Adhyaya 5

Verse 1

प्रह्लाद उवाच । ततो गच्छेद्द्विजश्रेष्ठा गोमतीं कृष्णसंश्रयाम् । यस्या दर्शनमात्रेण मुच्यते सर्वपातकैः । सर्वपापविनिर्मुक्तः कृष्णसायुज्यमाप्नुयात्

ພຣະຫລາດກ່າວວ່າ: ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຄວນໄປຫາແມ່ນ້ໍາໂກມາຕີ ອັນຢູ່ໃນພຣະຄຣິດສະນະ (ກຣິສນະ) ຄຸ້ມຄອງ. ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນກໍພົ້ນຈາກບາບຫນັກທັງປວງ; ພົ້ນຈາກບາບທັງໝົດແລ້ວ ຍ່ອມບັນລຸສາຍຸຊະຍະ—ຄວາມຮ່ວມເປັນໜຶ່ງກັບພຣະກຣິສນະ.

Verse 2

दुरितौघक्षयकरममंगल्यविनाशनम् । सर्वकामप्रदं नॄणां प्रणमेद्गोमतीजलम्

ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ນ້ໍາແຫ່ງໂກມາຕີ; ເພາະນ້ໍານັ້ນທໍາລາຍກອງບາບອັນໄຫຼຫຼາກ, ກໍາຈັດອັບມົງຄຸນ, ແລະປະທານຄວາມປາດຖະໜາອັນຄວນແກ່ມະນຸດທັງປວງ.

Verse 3

महापापक्षयकरमगतीनांगतिप्रदम् । पूर्वपुण्यवशात्प्राप्तं प्रणमेद्गोमतीजलम्

ຄວນນົບນ້ອມຕໍ່ນ້ໍາໂກມາຕີ ອັນທໍາລາຍແມ່ນແຕ່ບາບໃຫຍ່, ໃຫ້ທີ່ພຶ່ງແກ່ຜູ້ບໍ່ມີທີ່ພຶ່ງ; ແລະການໄດ້ພົບນ້ໍານີ້ເກີດຈາກອໍານາດບຸນເກົ່າໃນອະດີດ.

Verse 4

ऋषय ऊचुः । दैत्येन्द्र संशयोऽस्माकं तं त्वं छेत्तुमिहार्हसि । इयं का गोमती तत्र केनानीता महामते

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໄດຕະຍະ, ພວກເຮົາມີຄວາມສົງໄສ—ຂໍທ່ານຈົ່ງຕັດມັນໃນທີ່ນີ້. ໂກມາຕີນັ້ນແມ່ນຫຍັງ, ແລະໃຜເປັນຜູ້ນໍານາງມາ, ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ?

Verse 5

केन कार्यवशेनेह संप्राप्ता वरुणालयम् । सर्वं भागवतश्रेष्ठ ह्येतद्विस्तरतो वद

ນາງມາຮອດທີ່ນີ້ ເຖິງອາໄສຂອງພຣະວຣຸນາ ເພາະເຫດໃດ? ໂອ ຜູ້ອຸທິດຕົນຜູ້ປະເສີດ ຈົ່ງເລົ່າທັງໝົດນີ້ໂດຍລະອຽດແກ່ພວກເຮົາ.

Verse 6

प्रह्लाद उवाच । एकार्णवे पुरा भूते नष्टे स्थावर जंगमे । तदा ब्रह्मा समभवद्विष्णोर्नाभिसरोरुहात्

ພຣະພຣາຫລາດກ່າວວ່າ: ໃນກາລະບູຮານ ເມື່ອມີແຕ່ມະຫາສະມຸດອັນດຽວ ແລະສັດທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງຫາຍສູນໄປ ໃນເວລານັ້ນ ພຣະພຣະຫມາໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນຈາກດອກບົວທີ່ງອກຈາກສະດືພຣະວິສນຸ.

Verse 7

आदिष्टः प्रभुणा ब्रह्मा सृजस्व विविधाः प्रजाः । इति धाता समादिष्टो हरिणा सृष्टि कारणे

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ຮັບພຣະບັນຊາຈາກອົງພຣະເຈົ້າວ່າ: “ຈົ່ງສ້າງປະຊາສັດຫຼາຍຫຼາຍປະເພດ.” ດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ສ້າງ (ທາຕາ) ຈຶ່ງຖືກຮິຣິ ຊີ້ນໍາໃນກິດການແຫ່ງການສ້າງໂລກ.

