Adhyaya 308

Verse 1

ईश्वर उवाच । तस्मान्नारायणात्पूर्वे किंचिदीशानसंस्थितम् । मूलचण्डीशनाम्ना तु विख्यातं भुवनत्रयं

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ກ່ອນໜ້ານາຣາຍະນະນັ້ນ ມີສິ່ງໜຶ່ງຕັ້ງສະຖິດຢູ່ໃນແດນອີສານ; ມັນໂດງດັງໃນສາມໂລກ ດ້ວຍນາມ «ມູລະຈັນຑີອີສະ».

Verse 2

यत्र लिंगं पुराऽस्माकं पातितं त्वृषिभिः प्रिये । क्रोधरक्तेक्षणैर्देवि मूलचण्डीशता गतम्

ໂອ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ທີ່ນັ້ນແຫຼະ ລິງຄະຂອງເຮົາເຄີຍຖືກພວກລຶສີໂຍນລົງໃນອະດີດ; ແລະ ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍດວງຕາແດງຈາກຄວາມໂກດ ມັນຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ສະພາບທີ່ເອີ້ນວ່າ «ມູລະຈັນຑີອີສະ».

Verse 3

आद्यं लिंगोद्भवं देवि ऋषिकोपान्निपातितम् । ये केचिदृषयस्तत्र देवदारुवने स्थिताः

ໂອ ເທວີ, ລິງຄະດັ່ງເດີມອັນເກີດຂຶ້ນເອງ ຖືກໂຍນລົງເນື່ອງຈາກຄວາມໂກດຂອງພວກລຶສີ; ບັນດາລຶສີທີ່ພັກຢູ່ໃນປ່າເທວະດາຣູ (Devadāru) ທີ່ນັ້ນ ກໍມີສ່ວນກ່ຽວຂ້ອງ.

Verse 4

कालांतरे महादेवि अहं तत्र समागतः । तेषां जिज्ञासया देवि ततस्ते रोषिता भवन् । शप्तस्ततोऽहं देवेशि चक्रुर्मे लिंगपातनम्

ຕໍ່ມາອີກໄລຍະໜຶ່ງ, ໂອ ມະຫາເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ມາຮອດທີ່ນັ້ນ. ໂອ ເທວີ, ເນື່ອງຈາກຄວາມປາຖະໜາຈະທົດລອງແລະຮູ້ຈັກຂ້າພະເຈົ້າ, ພວກເຂົາຈຶ່ງໂກດເຄືອງ; ແລ້ວ, ໂອ ນາງເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຂ້າພະເຈົ້າຖືກສາບ ແລະພວກເຂົາໄດ້ເຮັດໃຫ້ລິງຄະຂອງຂ້າພະເຈົ້າຖືກໂຍນລົງ.

Verse 5

देव्युवाच । रोषोपहतसद्भावाः कथमेते द्विजातयः । संजाता एतदाख्याहि परं कौतूहलं मम

ເທວີກ່າວວ່າ: “ເປັນແນວໃດຫນໍ ທີ່ພວກດວິຊະເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ມີຈິດດີຖືກຄວາມໂກດທຳລາຍ ຈຶ່ງປະພຶດເຊັ່ນນັ້ນ? ຂໍຈົ່ງເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ—ຄວາມຢາກຮູ້ຂອງຂ້າພະເຈົ້າໃຫຍ່ຫຼາຍ”។

Verse 6

ईश्वर उवाच । डिंडि रूपः पुरा देवि भूत्वाऽहं दारुके वने । ऋषीणामाश्रमे पुण्ये नग्नो भिक्षाचरोऽभवम् । भिक्षंतमाश्रमे दृष्ट्वा ताः सर्वा ऋषियोषितः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໃນການກ່ອນ ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າແປງກາຍເປັນຮູບ ‘ດິນດິ’ ແລ້ວໄປຍັງປ່າດາຣຸກ. ໃນອາສຣົມອັນສັກສິດຂອງພວກລະສີ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນນັກບວດເປືອຍກາຍ ອອກຂໍທານ. ເມື່ອເຫັນຂ້າພະເຈົ້າຂໍທານໃນອາສຣົມ ພັນລະຍາຂອງລະສີທັງຫມົດກໍໄດ້ສັງເກດເຫັນ”។

Verse 7

कामस्य वशमापन्नाः प्रियमुत्सृज्य सर्वतः । तमूर्ध्वलिंगमालोक्य जटामुकुटधारिणम्

ຖືກກາມະຄອບງຳ ພວກນາງລະທິ້ງສິ່ງອັນຮັກທີ່ຢູ່ຮອບດ້ານ; ແລະເມື່ອເຫັນນັກຕະປະນັ້ນ ມີລິງຄະຊູງຊີ້ຂຶ້ນ ສວມມົກກຸດແຫ່ງຜົມຈະຕາ ຈິດໃຈກໍຖືກດຶງເຂົ້າຫາລາວ।

Verse 8

भिक्षंतं भस्मदिग्धांगं झषकेतुमिवापरम् । विक्षोभिताश्च नः सर्वे दारा एतेन डिंडिना

“ລາວເດີນຂໍທານ ກາຍທາດ້ວຍຂີ້ເຖົ່າ ດັ່ງຈະເປັນ Jhaṣaketu ອີກຜູ້ໜຶ່ງ; ແລະໂດຍດິນດິນີ້ ພັນລະຍາຂອງພວກເຮົາທັງຫມົດຖືກກະທົບກະເທືອນ”।

