Adhyaya 167

Verse 2

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि तत्रस्थां भूतमातृकाम् । सावित्र्या वारूणे भागे शतधन्वंतरे स्थिताम् । नवकोटि गणैर्युक्तां प्रेतभूतसमाकुलाम् । पूजितां सिद्धगंधर्वैर्देवादिभिरनेकशः

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ «ພູຕະມາຕຣິກາ» ຜູ້ສະຖິດຢູ່ທີ່ນັ້ນ—ຢູ່ໃນທິດວະຣຸນະຂອງສາວິຕຣີ, ໃນຊ່ວງຫ່າງຮ້ອຍຄັນທະນູ—ມີກະນະ (gaṇa) ເກົ້າໂກດິຄອຍອາລັກ, ແອອັດດ້ວຍເປຣຕະ ແລະ ພູຕະ, ແລະຖືກບູຊາຫຼາຍຄັ້ງໂດຍສິດທະ, ຄັນທະວະ, ເທວະ ແລະອື່ນໆ.

Verse 3

देव्युवाच । भूतमातेति संहृष्टा ग्रामेग्रामे पुरेपुरे । गायन्नृत्यन्हसंल्लोकः सर्वतः परिधावति

ເທວີກ່າວວ່າ: ດ້ວຍຄວາມປິຕິ ຜູ້ຄົນໃນທຸກບ້ານ ແລະທຸກເມືອງ ຮ້ອງຂານວ່າ «ພູຕະມາຕາ!» ພ້ອມກັບຮ້ອງເພງ ເຕັ້ນລຳ ແລະຫົວເຮາະ ວິ່ງວົນໄປທົ່ວທິດ.

Verse 4

उन्मत्तवत्प्रलपते क्षितौ पतति मत्तवत् । क्रुद्धवद्धावति परान्मृतवत्कृष्यते हि सः

ເຂົາເວົ້າພຶດພຳຄືຄົນບ້າ, ລົ້ມລົງກັບດິນຄືຄົນເມົາ, ພຸ້ນໄປຫາຄົນອື່ນຄືຄົນໂກດ, ແລະຖືກລາກໄປມາຄືຄົນຕາຍ.

Verse 5

सुखभंगांश्च कुरुते लोको वातगृहीतवत् । भूतवद्भस्ममूत्रांबुकर्दमानवगाहते

ຜູ້ຄົນກໍ່ຄວາມວຸ່ນວາຍ ທຳລາຍຄວາມສຸກສະບາຍທົ່ວໄປ ດັ່ງຖືກວິນຍານລົມຄອບງຳ; ເຫມືອນຄົນຖືກພູຕະສິງ ພວກເຂົາດຳລົງລົງໃນຂີ້ເທົ່າ, ປັດສະວະ, ນ້ຳ ແລະຂີ້ຕົມ.

Verse 6

किमेष शास्त्रनिर्दिष्टो मार्गः किमुत लौकिकः । मुह्यते मे मनो देव तेन त्वं वक्तुमर्हसि

ນີ້ແມ່ນທາງທີ່ຄຳພີສາດສະໜາກຳນົດໄວ້ ຫຼືເປັນທາງໂລກີທົ່ວໄປ? ໃຈຂ້າພະເຈົ້າສັບສົນ ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງອະທິບາຍເຖິງມັນ.

Verse 7

कथं सा पुरुषैः पूज्या प्रभासक्षेत्रवासिभिः । कस्मात्तत्र गता देवी कस्मिन्काले समागता । कस्मिन्दिने तु मासे तु तस्याः कार्यो महोत्सवः

ພຣະເທວີນັ້ນຄວນໄດ້ຮັບການບູຊາໂດຍຊາວຜູ້ອາໄສໃນພຣະພາສະກເສດຕຣາແນວໃດ? ເພາະເຫດໃດພຣະເທວີຈຶ່ງໄປທີ່ນັ້ນ ແລະມາຮອດເມື່ອໃດ? ແລະໃນວັນໃດ ໃນເດືອນໃດ ຈຶ່ງຄວນຈັດມະໂຫດສົບໃຫຍ່ຂອງນາງ?

Verse 8

ईश्वर उवाच । शृणु देवि प्रवक्ष्यामि यत्ते किंचिन्मनोगतम् । आस्तिकाः श्रद्दधानाश्च भवन्तीति मतिर्मम

ພຣະອີສະວະຣາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ; ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍສິ່ງທີ່ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈເຈົ້າ. ຄວາມເຊື່ອມັ່ນຂອງຂ້າພະເຈົ້າຄື: ຜູ້ຄົນຈະເກີດສັດທາ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມເຊື່ອຖື.”

Verse 9

चाक्षुषस्यान्तरेऽतीते प्राप्ते वैवस्वतेऽन्तरे । दक्षापमानात्संजाता तदा पर्वतपुत्रिका

ເມື່ອມັນວັນຕະຣະຈາກຊຸສະໄດ້ຜ່ານພົ້ນໄປ ແລະມັນວັນຕະຣະໄວວັສວະຕະໄດ້ມາຮອດ, ໃນຄາວນັ້ນ—ເນື່ອງຈາກການຫຍັບຫຍາມຂອງດັກຊະ—ທິດາແຫ່ງພູເຂົາໄດ້ບັງເກີດຂຶ້ນອີກຄັ້ງ.

Verse 10

द्वापरे तु द्वितीये वै दत्ता त्वं पर्वतेन मे । विवाहे चैव संजाते सर्वदेवमनोरमे

ໃນຍຸກດວາປະຣະຄັ້ງທີສອງ, ພູເຂົາ (ຫິມາລະຍະ) ໄດ້ມອບເຈົ້າໃຫ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າແທ້ໆ; ແລະເມື່ອພິທີວິວາຫະເກີດຂຶ້ນ ມັນໄດ້ເຮັດໃຫ້ເທວະທັງປວງຊື່ນບານ.

Verse 11

त्वया च सहितः पूर्वं मन्दरे चारुकंदरे । अक्रीडं च मुदा युक्तो दिव्यक्रीडनकैः प्रिये । पीनोन्नतनितंबेन भ्राजमाना कुचोन्नताम्

ໃນກ່ອນນັ້ນ ໂອ້ ນາງຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂ້າໄດ້ຢູ່ກັບເຈົ້າ ໃນຖ້ຳອັນງາມຂອງພູມັນດາຣາ ແລະຫຼິ້ນຢ່າງຊື່ນບານດ້ວຍຂອງຫຼິ້ນທິບ; ເຈົ້າສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສະໂພກອັນເຕັມອຸ່ນສູງ ແລະອົງອົບອຸ່ນທີ່ໂດດເດັ່ນ។

Verse 12

सिताब्जवदनां हृष्टां दृष्ट्वाऽहं त्वां महाप्रभाम् । दग्धकामतरोः कन्दकंदलीमिव निःसृताम् । महार्हशयनस्थां त्वां तदा कामितवानहम्

ເມື່ອຂ້າເຫັນເຈົ້າ—ຊື່ນບານ ໜ້າດັ່ງດອກບົວຂາວ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຍິ່ງ—ດັ່ງຍອດອ່ອນທີ່ແຕກອອກຈາກຕົ້ນກາມະທາຣຸທີ່ຖືກໄໝ້; ແລະເຈົ້ານອນຢູ່ເທິງຕຽງອັນວິເສດ, ໃນຂະນະນັ້ນຂ້າກໍເກີດຄວາມປາຖະໜາຕໍ່ເຈົ້າ।

Verse 13

सुरते तव संजातं दिव्यं वर्षशतं यदा । तदा देवि समुत्थाय निरोधान्निर्गता बहिः

ເມື່ອໃນການຮ່ວມຮັກຂອງເຈົ້າ ໄດ້ຜ່ານໄປເປັນເວລາທິບໜຶ່ງຮ້ອຍປີ, ໃນຂະນະນັ້ນ ໂອ້ ເທວີ, ເຈົ້າລຸກຂຶ້ນ ແລະພົ້ນຈາກການກັ້ນຂວາງ ອອກໄປຂ້າງນອກ।

Verse 14

तवोदकात्समुत्तस्थौ नार्येका गह्वरोदरा । कृष्णा करालवदना पिंगाक्षी मुक्तमूर्धजा

ຈາກນ້ຳກາຍຂອງເຈົ້າ ໄດ້ຜຸດຂຶ້ນມາເປັນຍິງຄົນດຽວ ທ້ອງເລິກໃຫຍ່; ຜິວດຳ ໜ້ານ່າຢ້ານ, ຕາສີນ້ຳຕານອອກເຫຼືອງ, ແລະຜົມປ່ອຍລົງບໍ່ມັດ।

Verse 15

कपालमालाभरणा बद्धमुण्डार्धपिंडका । खट्वांगकंकालधरा रुण्डमुंडकरा शिवा

ນາງປະດັບດ້ວຍມາລາກະໂຫຼກ, ມີກຸ່ມຫົວຄຶ່ງທີ່ຖືກມັດໄວ້; ຖືຄະຕະວາງກະ ແລະໂຄງກະດູກ, ມືຖືຫົວທີ່ຖືກຕັດ ແລະກະໂຫຼກ—ນາງແມ່ນຊີວາຜູ້ດຸຮ້າຍ (ນາງບໍລິວານຂອງພຣະຊີວະ).

