອງມະນຸດຜູ້ເກີດມາ. ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງສໍາເລັດກິດທີ່ເທວະປາຖະນາ—ຈົ່ງຮັບໄຟນີ້ທີ່ນໍາມາຖວາຍໃນທີ່ນີ້।

Verse 9

अत्रांतरे सोऽपि विमृश्य सर्वं कार्यं स्वबुद्ध्या किमिहोपपन्नम् । कृत्वाऽनलस्य ग्रहणं मयेदं कार्यं सुराणां विहितं भवेच्च

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງກໍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາທຸກຢ່າງດ້ວຍປັນຍາຂອງຕົນວ່າ ທາງໃດຈຶ່ງເໝາະສົມໃນທີ່ນີ້. “ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າຮັບໄຟນີ້ ກິດທີ່ເທວະກໍານົດໄວ້ຈະສໍາເລັດໂດຍຂ້າພະເຈົ້າແນ່ນອນ” ດັ່ງນັ້ນ।

Verse 10

एवं चिंतयतस्तस्य ग्रहणं रुचितं ततः । वाडवाग्नेः समुद्रस्य सुरपीडाकृते यदा

ເມື່ອພຣະອົງຄິດດັ່ງນັ້ນ ການຮັບເອົານັ້ນກໍເປັນທີ່ພໍໃຈແກ່ພຣະອົງ; ເມື່ອມະຫາສະມຸດຈະຮັບໄຟວາດະວະ ເພື່ອບັນເທົາຄວາມທຸກຮ້ອນຂອງເທວະທັງຫຼາຍ।

Verse 11

तदा तेन पुरःस्थेन देवी साभिहिता भृशम् । वाडवं संप्रयच्छैनं सुरशत्रुं सरस्वति

ໃນເວລານັ້ນ ພຣະອົງຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ ແລະກ່າວຢ່າງຈິງຈັງແກ່ເທບທິດາວ່າ: “ສະຣັສວະຕີ ຈົ່ງມອບວາດະວະນີ້—ສັດຕູຂອງເທວະ—ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 12

ततस्तया प्रणम्याशु पितामहपुरःसरान् । चारणांश्चारुचित्रांग्या सरस्वत्या दिवि स्थितान्

ແລ້ວນັ້ນ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ຜູ້ມີຮູບງາມອັນນ່າອັດສະຈັນ ໄດ້ກົ້ມກາບຢ່າງວ່ອງໄວ ແດ່ຫມູ່ທີ່ມີພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ເປັນຜູ້ນຳ ແລະແດ່ພວກຈາຣະນະທີ່ສະຖິດໃນສະຫວັນ।

Verse 13

पुनश्च करसंस्थोऽसौ वाडवोऽभिहितस्तया । त्वमपो भक्षयस्वेति सुरैरुक्त इमा इति

ແລະອີກຄັ້ງ ໃນຂະນະທີ່ນາງຖືວາດະວະນັ້ນໄວ້ໃນຝາມື ນາງໄດ້ກ່າວກັບມັນວ່າ “ຈົ່ງດື່ມນ້ຳເຫຼົ່ານີ້” ເພາະເທວະດາໄດ້ສັ່ງໄວ້ແລ້ວ.

Verse 14

एवमुक्त्वा समुद्रस्य तदा देव्या समर्प्पितः । वाडवोऽग्निः सरस्वत्या सुरादेशान्महाबलः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວາດະວະໄຟອັນມີພະລັງຍິ່ງ ຖືກພຣະນາງສະຣັສວະຕີ ມອບໃຫ້ແກ່ມະຫາສະມຸດ ໃນເວລານັ້ນ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະດາ.

Verse 15

तं समर्प्य ततस्तस्मि न्नदी भूत्वा सरस्वती । प्रविष्टा सागरं देवी नारदेश्वरमार्गतः

ເມື່ອມອບສິ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະນາງສະຣັສວະຕີໄດ້ກາຍເປັນແມ່ນ້ຳ ແລະພຣະນາງເຂົ້າສູ່ທະເລ ຕາມເສັ້ນທາງນາຣະເທສະວະຣະ.

