Adhyaya 101

Verse 1

ईश्वर उवाच । एतस्मिन्नेव काले तु नारदो भगवानृषिः । ब्रह्मणो मानसः पुत्रस्त्रिषु लोकेषु गर्वितः

ພຣະອີສະວະຣະ ຕັດວ່າ: «ໃນເວລານັ້ນເອງ ພຣະ຤ິສີນາຣະດະ ຜູ້ເປັນບຸດເກີດຈາກຈິດຂອງພຣະພຣະຫມາ ມີກຽດສັກສີໂດດເດັ່ນໃນສາມໂລກ»។

Verse 2

सर्वलोकचरः सोऽपि युवा देवनमस्कृतः । तथा यदृच्छया चायमटमानः समंततः

ທ່ານນັ້ນກໍເປັນຜູ້ເດີນທາງຜ່ານທຸກໂລກ—ໜຸ່ມແນ່ນ ແລະໄດ້ຮັບການນົບນ້ອມແມ່ນແຕ່ຈາກເທວະດາ. ແລະດັ່ງນັ້ນ ເດີນລ່ອນໄປທົ່ວທິດ ທ່ານຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວໄປຕາມໂອກາດບັງເອີນ.

Verse 3

वासुदेवं स वै द्रष्टुं नित्यं द्वारवतीं पुरीम् । आयाति ऋषिभिः सार्द्धं क्रोधेन ऋषि सत्तमः

ເພື່ອໄດ້ເຫັນພຣະວາສຸເທວະ ທ່ານມັກຈະມາຍັງນະຄອນດວາຣະວະຕີ ພ້ອມກັບຫມູ່຤ິສີເປັນນິດ; ແຕ່ໃນຄັ້ງນີ້ ຤ິສີຜູ້ປະເສີດສຸດ ມາຮອດດ້ວຍຄວາມໂກດເຄືອງ.

Verse 4

अथाश्वागच्छतस्तस्य सर्वे यदुकुमारकाः । ये प्रद्युम्नप्रभृतयस्ते च प्रह्वाननाः स्थिताः

ແລ້ວເມື່ອທ່ານເຂົ້າມາຢ່າງໄວ ບັນດາເຈົ້າຊາຍຍະດຸທັງປວງ—ປຣະດຍຸມນະ ແລະອື່ນໆ—ກໍຢືນຢູ່ດ້ວຍໃບໜ້າກົ້ມລົງ (ເປັນການນົບນ້ອມພາຍນອກ).

Verse 5

अभावाच्चार्घ्यपाद्यानां पूजां चक्रुः समंततः । सांबस्त्ववश्यभावित्वात्तस्य शापस्य कारणात्

ເນື່ອງຈາກບໍ່ມີນ້ຳອາຣະຄະ (arghya) ແລະນ້ຳລ້າງຕີນ (pādya) ພໍສຳລັບບູຊາ, ພວກເຂົາຈຶ່ງບູຊາຕາມທີ່ສາມາດໄດ້ທຸກທາງ. ແຕ່ສາມບາ ດ້ວຍອຳນາດຊະຕາທີ່ຫຼີກບໍ່ພົ້ນ ກໍເປັນເຫດໃຫ້ເກີດຄຳສາບນັ້ນ.

Verse 6

अवज्ञां कुरुते नित्यं नारदस्य महात्मनः । रतक्रीडा स वै नित्यं रूपयौवनगर्वितः

ເຂົາເຄີຍດູໝິ່ນມະຫາຕະມະນາຣະດະ ຢູ່ເປັນນິດ. ເຂົາຫມົດໃຈຢູ່ໃນການເລີ່ນຮັກ ແລະເມົາມົນດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍະໂສໃນຄວາມງາມແລະວັຍໜຸ່ມຢູ່ເປັນນິດ.

Verse 7

अविनीतं तु तं दृष्ट्वा चिन्तयामास नारदः । अस्याहमविनीतस्य करिष्ये विनयं शुभम्

ເມື່ອນາຣະດະເຫັນເຂົາປະພຶດບໍ່ມີຄວາມນອບນ້ອມ ແລະຂາດວິໄນ, ທ່ານຈຶ່ງຄິດວ່າ: “ຂ້າຈະເຮັດໃຫ້ຜູ້ບໍ່ມີວິໄນນີ້ ໄດ້ຮັບການປັບແກ້ອັນດີ—ໃຫ້ຮູ້ຈັກຢັບຢັ້ງ ແລະນອບນ້ອມ.”

Verse 8

एवं स चिन्तयित्वातु वासुदेवमथाब्रवीत् । इमाः षोडशसाहस्राः स्त्रियो या देवसत्तम

ເມື່ອຄິດຢ່າງນັ້ນແລ້ວ, ນາຣະດະຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ວາສຸເທວະວ່າ: “ໂອ ຜູ້ປະເສີດສຸດໃນບັນດາເທວະ, ນາງທັງຫມົດຈຳນວນສິບຫົກພັນນີ້…”

Verse 9

सर्वास्तासां सदा सांबे भावो देव समाश्रितः । रूपेणाप्रतिमः सांबो लोकेऽस्मिन्सचराचरे

ໂອ ພຣະເຈົ້າ, ນາງທັງຫມົດນັ້ນລ້ວນມີໃຈຮັກແລະພຶງພາສາມບາຢູ່ເປັນນິດ. ໃນຄວາມງາມນັ້ນ, ສາມບາຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້ໃນໂລກນີ້ ທັງສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 10

सदाऽर्हंति च तास्तस्य दर्शनं ह्यपि सत्स्त्रियः । श्रुत्वैवं नारदाद्वाक्यं चिन्तयामास केशवः

ແມ່ຍິງຜູ້ມີຄຸນທຳເຫຼົ່ານັ້ນ ຍ່ອມຄວນແກ່ການເຂົ້າເຝົ້າພຣະອົງເສມອ. ເມື່ອເກສະວະໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳຂອງນາຣະດະ ກໍ່ເລີ່ມຄິດພິຈາລະນາ.