Verse 9

तस्माच्छापं च दास्याम ऋषयस्ते तदाऽब्रुवन् । ततः शापोदकं गृह्य संध्यात्वाऽथ तपोधनाः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກລະສີໃນເວລານັ້ນກ່າວວ່າ: “ພວກເຮົາຈະໃຫ້ຄຳສາບແຊ່ງແນ່ນອນ.” ແລ້ວບັນດາຜູ້ມັ່ງຄັ່ງໃນຕະປະ ກໍເອົານ້ຳສຳລັບການສາບແຊ່ງ ແລະເມື່ອປະກອບພິທີສັນທະຍາແລ້ວ ກໍດຳເນີນຕໍ່ໄປ।

Verse 10

अस्य लिंगमधो यातु दृश्यते यत्सदोन्नतम् । इत्युक्ते पतितं लिंगं तत्र देवकुले मम

«ໃຫ້ລິງຄະຂອງເຂົາລົງຕໍ່າເຖິງຂ້າງລຸ່ມ ເພາະເຫັນວ່າມັນຍົກສູງຢູ່ເສມອ!» ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ລິງຄະນັ້ນກໍຕົກລົງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນເຂດທິບພະສະຖານຂອງຂ້ອຍ।

Verse 11

मूलचण्डीशनाम्ना तु विख्यातं भुवनत्रये । तल्लिंगं पतितं दृष्ट्वा कोपोपहतचेतसः । पुनर्हंतुं समारब्धा डिंडिनं ते तपोधनाः

ລິງຄະນັ້ນໄດ້ມີຊື່ສຽງໃນສາມໂລກ ດ້ວຍນາມ “ມູລະຈັນຑີອີສະ”. ເມື່ອເຫັນລິງຄະຕົກລົງ ພວກນັກບຳເນັດເຫຼົ່ານັ້ນ—ໃຈຖືກໂທສະຄອບງຳ—ກໍເລີ່ມອີກຄັ້ງ ເພື່ອຂ້າ ດິນດິນ।

Verse 12

वृसिकापाणयः केचित्कमंडलुधराः परे । गृहीत्वा पादुकाश्चान्ये तस्य धावंति पृष्ठतः

ບາງຄົນຖືທັບພີບູຊາໄວ້ໃນມື ບາງຄົນຖືກະມັນຑະລຸ (ໝໍ້ນ້ຳ) ແລະອື່ນໆອີກຈັບເອົາເກີບແຕະ ແລ້ວວິ່ງຕາມຫຼັງເຂົາ।

Verse 13

डिंडिश्चांतर्हितो भूत्वा त्वामुवाच सुमध्यमाम् । रोषोपहतचेतस्कान्पश्यैतांस्त्वं तपोधनान्

ແລະ ດິນດິນ ໄດ້ຫາຍຕົວໄປບໍ່ໃຫ້ເຫັນ ແລ້ວເວົ້າກັບເຈົ້າ ໂອ ນາງຜູ້ເອວບາງງາມວ່າ: «ເຈົ້າຈົ່ງເບິ່ງນັກບຳເນັດເຫຼົ່ານີ້ ຜູ້ທີ່ໃຈຖືກໂທສະຄອບງຳ!»

Verse 14

एतस्मात्कारणाद्देवि तव वाक्यान्मयाऽनघे । न कृतोऽनुग्रहस्तेषां सरोषाणां तपस्विनाम्

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂອ ເທວີ—ເນື່ອງຈາກຖ້ອຍຄຳຂອງເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ຂ້ອຍຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ປະທານພອນແກ່ນັກບຳເນັດເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍໂທສະ।

Verse 15

अत्रांतरे ते मुनयो ह्यपश्यंतो हि डिंडिनम् । निरानंदं गताः सर्वे द्रष्टुं देवं पितामहम्

ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາມຸນີທັງຫຼາຍ ບໍ່ເຫັນ Ḍiṁḍin ເລີຍ; ທຸກຄົນຈຶ່ງເສົ້າໝອງ ແລະໄປເຂົ້າເຝົ້າພຣະ Pitāmaha (ພຣະພຣະຫມາ)។

Verse 16

तं दृष्ट्वा विबुधेशानं विरंचिं विगतज्वरम् । प्रणम्य शिरसा सर्व ऋषयः प्राहुरंजसा

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ—ວິຣັນຈິ (ພຣະພຣະຫມາ) ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງເທວະ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມກະວົນກະວາຍ—ບັນດາລຶສີທັງຫມົດກໍກົ້ມສະຫວັດດີດ້ວຍສີສະ ແລະກ່າວຢ່າງຕົງໄປຕົງມາ।

Verse 17

भगवन्डिंडि रूपेण कश्चिदस्ति तपोधनः । विध्वंसनाय दाराणां प्रविष्टः किल भिक्षितुम्

ມີຕະປະສີຜູ້ໜຶ່ງ ອຸດົມດ້ວຍຕະປະ; ເຂົາວ່າທ່ານນັ້ນໄດ້ຮັບຮູບນາມ Ḍiṃḍi ແລະເຂົ້າມາຂໍທານ ໂດຍມຸ່ງຫມາຍຈະທຳລາຍພັນລະຍາຂອງພວກເຮົາ।