Verse 16

दैत्यसूदनसांनिध्ये दत्त्वार्घ्यं लवणांभसि । अर्घ्येश्वरं प्रतिष्ठाप्य दैत्यसूदन पश्चिमे

ໃນທີ່ປະທັບໃກ້ພຣະໄດຕະຍະສູດະນະ ນາງໄດ້ຖວາຍອັຣຄະຍະລົງໃນນ້ຳເຄັມ ແລະໄດ້ສະຖາປະນາອັຣຄະເຍສະວະຣະ ໃຫ້ຢູ່ທາງຕາເວັນຕົກຂອງພຣະໄດຕະຍະສູດະນະ.

Verse 17

ततोऽब्धिं संप्रविष्टा सा पंचस्रोता महानदी । स्वरूपेणैव सा पुण्या पुनः पुण्यतमाऽभवत्

ຕໍ່ມາ ແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ຜູ້ໄຫຼເປັນຫ້າສາຍ ໄດ້ເຂົ້າສູ່ມະຫາສະໝຸດ; ແມ່ນ້ຳນັ້ນບໍລິສຸດໂດຍສະພາບເດີມ ແຕ່ກໍກາຍເປັນບໍລິສຸດຍິ່ງຂຶ້ນອີກທີ່ນັ້ນ।

Verse 18

प्रभासक्षेत्रसंपर्कात्समुद्रस्य च संगमात् । सागरोऽपि समासाद्य सरस्वत्यास्तु वाडवम् । निर्धनो वै धनं प्राप्याचिन्तयत्क्व क्षिपाम्यहम्

ດ້ວຍການສຳຜັດກັບ ປຣະພາສະເຂດ ແລະການສົມພົບອັນສັກສິດກັບມະຫາສະໝຸດ ແມ່ນແຕ່ທະເລເອງກໍໄດ້ຮັບ “ໄຟວາດະວະ” ຂອງນາງສະຣັສວະຕີ; ແລ້ວກໍຄິດຄືຄົນຍາກຈົນໄດ້ຊັບສົມບັດວ່າ: “ຂ້ອຍຈະວາງມັນໄວ້ໃສ?”

Verse 19

स तेनैव करस्थेन दीप्य मानेन सागरः । वह्निना शिखरस्थेन भाति मेरुरिवापरः

ດ້ວຍໄຟນັ້ນທີ່ລຸກໂຊນ ດຸດດັ່ງຢູ່ໃນຝາມືຂອງຕົນ ມະຫາສະໝຸດກໍສ່ອງປະກາຍ ຄືພະເມຣຸອີກລູກໜຶ່ງ ທີ່ມີໄຟຢູ່ຍອດພູ।

Verse 20

तं तथाविधमालोक्य तत्र ये जलचारिणः । यादोगणास्ते मुमुचुर्दाहभीता महास्वनम्

ເມື່ອເຫັນມະຫາສະໝຸດຢູ່ໃນສະພາບນ່າຢ້ານຢ່າງນັ້ນ ສັດນ້ຳທັງຫຼາຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຝູງສັດທະເລ—ກໍຮ້ອງກັນດ້ວຍສຽງກັງວານໃຫຍ່ ເພາະຢ້ານຖືກໄຟເຜົາ।

Verse 21

तं श्रुत्वा भैरवं शब्दमायातो दैत्यसूदनः । आह यादोगणान्सर्वान्मा भैष्ट सुमहाबलाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງນ່າຢ້ານນັ້ນ ໄດຕະຍະສູດະນະ ກໍມາຮອດ ແລະກ່າວແກ່ຝູງສັດທະເລທັງປວງວ່າ: “ຢ່າຢ້ານເລີຍ, ຜູ້ມີກຳລັງຍິ່ງ!”

Verse 22

यस्मादनेन प्रथमा आपो भक्ष्या न तत्रगाः । प्राणिनस्तन्न भेतव्यं भवद्भिस्तु ममाज्ञया

ເນື່ອງຈາກໄຟນີ້ ນ້ຳໃນທີ່ນັ້ນບໍ່ຄວນຖືກກິນດື່ມເຫມືອນແຕ່ກ່ອນ. ດັ່ງນັ້ນ ສັດມີຊີວິດທັງຫຼາຍຢ່າຢ້ານ—ຕາມຄຳສັ່ງຂອງຂ້າ ຈົ່ງຢູ່ດ້ວຍຄວາມບໍ່ຢ້ານ.