Verse 8

उक्त्वा बाढमिति ब्रह्मा ततः सृष्टौ मनो दधे । ससर्ज मानसात्सद्यः सनकाद्यान्कुमारकान् । उवाच वचनं ब्रह्मा प्रजाः सृजत पुत्रकाः

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ “ດີແທ້” ແລ້ວຈຶ່ງຫັນໃຈໄປສູ່ການສ້າງ. ພຣະອົງໄດ້ສ້າງອອກຈາກຈິດໃນທັນທີ ບັນດາລະສີຫນຸ່ມໆ ເລີ່ມຈາກສະນະກະ ແລະພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບເຂົາເຈົ້າວ່າ: “ລູກເອີຍ ຈົ່ງສ້າງປະຊາສັດທັງຫຼາຍ.”

Verse 9

ब्रह्मणो वचनं श्रुत्वा ते कृतांजलयोऽब्रुवन् । भगवन्भगवद्रूपं द्रष्टुकामा वयं प्रभो

ເມື່ອໄດ້ຍິນພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ພວກເຂົາພາກັນພະນົມມືແລ້ວກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣະອົງ, ພວກເຮົາປາຖະໜາຈະເຫັນພຣະຮູບຂອງພຣະພະຄະວານ, ໂອ ຈອມນາຍ.”

Verse 10

न बन्धमनुवर्त्तामः सृष्टिरूपं दुरासदम् । इत्युक्त्वा ते ययुः सर्वे सनकाद्या कुमारकाः

“ພວກເຮົາຈະບໍ່ຕາມຄວາມຜູກມັດທີ່ເກີດຈາກສະພາບແຫ່ງການສ້າງ ອັນຍາກຈະຂ້າມພົ້ນ.” ເວົ້າແລ້ວ ກຸມາຣະມຸນີທັງຫມົດ ເລີ່ມຈາກສະນະກະ ກໍຈາກໄປ.

Verse 11

पश्चिमां दिशमास्थाय तीरे नदनदीपतेः । तेजोमयस्य रूपस्य द्रष्टुकामा महात्मनः । तस्मिन्मानसमाधाय तेपिरे परमं तपः

ພວກເຂົາມຸ່ງໜ້າໄປທາງທິດຕາເວັນຕົກ ຢູ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳອັນເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາຍນ້ຳທັງປວງ; ປາຖະໜາຈະເຫັນຮູບອັນເປັນແສງຂອງມະຫາວິນຍານນັ້ນ ຈຶ່ງຕັ້ງໃຈຈົດຈໍ່ຢູ່ໃນພຣະອົງ ແລະບຳເນັດຕະປະສູງສຸດ.

Verse 12

बहुवर्षसहस्रैस्तु प्रसन्ने धरणीधरे । भित्त्वा जलं समुत्तस्थौ तेजोरूपं दुरासदम्

ຫຼັງຈາກຫຼາຍພັນປີຜ່ານໄປ ເມື່ອຜູ້ທົດທອນແຜ່ນດິນພໍໃຈແລ້ວ ຮູບແຫ່ງແສງອັນນ່າກົດຂາມກໍຜຸດຂຶ້ນ ທະລຸນ້ຳຂຶ້ນມາ ສະຫວ່າງໄສຈົນເຂົ້າໃກ້ຍາກ.

Verse 13

अनेकदैत्यदमनं बहुयंत्रविदारणम् । सूर्यकोटिप्रभाभासं सहस्रारं सुदर्शनम्

ນັ້ນແມ່ນ “ສຸດັຣຊະນະ” ຜູ້ປາບດານອະສູຣະນັບບໍ່ຖ້ວນ ແລະຜູ້ທຳລາຍກົນໄກແລະເຄື່ອງສົງຄາມຫຼາຍປະການ; ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງພຣະອາທິດສິບລ້ານ ແລະມີຊ້ອນພັນກົງ.

Verse 14

तं दृष्ट्वा विस्मिताः सर्वे ब्रह्मपुत्राः परस्परम् । वीक्षमाणा भगवतः परमायुधमुत्तमम्

ເມື່ອເຫັນດັ່ງນັ້ນ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາທັງຫມົດກໍຕື່ນຕະລຶງ ເບິ່ງກັນແລະກັນ ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາຈ້ອງມອງອາວຸດສູງສຸດອັນປະເສີດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 15

तान्विलोक्य तथाभूतान्वागुवाचाशरीरिणी । भो ब्रह्मपुत्रा भगवाञ्छ्रीघ्रमाविर्भविष्यति

ເມື່ອເຫັນພວກເຂົາຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ສຽງທີ່ບໍ່ມີຮ່າງກາຍໄດ້ກ່າວວ່າ: «ໂອ ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຈະປາກົດໃນໄວໆນີ້»។

Verse 16

अर्हणार्थं भगवतः शीघ्रमर्घ्यं प्रकल्प्यताम् । आयुधं लोकनाथस्य द्विजाः शीघ्रं प्रसाद्यताम्

«ຈົ່ງຈັດຕຽມອາຣະກະຍະ (arghya) ໃຫ້ໄວ ເພື່ອຖວາຍກຽດແດ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ແລະ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ (ດວິຊະ) ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ອາວຸດຂອງພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກທັງປວງພໍໃຈໃນໄວໆ»۔

Verse 18

ऋषय उचुः । ज्योतिर्मय नमस्तेऽस्तु नमस्ते हरिवल्लभ । सुदर्शन नमस्तेऽस्तु सहस्राराऽक्षराऽव्यय

ພວກລຶສີກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ເປັນແສງສະຫວ່າງ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ, ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງຮາຣິ. ໂອ ສຸດັຣຊະນະ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ—ມີກົງພັນກົງ, ອະກະຣະ, ອະວະຍະ (ບໍ່ເສື່ອມ)»۔

Verse 19

नमस्ते सूर्यरूपाय ब्रह्म रूपाय ते नमः । अमोघाय नमस्तुभ्यं रथांगाय नमोनमः

«ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານຜູ້ມີຮູບເປັນດວງອາທິດ; ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານຜູ້ມີຮູບເປັນພຣະພຣະຫມັນ. ຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານຜູ້ບໍ່ຜິດພາດ; ຂໍນະມັດສະການຊ້ຳໆ ແດ່ທ່ານ, ໂອ ຣະຖາງກະ (ຈັກດິດ)»۔

Verse 20

एवं ते पूजयामासुः सुमनोभिस्तथाऽक्षतैः

ດັ່ງນັ້ນ ພວກເຂົາໄດ້ບູຊາມັນດ້ວຍດອກໄມ້ຫອມ ແລະ ດ້ວຍອັກສະຕະ (akṣata) ເຂົ້າເມັດທີ່ບໍ່ແຕກຫັກ۔

Verse 21

अस्मरन्मनसा देवं ब्रह्माणं पितरं स्वकम् । तेषां तु चिंतितं ज्ञात्वा ब्रह्मा गंगामथाब्रवीत्

ພວກເຂົາໄດ້ລະລຶກໃນໃຈເຖິງພຣະບິດາຂອງຕົນ ຄືພຣະພຣະພຣະບຣະຫມາ. ພຣະບຣະຫມາຮູ້ທັນຄວາມຄິດນັ້ນ ແລ້ວຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ພຣະນາງຄົງຄາ (ຄັງຄາ).

Verse 22

याहि शीघ्रं सरिच्छ्रेष्ठे पृथिव्यां हरिकारणात् । गां गता त्वं महाभागे ततो बहुमताऽसि मे

“ໄປໄວໆເຖີດ ໂອ ແມ່ນ້ຳຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ, ລົງສູ່ແຜ່ນດິນໂລກເພື່ອພຣະຫຣິ. ເມື່ອເຈົ້າໄປເຖິງແຜ່ນດິນແລ້ວ, ໂອ ຜູ້ມີວາສະນາ, ເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງຢ່າງຫຼາຍຈາກເຮົາ.”