Verse 11

यदेतन्नारदेनोक्तं सत्यमत्र तु किं भवेत् । एवं च श्रूयते लोके चापल्यं स्त्रीषु विद्यते । श्लोकाविमौ पुरा गीतौ चित्तज्ञैर्योषितां द्विजैः

«ສິ່ງທີ່ນາຣະດະເວົ້ານີ້ ຈະເປັນຄວາມຈິງແທ້ບໍ? ແຕ່ໃນໂລກກໍມີຄຳເລົ່າວ່າ ຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງມີໃນແມ່ຍິງ. ແທ້ຈິງ ຄາຖາສອງບົດນີ້ ເຄີຍຖືກຂັບຮ້ອງໃນການກ່ອນ ໂດຍພຣາຫມະນະຜູ້ຮູ້ໃຈ ແລະເຂົ້າໃຈທາງໃຈຂອງຍິງ»។

Verse 12

पौंश्चल्यादतिचापल्यादज्ञानाच्च स्वभावतः । रक्षिता यत्नतो ह्येता विकुर्वंति हि भर्तृषु

«ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼິ້ນເລີນ, ຄວາມບໍ່ໝັ້ນຄົງຢ່າງຫນັກ, ແລະຄວາມບໍ່ຮູ້ອັນເກີດຈາກສັນດານ—ແມ່ນແມ່ນຖືກປົກປ້ອງດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມ—ແມ່ຍິງເຫຼົ່ານີ້ກໍຍັງປະພຶດຢ່າງຜັນຜວນຕໍ່ຜົວ.»

Verse 13

नैता रूपं परीक्षंते नाऽसां वयसि संश्रयः । सुरूपं वा विरूपं वा पुमानित्येव भुंजते

«ນາງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ກວດເບິ່ງຄວາມງາມ ແລະບໍ່ຍຶດຕິດກັບເລື່ອງອາຍຸ; ຊາຍຈະງາມຫຼືບໍ່ງາມ ກໍພຽງແຕ່ ‘ເປັນຊາຍ’ ແລ້ວນາງກໍເຂົ້າຄົບຫາ.»

Verse 14

ईश्वर उवाच । मनसा चिन्तयित्वैवं कृष्णो नारदमब्रवीत् । नह्यहं श्रद्दधाम्येतद्यदेतद्भाषितं पुरा

ພຣະເຈົ້າຕັດວ່າ: ເມື່ອຄິດພິຈາລະນາໃນໃຈດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະກຣິດສະນະໄດ້ກ່າວກັບນາຣະດະວ່າ «ຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ຮັບເອົາວ່າເປັນສິ່ງນ່າເຊື່ອ ຕາມທີ່ເຄີຍກ່າວໄວ້ແຕ່ກ່ອນ»।

Verse 15

ब्रुवाणमेवं देवं तु नारदः प्रत्युवाच ह । तथाहं तु करिष्यामि यथा श्रद्धास्यते भवान्

ເມື່ອພຣະເຈົ້າຕັດດັ່ງນັ້ນ ນາຣະດະກໍທູນຕອບວ່າ: «ດີແລ້ວ—ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທຳໃຫ້ເປັນໄປ ເພື່ອໃຫ້ພຣະອົງເຊື່ອດ້ວຍສັດທາ»។

Verse 16

एवमुक्त्वा ययौ भूयो नारदस्तु यथागतम् । ततः कतिपयाहस्य द्वारकां पुनरभ्यगात्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ນາຣະດະກໍຈາກໄປອີກ ກັບຄືນດັ່ງທີ່ມາ. ຕໍ່ມາອີກບໍ່ກີ່ມື້ ທ່ານກໍໄປຫາດວາຣະກາອີກຄັ້ງ.

Verse 17

तस्मिन्नहनि देवोऽपि सहांतःपौरकैर्जनैः । अनुभूय जलक्रीडां पानमासेवते रहः

ໃນວັນນັ້ນເອງ ພຣະເຈົ້າກໍພ້ອມດ້ວຍຊາວວັງພາຍໃນ ໄດ້ສຳຜັດຄວາມສຸກໃນການຫຼິ້ນນ້ຳ ແລ້ວຈຶ່ງເສວນາເຄື່ອງດື່ມໃນທີ່ສະຫງົບ.

Verse 18

रम्ये रैवतकोद्याने नानाद्रुमविभूषिते । सर्वर्तुकुसुमैर्नित्यं वासिते सर्वकामने

ໃນສວນໄຣວະຕະກະອັນງາມ ປະດັບດ້ວຍໄມ້ນານາພັນ ຫອມກຸຫຼາບດ້ວຍດອກໄມ້ທຸກລະດູການຢູ່ເປັນນິດ ແລະເປັນທີ່ສຳເລັດຄວາມປາຖະໜາທຸກປະການ.

Verse 19

नानाजलजफुल्लाभिर्दीर्घिका भिरलंकृते । हंससारससंघुष्टे चक्रवाकोपशोभिते

ສວນນັ້ນຖືກປະດັບດ້ວຍສະໜອງນ້ຳຫຼາຍແຫ່ງ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍດອກບົວບານ ກ້ອງກັງວານດ້ວຍສຽງຫົງແລະນົກກະສາ ແລະງາມດ້ວຍຄູ່ນົກຈັກຣະວາກະ.

Verse 20

तस्मिन्स रमते देवः स्त्रीभिः परिवृतस्तदा । हारनूपुरकेयूररसनाद्यैर्विभूषणैः

ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າໄດ້ສະໜຸກສະໜານ ໃນເວລານັ້ນ ໂດຍມີນາງສາວຫຼາຍຄົນລ້ອມຮອບ ປະດັບດ້ວຍສາຍຄໍ ກຳໄລຕີນ ກຳໄລແຂນ ສາຍຄາດແອວ ແລະອື່ນໆ।

Verse 21

भूषितानां वरस्त्रीणां सर्वांगीणां विशेषतः । तत्रस्थः पिबते पानं शुभगन्धान्वितं शुभम्

ໃນການຄົບຄືນກັບນາງຜູ້ດີທີ່ປະດັບງາມຢ່າງປະນີດ ງາມທຸກອະວະຍະວະ ພຣະອົງຢູ່ທີ່ນັ້ນແລ້ວດື່ມນ້ຳດື່ມມົງຄຸນ ມີກິ່ນຫອມອັນພິສຸດດີງາມ।

Verse 22

एतस्मिन्नंतरे बुद्ध्वा मद्यमत्तास्ततः स्त्रियः । उवाच नारदः सांबमस्मिंस्तिष्ठ कुमारक

ໃນຂະນະນັ້ນ ເມື່ອຮູ້ວ່ານາງທັງຫຼາຍເມົາດ້ວຍນ້ຳເຫຼົ້າ ນາຣະດະໄດ້ກ່າວກັບສາມບະວ່າ «ຈົ່ງຢູ່ທີ່ນີ້ ໂອ ກຸມາຣະ»।

Verse 23

त्वां समाह्वयते देवो न युक्तं स्थातुमत्र ते । तद्वाक्यार्थमबुद्ध्वैव नारदेनाथ नोदितः

«ພຣະເຈົ້າເອີ້ນເຈົ້າ; ບໍ່ຄວນໃຫ້ເຈົ້າຢູ່ທີ່ນີ້» ເມື່ອບໍ່ເຂົ້າໃຈນັຍຂອງຄຳນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຖືກນາຣະດະກະຕຸ້ນໃຫ້ໄປຕໍ່।

Verse 24

गत्वा तु सत्वरं सांबः प्रणाममकरोत्पितुः । निर्द्दिष्टमासनं भेजे यथाभावेन विष्णुना

ແລ້ວສາມບະໄດ້ໄປຢ່າງຮີບດ່ວນ ແລະກໍ່ກົດກົງກາບພໍ່ຂອງຕົນ। ລາວໄດ້ນັ່ງໃນອາສນະທີ່ພຣະວິສນຸຊີ້ບອກ ຕາມຄວາມສົມຄວນແຫ່ງມາລະຍາດ।

Verse 25

एतस्मिन्नंतरे तत्र यास्तु वै चाल्पसात्त्विकाः । ता दृष्ट्वा सहसा सांबं सर्वाश्चुक्षुभिरे स्त्रियः

ໃນຂະນະນັ້ນ ບັນດາແມ່ຍິງທີ່ມີສັດຕະວະບໍ່ໝັ້ນຄົງ ເມື່ອເຫັນສາມບະຢ່າງກະທັນຫັນ ກໍພາກັນຫວັ່ນໄຫວທັງໝົດ।

Verse 26

न स दृष्टः पुरा याभिरंतःपुरनिवासिभिः । मद्यदोषात्ततस्तासां स्मृतिलोपात्तथा बहु

ເພາະວ່າແມ່ຍິງຜູ້ຢູ່ໃນຫ້ອງໃນ ບໍ່ເຄີຍເຫັນລາວມາກ່ອນ; ແລະເນື່ອງຈາກໂທດແຫ່ງເຫຼົ້າ ຄວາມຈື່ຈຳຂອງນາງທັງຫຼາຍກໍຫາຍໄປຢ່າງຫນັກ।

Verse 27

स्वभावतोऽल्पसत्त्वानां जघनानि विसुस्रुवुः । श्रूयते चाप्ययं श्लोकः पुराणप्रथितः क्षितौ

ໂດຍທຳມະຊາດ ຜູ້ທີ່ມີພະລັງໃຈນ້ອຍ ສະໂພກກໍຫວັ່ນໄຫວບໍ່ໝັ້ນ; ແລະບົດສະໂລກນີ້ ອັນໂດງດັງໃນປຸຣານະ ກໍຖືກໄດ້ຍິນໃນໂລກນີ້ດ້ວຍ।

Verse 29

लोकेऽपि दृश्यते ह्येतन्मद्यस्याप्यथ सेवनात् । लज्जां मुंचंति निःशंका ह्रीमत्यो ह्यपि च स्त्रियः

ເລື່ອງນີ້ກໍເຫັນໄດ້ໃນໂລກ: ເມື່ອດື່ມເຫຼົ້າ ແມ່ຍິງຜູ້ມີຄວາມອາຍກໍປ່ອຍວາງຄວາມອາຍ ແລະກ້າຫານບໍ່ລັງເລ।

Verse 30

समांसैर्भोजनैः स्निग्धैः पानैः सीधुसुरासवैः । गंधैर्मनोज्ञैर्वस्त्रैश्च कामः स्त्रीषु विजृंभति

ດ້ວຍອາຫານເນື້ອອັນອຸດົມ, ອາຫານມັນໆ, ແລະເຄື່ອງດື່ມ—ສີທຸ, ສຸຣາ, ແລະອະສະວະອັນໝັກ—ພ້ອມກັບນ້ຳຫອມອັນພໍໃຈ ແລະເສື້ອຜ້າງາມໆ, ກາມະກໍແຜ່ຂະຫຍາຍໃນແມ່ຍິງ।

Verse 31

मद्यं न देयमत्यर्थं पुरुषेण विपश्चिता । मदोन्मत्ताः स्वभावेन पूर्वं संति यतः स्त्रियः

ບຸລຸດຜູ້ມີປັນຍາ ບໍ່ຄວນໃຫ້ເຫຼົ້າຢ່າງເກີນຂອບ; ເພາະຍິງຕາມທໍາມະຊາດ ມັກຖືກຄວາມເມົານໍາໃຫ້ຫຼົງໄຫຼໄດ້ງ່າຍ.

Verse 32

नारदोऽप्यथ तं सांबं प्रेषयित्वा त्वरान्वितः । आजगामाथ तत्रैव सांबस्यानुपदेन तु

ແລ້ວນາຣະດະມຸນີ ໄດ້ສົ່ງສາມບະໄປ ແລະດ້ວຍຄວາມຮີບຮ້ອນ ກໍມາຮອດທີ່ນັ້ນເອງ ຕາມຮອຍຕີນຂອງສາມບະຢ່າງໃກ້ຊິດ.

Verse 33

आयांतं ताः स्वयं दृष्ट्वा प्रियसौमनसं मुनिम् । सहसैवोत्थिताः सर्वा मदोन्मत्ता अपि स्त्रियः

ເມື່ອນາງເຫັນດ້ວຍຕາຂອງຕົນ ມຸນີຜູ້ໜ້າຕາຜ່ອງໃສ ແລະເປັນທີ່ຮັກ ກໍພາກັນລຸກຂຶ້ນທັນທີ ແມ່ນແຕ່ຈະເມົາຢູ່ກໍຕາມ.

Verse 34

तासामथोत्थितानां तु वासुदेवस्य पश्यतः । भित्त्वा वासांस्यनर्घाणि पात्रेषु पतितानि तु

ແຕ່ເມື່ອນາງທັງຫຼາຍລຸກຂຶ້ນ ໃນຂະນະທີ່ວາສຸເທວະກໍາລັງເບິ່ງຢູ່ ເສື້ອຜ້າອັນລໍ້າຄ່າຂອງນາງກໍຂາດຂຶ້ນ ແລະຕົກລົງໃນພາຊະນະທີ່ຢູ່ນັ້ນ.

Verse 35

जघनेषु विलग्नानि तानि पेतुः पृथक्पृथक् । तद्दृष्ट्वा तु हरिः कुद्धस्ताः शशाप ततोऽबलाः

ເສື້ອຜ້ານັ້ນຕິດຢູ່ທີ່ສະໂພກ ແລ້ວຕົກລົງແຍກໆທີລະຜືນ. ເມື່ອຮະຣິເຫັນດັ່ງນັ້ນ ກໍໂກດ ແລະສາບແຊ່ງນາງທັງຫຼາຍຜູ້ອ່ອນແອ.

Verse 36

यस्माद्गतानि चेतांसि मां मुक्त्वाऽन्यत्र वः स्त्रियः । तस्मात्पतिकृतांल्लोकानायुषोंऽते न यास्यथ

«ເພາະຈິດໃຈຂອງພວກເຈົ້າ ໂອ ນາງທັງຫຼາຍ ໄດ້ຫັນໄປບ່ອນອື່ນ ປະລະຂ້າເຈົ້າ—ດັ່ງນັ້ນ ໃນປາຍອາຍຸ ພວກເຈົ້າຈະບໍ່ໄດ້ເຖິງໂລກທີ່ໄດ້ມາດ້ວຍການພັກດີຕໍ່ສາມີ»។

Verse 37

पतिलोकात्परिभ्रष्टाः स्वर्गमार्गात्तथैव च । भूत्वा ह्यशरणा भूयो दस्युहस्तं गमिष्यथ

«ພວກເຈົ້າຈະຫຼຸດພົ້ນຈາກໂລກຂອງສາມີ ແລະຈາກເສັ້ນທາງໄປສະຫວັນດ້ວຍ; ຈະກາຍເປັນຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ ແລະອີກຄັ້ງຈະຕົກໃນມືຂອງໂຈນ»។

Verse 38

शापदोषात्ततस्तस्मात्ताः स्त्रियो गां गते हरौ । हृताः पांचनदैश्चौरैरर्जुनस्य प्रपश्यतः

ດັ່ງນັ້ນ ເນື່ອງຈາກມົນທິນແຫ່ງຄຳສາບນັ້ນ ເມື່ອຮະຣິ (ພຣະວິສນຸ) ໄດ້ເດີນທາງໄປສະຫວັນ ນາງເຫຼົ່ານັ້ນຖືກໂຈນແຫ່ງປັນຈະນະດາ ພາໄປ ໃນຂະນະທີ່ອາຣຊຸນາເຫັນຢູ່ຕໍ່ໜ້າ।

Verse 39

अल्पसत्त्वाश्च याश्चासंस्ता गता दूषणं स्त्रियः । रुक्मिणी सत्यभामा च तथा जांबवती प्रिये

ນາງທີ່ມີພະລັງໃຈນ້ອຍ ແລະນາງທີ່ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຕຳນິ ຖືກພາໄປ; ແຕ່ ຣຸກມິນີ, ສັດຍະພາມາ ແລະ ຈາມບະວະຕີ ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກ, ບໍ່ໄດ້ຢູ່ໃນພວກນັ້ນ।

Verse 40

न प्राप्ता दस्युहस्तं ताः स्वेन सत्त्वेन रक्षिताः । शप्त्वैवं ताः स्त्रियः कृष्णः सांबमप्यशपत्पुनः

ນາງເຫຼົ່ານັ້ນບໍ່ໄດ້ຕົກໃນມືໂຈນ ເພາະຖືກປົກປ້ອງໂດຍຄວາມໝັ້ນຄົງແຫ່ງຄຸນທຳຂອງຕົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຫຼັງຈາກສາບນາງເຫຼົ່ານັ້ນແລ້ວ ພຣະກຣິສນະ ກໍສາບສາມບະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ.

Verse 41

यस्मादतीव ते कांतं दृष्ट्वा रूपमिमाः स्त्रियः । क्षुब्धाः सर्वा यतस्तस्मात्कुष्ठरोगमवाप्नुहि

ເນື່ອງຈາກເຫັນຮູບງາມອັນຍິ່ງຂອງເຈົ້າ ນາງທັງຫມົດຖືກກະທົບໃຈດ້ວຍກາມະຣາຄະ; ດັ່ງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ເຈົ້າປະສົບໂລກກຸດຖະ (ໂລກເລື້ອນ).

Verse 42

तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सांबो लज्जासमन्वितः । उवाच प्रहसन्वाक्यं स स्मरन्नृषिसत्तमम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຄໍານັ້ນ ສາມບະມີຄວາມອາຍເຕັມໃຈ; ລາວເວົ້າຄໍາດ້ວຍຮອຍຍິ້ມເບົາໆ ພ້ອມລະລຶກເຖິງລະສີຜູ້ປະເສີດນັ້ນ.

Verse 43

अनिमित्तमहं तात भावदोषविवर्जितः । शप्तो न मेऽत्र वै कुद्धो दुर्वासा नान्यथा वदेत्

«ພໍ່ທີ່ເຄົາລົບ, ຂ້ອຍຖືກສາບໂດຍບໍ່ມີເຫດ ແລະບໍ່ມີຄວາມຜິດໃນໃຈ. ໃນເລື່ອງນີ້ ຂ້ອຍບໍ່ໄດ້ໂກດແທ້—ດຸຣວາສາບໍ່ຈະເວົ້າຢ່າງອື່ນ»។

Verse 44

एवमुक्त्वा ततः सांबः कृष्णं कमललोचनम् । ततो वैराग्यसंयुक्तश्चिन्ताशोकपरायणः

ເມື່ອເວົ້າດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສາມບະເຂົ້າໄປຫາພຣະກຣິດສະນະ ຜູ້ມີດວງຕາດັ່ງດອກບົວ; ຕໍ່ມາ ລາວຖືກຄວາມຄາຍຄວາມຍຶດຕິດຄອບງໍາ ແລະໃຈມຸ່ງໄປສູ່ຄວາມຄິດກັງວົນກັບຄວາມໂສກ.

Verse 45

प्रभासक्षेत्रमगमत्सर्वपातकनाशनम् । एवं तत्क्षेत्रमासाद्य तपस्तेपे सुदारुणम्

ລາວໄດ້ໄປຍັງປຣະພາສະເຂດ ອັນເປັນຜູ້ທໍາລາຍບາບທັງປວງ. ເມື່ອໄດ້ມາຮອດດິນແດນສັກສິດນັ້ນແລ້ວ ລາວໄດ້ປະຕິບັດຕະປະສະຢ່າງຮຸນແຮງຍິ່ງ.

Verse 46

प्रतिष्ठाप्य सहस्रांशुं देवं पापनिषूदनम् । ततश्चाराधयामास परं नियममाश्रितः

ເມື່ອໄດ້ສ້າງຕັ້ງ ສະຫັດສຣາງຊຸ (ພຣະອາທິດ) ພຣະເຈົ້າຜູ້ທຳລາຍບາບ ແລ້ວຈຶ່ງນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງ ໂດຍຖືວິໄນແລະການສຳລວມອັນສູງສຸດ។

Verse 47

त्रिसंध्यं पूजयामास दिव्यगंधानुलेपनैः । स्तोत्रेणानेन भक्त्या वै स्तौति नित्यं दिनाधिपम्

ໃນສາມສັນທະຍາຂອງວັນ ລາວໄດ້ບູຊາດ້ວຍກິ່ນຫອມອັນທິບ ແລະນ້ຳມັນທາ; ແລະດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ລາວສັນລະເສີນພຣະອົງຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງວັນ (ພຣະອາທິດ) ທຸກມື້ ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ້ນ.

Verse 48

सांब उवाच । नमस्त्रैलोक्यदीपाय नमस्ते तिमिरापह । नमः पंकजनाथाय नमः कुमुदशत्रवे

ສາມບະ ກ່າວວ່າ: «ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນປະທີບແຫ່ງສາມໂລກ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມມືດ. ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງດອກບົວ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນສັດຕູຂອງກຸມຸດ (ບົວກາງຄືນ)»

Verse 49

नमो जगत्प्रतिष्ठाय जगद्धात्रे नमोऽस्तु ते । देवदेव नमस्यामि सूर्यं त्रैलोक्यदीपकम्

«ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຖານຮາກຂອງຈັກກະວານ; ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ. ໂອ ພຣະເທວະເທວາ, ຂ້າພະເຈົ້ານະມັດສະການ ພຣະສູຣຍະ ຜູ້ເປັນປະທີບແຫ່ງສາມໂລກ»

Verse 50

आदित्यवर्णो भुवनस्य गोप्ता अपूर्व एष प्रथमः सुराणाम् । हिरण्यगर्भः पुरुषो महात्मा स पठ्यते वै तमसः परस्तात्

«ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງອາທິດຍະ ເປັນຜູ້ປົກປ້ອງບັນດາໂລກ—ຫາຜູ້ເທົ່າທຽມບໍ່ໄດ້ ແລະເປັນອົງປະຖົມໃນຫມູ່ເທວະ. ພຣະອົງແມ່ນຮິຣັນຍະຄັຣພະ ບຸຣຸສະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່; ແທ້ຈິງແລ້ວ ຖືກກ່າວວ່າຢູ່ເຫນືອຄວາມມືດ»

Verse 51

इति स्तुतस्तदा सूर्यः प्रसन्नेनांतरात्मना । उवाच दर्शनं गत्वा सांबं जांबवतीसुतम्

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນ ພຣະສູຣະຍະ ຊື່ນບານໃນດວງໃຈລຶກ ໄດ້ປາກົດໃນນິມິດ ແລະກ່າວກັບ ສາມບະ ບຸດແຫ່ງ ຈາມບະວະຕີ।

Verse 52

सांबसांब महावाहो शृणु गोविन्दनन्दने । स्तोत्रेणानेन तुष्टोऽहं वरं ब्रूहि यदीप्सितम्

«ສາມບະ ສາມບະ ໂອ ຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ ຈົ່ງຟັງເຖີດ ໂອ ຜູ້ສືບສາຍໂກວິນທະ. ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້; ຈົ່ງກ່າວພອນທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ»។

Verse 53

सांब उवाच । कृष्णेनाहं सुरश्रेष्ठ शप्तः पापः सुदुर्मतिः । कुष्ठांतं कुरु मे देव यदि तुष्टोऽसि मे प्रभो

ສາມບະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ເທວະ ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຄົນບາບ ແລະມີປັນຍາຊົ່ວ ຖືກພຣະກຣິສນະສາບ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ ຖ້າພຣະອົງພໍໃຈໃນຂ້າພະເຈົ້າ ຂໍໃຫ້ຢຸດໂລກກຸດຖະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ»។

Verse 54

श्रीभानुरुवाच । भूय एव महाभाग नीरोगस्त्वं भविष्यसि । यादृग्रूपः पुरा ह्यासीर्मम चैव प्रसादतः

ພຣະສີພານຸ (ພຣະສູຣະຍະ) ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ ຈາກນີ້ໄປ ເຈົ້າຈະກັບຄືນເປັນຜູ້ບໍ່ມີໂລກ. ໂດຍພຣະກະຣຸນາຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈະໄດ້ຮູບຮ່າງເຊັ່ນເກົ່າດັ່ງເຄີຍ»។

Verse 55

अद्य प्रभृति नेक्ष्यास्ता विष्णुभार्याः कथंचन । न तासां दर्शने जातु स्थातव्यं यदुनन्दन

«ນັບແຕ່ມື້ນີ້ໄປ ເຈົ້າຢ່າໄດ້ເບິ່ງພຣະມະເຫສີຂອງ ວິສນຸ ໂດຍວິທີໃດໆ. ໂອ ຄວາມຊື່ນໃຈແຫ່ງຍະດຸ ຢ່າໄດ້ຢືນຢູ່ໃນທີ່ປະທັບຂອງນາງເລີຍ»។

Verse 56

तासामीर्ष्यापरीतेन विष्णुना प्रभविष्णुना । कुष्ठं ते यादवश्रेष्ठ प्रदत्तं हि महात्मना

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນວົງຢາດຸ! ພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່—ຖືກຄວາມອິດສາເນື່ອງຈາກນາງເຫຼົ່ານັ້ນຄອບງຳ—ໄດ້ປະທານໂລກກຸດຖະນີ້ແກ່ເຈົ້າແທ້ໆ।

Verse 57

यो मां स्तोत्रेण चानेन समागत्य च स्तोष्यति । न तस्यान्वयसंभूतः कुष्ठी कश्चिद्भविष्यति

ຜູ້ໃດມາພົບຂ້າ ແລະສັນລະເສີນຂ້າດ້ວຍສະໂຕຕຣະນີ້, ໃນສາຍວົງຂອງຜູ້ນັ້ນ ຈະບໍ່ມີໃຜເກີດເປັນໂລກກຸດຖະເລີຍ।

Verse 58

अथादित्यस्य नामानि सम्यग्जानीहि द्वादश । द्वादशैव तथान्यानि तानि वक्ष्याम्यशेषतः

ບັດນີ້ ຈົ່ງຮູ້ໃຫ້ຖືກຕ້ອງເຖິງນາມ 12 ປະການຂອງອາທິຕຍະ (ພຣະອາທິດ). ຍັງມີອີກ 12 ນາມ; ຂ້າຈະກ່າວໃຫ້ເຈົ້າຟັງຢ່າງຄົບຖ້ວນ ບໍ່ຂາດເຫຼືອ।

Verse 59

आदित्यः सविता सूर्यो मिहिरोऽर्कः प्रतापनः । मार्त्तंडो भास्करो भानुश्चित्रभानुर्द्दिवाकरः

ອາທິຕຍະ, ສະວິຕຣະ, ສູຣຍະ, ມິຫິຣະ, ອັຣກະ, ປຣະຕາປະນະ, ມາຣຕັນຑະ, ພາສະກະຣະ, ພານຸ, ຈິຕຣະພານຸ, ແລະ ດິວາກະຣະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນນາມອັນໂດງດັງຂອງພຣະອາທິດ।

Verse 60

रविर्द्वादशनामैवं ज्ञेयः सामान्यनामभिः । विष्णुर्धाता भगः पूषा मित्रोंऽशुर्वरुणो ऽर्यमा

ດັ່ງນັ້ນ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ພຶງຮູ້ຈັກດ້ວຍນາມທົ່ວໄປ 12 ປະການນີ້: ວິສນຸ, ທາຕຣະ, ພະຄະ, ປູສັນ, ມິຕຣະ, ອັມຊຸ, ວະຣຸນະ, ແລະ ອັຣຍະມັນ।

Verse 61

इन्द्रो विवस्वांस्त्वष्टा च पर्जन्यो द्वादशः स्मृतः । इति ते द्वादशादित्याः पृथक्त्वेन प्रकीर्तिताः

ອິນທຣະ, ວິວັສວານ, ຕວັດສະຕຣິ ແລະ ປັຣຊັນຍະ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເພື່ອໃຫ້ຄົບສິບສອງ. ດັ່ງນັ້ນ ອາທິຕະຍະທັງສິບສອງ ຖືກປະກາດແຍກຕ່າງຫາກ ແຕ່ລະອົງມີຮູບຂອງຕົນເອງ.

Verse 62

उत्तिष्ठंति सदा ह्येते मासैर्द्वादशभिः क्रमात् । विष्णुस्तपति वै चैत्रे वैशाखे चार्यमा सदा

ແທ້ຈິງແລ້ວ ອາທິຕະຍະເຫຼົ່ານີ້ ລຸກຂຶ້ນແລະຄອງອຳນາດຕາມລຳດັບ ຕະຫຼອດສິບສອງເດືອນ. ວິສນຸ ສ່ອງໄສຮ້ອນແຮງໃນເດືອນໄຈຕຣະ, ແລະ ອັຣຍະມັນ ສ່ອງໄສໃນເດືອນໄວສາຂະເສມອ.

Verse 63

विवस्वाञ्ज्येष्ठमासे तु आषाढे चांशुमांस्तथा । पर्ज्जन्यः श्रावणे मासि वरुणः प्रौष्ठसंज्ञिके

ວິວັສວານ ຄອງເດືອນເຈຍດຖະ; ແລະ ອັມຊຸມານ ຄອງເດືອນອາສາດຫະ. ປັຣຊັນຍະ ຜູ້ປະທານຝົນ ຢູ່ເດືອນສຣາວະນະ, ແລະ ວະຣຸນະ ຢູ່ເດືອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ປຣາວສຖະ.

Verse 64

इन्द्रश्चाश्वयुजे मासि धाता तपति कार्तिके । मार्गशीर्षे तथा मित्रः पौषे पूषा दिवाकरः

ອິນທຣະ ຄອງເດືອນອາສວະຍຸຊະ; ທາຕຣິ ສ່ອງໄສຮ້ອນແຮງໃນເດືອນກາຣຕິກະ. ດັ່ງນັ້ນ ມິຕຣະ ຢູ່ເດືອນມາຣກະຊີຣສະ, ແລະ ປູສັນ ຢູ່ເດືອນເປົາສະ, ໂອ ດິວາກະຣະ (ພຣະອາທິດ).

Verse 65

माघे भगस्तु विज्ञेयस्त्वष्टा तपति फाल्गुने । शतैर्द्वादशभिर्विष्णू रश्मीनां दीप्यते सदा

ໃນເດືອນມາຄະ ພະຄະ ຄວນຮູ້ວ່າເປັນຜູ້ຄອງ; ຕວັດສະຕຣິ ສ່ອງໄສຮ້ອນແຮງໃນເດືອນພາລກຸນະ. ແລະ ວິສນຸ ສ່ອງສະຫວ່າງເປັນນິດ ດ້ວຍຮັດສະມີສິບສອງຮ້ອຍ.

Verse 66

दीप्यते गोसहस्रेण शतैश्च त्रिभिरर्यमा । द्विसप्तकैर्विवस्वांस्तु अंशुमान्पञ्चकैस्त्रिभिः

ອະຣະຍະມາ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍລັງສີໜຶ່ງພັນ ແລະ ສາມຮ້ອຍ; ວິວັສວານ ສ່ອງດ້ວຍສອງເທົ່າເຈັດ(ຮ້ອຍ); ອັມສຸມານ ດ້ວຍສາມຊຸດຂອງຫ້າ(ຮ້ອຍ)។

Verse 67

विवस्वानिव पर्जन्यो वरुणश्चार्यमा इव । इन्द्रस्तु द्विगुणैः षड्भिर्भात्येकादशभिः शतैः

ປັຣຊັນຍະ ສ່ອງສະຫວ່າງເຫມືອນ ວິວັສວານ; ວະຣຸນະ ເຫມືອນ ອະຣະຍະມາ. ແຕ່ ອິນທຣະ ສ່ອງດ້ວຍສິບເອັດຮ້ອຍ ເພີ່ມອີກສອງເທົ່າຫົກ.

Verse 68

मित्रवच्च भगस्त्वष्टा सहस्रेण शतेन च । उत्तरोपक्रमेऽर्कस्य वर्धन्ते रश्मयः सदा । दक्षिणोपक्रमे भूयो ह्रसन्ते सूर्यरश्मयः

ມິຕຣະ, ພະກະ, ຕະວັດສະຕຣຶ ແລະອື່ນໆ—ລວມແລ້ວໜຶ່ງພັນໜຶ່ງຮ້ອຍ—ແມ່ນພະລັງອາທິດ. ໃນທາງເດີນເໜືອຂອງຕາເວັນ (ອຸດຕະຣາຍະນະ) ລັງສີເພີ່ມຂຶ້ນເສມອ; ໃນທາງເດີນໃຕ້ (ທັກຂິນາຍະນະ) ລັງສີຕາເວັນກໍຫຼຸດລົງອີກ.

Verse 69

एवं द्वादश मूर्तिस्थः प्रभासक्षेत्रमध्यतः । सांबादित्येति विख्यातः स्थास्ये मन्वन्तरान्तरे

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະສະຖິດຢູ່ທີ່ນີ້ ໃນຮູບສິບສອງ ກາງພຣະພຣາພາສະເຂດ, ໂດຍມີນາມລືອຊາ “ສາມບາດິຕະຍະ”, ແລະຈະດຳລົງຢູ່ຕະຫຼອດມັນວັນຕະຣະ.

Verse 70

माघस्य शुक्लपक्षे तु पञ्चम्यां यादवोत्तम । एकभक्तं सदा ख्यातं षष्ठ्यां नक्तमुदाहृतम्

ໃນເດືອນມາຄະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຍາດະວະ, ວັນທີຫ້າ ຄວນຖືວຣະຕະ “ເອກະພັກຕະ” ຄືກິນອາຫານພຽງເທື່ອດຽວ; ວັນທີຫົກ ເອີ້ນວ່າ “ນັກຕະວຣະຕະ” ຄືກິນສະເພາະຕອນກາງຄືນ.

Verse 71

सप्तम्यामुपवासं तु कृत्वा सांबार्कसंनिधौ । रक्तचन्दनमिश्रैस्तु करवीरैर्महाव्रतः

ໃນວັນທີ 7 ເມື່ອຖືອຸປະວາສ ຢູ່ເບື້ອງໜ້າພຣະສາມບາຣກ (ພຣະສຸຣະຍະທີ່ສາມບາບູຊາ) ຜູ້ຖືມະຫາວຣະຕະ ຄວນບູຊາດ້ວຍດອກກະຣະວີຣ ປົນກັບຈັນທະນາແດງ.

Verse 72

दत्त्वा कुन्दरकं धूपं पूजयेद्भास्करं बुधः । ब्राह्मणान्दिव्यभोज्येन भोजयित्वाऽपि शक्तितः

ເມື່ອຖວາຍທູບຄຸນດະຣະກະແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນບູຊາພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ແລະຕາມກຳລັງຂອງຕົນ ຄວນເລີ້ຍງພຣາຫມະນະດ້ວຍອາຫານອັນປະເສີດ.

Verse 73

एवं यः कुरुते सम्यक्सांबादित्यस्य पूजनम् । सम्यक्छ्रद्धासमायुक्तः संप्राप्स्यत्यखिलं फलम्

ຜູ້ໃດປະຕິບັດການບູຊາພຣະສາມບາດິຕະຍະໃຫ້ຖືກຕ້ອງດັ່ງນີ້ ພ້ອມດ້ວຍສັດທາອັນບໍລິສຸດ ຈະໄດ້ຮັບຜົນອັນຄົບຖ້ວນທັງປວງ.

Verse 74

ईश्वर उवाच । एवमुक्त्वा सहस्रांशुस्तत्रैवांतरधीयत । सांबोऽपि निर्जरो भूत्वा द्वारकां पुनरागमत्

ພຣະອີສະວະຣະກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ສະຫັດສະຣາມຊຸ (ພຣະອາທິດຜູ້ມີພັນລຳແສງ) ກໍຫາຍໄປຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ. ສາມບາກໍໄດ້ພົ້ນຈາກຄວາມທຸກແລະຄວາມເສື່ອມຊະຣາ ແລ້ວກັບໄປດວາຣະກາອີກຄັ້ງ.

Verse 75

इत्येतत्कथितं देवि सांबादित्यमहोदयम् । श्रुतं हरति पापानि तथाऽरोग्यं प्रयच्छति

ດັ່ງນີ້ ໂອ ເທວີ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງພຣະສາມບາດິຕະຍະ ໄດ້ຖືກເລົ່າແລ້ວ. ພຽງແຕ່ໄດ້ຟັງກໍລົບລ້າງບາບທັງປວງ ແລະປະທານສຸຂະພາບ ພ້ອມຄວາມພົ້ນຈາກໂລກໄພ.

Verse 101

इति श्रीस्कान्दे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये सांबादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकोत्तरशततमोऽध्यायः

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ 101 ຊື່ວ່າ «ການພັນລະນາພຣະມະຫິມາຂອງ ສາມບາດິຕະຍະ» ໃນ ປຣະພາສະຂັນດະ—ໃນ ປຣະພາສະເຂດຣະມາຫາຕມະຍະ—ແຫ່ງ ສຣີ ສະກັນດະ ມະຫາປຸຣານະ ສັງຫິຕາ 81,000 ຄາຖາ।