Adhyaya 28

Verse 1

देव्युवाच । इत्याश्चर्यमिदं देव त्वत्तः सर्वं मया श्रुतम् । महिमानं महेशस्य विस्तरेण समुद्भवम् । सांप्रतं सोमनाथस्य यथावद्वक्तुमर्हसि

ເທວີກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ເລື່ອງອັນນ່າອັດສະຈັນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຟັງຈາກພຣະອົງທັງໝົດ—ມະຫິມາຂອງ ມະເຫສະ (ພຣະມະຫາເທວ) ທີ່ປາກົດຢ່າງລະອຽດ. ບັດນີ້ ຂໍພຣະອົງໄດ້ເວົ້າອະທິບາຍໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ຕາມຄວາມເປັນຈິງ ກ່ຽວກັບ ໂສມະນາຖ (Somanātha).”

Verse 2

विधिना केन दृश्योसौ यात्रा कार्या कथं नृभिः । कस्मिन्काले महादेव नियमाश्चैव कीदृशाः

ດ້ວຍພິທີການໃດ ຈຶ່ງຄວນໄປເບິ່ງແລະໄດ້ເຫັນພຣະອົງນັ້ນ? ມະນຸດທັງຫຼາຍຄວນປະກອບຍາຕຣາ (ການເດີນທາງບຸນ) ແນວໃດ? ໃນເວລາໃດ ໂອ ພຣະມະຫາເທວ, ແລະ ນິຍະມະ (ວິໄນປະພຶດ) ຄວນມີລັກສະນະແນວໃດ?

Verse 3

ईश्वर उवाच । हेमन्ते शिशिरे वापि वसन्ते वाथ भामिनि । यदा च जायते चित्तं वित्तं वा पर्व वा भवेत्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ໃນລະດູ ເຮມັນຕະ, ຫຼື ຊິຊິຣະ, ຫຼື ວະສັນຕະ—ເມື່ອໃດທີ່ໃຈເກີດຄວາມປາຖະໜາ, ຫຼື ມີຊັບສິນພໍພຽງ, ຫຼື ເກີດວາລະມົງຄຸນ—”

Verse 4

तदैव यात्रा कर्त्तव्या भावस्तत्रैव कारणम् । कृत्वा तु नियमं कंचित्स्वगृहे वरवर्णिनि

—ໃນເວລານັ້ນແທ້ ຄວນອອກຍາຕຣາ; ເພາະວ່າ “ພາວະ” (bhāva) ແຫ່ງໃຈນັ້ນເອງ ແມ່ນເຫດປັດໃຈທີ່ແທ້. ເມື່ອໄດ້ຮັບຖືນິຍະມະບາງປະການໃນເຮືອນຂອງຕົນ, ໂອ ນາງຜູ້ຜິວພັນອັນປະເສີດ,

Verse 5

प्रणम्य मनसा रुद्रं कृत्वा श्राद्धं यथाविधि । स्थानं प्रदक्षिणं कृत्वा वाग्यतः सुसमाहितः

ໄຫວ້ນົບພຣະຣຸດຣະໃນໃຈ ແລະເຮັດພິທີສຣາດທະຕາມຫຼັກ ຈາກນັ້ນເດີນວຽນຮອບສະຖານທີ່ສັກສິດ ສະຫງົບຄໍາເວົ້າ ແລະມີຈິດຕັ້ງມັ່ນດີ।

Verse 6

नियतो नियताहारो गच्छेच्चैव ततः पथि । कामक्रोधौ परित्यज्य लोभमोहौ तथैव च

ຜູ້ມີວິໄນ ແລະກຳນົດອາຫານໃຫ້ພອດຄວນ ຈຶ່ງເດີນຕໍ່ໄປຕາມທາງ; ລະທິ້ງກາມະແລະໂກຣດ ພ້ອມທັງລະທິ້ງໂລພະແລະໂມຫະດ້ວຍ।

Verse 7

ईर्ष्यामत्सरलौल्यं च यात्रा कार्या ततो नृभिः । तीर्थानुगमनं पुण्यं यज्ञेभ्योऽपि विशिष्यते

ດັ່ງນັ້ນ ມະນຸດຄວນອອກເດີນທາງຈາລິກໄປສະຖານທີ່ສັກສິດ ໂດຍລະທິ້ງຄວາມອິດສາ ຄວາມອິດສາຮ້າຍ ແລະຄວາມໂລບ. ການຕາມຮອຍຕີຣຖະ (ຈາລິກສັກສິດ) ເປັນບຸນຍິ່ງ ເຖິງຂັ້ນເຫນືອກວ່າພິທີຍັດຍະອີກດ້ວຍ।

Verse 8

अग्निष्टोमादियज्ञैश्च इष्ट्वा विपुलदक्षिणैः । तत्तत्फलमवाप्नोति तीर्थानुगमनेन यत्

ຜົນອັນໃດທີ່ໄດ້ຈາກການບູຊາຍັດຍະອັກນິສໂຕມ ແລະຍັດຍະອື່ນໆ ພ້ອມການຖວາຍທານດັກຊິນາຢ່າງຫຼາຍ—ຜົນນັ້ນເອງ ຍ່ອມບັນລຸໄດ້ດ້ວຍການຈາລິກຕາມຕີຣຖະ.

Verse 9

कलेर्युगं महाघोरं प्राप्य पापसमन्वितम् । नान्येनाऽस्मिन्नुपायेन धर्म्मः स्वर्गश्च लभ्यते । विना यात्रां महादेवि सोमेशस्य न संशयः

ເມື່ອມາຮອດຍຸກກະລິອັນນ່າຢ້ານຢິ່ງ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍບາບ ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີວິທີອື່ນໃດຈະໄດ້ທັງທຳມະ ແລະສະຫວັນ. ຖ້າບໍ່ມີການຈາລິກໄປຫາໂສເມສະວະຣະ ໂອ ມະຫາເທວີ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສເລີຍ.

Verse 10

ये कुर्वंति नरा यात्रां शुचिश्रद्धासमन्विताः । कलौ युगे कृतार्थास्ते ये त्वन्ये ते निरर्थकाः

ຜູ້ໃດເດີນທາງຈາລິກດ້ວຍຄວາມບໍລິສຸດ ແລະ ສັດທາ ໃນຍຸກກາລີ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມສຳເລັດຜົນ; ຜູ້ອື່ນທີ່ບໍ່ເປັນດັ່ງນັ້ນ ຍ່ອມໄຮ້ເປົ້າໝາຍແທ້.

Verse 11

यथामहोदधेस्तुल्यो न चान्योऽस्ति जलाशयः । तथा प्राभासिकात्क्षेत्रात्समं तीर्थं न विद्यते

ເຫມືອນມະຫາສະມຸດທີ່ບໍ່ມີແຫຼ່ງນ້ຳໃດຈະເທົ່າທັນ, ດັ່ງນັ້ນກໍບໍ່ມີຕີຣຖະໃດຈະເທົ່າກັບກະເສດຣະປຣາພາສະ (Prabhāsa-kṣetra).

Verse 12

अनुपोष्य त्रिरात्राणि तीर्थान्यनभिगम्य च । अदत्त्वा कांचनं गाश्च दरिद्रोनाम जायते

ຜູ້ໃດບໍ່ຖືອຸປະວາສະສາມຄືນ, ບໍ່ໄປຢ້ຽມຕີຣຖະອັນສັກສິດ, ແລະບໍ່ບໍລິຈາກຄຳແລະງົວ ຜູ້ນັ້ນຈະຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ຜູ້ທຸກຍາກ’—ຂາດບຸນມົງຄຸນ.

Verse 13

यन्यगम्यानि तीर्थानि दुर्गाणि विषमाणि च । मनसा तानि गम्यानि सर्वतीर्थगतीप्सुना

ແມ່ນແຕ່ຕີຣຖະທີ່ໄປຮອດຍາກ ໄກ ແລະລຳບາກ, ຜູ້ປາດຖະໜາຈະໄດ້ຜົນແຫ່ງການໄປທຸກຕີຣຖະ ກໍຄວນເຂົ້າເຖິງມັນດ້ວຍໃຈ.

Verse 14

यस्य हस्तौ च पादौ च मनश्चैव सुसंयतम् । विद्या तपश्च कीर्तिश्च स तीर्थफलमश्नुते

ຜູ້ໃດທີ່ມື ເທົ້າ ແລະໃຈ ຖືກຄວບຄຸມດີ, ມີວິຊາ ມີຕະປະ ແລະກຽດສັກສີ, ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຊື່ນຊົມຜົນແຫ່ງການຈາລິກຕີຣຖະ.

Verse 15

नियतो नियताहारः स्नान ।जाप्यपरायणः । व्रतोपवासनिरतः स तीर्थफलमश्नुते

ຜູ້ມີວິໄນ ກິນອາຫານຢ່າງພອດປານ ອຸທິດໃຈໃນການອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະ ຈະປະ (ສວດມົນ) ພ້ອມທັງຕັ້ງໃຈໃນວຣະຕະ ແລະ ອຸປະວາສ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຕີຣະຖະຍາຕຣາ।

Verse 16

अक्रोधनश्च देवेशि सत्यशीलो दृढव्रतः । आत्मोपमश्च भूतेषु स तीर्थफलमश्नुते

ໂອ ພຣະນາງແຫ່ງພຣະເຈົ້າ! ຜູ້ບໍ່ໂກດ ຮັກຄວາມຈິງ ມີສິນທຳ ແລະ ໝັ້ນຄົງໃນວຣະຕະ; ຜູ້ເຫັນສັດທັງປວງເປັນເຫມືອນຕົນ—ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຕີຣະຖະຍາຕຣາ।

Verse 17

कुरुक्षेत्रादितीर्थानि रथगम्यानि यानि तु । तान्येव ब्राह्मणो यायादानदोषो न तेषु वै

ຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ ເລີ່ມແຕ່ ກຸຣຸເກດຕຣະ ທີ່ສາມາດໄປໄດ້ດ້ວຍລົດຮົບ—ພຣາຫມັນຄວນໄປພຽງແຕ່ຕີຣະຖະເຫຼົ່ານັ້ນ; ການເດີນທາງໂດຍການຂີ່ລົດບໍ່ມີໂທດແທ້.

Verse 18

ये साधवो धनोपेतास्तीर्थानां स्मरणे रताः । तीर्थे दानाच्च योगाच्च तेषामभ्यधिकं फलम्

ຜູ້ດີມີຄຸນທຳ ມີຊັບສິນ ແລະ ຍິນດີໃນການລະລຶກເຖິງຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ—ດ້ວຍການໃຫ້ທານໃນຕີຣະຖະ ແລະ ດ້ວຍໂຍຄະ (ການຝຶກວິໄນ) ພວກເຂົາໄດ້ຮັບຜົນທີ່ຍິ່ງກວ່າ.

Verse 19

ये दरिद्रा धनैर्हीनास्तीर्थानुगमनेरताः । तेषां यज्ञफलावाप्तिर्विनापि धनसंचयैः

ຜູ້ທຸກຍາກ ຂາດແຄນຊັບສິນ ແຕ່ມຸ່ງໝັ້ນຕາມທາງໄປຫາຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ—ພວກເຂົາຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຍັດຍະ (ຍະຈະ) ແມ່ນແຕ່ບໍ່ມີການສະສົມຊັບ.

Verse 20

सर्वेषामेव वर्णानां सर्वाश्रमनिवासिनाम् । तीर्थं तु फलदं ज्ञेयं नात्र कार्या विचारणा

ສໍາລັບວັນນະທັງປວງ ແລະຜູ້ຢູ່ໃນອາສຣະມທຸກຢ່າງ ຕີຣຖະນີ້ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ປະທານຜົນ; ບໍ່ຈໍາເປັນຕ້ອງຄິດລັງເລ ຫຼືຖົມຖຽງອີກ.

Verse 21

कार्यांतरेण यो गत्वा स्नानं तीर्थे समाचरेत् । न च यात्राफलं तस्य स्नानमात्रं फलं भवेत्

ຜູ້ໃດໄປເພາະວຽກອື່ນ ແລ້ວບັງເອີນອາບນ້ໍາໃນຕີຣຖະ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງການຈາລິກບຸນ; ໄດ້ແຕ່ຜົນຂອງການອາບນ້ໍາເທົ່ານັ້ນ.

Verse 22

तीर्थानुगमनं पद्भ्यां तपःपरमिहोच्यते । तदेव कृत्वा यानेन स्नानमात्रफलं लभेत्

ການຕາມເສັ້ນທາງຈາລິກໄປຕີຣຖະດ້ວຍຕີນ ຖືກປະກາດຢູ່ນີ້ວ່າເປັນຕະປະສູງສຸດ. ແຕ່ຖ້າເດີນທາງດຽວກັນນັ້ນດ້ວຍພາຫະນະ ຈະໄດ້ແຕ່ຜົນຂອງການອາບນ້ໍາ.

Verse 23

यस्यान्यः कुरुते शक्त्या तीर्थयात्रां तथेश्वरि । स्वकीयद्रव्ययानाभ्यां फलं तस्य चतुर्गुणम्

ໂອ ອີສະວະຣີ, ຜູ້ໃດໃຫ້ຄົນອື່ນເຮັດຕີຣຖະຍາຕຣາແທນ ຕາມກໍາລັງທີ່ສາມາດ, ໂດຍມອບທຣັບສິນແລະພາຫະນະຂອງຕົນ, ຜົນບຸນຂອງຜູ້ນັ້ນຈະເພີ່ມເປັນສີ່ເທົ່າ.

Verse 24

तीर्थानुगमनं कृत्वा भिक्षाहारा जितेंद्रियाः । प्राप्नुवंति महादेवि तीर्थे दशगुणं फलम्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ຜູ້ທີ່ຈາລິກໄປຕີຣຖະ ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ, ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນສິບເທົ່າໃນຕີຣຖະນັ້ນ.

Verse 25

छत्रोपानद्विहीनस्तु भिक्षाशी विजितेंद्रियः । महापातकजैर्घोरैर्विप्रः पापैः प्रमुच्यते

ແຕ່ພຣະພຣາຫມັນຜູ້ບໍ່ມີຮົ່ມແລະເກີບ ກິນແຕ່ອາຫານບິນທະບາດ ແລະຊະນະອິນທຣີຍະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກບາບອັນນ່າຢ້ານ ທີ່ເກີດຈາກມະຫາປາຕະກະທັງຫຼາຍ।

Verse 26

न भैक्षं परपाकं तु न च भैक्ष्यं प्रतिग्रहम् । सोमपानसमं भैक्ष्यं तस्माद्भैक्षं समाचरेत्

ບໍ່ຄວນເອົາບິນທະບາດເປັນອາຫານທີ່ປຸງໃນເຮືອນຄົນອື່ນເພື່ອສະໜອງຄວາມຢາກ; ແລະບໍ່ຄວນນັບບິນທະບາດເປັນການຮັບຂອງຂວັນຕາມພິທີ (pratigraha) ເຊັ່ນກັນ. ອາຫານບິນທະບາດເທົ່າກັບການດື່ມໂສມ; ດັ່ງນັ້ນຄວນປະພຶດຊີວິດດ້ວຍບິນທະບາດ।

Verse 27

लोकेऽस्मिन्द्विविधं तीर्थं स्वच्छ न्दैर्निर्म्मितं तथा । स्वयंभूतं प्रभासाद्यं निर्मितं दैवतैः कृतम्

ໃນໂລກນີ້ ຕີຣຖະ (ທ່າຂ້າມອັນສັກສິດ) ມີສອງປະເພດ: ທີ່ມະນຸດສ້າງຕັ້ງດ້ວຍຄວາມຕັ້ງໃຈອິດສະລະ, ແລະທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ—ໃນນັ້ນ ປຣະພາສະ (Prabhāsa) ເປັນອັນຍອດ—ພ້ອມທັງທີ່ທ່ານເທວະດາສ້າງຕັ້ງໄວ້ດ້ວຍ।

Verse 28

स्वयंभूते महातीर्थे स्वभावे च महत्तरे । तस्मिंस्तीर्थे प्रतिगृह्य कृताः सर्वे प्रतिग्रहाः

ໃນມະຫາຕີຣຖະທີ່ເກີດຂຶ້ນເອງ ແລະສູງສົ່ງຢ່າງຍິ່ງໂດຍທຳມະຊາດນັ້ນ ການຮັບຂອງຂວັນ (pratigraha) ທຸກຢ່າງທີ່ເຮັດໃນຕີຣຖະນັ້ນ ຖືກນັບເປັນການຮັບຢ່າງຄົບຖ້ວນ ແລະໃຫ້ຜົນຄົບຖ້ວນ।

Verse 29

प्रतिग्रहनिवृत्तस्य यात्रादशगुणं फलम् । तेन दत्तानि दानानि यज्ञैर्देवाः सुतर्पिताः

ສຳລັບຜູ້ທີ່ຫຼີກເວັ້ນການຮັບຂອງຂວັນ ຜົນແຫ່ງການເດີນທາງຈາລິກ (ຍາຕຣາ) ຈະເພີ່ມເປັນສິບເທົ່າ. ດ້ວຍທານທີ່ລາວໃຫ້ ເທວະດາທັງຫຼາຍຍ່ອມອິ່ມໃຈ ດຸຈັງໄດ້ຮັບການບູຊາຍັຊະນະ।

Verse 30

येन क्षेत्रं समासाद्य निवृत्तिः परमा कृता । वस्तुलौल्याद्धि यः क्षेत्रे प्रतिग्रहरुचिस्तथा

ຜູ້ໃດໄດ້ມາຮອດທົ່ງທີ່ສັກສິດນີ້ ແລ້ວປະພຶດການຖອນໃຈຈາກການຍຶດຕິດຢ່າງສູງສຸດ ຜູ້ນັ້ນໄດ້ຄຸນສູງສຸດ. ແຕ່ຜູ້ໃດເພາະຄວາມໂລບຕໍ່ຊັບສິນ ກໍເກີດລົດຊາດໃນການຮັບຂອງຖວາຍໃນທີ່ສັກສິດ—

Verse 31

नैव तस्य परोलोको नायं लोको दुरात्मनः । अथ चेत्प्रतिगृह्णाति ब्राह्मणो वृत्तिदुर्बलः । दशांशमर्जिताद्दद्यादेवं तत्र न हीयते

ສໍາລັບຄົນໃຈຊົ່ວນັ້ນ ບໍ່ມີທັງໂລກໜ້າ ແລະບໍ່ມີແມ່ນແຕ່ໂລກນີ້ເປັນຄຸນຄ່າແທ້. ແຕ່ຖ້າພຣາຫມັນຜູ້ອາຊີບອ່ອນແອ ຈໍາເປັນຕ້ອງຮັບຂອງຖວາຍ ກໍໃຫ້ບໍລິຈາກໜຶ່ງສ່ວນສິບຂອງທີ່ໄດ້ມາ; ດັ່ງນັ້ນໃນທີ່ສັກສິດນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ເສຍທາງທຳ.

Verse 32

विप्रवेषं समास्थाय शूद्रो भूत्वा प्रतिग्रहम् । तृणकाष्ठसमं वापि प्रतिगृह्य पतत्यधः

ຊູດຣະຜູ້ສວມຮູບແບບພຣາຫມັນ ແລ້ວຫັນໄປຫາການຮັບຂອງຖວາຍ ແມ່ນແຕ່ສິ່ງທີ່ໄດ້ຮັບຈະໄຮ້ຄ່າເທົ່າຫຍ້າຫຼືໄມ້ ກໍຕົກຕໍ່າລົງ (ສູ່ຄວາມພິນາດ).

Verse 33

कुम्भीपाकादिकेष्वेवं महानरककोटिषु । यावदिंद्रसहस्राणि चतुर्द्दश वरानने

ດັ່ງນັ້ນ ໃນກຸມພີປາກະ ແລະນະລົກອັນນ່າຢ້ານອື່ນໆ ໃນບັນດານະລົກໃຫຍ່ນັບບໍ່ຖ້ວນ ຜູ້ນັ້ນຢູ່ຕະຫຼອດເວລາເທົ່າກັບອິນດຣະສິບສີ່ພັນ, ໂອ ຜູ້ໜ້າງາມ.

Verse 34

तस्मान्नैव प्रतिग्राह्यं किमन्यैर्ब्राह्मणैरपि । द्विप्रकारस्य तीर्थस्य कृतस्याप्यकृतस्य च

ດັ່ງນັ້ນ ບໍ່ຄວນຮັບຂອງຖວາຍເລີຍ—ຈະເວົ້າຫຍັງກັບພຣາຫມັນອື່ນໆດ້ວຍ—ບໍ່ວ່າຕີຣຖະຈະເປັນຊະນິດທີ່ຖືກສ້າງຂຶ້ນ ຫຼືຊະນິດທີ່ບໍ່ໄດ້ສ້າງ/ເກີດຂຶ້ນເອງກໍຕາມ.

Verse 35

स्वकीयभावसंयुक्तः संपूर्णं फलमश्नुते । लभते षोडशांशं स यः परान्नेन गच्छति

ຜູ້ທີ່ຍຶດຫມັ້ນໃນສະພາບອັນຖືກຕ້ອງຂອງຕົນ (ພຶ່ງຕົນເອງດ້ວຍໃຈ) ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນ. ແຕ່ຜູ້ທີ່ໄປໂດຍອາໄສອາຫານຂອງຄົນອື່ນ ໄດ້ພຽງສ່ວນຫນຶ່ງໃນສິບຫົກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 36

अशक्तस्य तथांधस्य पंगोर्यायावरस्य च । विहितं कारणायानमच्छिद्रे ब्राह्मणे कुतः

ສໍາລັບຜູ້ອ່ອນແອ, ຄົນຕາບອດ, ຄົນຂາພິກ, ແລະຜູ້ຈາລະຈອນບໍລິສຸດ (ຍາຍາວະຣ) ການເດີນທາງໂດຍອາໄສເຫດຜົນອັນຖືກຕ້ອງ ຖືກກໍານົດໃຫ້ໄດ້. ແຕ່ສໍາລັບພຣາຫມະນະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ ຈະມີເຫດໃດເປັນຂໍ້ອ້າງໃນການພຶ່ງພາແບບນັ້ນ?

Verse 37

स्नानखादनपानैश्च वोढृभ्यस्तीर्थसेवकः । ददत्सकलमाप्नोति फलं तीर्थसमुद्भवम्

ທີ່ທີຣຖະອັນສັກສິດ ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີຣຖະດ້ວຍສັດທາ ໂດຍຈັດຫານ້ໍາອາບ, ອາຫານ, ແລະນ້ໍາດື່ມໃຫ້ແກ່ຜູ້ທີ່ແບກຫາມແລະຜູ້ເດີນທາງ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນບຸນຄົບຖ້ວນ ອັນເກີດຈາກທີຣຖະນັ້ນເອງ.

Verse 38

न षोडशांशं यत्नेन लब्धार्थं यदि यच्छति । पंचमांशमथो वापि दद्यात्तत्र द्विजातिषु

ຖ້າຜູ້ໃດບໍ່ຍອມຖວາຍແມ່ນແຕ່ສ່ວນຫນຶ່ງໃນສິບຫົກ ຂອງຊັບທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ, ຢ່າງນ້ອຍກໍຄວນໃຫ້ສ່ວນຫນຶ່ງໃນຫ້າ ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນຫມູ່ດວິຊາຕິ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).

Verse 39

देवतानां गुरूणां च मातापित्रोश्च कामतः । पुण्यदः समवाप्नोति तदेवाष्टगुणं फलम्

ຜູ້ໃດທີ່ຖວາຍບຸນກຸສົນດ້ວຍໃຈສະໝັກ ເພື່ອນະມັດສະການແດ່ເທວະດາ, ຄູອາຈານ, ແລະມານດາບິດາ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນນັ້ນເອງ ເພີ່ມພູນເປັນແປດເທົ່າ.

Verse 40

स्नानं दानं जपो होमः स्वाध्यायो देवतार्चनम् । पुण्यं देयं तु सर्वत्र नापुण्यं दीयते क्वचित्

ການອາບນ້ຳ, ການໃຫ້ທານ, ການສວດມັນຕຣາ, ການຖວາຍໂຮມໄຟ, ການສຶກສາເວດ ແລະ ການບູຊາເທວະດາ—ເຫຼົ່ານີ້ເປັນກຸສົນຄວນຖວາຍໄດ້ທຸກບ່ອນ; ບໍ່ຄວນຖວາຍອະກຸສົນໃນບ່ອນໃດເລີຍ।

Verse 41

पितरं मातरं तीर्थे भ्रातरं सुहृदं गुरुम् । यमुद्दिश्य निमज्जेत द्वादशांशं लभेत सः

ໃນຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ຖ້າຜູ້ໃດດຳນ້ຳໂດຍຕັ້ງໃຈອຸທິດໃຫ້ພໍ່, ແມ່, ພີ່ນ້ອງ, ມິດສະຫາຍ ຫຼື ຄູບາອາຈານ, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສ່ວນໜຶ່ງໃນສິບສອງຂອງບຸນກຸສົນນັ້ນ।

Verse 42

कुशैस्तु प्रतिमां कृत्वा तीर्थवारिषु मज्जयेत् । यमुद्दिश्य महादेवि अष्टभागं लभेत सः

ໂອ ມະຫາເທວີ, ຜູ້ໃດເຮັດຮູບຕົວແທນດ້ວຍຫຍ້າກຸສະ (kuśa) ແລ້ວນຳໄປຈົມໃນນ້ຳຕີຣຖະ ເພື່ອອຸທິດໃຫ້ຜູ້ທີ່ຕັ້ງໃຈໄວ້, ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບສ່ວນໜຶ່ງໃນແປດຂອງບຸນກຸສົນ।

Verse 43

महादानानि ये विप्रा गृह्णन्ति ज्ञानदुर्बलाः । वृक्षास्ते द्विजरूपेण जायंते ब्रह्मराक्षसाः

ພວກພຣາຫມັນຜູ້ອ່ອນແອໃນປັນຍາອັນແທ້ ແລະຮັບທານໃຫຍ່ໆ—ພວກນັ້ນຈະກາຍເປັນ ພຣະຫມະຣາກສະສາ (brahmarākṣasa) ແລະເກີດເປັນຕົ້ນໄມ້ ທີ່ປານດັ່ງຮູບຂອງດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ).

Verse 44

न वेदबलमाश्रित्य प्रतिग्रहरुचिर्भवेत् । अज्ञानाद्वा प्रमादाद्वा दहते कर्म नेतरत्

ບໍ່ອາໄສພະລັງແຫ່ງວິໄນວິທີຂອງເວດ ບໍ່ຄວນເກີດຄວາມຊອບໃນການຮັບທານ; ຈະເປັນເພາະອະວິຊາ ຫຼື ເພາະຄວາມປະມາດ, ການປະພຶດນັ້ນເຜົາຜານກຳຂອງຕົນ—ບໍ່ມີຢ່າງອື່ນທີ່ເຮັດໄດ້ເທົ່ານັ້ນ।

Verse 45

चितिकाष्ठं तु वै स्पृष्ट्वा यज्ञयूपं तथैव च । वेदविक्रयिणं स्पृष्ट्वा स्नानमेव विधीयते

ເມື່ອໄດ້ແຕະໄມ້ຈາກກອງໄຟສົບ ແລະແຕະເສົາຍັດຍາຍູປ ເຊັ່ນດຽວກັນ ພ້ອມທັງແຕະຜູ້ຂາຍພຣະເວດາ ກໍກຳນົດໃຫ້ອາບນ້ຳເທົ່ານັ້ນ।

Verse 46

आदेशं पठते यस्तु आदेशं तु ददाति यः । द्वावेतौ पापकर्माणौ पातालतलवासिनौ

ຜູ້ໃດອ່ານ ‘ອາເດຊະ’ ແລະຜູ້ໃດໃຫ້ ‘ອາເດຊະ’—ທັງສອງນີ້ເປັນຜູ້ກະທຳບາບ ມີຊະຕາໃຫ້ຢູ່ໃນໂລກໃຕ້ດິນ (ປາຕາລ)។

Verse 47

आदेशं पठते यस्तु संजिघृक्षुः प्रतिग्रहम् । तीर्थे चैव विशेषेण ब्रह्मघ्नः सैव नेतरः । स्थितो वै नृपतेर्द्वारि न कुर्याद्वेदविक्रयम्

ຜູ້ໃດອ່ານ ‘ອາເດຊະ’ ໂດຍມີໃຈປາຖະໜາຮັບຂອງຖວາຍ—ໂດຍສະເພາະໃນຕີຣຖະ—ຄວນຖືວ່າເປັນດັ່ງຜູ້ຂ້າພຣະພຣາຫມັນ; ບໍ່ແມ່ນຜູ້ນຳທາງແທ້. ແມ່ນແຕ່ຢືນຢູ່ໜ້າປະຕູກະສັດ ກໍຢ່າເຮັດການຂາຍພຣະເວດາເລີຍ।

Verse 48

हत्वा गावो वरं मांसं भक्षयीत द्विजाधमः । वरं जीवन्समं मत्स्यैर्न कुर्याद्वेदविक्रयम् । ब्रह्महत्यासमं पापं न भूतं न भविष्यति

ດີກວ່າໃຫ້ດວິຊະຜູ້ຕ່ຳຊ້າຂ້າງົວແລ້ວກິນເນື້ອ; ດີກວ່າດຳລົງຊີວິດເທົ່າກັບປາ—ກ່ວາຈະຂາຍພຣະເວດາ. ບາບທີ່ເທົ່າກັບພຣະພຣາຫມັນຖືກຂ້າ (ບຣະຫມະຫັດຍາ) ບໍ່ເຄີຍມີ ແລະກໍຈະບໍ່ມີໃນອະນາຄົດ ທີ່ຮ້າຍກວ່ານີ້।

Verse 49

वरं कुर्याच्च तद्देवि न कुर्याद्वेदविकयम् । तीर्थे चैव विशेषेण महाक्षेत्रे तथैव च

ໂອ ເທວີເອີຍ, ຖ້າຈຳເປັນ ອາດຈະເຮັດກິດນ້ອຍອື່ນໆໄດ້; ແຕ່ຢ່າເຮັດການຂາຍພຣະເວດາເລີຍ—ໂດຍສະເພາະໃນຕີຣຖະ ແລະໃນມະຫາເຂດສັກສິດດ້ວຍ।

Verse 50

दीयमानं तु वै दानं यस्त्यजेत्तीर्थसेवकः । तीर्थं करोति तीर्थं च स पुनाति च पूर्वजान्

ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີຣຖະ ຜູ້ປະຕິເສດທານທີ່ຖືກຖວາຍຢ່າງສົມຄວນ ຍ່ອມເຮັດໃຫ້ທີຣຖະເປັນທີຣຖະແທ້ ແລະຊໍາລະບັນພະບຸລຸດກ່ອນໜ້າດ້ວຍ।

Verse 51

यदन्यत्र कृतं पापं तीर्थे तद्याति लाघवम् । न तीर्थकृतमन्यत्र क्वचिदेव व्यपोहति

ບາບທີ່ເຮັດໃນບ່ອນອື່ນ ເມື່ອມາຮອດທີຣຖະ ຍ່ອມເບົາລົງ; ແຕ່ບາບທີ່ເຮັດໃນທີຣຖະ ບໍ່ຖືກກໍາຈັດໄດ້ໃນບ່ອນໃດເລີຍ।

Verse 52

तैलपात्रमिवात्मानं यो रक्षेत्तीर्थसेवकः । स तीर्थफलमस्कन्नं विप्रः प्राप्नोति संयतः

ຜູ້ຮັບໃຊ້ທີຣຖະ ຜູ້ຮັກສາຕົນເອງເຫມືອນຮັກສາພາຊະນະນ້ໍາມັນບໍ່ໃຫ້ຫົກ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນທີຣຖະອັນບໍ່ຂາດຕົກ; ພຣາຫມັນຜູ້ສໍາລວມນັ້ນໄດ້ຮັບແທ້.

Verse 53

यस्ययस्यात्ति पक्वान्नमल्पं वा यदि वा बहु । तीर्थगस्तस्य तस्यार्धं स्नातस्य विनियच्छति

ຜູ້ໃດກິນອາຫານສຸກ ໃນທີຣຖະ ຈະນ້ອຍຫຼືຫຼາຍກໍຕາມ ຫຼັງຈາກອາບນ້ໍາແລ້ວ ຄວນແບ່ງເຄິ່ງໜຶ່ງໄວ້ເປັນສ່ວນຖວາຍ.

Verse 54

यो न क्लिष्टोपि भिक्षेत ब्राह्मण स्तीर्थसेवकः । सत्यवादी समाधिस्थः स तीर्थस्योपकारकः

ພຣາຫມັນຜູ້ຮັບໃຊ້ທີຣຖະ ຜູ້ບໍ່ຂໍທານແມ່ນແຕ່ເມື່ອລໍາບາກ ເປັນຜູ້ເວົ້າຄວາມຈິງ ແລະຕັ້ງຢູ່ໃນສະມາທິ ຜູ້ນັ້ນແມ່ນຜູ້ເກື້ອກູນທີຣຖະຢ່າງແທ້.

Verse 55

कृते युगे पुष्कराणि त्रेतायां नैमिषं तथा । द्वापरे तु कुरुक्षेत्रं प्राभासिकं कलौयुगे

ໃນຍຸກກຣິຕະ ປຸສກະຣະເປັນສະຖານທີ່ສູງສຸດ; ໃນເຕຣຕາ ໄນມິສະກໍເຊັ່ນດຽວກັນ; ໃນດວາປະຣະ ຄຸຣຸເກສະຕຣະ; ແລະໃນກະລິຍຸກ ປຣະພາສະເປັນອັນປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 56

तिष्ठेद्युगसहस्रंतुपादेनैकेन यः पुमान् । प्रभासयात्रामेको वा समं भवति वा न वा

ຖ້າຊາຍຜູ້ໜຶ່ງຢືນຢູ່ເທິງຕີນຂ້າງດຽວເຖິງພັນຍຸກ—ຈະເທົ່າກັບການຈາລິກໄປປຣະພາສະແມ່ນແຕ່ຄັ້ງດຽວຫຼືບໍ່—ກໍຊີ້ວ່າຍາຕຣາປຣະພາສະຖືກສັນລະເສີນເກີນຈະປະເມີນ।

Verse 57

एतत्क्षेत्रं समागत्य मध्यभागे वरानने । यानानि तु परित्यज्य भाव्यं पादचरैर्नरैः

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ເມື່ອມາຮອດກະເສດຕຣະອັນສັກສິດນີ້ ແລະເຂົ້າສູ່ບ່ອນກາງ, ຜູ້ຄົນຄວນວາງພາຫະນະທັງຫມົດ ແລ້ວເດີນດ້ວຍຕີນເອງ।

Verse 58

लुठित्वा लोठनीं तत्र लुठिता यत्र देवताः । ततो नृत्यन्हसन्गायन्भूत्वा कार्पटिका कृतिः । गच्छेत्सोमेश्वरं देवं दृष्ट्वा चादौ कपर्द्दिनम्

ທີ່ນັ້ນ ຄວນກົດກິ້ງກາຍລົງໃນດິນ ‘ໂລຖະນີ’—ບ່ອນທີ່ເທວະດາທັງຫຼາຍເຄີຍກິ້ງ. ແລ້ວຈຶ່ງຟ້ອນລຳ ຫົວເຮາະ ແລະຮ້ອງເພງ, ຮັບຮູບດັ່ງນັກບວດຂໍທານຜູ້ຖ່ອມຕົນ; ແລ້ວໄປຫາພຣະໂສເມສະວະຣະ, ໂດຍໄດ້ເຫັນກ່ອນແລ້ວພຣະກະປັຣດິນ (ພຣະສິວະຜູ້ມວຍຜົມ).

Verse 59

ईदृशं पुरुषं दृष्ट्वा स्थितं सोमेश्वरोन्मुखम् । नित्यं तुष्यंति पितरो गर्जंति च पिता महाः

ເມື່ອເຫັນຊາຍຜູ້ນັ້ນຢືນຢູ່ໂດຍຫັນໜ້າໄປຫາໂສເມສະວະຣະ, ພິຕຣະ (ວິນຍານບັນພະບຸລຸດ) ຍ່ອມພໍໃຈເປັນນິດ, ແລະບັນພະບຸລຸດຜູ້ເຖົ້າແກ່ກໍຮ້ອງກ້ອງດ້ວຍຄວາມປິຕິ।

Verse 60

अस्माकं वंशजो देवं प्रस्थितस्तारणाय नः । गत्वा सोमेश्वरं देवि कुर्याद्वपनमादितः

“ຜູ້ສືບສາຍວົງຂອງພວກເຮົາ ໄດ້ອອກເດີນທາງໄປຫາພຣະເຈົ້າ ເພື່ອຊ່ວຍພວກເຮົາໃຫ້ພົ້ນ” ໂອ ເທວີ! ໄປເຖິງ ໂສເມສະວະຣະ ແລ້ວ ໃຫ້ເຮັດພິທີໂກນຜົມ (ວະປະນະ) ເປັນການເລີ່ມຕົ້ນກ່ອນ.

Verse 61

तीर्थोपवासः कर्त्तव्यो यथावद्वै निबोध मे । नास्ति गंगासमं तीर्थं नास्ति क्रतुसमा गतिः

ຈົ່ງຮຽນຮູ້ຈາກຂ້າ ການຖືອຸປະວາສ (ອົດອາຫານ) ຢູ່ທີ່ທີຣະຖະ ໃຫ້ຖືກຕ້ອງ. ບໍ່ມີທີຣະຖະໃດເທົ່າກັບ ຄົງຄາ (Gaṅgā) ແລະບໍ່ມີທາງບຸນໃດເທົ່າກັບທີ່ໄດ້ຈາກ ກຣະຕຸ (ພິທີບູຊາ).

Verse 62

गायत्रीसदृशं जाप्यं होमो व्याहृतिभिः समः । अंतर्जले तथा नास्ति पापघ्नमघमर्षणात्

ບໍ່ມີການສວດມົນ (ຈາປະ) ໃດເທົ່າກັບ ຄາຍະຕຣີ (Gāyatrī); ບໍ່ມີພິທີໂຮມະ (homa) ໃດເທົ່າກັບການໂຮມະດ້ວຍ ວະຍາຫຣິຕິ (Vyāhṛti). ແລະໃນນ້ຳ ບໍ່ມີຜູ້ທຳລາຍບາບໃດເທົ່າກັບພິທີ ອະຄະມະຣະສະນະ (Aghamarṣaṇa).