Verse 23

एवमुक्तस्तु कृष्णेन तूष्णींभूता जलेचराः

ເມື່ອຖືກກ່າວໂດຍພຣະກຣິດສະນະ ບັນດາຜູ້ອາໄສໃນນ້ຳກໍເງີຍງຽບລົງ.

Verse 24

तूष्णींभूतेषु सर्वेषु जलजेषु जलेश्वरम् । प्राहाच्युतः प्रक्षिप त्वमपां मध्ये तु वाडवम्

ເມື່ອສັດນ້ຳທັງປວງເງີຍງຽບ ອະຈຸຕະໄດ້ກ່າວກັບເຈົ້າແຫ່ງນ້ຳວ່າ: “ຈົ່ງໂຍນໄຟວາດະວະລົງໃນກາງນ້ຳ.”

Verse 25

अगाधेम्भसि तेनासौ निक्षिप्तो वाडवोऽनलः । वरुणेन पिबन्नास्ते तज्जलं सुमहाबलः

ດັ່ງນັ້ນ ໄຟວາດະວະຖືກໂຍນລົງໃນນ້ຳລຶກຫາທີ່ສຸດບໍ່ໄດ້. ມັນມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ແລະຖືກຄວບຄຸມໄວ້—ໂດຍວະຣຸນະ ມັນຍັງດື່ມນ້ຳນັ້ນຢູ່ເທື່ອ.

Verse 26

तस्योच्छ्वासानिलोद्धूतं तत्तोयं सागराद्बहिः । निर्मर्यादेव युवतिरितश्चेतश्चधावति

ດ້ວຍລົມຈາກລົມຫາຍໃຈອອກຂອງມັນ ນ້ຳນັ້ນຖືກພັດກະແທກອອກນອກທະເລ; ແລ້ວມັນພຸ່ງໄປມາທຸກທິດ ດັ່ງສາວນ້ອຍຜູ້ບໍ່ຮູ້ຂອບເຂດ.

Verse 27

अथ काले गते देवि शुष्यत्यंबु शनैःशनैः । विदित्वा क्षीयमाणास्ता अपो जलनिधिस्ततः

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປ ໂອ ເທວີ, ນ້ຳທັງຫຼາຍເລີ່ມແຫ້ງລົງທີລະນ້ອຍ. ຮູ້ວ່ານ້ຳນັ້ນກຳລັງຫຼຸດຫາຍ ມະຫາສະໝຸດຈຶ່ງຕື່ນຕົກຢ່າງຫນັກ.

Verse 28

आहैवं पुंडरीकाक्षमपः कुरु त्वमक्षयाः । अन्यथा सर्वनाशेन जलानां मामिहाग्रतः । भक्षयिष्यत्यसौ वह्निर्वाडवो हि जनार्द्दन

ລາວໄດ້ກ່າວຕໍ່ພຣະອົງຜູ້ມີນັຍນາດັ່ງດອກບົວວ່າ: “ຂໍໃຫ້ພຣະອົງເຮັດໃຫ້ນ້ຳເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຮູ້ສິ້ນ. ບໍ່ຊັ້ນແລ້ວ ຕໍ່ໜ້າຂ້າເອງ ໄຟວາດະວະນັ້ນຈະກິນຂ້າໃຫ້ໝົດ ແລະນຳຄວາມພິນາດແກ່ນ້ຳທັງປວງ, ໂອ ຈະນາຣະດະນະ.”

Verse 29

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य समुद्रस्य तु भीषणम् । कृतं तदक्षयं तोयमा त्मनो भयनाशनम्

ເມື່ອພຣະອົງໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳອັນນ່າສະພຶງກົວຂອງມະຫາສະໝຸດ ພຣະອົງກໍເຮັດໃຫ້ນ້ຳບໍ່ຮູ້ສິ້ນ ເພື່ອລົບລ້າງຄວາມຢ້ານກົວທີ່ຄຸກຄາມຕໍ່ຕົນມັນ.