Verse 23

उर्व्यां ते गोमती नाम सुप्रसिद्धं भविष्यति

ໃນແຜ່ນດິນໂລກ ເຈົ້າຈະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກວ້າງຂວາງ ດ້ວຍນາມວ່າ “ໂຄມະຕີ (Gomatī)”.

Verse 24

वसिष्ठस्यानुगा भूत्वा याहि शीघ्रं धरातलम् । तातं पुत्रीवानुयाता वसिष्ठतनया भव

ເຈົ້າຈົ່ງເປັນຜູ້ຕາມພຣະວະສິດຖະ ແລ້ວໄປໄວໆລົງສູ່ແຜ່ນດິນ. ດັ່ງລູກສາວຕາມພໍ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຈົ່ງຕາມພຣະວະສິດຖະ ແລະໃຫ້ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າເປັນທິດາຂອງວະສິດຖະ.

Verse 25

बाढमित्येव सा देवी प्रस्थिता वरुणालयम् । वसिष्ठस्त्वग्रतो याति तं गंगा पृष्ठतोऽन्वगात्

ນາງເທວີນັ້ນກ່າວວ່າ “ດີແທ້” ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປສູ່ທີ່ພຳນັກຂອງພຣະວະຣຸນ. ພຣະວະສິດຖະໄປນຳໜ້າ ແລະພຣະນາງຄົງຄາກໍຕາມໄປຂ້າງຫຼັງ.

Verse 26

तां दृष्ट्वा मनुजाः सर्वे वसिष्ठेन समन्विताम् । नमश्चक्रुर्महाभागां गच्छतो पश्चिमार्णवम्

ເມື່ອມະນຸດທັງປວງເຫັນເທວີຜູ້ສົງ່າງາມ ມີພຣະລິສີ ວະສິດຖະ ຕິດຕາມ ກໍໄດ້ກົ້ມກາບນະມັດສະການ ໃນຂະນະທີ່ນາງມຸ່ງໄປສູ່ມະຫາສະໝຸດທາງຕາເວັນຕົກ।

Verse 27

आविर्बभूव तत्रैव यत्र ते मुनयः स्थिताः । द्रष्टुकामा हरे रूपं श्रिया जुष्टं चतुर्भुजम्

ນາງໄດ້ປາກົດຂຶ້ນທັນທີ ໃນບ່ອນທີ່ບັນດາລິສີນັ້ນພັກຢູ່ ເພາະປາຖະໜາຈະເຫັນຮູບພຣະຫຣິ ຜູ້ມີສີ່ພຣະຫັດ ແລະງາມສົດໂດຍພຣະສຣີ।

Verse 28

दृष्ट्वा वसिष्ठमनुगामायान्तीं सुरपावनीम् । अवाकिरन्महाभागां सुमनोभिश्च सर्वशः

ເມື່ອເຫັນເທວີຜູ້ມີມະຫາມົງຄຸນ ຜູ້ຊໍາລະເທວະທັງປວງ ກໍາລັງເຂົ້າມາຕາມພຣະລິສີ ວະສິດຖະ, ພວກເຂົາກໍໂປຍດອກໄມ້ຖວາຍນາງຈາກທຸກທິດ.

Verse 29

दिव्यैर्माल्यैः सुगन्धैश्च गन्धधूपैस्तथाऽक्षतैः । संपूज्य हृष्टमनसः साधुसाध्विति चाब्रुवन्

ດ້ວຍພວງມາລາທິບ ກິ່ນຫອມ ຄວັນທູບຫອມ ແລະເຂົ້າສານອັກຊະຕະທີ່ບໍ່ແຕກ, ພວກເຂົາໄດ້ບູຊານາງຢ່າງຄົບຖ້ວນ; ດ້ວຍໃຈປິຕິ ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ດີແທ້! ດີແທ້!”

Verse 30

वसिष्ठं तेऽग्रगं दृष्ट्वा ह्युदतिष्ठंस्ततो द्विजाः । अर्घ्यादिसत्क्रियां कृत्वा प्रहृष्टा इदमब्रुवन्

ເມື່ອເຫັນພຣະລິສີ ວະສິດຖະ ຢູ່ຂ້າງໜ້າ, ບັນດາພຣາຫມັນກໍລຸກຂຶ້ນ; ເມື່ອໄດ້ປະກອບພິທີຕ້ອນຮັບດ້ວຍອາຣະຄະ (arghya) ແລະອື່ນໆ ແລ້ວ, ພວກເຂົາກ່າວຄໍານີ້ດ້ວຍໃຈປິຕິ.

Verse 31

यस्मात्त्वया समानीता ह्यस्मिंल्लोके सरिद्वरा । तस्मात्तव सुतेत्येवं ख्यातिं लोके गमिष्यति

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ນໍາແມ່ນ້ໍາອັນປະເສີດນີ້ມາສູ່ໂລກນີ້ ດັ່ງນັ້ນນາງຈະໂດງດັງໃນໂລກວ່າ «ລູກສາວຂອງເຈົ້າ»។

Verse 32

गोः स्वर्गादागता यस्मादिदं स्थानं मती मता । तस्माद्धि गोमतीनाम ख्यातिं लोके गमिष्यति

ເນື່ອງຈາກນາງຖືກນັບຖືວ່າມາຈາກສະຫວັນໃນນາມ «ໂກ» (ງົວທິບ/ໂກ) ສະຖານທີ່ນີ້ຈຶ່ງໄດ້ຮັບການຍົກຍ້ອງ; ດັ່ງນັ້ນນາມ «ໂກມະຕີ» ຈະໂດງດັງໃນໂລກ.

Verse 33

अस्या दर्शनमात्रेण मुक्तिं यास्यंति मानवाः । किं पुनः स्नान दानादि कृत्वा यांति हरेः पदम्

ພຽງແຕ່ໄດ້ເຫັນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ມະນຸດກໍຈະໄດ້ຮັບຄວາມຫຼຸດພົ້ນ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ—ເມື່ອອາບນ້ໍາ ໃຫ້ທານ ແລະປະຕິບັດກິດອື່ນໆຕາມທຳນຽມ ຈະໄປຮອດພະບາດຂອງຮະຣິ.

Verse 34

तामेव चार्घ्यं दत्त्वा ते योगींद्रा ईडिरे हरिम् । परं पुरुषसूक्तेन पुरुषं शेषशायिनम्

ເມື່ອຖວາຍນ້ໍານັ້ນເປັນອັຣຄະຍະ (arghya) ແລ້ວ ບັນດາໂຍຄີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ໄດ້ສັນລະເສີນພະຮະຣິ—ບຸຣຸສະອັນສູງສຸດ—ດ້ວຍ «ປຸຣຸສະສູກຕະ» ສັນລະເສີນພຣະຜູ້ບັນທົມເທິງເສສະ.

Verse 35

इति संस्तुवतां तेषां हरिराविर्बभूव ह । पीतकौशेयवसनो वनमालाविभूषितः । दिव्यमाल्यानुलिप्तांगो दिव्याभरणभूषितः

ເມື່ອພວກເຂົາກໍາລັງສັນລະເສີນຢູ່ດັ່ງນັ້ນ ພະຮະຣິກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາແທ້ໆ—ນຸ່ງຜ້າໄໝສີເຫຼືອງ ປະດັບດ້ວຍມາລາປ່າ; ອວຍວະຖືກທາດ້ວຍກິ່ນຫອມທິບ ແລະມາລາທິບ ພ້ອມອາພອນທິບປະດັບງາມ.

Verse 36

शेषासनगतं देवं दिव्यानेकोद्यतायुधम् । ज्वलत्किरीटमुकुटं स्फुरन्मकरकुंडलम्

ເຂົາທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າປະທັບນັ່ງເທິງອາສນະຂອງເສສະນາກ ຖືອາວຸດທິບຫຼາຍຢ່າງຊູງຂຶ້ນຢ່າງສະຫງ່າ—ມົກກຸດສ່ອງໄຟຈ້າ ແລະຕຸ້ມຫູມະກະຣະວາບວັບສະຫວ່າງໄສ।

Verse 37

भक्ताभयप्रदं शांतं श्रीवत्सांकं महाभुजम् । सदा प्रसन्नवदनं घनश्यामं चतुर्भुजम्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມບໍ່ຢ້ານໃຫ້ແກ່ຜູ້ພັກດີ ສະງົບສຸກ ມີເຄື່ອງໝາຍສຣີວັດສະຢູ່ອົງອົບ ແຂນໃຫຍ່ອົງອາດ; ພຣະພັກຍິ້ມອ່ອນໂຍນຢູ່ເສມອ ດຳດັ່ງເມກຝົນ ແລະມີສີ່ພຣະຫັດ।

Verse 38

पादसंवाहनासक्तलक्ष्म्या जुष्टं मनोहरम् । तं दृष्ट्वा मुनयः सर्वे हर्षोत्कर्षसमन्विताः । विष्णुं ते विष्णुसूक्तैश्च तुष्टुवुर्वेदसंभवैः

ພຣະອົງງາມສະຫງ່າ ເປັນປະກາຍສະຫວ່າງ ໂດຍພຣະລັກສະມີຜູ້ມີຄວາມຈົ່ງຮັກ ຄອຍນວດພຣະບາດຢູ່ເຄີຍຂ້າງ. ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ບັນດາມຸນີທັງປວງປິຕິລົ້ນເກີນ ແລະໄດ້ສັນລະເສີນພຣະວິສນຸ ດ້ວຍບົດສຸກຕະແຫ່ງວິສນຸ ອັນເກີດຈາກເວດາ।

Verse 39

एवं संस्तुवता तेषां विष्णुर्दीनानुकंपकः । उवाच सुप्रसन्नेन मनसा द्विजसत्तमान्

ເມື່ອພວກເຂົາສັນລະເສີນຢ່າງນັ້ນ ພຣະວິສນຸ—ຜູ້ເມດຕາກະລຸນາຕໍ່ຜູ້ທຸກຍາກ—ໄດ້ກ່າວດ້ວຍພຣະຫັດໃຈອັນປິຕິຍິ່ງ ຕໍ່ບັນດາດວິຊະຜູ້ປະເສີດເຫຼົ່ານັ້ນ।

Verse 40

श्रीभगवानुवाच । भोभोः कुमारास्तुष्टोऽहं प्रदास्यामि यथेप्सितम् । भविष्यथ ज्ञानयुता अस्पृष्टा मम मायया

ພຣະຜູ້ມີພຣະພາກຕັດວ່າ: “ໂອ ກຸມາຣະມຸນີທັງຫຼາຍ, ເຮົາພໍໃຈແລ້ວ. ເຮົາຈະປະທານໃຫ້ຕາມທີ່ເຈົ້າປາດຖະໜາ. ເຈົ້າຈະເປັນຜູ້ມີປັນຍາແທ້, ບໍ່ຖືກມາຍາຂອງເຮົາແຕະຕ້ອງ.”

Verse 41

यस्मान्मोक्षार्थिभिर्विप्रा जलेनाहं प्रसादितः । तस्मादिदं परं तीर्थं सर्वकामप्रदं परम्

ເນື່ອງຈາກພວກທ່ານ ພຣາຫມັນຜູ້ປາດຖະນາໂມກສະ ໄດ້ບູຊາໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈດ້ວຍນ້ຳນີ້—ດັ່ງນັ້ນ ບ່ອນນີ້ແມ່ນຕີຣະຖະອັນສູງສຸດ ປະທານຄວາມປາດຖະນາອັນຄວນໄດ້ທັງປວງ।

Verse 42

अनुग्रहाय भवतां यत्र चक्रं सुदर्शनम् । निःसृतं प्रथमं विप्रा जलं भित्त्वा ममाग्रतः

ເພື່ອອະນຸເຄາະແກ່ພວກທ່ານ, ໂອ ພຣາຫມັນ, ທີ່ນີ້ແຫຼະທີ່ຈັກຣະສຸດັຣຊະນະ ໄດ້ປາກົດອອກເປັນຄັ້ງທໍາອິດ—ຜ່ານນ້ຳ ພຸ່ງອອກຕໍ່ໜ້າຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 43

चक्रतीर्थमिति ख्यातं तस्मादेतद्भविष्यति । ममापि नियतं वासो भविष्यति महार्णवे

ດັ່ງນັ້ນ ບ່ອນນີ້ຈະໄດ້ຮັບການຮູ້ຈັກວ່າ “ຈັກຣະຕີຣະຖະ”। ແລະໃນມະຫາສະມຸດກໍດີ, ທີ່ພັກຂອງຂ້າພະເຈົ້າຈະຖືກສະຖາປະນາຢູ່ນີ້ເປັນຖານຖາວອນ।

Verse 44

येऽत्र स्नानं प्रकुर्वंति प्रसंगेनापि मानवाः । चक्रतीर्थे द्विजश्रेष्ठास्तेषां मुक्तिः करे स्थिता

ໂອ ດວິຊະຜູ້ປະເສີດ, ແມ່ນແຕ່ມະນຸດຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ອາບນ້ຳຢູ່ນີ້ແມ່ນພຽງແຕ່ບັງເອີນ, ໃນຈັກຣະຕີຣະຖະນີ້ ຄວາມຫຼຸດພົ້ນກໍຢູ່ໃນຝາມືຂອງເຂົາເຈົ້າແລ້ວ।

Verse 45

भवतोऽपि सदा ह्यत्र तिष्ठध्वं च द्विजर्षभाः । वायुभूतांतरिक्षस्थाः सर्वकामस्य दायकाः

ແລະພວກທ່ານດ້ວຍ, ໂອ ດວິຊະຣິສີຜູ້ດຸດດັ່ງງົວຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງຢູ່ນີ້ເປັນນິດ. ເມື່ອກາຍເປັນດັ່ງສະພາບລົມ ແລະສະຖິດຢູ່ໃນອາກາດກາງ, ຈົ່ງເປັນຜູ້ປະທານຄວາມປາດຖະນາອັນຄວນໄດ້ທັງປວງ।

Verse 46

प्रह्लाद उवाच । तच्छ्रुत्वा हृष्टमनसः कृत्वार्घ्यं सुरपावनीम् । अवनिज्य हरेः पादौ मूर्ध्नाऽपश्चाप्यधारयन्

ພຣະພຣາຫລາດກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ຍິນເຊັ່ນນັ້ນ ຈິດໃຈຍິນດີ ແລະໄດ້ຖວາຍອາຣະຄະຍະດ້ວຍນ້ຳອັນຊຳລະບາບດັ່ງເທວະ; ຈາກນັ້ນລ້າງພຣະບາດຂອງພຣະຫຣິ ແລະນຳນ້ຳນັ້ນຮອງໄວ້ເທິງສີສະດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ.

Verse 47

प्रक्षाल्य सा हरेः पादौ प्रविष्टा वरुणालयम् । तस्मिन्महापापहरा गोमती सागरं गता

ເມື່ອໄດ້ລ້າງພຣະບາດຂອງພຣະຫຣິແລ້ວ ນາງໄດ້ເຂົ້າສູ່ວັງຂອງວະຣຸນະ ຄືມະຫາສະໝຸດ. ທີ່ນັ້ນ ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີ ຜູ້ກຳຈັດບາບໃຫຍ່ ໄດ້ໄຫຼລົງສູ່ທະເລ.

Verse 48

वरं दत्त्वा ततो विष्णुस्तत्रैवान्तर धीयत । सनकाद्या ब्रह्मसुतास्तस्थुस्तत्र समाहिताः

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ພຣະວິສະນຸໄດ້ປະທານພອນ ແລ້ວກໍອັນຕະທານໄປໃນທີ່ນັ້ນເອງ. ສ່ວນສະນະກະ ແລະບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາອື່ນໆ ກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ ດ້ວຍຈິດໃຈສະຫງົບ ແລະຈົມຢູ່ໃນສະມາທິ.

Verse 49

एवं सा गोमती तत्र संजाता सागरंगमा । सर्वपापहरा प्रोक्ता पूर्वगंगेति या श्रुता

ດັ່ງນັ້ນ ແມ່ນ້ຳໂກມະຕີໄດ້ເກີດຂຶ້ນທີ່ນັ້ນ ແລະກາຍເປັນແມ່ນ້ຳທີ່ໄຫຼລົງສູ່ທະເລ. ນາງຖືກປະກາດວ່າເປັນຜູ້ຊຳລະບາບທັງປວງ ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກວ່າ «ຄົງຄາຕາເວັນອອກ».