Verse 63

अहिंसासदृशं पुण्यं दानात्संचयनं परम् । तपश्चानशनान्नास्ति तथा तीर्थनिषेवणात्

ບໍ່ມີບຸນໃດເທົ່າກັບ ອະຫິງສາ (ບໍ່ເບັ່ງບາດ); ບໍ່ມີການສະສົມໃດສູງກວ່າ ທານ (ການໃຫ້). ບໍ່ມີຕະປະ (ຕະບະ) ໃດເທົ່າກັບການອົດອາຫານ; ແລະການເຂົ້າໄປພຶງພາທີຣະຖະດ້ວຍສັດທາ ກໍບໍ່ມີສິ່ງໃດເທົ່າ.

Verse 64

तीर्थोपवासाद्देवेशि अधिकं नास्ति किञ्चन । पापानां चोपशमनं सतामीप्सितकारकम्

ໂອ ເທວີແຫ່ງພຣະເຈົ້າ (Deveśī) ບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງກວ່າການຖືອຸປະວາສຢູ່ທີ່ທີຣະຖະ. ມັນຊ່ວຍລະງັບບາບທັງຫຼາຍ ແລະເຮັດໃຫ້ສຳເລັດສິ່ງທີ່ຄົນດີປາດຖະໜາ.

Verse 65

उपवासो विनिर्द्दिष्टो विशेषाद्देवताश्रये । ब्राह्मणस्य त्वनशनं तपः परमिहोच्यते

ການອົບພະວາດ (ອົບອາຫານ) ໄດ້ຖືກກໍານົດເປັນພິເສດ ໃນສະຖານທີ່ອັນເປັນທີ່ສະຖິດຂອງເທວະ. ສໍາລັບພຣາຫມະນະ ການບໍ່ຮັບປະທານອາຫານໂດຍສິ້ນເຊີງ ຖືກກ່າວວ່າເປັນຕະປະສູງສຸດໃນນີ້.

Verse 66

षष्ठकालाशनं शूद्रे तपः प्रोक्तं परं बुधैः । वर्णसंकरजातानां दिनमेकं प्रकीर्तितम्

ນັກປັນຍາກ່າວວ່າ ສໍາລັບຊູດຣະ ການກິນອາຫານພຽງເທື່ອດຽວໃນເວລາທີ່ຫົກ ແມ່ນຕະປະສູງສຸດ. ສໍາລັບຜູ້ເກີດຈາກວັນນະປົນປົວ ກໍານົດໃຫ້ອົບອາຫານໜຶ່ງມື້ເປັນຫຼັກ.

Verse 67

षष्ठकालात्परं शूद्रस्तपः कुर्याद्यथा क्वचित् । राष्ट्रहानिस्तदा ज्ञेया राज्ञश्चोपद्रवो महान्

ຖ້າຊູດຣະໃນກໍລະນີໃດໆ ກະທໍາຕະປະເກີນກໍານົດ (ເກີນເວລາທີ່ຫົກ) ພຶງຮູ້ວ່ານັ້ນເປັນນິມິດແຫ່ງຄວາມພິນາດຕໍ່ແຜ່ນດິນ ແລະເປັນຄວາມທຸກຍາກໃຫຍ່ແກ່ພະຣາຊາ.

Verse 68

शूद्रस्तु षष्ठकालाशी यथाशक्त्या तपश्चरेत् । न दर्भानुद्धरेच्छूद्रो न पिबेत्कापिलं पयः

ແຕ່ຊູດຣະພຶງປະພຶດຕະປະຕາມກໍາລັງ ໂດຍກິນອາຫານໃນເວລາທີ່ຫົກ. ຊູດຣະບໍ່ຄວນຖອນຫຍ້າດັຣພະ ແລະບໍ່ຄວນດື່ມນົມຈາກງົວສີນ້ໍາຕານ (ກະປິລາ).

Verse 69

मध्यपत्रे न भुञ्जीत ब्रह्मवृक्षस्य भामिनि । नोच्चरेत्प्रणवं मंत्रं पुरोडाशं न भक्षयेत्

ໂອ ນາງຜູ້ງາມ, ບໍ່ຄວນກິນອາຫານເທິງໃບກາງຂອງຕົ້ນໄມ້ສັກສິດ ‘ພຣະຫມະ-ວຶກສະ’. ບໍ່ຄວນເອີ້ນອອກພຣະນະວະ (ໂອມ) ເປັນມັນຕຣະ ແລະບໍ່ຄວນຮັບປະທານຂອງບູຊາປູໂຣດາຊະ (ເຄັກບູຊາ).

Verse 70

न शिखां नोपवीतं च नोच्च रेत्संस्कृतां गिरम् । न पठेद्वेदवचनं त्रैरात्रं न हि सेवयेत्

ໃນທີ່ນີ້ ບໍ່ຄວນຮັກສາຈຸກຜົມ śikhā ແລະບໍ່ຄວນນຸ່ງສາຍສັກສິດ upavīta; ບໍ່ຄວນເວົ້າພາສາສັນສະກຣິດອັນປະນີດ. ບໍ່ຄວນສະດຸດທ່ອນວິດາ ແລະບໍ່ຄວນປະຕິບັດພິທີສາມຄືນ trairātra ຢູ່ນີ້.

Verse 71

नमस्कारेण शूद्रस्य क्रियासिद्धिर्भवेद्ध्रुवम् । निषिद्धाचरणं कुर्वन्पितृभिः सह मज्जति

ສໍາລັບ Śūdra ນັ້ນ ການສໍາເລັດພິທີກຳຍ່ອມແນ່ນອນໂດຍນະມັດສະການ (namaskāra) ອັນເຄົາລົບ. ແຕ່ຜູ້ປະພຶດການກະທໍາທີ່ຖືກຫ້າມ ຈະຈົມຕົກລົງພ້ອມກັບບັນພະບຸລຸດຂອງຕົນ.

Verse 72

येनैकादशसंख्यानि यंत्रितानींद्रियाणि वै । स तीर्थफलमाप्नोति नरोऽन्यः क्लेशभाग्भवेत्

ຜູ້ໃດທີ່ຄວບຄຸມອິນທຣີຍະທັງສິບເອັດໄດ້ຢ່າງແທ້ຈິງ ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຕີຣຖະ (tīrtha). ຄົນອື່ນໆ ມີແຕ່ເປັນຜູ້ຮ່ວມຮັບຄວາມລໍາບາກເທົ່ານັ້ນ.

Verse 73

यच्च तीर्थे पितृश्राद्धं स्नानं तत्र समाचरेत् । हितकारी च भूतेभ्यः सोऽश्नीयात्तीर्थजं फलम्

ແລະຜູ້ໃດທີ່ປະກອບພິທີ śrāddha ແດ່ບັນພະບຸລຸດຢູ່ຕີຣຖະ (tīrtha) ແລະອາບນ້ໍາຢູ່ນັ້ນຕາມທີ່ບັນຍັດ ພ້ອມທັງເປັນຜູ້ເຮັດປະໂຫຍດແກ່ສັດມີຊີວິດ—ຜູ້ນັ້ນຍ່ອມໄດ້ຊິມຜົນທີ່ເກີດຈາກສະຖານທີ່ສັກສິດແທ້ໆ.

Verse 74

धर्मध्वजी सदा लुब्धः परदाररतो हि यः । करोति तीर्थगमनं स नरः पातकी भवेत्

ຜູ້ໃດຊູບທຸງແຫ່ງທຳມະ ແຕ່ຍັງໂລບຢູ່ເສມອ ແລະຫຼົງໃນເມຍຂອງຄົນອື່ນ—ແມ່ນແຕ່ໄປຈາລິກທີ່ຕີຣຖະ ຄົນນັ້ນກໍຍັງເປັນຄົນບາບຢູ່ດີ.

Verse 75

एवं ज्ञात्वा महादेवि यात्रां कुर्याद्यथाविधि । तीर्थोपवासं कृत्वादौ श्रद्धायुक्तो दृढव्रतः

ເມື່ອຮູ້ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ໂອ ມະຫາເທວີ ຄວນເຮັດການຈາລະນະທຳຍາດຕາຕາມພິທີ; ເລີ່ມຕົ້ນດ້ວຍການອຸປະວາສທີ່ຕີຣະຖະ ດ້ວຍສັດທາ ແລະວຣະຕະອັນໝັ້ນຄົງ.

Verse 76

भोजनं नैव कुर्वीत यदी च्छेद्धितमात्मनः । परान्नं नैव भुञ्जीत तद्दिने ब्राह्मणः क्वचित्

ຜູ້ໃດປາດຖະໜາຄວາມດີແກ່ຕົນ ບໍ່ຄວນຮັບປະທານອາຫານ. ໃນວັນນັ້ນ ພຣາຫມັນບໍ່ຄວນກິນອາຫານທີ່ຜູ້ອື່ນປຸງແຕ່ງເລີຍ.

Verse 77

हस्त्यश्वरथयानानि भूमिगोकांचनादिकम् । सर्वं तत्परिगृह्णीयाद्भोजनं न समाचरेत्

ຊ້າງ ມ້າ ລົດຮົບ ແລະພາຫະນະທັງຫຼາຍ, ພ້ອມທັງດິນ ງົວ ຄຳ ແລະອື່ນໆ—ທັງໝົດນີ້ອາດຮັບເປັນທານໄດ້; ແຕ່ບໍ່ຄວນຮັບອາຫານຈາກຜູ້ອື່ນ.

Verse 78

आमाच्छतगुणं पुण्यं भुञ्जतो ददतोऽपि वा । तीर्थोपवासं कुर्वीत तस्मात्तत्र वरानने

ບຸນກຸສົນເພີ່ມຂຶ້ນເປັນຮ້ອຍເທົ່າ ທັງຜູ້ກິນອາຫານຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຫຼືຜູ້ໃຫ້ອາຫານຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີໃບໜ້າງາມ ຄວນຖືອຸປະວາສທີ່ຕີຣະຖະອັນສັກສິດນັ້ນ.

Verse 79

व्रती च तीर्थयात्री च विधवा च विशेषतः । परान्नभोजने देवि यस्यान्नं तस्य तत्फलम्

ຜູ້ຖືວຣະຕະ ແລະຜູ້ເດີນທາງໄປຕີຣະຖະ, ແລະໂດຍພິເສດແມ່ຍິງໝ້າຍ—ໂອ ເທວີ—ເມື່ອກິນອາຫານຂອງຜູ້ອື່ນ ຜົນບຸນນັ້ນເປັນຂອງເຈົ້າຂອງອາຫານນັ້ນ.

Verse 80

विधवा चैव या नारी तस्या यात्राविधिं ब्रुवे । कुंकुमं चन्दनं चैव तांबूलं च स्रजस्तथा

ສໍາລັບແມ່ຍິງໝ້າຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວວິທີປະພຶດໃນການເດີນທາງຈາລິກ: ຄວນຫຼີກລ້ຽງຄຸງຄຸມ (ຫຍ້າຝຣັ່ງ), ຈັນທະນະລູບ, ຕໍາບູນ (ໝາກພູ), ແລະພວງດອກໄມ້ດ້ວຍ.

Verse 81

रक्तवस्त्राणि सर्वाणि शय्या प्रास्तरणानि च । अशिष्टैः सह संभाषो द्विवारं भोजनं तथा

ຄວນຫຼີກລ້ຽງເສື້ອຜ້າສີແດງທັງໝົດ, ຕຽງນອນ ແລະ ຜ້າປູທີ່ຫຼູຫລາ; ການສົນທະນາກັບຄົນບໍ່ສຸພາບ; ແລະການກິນອາຫານສອງເທື່ອຕໍ່ມື້ດ້ວຍ.

Verse 82

पुंसां प्रदर्शनं चैव हास्यं तमसि वर्जयेत् । सशब्दोपानहौ चैव नृत्यं गतिं च वर्जयेत्

ຄວນຫຼີກລ້ຽງການສະແດງຕົນຕໍ່ໜ້າຜູ້ຊາຍ, ແລະຫຼີກລ້ຽງການຫົວເຮາະໃນຄວາມມືດ. ຄວນຫຼີກລ້ຽງຮອງເທົ້າທີ່ມີສຽງດັງ, ພ້ອມທັງການຟ້ອນລໍາ ແລະການເດີນພາລະເລີນໄປມາ.

Verse 83

धारणं चैव केशानामंजनं च विलेपनम् । असतीजनसंसर्गं पांडित्यं च परित्यजेत्

ຄວນຫຼີກລ້ຽງການຈັດແຕ່ງຜົມຢ່າງປະນີດ, ການທາອັນຈະນະ (ຂີ້ຕາ), ແລະການທາເຄື່ອງຫອມປະດັບກາຍ; ຫຼີກລ້ຽງການຄົບຄົນບໍ່ດີ; ແລະລະທິ້ງການອວດອ້າງຄວາມຮູ້ຂອງຕົນ.

Verse 84

नित्यं स्नानं च कुर्वीत श्वेतवस्त्राणि धारयेत् । यतिश्च ब्रह्मचारी च विधवा च विशेषतः

ຄວນອາບນ້ໍາທຸກມື້ ແລະນຸ່ງເສື້ອຜ້າສີຂາວ—ໂດຍສະເພາະສໍາລັບຜູ້ສະຫລະໂລກ (ຍະຕິ), ນັກພຣະຫມະຈາຣີ, ແລະແມ່ຍິງໝ້າຍ.

Verse 86

देव्युवाच । तपांसि कानि कथ्यन्ते क्षेत्रे प्राभा सिके नरैः । कानि दानानि दीयन्ते केषु तीर्थेषु वा कथम्

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໃນກະເສດພຣະພາສາ (Prabhāsa) ອັນສັກສິດ ຜູ້ຄົນເວົ້າເຖິງຕະປະ (ການບຳເນັດ) ອັນໃດບ້າງ? ແລະໃຫ້ທານອັນໃດ ທີ່ຕີຣຖະໃດ ແລະໃນວິທີໃດ?»

Verse 87

ईश्वर उवाच । तपः परं कृतयुगे त्रेतायां ज्ञानमिष्यते । द्वापरे यजनं धन्यं दानमेकं कलौ युगे

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໃນກຣິຕະຍຸກ ຕະປະເປັນສູງສຸດ; ໃນເຕຣຕາຍຸກ ປັນຍາ/ຍານ (jñāna) ເປັນທີ່ກຳນົດ; ໃນດວາປະຣະຍຸກ ຍັດຍະ (yajña) ເປັນມົງຄຸນ; ແຕ່ໃນກາລີຍຸກ ທານ (dāna) ເທົ່ານັ້ນແມ່ນທາງອັນເອກ»

Verse 88

तपस्तप्यन्ति मुनयः कृच्छ्रचान्द्रायणादिकम् । गत्वा प्राभासिकं क्षेत्रं लोकाश्चान्ये कृते युगे

ໃນກຣິຕະຍຸກ ນັກບວດມຸນີບຳເນັດຕະປະ ເຊັ່ນ ວັດກຣິດຈຣະ (Kṛcchra) ແລະ ຈັນດຣາຍະນະ (Cāndrāyaṇa) ເປັນຕົ້ນ. ຜູ້ຄົນອື່ນໆ ເມື່ອໄປຮອດກະເສດພຣາພາສາ (Prābhāsa) ອັນສັກສິດ ກໍບຳເນັດຕະປະເຊັ່ນນັ້ນເຊັ່ນກັນ.

Verse 89

कलौ दानानि दीयन्ते ब्राह्मणेभ्यो यथाविधि । प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपसां प्राप्यते फलम्

ໃນກາລີຍຸກ ຄວນໃຫ້ທານແກ່ພຣາຫມະນະ (brāhmaṇa) ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ. ແລະເມື່ອໄປຮອດກະເສດພຣະພາສາ (Prabhāsa) ອັນສັກສິດ ຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແຫ່ງຕະປະ.

Verse 90

तुलापुरुषब्रह्माण्डपृथिवीकल्पपादपाः । हिरण्य कामधेनुश्च गजवाजिरथास्तथा

ທານອັນໃຫຍ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ ຕຸລາປຸຣຸສະ (Tulāpuruṣa), ບຣະຫມານດະ (Brahmāṇḍa), ປຣິຖິວີ (Pṛthivī), ແລະ ກັລປະປາດະປະ (Kalpapādapa); ອີກທັງ ກາມະເທນຸ (Kāmadhenu) ທອງຄຳ; ແລະຊ້າງ ມ້າ ກັບລົດຮົບ ກໍຖືກນັບເປັນທານອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 91

रत्नधेनुहिरण्याश्वसप्तसागर एव च । महाभूतघटो विश्वचक्रकल्पलताभिधः

ຍັງມີທານອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ຊື່ «ຣັດນະເທນຸ», «ຫິຣັນຍາສະວະ», «ສັບຕະສາຄະຣ»; ແລະ «ມະຫາພູຕະຄະຕະ», «ວິສະວະຈັກກະ», «ກັລປະລະຕາ» ດ້ວຍ.

Verse 92

प्रभासे नृपतिर्दद्या न्महादानानि षोडश । धान्यरत्नगुडस्वर्णतिलकार्पासशर्कराः

ທີ່ປຣະພາສະ ພະຣາຊາຄວນຖວາຍມະຫາທານ 16 ປະການ—ເຊັ່ນ ເຂົ້າທັນຍາ, ແກ້ວມະນີ, ນ້ຳຕານອ້ອຍຂົນ (jaggery), ຄຳ, ງາ, ຝ້າຍ, ແລະນ້ຳຕານ.

Verse 93

सर्पिर्लवणरूप्याख्या दशैते पर्वताः स्मृताः । गुडाज्यदधिमध्वंबुसलिल क्षीरशर्कराः । रत्नाख्याश्च स्वरूपेण दशैता धेनवो मताः

ມີ «ພູ» 10 ລູກທີ່ຈື່ຈຳກັນ—ຊື່ ນ້ຳມັນເນີຍ (ghee), ເກືອ, ເງິນ ແລະອື່ນໆ. ອີກທັງ ນ້ຳຕານອ້ອຍຂົນ, ghee, ນົມສົ້ມ, ນ້ຳເຜິ້ງ, ນ້ຳ, ນ້ຳໃສ, ນົມ, ແລະນ້ຳຕານ; ແລະໃນຮູບຮ່າງກໍມີ «ງົວ» 10 ຕົວ ທີ່ນັບເປັນງົວແກ້ວມະນີ.

Verse 94

तेषामेकतमं दानं तीर्थेतीर्थे पृथक्पृथक् । प्रदेयान्येकवारं वा सरस्वत्यब्धि संगमे

ໃນບັນດາທານເຫຼົ່ານີ້ ອາດຖວາຍຢ່າງໃດຢ່າງໜຶ່ງ ແຍກກັນໄປຕາມຕີຣຖະແຕ່ລະແຫ່ງ; ຫຼືຈະຖວາຍພ້ອມກັນຄັ້ງດຽວ ທີ່ຈຸດບັນຈົບ ທີ່ແມ່ນ້ຳສະຣັສວະຕີ ພົບທະເລ.

Verse 95

तांबूलं मधु मांसं च सुरापानसमं विदुः । एतेषां वर्ज्जनाद्देवि सम्यग्यात्राफलं लभेत्

ໃບໝາກ (tāmbūla), ນ້ຳເຜິ້ງ ແລະເນື້ອສັດ ຖືກຮູ້ວ່າເທົ່າກັບການດື່ມເຫຼົ້າ. ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍການຫຼີກເວັ້ນສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ຈຶ່ງໄດ້ຮັບຜົນເຕັມສ່ວນແຫ່ງການຈາຣິກະບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

Verse 96

यत्र तीर्थे लभेल्लिंगं तीर्थं च विमलोदकम् । तत्राग्निकार्यं कृत्वादौ विशिष्टं दानमिष्यते

ທີ່ຕີຣຖະໃດທີ່ໄດ້ຮັບລິງຄະ ແລະຕີຣຖະທີ່ມີນ້ຳບໍລິສຸດ ທີ່ນັ້ນ—ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີໄຟ (ອັກນິກາຣະຍະ) ກ່ອນ—ການໃຫ້ທານອັນວິເສດຖືກກຳນົດໄວ້.

Verse 97

तर्पणं पितृदेवानां श्राद्धं दानं सदक्षिणम् । तीर्थेतीर्थे च गोदानं नियतः प्रकृतो विधिः

ຈົ່ງທຳຕັຣປະນະ (ຖວາຍນ້ຳ) ແດ່ບັນພະບຸລຸດ ແລະເທວະດາ; ຈົ່ງປະກອບສຣາດທະ; ຈົ່ງໃຫ້ທານພ້ອມດັກຊິນາອັນສົມຄວນ; ແລະໃນຕີຣຖະແຕ່ລະແຫ່ງ ຈົ່ງທຳໂຄດານ (ຖວາຍງົວ)—ນີ້ແມ່ນວິທີປະຕິບັດທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 98

विशिष्टख्यातलिंगेषु वृषदानं विधीयते । स्नानं विलेपनं पूजां देवतानां समाचरेत्

ໃນສະຖານລິງຄະທີ່ມີຊື່ສຽງ ແລະໂດດເດັ່ນ ມີການບັນຍັດໃຫ້ທຳວຶສະດານ (ຖວາຍງົວຜູ້). ອີກທັງຄວນປະກອບການອາບນ້ຳ, ການທານ້ຳຫອມ, ແລະການບູຊາເທວະດາທັງຫຼາຍ.

Verse 99

जगतीं चार्चयेद्भक्त्या तथा चैवोपलेपयेत् । प्रासादं धवलं सौधं कारयेज्जीर्णमुद्धरेत्

ດ້ວຍສັດທາຄວາມພະຍັນ ຈົ່ງບູຊາຈະກະຕີ (ພື້ນຍົກຂອງວັດ) ແລະຈົ່ງສາບປູນປັບປຸງໃຫ້ໃໝ່. ຈົ່ງສ້າງປຣາສາດສີຂາວສະຫວ່າງງາມ ແລະຈົ່ງບູຮະນະສິ່ງທີ່ເກົ່າຊຳຮຸດໃຫ້ຟື້ນຄືນ.

Verse 100

पुष्पवाटीं स्नानकूपं निर्मलं कारयेद्व्रती । ब्राह्मणानां भूरिदानं देवपूजाकराय च

ຜູ້ຖືວຣະຕະຄວນຈັດຕັ້ງສວນດອກໄມ້ ແລະຂຸດບໍ່ອາບນ້ຳທີ່ສະອາດບໍລິສຸດ. ອີກທັງຄວນໃຫ້ທານຢ່າງຫຼາຍແກ່ພຣາຫມັນ ແລະຈັດຫາປັດໃຈເພື່ອການບູຊາເທວະດາ.

Verse 101

सर्वत्र देवयात्रायां विधिरेष प्रवर्त्तते । तीर्थमभ्युद्धरेज्जीर्णं मार्जयेत्कथयेत्फलम्

ໃນທຸກການເດີນທາງບູຊາເທວະ ແລະຂະບວນແຫ່ພຣະເທວະ ກົດນີ້ຖືກປະຕິບັດເສມອ: ຄວນຟື້ນຟູຕີຣະຖະທີ່ເກົ່າຊຳຮຸດ ຊຳລະໃຫ້ສະອາດ ແລະປະກາດຜົນບຸນຂອງມັນ.

Verse 102

प्रसिद्धे च महादानं मध्यमे चैव मध्यमम् । गोदानं सर्वतीर्थेषु सुवर्णमथ निष्क्रयः । हिरण्यदानं सर्वेषां दानानामेव निष्कृतिः

ໃນຕີຣະຖະທີ່ມີຊື່ສຽງ ຄວນໃຫ້ທານໃຫຍ່; ໃນຕີຣະຖະປານກາງ ກໍໃຫ້ທານປານກາງ. ໃນທຸກສະຖານທີ່ສັກສິດ ການຖວາຍງົວໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນ; ແລະຄຳເປັນທານໄຖ່ບາບ. ການຖວາຍຄຳຖືກກ່າວວ່າເປັນການຊຳລະແລະຄວາມສົມບູນຂອງທານທັງປວງ.

Verse 103

एवं कृत्वा नरो भक्त्या लभते जन्मनः फलम् । तीर्थेषु दानं वक्ष्यामि येषु यद्दीयते तिथौ

ເມື່ອເຮັດແບບນີ້ດ້ວຍສັດທາ ມະນຸດຍ່ອມໄດ້ຮັບຜົນແທ້ຂອງການເກີດເປັນຄົນ. ບັດນີ້ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງທານທີ່ຄວນໃຫ້ໃນຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ—ວ່າໃນວັນຕິຖິໃດ ຄວນຖວາຍສິ່ງໃດ.

Verse 104

प्रभासे प्रतिपद्दानं दातव्यं कांचनं शुभम् । द्वितीयायां तथा वस्त्रं तृतीयायां च मेदिनीम्

ທີ່ປຣະພາສະ ໃນວັນປະຕິປັດ (ວັນທີ 1) ຄວນຖວາຍຄຳອັນເປັນມົງຄຸນ. ໃນວັນທີ 2 ຖວາຍເຄື່ອງນຸ່ງ; ແລະໃນວັນທີ 3 ຖວາຍທີ່ດິນ (ເມດິນີ).

Verse 105

चतुर्थ्यां दापयेद्धान्यं पंचम्यां कपिलां तथा । षष्ठ्यामश्वं च सप्तम्यां महिषीं तत्र दापयेत्

ໃນວັນທີ 4 ຄວນໃຫ້ທານເຂົ້າເມັດ. ໃນວັນທີ 5 ຄວນຖວາຍງົວກະປິລາ (ງົວສີນ້ຳຕານອ່ອນ). ໃນວັນທີ 6 ຖວາຍມ້າ; ແລະໃນວັນທີ 7 ທີ່ນັ້ນ (ປຣະພາສະ) ຄວນຖວາຍຄວາຍ.

Verse 106

अष्टम्यां वृषभं दत्त्वा नीलं लक्षणसंयुतम् । नवम्यां तु गृहं दद्याच्चक्रं शंखं गदां तथा

ໃນວັນອັດຖະມີ ຄວນຖວາຍງົວຜູ້ສີຟ້າ ມີໝາຍມົງຄຸນຄົບຖ້ວນ; ໃນວັນນະວະມີ ຄວນຖວາຍເຮືອນ ແລະຖວາຍຈັກຣະ ສັງຂະ ຄະດາ ເປັນເຄື່ອງໝາຍສັກສິດດ້ວຍ.

Verse 107

दशम्यां सर्वगंधांश्च एकादश्यां च मौक्तिकम् । द्वादश्यां सुव्रतेन्नाद्यं प्रवालं विधिवत्तथा

ໃນວັນທະສະມີ ຄວນຖວາຍເຄື່ອງຫອມທຸກຊະນິດ; ໃນວັນເອກາດະສີ ຄວນຖວາຍໄຂ່ມຸກ. ໃນວັນທວາດະສີ ຜູ້ຖືວຣະຕະຢ່າງມີວິໄນ ຄວນຖວາຍປະກາລັງ ແລະຂອງຖວາຍອື່ນໆຕາມພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 108

स्त्रियो देयास्त्रयोदश्यां भूतायां ज्ञानदो भवेत् । अमावास्यामनुप्राप्य सर्वदानानि दापयेत्

ໃນວັນທະຣະໂຍດະສີ ເມື່ອເປັນຕິຖີ «ພູຕາ» ຄວນໃຫ້ທານແກ່ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ—ນັ້ນເປັນທານແຫ່ງປັນຍາ. ແລະເມື່ອຮອດວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ຄວນໃຫ້ທານທຸກປະເພດໃຫ້ຄົບຖ້ວນ.

Verse 109

एवं दानं प्रदत्त्वा तु दश कृत्वः फलं लभेत्

ເມື່ອໃຫ້ທານດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຈະໄດ້ຮັບຜົນບຸນເປັນສິບເທົ່າ.

Verse 110

देव्युवाच । भक्तिदानविहीना ये प्रभासं क्षेत्रमागताः । स्नानमन्त्रविहीनाश्च वद तेषां तु किं फलम्

ເທວີກ່າວວ່າ: «ຜູ້ໃດມາຮອດພຣະສະຖານປຣະພາສະ ໂດຍຂາດສັດທາແລະທານ ແຖມຍັງອາບນ້ຳໂດຍບໍ່ມີມັນຕຣາອາບນ້ຳ—ຂໍຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າວ່າ ເຂົາໄດ້ຜົນອັນໃດ?»

Verse 111

ईश्वर उवाच । सधना निर्द्धना वापि समंत्रा मंत्रवर्जिताः । प्रभासे निधनं प्राप्ताः सर्वे यांति शिवालयम्

ພຣະອີສະວະຣະຕັດວ່າ: ບໍ່ວ່າມີຊັບ ຫຼືບໍ່ມີຊັບ, ມີມັນຕຣາ ຫຼືບໍ່ມີມັນຕຣາ—ຜູ້ໃດສິ້ນຊີວິດໃນປຣະພາສາ ທຸກຄົນຍ່ອມໄປສູ່ພຣະສິວະລະຍະ.

Verse 112

ये मंत्रहीनाः पुरुषा धर्महीनाश्च ये मृताः । तेषामेकं विमानं तु ददामि सुमहत्प्रिये

“ແມ່ນແຕ່ຊາຍທີ່ບໍ່ມີມັນຕຣາ ແລະບໍ່ມີທັມມະ ຖ້າສິ້ນຊີວິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະປະທານວິມານພາຫະນະອັນໃຫຍ່ຫຼວງຢ່າງຍິ່ງໃຫ້ແກ່ເຂົາເຈົ້າ.”

Verse 113

स्नानदानानुरूप्येण प्राप्नुवंति परं पदम् । केचित्स्नानप्रभावेन केचिद्दानेन मानवाः

ຕາມສັດສ່ວນແຫ່ງການອາບນ້ຳຊຳລະ ແລະການໃຫ້ທານ, ມະນຸດຍ່ອມບັນລຸສະຖານະອັນສູງສຸດ. ບາງຄົນບັນລຸໂດຍອຳນາດແຫ່ງການອາບນ້ຳ; ບາງຄົນໂດຍອຳນາດແຫ່ງການໃຫ້ທານ.

Verse 114

केचिल्लिंगप्रणामेन केचिल्लिंगार्च्चनेन च । केचिद्ध्यानप्रभावेन केचिद्योगप्रभावतः

ບາງຄົນບັນລຸໂດຍການກົ້ມກາບລິງຄະ; ບາງຄົນໂດຍການບູຊາລິງຄະ. ບາງຄົນໂດຍອຳນາດແຫ່ງການພິຈາລະນາສະມາທິ; ແລະບາງຄົນໂດຍອຳນາດແຫ່ງໂຍຄະ.

Verse 115

केचिन्मं त्रस्य जाप्येन केचिच्च तपसा शुभे । तीर्थे संन्यसनैः केचित्केचिद्भक्त्यनुसारतः

ບາງຄົນບັນລຸໂດຍການສະດຸດມັນຕຣາ; ບາງຄົນ ໂອ ຜູ້ເປັນມງຄົດ, ໂດຍຕະປະສະ (ການບຳເນັດພະຕະ). ບາງຄົນໂດຍການສະຫຼະທິ້ງທີ່ຕີຣຖະ; ແລະບາງຄົນຕາມທາງແຫ່ງພັກຕິ (ຄວາມພັກດີ).

Verse 116

एते चान्ये च बहव उत्तमाधममध्यमाः । सर्वे शिवपुरं यांति विमानैः सूर्यसंनिभैः

ຄົນເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ—ທັງຜູ້ດີສຸດ ຜູ້ກາງ ແລະຜູ້ຕ່ຳ—ລ້ວນໄປສູ່ນະຄອນຂອງພຣະສິວະ ໂດຍຍານທິບສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ។

Verse 117

त्रिशूलांकितहस्ताश्च सर्वे च वृषवाहनाः । दिव्याप्सरोगणाकीर्णाः क्रीडंते मत्प्रभावतः

ທຸກຄົນມີມືທີ່ປະທັບເຄື່ອງໝາຍຕຣິສູນ ແລະທຸກຄົນຂີ່ງົວພາຫະນະ. ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງອັບສະຣາທິບ ພວກເຂົາຫຼິ້ນສະໜຸກຊື່ນບານ—ໂດຍອຳນາດແຫ່ງພຣະກະລຸນາຂອງເຮົາ.

Verse 118

एवं भक्त्यनुसारेण ददामि फलमव्ययम् । अलेपकं प्रभासं तु धर्माधर्मैर्न लिप्यते

ດັ່ງນີ້ ຕາມລຳດັບແຫ່ງຄວາມພັກດີ ເຮົາປະທານຜົນອັນບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ. ພຣະພາສາແມ່ນ “ບໍ່ເປື້ອນ” (ອະເລປະກະ): ບໍ່ຖືກປະທົບໂດຍບຸນຫຼືບາບ.

Verse 119

धर्मं चरंत्यधर्मं वा शिवं यांति न संशयः

ຈະປະພຶດທຳ ຫຼືອະທຳກໍຕາມ ພວກເຂົາຍ່ອມໄປຮອດພຣະສິວະ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 120

जन्मप्रभृति यो देवि नरो नेत्रविवर्जितः । मम क्षेत्रे मृतः सोऽपि रुद्रलोके महीयते

ໂອ ເທວີ, ແມ່ນແຕ່ຊາຍຜູ້ບໍ່ມີສາຍຕາຕັ້ງແຕ່ເກີດ ຖ້າເຂົາຕາຍໃນທົ່ງສັກສິດຂອງເຮົາ ເຂົາກໍຖືກຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງຣຸດຣະ.

Verse 121

जन्मप्रभृति यो देवि श्रवणाभ्यां विवर्जितः । प्रभासे निधनं प्राप्तः स भवेन्मत्परिग्रहः

ໂອ ເທວີ, ຜູ້ໃດທີ່ແຕ່ເກີດມາບໍ່ສາມາດໄດ້ຍິນ—ຖ້າເຖິງຄວາມຕາຍທີ່ປຣະພາສາ—ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຜູ້ຢູ່ໃນການອຸປະຖຳຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 122

अथातः संप्रवक्ष्यामि तीर्थानां स्पर्शने विधिम् । मन्त्रेण मंत्रितं तीर्थं भवेत्संनिहितं तथा

ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍວິທີອັນຖືກຕ້ອງໃນການແຕະຕ້ອງແລະເຊີນຕີຣຖະ. ຕີຣຖະທີ່ຖືກປະພອມດ້ວຍມັນຕຣະ ຈະມີຢູ່ຢ່າງແທ້ຈິງໃນທີ່ນັ້ນດ້ວຍ।

Verse 123

प्रथमं चालभेत्तीर्थं प्रणवेन जलं शुचि । अवगाह्य ततः स्नायादध्यात्ममन्त्रयोगतः

ກ່ອນອື່ນ ຈົ່ງຮັບຕີຣຖະດ້ວຍປຣະນະວະ (ໂອມ) ແລະນ້ຳອັນບໍລິສຸດ. ເມື່ອຈົ່ມລົງແລ້ວ ຈຶ່ງອາບນ້ຳຕາມວິໄນອັດຍາດມະ ອັນປະສານກັບມັນຕຣະ।

Verse 124

ओंनमो देवदेवाय शितिकण्ठाय दंडिने । रुद्राय वामहस्ताय चक्रिणे वेधसे नमः

ໂອມ—ນະໂມ ແດ່ພຣະເທວະເທວາ: ແດ່ພຣະຜູ້ຄໍສີຟ້າ (ຊິຕິກັນຖະ) ຜູ້ຖືຄັນທອນ; ແດ່ຣຸດຣະ ຜູ້ໃຊ້ມືຊ້າຍ; ແດ່ຜູ້ຖືຈັກຣະ; ແດ່ເວທະສະ ຜູ້ສ້າງ—ຂໍນະໂມ.

Verse 125

सरस्वती च सावित्री वेदमाता विभावरी । संनिधानं कुरुष्वात्र तीर्थे पाप प्रणाशिनि । सर्वेषामेव तीर्थानां मंत्र एष उदाहृतः

ສະຣັສວະຕີ ແລະ ສາວິຕຣີ—ແມ່ແຫ່ງເວທະ, ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງ—ຂໍໃຫ້ທ່ານສະຖາປະນາການປະທັບຢູ່ຂອງທ່ານໃນຕີຣຖະນີ້, ໂອ ຜູ້ທຳລາຍບາບ. ມັນຕຣະນີ້ໄດ້ຖືກປະກາດສຳລັບຕີຣຖະທັງປວງ.

Verse 126

इत्युच्चार्य नमस्कृत्वा स्नानं कुर्याद्यथाविधि । उपवासं ततः कुर्यात्तस्मिन्नहनि सुव्रते

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ແລະ ກ້ອມນະມັດສະການ ຄວນອາບນ້ຳຊຳລະຕາມພິທີຢ່າງຖືກຕ້ອງ। ຈາກນັ້ນ ຄວນຖືອຸປະວາສໃນວັນນັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະດີ।

Verse 127

सा तिथिर्वर्षमेकं तु उपोष्या भक्तितत्परैः

ຕິຖີນັ້ນແທ້ໆ ຄວນໃຫ້ຜູ້ມຸ່ງໝັ້ນໃນພັກຕິ ຖືອຸປະວາສສັງວອນຕະຫຼອດໜຶ່ງປີເຕັມ।

Verse 128

देव्युवाच । कस्मिंस्तीर्थे नरैः पूर्वं प्रभासक्षेत्रमागतैः । स्नानं कार्यं महादेवि तन्मे विस्तरतो वद

ເທວີກ່າວວ່າ: “ເມື່ອຜູ້ຄົນມາຮອດພຣະພາສະເຂດ ດິນແດນສັກສິດນັ້ນ ຄວນອາບນ້ຳພິທີກ່ອນໃນຕີຣະຖະໃດ ໂອ ມະຫາເທວີ? ຂໍໃຫ້ກ່າວໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ.”

Verse 129

ईश्वर उवाच । हंत ते संप्रवक्ष्यामि आद्यं तीर्थं महाप्रभम् । पूर्वं यत्र नरैः स्नानं क्रियते तच्छृषुष्व मे

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ດີແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍໃຫ້ເຈົ້າຟັງເຖິງຕີຣະຖະທຳອິດ ອັນສະຫວ່າງໄສຢ່າງຍິ່ງ. ບ່ອນທີ່ຜູ້ຄົນອາບນ້ຳຄັ້ງທຳອິດ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າພະເຈົ້າ.”