Verse 30

ज्ञात्वा सुराः सर्वमिदं विचेष्टितं कृत्यानलस्यास्य निबंधनं तथा । प्रलोभनं तोयपुरःसरा द्विषः पुपूजिरे केशवमत्र चारिणम्

ເມື່ອເທວະທັງຫຼາຍຮູ້ເຫັນເຫດການທັງໝົດນີ້—ວ່າໄຟອັນຮ້າຍກາດນັ້ນຖືກຜູກມັດຄວບຄຸມແນວໃດ ແລະວ່າສັດຕູຖືກລໍ້ໃຫ້ໄປຂ້າງໜ້າໂດຍມີນ້ຳເປັນຜູ້ນຳແນວໃດ—ພວກເຂົາຈຶ່ງນະມັດສະການບູຊາ ເກສະວະ ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວປະຕິບັດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 31

एवं सरस्वती प्राप्ता प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम् । ब्रह्मलोकान्महादेवि सर्वपापप्रणाशिनी

ດັ່ງນັ້ນ ນາງສະຣັສວະຕີ ໄດ້ມາຮອດ ປຣະພາສະ ເຂດສັກສິດອັນສູງສຸດ ຈາກພຣະພຣົມມະໂລກ, ໂອ ມະຫາເທວີ—ນາງຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 32

सोमेशाद्दक्षिणाग्नेये सागरस्य समी पतः । संस्थिता तु महादेवी वडवानलधारिणी

ທາງອາຄເນຍຈາກ ໂສເມສະ ໃກ້ຊາຍທະເລ ພຣະເທວີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ປະທັບຢູ່—ນາງຜູ້ຖືພາ ວະດະວານະລະ (ໄຟໃຕ້ທະເລ)។

Verse 33

स्नात्वाऽग्नितीर्थे पूर्वं तां पूजयेद्विधिना नरः । दंपत्योर्भोजनं तत्र परिधानं सकञ्चु कम्

ເມື່ອອາບນ້ຳກ່ອນທີ່ ອັກນິຕີຣະຖະ ແລ້ວ ຊາຍຄວນບູຊານາງຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ທີ່ນັ້ນຄວນຈັດອາຫານໃຫ້ຄູ່ສາມີພັນລະຍາ ພ້ອມຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແລະເສື້ອຊັ້ນໃນ (ກັນຈຸກ) ເປັນທານ.

Verse 34

दत्त्वा ततो महादेवं पूजयेच्च कपर्द्दिनम् । इति वृत्तं पुरा देवि चाक्षुषस्यांतरेऽभवत्

ເມື່ອໄດ້ຖວາຍທານແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນບູຊາພຣະມະຫາເທວະ—ກະປັດດິນ (ພຣະຜູ້ມີຜົມມັດ). ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ໂອ ພຣະເທວີ, ເຫດການນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນການກ່ອນ ໃນສະໄໝ ຈັກຂຸສະ ມັນວັນຕະຣະ.

Verse 35

दधीच्यन्वयजातस्य वाडवस्य महा त्मनः । अस्मिन्पुनर्महादेवि प्राप्ते वैवस्वतेंऽतरे । और्वस्तु भार्गवे वंशे समुत्पन्नो महाद्विजः

ຈາກສາຍສະກຸນຂອງ ດະທີຈິ ໄດ້ເກີດ ວາດະວະ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່. ແລ້ວອີກຄັ້ງ ໂອ ພຣະມະຫາເທວີ, ເມື່ອ ໄວວັສວະຕະ ມັນວັນຕະຣະ ມາຮອດ, ອໍຣະວະ ພຣາຫມັນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ໄດ້ເກີດໃນສາຍ ພາຣຄະວະ.

Verse 36

संक्षिप्तोऽसौ सरस्वत्या देवमात्रा महाप्रभः । तावत्स्थास्यत्यपां गर्भे यावन्मन्वतरावधिः

ຜູ້ມີອຳນາດຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ຖືກ ສະຣະສະວະຕີ ພຣະມານດາເທວະ ບີບຮັດໃຫ້ຢູ່ພາຍໃນ. ລາວຈະຢູ່ໃນຄັນຂອງນ້ຳ ຈົນກວ່າຈະສິ້ນສຸດມັນວັນຕະຣະ.

Verse 37

इति ते कथितं देवि सरस्वत्याः समुद्भवम् । श्रुतं पापहरं नृणां कीर्त्तिदं पुण्यवर्द्धनम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າໃຫ້ທ່ານຟັງເຖິງການປະກົດຂຶ້ນຂອງນາງສະຣັສວະຕີ. ເມື່ອໄດ້ຟັງ ຍ່ອມລ້າງບາບຂອງມະນຸດ ໃຫ້ຊື່ສຽງ ແລະເພີ່ມພູນບຸນກຸສົນ.