Adhyaya 129

Verse 1

ईश्वर उवाच । ततो गच्छेन्महादेवि अक्षमालेश्वरं परम् । सागरार्कादीशकोणे पंचाशद्धनुषान्तरे

ອີສະວະຣະ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຄວນໄປຫາ ອັກສະມາເລສະວະຣະ ອັນສູງສຸດ, ຢູ່ທີ່ມຸມຂອງ ສາກາຣາຣກ ແລະ ອາດີອີສະ, ຫ່າງໄປ 50 ຄວາມຍາວຄັນທະນູ.”

Verse 2

संस्थितं पापशमनं युगलिंगं महाप्रभम् । अक्षमालेश्वरंनाम पुरा तस्य प्रकीर्तितम् । उग्रसेनेश्वरं नाम ख्यातं तस्यैव साम्प्रतम्

ທີ່ນັ້ນມີ ຢຸກະລິງຄະ (ລິງຄະຄູ່) ອັນສະຫວ່າງໄສ ມີສະຫງ່າຣາສີຍິ່ງໃຫຍ່ ເປັນຜູ້ບັນເທົາບາບ. ໃນອະດີດ ມັນໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນວ່າ «ອັກສະມາເລສະວະຣະ»; ແຕ່ບັດນີ້ ລິງຄະດຽວກັນນັ້ນ ໂດງດັງວ່າ «ອຸກຣະເສນເນສະວະຣະ».

Verse 3

देव्युवाच । अक्षमालेश्वरं नाम यत्पूर्वं समुदाहृतम् । कथं तदभवद्देव कथयस्व प्रसादतः

ເທວີກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເທວະ, ໃນກ່ອນການ ສະຖານນີ້ເຄີຍຖືກເອີ້ນວ່າ “ອັກສະມາເລສະວະຣະ”. ນາມນັ້ນເກີດຂຶ້ນແນວໃດ? ຂໍພຣະອົງເລົ່າໃຫ້ຟັງດ້ວຍພຣະເມດຕາ»។

Verse 4

ईश्वर उवाच । आसीत्पुरा महादेवि सती चाध मयोनिजा । अक्षमालेति वै नाम्ना सतीधर्मपरायणा

ອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: «ໃນການກ່ອນ ໂອ ມະຫາເທວີ, ມີນາງຜູ້ມີສິນທຳ ເກີດຈາກມາຍາ (ກຳເນີດອັນພິສົດ) ຊື່ວ່າ ອັກສະມາລາ, ເປັນຜູ້ຕັ້ງມັ່ນໃນທຳມະ»។

Verse 5

कदाचित्समनुप्राप्ते दुर्भिक्षे कालपर्ययात् । ऋषयश्च महादेवि क्षुधाक्रान्ता विचेतसः

ຄັ້ງໜຶ່ງ ເນື່ອງຈາກການຜັນຜວນຂອງການເວລາ ກໍເກີດທຸກຂິກ. ແລະບັນດາລຶສີທັງຫຼາຍ ໂອ ມະຫາເທວີ, ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍກົດຂີ່ ຈິດໃຈຫວັ່ນໄຫວ ແລະສັບສົນ।

Verse 6

सर्वे चान्नं परीप्संतो गताश्चण्डालवेश्मनि । ज्ञात्वान्नसंग्रहं तस्य प्रार्थयाञ्चक्रुरन्त्यजम्

ທຸກອົງພາກັນຫາອາຫານ ໄປຮອດເຮືອນຂອງຈັນດາລາຄົນໜຶ່ງ. ເມື່ອຮູ້ວ່າເຂົາມີອາຫານກັກເກັບໄວ້ ຈຶ່ງອ້ອນວອນອັນຕະຍະຊົນນັ້ນ ໃຫ້ແບ່ງອາຫານ.

