Adhyaya 278

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि शूलस्थानमिति श्रुतम् । देविकायास्तटे रम्ये भास्करं वारितस्करम्

ພຣະອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ ພຶງໄປຍັງສະຖານທີ່ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ຊູລະສະຖານ». ທີ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ຳ ເທວິກາ ມີ ພຣະພາສະກະຣະ «ຜູ້ຫ້າມໂຈນ» ປະທັບຢູ່.

Verse 2

यत्रातपत्तपो घोरं वाल्मीकिर्मुनिपुंगवः । वाल्मीकिनामा विप्रर्षिर्यत्र सिद्धो महामुनिः

ທີ່ນັ້ນ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ວາລະມີກິ ໄດ້ບຳເນັດຕະປະອັນດຸຮ້າຍ. ທີ່ນັ້ນເອງ ມະຫາມຸນີ ວາລະມີກິ ຜູ້ເປັນພຣາຫມະນະ-ຣິສິ ໄດ້ບັນລຸ ສິດທິ (ຄວາມສຳເລັດສູງສຸດ).

Verse 3

यत्र सप्तर्षयो मुष्टास्तेनैव मुनिना प्रिये । तस्यैव पश्चिमे भागे मरीचिप्रमुखा द्विजाः

ທີ່ນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຣິສິທັງເຈັດ ຖືກ «ຈັບຍຶດໄວ້» ໂດຍມຸນີຜູ້ນັ້ນເອງ (ວາລະມີກິ). ແລະໃນສ່ວນຕາເວັນຕົກຂອງສະຖານນັ້ນ ມີພວກດວິຊະ (ພຣາຫມະນະ) ນຳໂດຍ ມະຣີຈິ ພຳນັກຢູ່.

Verse 4

देव्युवाच । कथं तु सिद्धो वाल्मीकिः कथं चौर्येऽकरोन्मनः । कथं सप्तर्षयो मुष्टा एतन्मे वद शंकर

ເທວີ ກ່າວວ່າ: ວາລະມີກິ ບັນລຸສິດທິໄດ້ແນວໃດ? ແລະເຂົາເຮັດໃຈໄປສູ່ການລັກຂໂມຍໄດ້ແນວໃດ? ຣິສິທັງເຈັດ ຖືກຈັບໄວ້ແນວໃດ? ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ສັງກະຣະ.

Verse 5

ईश्वर उवाच । आसीत्पूर्वं द्विजो देवि नाम्ना ख्यातः शमीमुखः । गार्हस्थ्ये वर्तमानस्य तस्य पुत्रो व्यजायत । वैशाख इति नाम्नाऽसौ रौद्रकर्मा व्यजायत

ພຣະອີສະວະຣາຕຣັດວ່າ: ໂອ ເທວີ, ໃນອະດີດມີພຣາຫມັນຜູ້ໜຶ່ງ ມີຊື່ດັງວ່າ «ຊະມີມຸຂະ». ເມື່ອລາວດຳລົງຊີວິດຄົວເຮືອນ ກໍເກີດບຸດຊາຍຊື່ «ໄວສາຂະ» ຜູ້ມີໃຈເອີ້ນໄປຫາກຳມະອັນຮຸນແຮງ.

Verse 6

मुक्त्वैकां गुरुशुश्रूषां नान्यत्किंचिदसौ द्विजः । अकरोच्छोभनं कर्म दिवाप्रभृति नित्यशः

ນອກຈາກການຮັບໃຊ້ອາຈານເພີງຄັ້ງດຽວ ພຣາຫມັນນັ້ນບໍ່ໄດ້ເຮັດກຳດີອັນງາມອື່ນໃດເລີຍ. ຕັ້ງແຕ່ຮຸ່ງອາລຸນ ລາວກໍຄຸ້ນຊິນກັບການປະພຶດທີ່ບໍ່ຄວນ ທຸກມື້.

Verse 7

अथ कालेन महता पितरौ तस्य तौ प्रिये । वार्द्धक्यभावमापन्नौ भर्तव्यौ तस्य विह्वलौ

ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນນານ ພໍ່ແມ່ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວກໍແກ່ຊະລາ ເຂົ້າສູ່ສະພາບອ່ອນແອຂອງວັຍຊະລາ. ທັງສອງທຸກໃຈ ແລະອ່ອນແຮງ ຈຶ່ງຕ້ອງພຶ່ງພາລາວໃຫ້ລ້ຽງດູ.

Verse 8

स नित्यं पदवीं गत्वा मुष्ट्वा लोकान्स्वशक्तितः । द्रव्यमादाय पितरौ भार्यां चापि पुपोष च

ລາວໄປຕາມທາງໃຫຍ່ທຸກມື້ ແລະປົ້ນຊິງຜູ້ຄົນຕາມກຳລັງຂອງຕົນ. ເອົາຊັບສິນນັ້ນມາ ລາວລ້ຽງດູພໍ່ແມ່ ແລະພັນລະຍາຂອງຕົນດ້ວຍ.

Verse 9

कस्यचित्त्वथ कालस्य तेन मार्गेण गच्छतः । सप्तर्षींश्च तदापश्यत्तीर्थयात्रापरायणान्

ຕໍ່ມາໃນເວລາໜຶ່ງ ເມື່ອລາວເດີນທາງຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນ ລາວໄດ້ເຫັນສັບຕະຣິສີ ເຈັດພະຣິສີ ຜູ້ອຸທິດໃຈໃນການເດີນທາງຈາລິກໄປຍັງຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ.

Verse 10

तान्दृष्ट्वा यष्टिमुद्यम्य भर्त्सयन्प रुषाक्षरैः । वाक्यैरुवाच तान्सर्वांस्तिष्ठध्वमिति भूरिशः

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາ ລາວຍົກໄມ້ທ່ອນຂຶ້ນ ແລະດ່າດ້ວຍຄໍາຫຍາບຄາຍ ສັ່ງທຸກຄົນວ່າ «ຢືນນິ່ງ!»—ຜູ້ມີຄວາມອວດອົງຫນັກ.