Verse 18

शप्तोऽस्माभिस्तु दुर्वृत्तस्तस्य लिंगं निपातितम् । तस्मिन्निपतितेऽस्माकं तथैव पतितानि च

ພວກເຮົາໄດ້ສາບແຊ່ງຄົນຊົ່ວນັ້ນ ແລະລິງຄະຂອງເຂົາກໍຕົກລົງ; ເມື່ອມັນຕົກ ຂອງພວກເຮົາກໍຕົກລົງເຊັ່ນດຽວກັນ (ຈາກສະພາບເດີມ)។

Verse 19

गतोऽसौ कारणात्तस्मात्तल्लिंगे पतिते वयम् । निरानंदाः स्थिताः सर्व आचक्ष्वैतद्धि कारणम्

ດັ່ງນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງໄປດ້ວຍເຫດນັ້ນ; ແລະເມື່ອລິງຄະນັ້ນຕົກ ພວກເຮົາທັງຫມົດກໍຢູ່ໃນຄວາມເສົ້າໝອງ ບໍ່ມີຄວາມຍິນດີ. ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກເຫດອັນແທ້ໃຫ້ພວກເຮົາຮູ້ເຖີດ।

Verse 20

ब्रह्मोवाच । अशोभनमिदं कार्यं युष्माभिर्यत्कृतं महत् । रुद्रस्यातिसुरूपस्य सेर्ष्या ये हन्तुमुद्यताः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: ກິດການໃຫຍ່ທີ່ພວກເຈົ້າເຮັດນີ້ ບໍ່ສົມຄວນ—ຜູ້ທີ່ເພາະຄວາມອິດສາ ກຽມຈະທຳຮ້າຍພຣະຣຸທຣະ ຜູ້ງາມລ້ຳເລີດຍິ່ງ.

Verse 21

आसुरीं दानवीं दैवीं यक्षिणीं किंनरीं तथा । विद्याधरीं च गन्धर्वीं नागकन्यां मनोरमाम् । एता वरस्त्रियस्त्यक्त्वा युष्मदीयासु तास्वपि

(ພຣະອົງອາດຈະພໍໃຈໄດ້) ກັບອະສຸຣີ, ດານະວີ, ເທວີ, ຢັກຂິນີ, ກິນນະຣີ, ວິທະຍາທະຣີ, ຄັນທະຣະວີ ຫຼື ນາງນາກຜູ້ງາມນ່າຮັກ—ລະທິ້ງນາງຜູ້ດີເລີດເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ຈະໄປຫາຄວາມສຸກ ແມ່ນແຕ່ໃນບັນດາຍິງຂອງພວກເຈົ້າ?

Verse 22

आह्लादं कुरुते सर्वे नैव जानीत भो द्विजाः । त्रैलोक्यनायकां सर्वां रूपातिशयसंयुताम्

ສັດທັງປວງລ້ວນໄດ້ຄວາມຊື່ນບານໃນນາງ; ແຕ່ພວກເຈົ້າບໍ່ເຂົ້າໃຈ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ—ນາງແມ່ນພຣະນາງເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ຜູ້ມີຄວາມງາມຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 23

तां त्यक्त्वा मुनिपत्नीनामाह्लादं कुरुते कथम् । तया रुद्रो हि विज्ञप्त ऋषीणां कुर्वनुग्रहम्

ລະທິ້ງນາງແລ້ວ ພຣະອົງຈະໄປຊື່ນບານໃນພັນລະຍາຂອງມຸນີໄດ້ແນວໃດ? ແທ້ຈິງ ພຣະຣຸທຣະໄດ້ກະທຳຕາມຄຳວິນຍາບັດຂອງນາງເທົ່ານັ້ນ ເພື່ອປະທານພຣະກຸສົນແກ່ບັນດາລຶສີ.

Verse 24

तेन वाक्येन पार्वत्या जिज्ञासार्थं कृतं मनः । चतुर्द्दशविधस्यापि भूतग्रामस्य यः प्रभुः

ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ຈິດໃຈຂອງພຣະນາງປາຣະວະຕີ ຖືກນຳໃຫ້ເກີດຄວາມຢາກຮູ້ແລະສອບຖາມ. ເພາະພຣະອົງນັ້ນແມ່ນພຣະເຈົ້າແຫ່ງຫມູ່ສັດທັງປວງ ທັງສິບສີ່ປະເພດແຫ່ງພົບພູມ.

Verse 25

स शप्तो डिंडिरूपस्तु भवद्भिः करणेश्वरः । तच्छापाच्छप्तमेवैतत्समस्तं तद्गुणास्पदम् । देवतिर्यङ्मनुष्याणां निरानंदमिति स्थितम्

ພຣະກະຣະເນສະວະຣະ ຜູ້ປາກົດໃນຮູບ «ດິ້ນດິ» ຖືກພວກເຈົ້າສາບແຊ່ງ. ໂດຍຄຳສາບນັ້ນເອງ ດິນແດນທັງປວງທີ່ອາໄສພຣະອົງແລະຄຸນຂອງພຣະອົງ ກໍກາຍເປັນດິນແດນຖືກສາບ; ດັ່ງນັ້ນ ເທວະ, ສັດ, ແລະມະນຸດ ຈຶ່ງຢູ່ໃນຄວາມບໍ່ມີອານັນດາ.