Verse 7

भोभोऽन्त्यज महाबुद्धे रक्षास्मानन्नदानतः । प्राणसंदेहमापन्नान्कृशांगान्क्षुत्प्रपीडितान्

«ໂອ ອັນຕະຍະຊົນ, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາໃຫຍ່, ຂໍຈົ່ງຊ່ວຍພວກເຮົາດ້ວຍການໃຫ້ອາຫານ. ພວກເຮົາຜອມແຫ້ງ ຖືກຄວາມຫິວບີບຄັ້ນ ແລະຊີວິດກໍຢູ່ໃນຄວາມສົງໄສ»។

Verse 8

अहो धन्योऽसि पूज्योऽसि न त्वमन्त्यज उच्यसे । यदस्मिन्प्रलये याते स्थितं धान्यं गृहे तव

ໂອ້! ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີບຸນ ເປັນຜູ້ຄວນແກ່ການນະມັດສະການ—ບໍ່ຄວນເອີ້ນເຈົ້າວ່າ «ອັນຕະຍະ» ເລີຍ ເພາະເມື່ອພິບັດໃຫຍ່ນີ້ມາຮອດ ເຂົ້າສານຍັງຄົງຢູ່ໃນເຮືອນເຈົ້າ।

Verse 9

अनावृष्टिहते देशे सस्ये च प्रलयं गते । एकं यो भोजयेद्विप्रं कोटिर्भवति भोजिता

ໃນດິນແດນທີ່ຖືກໄພແຫ້ງແລ້ງທຳລາຍ ແລະພືດຜົນພິນາດໄປ ຜູ້ໃດທີ່ລ້ຽງອາຫານແກ່ພຣາຫມັນແມ່ນແຕ່ຄົນດຽວ ຜົນບຸນການລ້ຽງນັ້ນເທົ່າກັບລ້ຽງໜຶ່ງກໂກຕິ (ສິບລ້ານ)។

Verse 10

अन्त्यज उवाच । अहो आश्चर्यमतुलं यदेतद्दृश्यतेऽधुना । यदेतन्मद्गृहं प्राप्ता ऋषयश्चान्नकांक्षिणः

ອັນຕະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ້! ອັດສະຈັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ທີ່ບັດນີ້ເຫັນຢູ່—ເພາະບັນດາລຶສີຜູ້ບໍ່ມີຄວາມປາຖະໜາໃນອາຫານ ໄດ້ມາຮອດເຮືອນຂ້ອຍ!»

Verse 11

शूद्रान्नमपि नादेयं ब्राह्मणैः किमुतान्त्यजात्

«ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍ ແມ່ນແຕ່ອາຫານຈາກຊູດຣະກໍບໍ່ຄວນຮັບ—ແລ້ວຈະວ່າຈາກອັນຕະຍະຍິ່ງແຄ່ໃດ!»

Verse 12

आमं वा यदि वा पक्वं शूद्रान्नं यस्तु भक्षति । स भवेच्छूकरो ग्राम्यस्तस्य वा जायते कुले

«ຈະເປັນດິບຫຼືສຸກ ຜູ້ໃດກິນອາຫານຈາກຊູດຣະ ຜູ້ນັ້ນຈະກາຍເປັນໝູບ້ານ—ຫຼືບໍ່ຢ່າງນັ້ນ ສັດແບບນັ້ນຈະເກີດໃນຕະກູນຂອງເຂົາ»។

Verse 13

अमृतं बाह्मणस्यान्नं क्षत्रियान्नं पयः स्मृतम् । वैश्यान्नमन्नमित्याहुः शूद्रान्नं रुधिरं स्मृतम्

ອາຫານຂອງພຣາຫມັນ ຖືກນັບເປັນດັ່ງອະມຣິຕ; ອາຫານຂອງກະສັດຕຣິຍະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນນົມ. ອາຫານຂອງໄວສະຍະ ເອີ້ນວ່າ “ອາຫານ” ເທົ່ານັ້ນ; ອາຫານຂອງຊູດຣະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນເລືອດ.

Verse 14

शूद्रान्नं शूद्रसंपर्कं शूद्रेण च सहासनम् । शूद्रादन्नागमश्चैव ज्वलंतमपि पातयेत्

ອາຫານຈາກຊູດຣະ, ການສຳຜັດກັບຊູດຣະ, ແລະການນັ່ງຮ່ວມບ່ອນນັ່ງດຽວກັນກັບຊູດຣະ—ພ້ອມທັງການຮັບອາຫານຈາກຊູດຣະ—ຄວນຖິ້ມເສຍ ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມຈຳເປັນຮ້ອນຮົນດັ່ງໄຟລຸກ.