Verse 11

अथ ते मुनयः शांताः समलोष्टाश्मकांचनाः । समाः शत्रौ च मित्रे च रोषरागविवर्जिताः

ແລ້ວບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນສະງົບ ເຫັນກ້ອນດິນ ຫີນ ແລະຄໍາເທົ່າກັນ ເທົ່າທຽມຕໍ່ສັດຕູແລະມິດ ປາດສະຈາກໂກດແລະຄວາມຍຶດຕິດ.

Verse 12

अस्माकं दर्शनं चास्य संभाष्यमृषिभिः सह । संजातं निष्फलं मा स्यादित्युवाचांगिरा वचः

ອັງຄິຣາໄດ້ກ່າວວ່າ: «ຂໍຢ່າໃຫ້ການໄດ້ພົບພາລາວ ແລະການສົນທະນານີ້ກັບບັນດາຣິຊີ ເປັນໄປໂດຍບໍ່ມີຜົນ»।

Verse 13

अंगिरा उवाच । भोभोस्तस्कर मे वाक्यं शृणुष्वावहितः क्षणात् । आत्मनस्तु हितार्थाय सत्यं चैव वदाम्यहम् । तव कः पोष्यवर्गोऽस्ति तच्च सर्वं वदस्व मे

ອັງຄິຣາກ່າວວ່າ: «ໂອ້ ໂຈນເອີຍ, ຈົ່ງຟັງຄໍາຂ້ອຍດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍາ ພຽງຊົ່ວຄາວ. ເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າ ຂ້ອຍຈະເວົ້າແຕ່ຄວາມຈິງ. ຜູ້ໃດບ້າງທີ່ພຶ່ງພາເຈົ້າໃນການດໍາລົງຊີວິດ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍໃຫ້ໝົດ»។

Verse 14

तस्कर उवाच । स्यातां मे पितरौ वृद्धौ भार्यैकाऽपत्यवर्ज्जिता । एका दासी ह्यहं षष्ठो नान्यदस्त्यधिकं मुने

ໂຈນກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍມີພໍ່ແມ່ເຖົ້າສອງຄົນ ແລະເມຍຄົນດຽວທີ່ບໍ່ມີລູກ. ມີສາວໃຊ້ຄົນໜຶ່ງ; ນັບຂ້ອຍເປັນຄົນທີຫົກ. ບໍ່ມີຫຍັງເກີນນີ້ ໂອ້ ມຸນີ»។

Verse 15

अंगिरा उवाच । गत्वा पृच्छस्व तान्सर्वान्पुष्टान्पापार्जितैर्धनैः । अहं करोमि पापानि सर्वे यूयं तु भक्षकाः

ອັງຄິຣາ ກ່າວວ່າ: «ຈົ່ງໄປຖາມທຸກຄົນຜູ້ຖືກຫຼ້ຽງດ້ວຍຊັບສິນທີ່ໄດ້ມາຈາກບາບວ່າ: ‘ຂ້າເຮັດບາບ ແຕ່ພວກເຈົ້າທັງໝົດກິນຜົນ’»।

Verse 16

तत्पापं भविता कस्य कथयंत्विति मे लघु । तथैव गत्वा पप्रच्छ पितरौ तावथोचतुः

«ຈົ່ງບອກຂ້າໃຫ້ໄວ—ບາບນັ້ນຈະເປັນຂອງໃຜ?» ເວົ້າແລ້ວ ລາວກໍໄປຖາມພໍ່ແມ່; ແລ້ວທັງສອງກໍຕອບວ່າ।

Verse 17

मातापितरावूचतुः । एकः पापानि कुरुते फलं भुंक्ते महा जनः । भोक्तारो विप्रमुच्यंते कर्ता दोषेण लिप्यते

ພໍ່ແມ່ກ່າວວ່າ: «ຄົນໜຶ່ງເຮັດບາບ ແຕ່ຜົນກັບເປັນຂອງອີກຄົນ—ຜູ້ໃຫຍ່—ໄດ້ຊົມໃຊ້. ຜູ້ກິນຜົນອາດພົ້ນໄດ້ ແຕ່ຜູ້ກະທຳຖືກປະທັບດ້ວຍຄວາມຜິດ»।

Verse 18

यः करोत्यशुभं कर्म कुटुंबार्थं तु मंदधीः । आत्मा न वल्लभस्तस्य नूनं पुंसः सुपापिनः

«ຜູ້ມີປັນຍາທຶບທື່ ທີ່ເຮັດກຳອັນອັບມົງຄົນເພື່ອຄອບຄົວ—ສຳລັບຄົນບາບໜັກນັ້ນ ແນ່ນອນວ່າ ແມ່ນແຕ່ຕົນເອງກໍບໍ່ເປັນທີ່ຮັກຂອງລາວ»។

Verse 19

ईश्वर उवाच । तयोः स वचनं श्रुत्वा पुनर्भीतमनास्तदा । तयोस्तु संनतिं कृत्वा पितरौ पुनरब्रवीत्

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ເມື່ອລາວໄດ້ຍິນຄຳຂອງພວກເຂົາ ໃຈກໍຫວາດຫວັນອີກຄັ້ງ. ລາວກໍກົ້ມຄຳນັບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວເວົ້າກັບພໍ່ແມ່ອີກເທື່ອ»។

Verse 20

युवाभ्यां हितमेवाहं यत्करोम्यशुभं क्वचित् । तस्यांशं भुज्यते किंचिद्युवाभ्यां वा न वोच्यताम्

«ສິ່ງຜິດທີ່ຂ້ອຍເຮັດເປັນບາງຄັ້ງ ກໍເພື່ອປະໂຫຍດຂອງເຈົ້າທັງສອງເທົ່ານັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າທັງສອງຮັບສ່ວນໜຶ່ງຂອງຜົນນັ້ນ ຫຼືຢ່າງນ້ອຍ ຢ່າຫ້າມຂ້ອຍ»។

Verse 21

पितरावूचतुः । पूर्वे वयसि पुत्र त्वमावाभ्यां पाल्य एव हि । उत्तरे तु वयं पाल्याः सम्यक्पुत्र त्वया पुनः