Verse 26

शापेनानेन भवतां महा दोषः प्रजायते । आराध्यं नान्यथा लिंगमुन्नतिं यात्यधोगतम्

ໂດຍຄຳສາບນີ້ ຄວາມຜິດໃຫຍ່ຈະເກີດແກ່ພວກເຈົ້າ. ລິງຄະຄວນຖືກບູຊາ ບໍ່ຄວນປະພຶດຢ່າງອື່ນ; ຜູ້ລະເມີດນີ້ຈະຕົກຈາກຄວາມສູງສົ່ງໄປສູ່ຄວາມຕົກຕ່ຳ.

Verse 27

एवमुक्तेऽथ देवेन विप्रा ऊचुः पितामहम् । द्रष्टव्यः कुत्र सोऽस्माभिः कथयस्व यथास्थितम्

ເມື່ອເທວະໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກພຣາຫມັນຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ ພິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ວ່າ: “ພວກເຮົາຈະເຫັນພຣະອົງໄດ້ທີ່ໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຕາມຄວາມເປັນຈິງ.”

Verse 28

ब्रह्मोवाच । आस्ते गजस्वरूपेण कुबेराश्रमसंस्थितः । तत्र गत्वा तमासाद्य तोषयध्वं पिनाकिनम्

ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: “ພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຮູບຊ້າງ ປະທັບຢູ່ອາສຣົມຂອງກຸເບຣ. ຈົ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ເຂົ້າໄປພົບພຣະອົງ ແລະບຳເນົາບູຊາໃຫ້ພຣະປິນາກິນ (ພຣະສິວະ ຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກ) ໃຫ້ພຣະອົງພໍໃຈ.”

Verse 29

एतच्छ्रुत्वा वचस्तस्य सर्वे ते हृष्टमानसाः । गंतुं प्रवृत्ताः सहसा कोटिसंख्यास्तपोधनाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ນັກບຳເນົາຕະປະທັງຫມົດ—ຜູ້ອຸດົມດ້ວຍຕະປະ—ກໍມີໃຈຊື່ນບານ ແລະພາກັນອອກເດີນທາງທັນທີ ເປັນຈຳນວນນັບເປັນໂກຕິ.

Verse 30

चिंतयंतः शुभं देशं द्रष्टुं तं गजरूपिणम् । रुद्रं पितामहाख्यातं कुबेराश्रमवासिनम्

ເຂົາເຈົ້າພາກັນພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິເຖິງແຜ່ນດິນອັນມົງຄຸນນັ້ນ ແລະປາຖະນາຈະເຫັນພຣະຣຸດຣະຜູ້ມີຮູບເປັນຊ້າງ ທີ່ພິຕາມະຫາໄດ້ກ່າວໄວ້ ຜູ້ພັກຢູ່ອາສຣົມຂອງກຸເບຣະ.

Verse 31

क्षुत्कामकंठास्तृषितान्गौरी मत्वा तपोधनान् । आदाय गोरसं तेषां कारुण्यात्सा पुरः स्थिता

ກໍານົດໃຈວ່າພວກດຸດສີຜູ້ມີທະປະເປັນຊັບສົມບັດນັ້ນ ຫິວແລະຫິວນ້ໍາ, ພຣະນາງເກົາຣີດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ໄດ້ນໍານ້ໍານົມມາ ແລະຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ.

Verse 32

असितां कुटिलां स्निग्धामायतां भुजगीमिव । वेणीं शिरसि बिभ्राणा गौरी गोरससंयुता

ພຣະນາງເກົາຣີຜູ້ຖືນ້ໍານົມ ສວມເວນີໄວ້ເທິງສີສະ; ມັນດໍາ, ຄົດໂຄ້ງ, ມັນງາມ ແລະຍາວ, ດັ່ງງູໜຶ່ງ.

Verse 33

सा तानाह मुनीन्सर्वान्यन्मया पर्वताहृतम् । कपित्थफलसंगंधं गोरसं त्वमृतोपमम्

ນາງໄດ້ກ່າວກັບບັນດາມຸນີທັງປວງວ່າ: “ນ້ໍານົມນີ້ທີ່ຂ້ອຍນໍາມາຈາກພູ ມີກິ່ນຫອມດັ່ງຜົນກະປິດຖະ ແລະປານດັ່ງນ້ໍາອະມຣິຕະ.”

Verse 34

तयैवमुक्ता विप्रास्तु आहुस्तां विपुलेक्षणाम् । स्नात्वा च सर्वे पास्यामो गोरसं तु त्वयाहृतम्

ເມື່ອຖືກນາງກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ບັນດາພຣາຫມະນະໄດ້ກ່າວກັບເທວີຜູ້ມີດວງຕາກວ້າງວ່າ: “ພວກເຮົາທັງໝົດຈະອາບນ້ໍາກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງດື່ມນ້ໍານົມທີ່ທ່ານນໍາມາ.”

Verse 35

ततः श्रुत्वा तथा देव्या स्नानार्थं तीर्थमुत्तमम् । तप्तोदकेनसंपूर्णं कृतं कुण्डं मनोरमम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວີໄດ້ສ້າງຕີຣຖະອັນປະເສີດເພື່ອອາບນ້ຳ—ສະລອຍນ້ຳອັນງາມ ເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳອຸ່ນ.