Verse 16

द्वीपिचर्माम्बरधरा रणत्किंकिणिमेखला । डमड्डमरुकारा च फेत्कारपूरिताम्बरा

ນາງນຸ່ງຜ້າຫຸ້ມດ້ວຍໜັງເສືອດາວ, ຄາດເຂັມຂັດກະດິ່ງດັງກິ່ງກັ່ງ, ຕີສຽງກອງ ḍamaru, ແລະເຮັດໃຫ້ຟ້າເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຮ້ອງອັນດຸຮ້າຍຂອງນາງ।

Verse 17

तस्याश्च पार्श्वगा अन्यास्तासां नामानि मे शृणु । सख्यो ब्राह्मणराक्षस्यस्तासां चैव सुदर्शनाः

ຂ້າງກາຍນາງຍັງມີແມ່ຍິງອື່ນໆ—ຈົ່ງຟັງຊື່ຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນຈາກຂ້ອຍ. ພວກນາງເປັນສະຫາຍຂອງນາງ, ເປັນ brāhmaṇa-rākṣasī, ແລະທຸກນາງກໍງາມໂດດເດັ່ນນ່າພິສົດ.

Verse 18

दशकोटिप्रभेदेन धरां व्याप्य सुसंस्थिताः । मुख्यास्तत्र चतस्रो वै महाबलपराक्रमाः

ພວກນາງແຜ່ກວ້າງຄຸ້ມຄອງທົ່ວແຜ່ນດິນ ໂດຍແບ່ງເປັນຫຼາຍພັນຫຼາຍໝື່ນ—ຖືກນັບເຖິງສິບໂກຕິໃນຄວາມແຕກຕ່າງ—ແລະຕັ້ງຢູ່ຢ່າງໝັ້ນຄົງ. ໃນນັ້ນມີສີ່ນາງເປັນຫົວໜ້າ ມີກຳລັງໃຫຍ່ ແລະອຳນາດວິລະກຳ.

Verse 19

रक्तवर्णा महाजिह्वाऽक्षया वै पापकारिणी । एतासामन्वये जाताः पृथिव्यां ब्रह्मराक्षसाः

ພວກນາງມີສີແດງ, ລີ້ນຍາວ, ບໍ່ຮູ້ຈັກໝົດ, ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ບາບແທ້. ຈາກສາຍສືບຂອງນາງເຫຼົ່ານີ້ ໃນແຜ່ນດິນ ໄດ້ເກີດມາເປັນ Brahma-rākṣasa.

Verse 20

श्लेष्मातकतरौ ह्येते प्रायशः सुकृतालयाः । उत्तालतालचपला नृत्यंति च हसंति च

ພວກນາງປາກົດຢູ່ເທິງຕົ້ນ śleṣmātaka ເປັນສ່ວນໃຫຍ່ ອາໄສຢູ່ໃນບ່ອນທີ່ບຸນກຸສົນຖືກສະສົມ. ດ້ວຍຈັງຫວະດັງກັບການຕີທາລາອັນຄຶກຄື້ນ, ພວກນາງເຕັ້ນ ແລະຫົວເຮາະດ້ວຍ.

Verse 21

विज्ञेया इह लोकेऽस्मिन्भूतानां मूलनायकाः । अतिकृष्णा भवन्त्येते व्यंतरान्तरचारिणः

ຈົ່ງຮູ້ເຖິງວ່າ ໃນໂລກນີ້ ພວກນີ້ແມ່ນຜູ້ນຳດັ້ງເດີມຂອງພູຕະທັງຫຼາຍ. ຮູບກາຍມືດດຳຢ່າງຍິ່ງ ແລະເຄື່ອນໄຫວໃນຊ່ອງວ່າງພາຍໃນ ເປັນວຽນຕະຣະ (vyantara).

Verse 22

वृक्षाग्रमात्रमाकाशं ते चरंति न संशयः

ພວກເຂົາເດີນທາງຢູ່ໃນຟ້າ ໄດ້ພຽງແຕ່ສູງເທົ່າຍອດໄມ້—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ.

Verse 23

तथैव मम वीर्यात्तु मद्रूपाभरणः पुमान् । कपालखट्वांगधरो जातश्चर्मविगुण्ठितः

ເຊັ່ນດຽວກັນ ຈາກພະລັງອຳນາດຂອງຂ້າ ໄດ້ປາກົດຊາຍຜູ້ໜຶ່ງ ປະດັບດ້ວຍຮູບລັກຄືຂ້າເອງ—ຖືກະໂຫຼກ ແລະຖືຄະຖວາງຄະ (khaṭvāṅga) ແລະຫໍ່ກາຍດ້ວຍໜັງສັດ.

Verse 24

अनुगम्यमानो बहुभिर्भूतैरपि भयंकरः । सिंहशार्दूलवदनैर्वदनोल्लिखितांबरैः

ຖືກຕາມຫຼັງໂດຍພູຕະຫຼາຍພວກ ລາວນ່າຢ້ານຢ່າງຍິ່ງ—ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງສິງໂຕແລະເສືອ ໃບໜ້າທີ່ຊູງຂຶ້ນດູເຫມືອນຈະຂູດຟ້າ.

Verse 25

एवं देवि तदा जातः क्षुधाक्रान्तो बभाष माम् । अतोऽहं क्षुधितं दृष्ट्वा वरं हीमं च दत्तवान्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ເມື່ອລາວເກີດຂຶ້ນແລ້ວ ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍຄອບງຳ ລາວໄດ້ກ່າວກັບຂ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເຫັນລາວຫິວ ຂ້າຈຶ່ງປະທານພອນ—ທັງເໝາະສົມ ແລະນ່າຄວາມຢ້ານກົວ.

Verse 26

युवयोर्हस्तसंस्पर्शान्नक्तमेवास्तु सर्वशः । नक्तं चैव बलीयांसौ दिवा नातिबलावुभौ । पुत्रवद्रक्षतं लोकान्धर्मश्चैवानुपाल्यताम्

ດ້ວຍການສຳຜັດມືຂອງພວກເຈົ້າທັງສອງ ຂໍໃຫ້ເປັນກາງຄືນທົ່ວທຸກແຫ່ງ. ໃນກາງຄືນ ພວກເຈົ້າຈະແຂງແຮງກວ່າ; ໃນກາງວັນ ຢ່າໃຫ້ແຂງແຮງເກີນໄປ. ຈົ່ງປົກປ້ອງໂລກທັງຫຼາຍດັ່ງລູກຊາຍຂອງຕົນ ແລະຈົ່ງຮັກສາທຳມະໃຫ້ຖືກຕ້ອງ.

Verse 27

इत्युक्तौ तौ मया तत्र भूतमातृगणौ प्रिये । एकीभूतौ क्षणेनैव तौ भवानीभवोद्भवौ

ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ໃນທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ກ່າວຕໍ່ທັງສອງນັ້ນ—ຄະນະແມ່ທັງຫຼາຍຂອງພວກພູດ. ໃນພິບຕາດຽວ ທັງສອງ—ຜູ້ເກີດຈາກ ພະນາງພະວານີ ແລະ ພະພະວະ—ກໍໄດ້ຮວມເປັນໜຶ່ງດຽວ.

Verse 28

दृष्ट्वा हृष्टमनाश्चाहमवोचं त्वां शुचिस्मिते

ເມື່ອເຫັນແລ້ວ ໃຈຂ້ອຍກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະຂ້ອຍໄດ້ກ່າວກັບເຈົ້າ, ໂອ້ ຜູ້ຍິ້ມຢ່າງບໍລິສຸດ.

Verse 29

कल्याणि पश्यपश्यैतौ ममांशाच्च समुद्भवौ । बीभत्साद्भुतशृंगारधारिणौ हास्यकारिणौ

ໂອ້ ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຈົ່ງເບິ່ງ—ເບິ່ງສອງຜູ້ນີ້ ຜູ້ເກີດຈາກສ່ວນໜຶ່ງແຫ່ງຕົວຂ້ອຍ. ພວກເຂົາຖືກຮສະແຫ່ງຄວາມນ່າຢ້ານ, ຄວາມອັດສະຈັນ, ແລະຄວາມພິໄລ, ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ເກີດສຽງຫົວເຮາະ.

Verse 30

भ्रातृभांडा भूतमाता तथैवोदकसेविता । संज्ञात्रयं स्मृतं देवि लोके विख्यातपौरुषम्

‘ພຣາຕຣິພານດາ’, ‘ພູດະມາຕາ’, ແລະ ‘ອຸດະກະເສວິຕາ’ ດ້ວຍ—ນາມທັງສາມນີ້ ໂອ້ ເທວີ, ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນນາມອັນໂດງດັງດ້ວຍວິລະກຳໃນໂລກ.

Verse 31

पुनः कृतांजलिपुटौ दृष्ट्वा मामूचतुस्तदा । आवयोर्भगवन्कुत्र स्थाने वासो भविष्यति

ແລ້ວອີກຄັ້ງ ພວກເຂົາພັບມືເປັນອັນຈະລີດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະເບິ່ງມາຫາຂ້ອຍ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ທີ່ພັກອາໄສຂອງພວກເຮົາຈະຢູ່ທີ່ໃດ?»

Verse 32

इत्युक्तवन्तौ तौ तत्र वरेण च्छन्दितौ मया । अस्ति सौराष्ट्रविषये भारते क्षेत्रमुत्तमम्

ເມື່ອທັງສອງກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍຈຶ່ງປະທານພອນໃຫ້ ແລະກ່າວວ່າ: «ໃນພາຣະຕະ ໃນແຂວງສອຣາດຣະ ມີກະເສດສັກສິດອັນຍອດຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້»

Verse 33

प्रभासेति समाख्यातं तत्र क्षेमं मम प्रियम् । कूर्मस्य नैरृते भागे स्थितं वै दक्षिणे परे

ສະຖານນັ້ນໂດຍນາມຖືກເອີ້ນວ່າ «ປຣະພາສະ»; ທີ່ນັ້ນມີບ່ອນປະທັບແຫ່ງຄວາມສະຫງົບແລະມງຄົດ ອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງຂ້ອຍ. ມັນຕັ້ງຢູ່ທາງໃຕ້ ໃນທິດຕາເວັນຕົກສ່ຽງໃຕ້ ຂອງຜັງສັກສິດທີ່ເອີ້ນວ່າ «ກູຣະມະ».

Verse 34

स्वाती विशाखा मैत्रं च यत्र ऋक्षत्रयं स्मृतम् । तस्मिन्स्थाने सदा स्थेयं यावन्मन्वन्तरावधि

ບ່ອນທີ່ລະລຶກເຖິງນັກສັດຕະຣະສາມ—ສະວາຕີ, ວິສາຄາ, ແລະ ໄມຕຣະ—ໃນບ່ອນນັ້ນແທ້ໆ ພວກເຈົ້າຈົ່ງຢູ່ສະເໝີ ຈົນກວ່າຈະສິ້ນສຸດແຫ່ງມັນວັນຕະຣະ.

Verse 35

अन्यदा जीविकं वच्मि तव भूतप्रिये सदा

ໃນເວລາອື່ນ ຂ້ອຍຈະກ່າວເຖິງວິທີດຳລົງຊີວິດຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງສັດທັງປວງຢູ່ເສມອ.

Verse 36

यत्र कण्टकिनो वृक्षा यत्र निष्पाववल्लरी । भार्या पुनर्भूर्वल्मीकस्तास्ते वसतयश्चिरम्

ບ່ອນໃດມີຕົ້ນໄມ້ມີໜາມ ແລະບ່ອນໃດມີເຄືອ niṣpāva ເຕີບໃຫຍ່—ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ໃຫ້ມີພັນລະຍາຂອງເຈົ້າ «Punarbhū» ແລະໃຫ້ຈອມປວກເປັນທີ່ຢູ່; ນີ້ຈະເປັນຖິ່ນພັກຂອງເຈົ້າຍາວນານ।

Verse 37

यस्मिन्गृहे नराः पञ्च स्त्रीत्रयं तावतीश्च गाः । अन्धकारेंधनाग्निश्च तद्गृहे वसतिस्तव

ໃນເຮືອນໃດທີ່ມີຊາຍ 5 ຄົນ, ຍິງ 3 ຄົນ, ແລະມີງົວເທົ່າຈໍານວນນັ້ນ; ທີ່ນັ້ນມີຄວາມມືດ, ຟືນ, ແລະໄຟ—ໃນເຮືອນນັ້ນແມ່ນຖິ່ນຢູ່ຂອງເຈົ້າ.

Verse 38

भूतैः प्रेतैः पिशाचैश्च यत्स्थानं समधिष्ठितम् । एकावि चाष्टबालेयं त्रिगवं पञ्चमाहिषम् । षडश्वं सप्तमातंगं तद्गृहे वसतिस्तव

ສະຖານທີ່ໃດທີ່ຖືກບູຕະ, ເປຣຕະ, ແລະປິສາຈະ ຄອບຄອງ—ທີ່ນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ແມ່ນຖິ່ນຢູ່ຂອງເຈົ້າ: ບ່ອນທີ່ມີແກະ 1, ລູກງົວຜູ້ນ້ອຍ 8, ງົວ 3, ຄວາຍ 5, ມ້າ 6, ແລະຊ້າງ 7—ໃນເຮືອນນັ້ນແມ່ນທີ່ພັກຂອງເຈົ້າ.

Verse 39

उद्दालकान्नपिटकं तद्वत्स्थाल्यादिभाजनम् । यत्र तत्रैव क्षिप्तं च तव तच्च प्रतिश्रयम्

ບ່ອນໃດທີ່ກະຕ່າອາຫານ/ເຂົ້າສານ ແລະຫມໍ້ຖ້ວຍພາຊະນະເຊັ່ນພາຊະນະຫຸງຕົ້ມ ຖືກໂຍນກະຈາຍໄປທົ່ວ—ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ໂອ ເທວີ, ແມ່ນທີ່ພັກພິງຂອງເຈົ້າ.

Verse 40

मुशलोलूखले स्त्रीणामास्या तद्वदुदुंबरे । भाषणं कटुकं चैव तत्र देवि स्थितिस्तव

ໃນຄົກແລະສາກ (ມູສະລ-ອູລູຄະລ), ໃນປາກຂອງແມ່ຍິງທັງຫຼາຍ, ແລະດັ່ງດຽວກັນໃນຕົ້ນອຸດຸມບະຣະ (udumbara); ແລະບ່ອນໃດທີ່ຄໍາເວົ້າຂົມຂື່ນຮຸນແຮງ—ທີ່ນັ້ນ ໂອ ເທວີ, ແມ່ນການສະຖິດຢູ່ຂອງເຈົ້າ.

Verse 41

खाद्यन्ते यत्र धान्यानि पक्वापक्वानि वेश्मनि । तद्वच्छाखाश्च तत्र त्वं भूतैः सह चरिष्यसि

ໃນເຮືອນໃດທີ່ກິນເຂົ້າເມັດທັງສຸກແລະບໍ່ສຸກຢ່າງບໍ່ລະມັດລະວັງ ແລະປ່ອຍກິ່ງໄມ້ໃຫ້ລະເລີຍ ທີ່ນັ້ນເຈົ້າຈະພາກັນພະເລີນກັບພວກພູດາ (bhūta).

Verse 42

स्थालीपिधाने यत्राग्निं ददते विकला नराः । गृहे तत्र दुरिष्टानामशेषाणां समाश्रयः

ໃນເຮືອນໃດທີ່ຄົນຂາດສະຕິ ຫຼືປະມາດ ນຳໄຟໄປວາງເທິງຝາປິດໝໍ້, ເຮືອນນັ້ນຈະເປັນທີ່ພັກພິງຂອງລາງຮ້າຍ ແລະການກະທຳຊົ່ວທຸກປະການ.

Verse 43

मानुष्यास्थि गृहे यत्र अहोरात्रे व्यवस्थितम् । तत्रायं भूतनिवहो यथेष्टं विचरिष्यति

ບ່ອນໃດທີ່ກະດູກມະນຸດຖືກເກັບໄວ້ໃນເຮືອນທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ, ທີ່ນັ້ນຝູງພູດາ (bhūta) ຈະທ່ອງໄປມາຕາມໃຈປາຖະໜາ.

Verse 44

सर्वस्मादधिकं ये न प्रवदन्ति पिनाकिनम् । साधारणं वदंत्येनं तत्र भूतैः समाविश

ຜູ້ໃດບໍ່ປະກາດພິນາກິນ (ພຣະສິວະ) ໃຫ້ສູງສຸດເໜືອທຸກສິ່ງ ແຕ່ກ່າວວ່າພຣະອົງເປັນແຕ່ “ທົ່ວໄປ”, ຈົ່ງເຂົ້າໄປທີ່ນັ້ນພ້ອມກັບພວກພູດາ (bhūta).

Verse 45

कन्या च यत्र वै वल्ली रोहीनाम जटी गृहे । अगस्त्य पादपो वापि बंधुजीवो गृहेषु वै

ແລະໃນເຮືອນໃດມີເຄືອວັນທີ່ເອີ້ນວ່າ “ກັນຍາ”, ຫຼືພືດທີ່ເອີ້ນວ່າ “ໂຣຫີ” ທີ່ມີກ້ອນກຸ່ມຄ້າຍຜົມພັນ; ຫຼືພືດ “ອະກັສຕະຍະ”; ຫຼື “ບັນທຸຈີວະ” ຢູ່ໃນເຮືອນ—ເຮືອນນັ້ນກໍຖືກນັບເປັນບ່ອນທີ່ຄວນຮັບອິດທິພົນແບບນັ້ນ.

Verse 46

करवीरो विशेषेण नंद्यावर्तस्तथैव च । मल्लिका वा गृहे येषां भूतयोग्यं गृहं हि तत्

ໂດຍພິເສດ ຖ້າໃນເຮືອນມີຕົ້ນກະຣະວີຣ (oleander) ແລະພືດນັນດະຍາວັດຕະ ຫຼືດອກມັລລິກາ (ດອກມະລິ) ຢູ່ ເຮືອນນັ້ນແທ້ໆເໝາະເປັນທີ່ຢູ່ຂອງພູຕະ.

Verse 47

तालं तमालं भल्लातं तिंतिणीखंडमेव वा । बकुलं कदलीखंडं कदंबः खदिरोऽपि वा

ຕົ້ນຕານ (ປາມ) ຕົ້ນຕະມາລ ຕົ້ນພັລລາຕ ຫຼືແມ່ນແຕ່ກໍ່/ກຸ່ມຕົ້ນຕິ້ມຕິນີ; ຕົ້ນບະກຸລ ກຸ່ມກ້ວຍ ຕົ້ນກະດັມບະ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຕົ້ນຂະດິຣ—ເມື່ອມີຢູ່ໃນບ່ອນຢູ່ອາໄສ ກໍນັບເປັນໝາຍຢ່າງນັ້ນ.

Verse 48

न्यग्रोधो हि गृहे येषामश्वत्थं चूत एव वा । उदुंबरश्च पनसः सर्वभूत प्रियं हि तत्

ເຮືອນໃດມີຕົ້ນນະຍະໂກຣດ (banyan) ຫຼືຕົ້ນອັດສະວັດຖະ (ໂພທິ) ຫຼືຕົ້ນຈູຕະ (ມ່ວງ); ອີກທັງມີຕົ້ນອຸດຸມບະຣະ (fig ເປັນພວງ) ຫຼືຕົ້ນປະນະສະ (ຂະນຸນ)—ທີ່ຢູ່ນັ້ນເປັນທີ່ຮັກ ແລະນ່າພໍໃຈແກ່ສັດທັງປວງ.

Verse 49

यत्र काकगृहं वै स्यादारामे वा गृहेऽपि वा । भिक्षुबिंबं च वै यत्र गृहे दक्षिणके तथा

ບ່ອນໃດທີ່ມີ “ເຮືອນກາ” (kāka-gṛha) ຈະຢູ່ໃນສວນ ຫຼືຢູ່ໃນເຮືອນກໍຕາມ; ແລະບ່ອນໃດທີ່ໃນເຮືອນມີ “ພິກຂຸ-ບິມບະ” (ຮູບ/ໝາຍຂອງຜູ້ຂໍທານ) ໂດຍພິເສດຢູ່ດ້ານໃຕ້—

Verse 50

बिंबमूर्ध्वं च यत्रस्थं तत्र भूतनिवेशनम्

ບ່ອນໃດທີ່ຮູບ/ບິມບະນັ້ນຖືກຕັ້ງໄວ້ສູງຂຶ້ນ ບ່ອນນັ້ນແທ້ໆແມ່ນທີ່ພັກອາໄສຂອງພູຕະ.

Verse 51

लिंगार्चनं न यत्रैव यत्र नास्ति जपादिकम् । यत्र भक्तिविहीना वै भूतानां तान्गृहान्वदेत्

ສະຖານທີ່ໃດທີ່ບໍ່ມີການບູຊາສິວະລຶງ, ບ່ອນທີ່ບໍ່ມີການສວດມົນພາວະນາ ແລະ ພິທີກຳຕ່າງໆ, ແລະ ບ່ອນທີ່ຂາດຄວາມສັດທາ - ຄວນເອີ້ນເຮືອນເຫຼົ່ານັ້ນວ່າເປັນເຮືອນຂອງພວກຜີປີສາດ.

Verse 52

मलिनास्यास्तु ये मर्त्या मलिनांबर धारिणः । मलदंता गृहस्था ये गृहं तेषां समाविश

ມະນຸດຜູ້ທີ່ມີໃບໜ້າເປື້ອນເປິ, ຜູ້ທີ່ນຸ່ງຫົ່ມເຄື່ອງນຸ່ງທີ່ສົກກະປົກ, ແລະ ຫົວໜ້າຄອບຄົວທີ່ມີແຂ້ວເປື່ອຍເນົ່າ - ຈົ່ງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 53

अगम्यनिरता ये तु मैथुने व्यभिचारतः । संध्यायां मैथुनं यांति गृहं तेषां समाविश

ຜູ້ທີ່ຝັກໄຝ່ໃນຄວາມສຳພັນທີ່ຕ້ອງຫ້າມ ແລະ ປະພຶດຜິດໃນກາມ, ແລະ ຜູ້ທີ່ຮ່ວມເພດໃນເວລາພົບຄ່ຳ (Sandhya) - ຈົ່ງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 54

बहुना किं प्रलापेन नित्यकर्मबहिष्कृताः । रुद्रभक्तिविहीना ये गृहं तेषां समाविश

ຈະເວົ້າຫຼາຍໄປເພື່ອປະໂຫຍດຫຍັງ? ຜູ້ທີ່ລະຖິ້ມໜ້າທີ່ປະຈຳວັນຂອງຕົນ, ແລະ ຜູ້ທີ່ປາສະຈາກຄວາມເຄົາລົບພັກດີຕໍ່ພະຣຸດຣະ (ພະສິວະ) - ຈົ່ງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 55

अदत्त्वा भुंजते योऽन्नं बंधुभ्योऽन्नं तथोदकम् । सपिण्डान्सोदकांश्चैव तत्कालात्तान्नरान्भज

ຜູ້ໃດທີ່ກິນອາຫານໂດຍບໍ່ໄດ້ແບ່ງປັນກ່ອນ, ແລະ ບໍ່ມອບອາຫານແລະນ້ຳໃຫ້ແກ່ຍາດພີ່ນ້ອງ - ໂດຍສະເພາະຜູ້ທີ່ຮ່ວມສາຍເລືອດດຽວກັນ - ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ, ຈົ່ງຕິດຕາມເກາະກິນຄົນເຫຼົ່ານັ້ນ.

Verse 56

यत्र भार्या च भर्ता च परस्परविरोधिनौ । सह भूतैर्गृहं तस्य विश त्वं भयवर्ज्जिता

ບ່ອນໃດທີ່ເມຍແລະຜົວຂັດແຍ້ງກັນເປັນສັດຕູ—ເຈົ້າຈົ່ງເຂົ້າໄປໃນເຮືອນນັ້ນພ້ອມກັບພູຕາທັງຫຼາຍ ໂດຍປາດຈາກຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 57

वासुदेवे रतिर्नास्ति यत्र नास्ति सदा हरिः । जपहोमादिकं नास्ति भस्म नास्ति गृहे नृणाम्

ໃນເຮືອນຂອງມະນຸດທີ່ບໍ່ມີຄວາມຮັກຕໍ່ວາສຸເທວ, ບໍ່ລະລຶກຮະຣິເປັນນິດ, ບໍ່ມີການຈະປະ, ໂຮມະ ແລະພິທີກຳອື່ນໆ, ແລະບໍ່ມີພັດສະມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ໃນເຮືອນ—

Verse 58

पर्वस्वप्यर्चनं नास्ति चतुर्दश्यां विशेषतः

ແມ່ນແຕ່ໃນວັນບຸນງານກໍບໍ່ມີການອາຣະຈະນາ (ການບູຊາ) ເຮັດເລີຍ—ໂດຍສະເພາະໃນວັນຈະຕຸຣະດະສີ (ວັນທີ 14)។

Verse 59

कृष्णाष्टम्यां च ये मर्त्याः संध्यायां भस्मवर्जिताः । पंचदश्यां महादेवं न यजंति च यत्र वै

ເຫຼົ່າມະນຸດຜູ້ໃນວັນກຣິສນາສະຕະມີ ປະກອບພິທີສັນທະຍາຍາມແລງໂດຍບໍ່ມີພັດສະມະ (ຂີ້ເຖົ່າສັກສິດ) ແລະໃນບ່ອນນັ້ນ ໃນວັນທີ 15 (ປັນຈະດະສີ) ບໍ່ບູຊາມະຫາເທວ—ບ່ອນນັ້ນເປັນເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງການເສື່ອມທອຍຂອງທັມມະ।

Verse 60

पौरजानपदैर्यत्र प्राक्प्रसिद्धा महोत्सवाः । क्रियते पूर्ववन्नैव तद्गृहं वसतिस्तव

ບ່ອນໃດທີ່ມະໂຫສົບໃຫຍ່ໆ ທີ່ເຄີຍໂດ່ງດັງໃນຫມູ່ຊາວເມືອງແລະຊາວບ້ານ ບໍ່ຖືກຈັດດັ່ງເກົ່າອີກຕໍ່ໄປ—ທີ່ນັ້ນ ເຮືອນນັ້ນຈະເປັນທີ່ພັກອາໄສຂອງເຈົ້າ।

Verse 61

वेदघोषो न यत्रास्ति गुरुपूजादिकं न च । पितृकर्मविहीनं च तद्भूतस्य गृहं स्मृतम्

ບ່ອນໃດບໍ່ມີການສວດວິດາ ບໍ່ມີການນົບນ້ອມບູຊາຄູອາຈານ ແລະຂາດພິທີບູຊາບັນພະບຸລຸດ—ເຮືອນນັ້ນເຂົາກ່າວວ່າເປັນທີ່ຢູ່ຂອງພູຕາ (ວິນຍານບໍ່ສະຫງົບ)។

Verse 62

रात्रौरात्रौ गृहे यस्मिन्कलहो जायते मिथः । बालानां प्रेक्षमाणानां यत्र वृद्धश्च पूर्वतः । भक्षयेत्तत्र वै हृष्टा भूतैः सह समाविश

ເຮືອນໃດທີ່ຄືນແລ້ວຄືນອີກ ມີການທະເລາະກັນເອງ—ບ່ອນທີ່ເດັກນ້ອຍເບິ່ງຢູ່ ແລະແມ່ນແຕ່ຜູ້ເຖົ້າກໍນຳໜ້າ—ທີ່ນັ້ນພູຕາຈະເຂົ້າມາດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ແລະກິນກັດຄວາມສະຫງົບສຸກ.

Verse 63

कस्मिन्मासे दिने चापि भवित्री लोकपूजिता । इत्युक्तोऽहं तया देवि तामवोचं पुनः प्रिये

“ໃນເດືອນໃດ ແລະໃນວັນໃດ ຂ້ອຍຈະໄດ້ຮັບການບູຊາຈາກຊາວໂລກ?” ນາງໄດ້ຖາມຂ້ອຍດັ່ງນັ້ນ; ໂອ ເທວີ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ຂ້ອຍຈຶ່ງກ່າວກັບນາງອີກຄັ້ງ।

Verse 64

अमा या माधवे मासि तस्मिन्या च चतुर्दशी । तस्यां महोत्सवस्तत्र भविता ते चिरंतनः

ໃນວັນອະມາວາສະຍາ (ວັນເດືອນດັບ) ໃນເດືອນມາທະວະ ແລະໃນວັນຈະຕຸດັດສີ (ວັນທີ 14) ທີ່ເກືອບຕໍ່ກັນ—ໃນໂອກາດນັ້ນ ຈະມີມະໂຫສົບໃຫຍ່ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດຳລົງຍາວນານເພື່ອເຈົ້າ।

Verse 65

याः स्त्रियस्तां च यक्ष्यंति तस्मिन्काले महोत्सवे । बलिभिः पुष्पधूपैश्च मा तासां त्वं गृहे विश

ແມ່ຍິງທັງຫຼາຍຜູ້ຈະບູຊານາງໃນເວລາມະໂຫສົບນັ້ນ ດ້ວຍບາລິ, ດອກໄມ້ ແລະຄວັນທູບ—ຂໍໃຫ້ເຈົ້າຢ່າເຂົ້າໄປໃນເຮືອນຂອງນາງເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 66

नारायण हृषीकेश पुण्डरीकाक्ष माधव । अच्युतानंत गोविंद वासुदेव जनार्दन

ນາຣາຍະນະ, ຫຣິສີເກສະ, ປຸນຑະຣີກາກສະ, ມາທະວະ; ອະຈະຍຸຕະ, ອະນັນຕະ, ໂກວິນດະ, ວາສຸເທວະ, ຈະນາຣະດະນ—ເປັນພຣະນາມທີ່ອັນເຊີນສັນລະເສີນ।

Verse 67

नृसिंह वामनाचिंत्य केशवेति च ये जनाः । रुद्र रुद्रेति रुद्रेति शिवाय च नमोनमः

ຜູ້ໃດກ່າວວ່າ «ນຣິສິງຫະ, ວາມະນະ, ອະຈິນຕະຍະ, ເກສະວະ» ແລະທ່ອງຊ້ຳ «ຣຸດຣະ, ຣຸດຣະ, ຣຸດຣະ» ພ້ອມນົບນ້ອມແດ່ພຣະສິວະຊ້ຳໆ—ຍ່ອມໄດ້ຮັບການຄຸ້ມຄອງດ້ວຍພັກຕິ।

Verse 68

वक्ष्यंति सततं हृष्टास्तेषां धनगृहादिषु । आरामे चैव गोष्ठे च मा विशेथाः कथंचन

ເຂົາເຈົ້າຈະເວົ້າຢູ່ເສມອດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ກ່ຽວກັບຄັງຊັບ, ເຮືອນເຮືອນາ ແລະອື່ນໆ. ຢ່າເຂົ້າໄປໃນສວນສຳລານ ຫຼືໂຮງງົວຂອງເຂົາເຈົ້າເດັດຂາດ ບໍ່ວ່າກໍລະນີໃດໆ.

Verse 69

देशाचाराञ्ज्ञा तिधर्माञ्जपं होमं च मंगलम् । दैवतेज्यां विधानेन शौचं कुर्वंति ये जनाः । लोकापवादभीता ये पुमांसस्तेषु मा विश

ຢ່າເຂົ້າໄປປະປົກກັບບຸລຸດເຫຼົ່ານັ້ນ—ຜູ້ຮູ້ຈັກຈາຣີດປະເພນີຂອງແຜ່ນດິນ ແລະຂໍ້ບັງຄັບແຫ່ງທັມມະ, ປະຕິບັດຈະປະ, ໂຮມະ, ພິທີມົງຄຸນ ແລະບູຊາເທວະດາຕາມພິທີ, ຮັກສາຄວາມບໍລິສຸດ ເພາະຢ້ານຄຳນິນທາຂອງຊາວໂລກ.

Verse 70

देव्युवाच । कदा पूजा प्रकर्तव्या भूतमातुः सुखार्थिभिः । पुरुषैर्देवदेवेश एतन्मे वक्तुमर्हसि

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະດາທັງປວງ! ບຸລຸດຜູ້ປາຖະໜາຄວາມສຸກສະບາຍ ຄວນບູຊາພຣະພູຕະມາຕຣິ ເມື່ອໃດ? ຂໍພຣະອົງໂປດບອກໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້»។

Verse 71

ईश्वर उवाच । सर्वत्रैषा भगवती बालानां हितकारिणी । नामभेदैः कालभेदैः क्रियाभेदैश्च पूज्यते

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ທຸກໆແຫ່ງ ພຣະແມ່ຜູ້ປະເສີດນີ້ ຜູ້ເປັນປະໂຫຍດແກ່ເດັກນ້ອຍ ຖືກບູຊາດ້ວຍນາມຕ່າງໆ ຕາມເວລາຕ່າງໆ ແລະພິທີກຳຕ່າງໆ»។

Verse 72

प्रतिपत्प्रभृति वैशाखे यावच्चतुर्दशीतिथिः । तावत्पूजा प्रकर्तव्या प्रेरणीप्रेक्षणीयकैः

ເລີ່ມແຕ່ວັນຈັນທຣະທີ 1 ໃນເດືອນໄວສາຂະ ຈົນເຖິງຕິຖິທີ 14 ຄວນປະກອບພິທີບູຊາຕະຫຼອດໄລຍະນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍຂໍ້ປະພຶດປະກອບ ແລະການຈັດພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ।

Verse 73

भग्नामपि गतां चैनां जरत्तरुतले स्थिताम् । सेचयिष्यंति ये भक्त्या जलसंपूर्णगंडुकैः

ແມ່ນແຕ່ຮູບພຣະນາງຈະແຕກຫັກ ຫຼືຖືກຍ້າຍໄປ ແລະຖືກວາງໄວ້ໃຕ້ຕົ້ນໄມ້ເຖົ້າ ຜູ້ໃດທີ່ມີສັດທາ ຈະພອຍພຣົມຫຼືອາບນາງ ດ້ວຍພາຊະນະເຕັມນ້ຳ—

Verse 74

ग्रीवासूत्रकसिन्दूरैः पुष्पैर्धूपैस्तथार्चयेत् । तत्र सिद्धवटः पूज्यः शाखां चास्य विनिक्षिपेत्

ຄວນບູຊານາງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍສາຍຄໍມົນຄາຖາ, ຜົງສິນດູຣ, ດອກໄມ້ ແລະທູບ. ທີ່ນັ້ນຍັງຄວນບູຊາ “ສິດທະວັດ” (ຕົ້ນໄທຂອງຜູ້ສຳເລັດ) ແລະວາງກິ່ງຂອງມັນເປັນເຄື່ອງບູຊາ।

Verse 75

पूजितां तां नरैर्यत्नादवलोक्य शुभेप्सुभिः । भोजयेत्क्षिप्रासंयावकृशरापूपपायसैः

ເມື່ອໄດ້ເບິ່ງພຣະນາງຜູ້ຖືກບູຊາແລ້ວດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ຜູ້ປາດຖະໜາຄວາມມົງຄຸນຄວນຈັດອາຫານຖວາຍ/ເລີ້ຍງ ດ້ວຍອາຫານເຊັ່ນ kṣiprā, saṃyāva, kṛśarā, ເຂົ້າໜົມ pūpa ແລະ pāyasa (ເຂົ້າຫວານນົມ).

Verse 76

एवं विधिं यः कुरुते पुरुषो भक्तिभावतः । स पुत्रपशुवृद्धिं च शरीरारोग्यमाप्नुयात्

ຜູ້ຊາຍໃດປະຕິບັດພິທີນີ້ຕາມວິທີນີ້ ດ້ວຍໃຈເຊື່ອມສັດທາ ຈະໄດ້ຮັບການເພີ່ມພູນລູກຊາຍແລະສັດລ້ຽງ ພ້ອມທັງສຸຂະພາບກາຍດີ.

Verse 77

न शाकिन्यो गृहे तस्य न पिशाचा न राक्षसाः । पीडां कुर्वन्ति शिशवो यान्ति वृद्धिमनामयाम्

ໃນເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນ ຈະບໍ່ມີ Śākinī ບໍ່ມີ Piśāca ແລະບໍ່ມີ Rākṣasa; ພວກນັ້ນບໍ່ອາດທຳຮ້າຍເດັກນ້ອຍ ແລະເດັກນ້ອຍຈະເຕີບໃຫຍ່ໂດຍປອດໂລກ ເປັນຜູ້ແຂງແຮງ.

Verse 78

अथ देवि प्रवक्ष्यामि प्रतिपत्प्रभृति क्रमात् । यथोत्सवो नरैः कार्यः प्रेरणीप्रेक्षणीयकैः

ບັດນີ້ ໂອ ເທວີ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະອະທິບາຍຕາມລຳດັບ ເລີ່ມແຕ່ວັນຂຶ້ນ 1 ຄ່ຳ ວ່າງານບຸນຄວນຈັດໂດຍປະຊາຊົນແນວໃດ ໂດຍມີຜູ້ຈັດການ ແລະຜູ້ຖືກແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ກວດເບິ່ງ.

Verse 79

विकर्मफलनिर्द्देशैः पाखंडानां विटंबनैः । प्रदर्श्यते हास्यपरैर्नरैरद्भुतचेष्टितैः

ງານນັ້ນຖືກສະແດງໂດຍຄົນທີ່ມຸ່ງຫາການສະແດງອັນຂຳຂັນ ດ້ວຍທ່າທາງອັນນ່າພິສົດ; ພວກເຂົາຊີ້ໃຫ້ເຫັນຜົນຂອງກຳຊົ່ວ ແລະຢອກເຢັ້ຍພວກຄົນຫຼອກລວງທາງທຳ.

Verse 80

पञ्चम्यां तु विशेषेण रात्रौ कोलाहलः शुभे । जागरं तत्र कुर्वीत देवीं पूज्य प्रयत्नतः

ແຕ່ໂດຍພິເສດ ໃນຄືນອັນເປັນມົງຄຸນຂອງວັນຂຶ້ນ 5 ຄ່ຳ ຄວນມີຄວາມຄຶກຄື້ນຍິນດີ; ຄວນຢູ່ຕື່ນຄືນ (ຈາກຣະ) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍບູຊາເທວີດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ.

Verse 81

विश्वस्य धनलोभेन स्वाध्यायो निहतः पतिः । आरोप्यमाणं शूलाग्रमेनं पश्यत भो जनाः

ຍ້ອນຄວາມໂລບຢາກໄດ້ຊັບສົມບັດ, ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງການສຶກສາຄໍາພີຈຶ່ງຖືກຂ້າ! ເບິ່ງແມ, ໂອ ປະຊາຊົນ, ຜູ້ທີ່ກໍາລັງຖືກສຽບຂຶ້ນເທິງປາຍໄມ້ແຫຼມ!

Verse 82

दृष्टो भवद्भिर्दुष्टः स परदारावमर्शकः । छित्त्वा हस्तौ च खड्गेन खरारूढस्तु गच्छति

ພວກທ່ານໄດ້ເຫັນຄົນຊົ່ວຜູ້ນີ້ແລ້ວ ຜູ້ທີ່ລ່ວງລະເມີດເມຍຂອງຜູ້ອື່ນ. ດ້ວຍມືທີ່ຖືກຕັດຂາດດ້ວຍດາບ, ລາວຂີ່ລໍຈາກໄປ.

Verse 83

शीर्णश्चैवासिपत्रेण अस्याभरणभूषितः । सुखासन समारूढः सुकृती यात्यसौ सुखम्

ເຖິງແມ່ນວ່າຈະຖືກຟັນດ້ວຍຄົມດາບ, ລາວກໍຍັງປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງເອ້; ນັ່ງຢູ່ເທິງບ່ອນນັ່ງທີ່ສະບາຍ, ຜູ້ມີບຸນນັ້ນກໍາລັງໄປສູ່ຄວາມສຸກ.

Verse 84

हे जनाः किं न पश्यध्वं स्वामिद्रोहकरं परम् । करपत्रैर्विदार्यंतमुच्छलच्छोणितान्तरम्

ໂອ ປະຊາຊົນ, ພວກທ່ານບໍ່ເຫັນຜູ້ທໍລະຍົດຕໍ່ເຈົ້ານາຍທີ່ຊົ່ວຮ້າຍທີ່ສຸດນີ້ບໍ? ລາວກໍາລັງຖືກຈີກດ້ວຍເລື່ອຍມື, ເຄື່ອງໃນຂອງລາວໄຫຼອອກມາພ້ອມກັບເລືອດທີ່ພຸ່ງອອກ.

Verse 85

चौरः किलायं संप्राप्तः सर्वोद्वेगकरः परः । दंडप्रहाराभिहतो नीयते दंडपाशकैः

ແທ້ຈິງແລ້ວ, ໂຈນຜູ້ນີ້ຖືກຈັບໄດ້ - ເຊິ່ງເປັນສາເຫດຂອງຄວາມຢ້ານກົວສໍາລັບທຸກຄົນ. ຖືກຕີດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນ, ລາວຖືກເຈົ້າໜ້າທີ່ຖືໄມ້ຄ້ອນແລະບ້ວງນໍາຕົວໄປ.

Verse 86

प्रेक्षकैश्चेष्टितः शश्वदारटन्विविधैः स्वरैः । संयम्य नीयते हन्तुं लज्जितोऽधोमुखो जनाः

ຖືກຍຸຍົງໂດຍຜູ້ຊົມດ້ວຍສຽງຮ້ອງທີ່ບໍ່ຢຸດຢັ້ງ, ລາວຖືກມັດແລະນໍາໄປປະຫານຊີວິດ, ດ້ວຍຄວາມອັບອາຍ, ກົ້ມຫນ້າລົງ, ໂອ້ ປະຊາຊົນ.

Verse 87

सितकेशं सितश्मश्रुं सितांबरधरध्वजम् । विटंकाद्यैश्च चेटीभिर्हन्यमानं न पश्यथि

ພວກເຈົ້າບໍ່ເຫັນລາວບໍ—ຜົມຂາວ, ໜວດຂາວ, ນຸ່ງເຄື່ອງຂາວ—ກໍາລັງຖືກພວກຄົນຮັບໃຊ້ຍິງຕີດ້ວຍໄມ້ຄ້ອນ?

Verse 88

गृहान्निष्क्राम्य मां रंडां गृहं नीत्वाऽकरोद्रतिम् । कस्मादसौ न कुरुते मूढो भरणपोषणम्

ຫຼັງຈາກພາຂ້ອຍ, ແມ່ຫມ້າຍ, ອອກຈາກເຮືອນແລະນໍາໄປເຮືອນຂອງລາວເພື່ອຄວາມສຸກ, ເປັນຫຍັງຄົນໂງ່ນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ປະຕິບັດຫນ້າທີ່ລ້ຽງດູຂ້ອຍ?

Verse 89

भैरवाभरणो नेता सदा घूर्णितलोचनः । प्रवृत्ततंद्रवन्मूढो वध्यश्चासावितस्ततः

ຜູ້ນໍາທີ່ຕົບແຕ່ງຄື Bhairava, ຕາປິ່ນໄປມາຕະຫຼອດ, ຫຼົງໄຫຼຄືກັບຢູ່ໃນອາການມຶນງົງ, ດັ່ງນັ້ນລາວຈຶ່ງສົມຄວນໄດ້ຮັບໂທດແລະປະຫານຊີວິດ.

Verse 90

निर्वेदेकोऽस्य हृदये धनक्षेत्रादिसंभवः । गृहीतं यदनेनाद्य बालेनापि महाव्रतम् । रक्ताक्षं काककृष्णांगं सत्वरं किं न पश्यथि

ມີພຽງແຕ່ຄວາມເບື່ອຫນ່າຍທາງໂລກ, ທີ່ເກີດຈາກຄວາມຮັ່ງມີແລະທີ່ດິນ, ຢູ່ໃນໃຈຂອງລາວ. ແຕ່ມື້ນີ້ລາວໄດ້ຖື 'ຄໍາສາບານອັນຍິ່ງໃຫຍ່' ຄືກັບເດັກນ້ອຍ. ເປັນຫຍັງພວກເຈົ້າຈຶ່ງບໍ່ເຫັນຕາແດງແລະແຂນຂາທີ່ດໍາຄືກາຂອງລາວ?

Verse 91

तरुकोटरगान्बद्ध्वा अन्याञ्छृंखलया तथा । शरौघैः काष्ठकैश्चैव बहुभिः शकलीकृतान्

ບາງພວກຖືກມັດໄວ້ໃນໂພງຕົ້ນໄມ້; ບາງພວກຖືກມັດດ້ວຍໂສ້. ດ້ວຍຝົນລູກສອນ ແລະ ຄ້ອນໄມ້ຫຼາຍອັນ ທ່ານທຸບໃຫ້ແຕກເປັນຊິ້ນໆ.

Verse 92

विमुक्तहक्काहुंकारा न्सुप्रहारान्निरीक्षत

ຈົ່ງເບິ່ງການຟັນຕີອັນດຸຮ້າຍ ທີ່ປ່ອຍອອກມາພ້ອມສຽງຮ້ອງກະໂຫນ ແລະ ສຽງຄໍາຮາມອັນແຂງກ້າ!

Verse 93

इमां कृष्णार्धवदनां ग्रहीष्यसि दुरात्मिकाम् । विमुक्तकेशां नृत्यन्तीं पश्यध्वं योगिनीमिव

ເຈົ້າຈະຈັບຍິງຊົ່ວຜູ້ນີ້ ຜູ້ມີໃບໜ້າຄືດໍາເຄິ່ງໜຶ່ງ. ເບິ່ງເຖີດ—ນາງປ່ອຍຜົມລົງ ແລະ ຟ້ອນຮໍາດັ່ງໂຍຄິນີ!

Verse 94

गम्भीर नूपुरध्वानप्रवृद्धोद्धततांडवा । उन्मत्तनेत्रचरणा यात्येषा डिम्भमण्डली

ດ້ວຍທ່າຟ້ອນຕາṇḍava ອັນດຸເດືອດ ທີ່ຍິ່ງຄືກຄືນເພາະສຽງນູພູຣອັນເລິກ; ດວງຕາແລະກ້າວຍ່າງຂອງນາງຄືຄົນຄຸ້ມຄັ່ງ—ຝູງຄົນຊົ່ວນີ້ກໍດໍາເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 95

कटीतटस्थपिटिकोल्लसत्कंबलधारिणी । अटते नटती ह्युर्वी परितश्च गृहाद्गृहम्

ນາງນຸ່ງຜ້າຫົ່ມ ທີ່ເດັ່ນດ້ວຍຖົງນ້ອຍຫ້ອຍຢູ່ຂ້າງແອວ; ນາງພາກັນເດີນພະເນຈອນ—ຟ້ອນຮໍາເທິງພື້ນດິນ—ວຽນໄປຮອບໆ ຈາກເຮືອນຫາເຮືອນ.

Verse 96

इत्येवमादिभिर्नित्यं प्रेरणीप्रेक्षणीयकैः । प्रेरयेत्तान्महानित्थं पुत्रभ्रातृसुहृद्वृतः

ດັ່ງນີ້ແລ້ວ ເຂົາໄດ້ຊັກຊວນຢູ່ເປັນນິດ ໂດຍການຍຸຍົງແລະການສະແດງອັນເປັນການຫຼອກລວງ; ຄົນຊົ່ວໃຫຍ່ນັ້ນ ຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍລູກ ພີ່ນ້ອງ ແລະມິດສະຫາຍ।

Verse 97

एकादश्यां नवम्यां वा दीपं प्रज्वाल्य कुण्डकम् । मुखबिंबानि तत्रैव लेपदारुकृतानि वै

ໃນວັນເອກາດະສີ ຫຼື ວັນນະວະມີ ເມື່ອຈຸດຕະກຽງໃນຖ້ວຍນ້ອຍແລ້ວ ກໍນຳໜ້າກາກຮູບໜ້າຄົນ—ທີ່ເຮັດຈາກໄມ້ແລະປູນປັ້ນ—ວາງໄວ້ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ।

Verse 98

विचित्राणि महार्हाणि रौद्रशान्तानि कारयेत् । मातृणां चण्डिकादीनां राक्षसानां तथैव च

ຄວນໃຫ້ສ້າງຮູບອັນພິສດ ແລະມີຄ່າສູງ ທັງຮູບດຸຮ້າຍແລະຮູບສະງົບປະລະມະ—ເປັນຮູບຂອງແມ່ເທບີຕ່າງໆ ເຊັ່ນ ຈັນຑິກາ ແລະດັ່ງດຽວກັນ ຂອງພວກຣາກສະສາ।

Verse 99

भूतप्रेतपिशाचानां शाकिनीनां तथैव च । मुखानि कारयेत्तत्र हावभावकृतानि च

ທີ່ນັ້ນຄວນໃຫ້ປັ້ນໜ້າຂອງພູດ ເປຣຕະ ປິສາຈະ ແລະພ້ອມທັງ ຊາກິນີ ໂດຍໃຫ້ມີທ່າທາງແລະອາການອັນສະແດງອາລົມ।

Verse 100

रक्षिभिर्बहुभिर्गुप्तं तिर्य ग्ध्वनिपुरःसरम् । अमावास्यां महादेवि क्षिपेत्पूजाक्रमैर्नरः

ໂອ ມະຫາເທວີ, ໃນຄືນອະມາວາສະຍາ ຊາຍຄົນໜຶ່ງຄວນປະຕິບັດຕາມລຳດັບພິທີບູຊາ ແລ້ວໂຍນອອກ (ພິທີ/ເຄື່ອງບູຊາ) ໂດຍມີຍາມຫຼາຍຄົນຄຸ້ມກັນ, ທ່າມກາງສຽງຈາກຂ້າງໆ ແລະຄວາມອື້ອອຶງອັນຄຶກຄືນນຳໜ້າ।

Verse 101

ततः प्रदोषसमये यत्र देवी जनैर्वृता । तत्र गच्छेन्महारावैः फेत्कारा कुलकीर्तनैः

ຕໍ່ມາ ໃນເວລາພຣະໂດສ (ຍາມສົມຄ່ຳ) ໄປຫາສະຖານທີ່ທີ່ເທວີຖືກປະຊາຊົນລ້ອມຮອບ; ຄວນໄປດ້ວຍສຽງໂຮ່ຮ້ອງດັງ, ສຽງຮ້ອງແຫຼມ, ແລະການປະກາດນາມຕະກູນຂອງຕົນ.

Verse 102

वीरचर्याविधानेन नगरे भ्रामयेन्निशि । वीरचर्या स कथितो दीपः सर्वार्थसाधकः

ດ້ວຍການປະພຶດຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ ຊື່ວ່າ ວີຣະຈະຣິຍາ ຄວນທ່ອງໄປໃນເມືອງຍາມຄືນ. ວີຣະຈະຣິຍານີ້ຖືກກ່າວວ່າເປັນ “ໂຄມໄຟ” ທີ່ບັນລຸຈຸດປະສົງທຸກປະການ.

Verse 103

नित्यं निष्क्रामयेद्दीपं याव त्पञ्चदशी तिथिः । पञ्चदश्यां प्रकुर्वीत भूतमातुर्महोत्सवम् । तस्य गृहेश्वरं यावद्गृहे विघ्नं न जायते

ຄວນນຳໂຄມໄຟອອກມາທຸກມື້ ຈົນຮອດວັນຈັນທຣະທີ່ສິບຫ້າ. ໃນວັນທີ່ສິບຫ້າ ຄວນປະກອບມະໂຫດສົບອັນຍິ່ງໃຫຍ່ແດ່ ພູຕະມາຕຣີ. ສຳລັບເຈົ້າເຮືອນນັ້ນ ຕາບໃດທີ່ຍັງຢູ່ໃນເຮືອນ ອຸປະສັກໃນເຮືອນຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນ.

Verse 104

अथ कालान्तरेऽतीते भूतमातुः शरीरतः । जाताः प्रस्वेदबिन्दुभ्यः पिशाचाः पञ्चकोटयः

ຕໍ່ມາ ເມື່ອເວລາຜ່ານໄປພັກໜຶ່ງ ຈາກຮ່າງກາຍຂອງ ພູຕະມາຕຣີ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກຫຍອດເຫື່ອ—ປິສາຈາ ຫ້າໂກຕິ.

Verse 105

सर्वे ते क्रूरवदना जिह्वाज्वालाकृशोदराः । पाणिपात्राः पिशाचास्ते निसृष्टबलिभोजनाः

ພວກເຂົາທັງໝົດມີໃບໜ້າດຸຮ້າຍ, ລີ້ນດັ່ງເປັນໄຟ, ແລະທ້ອງຜອມແຫ້ງ. ປິສາຈາເຫຼົ່ານັ້ນໃຊ້ມືເປັນຖ້ວຍ ແລະດຳລົງຊີວິດດ້ວຍການກິນບາລິ (ເຄື່ອງບູຊາ) ທີ່ຖືກວາງໄວ້.

Verse 106

धमनीसंतताः शुष्काः श्मश्रुलाश्चर्मवाससः । उलूखलैराभरणैः शूर्पच्छत्रासनांबराः

ເສັ້ນເລືອດຂອງເຂົາໂຜ່ອອກ ແຫ້ງກອບ ມີໜວດ ແລະນຸ່ງຫົ່ມໜັງສັດ. ເຂົາໃຊ້ອູລູຄະລະ (ຄົກຕຳ) ເປັນເຄື່ອງປະດັບ ແລະໃຊ້ກະຕ່າຮ່ອນ, ຮົ່ມ, ອາສນະ, ແລະຜ້າຄຸມ ເປັນເຄື່ອງປະກອບ—

Verse 107

नक्तं ज्वलितकेशाढ्या अंगारानुद्गिरंति वै । अंगारकाः पिशाचास्ते मातृमार्गानुसारिणः

ຍາມຄ່ຳ ຜົມຂອງເຂົາລຸກໄຟສະຫວ່າງ ແລະພົ່ນຖ່ານໄຟອອກມາແທ້. ປິສາຈາເຫຼົ່ານັ້ນເອີ້ນວ່າ «ອັງກາຣະກະ» ແລະເດີນຕາມທາງຂອງແມ່ (ພູຕະມາຕຣິ)—

Verse 108

आकर्णदारितास्याश्च लंबभ्रूस्थूलनासिकाः । बलाढ्यास्ते पिशाचा वै सूतिकागृहवासिनः

ປາກຂອງເຂົາຖືກສີກກວ້າງຮອດຫູ ຄິ້ວຫ້ອຍ ແລະດັ່ງໜາ. ປິສາຈາເຫຼົ່ານັ້ນມີກຳລັງແຂງແຮງ ແລະອາໄສຢູ່ໃນເຮືອນຄອດ (ຫ້ອງຢູ່ໄຟ)—

Verse 109

पृष्ठतः पाणिपादाश्च पृष्ठगा वातरंहसा । विषादनाः पिशाचास्ते संग्रामे पिशिताशनाः

ມືແລະຕີນຂອງເຂົາຫັນກັບໄປຂ້າງຫຼັງ ແລະເຄື່ອນໄຫວໄວດັ່ງລົມ. ປິສາຈາເຫຼົ່ານັ້ນນຳຄວາມຫົດຫູ່ ແລະໃນສົງຄາມກໍກິນເນື້ອ—

Verse 110

एवंविधान्पिशाचांस्तु दृष्ट्वा दीनानुकम्पया । तेभ्योऽहमवदं किञ्चित्कारुण्यादल्पचेतसाम्

ເມື່ອເຫັນປິສາຈາທີ່ມີສະພາບເຊັ່ນນັ້ນ ຂ້ອຍເກີດຄວາມເມດຕາສົງສານຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ. ດ້ວຍຄວາມກະລຸນາຕໍ່ຜູ້ມີປັນຍານ້ອຍ ຂ້ອຍຈຶ່ງເວົ້າຄຳບາງປະໂຫຍກໃຫ້ເຂົາ—

Verse 111

अन्तर्धानं प्रजादेहे कामरूपित्वमेव च । उभयोः संध्ययोश्चारं स्थानान्याजीवितं तथा

«ການຫາຍຕົວຢູ່ທ່າມກາງສັດມີຊີວິດ, ອຳນາດແປງຮູບຕາມໃຈ, ການເຄື່ອນໄຫວໃນຍາມສັນທະຍາທັງສອງ, ແລະທັງຖິ່ນພັກອາໄສກັບວິທີຫາກິນ—ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າປະທານ/ປະກາດໃຫ້»।

Verse 112

गृहाणि यानि नग्नानि शून्यान्यायतनानि च । विध्वस्तानि च यानि स्यू रचनारोषितानि च

«ເຮືອນທີ່ໂລ່ງເປົ່າເປີດໂປຣ່ງ, ສະຖານບູຊາແລະທີ່ຢູ່ອາໄສທີ່ຫວ່າງເປົ່າ, ທີ່ພັງທະລາຍ, ແລະທີ່ຖືກລົບກວນຈົນກາຍເປັນຮ້າງ—»

Verse 113

राजमार्गोपरथ्याश्च चत्वराणि त्रिकाणि च । द्वाराण्यट्टालकांश्चैव निर्गमान्संक्रमांस्तथा

«ທາງຫຼວງຂອງພະຣາຊາ ແລະຊອກຊອຍ, ລານກວ້າງ ແລະທາງແຍກສາມສາຍ; ປະຕູເມືອງ ແລະຫໍຍາມ, ທາງອອກ ແລະຈຸດຂ້າມຜ່ານດ້ວຍ—»

Verse 114

पथो नदीश्च तीर्थानि चैत्यवृक्षान्महापथान् । स्थानानि तु पिशाचानां निवासायाददां प्रिये

«ທາງ, ແມ່ນ້ຳ, ຕີຣຖະ (tīrtha) ອັນສັກສິດ, ຕົ້ນໄມ້ບູຊາ, ແລະທາງໃຫຍ່—ສະຖານທີ່ເຫຼົ່ານີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈັດໃຫ້ເປັນຖິ່ນພັກອາໄສຂອງພິສາຈາ (Piśāca), ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ»।

Verse 115

अधार्मिका जनास्तेषामा जीवो विहितः पुरा । वर्णाश्रमाचारहीनाः कारुशिल्पिजनास्तथा

«ແຕ່ດຶກດຳບັນ ໄດ້ກຳນົດໄວ້ແລ້ວວ່າ ວິທີຫາກິນຂອງພວກເຂົາ ຈະມາຈາກຄົນອະທຳ—ຜູ້ຂາດຈາກຈັນຍາວັດຂອງວັນນະ-ອາສຣະມ, ແລະຈາກຊ່າງຝີມື ແລະຊ່າງສິລະປະຜູ້ປະພຶດຕົນຕົກຕ່ຳເຊັ່ນກັນ»។

Verse 116

अनुतापाश्च साधूनां चौरा विश्वासघातिनः । एतैरन्यैश्च बहुभिरन्यायोपार्जितैर्धनैः

«ຜູ້ທີ່ບໍ່ມີຄວາມສຳນຶກຜິດຕໍ່ບັນດາສາທຸ, ໂຈນ, ແລະຜູ້ຫັກຫຼັງຄວາມໄວ້ວາງໃຈ—ໂດຍຄົນເຫຼົ່ານີ້ ແລະອື່ນໆອີກຫຼາຍ, ດ້ວຍຊັບສົມບັດທີ່ຫາມາດ້ວຍຄວາມອະຍຸດຕິທຳ—»

Verse 117

आरभ्यते क्रिया यास्तु पिशाचास्तत्र देवताः । मधुमासदिने दध्ना तिलचूर्णसुरासवैः

«ພິທີກຳໃດທີ່ເລີ່ມກະທຳຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ພິສາຈາ (Piśāca) ຖືກນັບເປັນເທວະດາຜູ້ຄຸ້ມຄອງ. ໃນວັນໜຶ່ງແຫ່ງເດືອນມະດຸ, ດ້ວຍນົມສົ້ມ, ຜົງງາ, ສຸຣາ (ເຫຼົ້າ), ແລະອາສະວະ (ນ້ຳຫມັກ)—»

Verse 118

पूपैर्हारिद्रकृशरैस्तिलैरिक्षुगुडौदनैः । कृष्णानि चैव वासांसि धूम्राः सुमनसस्तथा

ດ້ວຍເຂົ້າໜົມ (ປູປະ), ຄຣິຊະຣະ (kṛśara) ປຸງດ້ວຍຂະໝິ້ນ, ງາ, ເຂົ້າຫຸງກັບນ້ຳອ້ອຍ-ກຸດ (jaggery), ແລະດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງສີດຳ, ພ້ອມດອກໄມ້ຫອມສີໝອກ—(ຄວນນະມັດສະການນາງດ້ວຍເຄື່ອງບູຊາເຫຼົ່ານີ້)។

Verse 119

सर्वभूतपिशाचानां कृता देवी मया शुभा । एवंविधा भूतमाता सर्वभूतगणैर्वृता

«ເພື່ອສັດທັງປວງ ແລະພິສາຈາທັງຫຼາຍ, ຂ້າໄດ້ສ້າງເທວີຜູ້ເປັນມົງຄຸນນີ້. ນາງແມ່ນ ພູຕະ-ມາຕາ (Bhūta-mātā), ຖືກຫ້ອມລ້ອມໂດຍຝູງຫມູ່ຂອງສັດທັງປວງ»។

Verse 120

प्रभासे संस्थिता देवी समुद्रादुत्तरेण तु । य एतां वेद वै देव्या उत्पत्तिं पापनाशिनीम्

ເທວີສະຖິດຢູ່ທີ່ປຣະພາສາ (Prabhāsa), ທາງເໜືອຂອງທະເລ. ຜູ້ໃດທີ່ຮູ້ຢ່າງແທ້ຈິງເຖິງກຳເນີດຂອງເທວີ—ເລື່ອງອັນທຳລາຍບາບນີ້—

Verse 121

कुत्सिता संतति स्तस्य न भवेच्च कदाचन । भूतप्रेतपिशाचानां न दोषैः परिभूयते

ສໍາລັບຜູ້ນັ້ນ ລູກຫຼານທີ່ນ່າອັບອາຍຈະບໍ່ເກີດຂຶ້ນເລີຍ; ແລະບໍ່ຖືກຄວາມດ່າງພ້ອມອັນຕະລາຍຈາກ ພູຕະ, ເປຣຕະ, ແລະ ປິສາຈາ ກະທົບ.

Verse 122

सर्वपापविनिर्मुक्तः सर्वसौभाग्यसंयुतः । सर्वान्कामानवाप्नोति नारीहृदयनंदनः

ພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະປະດັບດ້ວຍສິຣິມົງຄຸນທຸກປະການ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບຄວາມປາຖະໜາທັງປວງ ແລະເປັນຜູ້ທີ່ຖືກໃຈແກ່ດວງໃຈຂອງນາຣີ.

Verse 123

ये मानयंति निजहासकलैर्विलासैः संसेवया अभयदा भवभूतमाताम् । ते भ्रातृभृत्यसुतबंधुजनैर्युताश्च सर्वोपसर्ग रहिताः सुखिनो भवन्ति

ຜູ້ໃດທີ່ນົບນ້ອມບູຊາ ພູຕະ-ມາຕາ ຂອງພະພະວະ—ຜູ້ປະທານອະໄພ—ດ້ວຍການເລີ້ມສະຫຼອງອັນຮ່າເຮີງ ແລະການຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ; ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ ພ້ອມດ້ວຍພີ່ນ້ອງ ຜູ້ຮັບໃຊ້ ລູກ ແລະຍາດພີ່ນ້ອງ ແລະພົ້ນຈາກເຄາະຮ້າຍທັງປວງ.

Verse 167

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये भूत मातृकामाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तषष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນນ່າເຄົາລົບ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ—ໃນພຣະພາສະຂັນດະ ພາກທີ 7, ໃນພຣະພາສະເກດຣະ ມາຫາຕະມະຍະ ພາກທີ 1, ບົດທີ່ມີຊື່ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ພູຕະ-ມາຕຣິກາ» ຄື ບົດທີ 167 ຈົບລົງແລ້ວ.