ພໍ່ແມ່ກ່າວວ່າ: «ໃນວັຍໜຸ່ມ ລູກເອີຍ ເຈົ້າເປັນຜູ້ທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງອຸປະຖຳ. ແຕ່ໃນວັຍແກ່ ພວກເຮົາຄວນໄດ້ຮັບການອຸປະຖຳຢ່າງດີຈາກເຈົ້າຄືນ»។

Verse 22

इतरेतरधर्मोऽयं निर्दिष्टः पद्मयोनिना । आवाभ्यां यत्कृतं कर्म युष्मदर्थं शुभाशुभम् । भोक्ष्यामो वयमेवेह तत्सर्वं नात्र संशयः

«ໜ້າທີ່ທາງທຳອັນເປັນການຕອບແທນກັນນີ້ ພະປັດມະໂຍນີ (ພະພຣະພຣົມ) ໄດ້ຊີ້ແຈງໄວ້. ກຳທັງປວງທີ່ພວກເຮົາເຮັດເພື່ອເຈົ້າ—ດີຫຼືຊົ່ວ—ພວກເຮົາເອງຈະຮັບຜົນທັງໝົດໃນນີ້ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 23

अथ त्वमपि यद्वत्स प्रकरोषि शुभाशुभम् । भोक्ष्यसे सकलं तद्वत्स्वयं नान्यः परत्र च

«ແລະເຈົ້າດ້ວຍ ລູກທີ່ຮັກ, ສິ່ງໃດທີ່ເຈົ້າເຮັດ—ດີຫຼືຊົ່ວ—ເຈົ້າຈະຮັບຜົນທັງໝົດດ້ວຍຕົນເອງ; ໃນປະໂລກ ບໍ່ມີຜູ້ອື່ນໃດຈະຮັບແທນໄດ້»។

Verse 24

अवश्यं स्वयमश्नाति कृतं कर्म शुभाशुभम् । तस्मान्नरेण कर्तव्यं शुभं कर्म विपश्चिता

«ມະນຸດຈະຕ້ອງ ‘ກິນ’ ຫຼືຮັບຜົນຂອງກຳທີ່ຕົນເຮັດ—ດີຫຼືຊົ່ວ—ຢ່າງແນ່ນອນ. ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນເຮັດແຕ່ກຳອັນເປັນມົງຄຸນ»។

Verse 25

चौर्यं वाथ कृषिं वाथ कुसीदं वाथ पुत्रक । वाणिज्यमथवा प्रेष्यं कृत्वाऽस्माकं च भोजनम् । अहर्निशं त्वया देयं न दोषोऽस्मासु पुत्रक

«ຈະເປັນການລັກຂໂມຍກໍດີ ຫຼືເຮັດນາກໍດີ ຫຼືໃຫ້ກູ້ເງິນກໍດີ ລູກເອີຍ—ຫຼືຄ້າຂາຍ ຫຼືຮັບໃຊ້—ເຮັດຢ່າງໃດກໍຕາມ ຈົ່ງຈັດອາຫານໃຫ້ພວກເຮົາທັງກາງວັນກາງຄືນ. ບໍ່ມີໂທດແກ່ພວກເຮົາ ລູກທີ່ຮັກ»។

Verse 26

ताभ्यां तद्वचनं श्रुत्वा ततो भार्यामभाषत । तदेव वाक्यं साऽवोचद्यत्प्रोक्तं गुरुभिः पुरा । ततो वैराग्यमापन्नो वैशाखो मुनिसत्तमः

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍານັ້ນຈາກພວກເຂົາ ເຂົາຈຶ່ງເວົ້າກັບພັນລະຍາ. ນາງກໍໄດ້ກ່າວຊໍ້າຄໍາເດີມ ທີ່ບັນດາຄູອາຈານເຄີຍສອນໄວ້. ດັ່ງນັ້ນ ໄວສາຂະ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ຈຶ່ງເກີດວິໄຣາກະ (ຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດ)។

Verse 27

गर्हयन्नेवमात्मानं भूयोभूयः सुदुःखितः । धिङ्मां दुष्कृतकर्माणं पापकर्मरतं सदा

ເຂົາຕໍ່ວ່າຕົນເອງຢ່າງນັ້ນ ຊໍ້າໆ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າຢ່າງໜັກ: «ຖຸຍ! ຂ້າພະເຈົ້າ—ຜູ້ກະທໍາກຳຊົ່ວ ແລະຫມົດໃຈຢູ່ໃນບາບກຳເສມອ!»

Verse 28

विवेकेन परित्यक्तं सत्संगेन विवर्जितम् । यः करोति नरः पापं न सेवयति पंडितान् । न चात्मा वल्लभस्तस्य एतन्मे वर्तते हृदि

«ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ກະທໍາບາບ—ຖືກປະຖິ້ມໂດຍວິເວກ (ປັນຍາແຍກແຍະ) ແລະຂາດສັດສັງຄະ (ການຄົບຫາຄົນດີ)—ບໍ່ຮັບໃຊ້ບັນດາບັນດິດ; ແມ່ນແຕ່ຕົນເອງກໍບໍ່ຮັກເຂົາ. ຄວາມຄິດນີ້ຢູ່ໃນໃຈຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 29

एवं विकल्पहृदयो गत्वा स ऋषिसन्निधौ । उवाच श्लक्ष्णया वाचा गम्यतामिति सादरम्

ດ້ວຍໃຈທີ່ຖືກດຶງລາກໂດຍຄວາມສົງໄສແລະການຄິດຄໍານຶງ ເຂົາໄດ້ໄປຢູ່ຕໍ່ໜ້າບັນດາລະສີ ແລະເວົ້າດ້ວຍຖ້ອຍຄໍາອ່ອນໂຍນ ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບວ່າ: «ຂໍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ອອກເດີນທາງ ຕາມທີ່ທ່ານສັ່ງ»។

Verse 30

वृसी प्रगृह्यतामेषा तथैव च कमण्डलुः । वल्कलानि च चीराणि मृगचर्माण्यशेषतः

ຂໍໃຫ້ທ່ານຮັບເອົາ vṛsī (ເສື່ອ/ຫຍ້າປູນັ່ງ) ນີ້ ແລະ ກະມັນດະລຸ (ຄົວນ້ຳ) ດ້ວຍ; ຈົ່ງຮັບເອົາເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມຈາກເປືອກໄມ້, ຜ້າຂາດ, ແລະ ໜັງກວາງທັງໝົດ।

Verse 31

क्षम्यतामपराधो मे दीनस्य कृपणस्य च । सत्संगेन वियुक्तस्य मूर्खस्य मुनिसत्तमाः

ໂອ ມຸນິສັດຕະມາ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາລະສີ, ຂໍໃຫ້ທ່ານອະໄພຄວາມຜິດຂອງຂ້າ—ຜູ້ທຸກຍາກ ຕະໜີ ແລະ ໂງ່ທີ່ຖືກຕັດຂາດຈາກສັດສັງຄົມອັນບໍລິສຸດ।

Verse 32

अद्यप्रभृति निवृत्तः कर्मणोऽस्याहमेव च । रौद्रस्य सुनृशंसस्य साधुभिर्गर्हितस्य च । तस्मात्कथयतास्माकं निवृत्तिं चास्य कर्मणः

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ຂ້າຈະຖອນຕົນອອກຈາກການກະທຳນີ້ໂດຍຕົນເອງ—ການກະທຳອັນໂຫດຮ້າຍ ແຂງກະດ້າງດຸດັນ ແລະ ຖືກສາທຸຊົນຕຳໜິ. ດັ່ງນັ້ນ ຂໍທ່ານຈົ່ງບອກພວກເຮົາເຖິງວິທີຢຸດກຳນີ້ໃຫ້ສິ້ນເຊີງ।

Verse 33

येन युष्मत्प्रसादेन पापान्मोक्षमहं व्रजे । उपवासोऽथ मन्त्रो वा नियमो वाथ संयमः

ໂດຍພຣະກະລຸນາຂອງທ່ານ ຂ້າຈະໄປສູ່ຄວາມພົ້ນຈາກບາບໄດ້ດ້ວຍວິທີໃດ? ແມ່ນການອົບວາດ (ອົດອາຫານ) ຫຼື ມັນຕຣາ ຫຼື ວຣະຕະ (ຖືສິນ/ປະຕິຍານ) ຫຼື ສັງຍະມະ (ການສຳລວມຕົນ)?

Verse 34

ऋषय ऊचुः । साधु पृष्टं त्वया वत्स तत्त्वमेकमनाः शृणु । संगृह्य कीर्तयिष्यामस्त्वयाऽख्येयं न कस्यचित्

ພວກລະສີກ່າວວ່າ: “ດູກ່ອນ ລູກເອີຍ, ເຈົ້າຖາມໄດ້ດີ. ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຈົດຈໍ່ເປັນອັນດຽວ ຕໍ່ສັດຈະອັນສຳຄັນພຽງຫນຶ່ງ. ພວກເຮົາຈະກ່າວໃຫ້ສັ້ນໆ—ເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ຄວນເປີດເຜີຍໃຫ້ໃຜໆ.”

Verse 35

तेन जप्तेन पापत्मन्मोक्षं प्राप्स्यसि निश्चितम् । झाटघोटस्त्वया कीर्त्त्यो मन्त्रोऽयं चतुरक्षरः

ດ້ວຍການຈະປະ (japa) ຂອງມັນຕຣານັ້ນ ໂອ ຜູ້ມີບາບ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບໂມກສະ (mokṣa) ຢ່າງແນ່ນອນ. ‘Jhāṭaghoṭa’ ຈົ່ງສວດໂດຍເຈົ້າ—ນີ້ແມ່ນມັນຕຣາສີ່ພະຍາງ.

Verse 36

सर्वपापहरो नृणां स्वर्गमोक्षफलप्रदः । स तदैवं हि तैः प्रोक्तो वैशाखो मुनिपुंगवैः । तस्थौ जाप्यपरो नित्यं गतास्ते मुनिपुंगवाः

ມັນກຳຈັດບາບທັງປວງຂອງມະນຸດ ແລະປະທານຜົນແຫ່ງສະຫວັນ (svarga) ແລະໂມກສະ (mokṣa). ດັ່ງນັ້ນ ບັນດາມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ສອນແກ່ ໄວສາຄະ (Vaiśākha). ລາວຢືນຢັນໃນການຈະປະຢ່າງສະໝໍ້ສະເໝີ ແລະມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ເຫຼົ່ານັ້ນກໍໄດ້ເດີນທາງຈາກໄປ.

Verse 37

तस्यैवं जपतो देवि देविकायास्तटे शुभे । अनिशं गुरु भक्तस्य समाधिः समपद्यत

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອລາວຈະປະຕໍ່ໄປຢ່າງນັ້ນ ຢູ່ຝັ່ງອັນເປັນມົງຄຸນຂອງແມ່ນ້ຳເທວິກາ, ຜູ້ບູຊາຄູຣູຜູ້ຕື່ນຮູ້ຢູ່ເສມອ ກໍໄດ້ບັນລຸສະມາທິ (samādhi) ອັນໝັ້ນຄົງ ບໍ່ຂາດຕອນ ໂດຍທຳມະຊາດ.

Verse 38

क्षुत्पिपासा तदा नष्टा शुद्धिमायात्कलेवरम्

ໃນເວລານັ້ນ ຄວາມຫິວໂຫຍ ແລະຄວາມກະຫາຍນ້ຳ ກໍຫາຍໄປ ແລະກາຍຂອງລາວກໍໄດ້ຮັບຄວາມບໍລິສຸດ.

Verse 39

मंत्रे तीर्थे द्विजे देवे दैवज्ञे भेषजे गुरौ । यादृशी भाव ना यस्य सिद्धिर्भवति तादृशी

ໃນມັນຕຣາ, ຕີຣຖະ (tīrtha), ພຣາຫມັນ, ເທວະ, ຜູ້ຮູ້ນິມິດ, ແພດ, ແລະຄູຣູ—ຄຸນນະພາບແຫ່ງຈິດໃຈພາຍໃນ (bhāvanā) ຂອງຜູ້ນັ້ນເປັນແນວໃດ, ສິດທິ (siddhi) ທີ່ເກີດຂຶ້ນກໍເປັນແນວນັ້ນ.