Verse 36

तत्र ते संप्लुताः सर्वे विमुक्ता विपुलाच्छ्रमात् । कृताऽह्ना गोरसस्वैव पानार्थं समुपस्थिताः

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາທັງໝົດໄດ້ອາບນ້ຳ ແລະພົ້ນຈາກຄວາມເມື່ອຍລ້າອັນໃຫຍ່; ເມື່ອສຳເລັດພິທີຊຳລະແລ້ວ ຈຶ່ງເຂົ້າມາເພື່ອດື່ມນ້ຳນົມນັ້ນ.

Verse 37

पत्रैर्दिवाकरतरोर्विधाय पुटकाञ्छुभान् । उपविश्य क्रमात्सर्वे ते पिबंति स्म गोरसम्

ພວກເຂົາໄດ້ເຮັດຖ້ວຍໃບໄມ້ອັນງາມຈາກໃບຂອງຕົ້ນດິວາກະຣະ ແລ້ວນັ່ງຕາມລຳດັບ ແລະດື່ມນ້ຳນົມ (goras) ທີ່ຖວາຍໄວ້ນັ້ນ.

Verse 38

गोरसेन तदा तेषाममृतेनेव पूरितान् । बुभुक्षितानां पुटकान्मुनीनां तृप्तिकारणात्

ແລ້ວຖ້ວຍໃບໄມ້ຂອງພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍນ້ຳນົມ ດຸດດັ່ງອະມຣິຕະ—ເປັນເຫດໃຫ້ມຸນີຜູ້ຫິວໂຫຍໄດ້ອິ່ມໃຈ.

Verse 39

पुनः पूरयते गौरी पीत्वा ते तृप्तिमागताः । क्षुत्तृषाश्रमनिर्मुक्ताः पुनर्जाता इव स्थिताः

ກໍຣີໄດ້ເຕີມຖ້ວຍໃຫ້ພວກເຂົາຊ້ຳໆ. ເມື່ອດື່ມແລ້ວ ພວກເຂົາອິ່ມໃຈຢ່າງເຕັມທີ່—ພົ້ນຈາກຄວາມຫິວໂຫຍ ຄວາມກະຫາຍ ແລະຄວາມເມື່ອຍລ້າ ດຸດດັ່ງເກີດໃໝ່.

Verse 40

स्वस्थचित्तैस्ततो ज्ञात्वा नेयं गोपालिसंज्ञिका । अनुग्रहार्थमस्माकं गौरीयं समुपागता

ແລ້ວພວກເຂົາມີໃຈສະຫງົບ ແລະຮູ້ຊັດວ່າ: «ນາງນີ້ບໍ່ແມ່ນຍິງລ້ຽງງົວ; ແຕ່ແມ່ນພຣະນາງ ໂກຣີ ຜູ້ມາເພື່ອປະທານພຣະກະລຸນາແກ່ພວກເຮົາ»។

Verse 41

प्रणम्य शिरसा सर्वे तामूचुस्ते सुमध्यमाम् । उमे कथय कुत्रस्थं द्रक्ष्यामो रुद्रमेकदा

ທຸກຄົນກໍກົງກົບກົງກົບຫົວ ແລະກ່າວຕໍ່ເທວີຜູ້ມີແອວອ່ອນງາມນັ້ນວ່າ: «ໂອ ອຸມາ, ຂໍຈົ່ງບອກວ່າ ພຣະຣຸດຣະ ສະຖິດຢູ່ໃສ ເພື່ອໃຫ້ພວກເຮົາໄດ້ເຫັນພຣະອົງສັກຄັ້ງ»។

Verse 42

तथोक्तास्ते महात्मानस्तं पश्यत महागजम् । गजतां च समासाद्य संचरंतं महाबलम्

ເມື່ອກ່າວແລ້ວ ນາງໄດ້ຊີ້ໃຫ້ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງເຫັນວ່າ: «ຈົ່ງເບິ່ງຊ້າງໃຫຍ່ຜູ້ມີພະລັງນັ້ນ; ເມື່ອເຂົ້າເຖິງຝູງຊ້າງ ມັນເຄື່ອນໄຫວໄປມາດ້ວຍແຮງອັນຫນັກແນ່ນ».

Verse 43

भवद्भिर्निजभक्त्यायं संग्राह्यो हि यथासुखम् । ते तद्वचनमासाद्य समेत्यैकत्र च द्विजाः

«ດ້ວຍຄວາມພັກດີຂອງພວກເຈົ້າ ຈົ່ງຈັບແລະຄຸ້ມຄອງມັນຕາມທີ່ປາຖະໜາ»। ເມື່ອຮັບຄໍານັ້ນແລ້ວ ບັນດາດວິຊະພຣາຫມັນກໍມາຊຸມນຸມກັນໃນທີ່ດຽວ.

Verse 44

पवित्रास्तं गजं द्रष्टुं भावितेनांतरात्मना । यत्रैकत्र स्थिता विप्रास्तत्र तीर्थं महोदयम् । संगमेश्वरसंज्ञं तु पूर्वं सर्वत्र विश्रुतम्

ພາຍໃນບໍລິສຸດ ແລະມີໃຈຈົ່ງໝັ້ນເພື່ອຈະເຫັນຊ້າງນັ້ນ ບັນດາພຣາຫມັນຢູ່ຮ່ວມກັນໃນຈຸດດຽວ. ສະຖານທີ່ນັ້ນແຫຼະແມ່ນທ່ານ້ໍາສັກສິດອັນຍົກຍ້ອງຍິ່ງ ເຄີຍລືຊາທົ່ວທຸກແຫ່ງວ່າ «ສັງກະເມສະວະຣະ»।

Verse 45

ततस्तस्मात्प्रवृत्तास्ते द्रष्टुकामा महागजम् । कुंडिकाः संपरित्यज्य संनह्यात्मानमात्मना

ແລ້ວຈາກນັ້ນ ພວກເຂົາອອກເດີນທາງ ດ້ວຍໃຈປາຖະໜາຈະເຫັນຊ້າງໃຫຍ່ອັນມະຫັດສະຈັນ. ພວກເຂົາປະຖິ້ມຄຸນດິກາ (ຫມໍ້ນ້ຳ) ແລະຮັດແນ່ນຈິດໃຈດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈແນ່ວແນ່.

Verse 46

यत्र ताः कुंडिकास्त्यक्तास्तत्तीर्थं कुण्डिकाह्वयम् । सर्वपापहरं पुंसां दृष्टाऽदृष्टफलप्रदम्

ບ່ອນທີ່ພວກເຂົາປະຖິ້ມຫມໍ້ນ້ຳນັ້ນ ກາຍເປັນທີ່ທິດສັກສິດ ຊື່ວ່າ “ຄຸນດິກາ”. ມັນຊໍາລະບາບທັງປວງຂອງມະນຸດ ແລະປະທານຜົນທັງທີ່ເຫັນໃນຊາດນີ້ ແລະທີ່ບໍ່ເຫັນໃນປະໂລກ.

Verse 47

कुबेरस्याश्रमं प्राप्य ततस्ते मुनिसत्तमाः । नालिकेरवनीसंस्थं ददृशुस्तं द्विपं तदा

ເມື່ອໄປຮອດອາສຣົມຂອງກຸເບຣາ ແລ້ວ ບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ ໃນເວລານັ້ນໄດ້ເຫັນຊ້າງຕົວໜຶ່ງ ພັກອາໄສຢູ່ໃນດົງຕົ້ນຫມາກພ້າວ.

Verse 48

करे ग्रहीतुमारब्धाः स्वकरैर्हृष्टमानसाः । गजस्तान्करसंलग्नान्विचिक्षेप तपोधनान्

ດ້ວຍໃຈຍິນດີ ພວກເຂົາເລີ່ມຈັບງວງຊ້າງດ້ວຍມືຂອງຕົນ. ແຕ່ຊ້າງນັ້ນກໍສະບັດໂຍນບັນດານັກຕະປະສີຜູ້ກໍ່ກຽວງວງຂອງມັນອອກໄປ.

Verse 49

काश्चिदंगसमालग्नान्समंताद्भयवर्जितान् । एवं स तैः पुनः सर्वैर्मशकैरिव चेष्टितम्

ບາງຄົນກໍກໍ່ກຽວຕາມແຂນຂາແລະອະໄວຍະວະຂອງມັນຮອບດ້ານ ບໍ່ມີຄວາມຢ້ານກົວ. ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງຖືກພວກເຂົາທັງໝົດລົບກວນຊ້ໍາໆ ດຸດດັ່ງຝູງຍຸງ.

Verse 50

क्रीडां करोति विविधां वनसंस्थो हरद्विपः । तद्रूपं संपरित्यज्य रुद्रो रौद्रगजात्मकम्

ຊ້າງຂອງພຣະຫະຣະ ຜູ້ຢູ່ໃນປ່າ ໄດ້ຫຼິ້ນຢ່າງຫຼາກຫຼາຍ. ແລ້ວພຣະຣຸດຣະໄດ້ລະທິ້ງຮູບນັ້ນ ຈາກສະພາບຊ້າງດຸຮ້າຍ ໄປສູ່ຮູບອື່ນ.

Verse 51

पुनरन्यच्चकारासौ डिंडिरूपं मनोरमम् । जयशब्दप्रघोषेण वेदमङ्गलगीतकैः

ອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະອົງໄດ້ຮັບຮູບອື່ນອັນງາມນ່າຊົມ—ຮູບດິ້ນດິ—ທ່າມກາງສຽງຮ້ອງ “ໄຊຊະນະ!” ແລະບົດຂັບຮ້ອງມົງຄຸນແຫ່ງເວດ.

Verse 52

उन्नामितं पुनस्तेन यत्र लिंगं महोदयम् । तदुन्नतमिति प्रोक्तं स्थानं स्थानवतां वरम्

ບ່ອນໃດທີ່ພຣະອົງໄດ້ຍົກລິງຄະອັນສູງສົ່ງນັ້ນຂຶ້ນອີກຄັ້ງ ບ່ອນນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ “ອຸນນະຕະ” ເປັນທີ່ສັກສິດຍິ່ງໃນບັນດາສະຖານອັນປະເສີດ.

Verse 53

गजरूपधरस्तत्र स्थितः स्थाने महाबलः । गणनाथस्वरूपेण ह्युन्नतो जगति स्थितः

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຢືນຢູ່ໃນສະຖານນັ້ນ ໂດຍຖືຮູບຊ້າງ. ແລະໃນໂລກນີ້ ພຣະອົງດຳລົງຢູ່ແທ້ໃນນາມ “ອຸນນະຕະ” ໃນຮູບຂອງພຣະຄະນະນາຖະ.