Verse 15

अग्निहोत्री तु यो विप्रः शूद्रान्नान्न निवर्तते । एते तस्य प्रणश्यंति आत्मा ब्रह्म त्रयोऽग्नयः

ແຕ່ພຣາຫມັນຜູ້ໃດຮັກສາອັກນິໂຫຕຣະ ແຕ່ບໍ່ຫຼີກລ້ຽງອາຫານຊູດຣະ—ສຳລັບຜູ້ນັ້ນ ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ຈະພິນາດ: ອາຕະມາ, ຣັດສະມີພຣະພຣະຫມະ (ພະລັງສັກສິດ), ແລະໄຟສັກສິດທັງສາມ.

Verse 16

शूद्रान्नेनोदरस्थेन ब्राह्मणो म्रियते यदि । षण्मासाभ्यन्तरे विप्रः पिशाचः सोऽभिजायते

ຖ້າພຣາຫມັນຕາຍໃນຂະນະທີ່ອາຫານຊູດຣະຍັງຢູ່ໃນທ້ອງ, ພາຍໃນຫົກເດືອນ ພຣາຫມັນນັ້ນຈະເກີດເປັນປິສາຈະ (ວິນຍານຮ້າຍ).

Verse 17

शूद्रान्नेन द्विजो यस्तु अग्निहोत्रं जुहोति च । चण्डालो जायते प्रेत्य शूद्राच्चैवेह दैवतः

ແລະດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ) ຜູ້ໃດນຳອາຫານຊູດຣະໄປບູຊາອັກນິໂຫຕຣະ—ເມື່ອຕາຍແລ້ວ ຈະເກີດເປັນຈັນດາລະ; ແລະໃນໂລກນີ້ເອງ “ເທວະຕາ” ຂອງລາວກໍກາຍເປັນຊູດຣະ (ທິວະພະລັງໃນພິທີຖືກຫຼຸດຕ່ຳ).

Verse 18

यस्तु भुञ्जति शूद्रान्नं मासमेकं निरन्तरम् । इह जन्मनि शूद्रत्वं मृतः शूद्रोऽभिजायते

ຜູ້ໃດກິນອາຫານຂອງຊູດຣະ ຕິດຕໍ່ກັນໜຶ່ງເດືອນ ໃນຊາດນີ້ຍ່ອມໄດ້ສະຖານະຊູດຣະ; ແລະເມື່ອຕາຍໄປ ກໍເກີດເປັນຊູດຣະອີກ।

Verse 19

राजान्नं तेज आदत्ते शूद्रान्नं ब्रह्मवर्चसम् । आयुः सुवर्णकारान्नं यशश्चर्मावकर्तिनः

ອາຫານຂອງພະຣາຊາ ຍ່ອມພາເອົາຄວາມສະຫວ່າງໄສ; ອາຫານຂອງຊູດຣະ ຍ່ອມພາເອົາພຣະພຣະຫມະວັດສະ (ລັດສະຫມີແຫ່ງພຣະພຣະຫມະ). ອາຫານຂອງຊ່າງຄຳ ຍ່ອມພາເອົາອາຍຸ; ແລະອາຫານຂອງຊ່າງຫນັງ ຍ່ອມພາເອົາຊື່ສຽງ।

Verse 20

कारुकान्नं प्रजा हन्ति बलं निर्णेजकस्य च । गणान्नं गणिकान्नं च लोकेभ्यः परिकृन्तति

ອາຫານທີ່ໄດ້ຈາກຊ່າງຝີມື ຍ່ອມທຳລາຍລູກຫຼານ; ອາຫານຂອງຊ່າງຊັກຜ້າ ຍ່ອມທຳລາຍກຳລັງ. ອາຫານຂອງຜູ້ຮັບໃຊ້ໃນວິຫານ ແລະອາຫານຂອງນາງຄະນິກາ ຍ່ອມຕັດຂາດຄົນອອກຈາກໂລກອັນສູງສົ່ງ।

Verse 21

पूयं चिकित्सकस्यान्नं पुंश्चल्याश्चान्नमिन्द्रियम् । विष्ठा वार्धुषिकस्यान्नं शस्त्रविक्रयिणो मलम्

ອາຫານຂອງໝໍ ເປັນດັ່ງໜອງ; ອາຫານຂອງຍິງໂສເພນີ ເປັນດັ່ງຄວາມຕົກຕ່ຳຂອງອິນທຣີຍ. ອາຫານຂອງຜູ້ປ່ອຍກູ້ດອກເບ້ຍ ເປັນດັ່ງອຸຈາລະ; ແລະອາຫານຂອງຜູ້ຂາຍອາວຸດ ເປັນດັ່ງຂີ້ເປື້ອນ।

Verse 22

सहस्रकृत्वस्त्वेतेषामन्ने यद्भक्षिते भवेत् । तदेकवारं भुक्तेन कन्याविक्रयिणो भवेत्

ແມ່ນແຕ່ກິນອາຫານເຫຼົ່ານີ້ພັນເທື່ອ ຜົນກໍຍັງເທົ່າກັນ; ເທົ່າກັບກິນພຽງເທື່ອດຽວ ອາຫານຂອງຜູ້ຂາຍລູກສາວ (ໃນການແຕ່ງງານ).

Verse 23

सहस्रकृत्वस्तस्यैव भुक्तेऽन्ने यत्फलं भवेत् । तदन्त्यजानामन्नेन सकृद्भुक्तेन वै भवेत्

ຜົນທີ່ເກີດຈາກການກິນອາຫານນັ້ນເຖິງພັນເທື່ອ—ຜົນນັ້ນກໍເກີດຂຶ້ນເທົ່າກັນ ເມື່ອກິນພຽງຄັ້ງດຽວ ອາຫານຂອງອັນຕະຍະຈະ (ຜູ້ຢູ່ນອກລະບຽບສັງຄົມ)។

Verse 24

तत्कथं मम विप्रेन्द्राश्चंडालस्याधमात्मनः । धर्ममेवं विजानन्तो नूनमन्नं जिहीर्षथ

ແລ້ວເປັນແນວໃດ, ໂອ ຜູ້ເປັນເລີດໃນບັນດາພຣາຫມັນ, ພວກທ່ານຮູ້ທຳມະແບບນີ້ແລ້ວ ຈຶ່ງຈະປາດຖະນາຮັບອາຫານຈາກຂ້ອຍ—ຈັນດາລະຜູ້ມີຈິດຕ່ຳ—ໃນບັດນີ້?

Verse 25

ऋषय ऊचुः । जीवितात्ययमापन्नो योऽन्नमाद्रियते ततः । आकाश इव पंकेन न स पापेन लिप्यते

ພວກ຤ິສີກ່າວວ່າ: ຜູ້ໃດຕົກຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງຄວາມຕາຍ ແລ້ວຮັບອາຫານຈາກທີ່ນັ້ນ (ແມ່ນແຕ່ຈາກແຫຼ່ງແບບນັ້ນ) ກໍບໍ່ຖືກຄວາມບາບເປື້ອນເປັນມົນທິນ—ເຫມືອນຟ້າບໍ່ຖືກຂີ້ຕົມປ້າຍ.

Verse 26

अजीगर्तः सुतं हंतुमुपसर्पन्बुभुक्षितः । न चालिप्यत पापेन क्षुत्प्रतीघातमाचरन्

ອະຊີກະຣະຕະ ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍບີບຄັ້ນ ເຂົ້າໄປໃກ້ເພື່ອຈະຂ້າລູກຊາຍ; ແຕ່ເພາະເຮັດເພື່ອຕ້ານການອົດຢາກເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ຖືກບາບເປື້ອນ.

Verse 27

भारद्वाजः क्षुधार्तस्तु सपुत्रो विजने वने । बह्वीर्गा उपजग्राह बृहज्ज्योतिर्महामनाः

ພາຣະດວາຊະ ຖືກຄວາມຫິວໂຫຍທຳລາຍ ຢູ່ກັບລູກຊາຍໃນປ່າອັນວິເວກ ໄດ້ຈັບຍຶດງົວຫຼາຍໂຕ—ແມ່ນແຕ່ທ່ານເປັນ຤ິສີໃຈໃຫຍ່ ມີລັດສະໝີທາງວິນຍານອັນກວ້າງໃຫຍ່.

Verse 28

क्षुधार्तो गीतमभ्यागाद्विश्वामित्रः श्वजाघनीम् । चण्डालहस्तादादाय धर्माधर्मविचक्षणः

ວິສະວາມິດຕະ ຜູ້ທຸກທ້ອນເພາະຄວາມຫິວ ໄດ້ໄປເອົາເນື້ອໝາ; ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງທັງທຳມະແລະອະທຳມະ ຈຶ່ງຮັບມັນຈາກມືຂອງຈັນດາລາ.

Verse 29

श्वमांसमिच्छन्नर्तौ तु धर्मान्न च्ययते स्म सः । प्राणानां परिरक्षार्थं वामदेवो न लिप्तवान्

ແມ່ນແຕ່ໃນຍາມອຶດຢາກ ເມື່ອປາຖະໜາເນື້ອໝາ ທ່ານກໍບໍ່ຫຼຸດຈາກທຳມະ. ເພື່ອປົກປ້ອງລົມຫາຍໃຈແຫ່ງຊີວິດ ວາມະເທວະ ບໍ່ຖືກມົນທິນດ້ວຍບາບ.

Verse 30

एवं ज्ञात्वा धर्मबुद्धे सांप्रतं मा विचारय । ददस्वान्नं ददस्वान्नमस्माकमिह याचताम्

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອຮູ້ແລ້ວ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາແຫ່ງທຳມະ ຢ່າລັງເລຍໃນບັດນີ້. ຂໍຈົ່ງໃຫ້ອາຫານ—ໃຫ້ອາຫານແກ່ພວກເຮົາຜູ້ຂໍຢູ່ນີ້.

Verse 31

चंडाल उवाच । यद्येवं भवतां कार्यमिदमंगीकृतं धुवम् । तदियं मत्सुता कन्या भवद्भिः परिगृह्यताम्

ຈັນດາລາເວົ້າວ່າ: “ຖ້ານີ້ແມ່ນກິດທີ່ພວກທ່ານຕັ້ງໃຈແນ່ນອນ ແລະຮັບໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງແລ້ວ, ຂໍໃຫ້ສາວນ້ອຍນີ້—ລູກສາວຂອງຂ້ອຍ—ຖືກພວກທ່ານຮັບເປັນຄູ່ຄອງ.”

Verse 32

भवतां योग्रणीर्ज्येष्ठः स चेमामुद्वहेद्ध्रुवम् । दास्ये वर्षाशनं पश्चादीप्सितं भवतां द्विजाः

“ໃຫ້ຜູ້ນຳທີ່ເປັນຜູ້ໃຫຍ່ສຸດໃນພວກທ່ານ ແຕ່ງງານກັບນາງແນ່ນອນ. ຫຼັງຈາກນັ້ນ ໂອ ທ່ານດວິຊະ, ຂ້ອຍຈະຈັດອາຫານໃຫ້ຕະຫຼອດໜຶ່ງປີ ຕາມທີ່ພວກທ່ານປາຖະໜາ.”

Verse 33

ईश्वर उवाच । इत्युक्ता ऋषयो देवि लज्जयाऽनतकन्धराः । प्रत्यालोच्य यथान्यायं वसिष्ठं समनूद्वहन्

ພຣະອີສະວະຣາຕັດວ່າ: «ໂອ ເທວີ, ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ບັນດາລິສີກໍໂຄ້ງສີສະດ້ວຍຄວາມອາຍ. ຫຼັງຈາກພິຈາລະນາຕາມທຳອັນຄວນ ພວກເຂົາໄດ້ຊັກຊວນວະສິດຖະໃຫ້ຮັບເອົາແນວທາງນັ້ນ».

Verse 34

वसिष्ठोऽपि समाख्याय आपद्धर्मं महामनाः । कालस्यानन्तरप्रेक्षी प्रोद्ववाहाऽन्त्यजाङ्गनाम् । अक्षमालेति वै नाम्नीं प्रसिद्धा भुवनत्रये

ວະສິດຖະ ຜູ້ມີໃຈຍິ່ງໃຫຍ່ ກໍໄດ້ອະທິບາຍ “ອາປັດທຳ” ຄືທຳສຳລັບຍາມຄັບຂັນ; ແລ້ວເບິ່ງຕາມທີ່ເວລາຮ້ອງຂໍ ຈຶ່ງໄດ້ແຕ່ງງານຕາມພິທີກັບຍິງຈາກຊຸມຊົນອັນຕະຍະຈະ ນາມວ່າ ອັກສະມາລາ; ນາງໄດ້ໂດ່ງດັງໃນສາມໂລກ.

Verse 35

यदा स्वकीयतेजोभिरर्कबिंबमरुन्धत । अरुंधती तदा जाता देवदानव वंदिता

ເມື່ອນາງໃຊ້ລັດສະຫມີຂອງນາງເອງ ສ່ອງເກີນດວງຕາເວັນອັນເປັນວົງກົມ, ໃນຂະນະນັ້ນນາງຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ “ອະຣຸນທະຕີ” ແລະໄດ້ຮັບການນະມັດສະການຈາກເທວະແລະອະສຸຣະດ້ວຍກັນ.

Verse 36

यादृशेन तु भर्त्रा स्त्री संयुज्येत यथाविधि । सा तादृगेव भवति समुद्रेणेव निम्नगा

ຍິງຜູ້ໃດຖືກຜູກພັນກັບຜົວຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ຜົວມີລັກສະນະແນວໃດ ນາງກໍເປັນແນວນັ້ນ—ເຫມືອນແມ່ນ້ຳທີ່ລົງສູ່ທະເລ.

Verse 37

अक्षमाला वसिष्ठेन संयुक्ताऽधम योनिजा । शार्ङ्गीव मन्दपालेन जगाम ह्यर्हणीयताम्

ອັກສະມາລາ ແມ່ນແມ່ນວ່າເກີດຈາກກຳເນີດຕ່ຳ, ແຕ່ເມື່ອໄດ້ຮ່ວມຄູ່ກັບວະສິດຖະ ນາງກໍໄດ້ເຖິງຄວາມຄວນແກ່ການນະມັດສະການ—ເຫມືອນຊາຣັງກີ ເມື່ອຮ່ວມກັບມັນດະປາລາ.

Verse 38

एवं कालक्रमेणैव प्रभासं क्षेत्रमागताः । सप्तर्षयो महात्मानो ह्यरुंधत्या समन्विताः

ດັ່ງນັ້ນ ຕາມລໍາດັບເວລາ ພຣະຣິສີເຈັດອົງ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ມາຮອດ ພຣະພຣາພາສາ ກະເສດອັນສັກສິດ ພ້ອມກັບ ອະຣຸນທະຕີ।

Verse 39

तीर्थानि प्रेषयामासुः सर्वसिद्धिप्रदानि ताम्

ພວກທ່ານໄດ້ສົ່ງນາງໄປຍັງ ຕີຣຖະ ອັນສັກສິດທັງຫຼາຍ ທີ່ປະທານສິດທິສໍາເລັດທຸກປະການ।

Verse 40

एषामन्वेषमाणानां तव देवी ह्यरुंधती । अपश्यल्लिंगमेकं तु वृक्षजालांतरे स्थितम्

ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກໍາລັງຄົ້ນຫາ ນາງອະຣຸນທະຕີ ພຣະນາງຂອງທ່ານ ໄດ້ເຫັນ ລິງຄະພຣະສິວະ ໜຶ່ງອົງ ຊ່ອນຢູ່ໃນພົງໄມ້ໜາແໜ້ນ।

Verse 41

तं दृष्ट्वा देवदेवेशमेवं जातिस्मराऽभवत् । पूर्वस्मिञ्जन्मनि मया रजोभावांतरस्थया

ເມື່ອເຫັນ ພຣະເທວະເທວະເອສະ (ອົງເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ) ນາງກໍເກີດເປັນຜູ້ລະລຶກຊາດໄດ້ ແລະຄິດວ່າ: “ໃນຊາດກ່ອນ ຂ້າພະເຈົ້າ—ຢູ່ໃນສະພາບອື່ນທີ່ຖືກຄອບງໍາໂດຍຣາຊະ—…”

Verse 42

अज्ञानभावाद्देवेशो नूनं चात्रार्चितः ।शिवः । तस्मात्कर्मफलं प्राप्तमन्त्यजत्वं द्विजन्मना

ແນ່ນອນ ເນື່ອງຈາກອະວິຊາ ພຣະສິວະ ອົງພຣະເຈົ້າ ຖືກບູຊາຢູ່ນີ້ຢ່າງບໍ່ຖືກທໍານອງ। ດັ່ງນັ້ນ ເປັນຜົນແຫ່ງກັມມະ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຈະ) ໄດ້ຕົກສູ່ສະພາບອັນຕະຍະ (ຄົນນອກວັນນະ)।

Verse 43

कस्तेन सदृशो देवः शंभुना भुवनत्रये । राज्यं नियमिनामेवं यो रुष्टोऽपि प्रयच्छति

ໃນສາມໂລກ ມີເທວະໃດຈະເທົ່າທຽມພຣະສຳພູ (Śambhu) ໄດ້? ແມ່ນແຕ່ເມື່ອພຣະອົງບໍ່ພໍໃຈ ກໍຍັງປະທານອຳນາດອະທິລາດແກ່ຜູ້ສຳລວມຕົນມີວິໄນ.

Verse 44

इति संचिंत्य मनसा तत्रैव निरताऽभवत् । पूजयामास तल्लिंगं दिव्याब्दानां शतं प्रिये

ນາງຄິດດັ່ງນັ້ນໃນໃຈ ແລະຢູ່ທີ່ນັ້ນດ້ວຍຄວາມເລື່ອມໃສ. ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ນາງໄດ້ບູຊາລິງຄະນັ້ນຕະຫຼອດຮ້ອຍປີເທວະອັນສະຫງ່າງາມ.

Verse 45

एवं तस्य प्रभावेन दृश्यते गगनांतरे । अरुंधती सती ह्येषा दृष्टा दुष्कृतनाशिनी

ດ້ວຍອຳນາດແຫ່ງພຣະພົນນັ້ນ ອະຣຸນທະຕີ—ນາງຜູ້ບໍລິສຸດມີສີນ—ປາກົດໃຫ້ເຫັນໃນທ້ອງຟ້າ; ການເຫັນນາງຍ່ອມທຳລາຍກຳຊົ່ວ.

Verse 46

अक्षमालेश्वरस्त्वेवं यथावत्कथितस्तव । ततस्तु द्वापरस्यान्ते कलौ संध्यांशके गते

ດັ່ງນີ້ ອັກສະມາເລສະວະຣະ (Akṣamāleśvara) ໄດ້ຖືກເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ. ຕໍ່ມາ ໃນທ້າຍຍຸກດວາປະຣະ ເມື່ອຊ່ວງສົນທະຍາຂອງກະລິຍຸກມາຮອດ…

Verse 47

अंधासुरसुतश्चासीदुग्रसेन इति श्रुतः । स प्रभासं समासाद्य पुत्रार्थं लिंगमेयिवान्

ມີບຸດຂອງອັນທາສຸຣະ ທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ອຸກຣະເສນ (Ugrasena). ລາວໄດ້ໄປຮອດປຣະພາສະ ແລະເຂົ້າໄປຫາລິງຄະ ເພື່ອຂໍບຸດ.

Verse 48

अक्षमालेश्वरं नाम ज्ञात्वा माहात्म्यमद्भुतम् । समाराध्य महादेवं नव वर्षाणि पंच च । संप्राप्तवांस्तदा पुत्रं कंसासुरमिति श्रुतम्

ເມື່ອຮູ້ຈັກມະຫິມາອັນນ່າອັດສະຈັນຂອງພຣະອັກສະມາເລສະວະຣະ ແລ້ວ ທ່ານໄດ້ບູຊາສະຫວ່າງພຣະມະຫາເທວະ ຕະຫຼອດ 14 ປີ; ຈາກນັ້ນໄດ້ບຸດຊາຍຜູ້ມີຊື່ສຽງວ່າ ອະສຸຣະ ກັມສາ.

Verse 49

तत्कालान्तरमारभ्य उग्रसेनेश्वरोऽभवत् । पापघ्नं सर्वजंतूनां दर्शनात्स्पर्शनादपि

ນັບແຕ່ເວລານັ້ນເປັນຕົ້ນໄປ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ “ອຸກຣະເສນເນສະວະຣະ” ເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບຂອງສັດທັງປວງ ແມ່ນແຕ່ເພີຍເຫັນ ຫຼື ເພີຍແຕະຕ້ອງກໍຍັງໄດ້.

Verse 50

ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वंगनागमः । महान्ति पातकान्याहुर्नश्यंति तस्य दर्शनात्

ການຂ້າພຣາຫມັນ, ການດື່ມນ້ຳເມົາ, ການລັກຂໂມຍ, ແລະການລ່ວງລະເມີດພັນລະຍາຂອງຄູອາຈານ—ເຫຼົ່ານີ້ເຂົາກ່າວວ່າເປັນບາບໃຫຍ່; ແຕ່ບາບເຫຼົ່ານັ້ນຍ່ອມສູນໄປເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນ (ດັຣຊະນະ) ພຣະອົງຜູ້ສັກສິດນັ້ນໃນປຣະພາສະ.

Verse 51

तत्रैव ऋषिपञ्चम्यां प्राप्ते भाद्रपदे शुभे । अक्षमालेश्वरं पूज्य मुच्यते नारकाद्भयात्

ຢູ່ທີ່ນັ້ນເອງ ເມື່ອວັນ ຣິຊິ-ປັນຈະມີ ມາຮອດໃນເດືອນພາດຣະປະດະອັນເປັນມົງຄຸນ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອັກສະມາເລສະວະຣະ ຍ່ອມພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວແຫ່ງນະຣົກ.

Verse 52

गोप्रदानं प्रशंसंति तत्रान्नमुदकं तथा । सर्वपापविनाशाय प्रेत्यानंतसुखाय च

ທີ່ນັ້ນເຂົາສັນລະເສີນການຖວາຍງົວ ແລະການໃຫ້ອາຫານກັບນ້ຳດ້ວຍ—ເພື່ອທຳລາຍບາບທັງປວງ ແລະເພື່ອຄວາມສຸກອັນບໍ່ສິ້ນສຸດຫຼັງຄວາມຕາຍ.

Verse 53

इति ते कथितं देवि ह्यक्षमालेश्वरोद्भवम् । माहात्म्यं पापशमनं श्रुतं दुःखनिबर्हणम्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ເທວີ ກໍ່ໄດ້ເລົ່າໃຫ້ເຈົ້າຟັງແລ້ວ ກ່ຽວກັບກຳເນີດ ແລະ ມະຫິມາຂອງ ອັກສະມາເລສະວະຣະ—ມາຫາດມະຍະນີ້ບັນເທົາບາບ; ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ກໍ່ຂັບໄລ່ຄວາມໂສກເສົ້າ।

Verse 129

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्य उग्रसेनेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनत्रिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ໃນ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ອັນຄວນແກ່ການນະມັດສະການ—ໃນສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ—ໃນຂັນດະທີ 7 ປະພາສະ, ໃນພາກທຳອິດ «ປະພາສະເຂດຕະມາຫາດມະຍະ», ບົດທີ 129 ຊື່ «ການພັນລະນາມະຫິມາຂອງ ອຸກຣະເສນເນສະວະຣະ» ກໍ່ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ।