Adhyaya 148

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि कूपं कुंडलसंभवम् । तस्यैव चोत्तरे भागे ब्रह्मकुण्डसमीपतः

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: «ແລ້ວແຕ່ນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາບໍ່ນ້ຳທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຸນດະລະສຳພະວະ (Kuṇḍalasaṃbhava); ແລະທາງດ້ານເໜືອຂອງມັນ ໃກ້ກັບ ພຣະພຣະຫມັນກຸນດາ (Brahmakuṇḍa) ອັນສັກສິດ»។

Verse 2

यत्र सिद्धो महादेवि रूपकुंडलहारकः । तत्र स्नात्वा नरो देवि मुच्येत्स्तेयकृतादघात्

ໂອ ມະຫາເທວີ, ທີ່ນັ້ນມີຜູ້ສຳເລັດ (ສິດທະ) ທີ່ເອີ້ນວ່າ “ຜູ້ລັກຕຸ້ມຫູອັນງາມ” ໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ; ຜູ້ໃດອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ຈະພົ້ນຈາກບາບອັນເກີດຈາກການລັກຂໂມຍ.

Verse 3

सप्त जन्मानि देवेशि न तस्यान्वयसंभवः । चौरः कश्चिद्भवेत्क्रूरस्तत्र स्नानप्रभावतः

ໂອ ເທວີ ແຫ່ງພຣະເທວະ! ຕະຫຼອດ 7 ຊາດ ວົງສານຂອງເຂົາຈະບໍ່ສືບຕໍ່; ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງການອາບນ້ຳທີ່ນັ້ນ ເຂົາຈະເປັນໂຈນຜູ້ໂຫດຮ້າຍຄົນໜຶ່ງ।

Verse 4

शिवरात्र्यां विशेषेण पिंडदानादिकां क्रियाम् । कुर्याच्छस्त्रहतानां च पापिनां तत्र मुक्तये

ໂດຍສະເພາະໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ຄວນກະທຳພິທີເຊັ່ນ ການຖວາຍປິນດາ (piṇḍa-dāna) ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ເພື່ອການຫຼຸດພົ້ນຂອງຜູ້ຖືກອາວຸດສັງຫານ ແລະຂອງຄົນບາບ।

Verse 5

देव्युवाच । कथं कुण्डलरूपं तु पृथिव्यां ख्यातिमागतम् । एतत्कथय मे देव विस्तराद्वदतां वर

ເທວີກ່າວວ່າ: “ຮູບ ‘ກຸນດະລະ’ ອັນເປັນດັ່ງຕຸ້ມຫູນີ້ ໄດ້ມີຊື່ສຽງໃນໂລກຢ່າງໃດ? ຂໍພຣະເຈົ້າ—ຜູ້ເວົ້າດີທີ່ສຸດ—ເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງໂດຍລະອຽດ.”

Verse 6

ईश्वर उवाच । शृणु देवि महापुण्यां कथां पापप्रणाशनीम् । यां श्रुत्वा मुच्यते पापान्नरो जन्मशतार्जितात्

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: “ຟັງເຖີດ ໂອ ເທວີ, ນີ້ແມ່ນນິທານມີບຸນຍິ່ງ ແລະທຳລາຍບາບ; ຜູ້ໃດໄດ້ຟັງ ຈະພົ້ນຈາກບາບທີ່ສະສົມມາຕະຫຼອດ 100 ຊາດ.”

Verse 7

प्रभासक्षेत्रमाहात्म्याच्छिवरात्र्यामुपोषितः । आसीत्सुदर्शनो राजा पृथिव्यामेकराट् सुधीः

ໂດຍມະຫິມາແຫ່ງປະພາສະເຂດ ແລະໂດຍການອຸໂປສະຖືອົດອາຫານໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ເຄີຍມີພຣະຣາຊາສຸດັຣຊະນະ ຜູ້ສະຫຼາດ ເປັນຈັກກະພັດອົງດຽວໃນແຜ່ນດິນ।

Verse 8

धन्यो हि स धनाढ्यश्च प्रजां यत्नैरपालयत् । राज्यं तस्य सुसंपन्नं ब्राह्मणैरुपशोभितम् । समृद्धमृद्धिसंयुक्तं विटतस्करवर्जितम्

ແທ້ຈິງແລ້ວ ທ່ານນັ້ນເປັນຜູ້ມີພອນ ແລະມັ່ງຄັ່ງ; ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນ ທ່ານໄດ້ປົກປ້ອງປະຊາຊົນ. ອານາຈັກຂອງທ່ານພ້ອມພຽງ ງາມດ້ວຍພຣາຫມະນະ—ຮຸ່ງເຮືອງ ອຸດົມສົມບູນ ແລະປາສຈາກຄົນຮ້າຍກັບໂຈນລັກ.

Verse 9

तस्मिञ्जनपदे रम्ये पुरी भगवती शुभा । चातुर्वर्ण्यसमायुक्ता पुरप्राकारमंडिता

ໃນແຜ່ນດິນອັນຮື່ນຮົມນັ້ນ ມີນະຄອນອັນເປັນມົງຄຸນ ແລະສະຫງ່າງາມ. ມີຄົນທັງສີ່ວັນນະຢູ່ພ້ອມ ແລະຖືກປະດັບດ້ວຍກຳແພງ ແລະປ້ອມປະການຮອບເມືອງ.

Verse 10

तस्मिन्पुरवरे रम्ये राज्यं निहतकण्टकम् । करोति बान्धवैः सार्द्धमृद्धियुक्तः सुदर्शनः । हिरण्यदत्तस्य सुतो जातो गांधारकन्यया

ໃນນະຄອນອັນງາມແລະຍອດເຢັ້ນນັ້ນ ສຸດັດສະນະ—ຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມຮັ່ງມີ—ໄດ້ປົກຄອງອານາຈັກທີ່ “ປາສຈາກໜາມ” (ປາສຈາກຄວາມທຸກຍາກ) ພ້ອມກັບຍາດພີ່ນ້ອງ. ທ່ານເປັນບຸດຂອງ ຫິຣັນຍະດັດຕະ ເກີດແຕ່ກະນຍາແຫ່ງຄັນທາຣະ.

Verse 11

तस्य भार्या प्रिया साध्वी भर्तृव्रतपरायणा । सुनंदा नामविख्याता काशिराजसुता शुभा

ພຣະມະເຫສີອັນເປັນທີ່ຮັກຂອງທ່ານ ເປັນນາງຜູ້ດີງາມ ແລະບໍລິສຸດ ມຸ່ງໝັ້ນໃນວຣະຕະແຫ່ງຄວາມສັດຊື່ຕໍ່ສາມີ. ນາງໂດງດັງນາມວ່າ ສຸນັນດາ ເປັນທິດາອັນເປັນມົງຄຸນຂອງກະສັດແຫ່ງກາສີ.

Verse 12

तया सार्धं हि राजेन्द्रो भोगान्स बुभुजे सदा । भुंजमानस्य भोगान्वै चिरकालो गतस्तदा

ແທ້ຈິງ ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້ານາຍ ພ້ອມກັບນາງ ໄດ້ເສວນາຄວາມສຸກແຫ່ງຣາຊະສົມບັດຢູ່ເປັນນິດ. ແລະໃນຂະນະທີ່ເສວນາຄວາມສຸກນັ້ນ ກໍມີເວລາຍາວນານຜ່ານໄປ.

Verse 13

अकरोत्स महायज्ञान्ददौ दानानि भूरिशः । एवं कालो गतस्तस्य भार्यया सह सुव्रते

ພຣະອົງໄດ້ກະທຳຍັດຍາອັນໃຫຍ່ ແລະໃຫ້ທານຫຼາຍຢ່າງດ້ວຍໃຈກຸສົນ. ດັ່ງນັ້ນເວລາຈຶ່ງຜ່ານໄປສຳລັບພຣະອົງ ພ້ອມກັບມະເຫສີຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີງາມ.

Verse 14

कदाचिन्माघमासे तु शिवरात्र्यां वरानने । सस्मार पूर्वजातिं स भार्यामाहूय चाब्रवीत्

ຄັ້ງໜຶ່ງໃນເດືອນມາຄະ ໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ ໂອ້ນາງໜ້າງາມ ພຣະອົງໄດ້ລະລຶກເຖິງຊາດກ່ອນ ແລ້ວເອີ້ນມະເຫສີມາ ແລະກ່າວວ່າ.

Verse 15

सुदर्शन उवाच । शिवरात्रिव्रतं देवि मया कार्यं वरानने । व्रतस्यास्य प्रभावेन प्राप्तं राज्यं मया किल

ສຸດັດສະນະກ່າວວ່າ: “ໂອ້ນາງດຸດດັ່ງເທວີ ໂອ້ນາງໜ້າງາມ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະຕ້ອງຖືວຣະຕະສິວະຣາຕຣີ. ແທ້ຈິງ ໂດຍອານຸພາບຂອງວຣະຕະນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບອານາຈັກ.”

Verse 16

राज्ञ्युवाच । महान्प्रभावो राजेन्द्र एवमुक्तं त्वया मम । एतन्मे कारणं ब्रूहि आश्चर्यं हृदि वर्तते

ພຣະມະເຫສີກ່າວວ່າ: “ໂອ້ພຣະຣາຊາທິຣາຊ, ອານຸພາບຂອງສິ່ງນີ້ຍິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍ ດັ່ງທີ່ພຣະອົງໄດ້ກ່າວແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ. ຂໍພຣະອົງຈົ່ງບອກເຫດຜົນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ; ຄວາມອັດສະຈັນເກີດຂຶ້ນໃນໃຈ.”

Verse 17

राजोवाच । शृणु तीर्थस्य माहात्म्यं शिवरात्रिमुपोषणात् । तस्मिञ्छिवपुरे रम्ये स्वर्गद्वारे सुशोभने

ພຣະຣາຊາກ່າວວ່າ: “ຈົ່ງຟັງມາຫາຕະມະຂອງຕີຣະຖະນີ້ ອັນເກີດຈາກການອຸໂປສົດໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ. ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໃນສິວະປຸຣະອັນຮື່ນຮົມ ງາມສະຫງ່າ ດຸດດັ່ງປະຕູແຫ່ງສະຫວັນ.”

Verse 18

आदितीर्थे प्रभासे तु कामिके तीर्थ उत्तमे

ທີ່ປະພາສາ ທີ່ອາດິຕີຣຖະ—ແທ້ຈິງ ທີ່ສັກສິດອັນຍອດຢ່າງ ຊື່ວ່າ ກາມິກະ ຕີຣຖະ—

Verse 19

ऋद्धियुक्ते पुरे तस्मिन्नित्यं धर्मानुसेविते । शिवरात्र्यां गतो राज्ञि तिथीनामुत्तमा तिथिः

ໂອ ພຣະນາງ, ໃນນະຄອນນັ້ນອັນອຸດົມດ້ວຍສິຣິ ແລະ ປະພຶດທຳມະເປັນນິດ, ວັນສິວະຣາຕຣີ—ຍອດໃນບັນດາວັນຕິຖີ—ກໍມາຮອດ.

Verse 20

मानवास्तत्र ये केचित्पुरराष्ट्रनि वासिनः । तत्रागता वरारोहे शिवरात्र्यामुपोषितुम्

ໂອ ນາງຜູ້ງາມສະໂພກ, ຜູ້ຄົນໃດໆທີ່ອາໄສຢູ່ໃນເມືອງ ແລະ ຊົນນະບົດໃນຖິ່ນນັ້ນ, ລ້ວນພາກັນມາທີ່ນັ້ນ ເພື່ອຖືອຸໂປສະຖະໃນຄືນສິວະຣາຕຣີ.

Verse 21

धननामा वणिक्कश्चित्तत्रैव वसते सदा । धनाढ्यः स तु धर्मात्मा सदा धर्मपरायणः

ມີພໍ່ຄ້າຜູ້ໜຶ່ງຊື່ ທະນະ ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນເປັນນິດ. ເຖິງຈະມັ່ງຄັ່ງ ແຕ່ທ່ານເປັນຜູ້ມີໃຈທຳມະ ແລະ ອຸທິດຕົນແດ່ທຳມະເສມອ.

Verse 22

स भार्यासहितस्तत्र शिवरात्रिमुपोषितः । तस्य भार्याऽभवत्साध्वी रूपयौवनसंवृता

ທີ່ນັ້ນ ທ່ານພ້ອມດ້ວຍພັນລະຍາ ໄດ້ຖືອຸໂປສະຖະໃນສິວະຣາຕຣີ. ພັນລະຍາຂອງທ່ານເປັນສາທະວີ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ແລະ ວັຍໜຸ່ມ.

Verse 23

प्रचलन्मेखलाहारा सर्वाभरणभूषिता । स तया भार्यया सार्धं कामक्रोधविवर्जितः

ດ້ວຍສາຍແອວແລະສາຍຄໍທີ່ໄຫວຫຼິ້ນ ນາງຖືກປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບທັງປວງ; ແລະເຂົາ ພ້ອມກັບພັນລະຍານັ້ນ ຢູ່ໂດຍປາສຈາກກາມແລະໂກຣດ.

Verse 24

प्रभासस्याग्रतो भूत्वा स्नातः शुक्लांबरः शुचिः । यथोक्तेन विधानेन भक्त्या निद्राविवर्जितः

ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະປຣະພາສະ ເຂົາໄດ້ອາບນ້ຳ ນຸ່ງຜ້າຂາວ ແລະບໍລິສຸດ; ປະຕິບັດຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ດ້ວຍສັດທາ ແລະບໍ່ປ່ອຍໃຫ້ຄວາມງ່ວງຫຼັບຄອບງຳ.

Verse 25

तत्राहं चौररूपेण पापः स्तैन्यं समाश्रितः । सच्छूद्राणां कुले जातो देवब्राह्मणपूजकः

ທີ່ນັ້ນ ຂ້ອຍເປັນຄົນບາບ ໃນຮູບຂອງຂະໂມຍ ໄປພຶງພາການລັກຂໂມຍ. ຂ້ອຍເກີດໃນຕະກູນຊູດຣະທີ່ນ່າເຄົາລົບ ແຕ່ຂ້ອຍເປັນຜູ້ບູຊາເທວະ ແລະເຄົາລົບພຣາຫມະນະ.

Verse 26

पूर्वकर्मानुसंयोगाद्विकर्मणि रतः सदा । तस्यां रात्र्यामहं तत्र जनमध्ये तु संस्थितः

ເນື່ອງຈາກການພົວພັນກັບຜົນແຫ່ງກຳເກົ່າ ຂ້ອຍຈຶ່ງໝົດເວລາຢູ່ໃນການກະທຳຜິດເສມອ. ແຕ່ໃນຄືນນັ້ນ ຂ້ອຍຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຢືນຢູ່ກາງຝູງຊົນ.

Verse 27

कुण्डलीनः स्थितस्तत्र रंध्रापेक्षी वरानने । वणिजस्तस्य भार्यायाश्छिद्रान्वेषणतत्परः

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ຂ້ອຍຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນທ່າຄຸກເຂົ່າ ຄອຍຖ້າຊ່ອງທາງ—ມຸ່ງໝັ້ນຊອກຫາຈຸດຮົ່ວໃນພັນລະຍາຂອງພໍ່ຄ້າ.

Verse 28

सा रात्रिर्जाग्रतस्तस्य गता मे विजने तथा । गीतनृत्यादिनिर्घोषैर्वेदमंगलपाटकैः

ຄືນນັ້ນໄດ້ຜ່ານໄປສຳລັບລາວດ້ວຍການຕື່ນຕົວ ແລະສຳລັບຂ້າພະເຈົ້າເຊັ່ນກັນໃນບ່ອນທີ່ງຽບສະຫງົບ ເຕັມໄປດ້ວຍສຽງຮ້ອງເພງ ແລະການເຕັ້ນລຳ ພ້ອມທັງການສູດມົນພະເວດອັນສັກສິດ.

Verse 29

तालशब्दैस्तथा बन्धैः पुस्तकानां च वाचकैः । एवं रात्र्यां तु शेषायां यावत्तिष्ठति तत्र वै

ດ້ວຍສຽງຕົບມືເປັນຈັງຫວະ ພ້ອມກັບສຽງດົນຕີ ແລະຜູ້ທີ່ອ່ານປຶ້ມອອກສຽງ ດັ່ງນັ້ນ ລາວຈຶ່ງສືບຕໍ່ພັກຢູ່ທີ່ນັ້ນຕະຫຼອດຄືນທີ່ຍັງເຫຼືອ.

Verse 30

निरोधेन समायुक्ता पीड्यमाना शुचिस्मिता । धनिभार्या निरोधार्ता देवागाराद्बहिर्गता

ດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານຈາກຮ່າງກາຍແລະຄວາມເຈັບປວດ ພັນລະຍາຂອງເສດຖີຜູ້ມີຮອຍຍິ້ມອັນບໍລິສຸດ ໄດ້ອອກໄປຈາກບໍລິເວນວັດ ດ້ວຍຄວາມທຸກໃຈຈາກຄວາມອຶດອັດນັ້ນ.

Verse 31

तस्याः कर्णौ त्रोटयित्वा पुप्लुवेऽहं जले स्थितः । ततः कोलाहलस्तत्र कृतस्तत्पुरवासिभिः

ຫຼັງຈາກທີ່ໄດ້ຈີກຫູຂອງນາງແລ້ວ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໂດດລົງໄປໃນນໍ້າ. ຈາກນັ້ນ ກໍເກີດສຽງວຸ້ນວາຍຂຶ້ນຢ່າງໃຫຍ່ຫຼວງ ໂດຍຊາວເມືອງຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 32

श्रुत्वा कोलाहलं शब्दं कर्णत्रोटनजं तदा । धाविता रक्षकास्तत्र राजशासनकारकाः

ເມື່ອໄດ້ຍິນສຽງວຸ້ນວາຍນັ້ນ ທີ່ເກີດຈາກການຈີກຫູ ເຫຼົ່າທະຫານຍາມຜູ້ຮັກສາພະລາຊະໂອງການຂອງກະສັດ ກໍຟ້າວແລ່ນໄປທີ່ນັ້ນ.

Verse 33

तैरहं शस्त्रहस्तैश्च उल्काहस्तैः समंततः । निरीक्षितोऽथ न प्राप्तं सुवर्णं मन्मुखे स्थितम्

ພວກເຂົາຖືອາວຸດ ແລະ ຖືຄົວໄຟ ລ້ອມຂ້ອຍທຸກທິດ ແລ້ວກວດຄົ້ນ; ແຕ່ພວກເຂົາບໍ່ໄດ້ຮັບຄຳທີ່ຝັງຢູ່ໃນປາກຂ້ອຍເລີຍ។

Verse 34

खड्गेन तीक्ष्णधारेण छित्त्वा शीर्षं तदा मम । उल्काहस्ता निरीक्षन्तो नापश्यन्स्वर्णमण्वपि

ແລ້ວພວກເຂົາໃຊ້ດາບຄົມກິ່ງຕັດຫົວຂ້ອຍໃນຂະນະນັ້ນ; ຖືຄົວໄຟກວດຄົ້ນ ກໍບໍ່ເຫັນຄຳແມ່ນແຕ່ນ້ອຍນິດເລີຍ।

Verse 35

हित्वा मां ते गताः सर्वे गत्वा राज्ञे न्यवेदयन् । न किञ्चित्तत्र संप्राप्तं हतोऽस्माभिश्च तत्क्षणात्

ພວກເຂົາທັງໝົດປະຖິ້ມຂ້ອຍໄວ້ ແລ້ວໄປກາບທູນກະສັດວ່າ: “ທີ່ນັ້ນບໍ່ໄດ້ຫຍັງເລີຍ; ພວກເຮົາໄດ້ຂ້າເຂົາໃນທັນທີນັ້ນ.”

Verse 36

कथयित्वा तु ते सर्वे यथादेशं गताः पुनः । ततो वै बन्धुना तत्र भयभीतेन चेतसा

ເມື່ອກາບທູນແລ້ວ ພວກເຂົາທັງໝົດກໍກັບໄປຕາມໜ້າທີ່ທີ່ຖືກສັ່ງ. ແລ້ວໃນທີ່ນັ້ນ ຍາດຄົນໜຶ່ງ—ໃຈຫວາດກົວ—ໄດ້ເຂົ້າມາ.

Verse 37

निखातं मम तत्रैव शिरः कायेन संयुतम् । खातं कृत्वा प्रिये तत्र ब्रह्मतीर्थस्य चोत्तरे

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ຫົວຂ້ອຍ—ທີ່ຕິດກັບຮ່າງກາຍ—ຖືກຝັງໄວ້. ໂອ້ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ພວກເຂົາຂຸດຫຼຸມຢູ່ທີ່ນັ້ນ ທາງເໜືອຂອງ ພຣະຕີຣຖະ ພຣະພຣະຫມາ (Brahma-tīrtha).

Verse 38

पिहितोऽहं तु तत्रैव प्रभासे तीर्थ उत्तमे । शिवरात्रिप्रभावेन तज्जातिस्मरतां गतः

ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງຖືກຝັງຢູ່ທີ່ນັ້ນໃນ ປຣະພາສ, ສະຖານທີ່ສັກສິດອັນປະເສີດສຸດ, ດ້ວຍອານຸພາບຂອງ ສິວະຣາຕຣີ ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງລະນຶກຊາດກ່ອນໄດ້.

Verse 39

राज्यं निष्कण्टकं प्राप्तं समृद्धं वरवर्णिनि । एतत्प्रभासमाहात्म्यं शिवरात्रेरुपोषणात् । एतत्फलं मया लब्धं गत्वा तस्मादुपोषये

ໂອ ນາງຜູ້ໂສພາ, ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບອານາຈັກທີ່ຮັ່ງມີ, ປາສະຈາກໜາມ (ອຸປະສັກ). ນີ້ຄືຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງ ປຣະພາສ ຜ່ານການຖືສິນອົດອາຫານໃນຄືນ ສິວະຣາຕຣີ. ຜົນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ຮັບແລ້ວ; ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຖືສິນນັ້ນ.

Verse 40

राज्ञ्युवाच । गच्छावस्तत्र यत्रैव कपालं पतितं तव । स्फोटिते च कपाले च हिरण्यं दृश्यते यदि । प्रत्ययो मे भवेत्पश्चात्तव वाक्यं न संशयः

ພະລາຊິນີກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ພວກເຮົາໄປບ່ອນທີ່ກະໂຫຼກຫົວຂອງເຈົ້າຕົກລົງ. ຖ້າເມື່ອທຸບກະໂຫຼກຫົວນັ້ນແຕກອອກ ແລ້ວເຫັນຄຳຢູ່ທາງໃນ, ຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຈະເຊື່ອໝັ້ນ; ຄຳເວົ້າຂອງເຈົ້າຈະບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສອີກຕໍ່ໄປ.”

Verse 41

राजोवाच । कल्पं हि तिष्ठते चास्थि यावद्भूमिविपर्ययः । उत्तिष्ठ व्रज भद्रं ते प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम्

ພະລາຊາກ່າວວ່າ: “ແທ້ຈິງແລ້ວ, ກະດູກນັ້ນຍັງຄົງຢູ່ຕະຫຼອດໜຶ່ງກັລປ໌ — ຈົນກວ່າໂລກຈະພິນາດ. ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ, ແລະ ໃຫ້ພວກເຮົາໄປກັນເຖີດ; ຂໍໃຫ້ເຈົ້າໂຊກດີ — ໄປຍັງ ປຣະພາສ, ແດນສັກສິດອັນສູງສົ່ງ.”

Verse 42

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा यद्राज्ञा समुदीरितम् । गमनाय मतिं चक्रे शिवरात्र्या उपोषणे

ຫຼັງຈາກໄດ້ຍິນຄຳເວົ້າເຫຼົ່ານັ້ນທີ່ພະລາຊາໄດ້ກ່າວ, ນາງຈຶ່ງຕັດສິນໃຈທີ່ຈະໄປ — ໂດຍຖືສິນອົດອາຫານໃນຄືນ ສິວະຣາຕຣີ.

Verse 43

ततोऽश्वैर्जवनैयुर्क्तं रथं हेमविभूषितम् । आस्थाय सह पत्न्या च प्रभासं क्षेत्रमेयिवान्

ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ຂຶ້ນລົດສົງຄາມທີ່ປະດັບດ້ວຍຄຳ ແລະຜູກມ້າໄວ ພ້ອມກັບພຣະມະເຫສີ ມຸ່ງໄປສູ່ເຂດສັກສິດ ປຣະພາສາ (Prabhāsa)។

Verse 44

व्रतं कृत्वा प्रभासे तु यथोक्तं वरवर्णिनि । ब्रह्मतीर्थे समागत्य उद्धृत्य सकलं ततः

ໂອ ນາງຜູ້ງາມພິເສດ! ເມື່ອໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະທີ່ປຣະພາສາ ຕາມທີ່ກ່າວໄວ້ແລ້ວ ພວກເຂົາໄດ້ມາຮອດ ພຣະຫມະຕີຣະຖະ (Brahma-tīrtha) ແລະທີ່ນັ້ນໄດ້ຍົກເອົາທັງໝົດຂຶ້ນຈາກບ່ອນນັ້ນ…

Verse 45

हिरण्यं दर्शयामास स्फोटयित्वा शवं स्वयम्

ພຣະອົງໄດ້ເຜີຍໃຫ້ເຫັນຄຳ—ໂດຍພຣະອົງເອງແຕກເປີດສົບນັ້ນ।

Verse 46

ईश्वर उवाच । जातसंप्रत्यया भार्या तस्य राज्ञो बभूव ह । जगाम परमं स्थानं यत्र कल्याणमुत्तमम्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ພຣະມະເຫສີຂອງກະສັດນັ້ນ ເມື່ອຄວາມເຊື່ອມັ້ນເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນແລ້ວ ກໍໄດ້ບັນລຸສະຖານອັນສູງສຸດ—ບ່ອນທີ່ມີມົງຄຸນອັນຍິ່ງສຸດ।

Verse 47

जनोऽपि विस्मितः सर्वो दृष्ट्वा चित्रं तदद्भुतम्

ປະຊາຊົນທັງໝົດກໍຕື່ນຕະລຶງ ເມື່ອເຫັນການອັດສະຈັນອັນນ່າພິສົດນັ້ນ។

Verse 48

नदी चित्रपथानाम तत्रोत्पन्ना वरानने । चित्रादित्यस्य पूर्वेण ब्रह्मतीर्थस्य चोत्तरे

ໂອ ນາງຜູ້ໜ້າງາມ, ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ຳຊື່ «ຈິຕຣາພະທາ» ເກີດຂຶ້ນ—ຢູ່ທາງຕາເວັນອອກຂອງ «ຈິຕຣາດິຕຍະ» ແລະຢູ່ທາງເໜືອຂອງ «ພຣະຫມະຕີຣຖະ».

Verse 49

तस्यां तत्तिष्ठते तत्र सर्वपापप्रणाशनम्

ທີ່ນັ້ນ ໃນແມ່ນ້ຳນັ້ນເອງ ມີພະລັງອັນບໍລິສຸດສະຖິດຢູ່ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 50

श्रावणे मासि संप्राप्ते तस्मिन्कूपे विधानतः । यः स्नानं कुरुते देवि श्राद्धं तत्र विशेषतः

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອເດືອນ «ສຣາວະນະ» ມາຮອດ, ຜູ້ໃດອາບນ້ຳໃນບໍ່ນ້ຳນັ້ນຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ແລະໂດຍພິເສດເຮັດ «ສຣາດທະ» ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບບຸນຜົນອັນວິເສດ.

Verse 51

चित्रादित्यं तु संपूज्य शिवलोके महीयते

ເມື່ອບູຊາ «ຈິຕຣາດິຕຍະ» ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ຜູ້ນັ້ນຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງໃນໂລກຂອງພຣະສິວະ.

Verse 52

एतत्ते कथितं सर्वं शिवरात्र्या महत्फलम् । भुक्तिमुक्तिप्रदं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຖຶງຜົນອັນໃຫຍ່ຂອງ «ສິວະຣາຕຣີ»; ເປັນການປະພຶດອັນບໍລິສຸດ ທີ່ໃຫ້ທັງຄວາມສຸກໃນໂລກ ແລະຄວາມຫຼຸດພົ້ນ ພ້ອມທັງທຳລາຍບາບທັງປວງ.

Verse 53

य इदं पठते नित्यं शृणुयाद्वापि मानवः । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोके महीयते

ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ເປັນນິດ ຫຼືແມ່ນແຕ່ຟັງກໍຕາມ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບການສັກກາລະໃນໂລກຂອງພຣະຣຸດຣະ।