Verse 40

निर्मलोऽयं स्वभावेन परमात्मा यथा हितः । उपाधिसंगमासाद्य विकारं स्फटिको यथा

ພຣະອາຕະມັນສູງສຸດນີ້ ບໍລິສຸດໂດຍສະພາບ ແລະເປັນຜູ້ເກື້ອກູນ; ແຕ່ເມື່ອສຳຜັດກັບອຸປາທິ (ເງື່ອນໄຂຈຳກັດ) ກໍເຫັນຄືວ່າມີການປ່ຽນແປງ ເຫມືອນຜົນຶກທີ່ເຫັນສີຕາມຂ້າງເຄີຍຂອງມັນ।

Verse 41

यथा च भ्रमरी वंध्या लब्ध्वा जीवमणुं क्वचित् । स्वस्थाने स्थाप्य तं ध्यायेद्भ्रमरी ध्यानसंयुता

ແລະເຫມືອນພຣະມະຣີ (ເຜິ້ງເພດຍິງ) ທີ່ເປັນໝັນ ໄດ້ພົບຕົວອ່ອນມີຊີວິດນ້ອຍໆ ຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ ແລ້ວນຳໄປວາງໄວ້ໃນຮັງຂອງຕົນ ແລະພິຈາລະນາມັນດ້ວຍຈິດຈົ່ງຈໍ່ໃນທຽນ—

Verse 42

स तु तद्ध्यानसंवृद्धो जीवो भवति तादृशः । अन्ययोन्युद्भवो वापि तथा निदर्शनं सताम्

ຊີວິດນັ້ນ ທີ່ເຕີບໃຫຍ່ດ້ວຍທຽນນັ້ນເອງ ກໍກາຍເປັນຢ່າງນັ້ນ; ແລະແມ່ນແຕ່ການເກີດຂຶ້ນຂອງຮູບໜຶ່ງຈາກອີກຮູບໜຶ່ງ ກໍຖືກນັກປັນຍາຍົກເປັນຕົວຢ່າງຂອງຫຼັກນີ້।

Verse 43

आदिष्टो गुरुणा यश्च विकल्पं यदि गच्छति । नासौ सिद्धिमवाप्नोति मंदभाग्यो यथा निधिम्

ແຕ່ຜູ້ໃດທີ່ໄດ້ຮັບຄຳສັ່ງສອນຈາກຄູບາອາຈານ (ຄຸຣຸ) ແລ້ວຍັງໄປຕົກໃນຄວາມລັງເລ ແລະຄວາມສົງໄສ ຜູ້ນັ້ນບໍ່ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ ເຫມືອນຄົນອັບໂຊກທີ່ບໍ່ໄດ້ຂຸດພົບຂຸມຊັບທີ່ຊ່ອນໄວ້।

Verse 44

एवं वर्षसहस्राणि समतीतानि भूरिशः । तस्य जाप्यपरस्यैव अमृतत्वं गतस्य च

ດັ່ງນັ້ນ ພັນໆປີຫຼາຍຄັ້ງໄດ້ຜ່ານໄປ; ແລະສຳລັບຜູ້ນັ້ນ—ຜູ້ອຸທິດຕົນທັງໝົດໃຫ້ແກ່ຈະປະ (japa) —ກໍໄດ້ບັນລຸພາວະອະມະຕະ ຄືຄວາມບໍ່ຕາຍ ເຊັ່ນກັນ।

Verse 45

ततः कालक्रमेणैव वल्मीकेन स वेष्टितः । येनासौ सर्वतो व्याप्तो न च तं स बुबोध वै

ຕໍ່ມາ ຕາມການເຄື່ອນໄຫວຂອງເວລາ ລາວຖືກຈອມປວກຫຸ້ມລ້ອມ; ມັນແຜ່ອອກທົ່ວທິດ ແຕ່ລາວບໍ່ຮູ້ຕົວເລີຍ।

Verse 46

कस्यचित्त्वथकालस्य मुनयस्ते समागताः । तं प्रदेशं तु संप्रेक्ष्य सहाय्यमितरेतरम् । ऊचुः परस्परं सर्वे दत्त्वा चैव करैः करम्

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາໜຶ່ງ ບັນດາມຸນີເຫຼົ່ານັ້ນໄດ້ມາຮອດ. ເມື່ອເຫັນບ່ອນນັ້ນ ພວກເຂົາກໍຊ່ວຍເຫຼືອກັນ; ແລ້ວທຸກຄົນກ່າວກັນ ພ້ອມຈັບມືກັນ।

Verse 47

ऋषय ऊचुः । अत्रासौ तस्करः प्राप्तो वैशाखो दारुणाकृतिः । येन सर्वे वयं मुष्टा अस्मि न्स्थाने समागताः

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: “ທີ່ນີ້ ໂຈນໄວສາຂະ ຜູ້ມີຮູບລັກນ່າຢ້ານ ໄດ້ມາຮອດ; ເນື່ອງຈາກເຂົາ ພວກເຮົາທັງໝົດຖືກປົ່ນ ແລະຈຶ່ງມາຊຸມນຸມຢູ່ບ່ອນນີ້.”

Verse 48

एवं संजल्पमानास्ते शुश्रुवुः शब्दमुत्तमम् । वल्मीकमध्यतो व्यक्तं ततस्ते कौतुकान्विताः

ເມື່ອພວກເຂົາສົນທະນາກັນຢ່າງນັ້ນ ກໍໄດ້ຍິນສຽງອັນປະເສີດ ດັງອອກຢ່າງແຈ້ງຈາກກາງຈອມປວກ; ແລ້ວພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມພິສົດແລະຄວາມຢາກຮູ້।

Verse 49

अखनंस्तत्र वल्मीकं कुशीभिः पर्वतोपमम्

ທີ່ນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ຂຸດຈອມປວກ ອັນໃຫຍ່ດັ່ງພູ ໂດຍໃຊ້ຄຸຊະ (ຫຍ້າຄຸຊະເປັນເຄື່ອງມື)។

Verse 50

अथ ते ददृशुस्तत्र विशाखं मुनिसत्तमाः । जपंतमसकृन्मत्रं तमेव चतुरक्षरम्

ແລ້ວບັນດາມຸນີຜູ້ປະເສີດໄດ້ເຫັນວິສາຂະຢູ່ທີ່ນັ້ນ ກໍາລັງສວດຈະປະມັນຕຣາສີ່ພະຍາງນັ້ນ ບໍ່ຂາດສາຍ।

Verse 51

तं समाधिगतं ज्ञात्वा भेषजैर्योगसंमतैः । ममर्दुः सर्वतो विप्रास्तत्र सुप्ततनौ भृशम्

ເມື່ອຮູ້ວ່າທ່ານເຂົ້າສູ່ສະມາທິແລ້ວ ບັນດາພຣາຫມັນໄດ້ນໍາສະຫມຸນໄພຢາທີ່ຍອມຮັບໃນທາງໂຍກະ ມາຖູນວດຮ່າງກາຍທີ່ນອນນິ່ງນັ້ນຈາກທຸກດ້ານຢ່າງແຮງກ້າ।

Verse 52

ततोऽब्रवीदृष्रीन्सर्वान्स्वमर्थं गृह्यतां द्विजाः । युष्मदीयं गृहीतं यत्पा पेनाकृतबुद्धिना

ແລ້ວທ່ານໄດ້ກ່າວກັບບັນດາລຶສີທັງປວງວ່າ: “ໂອ ທະວິຊະທັງຫຼາຍ ຈົ່ງຮັບເອົາຊັບຂອງທ່ານຄືນ—ສິ່ງໃດທີ່ເປັນຂອງທ່ານ ແລະຖືກຂ້ອຍເອົາໄປ ເມື່ອປັນຍາຖືກບາບແລະຄວາມໂງ່ເຂົ້າຄອບງໍາ.”

Verse 53

गम्यतां तीर्थयात्रायां सर्वे मुक्ता मया द्विजाः । वाच्यौ मे पितरौ गत्वा तथा भार्या द्विजोत्तमाः

“ຈົ່ງໄປຕໍ່ໃນການຈາລິກໄປຕາມຕີຣຖະອັນສັກສິດ; ໂອ ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ພວກທ່ານທຸກຄົນຖືກຂ້ອຍປ່ອຍໃຫ້ພົ້ນແລ້ວ. ແລະເມື່ອໄປ ຂໍໃຫ້ນໍາຄໍາຂອງຂ້ອຍໄປບອກແກ່ບິດາມານດາ ແລະແກ່ພັນລະຍາຂອງຂ້ອຍດ້ວຍ ໂອ ທະວິຊະຜູ້ປະເສີດ.”

Verse 54

सर्व संगपरित्यक्तो विशाखः समपद्यत । दर्शनं कांक्षते नैव भवद्भिस्तु यथा पुरा

ວິສາຂະໄດ້ລະທິ້ງຄວາມຍຶດຕິດທັງປວງ ແລະເຂົ້າສູ່ສະພາບຊີວິດໃໝ່; ທ່ານບໍ່ປາດຖະໜາຈະໄດ້ພົບຫຼືຄົບຄ້າກັບພວກທ່ານອີກ ເຊັ່ນເກົ່າເລີຍ।

Verse 55

ऋषय ऊचुः । बहुवर्षाण्यतीतानि तवात्र वसतो मुने । सर्वे ते निधनं प्राप्ता ये चान्ये ते कुटुंबिनः

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ມຸນີ, ເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້ມາຫຼາຍປີແລ້ວ. ຍາດພີ່ນ້ອງຂອງເຈົ້າ ແລະຄົນອື່ນໆໃນເຮືອນຂອງເຈົ້າ ລ້ວນໄດ້ພົບຄວາມຕາຍແລ້ວ»។

Verse 56

वयं चिरात्समायाताः स्थानेऽस्मिन्मुनिसत्तमाः । स त्वं सिद्धिमनुप्राप्तो मंत्रादस्मादसंशयम्

«ພວກເຮົາມາຮອດບ່ອນນີ້ຫຼັງຈາກເວລາດົນນານ, ໂອ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ. ແລະເຈົ້າໄດ້ບັນລຸສິດທິຜົນແທ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ—ດ້ວຍມັນຕຣານີ້ເທົ່ານັ້ນ»។

Verse 57

यस्मात्त्वं मंत्रमेकाग्रो ध्यायन्वल्मीकमाश्रितः । तस्माद्वाल्मीकिनामा त्वं भविष्यसि महीतले

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ພິຈາລະນາມັນຕຣາດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈອງອັນດຽວ ໂດຍອາໄສຢູ່ໃນວັລມີກະ (ຈອມປວກ), ດັ່ງນັ້ນໃນໂລກນີ້ເຈົ້າຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມ “ວາລມີກິ”।

Verse 58

स्वच्छंदा भारती देवी जिह्वाग्रे ते भविष्यति । कृत्वा रामायणं काव्यं ततो मोक्षं गमिष्यसि

ພຣະເທວີພາຣະຕີ (ສະຣັສວະຕີ) ຜູ້ເຄື່ອນໄຫວຢ່າງເສຣີຕາມພຣະປະສົງ ຈະສະຖິດຢູ່ທີ່ປາຍລີ້ນຂອງເຈົ້າ. ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ປະພັນກາວະຍະ “ຣາມາຍະນະ” ແລ້ວ ຈາກນັ້ນເຈົ້າຈະໄປສູ່ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)។

Verse 59

विशाख उवाच । गृह्यतां द्विजशार्दूलाः प्रसन्ना गुरुदक्षिणाम् । येनाहमनृणो भूत्वा करोमि सुमहत्तपः

ວິສາຄະກ່າວວ່າ: «ໂອ ດວິຊະຜູ້ດຸດັ່ງເສືອ, ຂໍໃຫ້ທ່ານທັງຫຼາຍຮັບດັກຊິນາແກ່ຄູນີ້ດ້ວຍໃຈປິຕິ. ເພື່ອໃຫ້ຂ້ອຍເປັນຜູ້ບໍ່ຕິດໜີ້ ແລ້ວຈຶ່ງປະພຶດຕະປະອັນຍິ່ງໃຫຍ່»។

Verse 60

ऋषय ऊचुः । एषा नो दक्षिणा विप्र यस्त्वं सिद्धिमुपागतः । सर्वकामसमृद्धात्मा कृतकृत्या वयं मुने

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ນີ້ແມ່ນດັກຊິນາ (ຄ່າຄູ) ຂອງພວກເຮົາ—ທີ່ທ່ານໄດ້ບັນລຸຄວາມສໍາເລັດ. ຈິດວິນຍານຂອງທ່ານເຕັມພ້ອມດ້ວຍຄຸນດີທຸກປະການ; ໂອ ມຸນີ, ພວກເຮົາກໍພໍໃຈວ່າພາລະກິດຂອງພວກເຮົາສໍາເລັດແລ້ວ.

Verse 61

वरं वरय भूयस्त्वं यस्ते मनसि वर्तते

ຈົ່ງເລືອກພອນອີກປະການໜຶ່ງ—ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ຢູ່ໃນໃຈຂອງທ່ານ.

Verse 62

वाल्मीकिरुवाच । भवंतो यदि तुष्टा मे यदि देयो वरो मम । कथ्यतां तर्हि मे शीघ्रं को देवो ह्यत्र संस्थितः । देविकायास्तटे रम्ये सर्वकामफलप्रदः

ວາລະມີກິກ່າວວ່າ: ຖ້າພວກທ່ານພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ແລະຖ້າຈະປະທານພອນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ, ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າໃຫ້ໄວ: ທ່ານເທວະອົງໃດສະຖິດຢູ່ນີ້ ທີ່ຝັ່ງອັນງາມຂອງແມ່ນ້ໍາເທວິກາ, ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຄວາມປາດຖະໜາທຸກປະການ?

Verse 63

ऋषय ऊचुः । शृणुष्वैकमना विप्र यो देवश्चात्र संस्थितः । पश्य निंबमिमं विप्र बहुशाखाप्रविस्तरम्

ພວກລິສີກ່າວວ່າ: ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈົ່ງຟັງດ້ວຍໃຈທີ່ຈົ່ງຈໍາ—ວ່າເທວະອົງໃດສະຖິດຢູ່ນີ້. ໂອ ພຣາຫມັນ, ຈົ່ງເບິ່ງຕົ້ນນິມບະນີ້, ກິ່ງກ້ານຫຼາຍສາຂາແຜ່ກວ້າງ.

Verse 64

अस्य मूले स्थितः सूर्य्यः कल्पादौ ब्रह्मणोंऽशजः । तमाराधय यत्तेसावस्य स्थानस्य देवता

ທີ່ໂຄນຮາກຂອງຕົ້ນໄມ້ນີ້ ພຣະສຸຣະຍະ (ພຣະອາທິດ) ສະຖິດຢູ່—ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງກັລປະ ພຣະອົງເກີດຂຶ້ນເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງພຣະພຣະຫມາ. ຈົ່ງນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງນັ້ນ, ເພາະພຣະອົງແມ່ນເທວະປະຈໍາສະຖານອັນສັກສິດນີ້.

Verse 65

सूर्यक्षेत्रं समाख्यातमिदं गव्यूतिमात्रकम् । अत्र स्थाने स्थिता येपि तेषां स्वर्गो ध्रुवं भवेत्

ສະຖານທີ່ນີ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ສູຣະຍະເກດຕຣະ» ມີຂະໜາດພຽງແຕ່ 1 ກະວະຍູຕິ. ຜູ້ໃດຢູ່ອາໄສໃນບ່ອນນີ້ ສະຫວັນຈະເປັນຂອງເຂົາແນ່ນອນ.

Verse 66

अद्यप्रभृति विप्रेन्द्र मूलस्थानमिति श्रुतम् । स्थानं सूर्यस्य विप्रेन्द्र कार्या चात्र त्वया स्थितिः

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຈະໄດ້ຍິນກັນວ່າ «ມູລະສະຖານ» (ສະຖານຮາກ). ບ່ອນນີ້ເປັນທີ່ປະທັບຂອງພຣະສູຣະຍະ; ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ວິປຣິນດຣະ ເຈົ້າຄວນຢູ່ອາໄສທີ່ນີ້.

Verse 67

अद्यप्रभृति विप्रेंद्र तीर्थमेतन्महीतले । गमिष्यति परां ख्यातिं देविकातटमाश्रितम्

ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ຕີຣະຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ແຫ່ງນີ້ໃນໂລກ ທີ່ອາໄສຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳເດວິກາ ຈະໄດ້ຮັບຊື່ສຽງອັນສູງສຸດ.

Verse 68

वयं मुष्टा यतो विप्र मूलस्थाने पुरा स्थिताः । मूलस्थानेति वै नाम लोके ख्यातिं गमिष्यति

ໂອ ພຣາຫມັນ, ເນື່ອງຈາກພວກເຮົາເຄີຍປະທັບຢູ່ໃນ «ມູລະສະຖານ» ໃນກ່ອນ ພວກເຮົາຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ມຸສະຖາ». ແທ້ຈິງແລ້ວ ຊື່ «ມູລະສະຖານ» ຈະໂດ່ງດັງໃນໂລກ.

Verse 69

अत्र ये मानवा भक्त्या स्नानं सूर्यस्य संगमे । उत्तरे तु करिष्यंति ते यास्यंति त्रिविष्टपम्

ຜູ້ໃດທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ດ້ວຍສັດທາ ໃນສັງຄົມຂອງພຣະສູຣະຍະ ແລ້ວກະທຳພິທີສິ້ນສຸດຕາມຄຳສັ່ງ (ອຸຕຕະຣະ) ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສູ່ ຕຣິວິສະຕະປະ (ສະຫວັນ).

Verse 70

तर्पणं तिलमिश्रेण जलेन द्विजसत्तमाः । गयाश्राद्धसमा तुष्टिः पितॄणां च भविष्यति

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ! ຖ້າຖວາຍຕັຣປະນະ (tarpaṇa) ດ້ວຍນ້ຳປົນເມັດງາ ຢູ່ທີ່ນີ້ ຄວາມພໍໃຈຂອງບັນພະບຸລຸດຈະເກີດຂຶ້ນ ເທົ່າກັບສຣາດທະ (śrāddha) ອັນລືອຊາທີ່ຄະຍາ (Gayā)។

Verse 71

अत्र ये मानवा भक्त्या श्राद्धं दास्यंति सत्तमाः । शाकमूलफलैर्वापि सम्यक्छ्रद्धासमन्विताः

ທີ່ນີ້ ຜູ້ຄົນດີທັງຫຼາຍ ຜູ້ຖວາຍສຣາດທະ (śrāddha) ດ້ວຍຄວາມພັກດີ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍຜັກ ຮາກ ແລະໝາກໄມ້ ພ້ອມດ້ວຍສັດທາອັນຈິງໃຈ ແລະເຈດຕະນາອັນຖືກຕ້ອງ ຍ່ອມປະກອບພິທີໄດ້ຢ່າງສົມບູນ।

Verse 72

तेषां यास्यंति पितरो मोक्षं नैवात्र संशयः

ບັນພະບຸລຸດຂອງເຂົາເຈົ້າ ຈະໄດ້ເຖິງໂມກສະ (mokṣa) ແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃນທີ່ນີ້।

Verse 73

अपि कीटपतंगा ये पक्षिणः पशवो मृगाः । तृषार्ता जलसंस्पर्शाद्यास्यंति परमां गतिम्

ແມ່ນແຕ່ແມງໄມ້ ແລະແມງປີກ, ນົກ, ສັດລ້ຽງ, ແລະສັດປ່າ—ເມື່ອຖືກທຸກທໍລະມານດ້ວຍຄວາມຫິວນ້ຳ—ພຽງແຕ່ແຕະນ້ຳນີ້ ກໍຈະໄດ້ເຖິງຄະຕິອັນສູງສຸດ។

Verse 74

वयमेव सदात्रस्थाः श्रावणे मासि सत्तम । पौर्णमास्यां भविष्यामस्तव स्नेहादसंशयम्

ພວກເຮົາເອງຈະຢູ່ທີ່ນີ້ເສມອ; ແລະໃນເດືອນສຣາວະນະ (Śrāvaṇa) ໂອ ຜູ້ປະເສີດ, ໃນວັນເພັງ ພວກເຮົາຈະປາກົດແນ່ນອນ ເນື່ອງຈາກຄວາມເມດຕາຮັກໃຫ້ແກ່ເຈົ້າ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ।

Verse 75

तस्मिन्नहनि यस्तोयैः पितॄन्संतर्पयिष्यति । तस्याष्टादशकुष्ठानि क्षयं यास्यंति तत्क्षणात्

ໃນວັນນັ້ນ ຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຖວາຍນ້ຳທາປະນະແກ່ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ໃຫ້ອີ່ມໃຈ ໂລກກຸດຖະ 18 ປະເພດຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສູນໄປໃນທັນທີ.

Verse 76

कपालोदुम्बराख्येंद्रमण्डलाख्यविचर्चिकाः । ऋष्यचर्मैककिटिभसिध्मालसविपादिकाः

ກະປາລາ, ອຸດຸມບະຣາ, ອິນທຣະມັນດະລາ, ແລະ ວິຈັຣຈິກາ; ຣິສຍະຈັຣມາ, ເອກະກິຕິພາ, ສິດມາ, ອາລະສາ, ແລະ ວິປາດິກາ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມໂລກຜິວໜັງທີ່ຖືກເອີ້ນ.

Verse 77

दद्रुसिता रुचिस्फोटं पुण्डरीकं सकाकणम् । पामा चर्मदलं चेति कुष्ठान्यष्टादशैव तु

ດັດຣຸ, ສິຕາ, ຣຸຈິ-ສະໂຟຕະ, ປຸນຑະຣີກະ, ສະກາກະນະ, ປາມາ, ແລະ ຈັຣມະດະລະ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ແມ່ນກຸດຖະ 18 ປະເພດ.

Verse 78

गमिष्यंति न संदेह इत्युक्त्वांतर्दधुश्च ते । ऋषिः सिषेवे च रविं चक्रे रामायणं ततः

ເຂົາເວົ້າວ່າ “ພວກມັນຈະຈາກໄປ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ” ແລ້ວກໍຫາຍລັບຈາກສາຍຕາ. ຕໍ່ມາ ຣິສິໄດ້ບູຊາຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ແລ້ວຈຶ່ງປະພັນຣາມາຍະນະ.

Verse 79

तस्मात्पश्येच्च तं देवं सर्वयज्ञफलप्रदम् । शृणुयाच्च कथां चैनां सर्वपातकनाशिनीम्

ດັ່ງນັ້ນ ຄວນໄດ້ເຫັນພຣະເທວະອົງນັ້ນ ຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງຍັດຍາທັງປວງ; ແລະຄວນຟັງເລື່ອງນີ້ດ້ວຍ ອັນທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 278

इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये देविकामाहात्म्यमूलस्थानमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टसप्तत्युत्तर द्विशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນັ້ນ ໃນ «ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ»—ໃນຊຸດ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພາກທີ 7 «ປຣະພາສະຂັນດະ» ໃນພາກຍ່ອຍທີ 1 «ປຣະພາສະເຂດຕຣະມາຫາຕມະຍະ» ຈົບບົດທີ 278 ຊື່ «ການພັນລະນາມາຫາຕມະຍະຂອງ ເທວິກາ ແລະ ມາຫາຕມະຍະຂອງ ມູລະສະຖານ (ສະຖານທີ່ດັ້ງເດີມອັນສັກສິດ)» ເທົ່ານີ້ແລ້ວ.