Verse 54

डिंडिरूप धरो भूत्वा रुद्रः प्राह तपोधनान् । यन्मया भवतां कार्यं कर्तव्यं तदिहोच्यताम्

ເມື່ອຖືຮູບ “ດິ້ນດິ” ພຣະຣຸດຣະໄດ້ກ່າວກັບບັນດາ຤ິສີຜູ້ມີຕະປະອຸດົມວ່າ: “ວຽກໃດທີ່ພວກທ່ານປາຖະນາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຮັດ, ສິ່ງໃດທີ່ຄວນເຮັດ, ຈົ່ງກ່າວມາໃນນີ້.”

Verse 55

एवमुक्तस्तु तैरुक्तः सर्वज्ञानक्रियापरैः । सानन्दाः प्राणिनः संतु त्वत्प्रसादात्पुरा यथा

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາຜູ້ອຸທິດໃນຄວາມຮູ້ທັງປວງ ແລະການປະພຶດຖືກທາງ ໄດ້ຕອບວ່າ: «ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ສັດທັງຫຼາຍມີຄວາມຊື່ນບານ ເຫມືອນໃນການກ່ອນ»។

Verse 56

क्षंतव्यं देवदेवेश कृतं यन्मूढमानसैः । त्वत्प्रसादात्सुरेशान तत्त्वं सानुग्रहो भव

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ ຂໍຈົ່ງອະໄພສິ່ງທີ່ເຮັດໄປໂດຍໃຈທີ່ຫຼົງໂງ່. ໂອ ຈອມເທວະທັງປວງ ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງພຣະອົງ ຂໍຈົ່ງເປັນຜູ້ເມດຕາ ແລະປະທານອະນຸຄຣາະແກ່ພວກເຮົາແທ້ໆ.

Verse 57

एवमस्त्विति तेनोक्तास्ते सर्वे विगतज्वराः । तल्लिंगानुकृतिं लिंगमीजिरे मुनयस्तथा । चक्रुस्ते मुनयः सर्वे स्तुतिं विगतमत्सराः

ເມື່ອພຣະອົງກ່າວວ່າ «ຈົ່ງເປັນດັ່ງນັ້ນ» ພວກເຂົາທັງໝົດກໍພົ້ນຈາກໄຂ້ຮ້ອນ. ແລ້ວບັນດາມຸນີໄດ້ບູຊາລິງຄະທີ່ປັ້ນຕາມຮູບລິງຄະອັນທິບພະ; ແລະມຸນີທັງປວງ—ປາສຈາກຄວາມອິດສາ—ໄດ້ຮ່າງບົດສັນລະເສີນ.

Verse 58

क्षमस्व देवदेवेश कुर्वस्माकमनुग्रहम् । अस्मिंल्लिंगे लयं गच्छ मूलचण्डीशसंज्ञके । त्रिकालं देवदेवेश ग्राह्या ह्यत्र कला त्वया

«ຂໍຈົ່ງອະໄພ ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ; ຂໍຈົ່ງປະທານອະນຸຄຣາະແກ່ພວກເຮົາ. ຂໍພຣະອົງຈົ່ງຫຼອມລວມສະຖິດໃນລິງຄະນີ້ ທີ່ມີນາມວ່າ ມູລະຈັນດີອີສ. ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງພຣະເທວະທັງປວງ ຂໍໃຫ້ພາກທິບພະຂອງພຣະອົງ ຖືກຮັບນັບຖືຢູ່ນີ້ ທັງສາມເວລາ»។

Verse 59

ईश्वर उवाच । चण्डी तु प्रोच्यते देवी तस्या ईशस्त्वहं स्मृतः । तस्य मूलं स्मृतं लिंगं तदत्र पतितं यतः

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ເທວີນັ້ນເອີ້ນວ່າ ຈັນດີ; ແລະເຮົາຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນອົງພຣະອີສຂອງນາງ. ລິງຄະນັ້ນຖືກຮຽກວ່າ ‘ມູລະ’ ຫຼື ຕົ້ນກຳເນີດຂອງນາງ, ເພາະມັນໄດ້ຕົກລົງຢູ່ນີ້»។

Verse 60

तस्मात्तन्मूल चण्डीश इति ख्यातिं गमिष्यति वा । पीकूपतडागानां शतैस्तु विपुलैरपि

ດັ່ງນັ້ນ ສະຖານນີ້ຈະໂດງດັງດ້ວຍນາມ «ມູລະຈັນຑີອີສ». ແມ່ນແຕ່ການສ້າງບໍ່ນ້ຳ ແລະ ໜອງນ້ຳໃຫຍ່ໆ ນັບຮ້ອຍເພື່ອບຸນກໍຕາມ…

Verse 61

कृतैर्यज्जायते पुण्यं तत्पुण्यं लिंगदर्शनात् । ब्रह्माण्डं सकलं दत्त्वा यत्पुण्यफलमाप्नुयात्

ບຸນໃດທີ່ເກີດຈາກການກະທຳເຫຼົ່ານັ້ນ ບຸນນັ້ນເອງຍ່ອມໄດ້ຮັບໂດຍພຽງແຕ່ເຫັນລິງຄະ. ຜົນບຸນທີ່ຈະໄດ້ຈາກການຖວາຍທານແກ່ພຣະພຣະມະອັນດານທັງສິ້ນ…

Verse 62

तत्पुण्यं लभते देवि मूलचण्डीशदर्शनात् । तत्र दानानि देयानि षोडशैव नरोत्तमैः

ບຸນນັ້ນເອງ ໂອ ເທວີ ຍ່ອມໄດ້ຮັບໂດຍການເຫັນ «ມູລະຈັນຑີອີສ». ທີ່ນັ້ນ ບຸລຸດຜູ້ປະເສີດຄວນຖວາຍທານ 16 ປະເພດ.

Verse 63

एवं तद्भविता सर्वं यन्मयोक्तं द्विजोत्तमाः । यात दारुवनं विप्राः सर्वे यूयं तपोधनाः । मया सर्वे समादिष्टा यात दारुवनं द्विजाः

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ທຸກຢ່າງຈະເກີດຂຶ້ນຕາມທີ່ຂ້າໄດ້ກ່າວ. ໂອ ພຣາຫມັນ, ພວກເຈົ້າທັງໝົດຜູ້ມີທະປະເປັນຊັບ ຈົ່ງໄປດາຣູວະນະ. ຂ້າໄດ້ສັ່ງພວກເຈົ້າທັງໝົດແລ້ວ: ຈົ່ງໄປດາຣູວະນະ, ໂອ ດວິຊະ.

Verse 64

ततस्तु संप्राप्य महद्वचो मम सर्वे प्रहृष्टा मुनयो महोदयम् । गत्वा च तद्दारुवनं महेश्वरि पुनश्च चेरुः सुतपस्तपोधनाः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອໄດ້ຮັບຖ້ອຍຄຳອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງຂ້າ ບັນດາມຸນີທັງໝົດກໍປິຕິຍິນດີ, ໂອ ມະເຫສະວະຣີ. ເມື່ອໄປຮອດດາຣູວະນະນັ້ນ ນັກບຳເນັດຜູ້ມີທະປະເປັນຊັບ ກໍກັບມາປະພຶດທະປະອັນປະເສີດອີກຄັ້ງ.

Verse 65

एतस्मात्कारणाद्देवि मूलचण्डीशसंज्ञितम् । लिंगं पापहरं नृणामर्द्धचन्द्रेण भूषितम्

ດ້ວຍເຫດນີ້ ໂອ ເທວີ ລິງຄະນີ້ຈຶ່ງມີນາມວ່າ «ມູລະຈັນດີອີຊະ»; ມັນລົບລ້າງບາບຂອງມະນຸດ ແລະປະດັບດ້ວຍຈັນຄື່ງດວງ।

Verse 66

दोहनी दुग्थदानेन मुनीनां तृषितात्मनाम् । श्रमापहारं यद्देवि त्वया कृतमनुत्तमम् । तत्तप्तोदकनाम्ना वा अभूत्कुण्डं धरातले

ໂດຍນາງງົວບີບນົມ (dohanī) ແລະການຖວາຍນົມແກ່ບັນດາມຸນີຜູ້ຈິດໃຈແຫ້ງຜາກເນື່ອງຈາກຄວາມຫິວນ້ຳ, ໂອ ເທວີ, ເຈົ້າໄດ້ກະທຳກິດອັນສູງສຸດ ທີ່ຂັບໄລ່ຄວາມເມື່ອຍລ້າ. ສະຖານນັ້ນໄດ້ກາຍເປັນສະລະນ້ຳໃນໂລກ ຊື່ວ່າ «ຕັບໂຕດະກະ» (Taptodaka).

Verse 67

ऋषितोयाजले स्नात्वा चण्डीशं यः प्रपूजयेत् । स प्रचण्डो भवेद्भूमौ भुवनानामधीश्वरः

ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນນ້ຳສັກສິດຊື່ «ຣິສິໂຕຍະ» ແລ້ວບູຊາຈັນດີອີຊະດ້ວຍສັດທາ, ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນຜູ້ກ້າແກ່ງໃນແຜ່ນດິນ ໄດ້ຮັບຄວາມເປັນເຈົ້າເຫນືອໝູ່ສັດທັງຫຼາຍໃນບັນດາໂລກ।

Verse 68

एतत्संक्षेपतो देवि माहात्म्यं कीर्तितं तव । मूलचण्डीशदेवस्य श्रुतं पातकनाशनम्

ດັ່ງນີ້ ໂອ ເທວີ, ມະຫາພຣະກຽດຂອງເຈົ້າໄດ້ຖືກກ່າວໄວ້ໂດຍຫຍໍ້. ການໄດ້ຟັງເລື່ອງຂອງເທວະ «ມູລະຈັນດີອີຊະ» ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ।

Verse 308

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखंडे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये तप्तोदककुण्डोत्पत्तौ मूलचण्डीशोत्पत्तिमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टोत्तर त्रिशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ» ໃນສັງຫິຕາທີ່ມີ 81,000 ຄາຖາ, ໃນພາກທີ 7 ປຣະພາສະຂັນດະ, ໃນພາກຍ່ອຍທຳອິດ «ປຣະພາສະເກດຕຣະມາຫາຕມະຍະ», ບົດທີ 308 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫາພຣະກຽດແຫ່ງການກຳເນີດຂອງ ມູລະຈັນດີອີຊະ» ໃນເລື່ອງການເກີດຂຶ້ນຂອງກຸນດະ «ຕັບໂຕດະກະ» ກໍສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ.